Το 66ο All Star Game της Νέας Ορλεάνης ανήκει στο παρελθόν, με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, να τελειώνει το ματς έχοντας 30 πόντους, τρομερά καρφώματα, ενώ σημειώθηκαν ένα κάρο ρεκόρ!
Το 66ο All Star Game της Νέας Ορλεάνης ανήκει στο παρελθόν, με τον Γιάννη Αντετοκούνμπο, να τελειώνει το ματς έχοντας 30 πόντους, τρομερά καρφώματα, ενώ σημειώθηκαν ένα κάρο ρεκόρ!
Το άστρο του Έλληνα σούπερ σταρ έλαμψε στην μεγάλη γιορτή του μπάσκετ, όπου η Δύση νίκησε με 192-182 την Ανατολή, που είχε πρώτο σκόρερ τον 22χρονο άσο, ο οποίος άφησε το στίγμα του στο All Star Game.
Ο Γιάννης πέτυχε 30 πόντους με 14/16 δίποντα, 2/2 βολές και 0/1 τρίποντο, 6 ριμπάουντ, 1 ασίστ, 3 κλεψίματα, 1 τάπα και κανένα λάθος σε μόλις 22 λεπτά.
Ο σούπερ σταρ των Μπακς δεν έδειξε ούτε στιγμή ψαρωμένος. Ξεκίνησε το παιχνίδι με διαδοχικά καρφώματα, έκανε τάπα στον Άντονι Ντέιβις (που αναδείχτηκε MVP) πήρε το «πορτοφόλι» του Τζέιμς Χάρντεν και ανάγκασε τον Στεφ Κάρι να πέσει στο παρκέ για να μη γίνει «πόστερ» καθώς ο Έλληνας άσος πραγματοποιούσε επίθεση στο καλάθι.
O Γιάννης ουσιαστικά ήταν ο μοναδικός που προσπαθούσε να φανεί ανταγωνιστικός παίζοντας και άμυνα σε ένα παιχνίδι… παρωδία όσον αφορά τις άμυνες.
Αν η Ανατολή κέρδιζε, θα ήταν ο MVP, ωστόσο τον τίτλο αυτό κατέκτησε ο Άντονι Ντέιβις που έκανε ρεκόρ στην ιστορία των All Star Game με 52 πόντους μπροστά στο κοινό του, στη Νέα Ορλεάνη. Από κοντά και ο περσινός MVP, Ράσελ Γουέστμπρουκ, που είχε 41 πόντους με τους νικητές.
Οι 374 πόντοι στο σύνολο ξεπέρασαν τους 369 από το περσινό All Star Game. Ο Άντονι Ντέιβις έσπασε το… στοιχειωμένο ρεκόρ του Ουίλτ Τσάμπερλεϊν από το All Star Game του 1962 ολοκληρώνοντας το ματς με 52 πόντους, αφήνοντας στην ιστορία τους 42 πόντους του αείμνηστου Wilt the Stilt.
Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός “ιδανικού ανθρώπου” ή Υπεράνθρωπου κατά τον Αριστοτέλη;
“Όμως ο ιδανικός άνθρωπος κατά τον Αριστοτέλη -ο μεγαλόψυχος— δεν είναι ένας απλός μεταφυσικός φιλόσοφος.
Δεν εκθέτει τον εαυτό του σε κίνδυνο για ασήμαντους λόγους… αφού ελάχιστα είναι τα πράγματα που θεωρεί πολύτιμα. Όμως θα διακινδυνεύσει για έναν σημαντικό σκοπό, και θα είναι έτοιμος να θυσιάσει τη ζωή του, αφού πιστεύει ότι δεν αξίζει τον κόπο να προστατεύει κανείς τη ζωή του με οποιοδήποτε τίμημα.
Του αρέσει να ευεργετεί, αλλά ντρέπεται να τον ευεργετούν, γιατί το πρώτο είναι ένδειξη ανωτερότητας και το δεύτερο κατωτερότητας…
Δεν ανταγωνίζεταιτους άλλους για τα κοινά αντικείμενα της φιλοδοξίας, ούτε πηγαίνει εκεί όπου άλλοι κατέχουν την πρώτη θέση…
Πρέπει να εκδηλώνει ανοιχτά και την αγάπη και το μίσος, αφού η απόκρυψη δείχνει δειλία
Δεν μπορεί να αφήσει τη ζωή του να στρέφεται γύρω από κάποιον άλλο, εκτός αν είναι ένας φίλος, γιατί μια τέτοια συμπεριφορά θα ήταν δουλική…
Σπάνια θαυμάζει κάτι, αφού τίποτα δεν είναι σπουδαίο γι’ αυτόν…
Ούτε είναι μνησίκακος, γιατί δεν είναι ένδειξη μεγαλόψυχου ανθρώπου το να θυμάται τις αδικίες που έχει υποστεί αλλά το να τις παραβλέπει…
Δεν μιλά για τους ανθρώπους, ούτε για τον εαυτό του ούτε για τους άλλους, γιατί δεν επιθυμεί ούτε να επαινούν αυτόν ούτε να ψέγουν τους άλλους. Και ο ίδιος ούτε επαινεί ούτε κακολογεί, ούτε καν τους εχθρούς του, παρά μόνο αν προσβληθεί…
Για αναπόφευκτα ή ασήμαντα ζητήματα δεν διαμαρτύρεται ούτε ζητά βοήθεια, αφού μόνο όποιος τα θεωρεί σοβαρά θα φερόταν έτσι…
Η κίνησή του είναι αργή, η φωνή του βαριά και τα λόγια του μετρημένα. Γιατί δεν βιάζεται αυτός που ελάχιστα ζητήματα θεωρεί σοβαρά, ούτε εξάπτεται εκείνος που τίποτα δεν θεωρεί σπουδαίο. Γιατί στη βιασύνη και στην έξαψη οφείλεται η στριγκή φωνή και η βιασύνη…
Υπομένει κάθε είδους ατυχίες με αξιοπρέπεια, και κάνει πάντα ό,τι καλύτερο μπορεί ανάλογα με τις συνθήκες, όπως ο ικανός στρατηγός χρησιμοποιεί με τον πιο αποτελεσματικό τρόπο τις δυνάμεις που έχει στη διάθεσή του…
Είναι ο καλύτερος φίλος του εαυτού του, και του αρέσει η απομόνωση, ενώ ο άνθρωπος χωρίς αρετή ή ικανότητες είναι ο χειρότερος φίλος του εαυτού του και φοβάται τη μοναξιά.
Αυτός, λοιπόν, είναι ο Υπεράνθρωπος του Αριστοτέλη “
Οι περισσότεροι γνωρίζουμε πόσο δύσκολο μπορεί να είναι να απαλλαγούμε από το περιττό λίπος, ειδικά στην περιοχή της κοιλιάς. Ο μεταβολισμός δεν είναι ίδιος με εκείνον που είχαμε στην εφηβεία. Παρόλα αυτά, ακόμη κι εκείνοι που έχουν έναν ενεργό τρόπο ζωής και υγιεινές διατροφικές συνήθειες, δυσκολεύονται να απαλλαγούν από το επίμονο λίπος της κοιλιάς.
Μην απελπίζεστε! Παρακάτω θα μάθετε για μια αρχαία κινέζικη τεχνική μασάζ που μπορεί να αποτελεί λύση για το πρόβλημά σας.
Είναι ένα μασάζ που πρέπει να κάνετε για δύο λεπτά, δύο φορές την ημέρα. Λειτουργεί ως μια εσωτερική άσκηση που καθαρίζει και αποτοξινώνει την περιοχή, ενώ λιώνει το λίπος. Φυσικά, δεν μπορεί να κάνει πολλά, αν σας αρέσει να τρώτε ανθυγιεινά και να μην κινείστε καθόλου. Ωστόσο, μπορεί να κάνει θαύματα σε ανθρώπους που γυμνάζονται τακτικά αλλά ακόμη δεν μπορούν να απαλλαγούν από το λίπος.
-Αν έχετε πέτρες ουροδόχου κύστης, νεφρών ή χοληδόχου κύστης
-Αν έχετε υπέρταση
-Αν είστε έγκυος
-Αν έχετε κήλη
-Αν έχετε εντερικά προβλήματα ή έλκη στομάχου
-Αν έχετε φλεγμονή στη μήτρα, στην ουροδόχο κύστη, στις ωοθήκες ή στις σάλπιγγες.
Οδηγίες
Σας συνιστούμε να εκτελέσετε αυτή την τεχνική δύο φορές την ημέρα: πριν από το πρωινό και λίγο πριν από το κρεβάτι.
1.Ξαπλώστε ανάσκελα σε μια επίπεδη σταθερή επιφάνεια.
2.Τρίψτε τα χέρια σας μαζί, μέχρι να τα νιώσετε ζεστά.
3.Τοποθετήστε ένα από τα χέρια σας επίπεδα, στον αφαλό σας.
4.Αρχίστε να τρίβετε αργά την κοιλιά σας με απαλή πίεση σε μικρούς κύκλους, δεξιόστροφα, γύρω από τον αφαλό σας, και σταδιακά κάντε μεγαλύτερους τους κύκλους. Κάθε κύκλος θα πρέπει να διαρκεί μεταξύ 1 και 2 δευτερόλεπτα.
5.Δώστε έμφαση στη θερμότητα που αρχίζει να συσσωρεύονται στην κοιλιακή περιοχή.
6.Συνεχίστε για δύο λεπτά – περίπου 40-50 κύκλους. Είναι σημαντικό να κρατήσετε ζεστό το στομάχι σας, ενώ κάνετε την άσκηση.
Το λίπος λιώνει και αυτό δεν είναι το μόνο πλεονέκτημα που προσφέρει αυτή η τεχνική. Επίσης, βελτιώνει την πέψη, επιταχύνει τον μεταβολισμό και αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος της κοιλιακής περιοχής, τονώνοντας παράλληλα τα κοιλιακά όργανα.
Η αρχαία αυτή τεχνική, είναι πολύ καλή και ωφέλιμη ενώ δεν χρειάζεται να σηκωθείτε καν από το κρεβάτι σας.
“Por una cabeza”. Μια συναρπαστική μελωδία, που στο άκουσμά της “ταξιδεύεις” σε άλλα μέρη και σε άλλες εποχές.H αριστουργηματική μελωδία του Carlos Gardel, “Por una cabeza” (“Για μίαν κεφαλή”, και πιο συγκεκριμένα “για ένα κεφάλι αλόγου”) θεωρώ ότι είναι από τους πιο ερωτικούς κι αισθησιακούς ρυθμούς για τανγκό…
Οι περισσότεροι, ίσως, φέρνουν στο μυαλό τους την υπέροχη ταινία “Άρωμα γυναίκας” με τον άνθρωπο-σταθμό στη χρυσή εποχή του Χόλλυγουντ, να το χορεύει. Εκείνον που ερμήνευσε μερικούς από τους πιο αξιομνημόνευτους ρόλους στην ιστορία του σύγχρονου κινηματογράφου. Τον άντρα που ήξερε πώς να εντοπίζει τις γυναίκες μόνο από το “άρωμά” τους. Τον συγκλονιστικό Αλ Πατσίνο.
Ίσως η διασημότερη σκηνή της ταινίας. Ο Αλ Πατσίνο υποδύεται έναν τυφλό και οξύθυμο συνταξιούχο στρατιωτικό – τον Σλέιντ- που προσλαμβάνει έναν νεαρό μαθητή ως βοηθό του. Ο τίτλος της, “Άρωμα Γυναίκας”, αναφέρεται στην ικανότητα του Σλέιντ να εντοπίζει τις όμορφες γυναίκες μόνο από το άρωμά τους. Με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, γνωρίζει και την πανέμορφη Ντόνα (Γκαμπριέλ Ανουάρ). Εκείνη περιμένει το φίλο της σε ένα ακριβό εστιατόριο. Ο γοητευτικός Σλέιντ (Αλ Πατσίνο) της ζητά να χορέψουν… Η Ντόνα διστάζει, αλλά ο Σλέιντ την καθησυχάζει λέγοντάς της ότι θα την καθοδηγήσει εκείνος… Αποτέλεσμα; ‘Ένα μεθυστικό ταγκό που συνεπαίρνει όλες τις αισθήσεις… Ένας από τους ομορφότερους χορούς στην ιστορία του κινηματογράφου…
Μπορεί οι περισσότεροι να θυμόμαστε αυτή τη μοναδική μελωδία από το “Άρωμα Γυναίκας”, ωστόσο ακούστηκε σε διαφορετικές εκτελέσεις και σε άλλες ταινίες- πολύ γνωστές μάλιστα.
Κάποιες από αυτές είναι….“Λίστα του Σίντλαιρ», “Φρίντα”, “Αληθινά Ψέματα”, “Delicatessen”, “Ο Αη Βασίλης είναι Λέρα”, “Όλοι οι Άνθρωποι του Βασιλιά”.
Στην ταινία “Φρίντα”, ακούγεται από ένα ραδιόφωνο η πιο παλιά εκτέλεσή του.
Η αισθαντική του μελωδία δίνει την εντύπωση ότι πρόκειται για ένα υπέροχο ερωτικό τραγούδι. Οι στίχοι του, όμως, μιλούν για ένα άλογο που χάνει στον ιππόδρομο σε στημένη κούρσα…
Δημιουργοί του ήταν στους στίχους ο Alfredo Le Pera και στη μουσική ο σπουδαίος ερμηνευτής Carlos Gardel.Οι στίχοι μιλούν για έναν gambler ο οποίος συγκρίνει το πάθος του για τον ιππόδρομο με το πάθος του για τις γυναίκες. Και… παρά τα όσα λέγονται πως όποιος χάνει στα χαρτιά ή στον τζόγο, κερδίζει στην αγάπη…τελικά χάνει και στα δύο. Το τραγούδι ακούστηκε για πρώτη φορά στην ταινία “Tango Βar”, η οποία γυρίστηκε τον Φεβρουάριο 1935 στα στούντιο της Paramount στο Long Island. Είναι συγκλονιστικό ότι 4 μήνες αργότερα, ο Carlos Gardel χάνει τη ζωή του σε αεροπορικό δυστύχημα στο Medellin. Η ταινία κάνει πρεμιέρα τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς, 2 μήνες μετά τη συντριβή του αεροσκάφους…
Όσα χρόνια και αν περάσουν, το “Por una cabeza” θα παραμένει το πιο αγαπημένο τανγκό που “γεννήθηκε” ποτέ…
Por una cabeza…
Por una cabeza, de un noble potrillo
Que justo en la raya, afloja al llegar
Y que al regresar, parece decir
No olvides, hermano
Vos sabes, no hay que jugar
Por una cabeza, metejón de un día
De aquella coqueta y risueña mujer
Que al jurar sonriendo el amor que está mintiendo
Quema en una hoguera
Todo mi querer
Por una cabeza, todas las locuras
Su boca que besa
Borra la tristeza
Calma la amargura
Por una cabeza
Si ella me olvida
Qué importa perderme
Mil veces la vida
Para qué vivir
Cuántos desengaños, por una cabeza
Yo juré mil veces no vuelvo a insistir
Pero si un mirar me hiere al pasar
Su boca de fuego
Otra vez quiero besar
Losing by a head…
Losing by a head of a noble horse
who slackens just down the stretch
and when it comes back it seems to say:
don`t forget brother,
You know, you shouldn`t bet.
Losing by a head, instant violent love
of that flirtatious and cheerful woman
who, swearing with a smile
a love she`s lying about,
burns in a blaze all my love.
Losing by a head
there was all that madness;
her mouth in a kiss
wipes out the sadness,
it soothes the bitterness.
Losing by a head
if she forgets me,
no matter to lose
my life a thousand times;
what to live for?
Many deceptions, loosing by a head…
I swore a thousand times not to insist again
but if a look sways me on passing by
her lips of fire, I want to kiss once more.
Enough of race tracks, no more gambling,
a photo-finish I`m not watching again,
but if a pony looks like a sure thing on Sunday,
I`ll bet everything again, what can I do?
Για μια κεφαλή…
Χάνοντας «για ένα κεφάλι» κάποιου καθαρόαιμουπου «κρατήθηκε» στην τελική ευθεία
και επιστρέφοντας σαν να μου έλεγε
μην ξεχνάς, αδελφέ
ξέρεις, δεν έπρεπε να τζογάρεις…
«για ένα κεφάλι» χάνεις και στον έρωτα
για αυτή τη φιλάρεσκη και πρόσχαρη γυναίκα
που σου ορκίζεται με το χαμόγελο
για ένα ψεύτικο έρωτα
καίει στην πυρά τον έρωτά μου
χάνοντας «για ένα κεφάλι»
αυτή ήταν όλη η τρέλα μου
το στόμα της στο φιλί
σκούπιζε τη θλίψη μου
μαλάκωνε την πίκρα
χάνοντας «για ένα κεφάλι»
αν με ξεχάσει
δεν έχω λόγο να ζω
χίλιες φορές τη ζωή μου
γιατί να ζω…
τόσες ψευδαισθήσεις, χάνοντας «για ένα κεφάλι»…
yo jure mil veces no vuelvo a insistir (Ορκίστηκα χιλιάδες φορές να μην ξαναεπιμείνω)
pero si un mirar me hiere al pasar, (αλλά μόλις η ματιά της μ’ αγγίξει)
su boca de fuego, otra vez, quiero besar (τα χείλη της από φωτιά θέλω να φιλήσω άλλη μια φορά)
Basta de carreras, se acabo la timba, (αρκετά με τις κούρσες, φτάνει με τον τζόγο)
final reñido yo no vuelvo a ver (δε ξαναβλέπω φωτο-φίνις)
pero si algun pingo llega a ser fija el domingo (μα και αν ένα αλογάκι μοιάσει με «σίγουρο» την Κυριακή)
yo me juego entero, que le voy a hacer (θα παίξω τα ρέστα μου. Δε γίνεται να κάνω αλλιώς).
Ο μινιμαλισμός είναι ένα καλλιτεχνικό ρεύμα που αναπτύχθηκε κυρίως την δεκαετία του 1960 και από τότε έχει αποκτήσει πολλούς οπαδούς σε όλο τον κόσμο. Επεκτείνεται σε πολλούς τομείς της τέχνης, όπως η γλυπτική, η ζωγραφική και η φωτογραφία.
Δείτε παρακάτω 19 μινιμαλιστικές φωτογραφίες που θα σας εντυπωσιάσουν.
Στην προσπάθεια να δημιουργηθούν όμορφες σκηνές, τα κινηματογραφικά λάθη πληθαίνουν. Πρόκειται για συνηθισμένα λάθη, έλλειψη προϋπολογισμού ή απλή τεμπελιά; Κανείς δεν ξέρει με σιγουριά.
Παρακάτω θα δείτε 18 ανακρίβειες σε ταινίες, που μόνο το προσεκτικό κοινό κατάφερε να δει.
Όλα τα κοστούμια έγιναν ώστε να ταιριάζουν στην πρωταγωνίστρια και να τονίζουν την ομορφιά της, με αποτέλεσμα να μην ταιριάζουν με την εποχή. Εδώ, η Κλεοπάτρα φορά σύγχρονα ψηλοτάκουνα.
Αν θέλετε απεγνωσμένα να τηλεφωνήσετε κάπου, μπορείτε να αποκτήσετε κινητό από το πουθενά. Αυτό έκανε ο Έγκσι, βγάζοντας ένα τηλέφωνο από την πέμπτη διάσταση επειδή δεν υπήρχε τίποτα πίσω από το μαγνητόφωνο.
Ένας από τους πιλότους είναι πραγματικά μοναδικός και μπορεί να χειριστεί άψογα και τα δύο χέρια. Τον βλέπουμε να σχεδιάζει την εικόνα μιας όμορφης νοσοκόμας πάνω στην άτρακτο του αεροπλάνου χρησιμοποιώντας το δεξί του χέρι. Στο επόμενο πλάνο, χρησιμοποιεί το αριστερό, και μετά πάλι το δεξί χέρι.
Αυτή η στιγμή δεν ήταν ευχάριστη. Ο ήρωας πριονίζει το χέρι του και ξεφεύγει. Όσοι παρατήρησαν τη σκηνή, θα είδαν πως αρχικά πριονίζει το αριστερό αλλά στην επόμενη σκηνή, λείπει το δεξί χέρι.
Ακόμη και τα απλά γραμματοκιβώτια αλλάζουν σε αυτή την ταινία. Ένα κορίτσι, ανοίγει ένα τέτοιο κουτί με μεγάλη τρύπα για τις επιστολές. Αργότερα, η τρύπα στενεύει και όταν κλείνει τελικά το γραμματοκιβώτιο, δεν υπάρχουν τρύπες.
Ο Κορμπεν αρπάζει την πέτρα νερού από τον Κορνίλιους και μετατρέπεται σε πέτρα φωτιάς. Ο Κορνίλιους την παίρνει πάλι και μετατρέπεται ξανά σε πέτρα νερού.
Κάποιος κρατά μια κάρτα MMC/SD αλλά εισάγει τελικά μια δισκέτα στον υπολογιστή. Προφανώς, οι σκηνοθέτες της ταινίας συνειδητοποίησαν πολύ αργά πως δεν υπήρχαν κάρτες μνήμης το 1992.
Αφού αποφάσισαν να προσθέσουν ένα σημάδι στο μάγουλο του Φρόντο, οι σκηνοθέτες ξέχασαν που ακριβώς ήταν. Σε δύο σκηνές, το σημάδι εμφανίζεται σε διαφορετικά σημεία.
Μία γαμήλια τελετή χωρίς γαμπρό, μιας και απελπίστηκε να ψάχνει τον «τέλειο άνδρα», έχει σχεδιάσει να πραγματοποιήσει μία Βρετανίδα προκειμένου να γιορτάσει τα 40α γενέθλιά της, στις 8 Απριλίου.
Η Λιν Γκόλογκλι από το Γιόρκσαϊρ έχει ήδη αγοράσει το νυφικό της, έχει φροντίσει για το μέικ απ της, έχει διοργανώσει το πάρτυ και έχει κλείσει το ταξίδι του μέλιτος στη Ρώμη, όπου θα ταξιδέψει μόνη της.
Μάλιστα, στην πρόσκληση για το πάρτυ, καλεί τις γυναίκες καλεσμένες της να φορέσουν τα νυφικά τους για να παραστούν στην τελετή.
«Είμαι χαρούμενη που είμαι αυτό που είμαι», λέει η Λιν, σημειώνοντας ότι δεν ενδιαφέρεται να κάνει κάποια σχέση.
«Είχα πολλές ευκαιρίες στο παρελθόν, αλλά δεν πρόκειται να νοικοκυρευτώ μόνο και μόνο για να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της κοινωνίας», αναφέρει η 39χρονη, προσθέτοντας πως αν και είχε αρραβωνιαστεί όταν ήταν μόνη της «ήταν μία ανόητη πράξη».
Όπως λέει, η ιδέα της ήρθε από ένα επεισόδιο της σειράς «Τα φιλαράκια» όταν η Μόνια, η Ρέιτσελ και η Φοίβη δοκίμασαν ταυτόχρονα νυφικά.
«Είναι κάτι που πάντα ήθελα να κάνω και επειδή ο ‘τέλειος άνδρας’ δεν έχει εμφανιστεί ακόμα, θα κάνω του κεφαλιού μου και θα παντρευτώ χωρίς εκείνον», υποστηρίζει η Λιν.
Λέγεται ότι το Καρναβάλι της Βενετίας ξεκίνησε από μια νίκη της «Γαληνοτάτης Δημοκρατίας» εναντίον του Πατριάρχη της Ακυληίας Ουλρίκο ντι Τρέβεν κατά το έτος 1162. Σε ανάμνηση αυτής της νίκης, οι άνθρωποι άρχισαν να χορεύουν και να κάνουν συγκεντρώσεις στην πλατεία του Αγίου Μάρκου στη Βενετία.
Προφανώς, αυτό το φεστιβάλ ξεκίνησε εκείνη την περίοδο και έγινε επίσημο στην Αναγέννηση. Το δέκατο έβδομο αιώνα, το μπαρόκ καρναβάλι ήταν ένας τρόπος αποθήκευσης της εικόνας του γοήτρου της Βενετίας στον κόσμο. Ήταν πολύ διάσημο κατά τη διάρκεια του δέκατου όγδοου αιώνα. Ενθάρρυνε την ελευθερία και την ευχαρίστηση, αλλά χρησιμοποιήθηκε επίσης για την προστασία των Ενετών από την αγωνία για το παρόν και το μέλλον.
Ένα μοναδικό θέαμα προσφέρουν και φέτος οι συμμετέχοντες στο φημισμένο καρναβάλι της Βενετίας, που προσελκύει εκατομμύρια επισκέπτες κάθε χρόνο. Δείτε τις φωτογραφίες έτσι όπως της δημοσίευσε η εφημερίδα Corriere della Sera.
Το φεστιβάλ, που είναι παγκοσμίως φημισμένο για τις περίτεχνες μάσκες του, λαμβάνει χώρα στην κεντρική πλατεία του Αγίου Μάρκου, που πλημμυρίζει από καρναβαλιστές ντυμένους με εντυπωσιακές φορεσιές και πλήθος κόσμου.
«Κοίταξα τον καθρέφτη και είδα μια κουρασμένη, αγχωμένη, τρελή γυναίκα που είχε χάσει εντελώς την ψυχραιμία της, επειδή ο σκύλος έφαγε ένα ρολό χαρτιού υγείας».
Δεν είναι λίγες οι σύγχρονες μητέρες που νιώθουν ότι χάνουν λίγο-λίγο τον εαυτό τους, τρέχοντας σαν τις τρελές από το πρωί ως το βράδυ. Οι ρόλοι είναι αμέτρητοι, όπως και οι ανάγκες που πρέπει να καλυφθούν, ωστόσο έχετε σκεφτεί ποτέ, πώς θα ήταν η ζωή σας αν πού και πού λέγατε «Αυτό, δεν θα το κάνω». Μια μαμά και blogger, η Tova Leigh, γράφει για το πώς πήρε την απόφαση να κάνει λιγότερα, για να σώσει το μυαλό και το σώμα της.
«Είχαν περάσει πέντε χρόνια από τότε που έγινα μητέρα και ένιωθα ότι σιγά-σιγά έχανα όλο και περισσότερα κομμάτια απ’ τον εαυτό μου, με κάθε «Ελάτε, παιδιά, βάλτε τα παπούτσια σας», με κάθε φαγητό που τους έφτιαχνα, κάθε μπουγάδα, κάθε αγχωτικό πρωινό πριν το σχολείο, κάθε δημόσιο ξέσπασμά τους και κάθε φορά που έλεγα στους φίλους μου ότι ήμουν πολύ κουρασμένη για να πάω να τους βρω.
Κοίταξα τον καθρέφτη ένα πρωί και είδα μια κουρασμένη, αγχωμένη, τρελή γυναίκα που είχε χάσει εντελώς την ψυχραιμία της, επειδή ο σκύλος έφαγε ένα ρολό χαρτιού υγείας κι ήθελα να κλάψω, επειδή δεν είχα ιδέα ποια ήμουν πια.
Ήταν εκείνη η στιγμή που συνειδητοποίησα ξεκάθαρα πια, ότι δεν μπορούσα να συνεχίσω έτσι κι ότι κάτι έπρεπε ν’ αλλάξει.
Και κάπως έτσι ξεκίνησε το ταξίδι μου ως μαμά που κάνει λιγότερα. Το να κάνω λιγότερα, άλλαξε τη ζωή μου.
Θυμάμαι την πρώτη φορά που το προσπάθησα. Δούλευα και έτρεχα να προλάβω να πάρω τα παιδιά απ’ το σχολείο, φτάνοντας τελικά σπίτι εντελώς εξαντλημένη, αλλά ξέροντας ότι έπρεπε να μαγειρέψω, να βάλω ένα πλυντήριο, να τακτοποιήσω το σπίτι, να περάσω λίγο χρόνο με τα παιδιά, να βοηθήσω με τα μαθήματά τους, ενώ το μόνο που ήθελα (και χρειαζόμουν) ήταν να ξαπλώσω στον καναπέ και να απολαύσω μια κούπα τσάι.
Και τότε βγήκα απ’ την κουζίνα, με τα τρια παιδιά μου ακόμα με τα μπουφάν τους να μ’ ακολουθούν γκρινιάζοντας, και κατευθύνθηκα προς τον καναπέ –έκατσα και έκλεισα τα μάτια μου.
Εκείνη τη στιγμή και τα τρία παιδιά μου σταμάτησαν να μιλάνε και απλώς με κοιτούσαν. Δεν νομίζω, ότι με είχαν ξαναδεί να κάνω κάτι τέτοιο. Πόσο “σοκαριστικό” μπορεί να ήταν γι’ αυτά; Με ξέρουν όλη τους τη ζωή και με έχουν δει μόνο να τρέχω, να βιάζομαι και να πάντα να κάνω κάτι, αλλά ποτέ απλώς να κάθομαι και να μην ασχολούμαι με τίποτα.
Η μεγαλύτερη έσπασε τη σιωπή: “Μαμά, τι κάνεις;”. “Ξεκουράζομαι”, της απάντησα.
Σιωπή ξανά. Τρεις μπερδεμένες φατσούλες με κοιτούσαν έντρομες.
Λίγα λεπτά μετά, είπε “Γιατί ξεκουράζεσαι;”
“Γιατί είμαι κουρασμένη και χρειάζομαι λίγη ξεκούραση”
“Χρειάζομαι”
Άλλη μια λέξη που δεν νομίζω ότι παιδιά μου με άκουσαν ποτέ να λέω, πιθανότατα επειδή τα τελευταία χρόνια έχω παραμερίσει εντελώς τις ανάγκες μου –τόσο που ξέχασα ότι έχω ανάγκες.
Πήρε στα παιδιά λίγη ώρα μέχρι να συνειδητοποιήσουν ότι δεν θα πήγαινε πουθενά και, άρα ότι μπορούσαν να φύγουν και να μ’ αφήσουν μόνη. Σκέφτηκαν επίσης ότι πρέπει να βγάλουν τα μπουφάν τους (μόλις άρχισαν να ζεσταίνονται). Έκατσα εκεί για όσο χρόνο χρειαζόμουν και, όταν ένιωσα έτοιμη, σηκώθηκα.
Δεν μαγείρεψα εκείνο το βράδυ. Παραγγείλαμε.
Δεν έβαλα πλυντήριο. Ζήτησα απ’ τα παιδιά να μην λερώσουν τα καθαρά τους ρούχα τρώγοντας, γιατί θα τα φορούσαν και την επόμενη μέρα στο σχολείο.
Δεν κάναμε μπάνιο εκείνο το βράδυ. Είδαμε ταινία και κάναμε αγκαλιές στον καναπέ.
Προς έκπληξή μου, κανείς δεν πέθανε. Το σπίτι δεν κατέρρευσε. Τα παιδιά ήταν χαρούμενα και χορτάτα, αλλά το πιο σημαντικό ήταν, ότι όταν κοίταξα στον καθρέφτη εκείνο το βράδυ, μπορούσα να δω τη λάμψη της γυναίκας που θυμόμουν. Της αστείας, ζωηρής γυναίκας που πιστεύει ότι είναι ακόμη 25 χρονών, που αγαπάει το παγωτό και τα ταξίδια και τη μουσική.
Όταν πήγα για ύπνο εκείνο το βράδυ, ήμουν λίγο πιο χαρούμενη ξέροντας ότι, αν και είχα πολύ δρόμο ακόμα, ήμουν στη σωστή κατεύθυνση.
*Αφιερωμένο σε όλες εσάς τις τρομερές, σκληρά εργαζόμενες μαμάδες που αξίζουν ένα διάλειμμα. Ελπίζω όλες να επιτρέψετε στον εαυτό σας να “κάνει λιγότερα”.»