Αυτός ο σκύλος κοίταζε μέσα από την καταπακτή κάθε φορά που έβγαινε για μια βόλτα. Ο ιδιοκτήτης του δεν είχε ιδέα γιατί μέχρι που το άνοιξε και σοκαρίστηκε από αυτό που ήταν μέσα.
Σε μια μικρή ήσυχη πόλη στην Τουρκία ζούσε ένας όμορφος και έξυπνος Γερμανός Ποιμενικός που ονομάζεται Axel. Ήταν πολύ καλός και του άρεσε να τον βλέπουν στη γειτονιά όμως προξένησε την περιέργεια καθώς κάθε φορά κοίταζε έναν υπόνομο.
Δείτε παρακάτω το βίντεο και θα σοκαριστείτε:
Κανέναν δεν μπόρεσε να αφήσει ασυγκίνητο η συμμετοχή μίας τυφλής έφηβης κοπέλας με αυτισμό στην εκπομπή «The Piano».
Η Λούσι κατάφερε να κατακτήσει το πρώτο βραβείο στον τηλεοπτικό διαγωνισμό μουσικών ταλέντων στη Βρετανία, κερδίζοντας των θαυμασμών όλων μας.
Η νεαρή από το Δυτικό Γιορκσάιρ, που γεννήθηκε με καρκινικούς όγκους στα μάτια της και είναι σε μεγάλο βαθμό μη λεκτική, συγκίνησε το έκπληκτο κοινό, χάρη στην άψογη ερμηνεία της στο «Arabesque» του Ντεμπισί.
Ο κλασικός πιανίστας Lang Lang, ένας από τους κριτές, την αποκάλεσε «ιδιοφυΐα», ενώ η ποπ σταρ Mika είπε ότι η δική της ήταν η «παράσταση της βραδιάς».
Το πρόγραμμα «The Piano», επιχειρεί να βρει τους καλύτερους ερασιτέχνες πιανίστες της Βρετανίας, προσκαλώντας κόσμο να παίξει σε πιάνα σε σιδηροδρομικούς σταθμούς σε όλη τη χώρα.
Στο τελευταίο επεισόδιο, η Λούσι ανταγωνίστηκε τον Τζέι, ο οποίος εργάζεται σε ένα εργοτάξιο, τον Σον, ο οποίος διαγνώστηκε με μαθησιακές δυσκολίες στην ηλικία των τεσσάρων ετών, και τον Ντάνι, ο οποίος χρησιμοποιεί τη μουσική ως τρόπο για να αντιμετωπίσει την αυτοκτονία του πατέρα του.
Κανένας από τους τέσσερις φιναλίστ δεν είχε δικό του πιάνο και όλοι κέρδισαν από ένα, μετά το τελευταίο επεισόδιο.
Για την Λούσι η μουσική ήταν κάτι περισσότερο από ένα χόμπι, είναι ο τρόπος με τον οποίο επικοινωνεί και αγωνίζεται να συνομιλήσει, λέει η μητέρα της.
«Πάντα ήξερα ότι θα βρεθεί σε μια μεγάλη σκηνή ένα βράδυ. Είπα στους παραγωγούς, “αυτό που είδατε στην κόρη μου το έχω δει και εγώ, εδώ και 2 χρόνια», είπε η γυναίκα.
Η Λούσι άρχισε να παίζει πιάνο όταν ήταν μόλις δύο ετών και ξεκίνησε μαθήματα πιάνου με τον δάσκαλό της Ντάνιελ όταν ήταν τριών ετών.
Η μητέρα της είπε: «Ήμασταν στο σπίτι και είχε πολλά μουσικά παιχνίδια για να παίξει, αλλά η Λούσι δεν πατούσε απλώς τα πλήκτρα, αλλά έφτιαχνε ρυθμό και μουσική, και σκέφτηκα ότι αυτό ήταν πολύ ενδιαφέρον».
Είναι υπέροχο να βλέπεις το παιδί σου να μεγαλώνει και να γίνεται ανεξάρτητο.
Νιώθεις απέραντη περηφάνια και χαρά αν και, μεταξύ μας, κάποιες φορές σου λείπουν πολύ οι μέρες που ήταν μωράκι και κούρνιαζε στην αγκαλιά σου.
Μια αναγνώστρια αναπολεί την εποχή που ο γιος της ήταν μωράκι και μοιράζεται τις σκέψεις της μαζί μας.
«Σήμερα το πρωί συνειδητοποίησα πόσο πολύ έχεις ψηλώσει. Πριν φύγεις για το σχολείο, φόρεσες τα ακουστικά σου και έσκυψες για να μου δώσεις ένα φιλί στο μάγουλο.
Είσαι ολόκληρος άντρας πλέον, αλλά στα μάτια μου παραμένεις το μωρό μου.
Τώρα τελευταία αναπολώ εκείνη την εποχή. Μου λείπουν πολύ οι μέρες που σε είχα συνέχεια στην αγκαλιά μου.
Που με παρατηρούσες με αυτά τα υπέροχα μάτια σου και μου κρατούσες σφιχτά το μικρό μου δαχτυλάκι.
Οι ήχοι που έβγαζες κάθε φορά που προσπαθούσες να επικοινωνήσεις μαζί μου.
Το γάργαρο γέλιο σου ακόμα αντηχεί στα αυτιά μου. Έριχνες πίσω το κεφάλι και έβλεπα το φαφούτικο στόμα σου να συσπάται με τον πιο χαριτωμένο τρόπο.
Μου λείπουν οι μέρες που αποκοιμιόσουν πάνω στο στήθος μου μετά τον θηλασμό.
Τα χάδια που σου έκανα στην πλατούλα σου για να κοιμηθείς και τα νανουρίσματα που σου τραγουδούσα χαμηλόφωνα.
Η ώρα του μπάνιου ήταν η αγαπημένη μου. Παίζαμε με τα παπάκια σου και εσύ πλατσούριζες ανέμελα χαμογελώντας μου.
Υπήρχαν στιγμές που ένιωθα πως είμαστε μόνο εγώ και εσύ σε αυτόν τον κόσμο και ήταν πραγματικά ιερές.
Μεγάλωσες, το ξέρω. Τώρα πια δεν είσαι της αγκαλιάς και κάποιες μέρες με το ζόρι μου μιλάς. Είσαι έφηβος και η ζωή μας είναι τελείως διαφορετική.
Θέλω να ξέρεις πως είμαι πολύ περήφανη για σένα και ας τσακωνόμαστε πού και πού για τους βαθμούς σου. Δεν θα άλλαζα τίποτα από το σήμερα. Όμως, καμιά φορά, μου λείπει εκείνο το μωράκι.»
ΠΗΓΗ: .mama365.gr
Προσπάθεια αλλαγής ατζέντας “βλέπει” η Έλενα Ακρίτα, πίσω από την υπόθεση της Ρωσίδας κατασκόπου που ξετρύπωσε η ΕΥΠ, θέμα που από χθες απασχολεί τα ΜΜΕ.
Η γνωστή δημοσιογράφος και συγγραφέας εκτιμά ότι η είδηση προέκυψε για να ξεχαστεί η τραγωδία στα Τέμπη. “Τυράκι στη φάκα είναι η κατάσκοπος. Για ν’ αλλάξουν την ατζέντα και να ‘’ξεχάσουμε’’ τα Τέμπη. Δεν τσιμπάμε. Δεν ξεχνάμε” έγραψε χαρακτηριστικά στο Facebook, με την ανάρτησή της να συγκεντρώνει μέσα σε μία ώρα πάνω από 9.000 likes.
Υπενθυμίζεται ότι χθες βράδυ, με ανακοίνωσή της η ΕΥΠ γνωστοποίησε ότι εντόπισε Ρωσίδα κατάσκοπο, η οποία ήρθε στην Ελλάδα το 2018, χρησιμοποιώντας το όνομα “Μαρία Τσαλλά”. Εμφανιζόταν ως φωτογράφος και ιδιοκτήτρια καταστήματος με είδη πλεξίματος στο Παγκράτι.
Τον περασμένο Ιανουάριο διέφυγε στη Ρωσία, με την ΕΥΠ να τονίζει ότι επρόκειτο για πράκτορα illegal, δηλαδή για την κατηγορία εκείνη των κατασκόπων που ζούνε και συμπεριφέρονται στην χώρα που τους έχει ανατεθεί να πάνε, με βάση την ιστορία ζωής που έχει δημιουργηθεί για αυτούς, ώστε να προστατεύσουν την αποστολή τους.
Ο Νίκος Καραγιώργης παραχώρησε συνέντευξη στην «On Time», όπου μίλησε για την απώλεια του πατέρα του και ηθοποιού, Κώστα Καραγιώργη.
Συγκεκριμένα μιλώντας στην Σίσσυ Μενεγάτου μίλησε για την ξαφνική απώλεια του πατέρα του σε ηλικία 51 ετών.
Χαρακτηριστικά ο ηθοποιός ανέφερε: «Ήταν κάτι φοβερό. Ασύλληπτο. Ήταν στο Τορόντο περιοδεία και μας τηλεφώνησε ο Νίκος Παπαναστασίου να μας πει ότι πέθανε από ανακοπή καρδιάς πάνω στη σκηνή. Κι ο κόσμος νόμιζε ότι ήταν σκηνή από το έργο και χειροκροτούσε. Έπαθα σοκ. Βούιζε το κεφάλι μου, άρχισα να φωνάζω. Δεν μπορούσα εκείνη τη στιγμή να διαχειριστώ τη θλίψη, το τραγικό συμβάν. Και να σου πω κάτι που εγώ το θεωρώ καρμικό; Το περασμένο βράδυ το σίριαλ «Το Κανάλι των Παρανόμων» είχε κλείσει πάνω στον πατέρα μου στην τελευταία σκηνή, όπου ο Γιάννης Βούρος -σε ρόλο αστυνομικών κι οι δύο- του έδινε συλλυπητήρια για τη γυναίκα του, καθώς το σενάριο ήθελε να χάνει τη γυναίκα του ο ήρωας. Κι η ατάκα του πατέρα μου ήταν «με την Στέλλα ζήσαμε μαζί 31 χρόνια ευτυχισμένα».
«Τη μητέρα μου τη λένε Στέλλα, ήταν πολύ ευτυχισμένο ζευγάρι κι είχαν συμπληρώσει 31 χρόνια ζωής μαζί. Κι όχι μόνο αυτό. Την επόμενη ημέρα του θανάτου του πατέρα μου πήρε σπίτι ένας σκηνοθέτης που τον ήθελε για μια νέα σειρά, καθώς είχε δει αυτή τη σκηνή του φινάλε. Τραγική ειρωνεία ζωής!» κατέληξε ο Νίκος Καραγιώργης.
Η Τουρκοκύπρια μαθήτριά Nursel Hazar, μαθαίνει ελληνικά στο σχολείο της στα κατεχόμενα.
Σε αυτό το πλαίσιο, σε εκδήλωση για την εβδομάδα Ξένων Γλωσσών, τραγούδησε την «Πίστα από φώσφορο» και όπως αναφέρει η δασκάλα της, Hamit Sakallı, σε ανάρτηση στο Facebook, το απέδωσε άψογα.
Μάλιστα, η δασκάλα χαρακτηρίζει τη Χάρούλα Αλεξίου – που έχει ερμηνεύσει με μεγάλη εποτυχία το συγκεκριμένο τραγούδι – «θρυλική», ενώ, τέλος, συγχαίρει την μαθήτρια της για την επιτυχία και τη σκληρή δουλειά της.
Δείτε το σχετικό βίντεο
Νέες μαρτυρίες έρχονται καθημερινά στο φως της δημοσιότητας και συγκλονίζουν για όσα συνέβησαν το μοιραίο βράδυ της σύγκρουσης των δύο τρένων στη Λάρισα.
Επιβάτης του Intercity 62 που γλίτωσε περιέγραψε στο Live News την «κόλαση» που έζησε αλλά και τα λεπτά αγωνίας νιώθοντας αβοήθητος να παραδίδεται στη μοίρα.
«Γύρισα το κεφάλι μου να κοιμηθώ λίγο και εκείνη την ώρα ένιωσα ένα τράνταγμα. Ένιωσα ότι εκτροχιαζόμαστε, δεν μπορούσα να φανταστώ ότι έχουν βάλει σε μία γραμμή δύο τρένα».
«Πιάστηκα από το μπροστά το κάθισμα, έσκυψα, έβαλα το κεφάλι μου κάτω και λέω “τώρα ό,τι γίνει”. Εγώ θεώρησα ότι βλέποντας τη φωτιά μπροστά μου ακριβώς φοβήθηκα ότι θα πάρουμε και εμείς, θα ανατιναχτεί το δικό μας το βαγόνι.
«Όταν βγήκαμε από το βαγόνι, ακούγαμε ουρλιαχτά από το δεύτερο που καιγόταν και ένας χαμός, ένας πανικός από τον κόσμο που προσπαθούσε να φύγει και να ανέβει επάνω στον δρόμο».
Ο Βαγγέλης Βλάχος, αδελφός του Βάιου που σκοτώθηκε στο δυστύχημα στα Τέμπη μίλησε στο Πρωινό του ΑΝΤ1 για τα μέτρα στήριξης της κυβέρνησης για τα θύματα της τραγωδίας.
«Σήμερα μας τηλεφώνησε η πρόεδρος της Δημοκρατίας. Ήταν πολύ ωραίο, εγκάρδιο τηλεφώνημα, πραγματικά το χρειαζόμασταν.
Πέρα από τα συλλυπητήρια και τα λόγια της για στήριξη περισσότερο ήθελε να μας ακούσει.
Για μας τα μέτρα ήρθαν την επόμενη μέρα από την κηδεία του αδελφού μου και μας καταρράκωσαν ακόμη περισσότερο.
Γιατί αρκετά από αυτά τα μέτρα αφορούν προβλήματα που είχαμε σαν οικογένεια. Δυστυχώς για πολλά χρόνια ταλαιπωρούμαστε και το να γίνεται κάτι τέτοιο εξαιτίας του θανάτου του αδελφού μου μας έκανε ακόμα χειρότερα.
Ήταν σαν τον Τελευταίο πειρασμό του Καζαντζάκη.
Να έχεις δεινοπαθήσει, να έχεις τραβήξει τα πάντα και ξαφνικά όταν είσαι έτοιμος να αφήσεις την τελευταία σου πνοή να έρχεται ο διάολος και να σου λέει “κάπως έτσι θα ήταν η ζωή σου αν είχες κάνει άλλες επιλογές”.
Να σας δώσω να καταλάβετε, στην κηδεία του αδερφού μου με το που τον βάλαμε στο χώμα χτύπησε το τηλέφωνο του πατέρα μου από δικηγορική εταιρεία για την είσπραξη χρεών. Την επόμενη μέρα το ίδιο. Και ξαφνικά, στον μεγαλύτερο πόνο λύνονται.
Δεν ξέρω αν είναι δίκαιο, σωστό. Στη δική μας περίπτωση τη δεδομένη στιγμή που έγινε, όπως συνέβη, μας έκανε ακόμη χειρότερα».
Με αμέτρητα «γιατί» και αβάσταχτο πόνο συνεχίζουν τις ζωές τους οι συγγενείς και οι οικείοι των ανθρώπων που χάθηκαν άδικα στη μοιραία σύγκρουση των δύο αμαξοστοιχιών στα Τέμπη.
Η σύντροφος και ο πατέρας του 30χρονου μηχανοδηγού της εμπορικής αμαξοστοιχίας, Δημήτρη Μασσαλή, μίλησαν στο Tlive για την απίστευτη τραγωδία και
«Ήμασταν πολλά χρόνια ζευγάρι, ήμασταν ένα ουσιαστικά. Με έχει διαλύσει η απουσία του. Ήταν πολύ ευγενικός, πολύ καλόκαρδος με πολύ αγνή ψυχή και αυτό δεν το βρίσκεις συχνά. Σχεδιάζαμε τον γάμο μας, είχαμε πολλά σχέδια για το μέλλον. Σαν επαγγελματίας ήταν εξαιρετικός, πάντα προετοιμασμένος. Πολλές φορές απέφευγε εξορμήσεις μας για να είναι προετοιμασμένος για το ταξίδι».
«Δεν περίμενα να γίνει τέτοια αμέλεια, ουσιαστικά δολοφονία τόσων ατόμων, γιατί έτσι θα έπρεπε να λέγεται κανονικά» τόνισε η σύντροφός του στην εκπομπή.
«Μου είχε πει ότι είχε ξεκινήσει ήδη το δρομολόγιο και ότι υπήρχαν και κάποια προβλήματα στο ρεύμα κάπου κάτω από τη Λάρισα. Τον ρώτησα μάλιστα αν θα τον προλάβω το πρωί μήπως έχω φύγει εγώ για την δουλειά… Εκείνη έμαθε για το πολύνεκρο σιδηροδρομικό δυστύχημα λίγη ώρα μετά, από το διαδίκτυο και τα έκτακτα δελτία. Όταν είδα ότι εμπλέκεται εμπορικό τρένο, καταλαβαίνετε, η αντίδρασή μου ήταν πολύ άσχημη. Δυστυχώς από συνάδελφό του μου επιβεβαιώθηκε ότι ο ίδιος οδηγούσε το τρένο».
Ο πατέρας του επανέλαβε παράλληλα πόσο τυπικός και προσεκτικός ήταν ο γιος του στη δουλειά του και μάλιστα είχε λάβει και τιμητικό έπαινο για την υπηρεσία του.
Από την πλευρά του, ο πατέρας του αδικοχαμένου μηχανοδηγού σημείωσε πως ο γιος του ήταν πάντα συνεπής. Είχε πάρει μάλιστα τιμητικό έπαινο από την υπηρεσία του.
«Πρώτος πήγαινε, τελευταίος έφευγε. Ασχολιόταν με τα πάντα. Διόρθωνε βλάβες, είχε πάρει εύφημο μνεία για ένα περιστατικό που του έτυχε και ενώ έπρεπε να φωνάξει τεχνική βοήθεια κατέβηκε μόνος του, στη μέση του πουθενά και είχε πάντα μαζί του τα εργαλεία και κατέβηκε και το διόρθωσε».
«Για το εθνικό πένθος επικεντρωνόμαστε μόνο στους καλλιτέχνες. Γιατί δεν επικεντρωνόμαστε και στο σούπερ μάρκετ; Η μουσική δεν είναι μόνο διασκέδαση, είναι και δουλειά. Όλοι έχουν γίνει δικαστές και βρίζουν χυδαία στα social media. Ο Ανδρέας Μικρούτσικος είναι σαρανταποδαρούσα και έχει αγάπη για τη ζωή. Όσο ήταν στο νοσοκομείο μιλούσα καθημερινά με την Ελένη και τον Στέργιο. Κάθε στιγμή που τραγουδάω κάνω έρωτα εγκεφαλικά με τον κόσμο. Δεν είμαι ερωτευμένη αυτή την περίοδο», είπε αρχικά η Σοφία Βόσσου.
Η Σοφία Βόσσου είπε στη συνέχεια: «Είμαι ροκ μαμά και αφήνω την Ερασμία να κάνει ότι θέλει. Δεν με ενόχλησαν τα σχόλια του κόσμου για τον αρραβώνα της. Δεν διανοούμαι ότι λεγόμαστε Χριστιανοί και δείχνουμε με το δάχτυλο έναν άνθρωπο που εκτίει μια ποινή. Οι άνθρωποι που βρίσκονται στη φυλακή εκτίουν την ποινή τους και θα μπορούσαμε να είμαστε στη θέση τους. Είμαι πάρα πολύ περήφανη που ο Βασίλης Δημάκης είναι γαμπρός μου».
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com