Υπάρχουν κάποιες ασκήσεις που μπορείτε να κάνετε χωρίς ιδιαίτερη προσπάθεια και κόπο. Θα σας κάνουν να νιώσετε τη μαγική ελαφρότητα του σώματός σας, θα σας δώσουν ένα κύμα ενέργειας και θα σας βοηθήσουν να ακονίσετε τη σιλουέτα σας. Το βασικό κομμάτι τους είναι πως πρέπει να μην κινηθείτε καθώς όλα γίνονται ενώ είστε στάσιμοι.
Απλά μείνετε έτσι για 5-30 δευτερόλεπτα κάνοντας αυτές τις ασκήσεις τουλάχιστον 4-5 φορές την εβδομάδα.
#1 Τα φτερά της πεταλούδας
Unknown
Ξαπλώστε στην πλάτη σας. Με τα γόνατα μέτρια λυγισμένα αυξήστε την απόσταση της λεκάνης σας από το πάτωμα ενώ στηρίζεστε στον τοίχο χρησιμοποιώντας το δεξί πόδι. Ξεκουράστε το αριστερό πόδι στο δεξί γόνατο και τοποθετήστε τα χέρια στο στομάχι σας. Επαναλάβετε την ίδια διαδικασία με το αριστερό πόδι.
#2 Ανεμόμυλος
Unknown
Τοποθετήστε τις παλάμες στο στομάχι σας. Σπρώξτε τα οπίσθιά σας ενάντια στον τοίχο για να σταθεροποιήσετε τον εαυτό σας και σηκώστε το δεξί σας πόδι κάθετα. Παράλληλα διατηρήστε το αριστερό πόδι όσο πιο χαμηλά μπορείτε. Επαναλάβετε τη διαδικασία με το αριστερό πόδι.
#3 Χαιρετισμός
Unknown
Σηκώστε τα δύο πόδια ενάντια στον τοίχο, κρατώντας τα τεντωμένα με τα δάχτυλα προς τα επάνω. Μόνο τα χέρια και οι ώμοι μπορούν να ανυψωθούν εύκολα από το πάτωμα σε αυτή τη θέση. Σηκώστε το δεξί σας χέρι και κρατήστε το ίσια δείχνοντας τα πόδια σας. Ξεκουράστε το αριστερό χέρι στο στομάχι σας. Επαναλάβετε την άσκηση με το αριστερό χέρι.
#4 Ψαλίδι
Unknown
Σηκώστε και τα δύο πόδια χωρίς να λυγίζετε τα γόνατα. Στηρίξτε το δεξί πόδι στον τοίχο, σηκώστε το αριστερό και δώστε ώθηση ώστε να φτάσει προς τα εσάς, κρατώντας τη μέση σας με τις παλάμες. Επαναλάβετε την άσκηση και με το αριστερό πόδι.
#5 Γέφυρα
Unknown
Ξαπλώστε σε ένα χαλάκι με τα χέρια ίσια και τις παλάμες κάτω. Οι άκρες των δακτύλων πρέπει να ακουμπούν τον τοίχο. Τοποθετήστε τα πόδια σας στον τοίχο όσο πιο ψηλά μπορείτε για να φύγει το βάρος από αυτά. Τεντώστε τους μύες των μηρών σας και σηκώστε την πλάτη από το πάτωμα.
Για να κάνετε ότι καλύτερο με αυτές τις απλές ασκήσεις, προσπαθήστε να επαναλάβετε κάθε μια από αυτές 10 φορές. Θα ξεκινήσετε να βλέπετε και να νιώθετε τη διαφορά μετά από 2-3 εβδομάδες.
Κάντε ασκήσεις, φάτε σωστά και θα έχετε καλά αποτελέσματα.






















Ο καταρράκτης είναι προσβάσιμος μόνο από τη πλευρά της θάλασσας και την ονομασία του, την πήρε για τους εξής λόγους:
Ο Πάτρικ και ο Χάρι δεν είναι δυο συνηθισμένοι συγκάτοικοι. Ο Πάτρικ είναι 27 ετών, φοιτητής, και ο Χάρι 89 ετών, συνταξιούχος. Οι δυο τους φαινομενικά δεν έχουν τίποτα κοινό, ωστόσο ζουν μαζί υπό την αιγίδα ενός προγράμματος που φέρνει κοντά υπέργηρα και νέα άτομα.
Οι φοιτητές έχουν ανάγκη από φθηνό ενοίκιο, οι συνταξιούχοι από λίγη συντροφιά.
Πρόκειται για ένα πραγματικά φιλόδοξο σχέδιο που απαντάται τόσο στην Ολλανδία όσο και σε μεγαλουπόλεις της Αμερικής και της Ευρώπης και το οποίο προσφέρει κάτι τρυφερό και ουσιώδες ταυτόχρονα: παρέα σε υπερήλικες που βιώνουν πιο σκληρά από τον καθένα τη μοναξιά και την εγκατάλειψη και ταυτόχρονα στέγη, θαλπωρή που θυμίζει οικογένεια και μια ώριμη συντροφιά σε φοιτητές που ολοκληρώνουν βασικές, μεταπτυχιακές ή διδακτορικές σπουδές.
Κάποιοι ίσως το θεωρούν τρομακτικό, όμως στην πραγματικότητα δεν είναι καθόλου.
Νεαροί άνθρωποι που έχουν ζήσει καιρό με τους γονείς ή τους παππούδες τους ξέρουν ότι αυτού του είδους η κοινωνικοποίηση ανθρώπων της τρίτης ηλικίας δεν κοστίζει τίποτα, είναι αναζωογονητική για τους πρεσβύτερους και συχνά διδακτική για τους νεότερους.
Αυτό που συμβαίνει στις Κάτω Χώρες δεν είναι καινούριο.
Ήδη από το 1981 και από το Κλίβελαντ η Μοντεσοριανή Σχολή, σε συνεργασία με ιδιώτες και τοπικές αρχές, είχε δημιουργήσει ένα δίκτυο βοήθειας των πρεσβύτερων από νεότερους και τανάπαλιν, προκειμένου η μια γενιά να μην ξεχνά την άλλη.
Στόχος ήταν η σύνδεση να είναι διαρκής, οι νέοι να προστατεύονται και να κάνουν χρήση κάποιων προνομίων των ηλικιωμένων και οι πρεσβύτεροι, με τη σειρά τους, να μη μένουν ολομόναχοι, χωρίς καμιά ανθρώπινη επαφή στην πιο κρίσιμη ηλικία της ζωής τους.
Παραλλαγές αυτού του προγράμματος συναντά κανείς πολλές σε διάφορα σημεία της Ευρώπης, κάποτε με μεγαλύτερη εμπλοκή των νεότερων, κάποτε με λίγοτερη παρέα, πάντοτε, όμως, με πρόθεση την ψυχική ανάταση των ηλικιωμένων και τη διατήρηση της ελπίδας μέχρι το τέλος της ζωής τους.