Στοιχεία της ταυτότητας του 20χρονου που φέρεται να εμπλέκεται στη δολοφονία του 19χρονου Άλκη και ο οποίος έχει διαφύγει στην Αλβανία, δημοσιοποιεί το αλβανικό κανάλι Top Channel.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, πρόκειται για τον Ρότζερς Ντεμιράζι, 20 χρονών, ο οποίος είναι καταζητούμενος από την ελληνική αστυνομία.
Το σχετικό ρεπορτάζ αναφέρει πως η ΕΛΑΣ έχει αναγνωρίσει τον 20χρονο από δακτυλικάαποτυπώματα και γενετικόυλικό, τα οποία εντοπίστηκαν σε κοντάρια που βρίσκονταν στον τόπο της δολοφονίας, ενώ καταζητούμενοι θεωρούνται άλλος ένας 20χρονος Αλβανός και έξι Έλληνες.
Η αστυνομία ανέφερε πως ο Ντεμιράσι έφυγε για την Αλβανία στις 2 Φεβρουαρίου, λιγότερο από 24 ώρες μετά τη δολοφονία του Άλκη. Πέρασε κανονικά από τα σύνορα στην Κρυσταλλοπηγή και δεν αντιμετώπισε πρόβλημα με το διαβατήριό του, καθώς ως το πρωί του Σαββάτου δεν θεωρούνταν καταζητούμενος, αναφέρει το Top Channel.
Στο θέμα του αλβανικού καναλιού αναφέρεται πως μέχρι το πρωί της Δευτέρας η φωτογραφία του και τα βιομετρικά του στοιχεία θα έχουν φτάσει στις αλβανικές αρχές, ώστε να εντοπιστεί και ακολούθως να εκδοθεί στην Ελλάδα, καθώς θεωρείται μέλος της συμμορίας που δολοφόνησε τον Άλκη.
Οι ελληνικές αρχές αναφέρουν πως ο 20χρονος συμμετείχε σε παρόμοιο επεισόδιο το 2019, στο οποίο δεν υπήρξαν νεκροί.
Υπενθυμίζεται ότι ο δικηγόρος της οικογένειας του δολοφονημένου Άλκη, Αλέξης Κούγιας, τόνισε ότι η Αλβανία δεν εκδίδει ποτέ στην Ελλάδα καταζητούμενους για εγκλήματα.
Ήταν ένα χειμωνιάτικο πρωινό που θα μπορούσε να έμοιαζε με όλα τα προηγούμενα. Αν και ψιλόβρεχε είχε μια άλλη αίσθηση. Η απόφαση της νέας τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ και του Υπουργού Παιδείας Λευτέρη Βερυβάκη, λιτή και σύντομη. Η σχολική ποδιά δεν ήταν πλέον υποχρεωτική.
6 Φεβρουαρίου 1982! Στις ειδήσεις των 9 το προηγούμενο βράδυ η αναγγελία ήταν πολύ σημαντική. Κάτι σαν να λέμε μια μικρή φράση που ξεκινούσε μια μεγάλη επανάσταση: «Από αύριο 6ην Φεβρουαρίου καταργείται η σχολική ποδιά για τις μαθήτριες στα ελληνικά σχολεία». Θυμάμαι το βλέμμα της μητέρας μου και την έκπληξη μαζί με απορία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της.
«Και τώρα τι θα κάνουμε, πως θα το καταντήσουνε έτσι το σκολειό!»…
Εγώ πάλι δεν τόλμησα να μιλήσω, αλλά ήμουν πολύ, πολύ χαρούμενη. Επιτέλους θα έβαζα ό,τι ήθελα, θα ήμουν «ελεύθερη» να φοράω παντελόνι που τόσο μου άρεσε, θα έβαζα στο σχολείο κι εκείνα τα κυριακάτικα ρούχα που δεν μπορούσα να φορέσω όλη την υπόλοιπη εβδομάδα. Όμως τη χαρά ακολούθησε η σκέψη πως δεν είχα και πολλές επιλογές… Ποιός νοιαζόταν όμως, κάτι θα έβρισκα!
Παράξενη μέρα είχε ξημερώσει, ένα γλυκό μούδιασμα παντού, ένα αμυδρό χαμόγελο που ήθελε να γίνει πλατύ και να σκάσει ίσαμε την αυλή του σχολείου. Ξύπνησα πρώτη απ” όλους στο σπίτι, νύχτα σχεδόν και άρχισα να ψάχνω την ντουλάπα μου. Κοίταζα, ξανακοίταζα, δύσκολο ν” αποφασίσω. Η ώρα περνούσε κι είχα αρχίσει να αγχώνομαι.
Δεν ήξερα τι να βάλω στο σχολείο. Ύστερα από πολύ σκέψη κατέληξα στη στολή της παρέλασης. Ένα άσπρο πουκάμισο και μια μπλε φούστα λίγο κάτω από το γόνατο, αθλητικά παπούτσια πάντα με άσπρα σοσόνια.
Χτένισα τα μαλλιά μου, όχι κοτσίδα σήμερα και κρύφτηκα πίσω από τις γρίλιες του παραθύρου. Το σχολείο ήταν πολύ κοντά στο σπίτι μου κι έτσι θα μπορούσα να τις δω όλες. Ήθελα να δω τι θα φορούσαν οι φίλες μου… κι ας ήταν μόλις 6 η ώρα… ξημερώματα. Είχα έναν φόβο… κάτι με κρατούσε… ήταν αλήθεια άραγε, δεν θα ξανάβαζα ποτέ ποδιά, ποτέ;
Όσο περίμενα να περάσει ή ώρα σκεπτόμουν τα μούτρα των καθηγητών και του λυκειάρχη μας σαν κτυπούσε το κουδούνι και μαζευόμαστε το πρωί στην αυλή για προσευχή και τη γνωστή «κατήχηση». Σήμερα τι θα μας έλεγε, ποια θα κατσάδιαζε γιατί δε φορούσε την ποδιά της;
Κι ή ώρα περνούσε… Και τότε άρχισαν να καταφθάνουν τα πρώτα παιδιά. Όσο και να φαίνεται παράξενο η καρδιά μου κτυπούσε πολύ δυνατά και το στομάχι μου είχε σφιχτεί όπως εκείνες τις μέρες που γράφαμε διαγωνίσματα και δεν ήμουν σωστά προετοιμασμένη.
Και να, μια δυο μαθήτριες είχαν έρθει με την ποδιά τους. Μάλλον δε θα είχαν τηλεόραση ή δεν θα ήξεραν ακόμα τα νέα.
Φοβήθηκα για μια στιγμή, λες, σκέφτηκα μήπως δεν άκουσα καλά, μήπως την πήραν πίσω την απόφαση; Σε λίγο άρχισαν να καταφθάνουν οι «κολλητές μου»… Ευτυχώς κι αυτές τη στολή της παρέλασης φορούσαν… ούτε να “χαμε συνεννοηθεί! Ίσιωσα το κορμί και βγήκα έξω από το δωμάτιό μου. Ο πατέρας μου με κοίταξε γεμάτος απορία…
– «Παρέλαση έχετε σήμερα; Τι είναι αυτά που φόρεσες;»
– «Καταργήθηκε η ποδιά, μπαμπά, δε θυμάσαι χθες βράδυ που το “παν στην τηλεόραση;»
– «Ρεζιλίκια, τι θα κάμουνε ακόμα…!» απάντησε κι έφυγε βιαστικός για το μαγαζί.
Άρχισα να ανηφορίζω προς το σχολειό, κυριολεκτικά τρέμοντας. Στην αυλή δεν άκουγες τίποτε άλλο παρά αυτή τη συζήτηση. Και τότε εκείνο το πρωινό πάρθηκε η μεγάλη απόφαση. Την επόμενη μέρα όλες μαζί θα φορούσαμε στο σχολείο παντελόνι κι έτσι δε θα ξεχώριζε καμιά και δε θα μπορούσε κανείς να μας βάλει τις φωνές. Έτσι κι έγινε μόνο που οι «συνέπειες» της εποχής ήταν αστείες και απίστευτες.
Ο πιο αυστηρός καθηγητής δεν ήταν ο λυκειάρχης μας, ήταν εκείνος των μαθηματικών που με τη γνωστή του στάση να περπατά με τα χέρια δεμένα πίσω χαμηλά στην πλάτη του, μπήκε στην τάξη κι άρχισε να εξετάζει όλα τα κορίτσια μία-μία, όρθιες στον πίνακα, με το γνωστό ύφος και βλέμμα που σε έσκιζε στα δύο.
Τα αγόρια κοίταζαν απορημένα και αμίλητα. Δεν ακουγόταν παρά μόνο όποιος μιλούσε να πει κάτι σχετικό με την άσκηση. Φυσικά όλες είχαμε ένα θεματάκι με τα μαθηματικά και “κείνος δεν άντεξε…
– «Αλίμονο, άρχισε να φωνάζει, που να βρεθεί χρόνος για διάβασμα στο σπίτι, να φορέσετε όμως παντελόνια και να κάνετε τις ωραίες, είχατε χρόνο, σα δε ντρέπεστε…!».
Πέταξε όσο πιο μακριά μπορούσε την κιμωλία που κρατούσε κι έφτασε ίσαμε τον απέναντι τοίχο. Ο θόρυβος που έκανε τούτο δω το τόσο μικρό πραγματάκι σαν έπεφτε στο πάτωμα ήταν σαν να έγραφε η ιστορία με μεγάλα γράμματα στον τοίχο της ψυχής μας δυο λέξεις: «Ελευθερία… επιτέλους!». Ήμουν εγώ εκείνη τη στιγμή δίπλα στον πίνακα, με κατεβασμένο και λίγο λοξά γυρισμένο το κεφάλι κλείνοντας το μάτι στις υπόλοιπες… σαν μια παλιά ελληνική ταινία!
Με αφορμή αυτήν την επέτειο έψαξα στην βαλίτσα του παρελθόντος μου κάτω στην αποθήκη και βρήκα σήμερα το πρωί την τελευταία σκούρα μπλε ποδιά μου μαζί με ένα τεύχος της «Μανίνας» και μια άσπρη κορδέλα.
Η ποδιά μου, «Τσεκλένης», ήταν με πιέτες και σκούρο μπλε χρώμα… Αμέσως ήρθαν στο νου μου όλα εκείνα τα χρόνια, η αυλή, το σχολείο, οι αγωνίες, οι συμμαθητές και συμμαθήτριες, οι χαρές και οι λύπες μας.
Οι καθηγητές, μαζί κι εκείνος που μού ‘λεγε συχνά πως «να αρχίσεις να κεντάς, να φτιάχνεις από τώρα την προίκα σου, οι εκθέσεις σου είναι σαν αυτοτελή επεισόδια τρόμου, ούτε απ” έξω δε θα δεις την πόρτα του πανεπιστήμιου…».
Μα πάνω απ” όλα θυμήθηκα πως όσο κι αν πολεμήθηκε η ποδιά, όσο και αν είπαν πως καλύτερα ήταν που καταργήθηκε γιατί δήλωνε την καταπίεση, την ιδρυματοποίηση και χίλια δυο άλλα κι από την άλλη μεριά αυτοί που στάθηκαν απέναντι και φώναζαν πως αυτό δεν έπρεπε να συμβεί, εγώ ένα έχω να πω.
Η σχολική ποδιά ήταν το σύμβολο μιας εποχής αλλιώτικης που κουβαλούσε άλλες αξίες, άλλα πιστεύω κι άλλες φωνές. Σίγουρα όμως αυτό το μπλε χρώμα σκούρο ή ανοιχτό ήταν δεμένο με τα πιο όμορφα χρόνια της νιότης μας!
Έκλεισα τη βαλίτσα… και τις αναμνήσεις μου… άλλη φορά πάλι!
Μήνυμα στήριξης υπέρ του μαθητή της που δέχτηκε προσβολές από καθηγητή γιατί φόρεσε φούστα στο σχολείο, απηύθυνε η διευθύντρια του μουσικού Γυμνασίου στο Ίλιον.
Μέσω facebook η διευθύντρια του μουσικού Γυμνασίου στο Ίλιον στηρίζει τον 12χρονο γράφοντας χαρακτηριστικά πως: «Όλη μου τη ζωή παλεύω για τον σεβασμό στη διαφορετικότητα».
Συγκεκριμένα, η διευθύντρια γράφει: «Όλη μου τη ζωή, θυμάμαι να παλεύω να εμπνεύσω τον σεβασμό στη διαφορετικότητα. Το καθαρό και αμετάκλητο πιστεύω μου, ότι κανείς άνθρωπος δεν είναι ίδιος με τον άλλον. Ξεκαθάρισα και διέγραψα οριστικά απ’ τη ζωή μου όσους και όσες δεν αποδέχονταν τα παραπάνω. Κι αυτό γιατί τους θεωρούσα πάντα φασίστες».
Σημειώνεται πως όταν ο καθηγητής είδε τον μαθητή με φούστα γύρισε και του είπε, μεταξύ άλλων, «είσαι η ντροπή της κοινωνίας»… Την επόμενη μέρα μαθητές και μαθήτριες αποφάσισαν να διαμαρτυρηθούν με έναν πρωτότυπο τρόπο: Τα αγόρια φόρεσαν φούστες στο σχολείο και τα κορίτσια γραβάτες και παντελόνια.
Γεμάτο εκπληκτικές εμφανίσεις ήταν το επεισόδιο του Σαββάτου – Οι κριτές «τρελάθηκαν» με τον 10χρονο Δημήτρη και ο Νίκος Ράπτης πάτησε το Golden Buzzer
Στον 10χρονο Δημήτρη έπεσαν τα φώτα στο χθεσινοβραδινό επεισόδιο. Το μικρό αγόρι χόρεψε με την ψυχή του κρητικούς χορούς, «τρελαίνοντας» κριτές, κοινό και παρουσιαστές. Μάλιστα όπως αποκάλυψε ο πατέρας του 10χρονου, ο Δημήτρης είναι «βετεράνος» στο χορό καθώς χορεύει από όταν ήταν 3 ετών.
Ο 10χρονος περίμενε με αγωνία την απόφαση των κριτών όταν ο παρουσιαστής του «Ελλάδα Έχεις Ταλέντο», Νίκος Ράπτης, ανέβηκε στη σκηνή, κατευθύνθηκε με προς τους παρουσιαστές και πάτησε το Golden Buzzer!
Το αγόρι αφιέρωσε την εμφάνιση του σε όλη την Κρήτη και βγαίνοντας αγκάλιασε τον πατέρα του που εξομολογήθηκε ότι ο 10χρονος χορεύει από τα τρία του.
Δείτε στο βίντεο που ακολουθεί την εμφάνιση του 10χρονου από την Κρήτη:
Νέες εξελίξεις στα Ψαχνά Ευβοίας, εκεί όπου εκτυλίχθηκε το τραγικό συμβάν με τον νεαρό αγρότη Βαγγέλη Σαγλή, να βρίσκεται σε ημιλιπόθυμη κατάσταση, δηλητηριασμένος μέσα σε μία αποθήκη στα χωράφια του.
Ο αδελφός του από τον τόπο της τραγωδίας, μίλησε στην εκπομπή Φως στο Τουνελ:
«Ήταν μεσημέρι και ήμουν στη λαϊκή μαζί με τη μητέρα μου. Ο αδελφός μου ήταν σε μία καφετέρια για να πάρει καφέ. Ο ιδιοκτήτης τον είδε μια χαρά, συνομίλησαν και στο δρόμο για τα χωράφια συνάντησε έναν φίλο του, με τον οποίο κανόνισαν να βρεθούνε για να τα πουν» τόνισε, προσθέτοντας πως λίγη ώρα αργότερα τον βρήκε ο εργάτης μέσα στην αποθήκη.
«Η πόρτα ήταν κλειδωμένη απ’ έξω και το κλειδί πεταμένο στο ενάμισι μέτρο μακριά. Δεν μπορεί να έχει αυτοκτονήσει και να είναι κλειδωμένα απ’ έξω. Με το που τον είδε ο αδελφός μου, σήκωσε τα χέρια του σαν να του ζητούσε βοήθεια. Τον είδε σαν Θεό του. Ο εργάτης τον σήκωσε, τον μετέφερε στο αυτοκίνητό του αλλά δεν έβρισκε το κλειδί. Το βρήκε λίγο πιο μετά κάτω από το κάθισμα του οδηγού. Ήταν σαν κάποιος να ήθελε να καθυστερήσει τη μεταφορά του στο νοσοκομείο», συμπλήρωσε χαρακτηριστικά ο αδελφός του Βαγγέλη Σαλή.
Ένας άνδρας έχασε τις αισθήσεις του μπροστά από το κτήριο της Εφορίας στον Πολύγυρο Χαλκιδική, αλλά δυστυχώς κατέληξε βυθίζοντας στο πένθος τους οικείους του, αλλά και τους συμπολίτες του οι οποίοι ένιωσαν θλίψη και οργή συνάμα για το θάνατο του άτυχου άνδρα αφού το Νοσοκομείο Πολυγύρου απέχει μόλις 500 μ. από τον τόπο που έγινε το συμβάν, με το ασθενοφόρο όμως να φτάνει μετά από 40 ολόκληρα λεπτά, όπως αναφέρει το xalkidikipolitiki.com.
Η ιστοσελίδα δημοσιεύει σχετική ανάρτηση μιας αγανακτισμένης γυναίκας, η οποία ήταν μπροστά στο ατυχές γεγονός:
«Α ωραία τέλεια-Αναρωτιέμαι που είναι το κράτος δικαίου!!!!! Μέρα μεσημέρι, πολίτης κατέρρευσε σε δημόσια υπηρεσία και συγκεκριμένα έξω από την Δ. Ο. Υ. Πολυγύρου. Απλοί άνθρωποι έτρεξαν και πρόσφεραν πρώτες βοήθειες, έκαναν επί 40 λεπτά ΚΑΡΠΑ περιμένοντας να έρθει ασθενοφόρο, ενώ βρισκόταν 500 μέτρα από το νοσοκομείο Πολυγύρου….. Από το ΕΚΑΒ μας έλεγαν ότι δεν υπάρχει διαθέσιμο ασθενοφόρο και να στείλουν από Κιλκίς!!!! Μπροστά στο περιστατικό εντελώς τυχαία βρισκόταν ο Αντιπεριφερειάρχης Χαλκιδικής, εφοριακοί υπάλληλοι, αστυνομικοί, χωρίς να μπορούν να κάνουν το παραμικρό.
Κάνω έκκληση να εφοδιαστούν οι υπηρεσίες με απινιδωτές και να ξεκινήσουν σεμινάρια πρώτων βοηθειών που έχουν σταματήσει λόγω της Covid-19.
Το ασθενοφόρο ήρθε μετά από 40 λεπτά…….
Δυστυχώς ο συμπολίτης μας, αυτός που για 40 τουλάχιστον χρόνια πλήρωνε ασφαλιστικές εισφορές σ αυτό το κράτος, κατέληξε…….
Μπράβο σ αυτούς τους ανθρώπους που ανεξάρτητα από τις δύσκολες στιγμές που ζούμε όλοι, παραμέρισαν το φόβο τους και βοήθησαν το συνάνθρωπό τους!!!!!!!
Αύριο μπορεί να βρεθεί στη θέση αυτή ένας από εμάς……….».
«Είσαι ο πιο αδύναμος κρίκος, αντίο!» της είπε κυνικά και αμέσως μετά τη σκότωσε.
Σοκ προκαλούν τα τελευταία λόγια ενός συζυγοκτόνου πριν σκοτώσει τη γυναίκα του επειδή… τον απάτησε.
Ο 60χρονος Ρίτσαρντ Κούπερ καταδικάστηκε σε ισόβια πίσω στα 2002 για τη δολοφονία της γυναίκας του από ζήλια.
«Είσαι ο πιο αδύναμος κρίκος, αντίο!» της είπε κυνικά και αμέσως μετά τη σκότωσε.
Ο πρώην φύλακας σιδηροδρομικού σταθμού από το Κεντ της Βρετανίας ήταν έξαλλος.
Την παρακολουθούσε για να δει αν τον απατά
Είχε ηχογραφήσει τη 46χρονη γυναίκα του Τερέσα Κούπερ να τον απατά με έναν ταχυδρόμο.
Έχοντας υποψίες για τη σύζυγό του, ο Κούπερ είχε κολλήσει ένα μαγνητόφωνο κάτω από ένα τραπέζι, σε μια προσπάθεια να την πιάσει επ’ αυτοφώρω.
Όταν άκουσε την κασέτα σε μια παμπ εκεί κοντά, ο άντρας κατάλαβε ότι η σύζυγός του είχε κάνει σεξ με τον ταχυδρόμο της γειτονιάς.
Στο δικαστήριο, οι ένορκοι άκουσαν στην κασέτα τον Κούπερ να μουρμουρίζει έξαλλος στη γυναίκα του τη φράση: «Είσαι ο πιο αδύναμος κρίκος, αντίο!», πριν τη σκοτώσει.
Εκείνη την εποχή, πίσω στα 2002, το τηλεπαιχνίδι «Ο Πιο Αδύναμος Κρίκος» παιζόταν στον τηλεοπτικό σταθμό BBC και σημείωνε τεράστια επιτυχία.
Την στραγγάλισε μέχρι θανάτου
Αφού της είπε τη διάσημη φράση, ο Κούπερ στραγγάλισε τη γυναίκα του μέχρι θανάτου και στη συνέχεια της χαράκωσε όλο το πρόσωπο.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι η Τερέσα είχε εγκαταλείψει τον σύζυγό της ήδη από το 2000, αλλά ήταν ακόμα σε επαφή με τον άντρα της όταν ξεκίνησε ένα φλερτ με τον ταχυδρόμο Κρίστοφερ Σίνταλ.
«Κανείς από εμάς σ’ αυτό το δικαστήριο δεν ξεχάσουμε ποτέ αυτό που ακούσαμε στο περιεχόμενο αυτής της κασέτας» είπε κατά την ανάγνωση της καταδικαστικής απόφασης ο δικαστής Άντριου Πέισενς, σύμφωνα με τη βρετανική ταμπλόιντ Daily Star.
«Αυτό που έκανες ήταν σατανικό σε βαθμό που κανείς δεν μπορεί να το πιστέψει» σημείωσε.
«Βρέθηκες ένοχος για την προμελετημένη δολοφονία της γυναίκας σου και, αν μου επιτρέπεται, αυτή είναι μια απόφαση με την οποία συμφωνώ απολύτως» είχε πει ο δικαστής Άντριους απευθυνόμενος προς τον ψυχρό δολοφόνο.
Σε μια άκρως συμβολική και αξιέπαινη κίνηση προχωρά η ΠΑΕ Παναιτωλικός καθώς στο παιχνίδι κόντρα στον ΠΑΣ Γιάννινα οι παίκτες της ομάδας φορούν φανέλες που στο πίσω μέρος θα γράφει το όνομα του αδικοχαμένου Άλκη.
Η δολοφονία του 19χρονου Άλκη στην Θεσσαλονίκη, έχει προκαλέσει οργή αλλά και συγκίνηση σε όλη την Ελλάδα. Ένα κρούσμα τυφλής οπαδικής βίας που σε καμία περίπτωση δεν έχει χώρο στο ελληνικό ποδόσφαιρο.
O διευθυντής επικοινωνίας της ΠΑΕ Παναιτωλικός, Χρήστος Στούμπος μιλώντας στην CosmoteΤv τόνισε για την συγκεκριμένη κίνηση της ομάδας του Αγρινίου: «Είναι ιδιαίτερες οι ημέρες που ζει το ελληνικό ποδόσφαιρο. Ολοι θρηνούμε. Οι ποδοσφαιριστές αποφάσισαν να αγωνιστούν σήμερα με φανέλες που αντί για τα ονόματά τους θα υπάρχει μόνο ένα όνομα. Το όνομα του Αλκη. Με την ελπίδα ότι θα είναι το τελευταίο θύμα οπαδικής βίας»
Ανασύρθηκε από το πηγάδι το 5χρονο αγόρι που είχε παγιδευτεί σε πηγάδι στο Μαρόκο για πέντε ημέρες – Τα διεθνή μέσα μετέδωσαν ότι ανασύρθηκε ζωντανό αλλά υπέκυψε στα τραύματά του
Νεκρό ανασύρθηκε από το πηγάδι το πεντάχρονο αγοράκι, ο μικρός Ράιαν, ύστερα από πέντε ημέρες στο πηγάδι. Δόθηκε αγώνας, με τους διασώστες να παλεύουν να απεγλωβίσουν το αγοράκι. Λίγη ώρα αφότου ανασύρθηκε το παιδί από το σκοτεινό τούνελ, οι πληροφορίες ήταν συγκεχυμένες για την κατάσταση της υγείας του.
Αρχικά τα διεθνή ΜΜΕ μετέδωσαν ότι το παιδί ήταν ζωντανό, αλλά στη συνέχεια επιβεβαίωσαν την τραγική είδηση του θανάτου του.
Τα ξένα μέσα μεταδίδουν ότι το παιδί ανασύρθηκε έχοντας τις αισθήσεις του, αλλά τελικά υπέκυψε στα τραύματα και την ταλαιπωρία.
Νωρίτερα, διασώστες είχαν διοχετεύσει οξυγόνο μέσω σωλήνων και έχουν κατεβάσει μπουκάλια με νερό.
Όλα ξεκίνησαν από ένα παιχνίδι του πεντάχρονου κοντά στο σημείο και κατέληξαν σε εφιάλτη με την πτώση του.
Δείτε στο βίντεο την στιγμή που τον βγάζουν έξω:
Η κραυγή αγωνίας της μητέρας του παιδιού ακούστηκε σε όλο τον κόσμο, με το κύμα συμπαράστασης που δημιουργήθηκε να είναι μεγάλο και το χάστανγκ #SaveRayan να πρωταγωνιστεί στο Twitter.
Στις τελευταίες εικόνες που προέρχονταν από κάμερα που προωθήθηκε στο εσωτερικό του πηγαδιού, το παιδί φαινόταν ξαπλωμένο στο πλευρό.
Από εκατοστό σε εκατοστό, οι διασώστες προχωρούσαν παρά πολύ αργά στο τούνελ, ενώ εισήλθαν από νωρίς το απόγευμα στο τούνελ που οδηγεί στον θύλακα.
Μηχανικός που μίλησε νωρίτερα στο δίκτυο 2M της κρατικής τηλεόρασης του Μαρόκου διευκρίνισε ότι είναι πιθανόν πως η προσπάθεια θα διαρκέσει πολλές ώρες.
«Ογδόντα εκατοστά μας χωρίζουν από τον Ράιαν. Τα γεωτρύπανα δουλεύουν με μεγάλη προσοχή για να αποφευχθεί το λάθος», εξήγησε ο Μουνίρ Αλ Ζαζούλι προσθέτοντας ότι οι διασώστες προωθούνται 20 εκατοστά του μέτρου κάθε μία ώρα.
Το παιδί εγκλωβίστηκε στο πηγάδι που ξεπερνά τα 30 μέτρα κάτω από τη Γη στην επαρχία Λααγιούν. Έπεσε εκεί το απόγευμα της Τρίτης και στη συνέχεια ακούστηκε να κλαίει.
Όπως είπε η μητέρα του, έπαιζε κοντά στο σημείο προτού εξαφανιστεί. Εκείνη έντρομη έσπευσε να τηλεφωνήσει στις Αρχές αφού έμαθε τι είχε συμβεί.
Οι διασώστες αντιμετώπισαν αρκετές δυσκολίες, όπως κατολίσθηση και παρουσία ογκόλιθων. Οι φωτογραφίες, που κυκλοφορούσαν στα κοινωνικά δίκτυα, έδειχναν εκατοντάδες ντόπιους να παρακολουθούν τις προσπάθειες διάσωσης.
BOY TRAPPED: Attempts to rescue a 5-year-old boy trapped in a Moroccan well stretched into a fourth day Saturday. Rescuers used a rope to send oxygen and water down to the boy, as well as a camera to monitor him. pic.twitter.com/UThrE0Vs8w
Pasukan Penyelamat di Maghribi ketika ini sedang berusaha menyelamatkan seorang budak lelaki berumur 5 tahun bernama Rayan yang terperangkap selama 3 hari setelah terjatuh ke dalam perigi sedalam 32 meter
🔴 متر واحد و80 سنتمترا يفصل فريق الإنقاذ عن المكان الذي يتواجد به #الطفل_ريان حسب اخر معلومة وافانا بها موفدنا فؤاد عزوزي. العملية مستمرة.
—
🔴Encore 1.8 mètre à creuser avant d'atteindre l'endroit du puits asséché où le petit #Rayan se trouve (journaliste 2M sur place) pic.twitter.com/xn6Liw6vLz
Ο μαροκινός ποδοσφαιριστής και αστέρι της «Παρί Σεν Ζερμέν», Ασράφ Χακίμι, έγραψε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για την επιχείρηση συνοδεύοντάς το κείμενο με emojis με μια ραγισμένη καρδιά και με χέρια σε στάση προσευχής. Από την πλευρά του, ο αλγερινός άσος της Μάντσεστερ, Ριγιάντ Μαχρέζ, ανάρτησε τη φωτογραφία του Ραγιάν στο Facebook με το hashtag «Μείνε Δυνατός».
Pasukan Penyelamat di Maghribi ketika ini sedang berusaha menyelamatkan seorang budak lelaki berumur 5 tahun bernama Rayan yang terperangkap selama 3 hari setelah terjatuh ke dalam perigi sedalam 32 meter
Το ατύχημα του μικρού Ραγιάν έχει προκαλέσει μεγάλη συγκίνηση και πολλά είναι τα μηνύματα αλληλεγγύης που αναρτώνται στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ενώ στο Twitter υπάρχει και το σχετικό hashtag #SaveRayan.
Τα τελευταία χρόνια έχει απομακρυνθεί από τα φώτα της δημοσιότητας, ωστόσο η Νατάσα Παζαΐτη παραμένει μια γυναίκα γοητευτική και φινετσάτη, που τραβά πάνω της τα βλέμματα σε κάθε της έξοδο.
Ετσι έγινε και στην πρόσφατη βόλτα της στο κέντρο της Αθήνας, όπου τη συνάντησε ο φακός με τον γιο της, Αλέξανδρο.
Μπορεί οι μάσκες, που επιβάλλουν τα μέτρα προστασίας κατά της Covid-19, να έκρυβαν τα πρόσωπά τους, όμως σχετικά σύντομα έγιναν αντιληπτοί από τον κόσμο, που τους παρατηρούσε και σχολίαζε επιδοκιμαστικά το total black χειμερινό look της άλλοτε πρώτης κυρίας, καθώς και τη χαρακτηριστική ομοιότητα μαμάς και γιου.
Πρόκειται για μία από τις σπάνιες κοινές εμφανίσεις τους, αφού πλέον τα δίδυμα ενηλικιώθηκαν και έχουν ανοίξει τα φτερά τους…
