Όταν ο άντρας μου κι εγώ αποφασίσαμε να κάνουμε παιδιά, είπαμε, ότι δεν θα τα δείρουμε ποτέ. Ήμασταν και οι δύο της άποψης, ότι αυτού του είδους η τιμωρία μόνο περισσότερα προβλήματα θα φέρει.
Η απόφασή μας συνάντησε πολλές αντιρρήσεις από γονείς και συγγενείς και των δύο οικογενειών, αλλά εμείς συνεχίζουμε ακάθεκτοι στα πιστεύω μας. Είμαστε παντρεμένοι 13 χρόνια και έχουμε 3 παιδιά, 10, 7 και 5 ετών.
Πριν από 6 μήνες, χρειάστηκε να μετακομίσουμε λόγω της δουλειάς του άντρα μου, αλλά πιο πολύ ανακουφισμένη ένιωσα, παρά στεναχωρημένη, μιας και θα ξέφευγα από τις οικογένειες και των 2 δυο μας, που άλλη όρεξη δεν είχαν, παρά να μας επιπλήττουν συνέχεια για τον τρόπο, που μεγαλώνουμε τα παιδιά, κυρίως η μητέρα του.
Τον προηγούμενο μήνα αποφάσισε να φύγει από το σπίτι της και να νοικιάσει λίγο πιο κάτω απ’ το δικό μας. Η απόφασή της δεν με χαροποίησε, αλλά ο άντρας μου είπε, ότι είναι καλύτερα έτσι, αφού θα έχουμε βοήθεια, όποτε το χρειαζόμασταν.
Την προηγούμενη εβδομάδα, έπρεπε να μείνω στη δουλειά μέχρι αργά, μέχρι να έρθει ένας πελάτης μας να υπογράψει τα συμβόλαιά του. Ευτυχώς, ήρθε νωρίτερα απ’ ότι τον περίμενα και έτσι πήγα σπίτι να κάνω έκπληξη στα παιδιά.
Μόλις κατέβηκα απ’ το αμάξι, άκουσα ένα απ’ τα παιδιά μου να κλαίει και υπέθεσα, ότι δεν θα ήθελε να πάει για ύπνο. Προχώρησα σιγά σιγά σαν τον κλέφτη στην πίσω πλευρά του σπιτιού και κρυφοκοίταξα απ’ την πίσω πόρτα. Είδα την πεθερά μου να δέρνει το μικρό μου γιο! Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι, μπούκαρα στο σπίτι και την πέταξα έξω με συνοπτικές διαδικασίες.
Τώρα, ο άντρας μου λέει, ότι το παράκανα και ότι ήμουν υπερβολική. Λέει, ότι όταν η μάνα του προσέχει τα παιδιά, πρέπει κι εκείνα να είναι υπάκουα και να ακολουθούν τους κανόνες της. Εγώ, πάλι, πιστεύω, ότι έπρεπε να σεβαστεί την απόφασή τη δική μου και του άντρα μου και να μην χτυπήσει ποτέ το παιδί.
Νιώθω, ότι είμαι η μόνη, που νομίζει, ότι έκανε το σωστό. Δεν έκανα καλά;
Ποιες είναι οι «κόκκινες» παραλίες όπου εντοπίζονται μωβ μέδουσες – Διαδραστικός χάρτης – Τι πρέπει να κάνετε
Συναγερμός σήμανε για την εμφάνιση της μωβ μέδουσας στις ελληνικές θάλασσες, με τις περισσότερες να έχουν εντοπιστεί, σε πρώτη φάση, στο Σαρωνικό, με αποτέλεσμα αρκετές παραλίες να… «κοκκινίζουν».
Ο οργανισμός iNaturalist δημιούργησε έναν διαδραστικό χάρτη που καταγράφει τα σημεία όπου εντοπίζονται μωβ μέδουσες.
Ορισμένες παραλίες που έχουν εντοπιστεί στην Αττική είναι:
Παραλία Καβούρι
Ακτή Βουλιαγμένης
Παραλία Γλύστρα (Λαγονήσι)
Παραλία Νησάκι Λαυρίου
Παραλία Κορώνης (Πόρτο Ράφτη)
Παραλία Αυλάκι (Πόρτο Ράφτη)
Παραλία Βραυρώνα
Αργυρά Ακτή (Νέα Μάκρη)
Άγιος Κοσμάς
Μέγαρα
Ελευσίνα
Ανάβυσσος
Βάρη
Σαρωνίδα
Μωβ μέδουσες έχουν εντοπιστεί και σε πολλά νησιά όπως:
Σύρο
Τήνο
Μύκονο
Άνδρο
Τζια
Αλόννησο
Σκόπελο
Σκιάθο
Κρήτη
Το «απαραίτητο» ΚΙΤ πρώτων βοηθειών για την παραλία
Τι πρέπει να κάνετε αν σας τσιμπήσει μωβ μέδουσα
Διάφορες μέθοδοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση της έντασης και της διάρκειας του πόνου, όπως από του στόματος/τοπικά παυσίπονα, ζεστό νερό και παγοκύστες.
Για τσιμπήματα από κάποια είδη μεδουσών (Carybdea marsupialis, Olindias phosphorica και Physalia physalis) συστήνεται η χρήση ξυδιού που εφαρμόζεται για μια σύντομη περίοδο, ώστε να αποτρέψει την απελευθέρωση περαιτέρω δηλητηρίου κάτω από το δέρμα, όχι όμως σε αυτήν την περίπτωση.
Το ξύδι, όπως και το γλυκό νερό, το οινόπνευμα, η αμμωνία ΔΕΝ βοηθάνε στο συγκεκριμένο είδος, αντίθετα επιδεινώνουν την κατάσταση και τον πόνο.
Η συγκεκριμένη μέδουσα αδρανοποιείται με ελαφρύ αλκαλικό διάλυμα(μαγειρική σόδα διαλυμένη σε αντίστοιχη ποσότητα θαλασσινού νερού) και όχι με όξινο.
Αναλυτικά βήματα φροντίδας
Πλένουμε προσεκτικά με θαλασσινό νερό, χωρίς να τρίβουμε την περιοχή του τσιμπήματος.
Αν είναι διαθέσιμο, εφαρμόζουμε ένα μίγμα θαλασσινού νερού και μαγειρικής σόδας (σε αναλογία 1:1) για δύο λεπτά, ώστε να σταματήσει οποιαδήποτε επιπλέον έκκριση δηλητηρίου από πιθανά υπολείμματα κυτάρρων πλοκαμιών που έχουν μείνει στο δέρμα.
Χρησιμοποιούμε μια πλαστική τραπεζική κάρτα ή κάτι παρόμοιο (και όχι τα χέρια μας) για να αφαιρέσουμε το μείγμα της μαγειρικής σόδας καθώς και οποιαδήποτε τυχόν υπολείμματα από το δέρμα μας
Εφαρμόζουμε πάγο πάνω στο τσίμπημα για 5-15 λεπτά. Ο πάγος ή ακόμη και κάποιο παγωμένο αναψυκτικό, θα πρέπει να είναι μέσα σε σακούλα ή κάποιο άλλο περίβλημα, όπως ένα ύφασμα ή μπλουζάκι.
Ελέγξτε αν υποχώρησε ο πόνος, κι αν είναι ανάγκη ξαναβάλτε πάγο για άλλα 5-15 λεπτά.
Αν ο πόνος επιμένει, συμβουλευτείτε έναν γιατρό ή φαρμακοποιό για να σας συνταγογραφήσει παυσίπονα ή αντιφλεγμονώδεις κρέμες (όπως π.χ. 3-4% λιδοκαΐνη και υδροκορτιζόνη).
MHN τυλίγετε το σημείο τσιμπήματος σφιχτά με επιδέσμους, ΜΗΝ χρησιμοποιείτε ξύδι, ΟΥΤΕ γλυκό νερό, ΟΥΤΕ οινόπνευμα, ΟΥΤΕ αμμωνία.
Μια νέα φωτογραφία με μαγιό δημοσίευσε σήμερα στον λογαριασμό της στο Instagram η Δανάη Μπάρκα.
Η παρουσιάστρια της πρωινής ψυχαγωγικής εκπομπής του Mega τα τελευταία 24ωρε βρέθηκε στο επίκεντρο λόγω κάποιων καλοκαιρινών φωτογραφιών που είχε ανεβάσει τις προηγούμενες ημέρες. Συγκεκριμένα, μετά τη δημοσίευση των φωτογραφιών αυτών, πολλά ήταν τα δημοσιεύματα και τα σχόλια στο προφίλ της που ανέφεραν πόσο ωραίο είναι το μήνυμα που περνά και πως δεν κανένας δεν πρέπει να νιώθει άσχημα για το σώμα του ανεξάρτητα με το πόσα κιλά έχει.
Στη συνέχεια, ακολούθησε η ανάρτηση της Αφροδίτης Λατινοπούλου η οποία εξέφρασε την διαφωνία της με τα σχόλια που γράφτηκαν στο διαδίκτυο για την Δανάη Μπάρκα για τις φωτογραφίες που ανέβασε η παρουσιάστρια με το μαγιό της. Η τοποθέτηση της Αφροδίτης Λατινοπούλου προκάλεσε κύμα αντιδράσεων με τη Δανάη Μπάρκα να δίνει τη δική της απάντηση μέσα από την εκπομπή της.
«Δεν θα πιάσω το όνομά της στο στόμα μου, γιατί θεωρώ ότι αν πιάσω στο στόμα μου αυτό το όνομα θα ασχημύνω και επειδή εγώ στα μάτια μου με βλέπω πολύ όμορφη, δεν θέλω να ασχημύνω. Εγώ θέλω να πω πως με το συγκεκριμένο σώμα που εχθές κρίθηκε, εγώ έχω διασκεδάσει, έχω χορέψει, με έχουν ερωτευθεί, έχω ερωτευθεί, έχω γηροκομήσει τον παππού μου για τρεις μήνες, φροντίζοντάς τον. Με το ίδιο σώμα, δουλεύω όλη μέρα, βοηθάω πολλούς ανθρώπους δίπλα μου» ήταν μερικά από όσα είπε η Δανάη Μπάρκα στην εκπομπή της. (δες εδώ ολόκληρη την τοποθέτηση της παρουσιάστριας)
Λίγες ώρες μετά, η Δανάη Μπάρκα δημοσίευσε μια νέα φωτογραφία της με μαγιό και έγραψε: «Όλα επιτρέπονται στην παραλία. Το μόνο που απαγορεύεται, είναι τα. σκουπίδια… Να χαμογελάτε κούκλοι μου. (Σας ευχαριστώ./ξέρετε εσείς).
Το τελευταίο αντίο θα πουν αύριο Παρασκευή η οικογένεια, οι συγγενείς και οι φίλοι της 22χρονης Γεωργίας Σολανάκη που άφησε την τελευταία της πνοή στο στάδιο του ΤΕΦΑΑ Κομοτηνής, ενώ έκανε την καθιερωμένη της προπόνηση.
Ο θάνατος της νεαρής φοιτήτριας έχει προκαλέσει σοκ στην τοπική κοινωνία της Κομοτηνής όπου σπούδαζε αλλά και στην ιδιαίτερη πατρίδα της στα Χανιά. Η σορός του κοριτσιού μετά την νεκροψία η οποία έδειξε ότι ο θάνατός της επήλθε από ανακοπή καρδιάς, θα μεταφερθεί στο χωριό Παλαιά Ρούματα όπου θα τελεστεί η κηδεία της.
Τραγικές φιγούρες οι γονείς της Γιάννης και Αργυρή Σολανάκη, οι οποίοι δεν μπορούν να πιστέψουν πώς έχασαν ξαφνικά τον «άγγελο» τους. Σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση είναι και η μεγαλύτερη αδερφή της 22χρονης, η Ελευθερία, η οποία έχασε το στήριγμά της.
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της νεκροψίας, η Γεωργία έσβησε από ανακοπή καρδιάς. Πλέον, αναμένονται τα αποτελέσματατων ιστολογικών και τοξικολογικών εξετάσεων, τα οποία θα δείξουν τα αίτια που προκάλεσαν αυτή την τραγωδία. Η αθλήτρια με τις αξιοθαύμαστες επιδόσεις ήταν υγιέστατη και δεν αντιμετώπιζε κανένα πρόβλημα υγείας.
Υπενθυμίζεται ότι την Τρίτη, η 22χρονη ενώ έκανε προπόνηση αισθάνθηκε ξαφνικά αδιαθεσία και ξάπλωσε στο γήπεδο. Εκείνη την ώρα στην περιοχή επικρατούσαν άσχημες καιρικές συνθήκες. Ξαφνικά οι παρευρισκόμενοι συνειδητοποίησαν ότι η αθλήτρια δεν κινούνταν και όταν την πλησίασαν είδαν ότι είχε χάσει τις αισθήσεις της. Μέσα σε λίγα λεπτά της έγινε ΚΑΡΠΑ και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός της.
Στην οδό Πατησίων βρίσκεται η παλαιότερη πολυκατοικία της Αθήνας. Ο Κωνσταντίνος Δημητριάδης ένοικός της από το 1954, διηγείται την ιστορία της.
Την εποχή που η οδός Πατησίων ήταν ακόμη χωματόδρομος και οι δεσποινίδες ανασήκωναν λιγάκι τα φορέματά τους για να μη σκονιστούν από τον δρόμο, την ώρα που έκαναν τη βόλτα τους στην περίφημη κηπούπολη Κυπριάδου, ένας Κεφαλλονίτης εφοπλιστής, ο Γιαννουλάτος, έχτισε ή αγόρασε ένα εντυπωσιακό κτίριο το οποίο διασώζεται ακόμη και σήμερα, στη συμβολή των οδών Πατησίων 346 και Λασκαράτου 2. Είναι η πολυκατοικία η οποία πιθανολογείται ως η παλαιότερη της Αθήνας, χτισμένη περίπου το 1925.
Κάθε τόσο κάποιος από τους περαστικούς από την πολύβουη Πατησίων κοντοστέκεται και κοιτάει το υπέροχο αυτό σπίτι. Πολλοί αναρωτιούνται αν κατοικείται. Μια πιο προσεκτική ματιά στα μπαλκόνια, τα οποία είναι γεμάτα λουλούδια, δίνει την απάντηση. «Είναι φρέζες. Μ’ αρέσουν τα χρώματά τους. Είναι από τα πρώτα λουλούδια της άνοιξης και βγάζουν ένα πολύ ωραίο άρωμα, αλλά δυστυχώς δεν κρατάνε πολύ, 20 με 40 ημέρες, ανάλογα με τον καιρό. Ευτυχώς ο φετινός Μάρτιος ήτανε κρύος και κρατήσανε περισσότερο», λέει ο άνθρωπος που τα περιποιείται καθημερινά. Είναι ο Κωνσταντίνος Δημητριάδης, ο οποίος κατοικεί εδώ από τότε που γεννήθηκε, από το 1954. Ο παππούς του, Κωνσταντίνος Δημητριάδης κι εκείνος, έμπορος από την Κωνσταντινούπολη, αγόρασε αυτό το σπίτι, γύρω στο 1930, από τη σύζυγο του Γιαννουλάτου όταν εκείνος πέθανε.
Σχέδια του σπιτιού και πολλές πληροφορίες, όπως για το ποιος ήταν ο αρχιτέκτονας που το έφτιαξε, δεν υπάρχουν, άλλωστε ό,τι και να υπήρχε στην πολεδομία θα καταστράφηκε στη διάρκεια της Κατοχής, αναφέρει ο Κ. Δημητριάδης. Η Ειρήνη Γρατσία, «ψυχή» της Monumenta (www.monumenta.org), της αρχιτεκτονικής ομάδας που από το 2013 καταγράφει τα αθηναϊκά κτίρια που κατασκευάστηκαν πριν από το 1940, λέει ότι ήταν το πρώτο κτίριο που κατέγραψε η ομάδα της. Είναι εκλεκτικιστικού στιλ, ενός αρχιτεκτονικού στιλ του 19ου και του 20ού αιώνα που ως βασικό χαρακτηριστικό είχε τη χρησιμοποίηση ποικιλίας στοιχείων διαφόρων εποχών και ρυθμών σε ένα ενιαίο κτίσμα.
Ο ηλεκτρικός σταθμός του Αγίου Ελευθερίου εγκαινιάστηκε το καλοκαίρι του 1961 και ο Κ. Δημητριάδης λέει ότι, εκείνα τα χρόνια, τον έβλεπε τον σταθμό από το μπαλκόνι του, δεν είχε χτιστεί τίποτα μπροστά που να κόβει τη θέα. «Ήταν αλλιώς εκείνες οι εποχές. Πολλά σπίτια δεν είχανε ακόμη ρεύμα και η μόνη ηλεκτρική συσκευή που υπήρχε ήταν το ραδιόφωνο. Τις Κυριακές μαζευόμασταν όλο το σόι και πηγαίναμε στην Κηφισιά για εκδρομή. Και θυμάμαι που οι γονείς μου καλούσαν κόσμο στο σπίτι, τους συγγενείς μας κυρίως. Αλλά τότε οι άνθρωποι μπορούσαν να καλούν κόσμο γιατί τα σπίτια τους είχαν χώρο. Τώρα στα διαμερίσματα των 40 και των 50 τετραγωνικών είναι λίγο δύσκολο».
Αν αναζητήσετε στο Διαδίκτυο την πολυκατοικία της Πατησίων 346, σε κάποιες περιπτώσεις θα τη βρείτε ως «γκρίζα πολυκατοικία», χαρακτηρισμός που μάλλον την αδικεί. Επίσης, η αρχική μορφή του κτιρίου δεν ήταν όπως η σημερινή. Μπροστά στην Πατησίων υπήρχε ένας ψηλός μαντρότοιχος που δεν επέτρεπε στα αδιάκριτα μάτια να δουν προς τα μέσα, καθώς και μια μεγάλη σιδερένια πόρτα. Ακόμη, τα υπόγεια της αριστερής πλευράς ήταν καταστήματα και ο παππούς Δημητριάδης τα μετέτρεψε σε διαμερίσματα. Και σήμερα μπροστά στην είσοδο υπάρχει ο λασπωτήρας. «Αν ρωτήσεις δέκα ανθρώπους, οι εννιά δεν θα ξέρουν τι είναι», λέει ο Κ. Δημητριάδης. Ούτε εγώ ήξερα. Είναι ένα μικρό σιδερένιο όρθιο πραγματάκι «για να σκουπίζεις τα παπούτσια σου από τις λάσπες, γιατί ο δρόμος τότε ήτανε χωματόδρομος».
Οι τοίχοι του κτιρίου είναι από πέτρα, όχι από τούβλα, κι έχουν πάχος 70 εκατοστά. Γερή κατασκευή. Ο Κ. Δημητριάδης θυμάται ένα ακριβώς παρόμοιο κτίριο που υπήρχε ακριβώς απέναντι, από την πλευρά της οδού Λασκαράτου, το οποίο κατεδαφίστηκε τη δεκαετία του 1960 για να γίνει πολυκατοικία. «Να φανταστείς ότι χρησιμοποίησαν μέχρι και δυναμίτη για να το ρίξουν», λέει.
Η πολυκατοικία στη γωνία Πατησίων και Λασκαράτου, με εφτά διαμερίσματα, έχει αρκετούς ιδιοκτήτες, καθώς ο παππούς Δημητριάδης είχε πολλούς απογόνους. Το διαμέρισμα του Κωνσταντίνου Δημητριάδη είναι σχεδόν 200 τετραγωνικά μέτρα. «Είναι σαν όλα τα παλιάς κατασκευής σπίτια. Με πολλούς χώρους, οι οποίοι σήμερα θεωρούνται “νεκροί”, όπως το τεράστιο χολ. Με δωμάτια τα οποία το καθένα έχει δύο πόρτες, άρα με δύο εισόδους και εξόδους για το κάθε δωμάτιο. Και ψηλοτάβανο, πέντε μέτρα ύψος έχει από το πάτωμα μέχρι το ταβάνι». Σας το έχουνε ζητήσει ποτέ για πολυκατοικία; «Ήδη από την εποχή του παππού το ζητούσανε».
Ο Κ. Δημητριάδης, εκτός από τα πέντε χρόνια που έζησε στη Θεσσαλονίκη ως φοιτητής και άλλα τρία που εργάστηκε στην Πάτρα, δεν εγκατέλειψε ποτέ αυτό το σπίτι και, από ό,τι κατάλαβα, δεν σκοπεύει να το κάνει. Έχει δύο παιδιά, δύο κορίτσια, που δεν ξέρει τι θα κάνουν, αλλά όπως λέει, «η ζωή τους είναι δική τους, δεν θα τους πω εγώ τι θα κάνουν».
Έξω, στη λιακάδα της αυλής, όπου η τριανταφυλλιά ετοιμαζόταν κι αυτή να ανθίσει, με συζητήσεις για τα επαγγέλματα που χάνονται, για τα καλά και τα κακά της τεχνολογίας, για τον Ισαάκ Ασίμοφ, για τη ζωή και για πολλά ακόμα, είχαμε με τον κύριο Κωνσταντίνο Δημητριάδη έναν αποχαιρετισμό που δεν μας άρεσε. Χωρίς χειραψία.
Κλείνοντας πίσω μου την πόρτα της αυλής για να βγω στο πεζοδρόμιο της Πατησίων κι ενώ γυρνάω να ρίξω μια τελευταία ματιά, μια κυρία, περαστική, ευγενέστατη, με ρωτάει. «Κύριε, ξέρετε αν κατοικείται αυτό το σπίτι; Περνάω συχνά και όλο αναρωτιέμαι». «Μα ναι, κοιτάξτε τα μπαλκόνια πόσα λουλούδια έχουν, κάποιος τα φροντίζει».
▶ Η πολυκατοικία της Πατησίων 346 βρίσκεται στη συνοικία Κυπριάδου, γνωστή ως κηπούπολη Κυπριάδου. Όλα άρχισαν το 1891 όταν ο Μίνως Κυπριάδης, ο οποίος σε ηλικία 14 ετών είχε μεταναστεύσει στην Αίγυπτο, γύρισε πίσω στην Ελλάδα και αγόρασε μια μεγάλη έκταση στα Πατήσια. Σε αυτήν την έκταση ο γιος του, Επαμεινώνδας Κυπριάδης, ανέλαβε να φτιάξει την οικοδόμηση της πρώτης κηπούπολης της Αθήνας, με τις αρχές της χαμηλής δόμησης, της απαγόρευσης άλλων χρήσεων, με άνετους ελεύθερους χώρους, μονοκατοικίες, μεγάλους δρόμους και πλατείες. Ο Κυπριάδης χρησιμοποίησε τυποποιημένα δομικά υλικά και κατασκεύασε φθηνές επαύλεις ευρωπαϊκού ρυθμού, τις οποίες διέθεσε σε δημοσίους και τραπεζικούς υπαλλήλους σε τιμή κόστους. Την περίοδο του Μεσοπολέμου έζησαν εδώ γνωστοί ζωγράφοι και γλύπτες, μεταξύ αυτών ο Φώτης Κόντογλου, ο Σπύρος Παπαλουκάς, ο Ουμβέρτος Αργυρός, ο Σπύρος Βικάτος, ο Γιώργος Βακαλό, ο Γιάννης Σπυρόπουλος, η Νίτσα και η Φούλα Καναρέλλη, η Φρόσω Ευθυμιάδη-Μενεγάκη. Τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν μεταπολεμικά και κυρίως από τη δεκαετία του 1970, όταν πολλά μεσοπολεμικά σπίτια κατεδαφίστηκαν δίνοντας τη θέση τους σε πολυώροφες πολυκατοικίες.
Στην εκτίναξη της θετικότητας στα κρούσματα ασθενών με κορονοϊό αναφέρθηκε η Ματίνα Παγώνη, μιλώντας στην ΕΡΤ το πρωί της Πέμπτης (16.06.2022). Η πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ τόνισε ότι το πιο σημαντικό είναι αυτή η αύξηση να μην αποτυπωθεί στους σκληρούς δείκτες της πανδημίας.
«Τα κρούσματα έχουν ανέβει. Είναι αναμενόμενο. Κινητικότητα υπάρχει, τουρισμός υπάρχει. Αυτό που έχει σημασία είναι να μην έχουμε αύξηση βιοδεικτών, των θανάτων και των διασωληνωμένων» δήλωσε χαρακτηριστικά η Ματίνα Παγώνη, αναφερόμενη στην πορεία της πανδημίας του κορονοϊού στη χώρα μας.
Η πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ είπε πως η αύξηση της θετικότητας δεν προβληματίζει τους ειδικούς γιατί έχουν πλέον στη διάθεσή τους και τα αντιικά φάρμακα. «Αντιμετωπίζουμε την κατάσταση τελείως διαφορετικά από τους πρώτους μήνες της πανδημίας» είπε η Ματίνα Παγώνη.
Μιλώντας για τα μέτρα αυτοπροστασίας και την προαιρετική χρήση μάσκας σε συναθροίσεις η πρόεδρος των νοσοκομειακών γιατρών Αθήνας – Πειραιά, τόνισε ότι «ο κόσμος δεν χρειάζεται να ακούει εμάς τι να κάνει. Γνωρίζει ότι όταν βρίσκεται σε ένα εσωτερικό χώρο με πολύ κόσμο βγάζει τη μάσκα και τη φοράει. Η εμπειρία αυτό έχει δείξει. Η μάσκα πλέον θα φοριέται σε χώρους όπου υπάρχει πολύς κόσμος και σε εσωτερικούς χώρους. Για τους εξωτερικούς η μεταδοτικότητα είναι μειωμένη».
Αναφερόμενη στο το τι θα αντιμετωπίσουμε από Σεπτέμβριο, η Ματίνα Παγώνη ανέφερε ότι θα πρέπει να δούμε πώς θα είναι εκείνη την περίοδο οι δείκτες της πανδημίας καθώς και το τι οδηγίες θα δώσει η Επιτροπή Εμβολιασμού για τις ομάδες υψηλού κινδύνου αλλά και τον γενικό πληθυσμό.
Τα εμβόλια θα είναι αναπροσαρμοσμένα
«Οι ομάδες υψηλού κινδύνου θα είναι οι πρώτοι που θα πρέπει να εμβολιαστούν. Είναι σίγουρο ότι θα εμβολιαστούμε όλοι (με τέταρτη δόση) από Σεπτέμβρη. Αυτό που περιμένουμε είναι ότι τα εμβόλια θα είναι αναπροσαρμοσμένα και πολύ καλύτερα», πρόσθεσε η γιατρός.
«Τον Σεπτέμβριο θα ανοίξουν τα σχολεία και τα πανεπιστήμια. Πρέπει να είμαστε πλήρως προτοιμασμένοι. Δεν θα περιμένουμε τελευταία στιγμή για να κάνουμε ανακοινώσεις», επισήμανε μεταξύ άλλων η κ. Παγώνη.
«Ο ιός είναι εδώ. Κανείς δεν είπε ότι έφυγε», πρόσθεσε η πρόεδρος της ΕΙΝΑΠ τονίζοντας ότι οι παραλλαγές του ιού είναι εδώ και χρειάζεται προσοχή.
Όπως φαίνεται στη φωτογραφία που κυκλοφορεί τις τελευταίες ώρες στο διαδίκτυο, κατά τη διάρκεια Αγιασμού, κληρικοί και αξιωματούχοι βρίσκονται πάνω σε μία υπερυψωμένη εξέδρα. Όχι όμως κι ο πρόεδρος της Ελληνικής Παραολυμπιακής Επιτροπής, Γιώργος Καπελλάκης.
Αλγεινή εντύπωση προκάλεσε η εικόνα από τα εγκαίνια αθλητικών εγκαταστάσεων στην παραλία του Καρτερού στο Ηράκλειο της Κρήτης, όπου στην ειδικά διαμορφωμένη εξέδρα για τον αγιασμό βρίσκονταν όλοι οι επίσημοι προσκεκλημένοι εκτός του προέδρου της Παραολυμπιακής Επιτροπής.
Όπως προέκυψε εκ των υστέρων, οι διοργανωτές που τον είχαν προσκαλέσει δεν μερίμνησαν να τοποθετηθεί ράμπα, προκειμένου να έχει πρόσβαση με το αναπηρικό του αμαξίδιο στην εξέδρα των επισήμων.
Το γεγονός σχολιάστηκε από τους χρήστες του διαδικτύου, καθώς αποτελεί μια πραγματική «εικόνα αποκλεισμού»: «Αυτή εδώ η εικόνα είναι η καθημερινότητα μας», γράφει χαρακτηριστικά χρήστης.
Σε ανάρτησή του στο Facebook ο Λευτέρης Αυεγενάκης σχολίασε πως «ήταν λάθος και δεσμεύομαι πως δεν θα επαναληφθεί!»
Τέτοια εικόνα, όπως η μη πρόνοια πρόσβασης του Προέδρου της Ελληνική Παραολυμπιακή Επιτροπή – Hellenic Paralympic Committee, Γιώργου Καπελλάκη, στην πρόχειρη εξέδρα για τον αγιασμό των εγκαταστάσεων Karteros Beach Sports Center, τέτοια παράλειψη δεν θα ξανασυμβεί.
H κουλτούρα συμπερίληψης είναι φιλοσοφία μας από την πρώτη ημέρα στο Υφυπουργείο Αθλητισμού, αλλά και βασικός άξονας πολιτικής της Κυβέρνησής μας.
Και αυτό το γνωρίζουν καλά οι αθλητές ΑμεΑ. Και το αναγνωρίζουν.
Το δήλωσε, αμέσως μετά, όπως μπορείτε να δείτε στο βίντεο, ο ίδιος ο Γιώργος Καπελλάκης, τον οποίο ευχαριστώ θερμά:
«Με τις συμπεριφορές σας μας αντιμετωπίζετε ίσα. Ήταν μεγάλο παράπονό μας όλα αυτά τα χρόνια. Δεν είχαμε ίση αντιμετώπιση και με σένα τη βρήκαμε, Λευτέρη Αυγενάκη. Κι είναι πολύ βασικό αυτό, όχι μόνο για τους Αθλητές με Αναπηρία, αλλά για όλη την κοινωνία».
Η Καίτη Γαρμπή εδώ και λίγες ημέρες έχει ξεκινήσει την καλοκαιρινή της περιοδεία, αυτή τη φορά όμως, στο πλευρό της βρίσκεται και ο γιος της, Δημήτρης Σχοινάς.
Η δημοφιλής τραγουδίστρια συνεργάζεται για πρώτη φορά με τον γιο της σε περιοδεία και μέχρι στιγμής έχουν πραγματοποιήσει πολύ επιτυχημένες εμφανίσεις.
Μια από αυτές ήταν το βράδυ της Τετάρτης 16/6 όπου εμφανίστηκαν μαζί στο Βεάκειο θέατρο. Η Καίτη Γαρμπή ερμήνευσε τις μεγαλύτερες επιτυχίες της,δίνοντας τον καλύτερο της εαυτό και ξεσηκώνοντας το κοινό.
Ήταν μια βραδιά με υπέροχα τραγούδια, δυνατές συγκινήσεις και χιλιάδες φωνές που συνόδευαν την τραγουδίστρια.
Νέο “προσωπικό αριθμό”, αλλά και αστυνομική ταυτότητα και δίπλωμα οδήγησης στο κινητό, ανακοίνωσε ο υπουργός Ψηφιακής Διακυβέρνησης, Κυριάκος Πιερρακάκης, μιλώντας στον ΣΚΑΪ 100,3.
Ειδικότερα, το τέλος του ΑΜΚΑ και την εισαγωγή νέου προσωπικού αριθμού βασισμένο στο ΑΦΜ συν τρία ψηφία, τα οποία θα είναι τα πρώτα του νέου αριθμού ανακοίνωσε ο υπουργός.
Πρόκειται για τον «Προσωπικό Αριθμό», ο οποίος θα αντικαταστήσει το ΑΜΚΑ και το ΑΦΜ και ουσιαστικά όλες οι συναλλαγές θα γίνονται με αυτόν τον «κωδικό».
Με τον “προσωπικό αριθμό” όλες οι συναλλαγές του πολίτη με το δημόσιο
Ο νέος αυτός αριθμός θα χρησιμοποιείται για την ταυτοποίηση των φυσικών προσώπων, για την παροχή υπηρεσιών από φορείς του δημόσιου και του ευρύτερου δημόσιου τομέα.
Θα αποδίδεται μία φορά στο φυσικό πρόσωπο, που δικαιούται Αριθμό Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ) ή Αριθμό Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ) και δεν μεταβάλλεται.
Αυτός ο αριθμός θα γραφτεί στις νέες ταυτότητες. Με τη νέα ταυτότητα θα μπορώ να κάνω προβολή του κωδικού QR που θα έχει και ο αρμόδιος κρατικός λειτουργός θα αλληλοεπιδρά με αυτόν τον κωδικό.
Εξάλλου, από τον Ιούλιο, η αστυνομική ταυτότητα και το δίπλωμα θα βρίσκονται στο κινητό μας τηλέφωνο, σε μια εφαρμογή τύπου wallet.
Όπως υπογράμμισε ο Κυριάκος Πιερρακάκης «ήδη είχαμε κάνει έναν πιλότο σε σχέση με την ταυτότητα από τα περασμένα Χριστούγεννα σε σχέση με τον Covid, εκεί όπου είχαμε το ψηφιακό πιστοποιητικό εμβολιασμού μπορούσε κάποιος να προσθέσει και την ταυτότητά του.
Τώρα η ταυτότητα θα αποκτήσει κανονική μορφή κι εντός της χώρας θα μπορεί κάποιος να κυκλοφορεί με την ταυτότητά του και το δίπλωμα οδήγησης στο κινητό του».
Κάθε πολίτης θα μπαίνει με τους κωδικούς του στο gov.gr και θα κατεβάζει την αστυνομική του ταυτότητα και το δίπλωμα οδήγησης, τα οποία θα έχει ανά πάσα ώρα και στιγμή στο smartphone του.
Κλείνοντας, ο υπουργός επεσήμανε πως «η ταυτότητα είναι ένα μέσο ταυτοποίησης στον φυσικό κόσμο, η πιο ουσιαστική ταυτότητα είναι η ταυτότητα που έχουμε για τις ψηφιακές υπηρεσίες. Όλα γίνονται ψηφιακά πλέον».
Ήταν πάντα το κοpιτσάκι του μπαμπά της. Όχι με τη γενική έννοια το «κοpιτσάκι του μπαμπά», με τη δική της έννοια, του δικού της μπαμπά.
Όχι όχι, δεν κρυβόταν ποτέ πίσω από την ασφάλεια του μπαμπά της. Εκείνος της είχε μάθει άλλωστε, πως μόνο εκείνη μπορεί να σώζει τον εαυτό της. Ούτε περίμενε τα χρήματά του για να κάνει μεγάλες αγορές και ταξίδια.
Αλλά είχε στα μάτια της, τη σπίθα του. Είχε στο βλέμμα της την πονηριά του και το άγγιγμά της ήταν το ίδιο απόμακρο όσο εκείνος. Δυσκολευόταν με τα συναισθήματα αλλά έβρισκε πάντα ένα τρόπο να τα δείχνει. Κοφτερή στην όψη, σαν εκείνον. Άνοιξε το κέλυφός της, θα δεις έναν ολόκληρο γαλαξία.
Κανείς δεν είπε ότι εκείνος ήταν τέλειος. Και ποιος είναι τέλειος, άραγε; Ήταν άνθρωπος, και οι άνθρωποι δικαιούνται βάση φύσεως να είναι εσφαλμένοι. Οπότε, ήταν ένας άνθρωπος, όπως όλοι μας. Ξεροκέφαλος και απότομος. Κάποιες φορές τρομακτικός, κάποιες άλλες σαν άκακο μικρό παιδί. Λάτρευε τη μουσική του, και εκείνοι που αγαπούν τις μουσικές σκεπάζουν πολλές ανάγκες κάτω από αγριεμένα βλέμματα. Συχνά απόλυτος, θερμοκέφαλος, θα συζητούσε αρκετές φορές το πρόβλημα, αλλά άπαξ και τελείωνε με την υπομονή του, δεν είχες άλλο τρόπο από το να συμφωνήσεις μαζί του.
Αλλά στα μάτια της, ήταν βασιλιάς. Η αρχή και το τέλος μιας αυτοκρατορίας που ποτέ δεν έληξε. Ο ουρανός και η γη. Ήταν ο «μπαμπάς» και αυτή η μικρή λέξη μπορεί να κρύβει του κόσμου ολόκληρου τις αγκαλιές. Ήταν ο ήρωας. Εκείνος που ξέρει πάντα πως να δέσει τα μαλλιά της που χάλασαν, να μαγειρέψει το αγαπημένο της φαγητό, να στρώσει το κρεβάτι της, να λύσει μαζί της τις ασκήσεις της και να χαμογελάει καθώς την ακούει να ψιθυρίζει τραγούδια που της άρεσαν.
Αλλά ο χρόνος έχει μια αστεία συνήθεια να περνάει τόσο γρήγορα και όλα όσα θεωρούσες δεδομένα, καταλήγεις να τα αναζητάς με μανία. Και ο χρόνος ήταν απότομος με τον μπαμπά της, όπως είναι μερικές φορές ο χρόνος. Τα χρόνια πέρασαν, κάποια πράγματα ξεχάστηκαν, κάποια άλλα μοιάζουν πιο ζωντανά από ποτέ. Περίεργη η μνήμη. Επιλεκτική, λες και έχει σημασία τι θα μείνει και τι όχι.
Χωρίς περισσότερα λόγια, αφιερωμένο σε εσένα που παλεύεις ακόμη καμία φορά να επαναφέρεις τον ήρωα μέσα σου. Αφιερωμένο σε εκείνα τα μάτια, που μοιάζουν στα δικά του λες και φτιάχτηκαν για να τον αντικατοπτρίζουν. Αφιερωμένο σε εκείνον που άραζε στην πολυθρόνα, έπιανε το μπουζούκι και συνήθιζε να λέει «η ζωή είναι πολύ μικρή για να την πάρει κανείς στα σοβαρά». Ένας μπαμπάς είναι πάντα ένας θρύλος. Και οι θρύλοι δεν πεθαίνουν ποτέ.
