Μεγάλης έκτασης επεισόδια στο χθεσινό live του Snik στην Κατερίνη, με μπουνιές, καρεκλιές, ιπτάμενα ποτήρια και τραυματίες.
Για ακόμα μία φορά οι εκπρόσωποι της trap μουσικής στην χώρα μας, ρίχνουν πάνω τους τα φώτα της δημοσιότητας για λάθος λόγο. Πρωταγωνιστής του νέου περιστατικού, αυτή την φορά, είναι ο Snik, του οποίου η εμφάνιση χθες το βράδυ στην Κατερίνη, έγινε κυριολεκτικά ροντέο.

Το μαγαζί λοιπόν που εμφανιζόταν ο γνωστός καλλιτέχνης είχε γεμίσει από νεαρά παιδιά που απολάμβαναν τα κομμάτια του, όμως σε κάποια φάση η κατάσταση άρχισε να εκτροχιάζεται επικίνδυνα.

Όπως μπορείτε να δείτε και στα videos που ήδη έχουν αρχίσει να κυκλοφορούν στα social media, για λόγο που μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει γνωστός, ο Snik πήδηξε από τη σκηνή προς το κοινό όπου ήδη είχε αρχίσει να υπάρχει ένταση. Αυτό ήταν… Από εκεί και πέρα, η όλη φάση έγινε ανεξέλεγκτη.

https://www.tiktok.com/@kraniwtou/video/7138229519344831750?referer_url=https%3A%2F%2Fwww.gazzetta.gr%2F&referer_video_id=7138229519344831750&refer=embed&referer_url=https://www.gazzetta.gr/plus/2147194/apisteyto-xylo-me-snik-stin-katerini-epaixe-mpoynies-matomenoi-thamones-vids?fbclid=IwAR0v8hNxz5q-c4fEKGbAg4uURxjxxRBiexAermHiFOb2N4P4Cu1cZ8o1XNc

Ξεκίνησε να πέφτει ένα μυθικό ξύλο, με τις αντιμαχόμενες πλευρές να είναι χωρισμένες σε δύο… στρατόπεδα. Η μία ήταν του γνωστού τράπερ και η άλλη μίας παρέας πελατών.

Άρχισαν λοιπόν να πέφτουν μπουνιές, κλωτσιές, ενώ κάποιος είχε πάρει ακόμα και μία καρέκλα για να χτυπήσει κάποιον που είχε βάλει στο… μάτι. Μάλιστα, στον αέρα άρχισαν να «πετάνε» και ποτήρια, τα οποία τραυμάτισαν τουλάχιστον ένα άτομο, το πρόσωπο του οποίου γέμισε αίματα.

https://www.tiktok.com/@xrhstosmst_/video/7138245284206890245?referer_url=https%3A%2F%2Fwww.gazzetta.gr%2F&referer_video_id=7138245284206890245&refer=embed&referer_url=https://www.gazzetta.gr/plus/2147194/apisteyto-xylo-me-snik-stin-katerini-epaixe-mpoynies-matomenoi-thamones-vids?fbclid=IwAR0v8hNxz5q-c4fEKGbAg4uURxjxxRBiexAermHiFOb2N4P4Cu1cZ8o1XNc

Προς το παρόν δεν έχει γίνει γνωστό αν υπήρξε επέμβαση της αστυνομίας…

«Δεν υπάρχουν οι λέξεις «μητριά» και «ετεροθαλής» για εμάς. Είμαστε όλοι μία αγαπημένη οικογένεια»

«Κάποιοι μπορεί να πουν, ότι είμαι τρελή. Όμως, εγώ κάλεσα στον γάμο μου την πρώην γυναίκα του συζύγου μου.

Όλα ξεκίνησαν πριν από δέκα χρόνια, όταν συναντηθήκαμε για πρώτη φορά στη σχολή κηπουρικής. Εγώ ήμουν δευτεροετής, εκείνος τελειόφοιτος. Είχαμε άλλες σχέσεις και οι δύο αλλά γενικά τον θαύμαζα για τις γνώσεις του γύρω από τα φυτά, την ευγενική του συμεριφορά, αλλά δεν είχαμε μιλήσει ποτέ. Έχω κάποιες ζωντανές μνήμες από εκείνον, τον έβλεπα με την κοπέλα του να περπατούν χέρι χέρι στη σχολή και αργότερα με την φουσκωμένη κοιλίτσα της.

Παραμονή πρωτοχρονιάς 2011. Είχα βγει από μία κακοποιητική σχέση. Ένα αγόρι που έιχα γνωρίσει στο λύκειο ήταν τόσο υπέροχος τότε, αλλά μετά μετατράπηκε σε έναν χειριστικό τύπο, με παρακολουθούσε παντού και μου ασκούσε σωματική και λεκτική βία. Μέχρι που τελικά χώρισα. Πήγα για την αλλαγή του χρόνου σε ένα φιλικό σπίτι κι εκεί συνάντησα πάλι το αγόρι του μαθήματος κηπουρικής. Ήξερα, ότι είχε μία κόρη.

Με είχαν καλέσει και στο γάμο τους τότε που ήμασταν στο λύκειο. Δεν πήγα ποτέ, γιατί εκείνη την ημέρα είχε γενέθλια ο αδελφός μου, αλλά αναρωτιέμαι πώς θα είχαν εξελιχθεί τα πράγματα, αν είχα πάει τελικά. Είχε χωρίσει με τη γυναίκα του.

Αρχίσαμε να μιλάμε στο Facebook τον Ιανουάριο του 2012, όταν μου ζήτησε να βγούμε. Ήμουν τόσο αγχωμένη για το πώς θα δέχονταν οι γονείς μου έναν σύντροφο με μακρύ ράστα μαλλί και πολύ διαφορετικό από όσα αγόρια είχα. Στο πρώτο μας ραντεβού πήγαμε για πατινάζ, ζεστή σοκολάτα και καταλήξαμε στο σινεμά, στην τελευταία προβολή που έπαιζε εκείνη την στιγμή. Όταν τελείωσε η ταινία, μείναμε μέσα στην αίθουσα δυο μας και δώσαμε το πρώτο μας φιλί. Μετά από ένα μαγικό πρώτο ραντεβού, ήξερα ότι ήταν ο άντρας της ζωής μου.

Στην αρχή της σχέσης μας όλα ήταν τέλεια. Εκείνος και η γυναίκα του είχαν πάρει διαζύγιο και μοιράζονταν την ενός έτους κόρη τους. Σιγά σιγά με σύστησε στη μικρούλα και ερωτεύτηκα ξανά. Μέχρι που πήγαμε την πρώτη εκδρομή οι τρεις μας νόμιζα ότι δεν θα ήταν εύκολο. Η μαμά της νόμισα ότι με μισούσε και δεν θα ήθελε να έχω καμία σχέση με την κόρη της. Είμασταν και οι δύο νέες και ανώριμες. Για να είμαι ειλικρινής, νόμιζα πώς ήξερα ότι ο μελλοντικός μου σύζυγος και η πρώην γυναίκα του είχαν έναν ισχυρό δεσμό και αγάπη μεταξύ τους. Κι αυτό ήταν ας πούμε μία απειλή για μένα. Θυμάμαι μερικές φορές να νιώθω ζήλεια και ανασφάλεια, κάθε φορά που έρχονταν σε επαφή μαζί για την κόρη τους.

Τελικά, την Άνοιξη του 2014 η πρώην γυναίκα του συζύγου μου κι εγώ αποφάσισαμε να συναντηθούμε και να μιλήσουμε. Συναντηθήκαμε σε ένα καφέ και περάσαμε αρκετή ώρα μιλώντας. Από τότε, αποφασίσαμε να γίνουμε η οικογένεια που θα έπρεπε. Γιορτάζαμε μαζί γενέθλια, περνούσαμε διακοπές, τις πρώτες μέρες στο σχολείο. Κάναμε μαθήματα χορού. Το 2015 έγινα κι εγώ μητέρα ενός αγοριού. Ήμασταν και οι δύο μητέρες.

Στην οικογένειά μας η μικρή J, η κόρη του συζυγου μου, έχει δύο μικρές αδελφές από την πλευρά της μαμάς της και δύο αδελφούς από την πλευρά του μπαμπά της. Εγώ και η πρώην σύζυγός του μείναμε έγκυες την ίδια στιγμή. Όταν εγώ γέννησα πρόωρα, εκείνη με βοήθησε πολύ, όσο το μωρό μου ήταν στην εντατική νεογνών.

Όταν ο άνθρωπός μου μού έκανε τελικά πρόταση γάμου, εκείνη γιόρτασε μαζί μας. Και την ημέρα του γάμου ήρθε σπίτι μας από νωρίς να πάρει τον γιό μου, ενώ εγώ ετοιμαζόμουν για την τελετή. Τα αγόρια μου λατρεύουν την μεγαλύτερη αδελφή τους κι εκείνη τα παιδιά μου. Στην οικογένειά μας δεν υπάρχουν οι λέξεις «ετεροθαλής» ή «μητριά». Είμαστε απλά οικογένεια.

Ξέρω δεν έχει ο καθένας αυτήν την ικανότητα να αναπτύσσει φιλίες με τον άνθρωπο που ήταν κάποτε παντρεμένος με τον νυν σύζυγό του, αλλά πιστέψτε με αξίζει να δοκιμάσετε. Ανεξάρτητα από αυτό, οι μαμάδες θα πρέπει να στηρίζουν τις άλλες μαμάδες, οι γυναίκες τις άλλες γυναίκες. Οι ζωές μας είναι μοναδικές, είμαστε όλοι ίσοι και όλοι έχουμε ένα κοινό παρονομαστή: την αγάπη. Κι αυτό θα πρέπει πάντα να αναγνωρίζεται»

Πηγή: Love What Matters

Η Izabella Toole γεννήθηκε πρόωρα – στις 34 εβδομάδες – και ζύγιζε μόλις 1,5 κιλό. Στην αρχή, όλα φαίνονταν να πηγαίνουν καλά με την υγεία της, σύντομα όμως παρουσίασε αναπνευστικά προβλήματα και οι γιατροί άρχισαν να αναζητούν την αιτία.

Τα άσχημα νέα για την Eleanor και τον James, τους δύο γονείς, έπεσαν σαν κεραυνός αφού, ούτε λίγο ούτε πολύ, το νεογέννητό τους είχε μια «τρύπα στην καρδιά» – στο τοίχωμα ανάμεσα στις δύο βαλβίδες – και έπρεπε να εγχειριστεί επειγόντως.

«Μας είπαν ότι χρειάζεται να εγχειριστεί πριν γίνει 2 ετών και αποφασίσαμε ότι όσο νωρίτερα τόσο το καλύτερο», λένε οι γονείς, «όταν ακούσαμε τη διάγνωση ήταν τρομακτικό, χασαμε τη γη κάτω απ’ τα πόδια μας, αλλά το μόνο που μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας στους γιατρούς».

Έτσι, στην ηλικία των 6 μηνών, το μωράκι υποβλήθηκε σε εγχείριση ανοιχτής καρδιάς και οι γονείς πέρασαν τη μεγαλύτερη αγωνία της ζωής τους.

Σήμερα, 10 χρόνια μετά, θυμούνται με την ίδια ένταση την επέμβαση που έσωσε τη ζωή της κορούλας τους. «Όταν μιλάμε γι’ αυτό», λέει ο μπαμπάς, «κλαίμε σκεφτόμενοι το πώς καταφέραμε να βγούμε από το τούνελ όλοι μαζί».

Η 10χρονη Izabella είναι σήμερα ένα χαρούμενο, υγιέστατο κορίτσι που ονειρεύεται να γίνει μακιγιέζ.

Η Eleanor και ο James θυμούνται με στοργή το ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό του νοσοκομείου, τους ανθρώπους που εξασφάλισαν στο κοριτσάκι τους ένα ελπίδοφόρο μέλλον και στάθηκαν δίπλα στην οικογένεια από την πρώτη στιγμή μέχρι την πλήρη αποκατάσταση της υγείας του παιδιού.

Μετά την περιπέτειά τους, έκαναν αγώνα για να συγκεντρώσουν χρήματα υπέρ της έρευνας για περιπτώσεις σαν της κορούλας τους.

«Η έρευνα ήταν αυτή που έκανε την διάσωση της Izabella εφικτή. Χωρίς τα παιδιά που προηγήθηκαν και τους ανθρώπους που αναζήτησαν λύσεις για τέτοιου είδους παθήσεις, το κορίτσι μας δεν θα ήταν εδώ σήμερα», λένε με περηφάνεια.

Πηγή: mama365.gr

Είμαι 40 ετών. Έχω σχέση με παντρεμένο από τα 25 μου. Αυτός σήμερα είναι 50 και έχει τρία παιδιά. Είχαμε εξαρχής συμφωνήσει πως δεν θα χωρίσει γιατί και εγώ τότε όντας μικρότερη, ήθελα να κάνω καριέρα και δεν με ενδιέφερε η δημιουργία οικογένειας.

Το τελευταίο διάστημα συνειδητοποίησα ότι θέλω περισσότερα από την σχέση μας όμως όταν του το είπα, η απάντησή του με σόκαρε. Συγκεκριμένα μου είπε ότι διανύει την καλύτερή του φάση με τη γυναίκα του αυτό τον καιρό, ότι δεν σκοπεύει να χωρίσει και πως είναι αργά για εμάς να προχωρήσουμε παρακάτω. Ότι πέρασε ο καιρός και πλέον έχει ξεθωριάσει η προοπτική να είμαστε μαζί κανονικά.

Εγώ όμως έκλεισα τα 40 και θέλω ένα παιδί. Και δεν το θέλω απ’ τον καθένα αλλά από αυτόν που τον ξέρω τόσα χρόνια και τον αγαπώ.

Σκέφτομαι να τρυπήσω το προφυλακτικό κρυφά και να μείνω έγκυος. Το ξέρω ακούγεται απαίσιο αλλά και η απάντηση που μου έδωσε, μετά από 15 χρόνια σχέσης, απαίσια είναι. Δεν με νοιάζει να είναι παρών στη ζωή του παιδιού ούτε να το αναγνωρίσει. Θεωρώ όμως ότι μου χρωστάει μετά από τόσα χρόνια, μια έστω ηθική αποζημίωση.

Να το κάνω ή απλά να τον παρατήσω;

Ειρήνη

Πέρασε κιόλας ένας χρόνος… Το πώς πέρασε είναι άλλο θέμα.

Αύριο είναι το μνημόσυνο του ενός έτους που έχασα την γυναίκα μου. Στα 33 της. Δε ξέρω τι είναι πιο δύσκολο αύριο, ο πόνος που έχω ή η όλη εκμετάλλευση που θα συναντήσω πάλι στο κοιμητήριο κι θα προσπαθώ να συγκρατηθω.

Ανάμεσα σε άλλα, έχω να βρω για να πληρώσω την εκκλησία και τον ψάλτη. Το ξέρω αυτό, έχω τα λεφτά έτοιμα, δε σκοπεύω να κλέψω κάποιον. Αλλά στα 40, δε πρόλαβα να μπω στην εκκλησία, ήρθε αμέσως ο ψάλτης και μου είπε απαιτητικά, “εσύ είσαι ο γαμπρός, τόσα είναι, πλήρωσε”. Δε θα σας κλέψω, λίγη ευγένεια δε βλάπτει όμως. Κι ως και τον δίσκο είχαν κάνει λάθος. Κάποιος έξυπνος που έφτιαξε το δίσκο, αντί για “Γεωργία Φ.” είχε γράψει “Γεώργιος Φ.”.

Έχω το πόνο μου, έχω κι την ανικανότητα του κάθε ενός.

Να δω τι θα συναντήσω αύριο.

Ελπίζω να είσαι καλά καρδούλα μου στον ουρανό που πήγες.

Θα σε αγαπάμε πάντα.

Βασίλης