«Μου έταξαν μεταμόρφωση και βρέθηκα… παραμορφωμένη, με σημάδια σε όλο μου το σώμα, ενώ μου “έφαγαν” 120.000 ευρώ. Κατέστρεψαν το σώμα, την τσέπη και την ψυχή μου”, λέει η 40χρονη γυναίκα κορυφαίο στέλεχος τουριστικής επιχείρησης. Πώς περιγράφει στον Στρατή Λημνιό και στο GRTimes.gr τον εφιάλτη που βιώνει μέχρι σήμερα.
Αποκλειστικό Ρεπορτάζ: Στρατής Λημνιός
Η 40χρονη Νόρα από την Θεσσαλονίκη μιλά για τη φρικτή -όπως λέει- εμπειρία που είχε, καθώς βρέθηκε από τη μια στιγμή στη άλλη καταχρεωμένη. Όπως η ίδια ισχυρίζεται. εξαπατήθηκε από ειδικούς ινστιτούτου αδυνατίσματος και αισθητικής οι οποίοι της έταξαν ολική μεταμόρφωση, πλην όμως την οδήγησαν όχι μόνο σε… παραμόρφωση με σημάδια στο σώμα της, αλλά και στην απόλυτη χρεοκοπία.
Δεν το πιστεύω…
«Είναι ίσως το πιο φρικτό πράγμα που μου έχει συμβεί στη ζωή μου. Ακόμη δεν μπορώ να πιστέψω πώς είναι δυνατόν να μπήκα σε αυτή τη διαδικασία. Και σήμερα μιλάω γι’ αυτό που βίωσα διότι, κυρίως, θέλω να στείλω μήνυμα σε άλλες γυναίκες, να είναι πολύ προσεκτικές όταν επιλέγουν σε ποιους θα απευθυνθούν για ζητήματα αισθητικής και αδυνατίσματος», τονίζει η Νόρα προσθέτοντας, πάντως, πως η δική της περιπέτεια «δεν σημαίνει ότι όλα τα ινστιτούτα λειτουργούν έτσι. Δυστυχώς εγώ -για κακή μου τύχη- έπεσα εκεί που δεν έπρεπε».
Η βόλτα που έγινε… εφιάλτης
Η 40χρονη, εξηγεί στον Στρατή Λημνιό και στο GRTimes.gr πώς ξεκίνησαν όλα. «Ήταν η εποχή που ένας χωρισμός είχε προκαλέσει τρικυμία και αναταραχή στην ζωή μου και αυτό ως αποτέλεσμα να κλειστώ στον εαυτό μου και να απομακρυνθώ από την οικογένεια και τους φίλους μου. Συνήθιζα να βγαίνω μόνη έξω για απογευματινούς περιπάτους και ήμουν συνεχώς βυθισμένη στις δικές μου σκέψεις. Σε μια βόλτα με σταμάτησαν κάποια άτομα που εκπροσωπούσαν ένα Ινστιτούτο Αισθητικής και με προέτρεψαν να δοκιμάσω κάποιες από τις παρεχόμενες υπηρεσίες τους δωρεάν.
Καθώς ήμουν συναισθηματικά ευάλωτη την περίοδο εκείνη χωρίς φιλτράρισμα των όσων άκουγα και χωρίς δεύτερες σκέψεις συμφώνησα να τους ακολουθήσω στο Ινστιτούτο για περαιτέρω γνωριμία με τους υπεύθυνους. Φυσικά εκείνοι κατάλαβαν -και λόγω πείρας και συναναστροφής τους με εκατοντάδες άτομα- ότι ήμουν το… τέλειο θύμα για αυτούς”, αναφέρει στην περιγραφή της η 40χρονη, κορυφαίο στέλεχος τουριστικών επιχειρήσεων.
Κίνδυνος για την υγεία μου εάν…
Όπως θα συμπληρώσει στην καταγγελία της, οι εκπρόσωποι του ινστιτούτου, αντιλήφθηκαν ότι είχε την οικονομική άνεση που της επιτρέπει να δώσει πολλά χρήματα για αγορές πακέτων ανανέωσης ομορφιάς και αδυνατίσματος και άρχισαν να τη βομβαρδίζουν προκειμένου να την πείσουν.
«Πού να ήξερα τι με περίμενε. Πάντως, αρχικά τους ζήτησα λίγο χρόνο για να σκεφτώ, ωστόσο με βομβάρδισαν με τηλεφωνικές κλήσεις, ασκώντας μου ψυχολογική πίεση προκειμένου να ενδώσω στις κατά τα άλλα… δελεαστικές και μοναδικές προσφορές με πακέτα μοναδικά. Προσφορές που θα έκαναν τις ψυχολογικές ανασφάλειες αναφορικά με την εξωτερική μου εμφάνιση να εξαφανιστούν μια για πάντα, βάσει, πάντα, αυτών που μου έταξαν! Το θράσος τους δεν είχε όρια. Όσο το σκέφτομαι τρελαίνομαι. Μου παρουσίασαν επιπλέον πλειάδα γιατρών οι οποίοι μου έλεγαν ότι εάν δεν ακολουθούσα το προτεινόμενο πρόγραμμα που μου πρόσφεραν ως… σωτήριο πακέτο μεταμόρφωσης θα ετίθετο θέμα κινδύνου της υγείας μου. Τελικά υπέκυψα», εξηγεί η Νόρα.
«Μου έφαγαν 120.000 ευρώ»
Η διαδικασία μεταμόρφωσης όπως σημειώνει η 40χρονη κράτησε περίπου έξι μήνες κα το αποτέλεσμα ήταν ότι είχαν κάνει φτερά από την τσέπη της ούτε λίγο ούτε πολύ 120.000 ευρώ, μια περιουσία.
«Όχι μόνο δεν έγινε η παραμικρή μεταμόρφωση, αλλά συνέβησαν άλλα πράγματα. Πρώτα από όλα μου “έφυγαν” 120.000 ευρώ, επιφέροντας σε μένα μια τεράστια οικονομική ζημιά. Επιπλέον το σώμα μου είναι γεμάτο πια με σημάδια αλλοίωσης, καθώς γινόταν χρήση σκευασμάτων που μου κατέστρεψαν το δέρμα, γεγονός που πιστοποιείται από ιατροδικαστική εξέταση που έχω στα χέρια μου.
Μου κατέστρεψαν την τσέπη, το σώμα και κυρίως την ψυχή μου. Προσπαθώ να βρω το δίκιο μου και βεβαίως έχω ήδη κινηθεί νομικά», καταλήγει στην περιγραφή της καταγγελίας της η 40χρονη γυναίκα.
Τραγωδία στη Φθιώτιδα όπου 56χρονος πέθανε στο δρόμο για το νοσοκομείο Λαμίας. Ο άντρας είχε έρθει για λίγες ημέρες στο εξοχικό του και έκανε διακοπές.
Μοιραίες στάθηκαν οι διακοπές για έναν 56χρονο άντρα σε ορεινό χωριό της Φθιώτιδας. Ο 56χρονος με την γυναίκα και τον γιο του είχαν έρθει πριν λίγες ημέρες στο εξοχικό τους σπίτι στο χωριό για διακοπές.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ilamia.gr, ο 56χρονος άντρας έκανε κάποιες εξωτερικές δουλειές στην αυλή του σπιτιού και ενώ έκοβε ξύλα ένιωσε αδιαθεσία
Οι δικοί του άνθρωποι έτρεξαν αμέσως και όταν είδαν ότι δεν ένιωθε καλά κάλεσαν ασθενοφόρο.
Για να μην χάνουν χρόνο όμως αποφάσισαν να μεταφέρουν τον 56χρονο οι ίδιοι από το χωριό με δικό τους αυτοκίνητο και να συναντηθούν με το ασθενοφόρο σε κάποιο σημείο.
Όταν το ασθενοφόρο από το νοσοκομείο Λαμίας παρέλαβε τον άντρα, δυστυχώς ήταν αργά.
Μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λαμίας όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του. Τα ακριβή αίτια του θανάτου του θα δείξει η νεκροψία –νεκροτομή.
Ανησυχητικές είναι οι εκτιμήσεις του Νίκου Τζανάκη για την εξάπλωση του κορονοϊού στη χώρα μας, καθώς με την επιστροφή των εκδρομέων αναμένεται στο άμεσο χρονικό διάστημα “εκτόξευση” των ημερήσιων κρουσμάτων“.
Όπως είπε ο καθηγητής Πνευμονολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ALPHA, θα πρέπει να προετοιμαστούμε για “30.000 με 45.000 κρούσματα ημερησίως…. Αυτός είναι ο πραγματικός αριθμός”.
Ερωτηθείς για την υποπαραλλαγή “Κένταυρος”, ο κ. Τζανάκης εξήγησε ότι “φαίνεται να είναι 20% πιο μεταδοτικός από την Όμικρον 5. Είναι πολύ πρόωρο να πούμε κάτι για τη χώρα μας. Έχει τα φόντα να είναι το επόμενο στέλεχος που θα μας προβληματίσει, αλλά δεν συμφωνώ ότι το περιμένουμε σύντομα”.
Μετά την περιπετειά τους, ο Σύνδεσμος προσκαλεί την οικογένεια να γνωρίσει την Κρήτη, όπως πραγματικά είναι!
Να γνωρίσουν την πραγματική πλευρά της Κρήτης, καθώς είχαν την ατυχία να “πέσουν” στις εξαιρέσεις … καλεί ο Σύνδεσμος Τουριστικών & Ταξιδιωτικών Πρακτόρων Κρήτης την οικογένεια των Γερμανών που έπεσαν θύματα νταήδων στο Μυλοπόταμο,ζώντας σκηνές τρόμου.
ADS
Ο Σύνδεσμος καταδικάζει την απαράδεκτη επίθεση, τονίζοντας ότι “συμπεριφορές τέτοιου είδους δεν συνάδουν με την Κρητική Φιλοξενία και πλήττουν το Τουριστικό μας προϊόν”.
Ο Πρόεδρος του Συνδέσμου Μ.Βλατάκης επικοινώνησε με την οικογένεια και αφού εξέφρασε την ειλικρινή συγνώμη εκ μέρους του Τουρισμού της Κρήτης και των Κρητικών, προσκάλεσε όλη την οικογένεια να επισκεφτούν σε μελλοντική ημερομηνία της αρεσκείας τους, για μία εβδομάδα την Κρήτη ξανά, με όλα τα έξοδα πληρωμένα από τον Σύνδεσμο.
Η οικογένεια αποδέχτηκε την πρόσκληση με ιδιαίτερη χαρά και εξέφρασε την ευγνωμοσύνη για αυτή τη γενναιόδωρη προσφορά .
“Ελπίζουμε και ευχόμαστε να μην ξανασυμβούν παρόμοια γεγονότα” – αναφέρει σε ανακοίνωσή του ο Σύνδεσμος Τουριστικών & Ταξιδιωτικών Πρακτόρων Κρήτης.
Μια συγκινητική ιστορία στην Κύπρο δείχνει ότι η θέληση και το πείσμα για τη ζωή μπορούν να κάνουν θαύματα.
Η 25χρονη Άντρη από τη Λάρνακα, τους τελευταίους 7 μήνες πάλευε με τη θανατηφόρα ασθένεια και κατάφερε να βγει νικήτρια.
Ο δρόμος μακρύς, όμως η θέληση για ζωή, το πείσμα και τα όνειρα της την κράτησαν δυνατή να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες που είχε να αντιμετωπίσει.
Συνοδοιπόροι στο ταξίδι της, η οικογένεια της, που από την πρώτη στιγμή την στήριξαν.
Η περιπέτειά της ξεκίνησε στις 30 Νοεμβρίου του 2020, ανήμερα της ονομαστικής της εορτής.
«Χρειάστηκα να μεταβώ στις πρώτες βοήθειες γιατί δεν ένιωθα καλά. Είχα πυρετό, δύσπνοια και έκανα εμετούς. Στην αρχή νομίζαμε πως ήταν κορονοϊός, γιατί τα συμπτώματα ήταν κοινά. Μετά από αρκετές εξετάσεις, ακτινογραφίες, αναλύσεις και καρδιογραφήματα αντιλήφθηκαν πως δεν ήταν κορονοϊός».
«Μετέπειτα υποβλήθηκα σε αξονικό όπου οι γιατροί αντιλήφθηκαν κάτι που τους ανησύχησε».
«Μεταφέρθηκα στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και μετά τη βιοψία, διαγνώστηκαν με μια μορφή καρκίνου που ονομάζεται non-hodgkins lymphoma. Αμέσως άρχισα χημειοθεραπεία. Η πρώτη ήταν στις 12 Δεκεμβρίου του 2020. Η θεραπεία μου ήταν 6 κύκλοι από χημειοθεραπείες και 20 από ακτινοθεραπείες».
Η Άντρη μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης μοιραζόταν τα όσα περνούσε, δίνοντας δύναμη και σε άλλους που περνούσαν τα ίδια να συνεχίζουν να πολεμούν.
Μιλώντας στην ιστοσελίδα “SigmaLive” , η Άντρη Χαλλουμά ανέφερε τα εξής: «Ήθελα να δώσω δύναμη σε αυτά τα άτομα που περνούσαν το ίδιο γιατί κάπως έτσι βρήκα και εγώ τη δύναμη στην αρχή».
Αξιοθαύμαστη είναι η στάση που κράτησε η οικογένεια της, με τους γονείς, τα αδέρφια και τον αρραβωνιαστικό της, να «γιορτάζουν» κάθε μάχη που κέρδιζε με τη θανατηφόρα ασθένεια.
Σήμερα η Άντρη, μετά από 7 μήνες μάχης, ετοιμάζεται να ανέβει τα σκαλιά της εκκλησίας, πραγματοποιώντας αυτό που πέρσι χρειάστηκε να αναβάλει.
Ένας χρόνος συμπληρώνεται αύριο από τη μέρα που ο «κακός» του ελληνικού κινηματογράφου Ανέστης Βλάχος έφυγε από τη ζωή αφήνοντας πίσω του ένα τεράστιο κενό και σκορπώντας θλίψη τόσο στην οικογένειά του όσο και σε όσους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν.
Με αφορμή τη συμπλήρωση του ενός χρόνου από τον θάνατό του, ο εγγονός του Ανέστης θέλησε να τιμήσει τη μνήμη του κάνοντας μια μακροσκελή ανάρτηση στον λογαριασμό του στο facebook και δημοσιεύοντας μερικά από τα μηνύματα που έλαβε για τον παππού του τα οποία μαρτυρούν την ποιότητα του χαρακτήρα και της ψυχής του.
Διάβασε παρακάτω ολόκληρη την ανάρτηση του εγγονού του Ανέστη Βλάχου
Την Τρίτη, 23 Αυγούστου 2022, συμπληρώνεται ένας χρόνος από την ημέρα που ο Ανέστης Βλάχος έφυγε απ’ αυτή τη ζωή για την όντως ζωή. Σκεφτόμουν όλες αυτές τις ημέρες, πως θα μπορούσα να σκιαγραφήσω το προφίλ αυτού του ανθρώπου, βγαίνοντας από το στενό πλαίσιο της συγγενικής σχέσης.
Ήρθε στο νου μου τότε η πληθώρα συγκινητικών μηνυμάτων, που είτε είχαν αποδέκτη εμένα, είτε κάποιο άλλο πρόσωπο της οικογενείας μας, είτε αναρτήθηκαν στο διαδίκτυο εις μνήμη του. Έτσι, με σεβασμό πάντοτε στην ιδιωτικότητά τους, προτίμησα ν’ αφήσω τους συντάκτες τους να μιλήσουν εκείνοι για το πρόσωπό του και για το πώς βίωσαν εκείνοι την επαφή μαζί του. Πάρα πολλά τα μηνύματα, πάμπολλες οι αναφορές. Δεν ήταν δυνατόν να συγκεντρωθούν και να δημοσιευτούν όλα, αν και θα το ήθελα κάποια στιγμή να γίνει.
Σταχυολόγησα λοιπόν κάποια κατά την ταπεινή μου κρίση και τ’ αναρτώ όπως απεστάλησαν ή δημοσιεύτηκαν, χωρίς μετατροπές. Δεν χρειάζεται ρετουσάρισμα ο καρδιακός λόγος. Εις ό,τι με αφορά, θ’ αρκεστώ στους στίχους του Φίλιππου Γράψα, από ένα τραγούδι που έγραψε για τον Στέλιο Διονυσίου, με αφορμή το πέρασμα στην αιωνιότητα του πατέρα του δευτέρου, Στράτου: «Κι εγώ πάνω στα χνάρια του σε δύσκολη πορεία, με όνομα βαρύ σαν ιστορία». Αιωνία σου η μνήμη!
Τα μηνύματα:
«Όταν ήμουν ταχυδρόμος και είχα την περιοχή της Πλατείας Βικτωρίας, κάθε μέρα τον έβλεπα και πάντα είχε να πει μια καλή κουβέντα για μένα. Με κέρναγε πορτοκαλάδα και ήξερα την ώρα που θα τον βρω στο γωνιακό καφενείο. (Ήθελα κι εγώ να του μιλάω)».
«Κάναμε γυρίσματα στη Κόνιτσα για μια ταινία, κάθε μέρα ψώνιζε τρόφιμα, ρούχα κ. α. και τα πήγαινε στο αστυνομικό τμήμα στους δεκάδες κρατούμενους Αλβανούς (ήταν το πρώτο μεγάλο κύμα μετανάστευσης). Γύριζε πάντα με τα μάτια υγρά. Άνθρωπος!!!».
«Θυμάμαι τον Ανέστη Βλάχο διευθυντή στην κατασκήνωσή μου! Τον φοβόμουν τόσο, που ούτε που πλησίαζα τη γραμματεία. Μέχρι, που μια μέρα, βγαίνοντας από την πισίνα, ανακαλύπτω πως μου έχουν κλέψει τις σαγιονάρες. Άρχισα να κλαίω ασταμάτητα, με λυγμούς και να ζητάω τη μαμά μου. Τότε εκείνος γλυκός και τρυφερός, ήρθε να με ηρεμήσει, με πήγε αγκαλιά μέχρι τη γραμματεία και μου χάρισε ένα άλλο ζευγάρι. Από τότε τον αγάπησα και πήγαινα κάθε πρωί να τον καλημερίσω Ακόμα θυμάμαι τα μουσταρδί παντοφλάκια… Καλό ταξίδι υπέροχε… κακέ!».
«Καλημέρα. Συλλυπητήρια για τον εξαίρετο παππού σου! Μια ανθρώπινη όσο και τρυφερή ιστορία για τον παππού που πρέπει να γνωρίζεις! Για χρόνια πήγαινα τα παιδιά μου στην κατασκήνωση του Δήμου Αθηναίων. Εκεί βρήκα και τον παππού σου, κ. Ανέστη Βλάχο. Κάποια ημέρα έπιασε φωτιά εκεί κοντά… Δύο τη νύχτα έφτασα εκεί (εργαζόμουν σε εφημερίδα τότε και πήγα αφού σχόλασα), αναστατωμένη και αποφασισμένη να άρω τον πρώτο σε ηλικία γιό μου που ήταν εκεί. Ο άλλος μικρότερος ακολούθησε κι αυτός τον ίδιο δρόμο για τις κατασκηνώσεις του Δήμου. Μίλησα με τον θυρωρό κι αμέσως εμφανίστηκε ο κ. Ανέστης… ξάγρυπνος παρακολουθούσε την πορεία της φωτιάς σε παρακείμενη περιοχή… Μιλήσαμε και όλος τρυφερότητα μου είπε: Μανούλα, δεν θα σου τον δώσω, δεν θα τον αναστατώσω, δεν θα τον ξυπνήσω. Όμως, θα έλθεις μέσα μαζί μου, να πιούμε καφεδάκι να σε κεράσω πρωϊνό, να μείνουμε μαζί ξάγρυπνοι και θα σε ξεναγήσω στην περίφραξη της κατασκήνωσης να δεις την πυροπροστασία που έχουμε! Όντως, έμεινα έκθαμβη: σε πολύ κοντινή απόσταση το ένα από το άλλο, υπήρχαν πυροσβεστικά με το ανάλογο πλήρωμα… καθώς και σχεδόν ΟΛΟ το προσωπικό της κατασκήνωσης περιπολούσε μη τυχόν και πεταχτεί από μακριά κάποιο κουκουνάρι και πιάσει φωτιά η κατασκήνωση!!! Και ο εξαίρετος, τρυφερός και γλυκός κ. Ανέστης, όταν είδε πως ησύχασα και ξεκίνησα να φύγω μου είπε: είδες μανούλα, προστατεύουμε τα παιδιά καλύτερα από τα δικά μας!!! Θεωρώ πως όφειλα να σε ενημερώσω για αυτή την τρυφερή σκηνή που διαδραματίστηκε μεταξύ εμού και του κ. Ανέστη κάποια χρονιά μεταξύ του 1978-80!!!! Ευχαριστώ και καλό του Παράδεισο…».
«Με την αγάπη των Αθηναίων δημοτών, εξελέγη πρώτος σε σταυρούς δημοτικός σύμβουλος, με τον αείμνηστο Δήμαρχο Αθηναίων Δημήτρη Μπέη. Ο Ανέστης Βλάχος, ως Αντιδήμαρχος για το Πράσινο, για δύο τετραετίες, έβαλε τη σφραγίδα του στην Αθήνα και πέτυχε να τον μνημονεύουν 4 δεκαετίες αργότερα, κάτοικοι και δημοσιολογούντες, χωρίς να έχει βρεθεί ακόμα κάποιος να τον ξεπεράσει σε όραμα και ελπίδα. Καλό δρόμο να έχεις».
«Ο Ανέστης Βλάχος ανήκε σε μια γενιά Ελλήνων που ήξερε ότι η δουλειά φέρνει προκοπή και ότι στην τεμπελιά και στην ρουφιανιά αξίζει μόνον περιφρόνηση».
«Τέτοιοι άνθρωποι δεν χάνονται ποτέ. Όταν η ελληνική κοινωνία ξαναγυρίσει στις αρχές και τις αξίες που αποστάτησε ο κινηματογράφος θα προβάλει συνέχεια τον Ανέστη που εκπροσωπούσε όλες τις πτυχές μιας κοινωνίας που αγωνίζονταν να αναστηθεί από τις ίδιες της τις στάχτες. Άξιος και αθάνατος».
«Ο Ανέστης ανήκε στην μετεμφυλιακή γενιά που ανδρώθηκε στα δύσκολα χρόνια, που αγωνιζόταν να επιβιώσει ψάχνοντας για δουλειά, πάλευε για περισσότερη Δημοκρατία, ήθελε ανεξάρτητη Δικαιοσύνη σε ακηδεμόνευτη Πατρίδα. Ήταν αυτή η περήφανη άδολη γενιά των Λαμπράκηδων, του 114…. κι ο Ανέστης ήταν ένας από αυτούς. Μετά την μεταπολίτευση και την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ το 74 ερχόταν συχνά στον Άγιο Δημήτριο να δει τον πατέρα μου (ήταν από του πρώτους εργοδότες του και συνοδοιπόρους του), για συμβουλές, για υλικά, για υπεργολαβίες και πολλή πολιτική κουβέντα, μου έλεγε…
«Γαμβρούλη, κάτσε μαζί μας να μάθεις πως με τον Αντρέα θα αλλάξουμε την Ελλάδα, θα κάνουμε περήφανους Έλληνες». Στις 21 Απριλίου του 1975, όταν με είδε πιτσιρικά κρεμασμένο πάνω στην μάνδρα (είχαμε πάει ως Γυμνάσιο) απέναντι από την Αμερικάνικη πρεσβεία μου ‘πε «Γαμβρούλη το ξέρει ο πατέρας σου, θα μας χτυπήσουν, φύγε για το σπίτι γρήγορα…»
Την άλλη ημέρα ήρθε από το μαγαζί δήθεν για να φέρει εισιτήρια στον θεατρόφιλο πατέρα μου, πιο πολύ από ενδιαφέρον για εμένα μετά τα επεισόδια. Παράμερα με την χαρακτηριστική βραχνή φωνή του με ρωτά «σε χτύπησαν; Το ξέρει ο πατέρας σου; συμφώνησε;»
Δεν με χτύπησαν, μην ανησυχείτε, δεν του κρύβω τίποτα… Από τότε όταν κι όπου συναντιόμαστε είχαμε μια σχέση αλληλοεκτίμησης που κράτησε μέχρι το 2004, όσο ζούσε ο πατέρας μου, μετά χαθήκαμε ως σύντροφοι, όπως πολλοί και πολλά άλλα. Μετά το συνέδριο του 1996 ερχόταν στην εργασία μου στην Α’ Κεφαλαίου στην Λυκούργου να με δει. Έμαθα από τον Μυτιληνιό καφετζή ότι πήγαινε στο Δημαρχείο που στέκονταν οι ελαιοχρωματιστές για αναζήτηση δουλειάς και βοηθούσε παλιούς γνωστούς του, γεροντάκια, από το υστέρημά του».
«Καλημέρα ήθελα να σας πω πως ο παππούς σας μου έσωσε την ζωή στην Ύδρα. Θα πνιγόμουν. Από ψηλά με είδε και φώναξε να με βοηθήσουν. 1977 θα ‘ταν. Ήμουν με την σχολή μου εκεί. Πάντα το συζητώ γιατί από τότε δεν μπορώ να το ξεπεράσω μια και τρελαίνομαι για μπάνιο».
«Είχα τη χαρά και την τιμή να έχω πολλές και συχνές φιλικές, συντροφικές συναντήσεις και συνομιλίες μαζί του. Αγαπούσε τη Θεσσαλονίκη γιατί τη θεωρούσε ότι έχει μια ανεπιτήδευτη λαϊκότητα, σαν κι αυτή που κι ο ίδιος επιθυμούσε για τον εαυτό του. Μου έλεγε: “Λευτέρη, οι ρόλοι του “κακού” δείχνουν σε όλους πόσο σημαντικό είναι το Ενάρετο” (και – σκέφτομαι- ότι στους ηθοποιούς, νέους και μεγαλύτερους, έδειχναν πόσο μεγάλο ταλέντο ήταν ο ίδιος) !!».
Η Eni ανακοίνωσε ότι η κοινοπραξία της με την γαλλική TotalEnergies εντόπισε αποθέματα φυσικού αερίου 70 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων ανοιχτά της Κύπρου, στην περιοχή που συμπεριλαμβάνεται στην άδεια για γεωτρήσεις που έχουν λάβει οι δυο εταιρίες.
Το κοίτασμα φυσικού αερίου ονομάστηκε Cronos και βρίσκεται σε απόσταση 160 χιλιομέτρων από τις ακτές της Κύπρου και σε βάθος 2.287 μέτρων.
Η ιταλική εφημερίδα La Repubblica αναφέρει ότι πρόκειται για τεράστιο κοίτασμα, «ένα από τα μεγαλύτερα του κόσμου», όπως επισημαίνει, και ότι θα χρειαστεί περίπου ένας χρόνος για να μπορέσει να ξεκινήσει η εκμετάλλευσή του.
Προσθέτει ότι με τον τρόπο αυτό θα μπορέσει να αυξηθεί η ενεργειακή αυτονομία της Ιταλίας και ολόκληρης της Ευρώπης.
Η La Repubblica αναφέρει παράλληλα ότι το Ισραήλ έχει εκφράσει ενδιαφέρον για την δημιουργία αγωγού φυσικού αερίου, ο οποίος να περνά από την Κύπρο και να φτάνει στην Ελλάδα και σε διάφορες άλλες χώρες της ΕΕ.
Μάρκ Ντιτρού. Ένα όνομα που προκαλεί ακόμη φρίκη. Πρόκειται για τον παιδόφιλο που επί 26 χρόνια παραμένει στην φυλακή, ωστόσο συνεχίζει να προκαλεί την κοινή γνώμη.
Κατά καιρούς, στο άκουσμα της είδησης ότι ο Μάρκ Ντιτρού μπορεί να αποφυλακιστεί, πραγματοποιούνται διαδηλώσεις και πορείες με τον κόσμο να ζητά να παραμείνει για πάντα στη φυλακή. Αίτημα που υπερασπιζόταν ακόμα και η ίδια η μητέρα του.
Σαν σήμερα 22 Αυγούστου, είχε αποκαλυφθεί η φρίκη…
Βίαζε και έθαβε ζωντανά ανήλικα κορίτσια
Ο πρώην ηλεκτρολόγος είχε απαγάγει και βιάσει έξι κορίτσια ηλικίας 8 έως 19 ετών το 1995 και το 1996, κατέγραφε σε βίντεο τις πράξεις του και έθαψε ζωντανά δύο από αυτά τα παιδιά, ενώ τα άλλα τέσσερα τα άφησε σε ένα υπόγειο κελί όπου τα είχε φυλακίσει, με αποτέλεσμα να πεθάνουν δύο από αυτά από ασιτία ενώ εκείνος εξέτιε τετράμηνη ποινή για κλοπή αυτοκινήτου. Είχε δώσει στην τότε σύζυγό του, Μισέλ Μαρτέν, που ήταν δασκάλα, εντολή να τους πηγαίνει φαγητό, αλλά εκείνη δεν το έκανε.
Τα δύο κορίτσια που κατέληξαν από ασιτία ήταν ακόμα ζωντανά όταν η Αστυνομία έψαξε για πρώτη φορά το σπίτι του Ντιτρού, τον Δεκέμβριο του 1995. Οι αστυνομικοί άκουσαν κάτι σαν φωνές παιδιών, όμως θεωρήθηκε ότι ακούγονταν από εξωτερικό χώρο και έτσι δεν ερεύνησαν πιο προσεκτικά. Μόνο δύο από τα κορίτσια βρέθηκαν ζωντανά στο ίδιο υπόγειο κελί, μετά τη σύλληψη του βασανιστή τους τον Αύγουστο του 1996 (ακριβώς πριν από 25 χρόνια).
Ο δικηγόρος του, Μπρουνό Νταγέζ, έχει δηλώσει επανειλημμένα πως η τιμωρία του πελάτη του είναι «αρκετή» και ήταν ώρα για το Βέλγιο «να γυρίσει σελίδα». Ο Ντιτρού είχε υποβάλει το 2019 και το 2013 αίτηση για πρόωρη αποφυλάκιση που όμως απορρίφθηκε.
Το χρονικό της υπόθεσης
Το Βέλγιο δεν μπορεί να ξεχάσει αυτή την τρομερή υπόθεση. Τα πρόσωπα της Ζιλί Λεζέν και της Μελίσα Ρούσο, δύο οκτάχρονων συμμαθητριών που εξαφανίστηκαν στις 24 Ιουνίου 1995, όταν πήγαν για βόλτα σε προάστιο της Λιέγης, είχαν στοιχειώσει τη χώρα, καθώς οι αφίσες με τα χαμογελαστά τους πρόσωπα βρίσκονταν παντού – σε τζάμια αυτοκινήτων, σε προθήκες καταστημάτων, σε φανάρια στον δρόμο και σε πολλά φέιγ βολάν, σε μια εκστρατεία ενημέρωσης που είχαν οργανώσει οι γονείς τους.
Η Ζιλί και η Μελίσα είχαν απαχθεί από τον Ντιτρού, άνεργο ηλεκτρολόγο, ο οποίος τις πήρε στο σπίτι του στην πόλη Σαρλερουά και τις φυλάκισε στο υπόγειο κελί που είχε φτιάξει. Τις βίαζε συνεχώς και κατέγραφε τις πράξεις του σε βίντεο.
Δύο μήνες αργότερα, στην παραλία της Οστάνδης, στις 23 Αυγούστου, ο Ντιτρού και ο συνεργός του Μισέλ Λελιέβρ απήγαγαν δύο έφηβες, την Αν Μαρσάλ και την Εφγε Λαμπρέκς, φίλες που βρίσκονταν σε διακοπές και επέστρεφαν από νυχτερινή διασκέδαση. Εναν μήνα τις κρατούσε ο Ντιτρού στο ίδιο σπίτι με τη Ζιλί και τη Μελίσα, αλυσοδεμένες σε ένα δωμάτιο, και κατόπιν μαζί με τον συνεργό του Μπερνάρ Ουινστίν τις έθαψαν ζωντανές. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, την ίδια μοίρα επιφύλαξε και στον Ουινστίν.
Τον αναζητούσε η Αστυνομία για ένα κλεμμένο φορτηγάκι και ο Ντιτρού αποφάσισε να τον σκοτώσει προκειμένου να μην εμπλέξει το όνομά του. Τον επόμενο μήνα ήταν που συνελήφθη ο Ντιτρού για την ίδια κλοπή και πέρασε 4 μήνες στη φυλακή.
Πώς τον συνέλαβαν
Στη διάρκεια αυτών των μηνών πέθαναν η Ζιλί και η Μελίσα αφού η τότε σύζυγός του ισχυρίστηκε ότι φοβόταν να κατέβει στο υπόγειο κελί για να τους δώσει τροφή, όπως την είχε διατάξει ο σύζυγός της.
Σε μοναστήρι μεταφέρθηκε το 2012 η πρώην σύζυγος και συνεργός του Μαρκ Ντιτρού.
Ο Ντιτρού, μετά την αποφυλάκισή του, έθαψε τα πτώματά τους στον κήπο ενός σπιτιού που είχε στο χωριό Σαρ-λα-Μπισιέρ.
Τον Μάιο του 1996, ο Ντιτρού και ο Λελιέβρ απήγαγαν τη 12χρονη Σαμπίν Νταρντέν καθώς επέστρεφε με το ποδήλατο από το σχολείο στο σπίτι της, στην πόλη Τουρνέ, κοντά στα γαλλικά σύνορα. Την κράτησε κι αυτή στο υπόγειο μπουντρούμι επί τέσσερις μήνες, βιάζοντάς την επανειλημμένα και δίνοντάς της ελάχιστο φαγητό και νερό. Τον Αύγουστο, απήγαγε και άλλο κορίτσι μαζί με τον Λελιέβρ, τη 14χρονη Λετισιά Ντελέζ, η οποία γυρνούσε με τα πόδια στο σπίτι της από την πισίνα στην πόλη Μπερτρίξ.
Τέσσερις ημέρες αργότερα ο Ντιτρού, η Μαρτίν και ο Λελιέβρ συνελήφθησαν. Ενας αυτόπτης μάρτυρας στην απαγωγή της Λετισιά είχε καταγράψει τον αριθμό κυκλοφορίας του βαν του Ντιτρού και τον έδωσε στην Αστυνομία. Δύο ημέρες αργότερα ομολόγησαν και ο Ντιτρού οδήγησε τους αστυνομικούς στο μπουντρούμι, όπου βρήκαν ζωντανές τη Σαμπίν και τη Λετισιά. Και έπειτα από μερικές ημέρες, οι αστυνομικοί ξέθαψαν τις σορούς της Ζιλί, της Μελίσα, της Αν, της Εφγε και του Ουινστίν.
Οι επιστολές της μητέρας του στην Αστυνομία
Οι αστυνομικοί διαχειρίστηκαν την υπόθεση με πλήθος λαθών και παραλείψεων – γι’ αυτό και η κοινή γνώμη στο Βέλγιο οργίστηκε και προκλήθηκαν πολλές καταγγελίες για διαφθορά.
Επιπλέον, υπήρχαν πάρα πολλές ενδείξεις που έβαζαν τον Ντιτρού στο «κάδρο» των απαγωγών αλλά ποτέ δεν κλήθηκε έστω για εξηγήσεις. Η μητέρα του Ντιτρού είχε στείλει στην αστυνομία δυο επιστολές που έλεγε ότι ο γιος της ήταν επικίνδυνος αλλά και πάλι κανείς δεν κινητοποιήθηκε.
Παρότι ο Ντιτρού ήταν ένας καταδικασμένος παιδόφιλος με αναστολή της ποινής του και ύποπτος για την εξαφάνιση της Ζιλί και της Μελίσα, η Αστυνομία δεν πραγματοποίησε έρευνα στο σπίτι του επί πέντε μήνες μετά την απαγωγή των δύο κοριτσιών. Όταν το έκαναν, δεν βρήκαν τα κορίτσια, καθώς επέλεξαν να μην ερευνήσουν από πού προέρχονταν οι φωνές που άκουγαν.
Ο Μαρκ Ντιτρού σήμερα
Ο Ντιτρού διέφυγε ενώ τον μετέφεραν στο δικαστήριο το 1998. Τον ξανασυνέλαβαν σύντομα, όμως ήταν τόσες πολλές οι αντιδράσεις των πολιτών ώστε ο υπουργός Δικαιοσύνης, ο υπουργός Εσωτερικών και ο αρχηγός της Αστυνομίας αναγκάστηκαν να παραιτηθούν. Οι δικηγόροι του όλον αυτόν τον καιρό ζητούσαν να αφεθεί ελεύθερος, υποστηρίζοντας ότι είχε κρατηθεί πολύ καιρό χωρίς δίκη, κάτι που παραβίαζε την Ευρωπαϊκή Συνθήκη για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα. Τελικά, καταδικάστηκε και για την απόπειρα διαφυγής και έτσι απορρίφθηκε και το αίτημα των συνηγόρων του.
Τα αναπάντητα ερωτήματα
Τον Οκτώβριο του 1996, ο επικεφαλής της προανάκρισης Ζαν-Μαρκ Κονερότ απομακρύνθηκε από την υπόθεση αφού παρευρέθηκε σε εκδήλωση με σκοπό τη συγκέντρωση χρημάτων για τις οικογένειες των θυμάτων. Ο Κονερότ εθεωρείτο εθνικός ήρωας, αφού συνέλαβε τον Ντιτρού και απελευθέρωσε τα δύο τελευταία θύματά του. Ετσι η απόλυσή του προκάλεσε τεράστιο δημόσιο θυμό.
Ήρθαν στο φως και πολλές από τις παραλείψεις των Αρχών. Αναφέρθηκε πως υπήρχαν μάρτυρες που είχαν δει την 8χρονη Μελίσα Ρούσο μετά την απαγωγή της, σε διάφορα νυχτερινά κέντρα. Η Αστυνομία δεν ερεύνησε ποτέ αυτές τις πληροφορίες, καθώς επέμενε στην άποψη ότι ο Ντιτρού ήταν ένας μοναχικός παιδόφιλος και όχι κάποιος που διακινούσε νεαρά κορίτσια σε δίκτυο ανδρών, όπως κατέθεσε στη δίκη του.
Εκεί κατηγόρησε τον συγκατηγορούμενό του, επιχειρηματία Μισέλ Νιουλ, ότι ήταν ο αρχηγός του δικτύου και υποστήριξε ότι το όλο θέμα πάει πολύ πιο βαθιά – έκανε λόγο για ένα τεράστιο δίκτυο που απήγε κορίτσια και τα εξανάγκαζε σε πορνεία. Ο Νιουλ, ο οποίος επίσης καταδικάστηκε, αυτοχαρακτηρίστηκε «το τέρας του Βελγίου» και ανέφερε ότι διαθέτει «πληροφορίες για σημαντικούς ανθρώπους που θα ρίξουν την κυβέρνηση».
Οι γονείς της Μελίσα και πολλοί άλλοι Βέλγοι πίστεψαν τον Ντιτρού, ότι δηλαδή ήταν μέλος μιας εγκληματικής οργάνωσης που άρπαζε κορίτσια και τα εκπόρνευε και θεωρούσαν ότι η άρνηση να ερευνηθεί το ζήτημα έδειχνε μια προσπάθεια συγκάλυψης ενός ευρύτερου δικτύου παιδόφιλων στο οποίο συμμετείχαν αξιωματικοί της Αστυνομίας και μέλη του κατεστημένου της χώρας.
Ο πατέρας της Ζιλί κατήγγειλε δημόσια ότι δεν εμπιστεύεται την έρευνα, καθώς αποκαλύφθηκε ότι τα βίντεο που κατασχέθηκαν στο σπίτι του Ντιτρού, όταν ακόμα η Ζιλί και η Μελίσα ήταν ζωντανές στο μπουντρούμι, και τον έδειχναν να το κατασκευάζει, δεν τα παρακολούθησε ποτέ κανείς από τους ερευνητές.
Ο Μισέλ Λελιέβρ, συνεργός του παιδεραστή Μαρκ Ντιτρού, ο οποίος αποφυλακίστηκε το 2019 υπό όρους αφού εξέτισε 20 χρόνια στη φυλακή.
Η υπόθεση που ένωσε τους Βέλγους
Μισό εκατομμύριο Βέλγοι συμμετείχαν σε διαδηλώσεις και απεργίες τις τρεις επόμενες ημέρες. Η «Λευκή Πορεία», μια ειρηνική διαδήλωση στην οποία ο κόσμος φορούσε λευκά και περπατούσε σιωπηλά με λουλούδια και μπαλόνια, ήταν το αποκορύφωμα αυτών των διαμαρτυριών.
Στις 20 Οκτωβρίου του 2019, εκατοντάδες Βέλγοι διαδήλωσαν στους δρόμους των Βρυξελλών, στη λεγόμενη «Μαύρη Πορεία» – διαμαρτυρόμενοι για την πιθανότητα να αποφυλακιστεί πρόωρα υπό όρους.
Σωτήρια αποδείχθηκε η παρατηρητικότητα μίας 19χρονης κοπέλας για ένα αγοράκι που λίγο έλειψε να πέσει θύμα απαγωγής από έναν αδίστακτο άντρα μέσα… στο τραμ.
>H 19χρονη επέστρεφε από το πανεπιστήμιο της Μελβούρνης, όταν παρατήρησε ένα αγόρι να σηκώνεται από το κάθισμά του και να κοιτάζει τις στάσεις στον πίνακα του τραμ. Το παιδί φαινόταν σαν να είχε σχολάσει απ’ το σχολείο, οπότε δεν της έκανε εντύπωση που ήταν ασυνόδευτο. Όταν είδε, όμως, έναν άντρα να το πλησιάζει, κατάλαβε αμέσως ότι κάτι πάει λάθος.
«Κοιτούσα το παιδί και τότε ξαφνικά είδα έναν άνδρα να εμφανίζεται από το πουθενά» δήλωσε στο NCA NewsWire.
«Το άρπαξε από τον ώμο και άρχισε να το τραβά. Το μικρό αγόρι κρατούσε γερά τον στύλο του τραμ και διαμαρτυρόταν», πρόσθεσε.
Η νεαρή κοπέλα αμέσως σηκώθηκε από τη θέση της και έτρεξε προς το μέρος του αγοριού. Έβαλε το χέρι της στην σχολική του τσάντα για να τον κρατά και φώναξε στον άντρα να τον αφήσει ήσυχο. Εκείνος άφησε το παιδί και εξαφανίστηκε σε άλλο βαγόνι.
Όταν το αγόρι επιβεβαίωσε ότι δεν γνώριζε τον άνδρα, η 19χρονη απευθύνθηκε στους υπεύθυνους του σταθμού και στη συνέχεια, συνόδευσε το παιδί μέχρι το σπίτι του. Κάποια στιγμή όμως συνειδητοποίησε ότι ο άνδρας τους ακολουθούσε. Ευτυχώς, μπλέχτηκαν με τον κόσμο και ήταν ασφαλείς.
Η κοπέλα είχε τραβήξει φωτογραφίες τον άνδρα την ώρα που μιλούσε στο παιδί, τις οποίες ανέβασε στο Facebook με μια προειδοποίηση προς τους κατοίκους της περιοχής να είναι προσεκτικοί. Αυτό απέδωσε καρπούς όταν μια κυρία και ο σύζυγός της αναγνώρισαν τον άνδρα και τον ακολούθησαν μέχρι να τον συλλάβει η αστυνομία.
Ο 39χρονος συνελήφθη από την αστυνομία σε λιγότερο από 24 ώρες μετά το περιστατικό.
>Η κοπέλα δέχτηκε πολλά συγχαρητήρια για την αξιέπαινη πράξη της, αλλά θεωρεί ότι το να την αποκαλούν ηρωίδα είναι υπερβολικό.
«Με συγκινούν τα λόγια σας, αλλά είναι κάτι που περίμενα ότι θα έκανε ο καθένας. Αυτό που πραγματικά με σόκαρε ήταν ότι πολλοί έστρεψαν το βλέμμα τους αλλού. Να έχετε πάντα το νου σας και να προσέχετε τα παιδιά, ακόμη και αν δεν είναι δικά σας» προέτρεψε.
