Μία από τις πιο εντυπωσιακές παρουσίες της βραδιάς ήταν η Δέσποινα Βανδή στα κινηματογραφικά βραβεία Ίρις, όπου έδωσε το «παρών» συνοδεύοντας τον σύντροφό της, Βασίλη Μπισμπίκη.
Η γνωστή τραγουδίστρια κατάφερε για ακόμη μία φορά να συγκεντρώσει τα βλέμματα, κερδίζοντας θετικά σχόλια για την ανανεωμένη εμφάνισή της και το κομψό της στιλ.
Η Δέσποινα Βανδή εμφανίστηκε ιδιαίτερα λαμπερή και ευδιάθετη, αποδεικνύοντας πως παραμένει μία από τις πιο καλοντυμένες και αγαπητές παρουσίες της ελληνικής showbiz. Η επιλογή της ενδυμασίας της, σε συνδυασμό με το διακριτικό μακιγιάζ και το προσεγμένο look, τόνισε την κομψότητά της και απέσπασε εγκωμιαστικά σχόλια τόσο από τους παρευρισκόμενους όσο και από τα social media.
Στο πλευρό της βρισκόταν ο Βασίλης Μπισμπίκης, ο οποίος συμμετείχε στη λαμπερή διοργάνωση, με το ζευγάρι να δείχνει πιο δεμένο και ευτυχισμένο από ποτέ. Οι κοινές τους εμφανίσεις εξακολουθούν να προκαλούν ενδιαφέρον, με τους δυο τους να μην κρύβουν τη στήριξη και την αγάπη που τρέφουν ο ένας για τον άλλον.
Η βραδιά των βραβείων Ίρις συνδύασε κινηματογράφο, λάμψη και σημαντικές παρουσίες από τον καλλιτεχνικό χώρο, ωστόσο η Δέσποινα Βανδή κατάφερε να ξεχωρίσει, επιβεβαιώνοντας για ακόμη μία φορά τον τίτλο της ως μία από τις πιο επιδραστικές γυναίκες της ελληνικής ψυχαγωγίας.
Τα αποξηραμένα σύκα είχαν σπουδαία θέση στη διατροφή των αρχαίων Ελλήνων, καθώς συχνά τα απολάμβαναν ως επιδόρπιο, τα λεγόμενα “τραγήματα”.
Μέχρι σήμερα συνεχίζουμε να τα λατρεύουμε, καθώς αποξηραμένα στον ήλιο, γεμισμένα με ξηρούς καρπούς, βρασμένα σε ελαφρύ σιρόπι με μέλι, αλλά και στο φαγητό ή τις σαλάτες, τα ξερά σύκα είναι ένας πραγματικός θησαυρός για την υγεία.
Τι είναι: Τα αφυδατωμένα φρούτα της συκιάς, του φυλλοβόλου δέντρου που ευδοκιμεί σε πολλές περιοχές της χώρα μας. Τα δημιούργησε η ανάγκη του ανθρώπου να τα διατηρήσει για μεγάλο χρονικό διάστημα.
Τα πρώτα ξερά σύκα βρέθηκαν σε ανασκαφή μινωικής έπαυλης, στις Στέρνες Ακρωτηρίου Χανίων, και χρονολογούνται το 1340-1190 π.Χ. Από τότε μέχρι και σήμερα η παραγωγή τους συνεχίζεται χωρίς διακοπή και με την ίδια σχεδόν μέθοδο. Τα ξερά σύκα, ασκάδες ή ισχάδες, στην αρχαιότητα και το Βυζάντιο, ήταν πάντα το πρόχειρο χειμωνιάτικο κέρασμα – τα έβαζαν σε μεταλλικό τάσι και μετά στη φωτιά για να μελώσουν.
Για αιώνες τα ξερά σύκα ήταν αγαπητά στα νησιά του Αιγαίου, του Ιονίου, την Πελοπόννησο και την Κρήτη. Στις μέρες μας, το ξερό σύκο της Κύμης είναι αυτό που κατέχει ξεχωριστή θέση και μοναδικότητα στην εγχώρια παραγωγή.
Τα ξερά σύκα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες και σάκχαρα, σίδηρο, κάλιο, σελήνιο και ασβέστιο. Περιέχουν ακόμα μικρές ποσότητες βιταμίνης Α και C.
Η αντιοξειδωτική τους σύνθεση προστατεύει το καρδιαγγειακό σύστημα, ενώ αποτελούν έναν από τους πιο αποτελεσματικούς τρόπους “καθαρισμού” του οργανισμού.
Οι φυτικές ίνες που περιέχονται σε αυτά απορροφούν το νερό, τη χοληστερίνη, το τοξικό λίπος και τα περιττά στοιχεία που έχουν “τρυπώσει” στον οργανισμό σου, ενώ βοηθούν στην αποβολή τους ενισχύοντας γερά τη λειτουργία του εντέρου.
Το πιο δυνατό τους όπλο μάλιστα στον εν λόγω καθαρισμό είναι τα ταπεινά τους σπόρια! Όσο για τις θερμίδες, που θα προσδώσουν, δεν χρειάζεται να ανησυχείς στο παραμικρό, καθώς τα σύκα είναι τα ξερά φρούτα με τις λιγότερες θερμίδες (109 θερμίδες ανά δύο σύκα) έχοντας ταυτόχρονα τη μαγική ιδιότητα να σε κάνουν να αισθάνεσαι χορτάτος λόγω της υψηλής περιεκτικότητας τους σε φυτικές ίνες.
Τα καλά σύκα πρέπει να έχουν μαλακή υφή. Διατηρούνται σε δροσερό στεγνό μέρος. Τα τοποθετείτε σε σειρές μέσα σε μεταλλικό κουτί που έχετε στρώσει λαδόκολλα και βάζετε ενδιάμεσα φύλλα δάφνης.
Τα ξερά σύκα μπαίνουν σε γεμίσεις για κρεατικά, εμπλουτίζουν κομπόστες και σαλάτες, μπαίνουν σε κέικ, γίνονται τρουφάκια, μπισκότα και τάρτες. Ταιριάζουν με άλλα αποξηραμένα φρούτα, ξηρούς καρπούς και σουσάμι, αλλά η γαστρονομική τους αποθέωση είναι με προσούτο και γραβιέρα ή γαλλικό σεβρ.
Καθημερινά προσκυνητές φτάνουν στον τάφο του σύγχρονου Αγίου, του Γέροντος Παϊσίου, για να τιμήσουν τη μνήμη του.
Ο Άγιος Παΐσιος στις 12 Ιουλίου 1994 εκοιμήθη εν Κυρίω και είχε ζητήσει να τοποθετηθεί στον τάφο του μία πλάκα με γραμμένα τα εξής:
Η πλάκα τοποθετήθηκε κατ΄επιθυμίαν του Οσίου Παϊσίου Αγιορείτου στον τάφο του:
Ο Όσιος πατήρ Παΐσιος ο Αγιορείτης γεννήθηκε από ευλαβείς γονείς, τον Πρόδρομο και την Ευλαμπία Ενζεπίδη, στα Φάρασα της Καππαδοκίας στις 25 Ιουλίου του 1924 μ.Χ., λίγες μέρες πριν από τη φυγή των Φαρασιωτών από την πατρώα γη για την Ελλάδα. Στη βάπτισή του, ο Όσιος Αρσένιος ο Καππαδόκης (βλέπε 10 Νοεμβρίου), ο πλήρης ημερών και αγιότητος βίου κοσμούμενος ιερέας των Φαράσων, τον ονόμασε Αρσένιο, «για να τον αφήσει καλόγερο στο πόδι του», όπως χαρακτηριστικά είπε.
Στην Ελλάδα, η οικογένεια του μικρού Αρσενίου εγκαταστάθηκε στην Κόνιτσα της Ηπείρου, όπου ο ίδιος πέρασε τα παιδικά και νεανικά του χρόνια. Γαλουχούμενος με τις διηγήσεις για το θαυμαστό βίο του Αγίου Αρσενίου, έλεγε ότι θα γίνει μοναχός από την ηλικία των 5 ετών! Και αφού έμαθε να διαβάζει, αγαπημένη του ασχολία υπήρξε η ανἀγνωση των βίων των Αγίων, των οποίων εμιμείτο τους ασκητικούς αγώνες με θερμό ζήλο.
Μετά από τις εγκύκλιες σπουδές του δε θέλησε να συνεχίσει στα γράμματα, αλλά προτίμησε να μιμηθεί το Χριστό και μαθήτευσε στην τέχνη του ξυλουργού, την οποία άσκησε με επιμέλεια και δεξιοσύνη. Στην ηλικία των 15 ετών αξιώθηκε της θέας του Κυρίου, για ένα μόνο φιλότιμο λογισμό, μέσω του οποίου απέκρουσε μία δαιμονική προσβολή του πειρασμού της απιστίας. Από τότε φούντωσε μέσα του ακόμη περισσότερο η φλόγα της αγάπης του Θεού και ο πόθος για τη μοναχική ζωή.
Ακολούθησαν καιροί ταραχής και αναστάτωσης για την Ελλάδα, λόγω της ξένης Κατοχής και του εμφυλίου πολέμου. Ο Όσιος όμως, τόσο ως πολίτης όσο και ως στρατιώτης κατά τη θητεία του (1945 – 1949 μ.Χ.), επέδειξε απαράμιλλο θάρρος και αυτοθυσία. Ήταν πρόθυμος να δώσει κάθε στιγμή και τη ζωή του ακόμα για τη σωτηρία των άλλων. Ευρισκόμενος μάλιστα συχνά μέσα στον καταιγισμό των φονικών πυρών, συνέβη να σώσει με τις θερμές προσευχές του πολλούς στρατιώτες, αλλά να σωθεί και ο ίδιος με τρόπο θαυμαστό.
Επειδή το μεγαλύτερο διάστημα της στρατιωτικής του θητείας το υπηρέτησε με την ειδικότητα του ασυρματιστή, πολλές εκδόσεις αφιερωμένες στη ζωή του Γέροντα τον αναφέρουν ως «Ασυρματιστή του Θεού». Μάλιστα, ο Γέροντας φέροντας ως παράδειγμα την ειδικότητα του στον στρατό, απάντησε σε κάποιον που αμφισβητούσε τη χρησιμότητα της μοναχικής ζωής ότι οι μοναχοί είναι «ασυρματιστές του Θεού», εννοώντας την θερμή τους προσευχή και την έγνοια τους για την υπόλοιπη ανθρωπότητα.
Ύστερα και από αυτές τις περιπέτειες, θέλησε να καταταγεί στο αγγελικό τάγμα των μοναχών, με τα φτερά που δίνει ο θείος έρωτας. Έτσι, μετέβη στο Άγιο Όρος, αναζητώντας έναν οδηγό για τη ζωή της κατά Θεόν ησυχίας. Δεν κατάφερε όμως να εκπληρώσει αμέσως τον πόθο του. Παράλληλα, οι δικοί του βρέθηκαν την ίδια περίοδο σε μεγάλη οικονομική δυσκολία, οπότε τον κάλεσαν να τους βοηθήσει. Έτσι, επέστρεψε στην Κόνιτσα και εργάστηκε ως μαραγκός. Μετά από 3 χρόνια όμως (1953 μ.Χ.), σε ηλικία 29 ετών πλέον, εγκατέλειψε τα πράγματα του κόσμου και επέστρεψε στην Αθωνική Πολιτεία.
Αφού περιήλθε σκήτες και καλύβες, ακολούθησε τελικά τη συμβουλή ενός σεβάσμιου γέροντα και εντάχθηκε στην αδελφότητα της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, γνωστής τότε για την αυστηρή της τάξη. Εκεί έζησε μέσα στην ολοτελή υπακοή και επιδόθηκε σε υπέρμετρη άσκηση, υπερβάλλοντας σε κόπους για χάρη του Χριστού και των αδελφών του. Έτσι, στις 27 Μαρτίου 1954 μ.Χ. εκάρη μοναχός. Έλαβε ρασοευχή και το όνομα Αβέρκιος. Έχοντας όμως άσβεστο μέσα του τον πόθο για τον ησύχιο και απράγμονα βίο, πήρε την ευλογία του Ηγουμένου και πήγε να μονάσει στην Ιερά Μονή Φιλοθέου, που ήταν τότε σε κατάσταση ιδιόρρυθμη. Εκεί προετοιμάστηκε για τη ζωή του ερημίτη, κάτω από την καθοδήγηση ενός διακριτικού και σοφού γέροντα, του γέροντα Συμεών. Στις 12 Μαρτίου 1956 μ.Χ., εκάρη μικρόσχημος μοναχός και έλαβε το όνομα «Παΐσιος», χάρη στο Μητροπολίτη Καισαρείας Παΐσιο τον β΄, ο οποίος ήταν και συμπατριώτης του.
Τον Αύγουστο του 1958 μ.Χ., υπακούοντας σε θεία βουλή, δεν εγκαταστάθηκε στην έρημο, για την οποία προετοιμαζόταν, αλλά στην κατεστραμμένη Ιερά Μονή της Παναγίας του Στομίου, που βρίσκεται κοντά στην Κόνιτσα. Σε αυτήν έζησε 4 χρόνια, ζώντας ισάγγελο βίο, παλεύοντας με τους πειρασμούς, ευεργετώντας τους ανθρώπους της περιοχής, σώζοντας πολλούς από τις διδασκαλίες των προτεσταντικών ομάδων που δρούσαν εκεί, και ανακαινίζοντας με πολύ μόχθο το Μοναστήρι.
Τo 1962 μ.Χ., όταν και ολοκληρώθηκε το έργο της ανακαίνισης και ο κίνδυνος από τις ετερόδοξες ομάδες εξέλιπε, ο Όσιος παρακαλούσε μέσα στους πειρασμούς, που καθημερινά τον πολιορκούσαν, θερμά το Θεό να του δείξει το δρόμο που έπρεπε να ακολουθήσει. Έτσι, δέχθηκε ως θεόσταλτη την πρόσκληση κάποιου ιεροδιακόνου να τον συνοδεύσει στο θεοβάδιστο Όρος του Σινά. Πάνω σε κείνον τον άνυδρο και ξερό τόπο, στο κελί των Αγίων Γαλακτίωνος και Επιστήμης, έζησε επιτέλους αυτό που χρόνια ποθούσε, την προς Θεόν μόνωση.
Αγωνιζόμενος με πολλή ταπείνωση, διαρκή νηστεία, ακατάπαυστη αγρυπνία και αδιάλειπτη προσευχή, κατάφερε να υπερνικήσει τις παγίδες του μισόκαλου εχθρού, και να απολαύσει την ένωση με το Θεό. Γεμάτος από τη χάρη της θείας παρακλήσεως, απολάμβανε την κατά Θεόν ευφρόσυνη μέσα στο καμίνι της απαράκλητης ερήμου. Έγινε μάλιστα ιδιαίτερα αγαπητός στους Βεδουίνους, δίνοντάς τους τρόφιμα με χρήματα από την πώληση στους προσκυνητές ξύλινων σταυρών που έφτιαχνε ο ίδιος.
Δεν θα υπήρχε, έτσι, κανένας λόγος να εγκαταλείψει το στάδιο εκείνο της αρετής, εάν – φεύ! – δεν ενέσκηπτε η σωματική ασθένεια από το τραχύ κλίμα, η οποία τον ανάγκασε να επιστρέψει στην κατά σάρκα πατρίδα του. Επανερχόμενος στο Άγιο Όρος το 1964 μ.Χ., δεν ελάττωσε το πλήθος των ασκητικών αγώνων του, παρά την καταβολή του σώματος, καθώς στο πνεύμα διατηρούσε την πρότερη ζέση του. Ζώντας λοιπόν ως ξένος και παρεπίδημος στη γη, έφτασε να γίνει πολίτης του ουρανού.
Έχοντας, συνεπώς, την πράξη ως την «επίβασιν» της θεωρίας, έφτασε σε υψηλά μέτρα και έγινε κοινωνός θείων μυστηρίων. Εντρύφησε έτσι και στην ωραιότητα του Κυρίου, ενώ επιπλέον έτυχε και της Θεομητορικής ευλογίας. Συνομίλησε με αγίους που εμφανίστηκαν μπροστά του, βίωσε την όραση του Άγγελου Φύλακά του, άκουσε αγγελικούς ύμνους και καταυγάσθηκε από το ουράνιο φως.
Το 1966 μ.Χ. ασθένησε σοβαρά και εισήχθη στο Κέντρο Νοσημάτων Θώρακος Βορείου Ελλάδας (Νοσοκομείο Παπανικολάου). Υποβλήθηκε σε εγχείρηση, με αποτέλεσμα μερική αφαίρεση των πνευμόνων. Στο διάστημα μέχρι να αναρρώσει και να επιστρέψει στο Άγιο Όρος φιλοξενήθηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο Αγίου Ιωάννου του Ευαγγελιστού στη Σουρωτή. Επέστρεψε στο Άγιο Όρος μετά την ανάρρωσή του και το 1967 μ.Χ. μετακινήθηκε στα Κατουνάκια, και συγκεκριμένα στο Λαυρεώτικο κελί του Υπατίου (Βλάχικα).
Στις 12 Αυγούστου 1968 μ.Χ. ο Όσιος Παΐσιος, εισήλθε στην Ιερά Μονή Σταυρονικήτα και μόνασε στο κελί του Τιμίου Σταυρού.
Το 1979 μ.Χ. αφήνει τον Τίμιο Σταυρό και αναζητώντας κελί πηγαίνει στην εγκαταλελειμμένη «Παναγούδα». Εκεί ο Όσιος εργάστηκε σκληρά για να δημιουργήσει ένα κελί με «ομόλογο», όπου και έμεινε μέχρι και το τέλος τη ζωής του. Από την εποχή που εγκαταστάθηκε στην Παναγούδα πλήθος λαού τον επισκεπτόταν. Ήταν μάλιστα τόσο το πλήθος ώστε να υπάρχουν και ειδικές σημάνσεις που επεσήμαναν τον δρόμο προς το κελί του, ώστε να μην ενοχλούν οι επισκέπτες τους υπολοίπους μοναχούς. Επίσης δεχόταν πάρα πολλές επιστολές. Όπως έλεγε ο γέροντας στενοχωρείτο πολύ, γιατί από τις επιστολές μάθαινε μόνο για διαζύγια και ασθένειες ψυχικές ή σωματικές. Παρά το βεβαρημένο πρόγραμμά του, συνέχιζε την έντονη ασκητική ζωή, σε σημείο να ξεκουράζεται ελάχιστα, 2 με 3 ώρες την ημέρα. Εξακολούθησε όμως να δέχεται και να προσπαθεί να βοηθήσει τους επισκέπτες. Συνήθιζε επίσης να φτιάχνει «σταμπωτά» εικονάκια τα οποία χάριζε στους επισκέπτες σαν ευλογία.
Σε όλη αυτήν την καθημερινή κούραση του γέροντος Παϊσίου έρχονται να προστεθούν και τα προβλήματα υγείας που τον ταλαιπωρούσαν. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του οι πόνοι από τις διάφορες αρρώστιες όπως κολίτιδα, η οποία του άφησε μόνιμα δυσπεπτικά, βουβωνοκήλη και κυρίως από τον καρκίνο που του είχε διαγνωσθεί, γίνονταν όλο και περισσότεροι. Παρ’ όλ’ αυτα όμως αυτός ήταν ήρεμος και υπέμενε χωρίς να διαμαρτύρεται καθόλου. Αντιθέτως συνέχιζε να προσεύχεται για όλους.
Μετά το 1993 μ.Χ. παρουσίαζε αιμορραγίες για τις οποίες αρνούνταν να νοσηλευτεί λέγοντας ότι «όλα θα βολευτούν με το χώμα». Το Νοέμβριο του ίδιου έτους βγήκε για τελευταία φορά από το Άγιον Όρος και πήγε στη Σουρωτή, στο Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου για τη γιορτή του Αγίου Αρσενίου (10 Νοεμβρίου). Εκεί έμεινε για λίγες μέρες και ενώ ετοιμαζόταν να φύγει ασθένησε και μεταφέρθηκε στο Θεαγένειο, όπου έγινε διάγνωση για όγκο στο παχύ έντερο. Θεώρησε τον καρκίνο εκπλήρωση αιτήματός του προς το Θεό και ωφέλιμο για την πνευματική του υγεία. Στις 4 Φεβρουαρίου του 1994 μ.Χ. χειρουργήθηκε. Παρότι η ασθένεια δεν έπαυσε, αλλά παρουσίασε μεταστάσεις στους πνεύμονες και στο ήπαρ, ο γέροντας ανακοίνωσε την επιθυμία του να επιστρέψει στο Άγιο Όρος στις 13 Ιουνίου. Ο υψηλός πυρετός όμως και η δύσπνοια τον ανάγκασαν να παραμείνει.
Στο τέλος του Ιουνίου οι γιατροί του ανακοίνωσαν ότι τα περιθώρια ζωής του ήταν δύο με τρεις εβδομάδες το πολύ. Τη Δευτέρα 11 Ιουλίου (γιορτή της Αγίας Ευφημίας) κοινώνησε για τελευταία φορά γονατιστός μπροστά στο κρεβάτι του. Τις τελευταίες μέρες της ζωής του αποφάσισε να μην παίρνει φάρμακα ή παυσίπονα, παρά τους φρικτούς πόνους της ασθένειάς του. Κοιμήθηκε την Τρίτη 12 Ιουλίου 1994 μ.Χ. και ώρα 11:00 και ενταφιάστηκε στο Ιερό Ησυχαστήριο του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης.
Στις 13 Ιανουαρίου 2015 συνήλθε η Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου Κωνσταντινούπόλεως και αποφάσισε την κατάταξη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στο Αγιολόγιο της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ο 77χρονος άνδρας ς κατηγορείται – επιτέθηκε σε δύο άτομα με μια… τρίαινα ύστερα από διαπληκτισμό για μία θέση στάθμευσης στον Πειραιά
Το flash.gr εξασφάλισε αποκλειστικό βίντεο που καταγράφει τον ηλικιωμένο λίγη ώρα μετά το συμβάν, το οποίο προκάλεσε αναστάτωση στην τοπική κοινωνία και κινητοποίησε άμεσα τις αστυνομικές αρχές.
Δείτε το βίντεο:
Αποκλειστικό βίντεο του FLASH : ο 77χρονος που επιτέθηκε με τρίαινα σε δύο άτομα στον Πειραιά για μια θέση πάρκινγκ.
Ο 77χρονος οδηγήθηκε ενώπιον του αρμόδιου εισαγγελέα, προκειμένου να δώσει εξηγήσεις για τις πράξεις που του αποδίδονται. Σε βάρος του σχηματίστηκε δικογραφία για απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης και παράβαση της νομοθεσίας περί όπλων, ενώ η τρίαινα κατασχέθηκε ως πειστήριο. Οι Αρχές συνεχίζουν να συλλέγουν καταθέσεις και στοιχεία για την πλήρη διερεύνηση της υπόθεσης.
Σύμφωνα με την ΕΛΑΣ, ο 77χρονος διαπληκτίστηκε με δύο αδέρφια (ημεδαπούς) σε δρόμο της πόλης και στη συνέχεια φέρεται να αποπειράθηκε να τους τραυματίσει χρησιμοποιώντας τρίαινα μήκους 1,30 μέτρων. Μετά από σχετική ενημέρωση, αστυνομικοί της Ομάδας ΔΙΑΣ έσπευσαν στο σημείο, ακινητοποίησαν τον ηλικιωμένο και τον οδήγησαν στο Αστυνομικό Τμήμα Δημοτικού Θεάτρου.
Δείτε το βίντεο:
Το επεισόδιο εκτυλίχθηκε σε δρόμο του Πειραιά, με αφορμή διαφωνία για θέση στάθμευσης. Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά, η λεκτική αντιπαράθεση μεταξύ των εμπλεκομένων κλιμακώθηκε γρήγορα, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει η επίθεση που σόκαρε κατοίκους και περαστικούς.
Αυτόπτες μάρτυρες περιέγραψαν σκηνές έντασης, ενώ στο σημείο έσπευσαν αστυνομικοί που προχώρησαν στις προβλεπόμενες ενέργειες. Οι δύο εμπλεκόμενοι δέχθηκαν τις πρώτες βοήθειες, ενώ οι συνθήκες κάτω από τις οποίες σημειώθηκε το περιστατικό αποτελούν αντικείμενο της έρευνας.
Μαρτυρία κατοίκου
Σύμφωνα με τον αυτόπτη μάρτυρα, όλα ξεκίνησαν όταν ο ηλικιωμένος ζήτησε από νεαρό άνδρα να απομακρύνει το όχημά του από σημείο στάθμευσης της γειτονιάς.
«Του χτυπά το κουδούνι για να βγει ο νεαρός έξω, να μπει αυτός μέσα και άρχισε να του λέει “μην το ξαναφήσεις εδώ πέρα, δεν δικαιούσαι πάρκινγκ” και κάτι τέτοια», περιγράφει χαρακτηριστικά.
Όπως αναφέρει, λίγα λεπτά αργότερα η κατάσταση ξέφυγε από κάθε έλεγχο. «Ακούσαμε φωνές, βγήκαμε έξω και τον βλέπουμε να πηγαίνει στο αυτοκίνητό του. Βγάζει την τρίαινα και αρχίζει να κυνηγά το ένα παλικάρι. Τον ακούμπησε στο χέρι και τον χτύπησε», λέει.
«Πέφτει κάτω το παιδί, πάει να το καρφώσει» Συγκλονίζει η περιγραφή αυτόπτη μάρτυρα στον FLASH. Τι λέει ο κάτοικος στον Πειραιά για την επίθεση 77χρονου με τρίαινα εναντίον δύο αδελφών, έπειτα από διαπληκτισμό για μια θέση στάθμευσης.
Η περιγραφή γίνεται ακόμη πιο σοκαριστική στη συνέχεια. «Του ξέφυγε ο ένας, πήγε πίσω από το αυτοκίνητο και κυνηγούσε το άλλο παιδί. Πέφτει κάτω το παιδί, πάει να το καρφώσει, αλλά φαίνεται εκείνη την ώρα κατάλαβε τι πήγε να κάνει και γύρισε το κοντάρι», υποστηρίζει ο μάρτυρας.
Το βίντεο-ντοκουμέντο που εξασφάλισε ο Flash αποκαλύπτει το μέγεθος της αγριότητας, όταν ένας καβγάς της γειτονιάς μετατράπηκε μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα σε δολοφονική επίθεση με αιχμηρό αντικείμενο.
Δείτε το βίντεο:
Το χρονικό της επίθεσης: Από τις φωνές στην τρίαινα
Όλα ξεκίνησαν για μια ασήμαντη αφορμή, όταν δύο άνδρες λογομάχησαν έντονα με τον 77χρονο ηλικιωμένο για το πού θα σταθμεύσουν τα οχήματά τους. Όπως φαίνεται ξεκάθαρα στα πρώτα δευτερόλεπτα του οπτικού υλικού, οι δύο άντρες, εμφανίζονται να τρέχουν για να αποφύγουν την επίθεση οργισμένου άνδρα που κρατά τρίαινα.
Η κατάσταση κλιμακώνεται ακαριαία. Ο άνδρας με τη λευκή μπλούζα, ο οποίος δέχεται την επίθεση, προσπαθεί αρχικά να αμυνθεί και να οπισθοχωρήσει, ωστόσο ο δράστης τον πλησιάζει απειλητικά και με μια βίαιη κίνηση εκτοξεύει την τρίαινα εναντίον του.
Η τρίαιανα /ΕΛ.ΑΣ
Σκηνές τρόμου στη μέση του δρόμου
Η συνέχεια του βίντεο αποτυπώνει την απόλυτη αναταραχή που επικράτησε στην περιοχή. Παρά το γεγονός ότι το περιστατικό συνέβη στο φως της ημέρας, ο δράστης δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει το επικίνδυνο όπλο.
Στο ηχητικό της καταγραφής ακούγονται καθαρά έντονες φωνές, βρισιές και οι απελπισμένες κραυγές των παρευρισκόμενων και του θύματος, που προσπαθούσαν να ηρεμήσουν τα πνεύματα και να αποφευχθούν τα χειρότερα. Από την πλευρά του, το θύμα, εμφανώς σοκαρισμένο, φαίνεται να κρατά την απόστασή του μετά το πρώτο χτύπημα, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσει τι έχει συμβεί και να καλέσει σε βοήθεια.
Το ρυζόγαλο είναι το αγαπημένο γλυκό που συνδυάζει τη γεύση της παράδοσης με την απλότητα.
Αν θέλεις να φτιάξεις το πιο πηχτό και κρεμώδες ρυζόγαλο που θα εντυπωσιάσει τους πάντες, ακολούθησε αυτήν την εύκολη συνταγή με το μυστικό για την τέλεια υφή.
Είτε για το καθημερινό σου γεύμα, είτε για ένα γλυκό που θα ταξιδέψει τη μνήμη σου σε παιδικές εποχές, το ρυζόγαλο με κορν φλάουερ είναι η ιδανική επιλογή.
Μια εύκολη συνταγή για παραδοσιακό ρυζόγαλο
Υλικά:
1 φλιτζάνι ρύζι (κατά προτίμηση ρύζι για γλυκά, όπως το γλασέ)
4 φλιτζάνια γάλα
1 φλιτζάνι νερό
1/2 φλιτζάνι ζάχαρη (ανάλογα με τη γλυκύτητα που θέλεις)
1/2 κ.γ. βανίλια (προαιρετικά)
1 κ.σ. κορν φλάουερ (για να γίνει πηχτό)
1 πρέζα αλάτι
Εκτέλεση:
Βράσε το ρύζι: Βάλε το ρύζι σε μια κατσαρόλα με το νερό και βράσε το για 10-12 λεπτά μέχρι να απορροφήσει το νερό. Ανακάτεψε κατά διαστήματα για να μην κολλήσει.
Πρόσθεσε το γάλα: Ρίξε το γάλα στην κατσαρόλα με το βρασμένο ρύζι και ανακάτεψε. Μαγείρεψε σε μέτρια φωτιά, ανακατεύοντας συνεχώς για να μην κολλήσει
Δέσιμο με κορν φλάουερ: Σε ένα μικρό μπολ, διαλύστε το κορν φλάουερ σε λίγο κρύο γάλα και ανακάτεψε να γίνει ομοιογενές. Στη συνέχεια, πρόσθεσέ το στην κατσαρόλα με το ρυζόγαλο και συνέχισε το βράσιμο, ανακατεύοντας συνεχώς για 3-4 λεπτά, μέχρι να πήξει.
Προσθήκη ζάχαρης και βανίλιας: Ρίξε τη ζάχαρη και τη βανίλια (αν τη χρησιμοποιείς) και ανακάτεψε καλά μέχρι να λιώσει η ζάχαρη και να ενσωματωθούν τα υλικά.
Σερβίρισμα: Μόλις το ρυζόγαλο πήξει και αποκτήσει την επιθυμητή υφή, σβήσε τη φωτιά και άφησέ το να κρυώσει για λίγα λεπτά πριν το σερβίρεις. Αν θέλεις, πασπάλισε με κανέλα ή γαρνίρισε με ξηρούς καρπούς για έξτρα γεύση.
Το μυστικό για να φτιάξεις το πιο πηχτό και κρεμώδες ρυζόγαλο είναι να προσθέσεις κορν φλάουερ στην παρασκευή του. Το κορν φλάουερ βοηθάει να πήξει το μείγμα και να αποκτήσει την τέλεια υφή χωρίς να χρειάζεται πολύς χρόνος μαγειρέματος.
Λευκή Γλώσσα: Οι πιο συχνές αιτίες και πότε χρειάζεται προσοχή
Η εμφάνιση της γλώσσας μπορεί να δώσει ορισμένες χρήσιμες πληροφορίες για τη στοματική υγεία, γι’ αυτό και πολλοί άνθρωποι ανησυχούν όταν παρατηρούν μια λευκή επίστρωση στην επιφάνειά της.
Στις περισσότερες περιπτώσεις, η λευκή γλώσσα δεν αποτελεί σοβαρό πρόβλημα και συχνά σχετίζεται με καθημερινές συνήθειες ή παροδικές καταστάσεις. Ωστόσο, όταν επιμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα ή συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα, καλό είναι να αξιολογείται από ειδικό.
Τι είναι η λευκή γλώσσα;
Η λευκή γλώσσα εμφανίζεται όταν βακτήρια, νεκρά κύτταρα, υπολείμματα τροφών και άλλες ουσίες συσσωρεύονται ανάμεσα στις μικροσκοπικές θηλές που καλύπτουν την επιφάνειά της.
Αυτή η συσσώρευση δημιουργεί ένα λευκό ή υπόλευκο στρώμα που μπορεί να καλύπτει μέρος ή ολόκληρη τη γλώσσα.
Οι πιο συχνές αιτίες
1. Κακή στοματική υγιεινή
Η πιο συνηθισμένη αιτία είναι η ανεπαρκής φροντίδα του στόματος. Όταν δεν καθαρίζονται σωστά τα δόντια και η γλώσσα, βακτήρια και υπολείμματα συσσωρεύονται στην επιφάνειά της.
Το τακτικό βούρτσισμα, η χρήση οδοντικού νήματος και ο καθαρισμός της γλώσσας μπορούν συνήθως να βελτιώσουν γρήγορα την εικόνα.
2. Αφυδάτωση και ξηροστομία
Η έλλειψη υγρών ή η μειωμένη παραγωγή σάλιου μπορεί να ευνοήσει τη συσσώρευση βακτηρίων στο στόμα.
Όταν το στόμα παραμένει ξηρό για μεγάλο χρονικό διάστημα, η γλώσσα συχνά αποκτά λευκή όψη.
3. Κάπνισμα
Το κάπνισμα ερεθίζει τους ιστούς του στόματος και ευνοεί τη συγκέντρωση βακτηρίων και άλλων ουσιών στη γλώσσα.
Για τον λόγο αυτό, οι καπνιστές εμφανίζουν συχνότερα λευκή επίστρωση ή αλλαγές στο χρώμα της γλώσσας.
4. Στοματική καντιντίαση
Η στοματική καντιντίαση είναι μια μυκητιασική λοίμωξη που προκαλείται από υπερανάπτυξη του μύκητα Candida.
Συνήθως εμφανίζεται ως παχιές λευκές πλάκες στο στόμα ή στη γλώσσα και παρατηρείται συχνότερα σε ηλικιωμένους, βρέφη, άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα ή σε όσους λαμβάνουν συγκεκριμένα φάρμακα.
5. Ορισμένες παθήσεις ή φάρμακα
Σε ορισμένες περιπτώσεις, η λευκή γλώσσα μπορεί να σχετίζεται με λοιμώξεις, φλεγμονές ή παρενέργειες φαρμάκων που προκαλούν ξηροστομία.
Για τον λόγο αυτό, όταν το σύμπτωμα επιμένει, απαιτείται αξιολόγηση από επαγγελματία υγείας.
Πότε πρέπει να σας ανησυχήσει;
Συνήθως η λευκή γλώσσα βελτιώνεται μέσα σε λίγες ημέρες με καλύτερη στοματική υγιεινή και επαρκή ενυδάτωση.
Ωστόσο, καλό είναι να απευθυνθείτε σε γιατρό ή οδοντίατρο εάν:
• Η λευκή επίστρωση διαρκεί περισσότερο από δύο εβδομάδες.
• Υπάρχει πόνος ή αίσθημα καύσου.
• Εμφανίζονται παχιές λευκές πλάκες που δεν απομακρύνονται εύκολα.
• Υπάρχει πρήξιμο ή άλλα ασυνήθιστα συμπτώματα.
• Η κατάσταση επιδεινώνεται με την πάροδο του χρόνου.
Τι μπορείτε να κάνετε
Η διατήρηση μιας υγιούς γλώσσας είναι συνήθως απλή υπόθεση:
Βουρτσίζετε τα δόντια σας δύο φορές την ημέρα.
Καθαρίζετε απαλά τη γλώσσα σας καθημερινά.
Χρησιμοποιείτε οδοντικό νήμα.
Πίνετε αρκετό νερό.
Περιορίστε ή διακόψτε το κάπνισμα.
Επισκέπτεστε τακτικά τον οδοντίατρό σας.
Το συμπέρασμα
Η λευκή γλώσσα είναι ένα συχνό φαινόμενο που στις περισσότερες περιπτώσεις δεν κρύβει κάτι σοβαρό. Συνήθως σχετίζεται με κακή στοματική υγιεινή, αφυδάτωση, κάπνισμα ή κάποια ήπια λοίμωξη.
Παρόλα αυτά, αν η λευκή επίστρωση επιμένει ή συνοδεύεται από άλλα συμπτώματα, δεν πρέπει να αγνοείται. Η έγκαιρη αξιολόγηση από έναν ειδικό μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό και την αντιμετώπιση της πραγματικής αιτίας.
“Μα αυτή η γνώση, τους λέω, σε πάει μέχρι το φεγγάρι΄δεν σε ανεβάζει στον Θεό “.
Καλές είναι οι εγκεφαλικές δυνάμεις που ανεβάζουν τον άνθρωπο στην σελήνη, με δισεκατομμύρια έξοδα καυσίμων κ.λ.π., αλλά καλύτερες είναι οι πνευματικές δυνάμεις, που ανεβάζουν τον άνθρωπο στον Θεό, που είναι ο προορισμός του, και με λίγα καύσιμα, με ένα παξιμάδι.
Ρώτησα μια φορά έναν Αμερικανό που ήρθε στο καλύβι:
Το παράδειγμα της συμπαίκτριάς της, Σίας Βοσκανίδου, στο πρώτο Bachelor ακολούθησε η νικήτρια του scripted reality του ALPHA, Νικολέττα Τσομπανίδου, η οποία πριν 6 χρόνια ξεπερνούσε το εμπόδιο των 19 άλλων γυναικών που βρήκε απέναντί της και «κέρδιζε την καρδιά» του εργένη Παναγιώτη Βασιλάκου και το έπαθλο της εκπομπής.
Φυσικά η σχέση του ζευγαριού ολοκληρώθηκε λίγο καιρό μετά το φινάλε της εκπομπής και οι δυο τους πήραν δρόμους χωριστούς. Πριν λίγο καιρό είδαμε στο Dragons’ Den τον Παναγιώτη Βασιλάκο να ζητάει χρηματοδότες για τα επιτραπέζια παιχνίδια που έχει αναπτύξει. Όμως τα ίχνη της Νικολέττας Τσομπανίδου είχαν εξαφανιστεί. Μέχρι σήμερα.
Η κοκκινομάλλα Νικολέττα είχε συστηθεί στο Bachelor με την ιδιότητα της επαγγελματία τσιρλίντερ, όμως έξι χρόνια μετά ο χορός με το πον πον στα χέρια είναι παρελθόν και η Νικολέττα βρήκε αλλού τον δρόμο της. Στις λαϊκές πίστες, στα μπουζούκια και την ερμηνεία αφού πλέον είναι λαϊκή τραγουδίστρια.
Μάλιστα μπορούμε να θυμηθούμε ότι και η Σία Βοσκανίδου, μία από τις πιο εντυπωσιακές γυναίκες του πρώτου Bachelor, βγαίνοντας από το ριάλιτι στράφηκε στο τραγούδι, επίσης στις πίστες των μπουζουκιών τόσο της Αθήνας όσο και της επαρχίας.
Βλέποντας το βίντεο της Νικολέττας μπορούμε εύκολα να πούμε ότι προσαρμόστηκε γρήγορα στο νέο της επάγγελμα, φαίνεται να μην έχει κανένα τρακ πάνω στην πίστα, ίσως το ριάλιτι και το ιστορικό της στον χορό να τη βοήθησαν. Όσο για τη φωνή, ο καθένας μπορεί να κρίνει μόνος του αν του αρέσει και του ταιριάζει, η φωνή, η ερμηνεία και το ρεπερτόριο της Νικολέττας.
Ίσως αναγνωρίζετε κι εσείς αυτή τη μικρή συνήθεια: μόλις βράσουν τα αυγά, τα βάζετε κατευθείαν κάτω από κρύο νερό για να κρυώσουν γρήγορα.
Είναι πρακτικό και συχνά πιστεύουμε ότι έτσι ξεφλουδίζονται πιο εύκολα… όμως, σύμφωνα με πολλούς σεφ, αυτό το βήμα στην πραγματικότητα αλλοιώνει την υφή τους. Το ασπράδι μπορεί να γίνει λαστιχωτό, ο κρόκος να χάσει τη λεπτή του υφή και να εμφανιστούν ακόμη και μικρές ρωγμές. Τι ακριβώς συμβαίνει λοιπόν όταν τα αυγά κρυώνουν με αυτόν τον τρόπο;
Γιατί πρέπει να αποφεύγετε το θερμικό σοκ
Αυτή η κίνηση μπορεί να φαίνεται ακίνδυνη, όμως η απότομη αντίθεση ανάμεσα στο καυτό αυγό και το παγωμένο νερό κάνει τις πρωτεΐνες να αντιδρούν πολύ γρήγορα. Το αποτέλεσμα είναι το ασπράδι να «σφίγγει» υπερβολικά, αποκτώντας σκληρή και λιγότερο ευχάριστη υφή. Ο κρόκος, από την άλλη, μπορεί να πάρει μια ελαφρώς γκριζωπή απόχρωση και να χάσει τη βελούδινη αίσθησή του, σαν να έχει παραβραστεί.
Ένα ακόμη αποτέλεσμα που συχνά παραβλέπεται: Tο τσόφλι μπορεί να ραγίσει σε σημεία. Τότε το νερό εισχωρεί στο εσωτερικό, επηρεάζοντας τη γεύση και δίνοντας μερικές φορές μια ελαφρώς νερουλή αίσθηση. Δεν είναι επικίνδυνο, αλλά σίγουρα όχι ιδανικό όταν θέλετε όμορφα σφιχτοβρασμένα αυγά για σαλάτα, πικνίκ ή γκουρμέ τοστ.
Η μέθοδος των σεφ για τέλεια αυγά
Ευτυχώς, υπάρχει ένας πολύ απλός τρόπος να διατηρήσετε την υφή τους. Το μυστικό; Η ήπια μεταχείριση. Όχι απότομες κινήσεις ή ξαφνικές αλλαγές θερμοκρασίας — αφήνετε το αυγό να κρυώσει όπως θα κάνατε με μια ευαίσθητη παρασκευή.
Η μέθοδος που χρησιμοποιείται στις επαγγελματικές κουζίνες είναι η εξής:
Αποσύρετε την κατσαρόλα από τη φωτιά μόλις ολοκληρωθεί το βράσιμο.
Αφήστε τα αυγά στο ζεστό νερό για 2–3 λεπτά χωρίς να τα αγγίξετε.
Στραγγίξτε μέρος του νερού και αντικαταστήστε το με χλιαρό, ώστε να ξεκινήσει μια σταδιακή ψύξη.
Προσθέστε σταδιακά κρύο νερό μέχρι να κρυώσουν εντελώς.
Με αυτή την τεχνική, τα λαστιχωτά ασπράδια και οι θαμποί κρόκοι αποτελούν παρελθόν. Όλα παραμένουν γευστικά, ομοιόμορφα και λαμπερά — και ως μπόνους, το ξεφλούδισμα γίνεται πολύ πιο εύκολο χάρη στον ελεγχόμενο τρόπο ψύξης.
Ένα λίγο γνωστό μυστικό αποθήκευσης
Δεν είναι ευρέως γνωστό, αλλά ο τρόπος που αποθηκεύετε τα αυγά στο ψυγείο επηρεάζει επίσης τη φρεσκάδα τους. Οι σεφ συνιστούν να τα τοποθετείτε με τη μυτερή άκρη προς τα κάτω. Γιατί; Επειδή ο μικρός αεροθάλαμος βρίσκεται στο πιο φαρδύ άκρο του αυγού.
Όταν αυτό το άκρο είναι προς τα πάνω, ο αεροθάλαμος παραμένει σταθερός, επιβραδύνοντας τη φυσική του διαστολή και βοηθώντας το αυγό να διατηρηθεί φρέσκο για περισσότερο χρόνο. Ένα απλό αλλά εντυπωσιακά αποτελεσματικό κόλπο!
Με μια πιο ήπια προσέγγιση και τις σωστές τεχνικές, μπορείτε να ξανανακαλύψετε την απόλαυση των τέλεια βρασμένων αυγών — τρυφερά, καθαρά και απολαυστικά νόστιμα.
Ένα όνειρο που γεννήθηκε στην παιδική ηλικία, πέρασε μέσα από οικογενειακές δυσκολίες, καριέρα και προσωπικές προκλήσεις, αλλά τελικά έγινε πραγματικότητα στα 73.
Η Dawn Zuidgeest-Craft αποτελεί ζωντανό παράδειγμα επιμονής και αφοσίωσης στην επιστήμη της ιατρικής.
Γιατρός στα 73 – Πώς τα κατάφερε
Από την ηλικία των 7 ετών, στόχος της ήταν να γίνει γιατρός. Ωστόσο, η ζωή ακολούθησε διαφορετική πορεία. Μεγαλωμένη σε μια εργατική οικογένεια στο Levittown της Νέας Υόρκης, κατά τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, συχνά ένιωθε πως ο κόσμος τελείωνε στο Jersey. Όταν βρέθηκε στο Lansing του Michigan για να φοιτήσει στο Michigan State, περίμενε να δει τα Rocky Mountains. Τελικά απέκτησε πτυχίο νοσηλευτικής, διατηρώντας όμως έναν σταθερό στόχο: Να γίνει γιατρός.
Φέτος, σε ηλικία σχεδόν 73 ετών, αυτό το όνειρο γίνεται πραγματικότητα. Σύντομα πρόκειται να ξεκινήσει ειδικότητα στην οικογενειακή ιατρική. Η οπτική της για την ιατρική εκπαίδευση είναι μοναδική, όχι μόνο επειδή φοίτησε σε προχωρημένη ηλικία, αλλά και επειδή προηγήθηκαν περισσότερα από 40 χρόνια εμπειρίας ως nurse practitioner.
Τα προβλήματα που αντιμετώπισε στην καριέρα της
Μετά την απόκτηση του πτυχίου νοσηλευτικής, η μονάδα εντατικής νοσηλείας νεογνών (NICU) έγινε το επαγγελματικό της «σπίτι». Παρακολουθούσε προ-ιατρικά μαθήματα τα βράδια. Στη συνέχεια, ένα νέο πρόγραμμα για νοσηλευτές νεογνών άνοιξε στη Νότια Καλιφόρνια, προσφέροντάς της μια σπάνια τότε ευκαιρία να ασκήσει ιατρικό ρόλο. Παρακολούθησε το πρόγραμμα, αποφοίτησε και επέστρεψε στο Michigan το 1981.
Εκείνη την εποχή, στο Grand Rapids του Michigan, οι νοσηλευτές δεν επιτρεπόταν να τοποθετούν ενδοφλέβια γραμμή σε παιδιατρικούς ή νεογνικούς ασθενείς. Κανένας νοσηλευτής δεν είχε την ευθύνη ηγεσίας στην ανάνηψη και εισαγωγή ενός βαρέως πάσχοντος νεογνού. Επίσης, δεν ήταν υπεύθυνοι για επεμβάσεις όπως διασωλήνωση, θωρακικούς σωλήνες, ομφαλικές κεντρικές γραμμές, οσφυονωτιαίες παρακεντήσεις, κοιλιακές παροχετεύσεις και άλλες.
Το πρόγραμμα NP παρείχε εκπαίδευση στην παθοφυσιολογία της νεογνικής ιατρικής και πολλές ευκαιρίες ανάπτυξης δεξιοτήτων. Για τέσσερις μήνες, βρισκόταν κάθε τρίτη νύχτα σε 24ωρη εφημερία μαζί με ειδικευόμενους παιδιάτρους.
Αφιέρωσε χρόνο για να καλύψει αυτά τα κενά στις βασικές επιστήμες. Η ιατρική βιβλιοθήκη έγινε δεύτερος χώρος εργασίας. Θεωρούσε ότι η κατανόηση της ιστολογίας, της μικροσκοπικής ανατομίας και της τεκμηριωμένης πρακτικής ήταν απαραίτητη. Το University of Florida College of Medicine προσφέρει πιστοποιητικό στην ιατρική ανατομία και φυσιολογία, καλύπτοντας τα κενά πολλών προγραμμάτων NP. Το 2016 ολοκλήρωσε το πρόγραμμα αυτό, το οποίο αποτέλεσε ιδανική βάση για την εισαγωγή της στην ιατρική σχολή το 2022.
Γιατί άργησε τόσο – Τα παιχνίδια που της έπαιξε η ζωή
Στο ερώτημα γιατί άργησε τόσο, η ίδια εξηγεί: «Αυτή είναι η ζωή!». Μετά τις προπτυχιακές σπουδές, ήθελε να αιτηθεί σε ιατρική σχολή και ξεκίνησε τα απαραίτητα μαθήματα. Παντρεύτηκε, απέκτησε δύο παιδιά και έγινε neonatal nurse practitioner.
Στα 35 της χώρισε, έδωσε MCAT και έκανε αίτηση. Έλαβε συνέντευξη από το Michigan State University, αλλά δεν είχε ολοκληρώσει την οργανική χημεία, κάτι που επηρέασε τη βαθμολογία της. Της είπαν ότι ήταν καλή υποψήφια και να επανέλθει μετά την ολοκλήρωση των μαθημάτων. Την ίδια περίοδο γνώρισε τον δεύτερο σύζυγό της. Παντρεύτηκαν με την ελπίδα να αποκτήσουν παιδιά και σχεδίαζε να σπουδάσει ιατρική στα 40. Ωστόσο, αντιμετώπισαν προβλήματα γονιμότητας. Το μικρότερο παιδί της γεννήθηκε όταν εκείνη ήταν 49 ετών. Στα 50 πίστεψε ότι το όνειρο είχε τελειώσει.
Το 2020, ένα σοβαρό ατύχημα απείλησε τη ζωή του συζύγου της. Μετά την κρίση, συζήτησαν για το τι ήθελαν να κάνουν στη ζωή τους. «Θέλω να ταξιδέψω», είπε εκείνος. «Θέλω να γίνω γιατρός», απάντησε εκείνη. «Θα σε επισκεφτώ», ήταν η απάντησή του.
Δείτε το βίντεο:
Σε ηλικία 69 ετών έκανε αίτηση στο St. James School of Medicine στην Anguilla. Το νησί της Καραϊβικής αποτέλεσε τόπο σπουδών για δύο χρόνια βασικών επιστημών, συνδυάζοντας διάβασμα με στιγμές στη θάλασσα και ταξίδια. Ο σύζυγός της επισκέφθηκε 14 νησιά, ενώ εκείνη σπούδαζε. Οι κλινικές της ασκήσεις πραγματοποιήθηκαν σε Chicago, West Virginia, New York και νότιο Texas. Ταυτόχρονα ταξίδευε και ολοκλήρωσε το M.D.
Η πολυετής εμπειρία της — κλινική πρακτική, αυτομόρφωση και έρευνα στη νεογνολογία, καθώς και 45 χρόνια συμμετοχής σε ιατρικές συναντήσεις — της προσέφερε βαθιά γνώση.
Παρόλα αυτά, κατά τη διάρκεια των τεσσάρων ετών της ιατρικής σχολής, έμαθε πολλά ακόμη.
Θέλει να αφιερώσει την υπόλοιπη ζωή της στην φροντίδα
Κατά την άποψή της, τα σημερινά εκπαιδευτικά μοντέλα υγείας δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Η ιατρική δεν είναι πλέον γενική πρακτική όπως το 1940, ωστόσο τα προγράμματα σπουδών παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ίδια, παρά την τεράστια εξέλιξη της γνώσης.
Η φοίτηση στην ιατρική σχολή σε ηλικία 69 ετών ανέδειξε την ανάγκη για σύγχρονη, εξειδικευμένη εκπαίδευση, με λιγότερη επανάληψη και μεγαλύτερη εστίαση στη σημερινή γνώση και τις νέες τεχνολογίες.
Η ειδικότητα ξεκινά την 1η Ιουλίου, ενώ στις 7 Ιουλίου συμπληρώνει τα 73 της χρόνια. Όπως αναφέρει, θα συνεχίσει να μαθαίνει και ελπίζει να συμβάλει όχι μόνο στη φροντίδα των ασθενών αλλά και στον τρόπο εκπαίδευσης των επαγγελματιών υγείας.
Το μάθημα ζωής πίσω από την ιστορία της
Η πορεία της Dawn Zuidgeest-Craft αποδεικνύει ότι τα όνειρα δεν έχουν χρονικούς περιορισμούς και πως η καθυστέρηση δεν ισοδυναμεί με αποτυχία. Παρά τις δυσκολίες, τις προσωπικές ευθύνες και τις ανατροπές της ζωής, κράτησε ζωντανό τον στόχο της και επέστρεψε σε αυτόν όταν οι συνθήκες το επέτρεψαν.
Η ιστορία της αναδεικνύει τη δύναμη της επιμονής, της συνεχούς μάθησης και της πίστης στον εαυτό, δείχνοντας πως ακόμη και μετά από δεκαετίες, μια βαθιά επιθυμία μπορεί να γίνει πραγματικότητα.
