Η τέχνη ακολουθεί τη ζωή και γεμίζει την πόλη με εικόνες εικαστικής και κοινωνική παρέμβασης – Ποιος είναι ο γκραφιτάς που παρεμβαίνει σε κάδους απορριμμάτων δημιουργώντας προσωπογραφίες πρωθυπουργών και δημάρχων.
Εφορμά από τα υψώματα του Υμηττού μέσα στο μαύρο σκοτάδι όπως τα κομάντο σε άσκηση πολέμου. Φορά τζόκεϊ παραλλαγής, φαρδιές φόρμες και αθλητικά παπούτσια που τον διευκολύνουν να ξεγλιστρά στα δύσκολα, ενώ στο δεξί του χέρι κρατά το «όπλο» του: ένα σπρέι βαφής.
Μετά ψάχνει στους γύρω δρόμους για το αντικείμενο πάνω στο οποίο θα εκφράσει με το σπρέι τη δική του αγανάκτηση, αλλά και του περίγυρού του. Συγκεκριμένα, αναζητά τον πιο πολυχρησιμοποιημένο και σε κακή κατάσταση κάδο σκουπιδιών, στην πρόσοψη του οποίου θα ζωγραφίσει τη μορφή ενός προσώπου που συνήθως προέρχεται από την πολιτική σκηνή. Πρόσωπο που θεωρεί ότι έχει απογοητεύσει τους πολίτες για το οποίο το εμπιστεύτηκαν με την ψήφο τους.
Του το ζητάνε από πέρυσι άλλωστε -και μάλιστα επιτακτικά- φίλοι και γνωστοί του. Ειδικότερα από την ημέρα που εμπνεύστηκε να ζωγραφίσει σε κάδο της λεωφόρου Κηφισίας (λίγο πριν από την Κηφισιά) το πρόσωπο της Γερμανίδας καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ, εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο την οργή του για την αυστηρή πολιτική που εφαρμόζει εδώ και χρόνια η γερμανική κυβέρνηση απέναντι στην Ελλάδα.
Ο «ζωγράφος-εκδικητής», ο οποίος προτιμά να κρατήσει την ανωνυμία του, εξηγεί στον συντάκτη του «ΘΕΜΑτος» γιατί επέλεξε να ζωγραφίζει στους κάδους πρόσωπα πολιτικών
Μέχρι χθες θεωρούσε το συγκεκριμένο έργο ως την πιο επιτυχημένη εικαστική παρέμβασή του, καθώς ο εν λόγω κάδος συγκέντρωνε και εξακολουθεί να συγκεντρώνει τη μεγαλύτερη ποσότητα σκουπιδιών από οποιονδήποτε άλλο στην περιοχή.
Κάπως έτσι οι φίλοι του τού προσήψαν το ψευδώνυμο «ζωγράφος-εκδικητής». Ενας άλλου τύπου Γκάι Φοκς – ο πρωταγωνιστής της γνωστής κινηματογραφικής ταινίας «V For Vendetta» με την οποία ταυτίστηκαν οι Anonymous. Μόνο που ο «Hambas» -είναι το ψευδώνυμο που χρησιμοποιεί όταν υπογράφει τα έργα του- δεν είναι ούτε χάκερ, ούτε διαθέτει αληθινά όπλα και βόμβες εξόντωσης, παρά μόνο ένα σπρέι για να εκφράζει ζωγραφίζοντας την οργή και την αγανάκτησή του.
Δεν είναι δα και λίγο να είσαι ο πρωθυπουργός μιας χώρας και να δεις τη φάτσα σου να κοσμεί έναν κάδο σκουπιδιών. Οταν λοιπόν οι δικοί του άνθρωποι τού ζήτησαν να ζωγραφίσει σε κάδο σκουπιδιών το πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα ως πράξη διαμαρτυρίας, ο «Hambas» το πρώτο πράγμα που έκανε ήταν να βγει στον δρόμο μεσάνυχτα αναζητώντας τον κατάλληλο κάδο. Μόλις τον εντόπισε, συγκεκριμένα πριν από μερικές μέρες σε γειτονιά της Ηλιούπολης, δεν χρειάστηκε περισσότερο από 40 λεπτά για να ολοκληρώσει την πρωτότυπη εικαστική παρέμβασή του. Το έργο απεικονίζει το θλιμμένο πρόσωπο του Ελληνα πρωθυπουργού στην πρόσοψη ενός κάδου απορριμμάτων και ο καλλιτέχνης, τον οποίο είχαμε την ευκαιρία να γνωρίσουμε από κοντά, μας εξηγεί πώς το εμπνεύστηκε.
Ο κάδος στην πρόσοψη του οποίου δεσπόζει η μορφή της Γερμανίδας καγκελαρίου είναι μέχρι στιγμής το πιο… επιτυχημένο έργο του «Hambas», καθώς συγκεντρώνει τις μεγαλύτερες ποσότητες σκουπιδιών
«Μου ζήτησαν να τον ζωγραφίσω»
«Η τέχνη έχει την υποχρέωση να παρεμβαίνει τόσο στην πολιτική όσο και στην κοινωνική ζωή», θα ξεκινήσει να λέει. «Ηταν προτροπή του περίγυρού μου να τον ζωγραφίσω», προσθέτει.
«Ο κάδος είναι ένα αντικείμενο με το οποίο έχουμε καθημερινή επαφή. Εκεί πετάμε τα σκουπίδια μας, το περιεχόμενο των οποίων μπορεί να συμβολίζει είτε την οικονομική μας ευμάρεια, είτε το ότι απλώς δεν έχουμε να φάμε. Από δω και στο εξής, λοιπόν, ο πολίτης που θα έρχεται να πετάξει τα σκουπίδια του θα έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με τον πρωθυπουργό μας. Ηθελα λοιπόν να φέρω τον κ. Τσίπρα μπροστά στα προβλήματα του κόσμου. Οσο για τους λόγους που επέλεξα να τον απεικονίσω με θλιμμένη έκφραση, είναι γιατί προσωπικά τον βλέπω πολύ στενοχωρημένο. Μπορώ να διακρίνω μέσα στα μάτια του μια θλίψη αφενός διότι δεν κατάφερε να κάνει αυτά που ήθελε, αφετέρου γιατί δεν μπόρεσε καν να απεγκλωβιστεί από την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί εξαιτίας των χειρισμών του».
Στην ερώτηση αν ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ και στις δύο προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις απαντά αρνητικά, δηλώνοντας υποστηρικτής της αποχής.
Ωστόσο, όπως εξηγεί, ο περίγυρός του ήταν γεμάτος με υποστηρικτές -και μάλιστα φανατικούς- του Αλέξη Τσίπρα: «Πάρα πολλοί φίλοι μου τον αγάπησαν και τον υποστήριξαν, δηλαδή υπήρχε αγάπη και έρωτας προς το πρόσωπό του. Αυτό σημαίνει ότι αν αγαπήσεις κάποιον και σε προδώσει, τότε πονάς πολύ περισσότερο. Ο κ. Τσίπρας παρουσιάστηκε ως σωτήρας, ένα πρόσωπο που άρχισε να δίνει ελπίδα στο τουλάχιστον 50% της χώρας». «Μετά είδαμε τι μπόρεσε να κάνει», συμπληρώνει.
Γιατί ζωγράφισε και τον Ψηνάκη
Ηταν μεσημέρι της περασμένης Τρίτης όταν συναντήσαμε από κοντά τον ιδιόρρυθμο αρτίστα. Το ραντεβού μας δεν διήρκεσε περισσότερο από μισή ώρα, κι αυτό διότι βιαζόταν να κατευθυνθεί προς τον Μαραθώνα καθώς φίλοι του τού είχαν ζητήσει να φέρει εις πέρας μία ακόμα «ειδική αποστολή»: να ζωγραφίσει σε κάδο απορριμμάτων το πρόσωπο του δημάρχου Μαραθώνα Ηλία Ψηνάκη. Και αυτό επειδή του είχαν μεταφέρει την απογοήτευσή τους από το μέχρι στιγμής έργο του στον δήμο. Εκείνος φυσικά δεν τους χάλασε χατίρι και το πρόσωπο του Ηλία Ψηνάκη κοσμεί ήδη έναν από τους κάδους σκουπιδιών της περιοχής.
Ο «Hambas» μπορεί να τρέφει ιδιαίτερη αδυναμία στους κάδους σκουπιδιών διότι θεωρεί ότι έτσι μπορεί να επικοινωνήσει καλύτερα το έργο του στον κόσμο, όμως έχει θέσει τις δικές του κόκκινες γραμμές.
«Αυτό σημαίνει ότι δεν αγγίζω τους κάδους ανακύκλωσης, οι οποίοι πρέπει να βρίσκονται σε ευδιάκριτο σημείο και να είναι πεντακάθαροι ώστε να εντοπίζονται εύκολα από τους πολίτες», σημειώνει χαμογελώντας. Απώτερος σκοπός του είναι να τραβήξει το βλέμμα των μέσων ενημέρωσης και της Πολιτείας ώστε να δοθεί περισσότερος χώρος στην τέχνη του δρόμου (urban art) και στους νέους καλλιτέχνες.
Ο «Hambas» ξεκίνησε ως ζωγράφος το 2012 και μέχρι το 2014 συμμετείχε σε ομαδικές εκθέσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και Νέα Υόρκη. Το 2014 ξεκίνησε δυναμικά τις τοιχογραφίες στους δρόμους, σε δημόσια σχολεία και ιδιωτικά κτίρια.
Το 2015, δε, φιλοτέχνησε στην Κεντρική Αγορά Αθηνών ένα έργο που εκτείνεται σε 30 μέτρα και από τότε συνεργάζεται με μεγάλες εταιρείες όπως η Coca-Cola, η Malboro, η Superga, η Nike, ενώ έχει συμμετάσχει πολλές φορές και σε φεστιβάλ τοιχογραφιών (graffiti) σε όλη τη χώρα.
Ο ζωγράφος επί το έργον
[hambas] [protothema]
Μία δεύτερη πρόκληση είναι η ανάδειξη ενός νέου τύπου κατασκευής που και αυτός έχει αρχιτεκτονικά πληγεί στη χώρα μας, την προκατασκευή. Η όλη κατασκευή μεταφέρθηκε από το εργοστάσιο παραγωγής της και ο συνολικός χρόνος υλοποίησης του έργου ήταν 6 μήνες.
Η προκατασκευή που ήταν ορισμένη από τα προαπαιτούμενα του διαγωνισμού καθόρισε σημαντικά και τη μορφή του κτιρίου αφού το βασικό module έπρεπε να μεταφέρεται με νταλίκα.
Η κεντρική ιδέα είναι ο παιδικός σταθμός να αναφερθεί στη κλίμακα των χρηστών του και να απαραγάγει ένα μοντέλο αστικού χωριού. Η βασική κλίμακα είναι το αρχέτυπο σχέδιο της κατοικίας στα μάτια ενός παιδιού και η επανάληψή του όρισε τις νέες μονάδες όπως της αίθουσας που αποτελείται από 3 module, ή τελικά και του συνόλου του παιδικού σταθμού. 
Ο διαγωνισμός είχε απαραίτητα ισόγεια δομή, προκατασκευή και κάλυψη ίση με τη δόμηση. Οι περιορισμένοι κοινόχρηστοι χώροι εσωτερικά στο σταθμό είναι απόρροια αυτών των διατάξεων. 
«Μας ενδιέφερε να αλλάξουμε και τη δομή της εκπαιδευτικής λειτουργίας, αλλά εκεί καθώς και με το πλήθος των υπερβολικών κατά τη γνώμη μας κανονισμών για τη λειτουργία των παιδικών σταθμών βρήκαμε σθεναρή αντίσταση κυρίως από τους εκπαιδευτικούς φορείς του δήμου. Ο παιδικός σταθμός σχεδιάστηκε με τη λογική όλες οι αίθουσες να έχουν τρεις ελεύθερες πλευρές και συνεπώς η διάταξη γίνεται γύρω από μία κεντρική αυλή, αλλά διαμορφώνεται και με μικρότερα αίθρια που δημιουργούν εσωτερικές θεάσεις από τους κοινόχρηστους χώρους. 
Υπήρξε προσπάθεια ώστε απλά υλικά και κοινοί τρόποι κατασκευής να δημιουργήσουν μία πιο ιδιαίτερη κατασκευή που θα είχε μικρό ενεργειακό αποτύπωμα. Οι εξωτερικοί τοίχοι κατασκευάστηκαν με 10εκ πάχος έτσι ώστε να έχουμε παραπάνω χώρο εσωτερικά, ζητούμενο από την εξαιρετικά ασφυκτική κάλυψη. 
Οι εξωτερικοί τοίχοι και οι στέγες έχουν επικαλυφθεί με εξωτερική μόνωση, μία σχετικά τολμηρή ιδέα αφού δεν έχει ξαναγίνει στην Ελλάδα. Με τον τρόπο αυτό, αλλά και την κατασκευή περγκολών από κόντρα πλακέ θαλάσσης και φυσικά με τη διάταξη των ανοιγμάτων η κατασκευή είναι βιοκλιματική δημιουργώντας συνθήκες άνεσης για τις δραστηριότητες των παιδιών. Η φύτευση επίσης, θα γίνει ελπίζουμε πολύ γρήγορα βασικό στοιχείο της σύνθεσης αφού μεγάλα πλατάνια θα σκιάζουν την εσωτερική αυλή και άλλα δέντρα θα τονίζουν τη διαφορετικότητα κάθε εποχής.