Ένας άνδρας από την Κίνα κατέφυγε σε έναν δημιουργικό τρόπο για να ικανοποιήσει την κοπέλα του που γκρίνιαζε ζητώντας ένα ακριβό δαχτυλίδι με μεγάλο διαμάντι.
Πήρε λοιπόν το γυαλί από ένα μπουκάλι μπύρας και έφτιαξε το παρακάτω «πειστικό» κόσμημα.

Ένας άνδρας από την Κίνα κατέφυγε σε έναν δημιουργικό τρόπο για να ικανοποιήσει την κοπέλα του που γκρίνιαζε ζητώντας ένα ακριβό δαχτυλίδι με μεγάλο διαμάντι.
Πήρε λοιπόν το γυαλί από ένα μπουκάλι μπύρας και έφτιαξε το παρακάτω «πειστικό» κόσμημα.

Η τεμπελιά κοστίζει όχι μόνο σε εσάς αλλά και στον εργοδότη σας και στους γύρω σας. Στην πραγματικότητα, όταν σκέφτεται κανείς όλους αυτούς τους ανθρώπους που κάθονται στα γραφεία τους και χαζεύουν στο διαδίκτυο ενώ θα έπρεπε να εργάζονται, καταλαβαίνει κανείς ότι μιλάμε για τόνους χρημάτων που χάνονται.
Στην πραγματικότητα, σύμφωνα με την the American Payroll Association, ο μέσος εργαζόμενος κλέβει 4 ώρες και 5 λεπτά ανά εβδομάδα. Δεν χρειάζεται καν να κάνετε τα μαθηματικά για να συνειδητοποιήσουμε ότι είναι πράγματι ένας τόνος μετρητών σε ολόκληρη τη χώρα.
Έτσι, η τεμπελιά και τα ανιαρά κίνητρα είναι κάτι περισσότερο από απλά ‘δεν είναι μεγάλη υπόθεση.’
Αισθάνεστε άσχημα γι ‘αυτό; Θέλετε να αλλάξετε τον τεμπέλικο τρόπο σας; Ακολουθήστε την ιαπωνική αρχή της Kaizen.

Το Kaizen, σύμφωνα με το ca.kaizen.com, είναι η πρακτική της συνεχούς ανάπτυξης. Ήρθε αρχικά στο δυτικό κόσμο από το συγγραφέα Masaaki Imai.
Σήμερα, έχει εισαχθεί σε προγράμματα ανάπτυξης των εργαζομένων από πολλές οργανώσεις.
Μία από τις βασικές αρχές του Kaizen είναι ότι οι μεγάλες αλλαγές προκύπτουν από μικρές αλλαγές κατά τη διάρκεια μιας χρονικής περιόδου. Αυτό μπορεί να αποτρέψει την επαγγελματική εξουθένωση που έρχεται από την προσπάθεια να αντιμετωπίσεις ένα μεγάλο έργο με τη μία.
Για παράδειγμα, ας υποθέσουμε ότι πρέπει να επιτευχθεί μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που είναι είναι γνωστή στον δυτικό κόσμο: η συναρμολόγηση επίπλων.
Πολλοί από εμάς κοιτάμε απογοητευμένοι το τελικό προϊόν στο κουτί και αναρωτιώμαστε πως έγινε. Σχεδόν είναι βέβαιο ότι στο 99% των περιπτώσεων ο σχεδιαστής που το έφτιαξε, απλά έκανε photoshop τα κομμάτια μαζί, αλλά αυτό είναι άσχετο.
Σύμφωνα με την αρχή του Kaizen, θα πρέπει να σπάσετε το έργο σε μικρότερα χρονικά κομμάτια. Έτσι, ίσως να βάλετε ένα χρονοδιακόπτη για ένα λεπτό και να πείτε ‘Εντάξει, για ένα λεπτό θα συναρμολογήσω τα συρτάρια του γραφείου.’
Στο μεγάλο σχέδιο της συναρμολόγησης επίπλων, ένα λεπτό δεν είναι τίποτα, και έτσι από τη στιγμή που ο χρόνος μετράει, θα έχετε πράγματι καταλήξει σε ένα απτό αποτέλεσμα. Μετά μπορείτε να το επαναλάβετε.
Συμβουλές
Αν το παράδειγμα με τα έπιπλα δεν είναι αρκετό, διαβάστε παρακάτω μερικές συμβουλές από το www.kaizen-news.com.
Μην εστιάζετε στο πρόβλημα όλη την ώρα.
Ενώ αυτό μπορεί να φαίνεται αντιφατικό,πραγματικά είναι απίστευτα αναζωογονητικό. Αν μπορείτε να κάνετε να βήμα πίσω, να βγείτε έξω για πέντε λεπτά ή ακόμα και να δείτε τηλεόραση για λίγο. Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα έρθει η έμπνευση και απομακρυνόμενοι λίγο από το έργο, θα σας κάνει να δείτε πιο καθαρά.
Διδάξτε τους άλλους πώς να κάνουν πράγματα στα οποία είστε καλοί.
Θα εκπλαγείτε με το πόσα μπορείτε να μάθετε με τον τρόπο αυτό. Αυτός είναι ένας άλλος τρόπος για την αυξήσετε την έμπνευση σας. Κάποιος που είναι νέος σε κάτι θα έχει πάντα ένα φρέσκο τρόπο αντιμετώπισης των πραγμάτων, κάτι που μπορεί να σας κάνει να καταλάβετε καλύτερα το θέμα.
Δώστε έμφαση στην εαυτό σας πρώτα.
Το Kaizen δεν είναι μια αρχή που πρέπει να την εφαρμόσετε με το ζόρι σε οποιονδήποτε άλλον. Χρησιμοποιήστε το για τον εαυτό σας πρώτα. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορείτε να διδάξετε κάποιον άλλον αυτή την μεγάλη νέα αρχή που μαθαίνετε, αλλά το βασικό είναι ότι η προσπάθεια βελτίωσης σας θα πρέπει να έρθει από μέσα.
Όταν ο Ντονάτο Ντι Καμίλο ήταν μικρός, η οικογένειά του δεν μπορούσε να του αγοράσει φωτογραφική μηχανή.
Οπότε, αυτό που μπορούσε να κάνει ήταν να τρέχει στο σπίτι με μια κάμερα χωρίς φιλμ μέσα, κάνοντας ότι είναι φωτογράφος σε αφρικανικό σαφάρι και μιμούνταν τους ήρωες πίσω από ιστορικές φωτογραφίες του National Geographic.
Χρόνια αργότερα, όταν ο Ντι Καμίλο βρέθηκε στην φυλακή για κλοπές, ανακάλυψε μια βιβλιοθήκη γεμάτη με αυτά τα περιοδικά.
Ενώ οι υπόλοιποι συγκρατούμενοί του περνούσαν τον χρόνο τους, κάνοντας γυμναστική ή μπλέκοντας σε προβλήματα, εκείνος μελετούσε παλιά τεύχη του National Geographic.
Έτσι, όταν αποφυλακίστηκε το 2011, ήξερε τι ήθελε να κάνει.
Επιτέλους, ήταν έτοιμος να ασχοληθεί με την μεγάλη του αγάπη, την φωτογραφία.
Πολύ σύντομα, έγινε προφανές, ότι είχε αρκετό ταλέντο.

Άρχισε να απαθανατίζει διαφορετικές πτυχές της ζωής, που πολλοί άνθρωποι δεν είχαν συνηθίσει να βλέπουν.

Τα θέματά του είναι συνήθως άστεγοι, διανοητικά άρρωστοι ή απλά ενδιαφέροντες άνθρωποι, που συναντά στους δρόμους της Νέας Υόρκης.
Ο Ντι Καμίλο αναφέρει, ότι η εμπειρία του στους δρόμους,τον βοηθάει να προσεγγίσει ανθρώπους, που άλλοι φωτογράφοι δεν τολμούν.

“Αυτοί οι άνθρωποι κυκλοφορούν και είναι απρόσωποι. Νιώθω, ότι όλοι οι άνθρωποι αξίζουν ένα πρόσωπο”, αναφέρει ο ίδιος.

“Νομίζω, ότι όλοι συνδεόμαστε μεταξύ μας κατά κάποιον τρόπο, είτε πρόκειται για έναν άστεγο, είτε για ένα εκατομμυριούχο”, πρόσθεσε.

Όσον αφορά τις αντιδράσεις του κόσμου για τα έργα του, ο Ντι Καμίλο αναφέρει, ότι δεν τον απασχολούν ιδιαίτερα.

Ο Ντι Καμίλο μπορεί να μην φωτογραφίζει εξωτικά ζώα στην Αφρική, αλλά μας δείχνει ένα κομμάτι του κόσμου, που δεν βλέπουμε ή δεν επιλέγουμε να δούμε συχνά.

“Θέλω να καταλάβουν οι άνθρωποι που φωτογραφίζω, ότι ο λόγος που τους επιλέγω είναι επειδή βλέπω ένα κομμάτι του εαυτού μου σε εκείνους ή επειδή πιστεύω, ότι πολλοί άνθρωποι μπορούν να ταυτιστούν μαζί τους”, αναφέρει ο φωτογράφος.
Πηγή: Donato Di Camillo
Περισσότερες πληροφορίες: http://donatodicamillo.com/
Αποκλειστική συνέντευξη στο ieidiseis.gr παραχώρησε η κ. Αθηνά Λινού, Καθηγήτρια Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του Ινστιτούτου Prolepsis για τα κρούσματα και τον κορονοϊό.
Όπως μας τονίζει, «βρισκόμαστε σε μία φάση κατά την οποία τα κρούσματα αυξάνονται σημαντικά, ιδιαίτερα στις μεγάλες πόλεις, ενώ παράλληλα εντοπίζονται διάσπαρτα κρούσματα σε διάφορες περιοχές της χώρας τα οποία δεν είναι εισαγόμενα.
Εάν δεν τηρηθούν αυστηρά μέτρα ατομικής προστασίας είναι πιθανό να έχουμε σημαντική αύξηση των κρουσμάτων. Οι πρόσφατες απαγορεύσεις για το θέμα του συνωστισμού και την υποχρεωτική χρήση της μάσκας, ιδιαίτερα σε κλειστούς επιχειρηματικούς χώρους και στις δημόσιες υπηρεσίες, ίσως ανατρέψουν αυτή την αυξητική τάση».
Στο ερώτημά μας αν περιμένει να υπάρξει σύντομα ασφαλές και αποτελεσματικό εμβόλιο, η κ. Λινού απαντά ενθαρρυντικά αλλά θέτει και κάποιες προϋποθέσεις:
«Είναι πιθανό να υπάρξει εμβόλιο, καθώς τα αποτελέσματα από τις κλινικές δοκιμές που γίνονται είναι ενθαρρυντικά. Αυτό όμως που έχει μεγάλη σημασία, είναι να παρασκευαστεί σε μεγάλες ποσότητες και να υπάρχει πρόσβαση όλων των πολιτών. Εύλογα, προτεραιότητα για να το λάβουν θα έχουν οι επαγγελματίες υγείας, γιατροί, νοσηλευτές, τεχνολόγοι και στη συνέχεια οι ευπαθείς ομάδες. Αλλη εναλλακτική λύση θα ήταν η ανακάλυψη συγκεκριμένου φαρμάκου το οποίο θα θεραπεύει εύκολα, γρήγορα και χωρίς παρενέργειες τη νόσο».
Για την εφαρμογή των μέτρων σημειώνει: «Τα μέτρα, αν εφαρμοστούν ευρέως μπορούν να αναχαιτίσουν την επιδημία σε παγκόσμιο επίπεδο. Υπάρχουν μελέτες που δείχνουν ότι αν ολόκληρος ο πληθυσμός εφαρμόσει την χρήση μάσκας σε κάθε δημόσιο χώρο η πανδημία θα εξαφανιστεί. Επομένως, είναι σημαντικό να υπάρξει ευρύτερη εφαρμογή της χρήσης μάσκας σε οποιοδήποτε δημόσιο χώρο, με πολύ μεγάλη έμφαση στους κλιματιζόμενους χώρους, και ταυτόχρονα να εφαρμοστεί η αποστασιοποίηση. Παράλληλα, οι αρμόδιοι φορείς θα πρέπει να εντείνουν τις ενημερωτικές καμπάνιες για τα άτομα που έχουν τις περισσότερες κοινωνικές επαφές και τις πιο πολλές κοινωνικές εξόδους.
Επίσης, οι πολίτες θα πρέπει να ευαισθητοποιηθούν και να επιλέξουν μια μικρή κοινωνική ομάδα 10 έως 12 άτομα, που θα είναι τα μόνα με τα οποία θα συναναστρέφονται στη διάρκεια της πανδημίας».
Εργασιακοί χώροι
Άμεση ενημέρωση τώρα και στο Google News – Ακολουθήστε το iEidiseis.gr στο Google News
Όσον αφορά στους χώρους εργασίας, είναι σημαντικό να γίνει όσο το δυνατόν μεγαλύτερη χρήση της εξ αποστάσεως εργασίας όπου είναι εφικτό. Στις περιπτώσεις που αυτό δεν είναι
εφικτό, θα πρέπει να εξασφαλιστεί η δωρεάν χορήγηση μασκών μιας χρήσης σε όλους τους εργαζόμενους”.
Ο Gideon Hodge προσπέρασε τους έκπληκτους πυροσβέστες για να σώσει τον υπολογιστή του. Η φωτιά θεωρείται πως ξεκίνησε σε ένα άδειο γειτονικό σπίτι. Το λοφίο καπνού φαινόταν από μακριά και χρειάστηκαν 67 πυροσβέστες για να θέσουν την φωτιά υπό έλεγχο. Ο ιδιοκτήτης είπε: «Είναι λίγο πολύ το έργο της ζωής μου.»
Ένας συγγραφέας ανησυχούσε τόσο πολύ μήπως χαθεί το έργο του που πέρασε μπροστά από τους έκπληκτους πυροσβέστες και μπήκε στο φλεγόμενο σπίτι του για να πάρει από εκεί το λάπτοπ του.
Ο Gideon Hodge περιγράφει τον εαυτό του ως συγγραφέα θεατρικών έργων, μυθιστορημάτων και ηθοποιό. Μπήκε τρέχοντας στο σπίτι του που καιγόταν αγνοώντας τους πυροσβέστες που του φώναζαν να σταματήσει.
Χρειάστηκαν 67 επαγγελματίες και περισσότερες από 2 ώρες για να θέσουν την τεράστια φωτιά στη Νέα Ορλεάνη υπό έλεγχο.

Ο άνδρας δεν δίστασε να μπει με ορμή στο σπίτι του. Στο λάπτοπ του είχε τα αντίγραφα από τα δύο του μυθιστορήματα.

Η φωτιά ξέσπασε σε ένα άδειο γειτονικό σπίτι και επεκτάθηκε στο σπίτι του Hodges.

Ο συγγραφέας και ηθοποιός μιλά στους πυροσβέστες μετά την επικίνδυνη πράξη του για να σώσει το λάπτοπ του.
Μετά την επικίνδυνη διάσωση, ο Hodge είπε στην The New Orleans Advocate: «Όποιος δημιουργεί τέχνη δεν μπορεί να την αντικαταστήσει. Είναι λίγο πολύ το έργο της ζωής μου.»
Ο 35χρονος βρήκε το λάπτοπ του ανέπαφο και στη συνέχεια δήλωσε: «Παρά την καλύτερη αντίληψη απλά έτρεξα μέσα και το άρπαξα. Δεν νομίζω πως φοβήθηκα.»

Ο ίδιος εργαζόταν όταν η αρραβωνιαστικιά του τον ενημέρωσε για την πυρκαγιά και εκείνος επέστρεψε τρέχοντας.
Ο καπνός φαινόταν από χιλιόμετρα μακριά.
Θεωρείται πως η πυρκαγιά ξέσπασε σε ένα άδειο γειτονικό σπίτι.
Ο δρόμος ήταν γεμάτος με καπνό καθώς ο άνδρας έτρεξε στο σπίτι του για τα πολύτιμα αρχεία του.
Ο Hodge βγήκε από το σπίτι με το λάπτοπ και τα σημαντικά του έγγραφα ασφαλή.

Οι πυροσβέστες του φώναζαν να σταματήσει αλλά τους παράκουσε. 
Ο συγγραφές παρηγορείται. Μέσα στον υπολογιστή υπάρχουν τα μόνα αντίγραφα από τα δύο του μυθιστορήματα. 
Ο δρόμος είχε πληγεί σε μεγάλο βαθμό από τον τυφώνα Κατρίνα το 2005.
Ο 62 ετών Derrick Todd είχε χάσει το μεγαλύτερο μέρος της περιουσίας του λόγω της φυσικής καταστροφής και πίστεψε πως τώρα θα συμβεί το ίδιο.
Δήλωσε: «Απλά ελπίζω να μην γίνει και σεισμός επίσης. Τότε τελειώσαμε.»
Ευτυχώς, κανείς δεν τραυματίστηκε στην φωτιά που έλαβε χώρα στην περιοχή του Broadmoor.
Χρειάστηκαν 67 πυροσβέστες και περισσότερες από 2 ώρες για να ελέγξουν τη φωτιά. 
Οι καπνοί ήταν ορατοί από χιλιόμετρα όσοι ώρα οι άνδρες του πυροσβεστικού σταθμού προσπαθούσαν να σβήσουν τις φλόγες.
Μερικοί από εσάς μπορεί να έχετε διαβάσει βιβλία του, αρκετοί μόνο το «Έρωτος Φύσις» εξαιτίας του οποίου πολλοί τον χαρακτήρισαν «επαναστάτη ή αναρχικό παπά», άλλοι, πάλι, τον ακούτε για πρώτη φορά. Άλλοι πιστεύετε στον Θεό και άλλοι όχι. Το βέβαιο είναι πως, όλοι είμαστε φτιαγμένοι απ’ το ίδιο ύφασμα και άνθρωπος χωρίς ανησυχίες δεν υπάρχει. Εδώ μερικές σκέψεις του από μια συνέντευξη.
«Μεγάλωσα στην Τρούµπα, ο πατέρας µου είχε εκεί κουρείο. Έτσι είχα την ευκαιρία να γνωριστώ µε τους χασικλήδες και τις πόρνες της περιοχής. Σας διαβεβαιώνω, πως σ’ αυτούς τους ανθρώπους είδα περισσότερο Θεό απ’ ό,τι σε υποτιθέμενους ευσεβείς. Γιατί είδα ανθρώπους οικτίρμονες. Σπλαχνικούς».
«Η πίστη βιώνεται μέσα από άσκηση, μέσα από τον περιορισμό του Εγώ, μέσα από την άρνηση του κόσμου των υλικών πραγμάτων και ο άνθρωπος δεν μπορεί να τη βρει όσο είναι απορροφημένος από τη ρηχή πραγματικότητα των υλικών ανέσεων, του εγωκεντρισμού και της ιδιοτέλειας».
«Υπάρχει δρόμος για τη σωτηρία της ψυχής;
Όσο περισσότερο μοιραζόμαστε, κοινωνούμε με τους άλλους ανθρώπους, τόσο πιο ξεκάθαρα θα βλέπουμε που μπορούμε να πάμε. Ωστόσο, η αυτογνωσία είναι πάρα πολύ ρηχή. Δεν έχουμε ιδέα τι γίνεται μέσα μας. Ο άνθρωπος όταν περιμένει από αλλού να φτιαχτεί η ζωή του, είναι σε πολύ άσχημη θέση.
«Η ομοφυλοφιλία είναι αμάρτημα; Η οµοφυλοφιλία δεν είναι επιλογή για να είναι αµαρτία. Η αµαρτία προϋποθέτει επιλογή.»
«Όσο μεγαλώνουμε, δύσκολα αλλάζουμε, αλλά ζωή χωρίς αλλαγές δεν είναι ζωή. Ό,τι δεν αλλάζει είναι νεκρό. Αν ο άνθρωπος θέλει να ζει μέσα στην πραγματικότητα, πρέπει ν’ αλλάζει και εκείνος, αλλιώς μένει απέξω…»
«Στην πραγματικότητα έγινα ιερέας για να καλύψω δικές µου ανάγκες, για να σώσω εμένα…Μεγάλωσα σ’ ένα πολύ προβληματικό περιβάλλον, µε δυο γονείς που δεν είχαν καμιά επικοινωνία και τίποτα κοινό µεταξύ τους. Ο πατέρας μου ήταν αλκοολικός.. Ήθελα να πιαστώ από κάπου, έψαχνα ένα καταφύγιο. Και το βρήκα στα λόγια των πατέρων της Εκκλησίας. Είναι πολύ σημαντικό ο άνθρωπος να γνωρίζει τον εαυτό του, αλλά και τα κίνητρά του. Δεν έχει σημασία τι κάνουμε και τι λέμε, αλλά γιατί το κάνουμε και γιατί το λέμε. Κυρίως το πρόβλημα δεν είναι «πόσα έχουμε», αλλά πώς τα διαχειριζόμαστε
«Λίγο πριν χειροτονηθώ είχα πάει ένα ταξίδι στο Άγιο Όρος και εκμυστηρεύτηκα στον ηγούμενο της Μονής Διονυσίου πως δεν είχα αρκετή πίστη. Μα θέλετε να γίνετε παπάς και δεν έχετε αρκετή πίστη; µε ρώτησε. Μαζί µου ήταν τότε ο καθηγητής Θεολογίας Σάββας Αγουρίδης, ο οποίος του είπε, τι νομίζετε γέροντα, πως µόνο σαρκικές έγνοιες ταλαιπωρούν τους ανθρώπους; Είναι και οι υπαρξιακές.
«Η δυσκολία είναι ότι φοβόμαστε πως αν αφεθούμε, δεν θα ερωτευτούμε αυτόν που «πρέπει». Ο έρωτας δεν είναι κατοχή, αλλά µία διαρκής αναζήτηση. Για να τον ζήσεις όσο γίνεται ουσιαστικότερα, πρέπει να ασχοληθείς µε την ωριμότητά σου. Ο Χριστός λέει «αν θέλεις να κερδίσεις τη ζωή σου, πρέπει να τη χάσεις». Στον έρωτα πρέπει να δοθείς µέχρι θανάτου, αν θέλεις να βιώσεις την πληρότητά του.
«Ο θάνατος είναι η μεγαλύτερη ανθρώπινη αγωνία. Ο άνθρωπος δεν μπορεί να δεχτεί ότι θα «καταλήξει» στο μηδέν. Γι’ αυτό είναι πολύ επιρρεπής σε οποιονδήποτε του προσφέρει κάποια διέξοδο, κάποια «θεραπεία» γι’ αυτήν την αγωνία του θανάτου. Η πραγματική χριστιανική παράδοση δεν αναζητεί αλλού τη ζωή, αλλά εδώ και τώρα. Υποσχόμαστε τη μετά θάνατον ζωή, όταν δεν έχουμε να προσφέρουμε τίποτα τώρα.
«Αδικίες υπάρχουν επειδή ο άνθρωπος είναι ελεύθερος. Αν δεν είναι ελεύθερος να κάνει κακό, παύει να είναι ελεύθερος.
«Μπορούμε να καλύψουμε τις ανάγκες των μεταναστών; Αν αγαπάς έναν άνθρωπο, σκέφτεσαι ποιες είναι οι δικές του πραγματικές ανάγκες. Η κοινωνία μας διέπεται από μια στάση, η οποία για μένα είναι παρακμιακή, που λέει πως, αν αγαπάς κάποιον, πρέπει να τον χαϊδεύεις. Αυτό δεν είναι αγάπη. Όταν ένας άνθρωπος έχει λιποθυμήσει, χρειάζεται ένα χαστούκι, όχι ένα χάδι.
«Δεν ξέρω τι πάει να πει ευτυχία. Για µένα καταλληλότερη λέξη είναι η «πληρότητα». Να αισθάνεσαι μέσα σου «γεμάτος». Χαρά, αγαλλίαση, συγκίνηση! Αυτό δεν σημαίνει πως δεν έχω και στιγμές δυσφορίας, απογοητεύσεις, στιγμές πικρίας… Αλλά το κυρίαρχο συναίσθημα μου είναι εσωτερική γαλήνη.
Πηγή: anthologion.gr
H Ομάδα Αεροπορικών Επιδείξεων Μεμονωμένου Αεροσκάφους F-16 “Ζευς” (F-16 Demo Team) αποτελεί ένα φιλόδοξο πρόγραμμα εκτέλεσης αεροπορικών επιδείξεων, που σκοπό έχει να διαδώσει την καλλιέργεια της αεροπορικής ιδέας και την τόνωση του ηθικού τόσο των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων όσο και της Ελληνικής κοινωνίας ενώ παράλληλα προβάλλει την μαχητική ικανότητα και το γενικότερο έργο της Πολεμικής Αεροπορίας.
Συνεχίζοντας την ένδοξη ιστορία των ακροβατικών σμηνών της Πολεμικής Αεροπορίας : “Καρέ των Άσσων”, “Acro Team”, “Ελληνική Φλόγα”, “Νέα Ελληνική Φλόγα” καθώς και του Μεμονωμένου Αεροσκάφους Αεροπορικών Επιδείξεων Τ-6Α Texan II, το 2009 ξεκίνησε η προσπάθεια δημιουργίας μιας Ομάδας Αεροπορικών Επιδείξεων Μεμονωμένου Αεροσκάφους με F-16.
Έγιναν οι πρώτες επαφές και συμφωνήθηκε τελικά η εκπαίδευση δύο Ιπταμένων της ΠΑ από την πεπειραμένη ομάδα ”Viper West F-16 Demo Team” της Πολεμικής Αεροπορίας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (USAF), η οποία εδρεύει στην Αεροπορική Βάση Hill στην πολιτεία Γιούτα των ΗΠΑ.
Σε αυτό το νέο βίντεο θα δούμε την επίδειξη της ομάδας ΖΕΥΣ που πραγματοποιήθηκε στο Athens Flying Week 2016 (17-18 Σεπτεμβρίου) που πραγματοποιήθηκε πριν λίγες μέρες στην Αθήνα.
Δείτε το βίντεο
Μια εξαιρετική μικρή ιστορία ενός μικρού παιδιού που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στην σελίδα Humans Of New York, απλά «ανατίναξε» το διαδίκτυο. Ο πατέρας του παιδιού πέτυχε το αδύνατο: εκτός από ότι έμαθε στα παιδιά του την αξία των χρημάτων, τους έδειξε και πόσο σημαντικό είναι να βοηθούν τους συνανθρώπους τους.
Θαυμάζουμε τέτοιους σοφούς γονείς και δημοσιεύουμε αυτήν την απλή μέθοδο που δείχνει πως πρέπει να διαχειριζόμαστε σωστά τα χρήματα από ένα απλό πατέρα από τη Νέα Υόρκη.
«Κάθε εβδομάδα παίρνω ένα δολάριο για χαρτζιλίκι.»
Στην συνέχεια μπορώ να διαλέξω πως θα το αξιοποιήσω:
μπορώ να το «φυλάξω», να το «ξοδέψω»,
να το «δωρίσω» ή να το «επενδύσω».
Αν διαλέξω την επιλογή «να το επενδύσω», τότε δίνω το χαρτζιλίκι πίσω στους γονείς και αυτοί μου το επιστρέφουν στο τέλος κάθε μήνα με τόκο.
Για αυτόν λοιπόν αποφάσισα να ξοδέψω τα χρήματά μου μόλις δύο φορές! Τα υπόλοιπα τα επένδυσα και έχω ήδη 10 δολάρια.
Θα μπορούσαν να έχω πολλά παραπάνω χρήση, αλλά αποφάσισα να δωρίσω μερικά από τα χρήματα.
Με αυτά τα χρήματα, αγοράσαμε με τον μπαμπά φαγητό σε ανθρώπους που δεν έχουν και τόσα χρήματα για να μπορέσουν να τα ξοδέψουν.»
Ένα μεγάλο μπράβο σε αυτούς τους καταπληκτικούς γονείς! Αυτή η πανέξυπνη μέθοδος διδάσκει στα παιδιά να είναι υπεύθυνα με τα χρήματα, αλλά πάνω από όλα τα διδάσκει να είναι καλοί άνθρωποι.
Η γάτα είναι ένα παράξενο αλλά ταυτόχρονα αξιοθαύμαστο πλάσμα. Κατά μέσο όρο μία γάτα που μένει μέσα στο σπίτι μπορεί να κοιμάται 17-18 ώρες την ημέρα, περίπου τα δύο τρίτα της ζωής της.
Η συμπεριφορά αυτή είναι κατά κάποιο τρόπο κληρονομική από τους προγόνους της που έπρεπε να κάνουν μεγάλα διαλείμματα ύπνου μετά από το κυνήγι με σκοπό να μαζέψουν ενέργεια.
Σε αυτές τις φωτογραφίες θα δούμε πραγματικά αδιανόητες πόζες ύπνου από γάτες που θα ήταν σχεδόν αδύνατον για άλλα ζώα να τους πάρει ο ύπνος σε παρόμοιες στάσεις.




















Design Swan








Οι περισσότεροι από εμάς αποψύχουν τα φαγητά που έχουν βγάζοντάς τα έξω και αφήνοντας τα καθ΄όλη τη διάρκεια της νύχτας, έτσι ώστε να ξεπαγώσουν χωρίς κανένα κίνδυνο τροφικής δηλητηρίασης.
Ή μήπως τα βάζετε στο ψυγείο για να ξεπαγώσουν αργά και σταθερά. Όπως φαίνεται, είμαστε όλοι ηλίθιοι, σύμφωνα πάντα με τους Νορβηγούς επιστήμονες τροφίμων…

Η Sussane Ekstedt στο SP, στο Τεχνικό Ινστιτούτο Ερευνών του Γκέτεμποργκ της Σουηδίας λέει πως ο καλύτερος τρόπος για να γίνει αυτό είναι να χρησιμοποιήσετε… νερό κατευθείαν από τη βρύση!
Εμείς το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να σφραγίσουμε σωστά τα τρόφιμα στο πλαστικό και να τα βυθίσουμε σε κρύο νερό μιας και έτσι -λόγω Φυσικής- θα ξεπαγώσει πιο γρήγορα! Από την άλλη χρησιμοποιώντας φούρνο μικροκυμάτων είναι επίσης επικίνδυνο και βλάπτει το κρέας καθώς ζεσταίνεται.

Συγκεκριμένα η Ekstedt λέει: «Αυτό είναι κάτι που οι επιστήμονες τροφίμων γνώριζαν εδώ και πολύ καιρό. Αλλά αυτή η γνώση, ως επί το πλείστον, περιορίζεται στη βιομηχανία τροφίμων. Βέβαια οι περισσότεροι άνθρωποι δεν το γνωρίζουν καν αυτό…«.
Ο καθηγητής Bjørg Egelandsdal στο Νορβηγικό Πανεπιστήμιο Επιστημών Ζωής αναφέρει «Δεν υπήρξε ποτέ επιστημονική βάση στο να ξεπαγώνει το κρέας εντός ψυγείου. To καλύτερο, αν πρόκειται να το χρησιμοποιήσετε αμέσως, είναι να ξεπαγώνει στο νερό».
Εσύ έως τώρα αποψύχεις λάθος το φαγητό που έχεις στην κατάψυξη;