Είμαι παντρεμένη εδώ και 6 χρόνια με έναν άντρα που με πεθαίνει σε κάθε ευκαιρία στο ρέψιμο και στο κλ@νίδι. Δεν είμαι υπερβολική. Καθόμαστε να φάμε, αρχίζει κάτι γκρρρρ μακρόσυρτα, πέφτουμε για ύπνο και εκεί αρχίζουν κάτι πρρρρ λες και περνάει υπερηχητικό.

Πριν παντρευτούμε τα είχαμε για δύο χρόνια αλλά δεν είχαμε συγκατοικήσει και αυτό ήταν μάλλον το μεγάλο μου λάθος. Μείναμε μαζί μετά το γάμο και αποκτήσαμε και δύο παιδάκια.

Κατά τα άλλα δεν μπορώ να πω. Είναι ένας ωραίος άντρας που του αρέσει να ντύνεται όμορφα, να γυμνάζεται, προσέχει πολύ την εμφάνισή του αλλά αυτές τις αποκρουστικές του συνήθειες τις έχω βαρεθεί. Κατανοώ απόλυτα ότι και το ρέψιμο και οι π@ρδές είναι φυσικές ανάγκες που όλοι έχουμε αλλά πρέπει να γίνονται με τακτ και διακριτικότητα και όχι τόσο εμφανώς. Όλοι έχουμε αέρια στο στομάχι και το έντερο μας που πρέπει να βγουν αλλά ή το κάνουνε πιο διακριτικά ή πάμε πιο πέρα ή ακόμα καλύτερα τουαλέτα. Δεν είναι ανάγκη να κινδυνεύει να σκιστεί το λαρύγγι ή το αντερό μας, έτσι για να πούμε ότι ξεθυμάναμε.

Το κάνει και δεν τον νοιάζει καθόλου. Του έχω πει ένα εκατομμύριο φορές να σταματήσει να το κάνει, ότι είναι αηδιαστικό και με απωθεί ερωτικά και σεξουαλικά αλλά δεν μου δίνει καμία σημασία. Το κάνει όταν τρώμε, όταν κοιμόμαστε, όταν κάνουμε σεξ. Στην αρχή το είχαμε πάρει και λίγο ως αστείο αλλά η κατάσταση έχει ξεφύγει και πολύ απλά δεν τον νοιάζει.

Την τελευταία φορά που βγήκα εκτός εαυτού και έγινε ο χαμός στο σπίτι, μου ζήτησε με μισή καρδιά συγγνώμη και μου είπε δεν θα το ξανακάνει αλλά λίγα λεπτά μετά το ξανάκανε. Δεν τον νοιάζει που μένουμε σε πολυκατοικία και τον ακούνε όλοι, δεν τον νοιάζει αν είναι δίπλα σε ανοιχτό παράθυρο ή μπαλκονόπορτα. Έχουμε γίνει ρεζίλι των σκυλιών. Δεν σέβεται ούτε τους γονείς μου, ούτε τους γονείς του όταν έρχονται, ούτε τους καλεσμένους μας, τους κουμπάρους μας, κανέναν. Από τη στιγμή που του ήρθε θα τη ρίξει και όποιον πάρει ο χάρος.

Εκ μέρους μου προσωπικά έχει χαθεί κάθε ερωτισμός. Ούτε σεξ θέλω να κάνουμε, ούτε να φιλιόμαστε ούτε τίποτα. Ο, τι έβρισκα ελκυστικό πάνω του έχει χαθεί με αυτή την βρωμερή του συνήθεια. Και να θέλω να τον φιλήσω φοβάμαι να πλησιάσω τα χείλη μου κοντά στα δικά του μη μου ρίξει κανένα ρέψιμο και το φάω όλο στη μούρη. Είναι σιχαμένος και χυδαίος και αν δεν σταματήσει να το κάνει θα του ‘ρθει το διαζύγιο ουρανοκατέβατο. Στην τελική έχουμε και δύο παιδιά στο σπίτι, που είναι και τα δύο αγόρια. Δεν θέλω μεγαλώνοντας να πάρουν τις κακές συνήθειες του πατέρα τους και να κάνουν τα ίδια μπροστά στις γυναίκες τους. Εγώ μέχρι ενός σημείου είμαι ανεκτική, εκείνες όμως μπορεί να μην είναι και δεν θα το συγχωρήσω ποτέ του άντρα μου αν με αυτό τον τρόπο πάρει στο λαιμό του τα παιδιά μας και τους χαλάσει μελλοντικά την οικογενειακή τους ευτυχία.

Υπάρχει κάποια άλλη γυναίκα που βρίσκεται στη θέση μου; Και αν ναι, πώς το αντιμετωπίζετε; Τι κάνετε για να περιοριστεί έστω; Έχω δοκιμάσει τα πάντα, αλλά συνεχίζει και δεν ξέρω από που θα μου ρθει την επόμενη φορά.

Ανθή

Ο σύντροφός μου είναι ο μεγαλύτερος μαμάκιας που έχω δει. Βασικά, έχει κόλλημα και με τους δύο του γονείς, αλλά περισσότερο με τη μητέρα του.

Αρχικά μου επέβαλλε τη συγκατοίκηση με τους γονείς του, ενώ είχαμε ήδη ένα παιδί, γιατί όπως έλεγε δεν έχουν αποχωριστεί ποτέ και θέλει να τους έχει από κοντά. Έλεγε ότι θα είναι προσωρινό, μέχρι να βρουν ένα σπίτι στην Αθήνα, καθώς είχαν έρθει από την επαρχία για να βρίσκονται κοντά του. Εγώ ήμουν κατηγορηματική, ήξερα ότι είναι μεγάλο λάθος η συγκατοίκηση, αλλά δεν με άκουσε. 20 μήνες τους είχα πάνω από το κεφάλι μου, είχα και το παιδί, και τους έβγαζα και φαγητό έτοιμο στο τραπέζι σαν να ήταν εστιατόριο. Ταυτόχρονα τους βοηθούσα σε οτιδήποτε, από ένα απλό ραντεβού στο γιατρό μέχρι σε κάθε είδους γραφειοκρατία. Γιατί εκείνοι είναι παραδοσιακοί, με νοοτροπία πολλών χρόνων πίσω, και πιστεύουν ότι η “νύφη” είναι μία υπηρέτρια που πρέπει να τα κάνει όλα.

Εκτός της υπηρεσίας, τον έβλεπα να συζητάει τα πάντα μαζί τους και να παίρνουν μαζί τις αποφάσεις, εμένα με είχαν πάντα απέξω, μόνο για υπηρεσία. Μάλιστα οι γονείς χαμήλωναν τη φωνή ή σταματούσαν τη συζήτηση όταν έμπαινα εγώ. Και φυσικά άρχισαν να κάνουν και κουμάντο στο παιδί μου, να θέλουν να περνάει το δικό τους σε όλα. Μετά από 20 μήνες ήρθε το δεύτερο παιδί μας, και τότε άρχισα να πιέζω τον σύντροφό μου να τελειώνει επιτέλους η συγκατοίκηση. Σπίτι θα μπορούσαν να είχαν βρει πολύ νωρίτερα, εκείνος τους κρατούσε. Και όλα αυτά σε σπίτι 50 τετραγωνικών.

Παράλληλα, επειδή το μωρό είχε τις συνηθισμένες δυσκολίες, έκλαιγε τη νύχτα, μου έτρωγε πολύ χρόνο κτλ, εκείνοι άρχισαν να ενοχλούνται. Εγώ ήμουν πολύ κουρασμένη με δύο παιδιά, και βρήκα το θάρρος να τους ξεκαθαρίσω ότι αν θέλουν ακόμα να μένουν μαζί μας, πρέπει η πεθερά να μαγειρεύει μόνη της για τους δυό τους, κι ότι εγώ ίσα ίσα που προλαβαίνω να μαγειρεύω για τον άντρα μου. Και τότε έγινε μεγάλη φασαρία. Μου τα είπαν όλα μαζεμένα.

Το βασικό τους παράπονο ήταν ότι δεν ήμουν τόσο νοικοκυρά όπως η πεθερά, η οποία έχει μανία με την καθαριότητα και ξυπνάει χαράματα με μία σκούπα στο χέρι. Και άρχισαν να με προσβάλλουν για όλα, ότι είμαι τεμπέλα, ότι το μωρό κλαίει τη νύχτα επειδή εγώ κοιμάμαι και δεν το φροντίζω, ενώ εγώ ξαγρυπνούσα, κι ότι σαν νύφη έχω υποχρέωση να τα κάνω όλα, όχι μόνο να κρατάω στην εντέλεια το σπίτι και τα παιδιά, αλλά να δουλεύω κιόλας ταυτόχρονα! Ο σύντροφός μου έπαιρνε περισσότερο το μέρος τους, και τελικά, επειδή αντέδρασα κι εγώ και τους τα είπα για τα καλά, γιατί με έπνιξε το δίκιο και δεν πίστευα το πόσο αχάριστοι φάνηκαν ξεχνώντας όλες μου τις υπηρεσίες, αποφάσισε να χωριστούμε επιτέλους κι εκείνοι πήγαν σε άλλο σπίτι, όχι πολύ μακριά από εμάς φυσικά.

Κι ενώ νόμιζα ότι ηρεμήσαμε, άρχισε τις συχνές επισκέψεις στους γονείς, να συζητάνε εκεί τα πάντα με τις ώρες, εμένα να μην με υπολογίζει καθόλου και να μη μου λέει τίποτα, κι όταν ερχόταν σπίτι να συνεχίζει να τους παίρνει τηλέφωνο, λες και δεν ήταν τόση ώρα μαζί. Επιπλέον με συγκρίνει συνέχεια με τη μάνα του και με μειώνει για τη νοικοκυροσύνη μου και δεν μου έχει εμπιστοσύνη ούτε για το μεγάλωμα των παιδιών, πιστεύει ότι η μάνα του είναι η μόνη που τα κάνει όλα καλά. Με κατηγορεί για οτιδήποτε μπορεί να πάθουν τα παιδιά, για όλα φταίω πάντα εγώ. Μου φέρεται λες και οικογένειά του είναι μόνο οι γονείς, μεγάλη αδυναμία η μάνα, κι εγώ μία υπηρέτρια που του μεγαλώνει τα παιδιά, τον φροντίζει και ικανοποιεί τις ερωτικές του επιθυμίες.

Του έχω μιλήσει πολλές φορές, δεν καταλαβαίνει τίποτα. Του έχω πει ότι και το άλλο άκρο, αυτό που του τα δίνουν όλα, δεν είναι υγιές και του κάνει ζημιά, αλλά που να καταλάβει. Εκείνοι έχουν θεοποιήσει τα παιδιά τους, είναι πλήρως κακομαθημένος και δεν έχει μάθει το όχι στη ζωή του. Όταν εγώ του λέω όχι, αμέσως με συγκρίνει με την αγία μάνα που του λέει σε όλα ναι. Έχει φτάσει σε σημείο να με βρίζει μπροστά τους, να με απειλεί ότι θα χειροδικήσει και φυσικά είχε εκείνους για υπεράσπιση. Και μου λένε κι ότι το σπίτι είναι δικό τους και μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, κοπανώντας μου συνέχεια την οικονομική μου κατάσταση, ότι δεν είχα ποτέ δικό μου σπίτι. Εκεί που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν όταν είπε μπροστά τους ότι καλά έκανε ο πρώην σύντροφός μου και με χτυπούσε, ότι το αξίζω. Εγώ του είχα ανοίξει την καρδιά μου για το πολύ βίαιο παρελθόν μου που παραλίγο να μου στοιχίσει τη ζωή, νομίζοντας ότι πλέον κοντά του βρήκα ένα στήριγμα, ενώ αυτός μου το κοπανάει τώρα και αυτό. Καταλαβαίνω ότι του αρέσει να με μειώνει επίτηδες μπροστά τους, σαν να θέλε να καθησυχάσει τη μάνα ότι δεν τον κάνω ό,τι θέλω κι ότι δεν έχω πάρει τη θέση της στη ζωή του, για να μη ζηλέψει εκείνη.

Κι εγώ πάνω στην απελπισία μου και τα νεύρα μου, έφτασα σε σημείο να του κόψω την ερωτική επαφή, είναι η μόνη αντίδραση που μπορώ να έχω. Του είπα ότι ήθελα άντρα πρωτίστως για σύντροφο και φίλο στη ζωή, και όχι κάποιον που θα με αποκλείει και θα με χρησιμοποιεί μόνο για συμφέρον του. Δεν είναι απόλυτο βέβαια αυτό που κάνω, κάποιες φορές ενδίδω μετά από επιμονή του, αλλά γενικώς του έχω δυσκολέψει πολύ την ερωτική ζωή. Έφτασα σε σημείο να του δώσω την άδεια να αναζητήσει αλλού τον έρωτα. Εκείνος δεν το θέλει, γιατί είναι παραδοσιακός. Ξέρω ότι ακούγεται τρελό και λάθος αυτό που έκανα, αλλά πραγματικά δεν αντέχω να μην με υπολογίζει, είμαι πολύ πληγωμένη από εκείνον. Και πραγματικά χρειάζομαι κάποιον που πρώτα να με αγαπάει και να με σέβεται, ο έρωτας έρχεται σε δεύτερη μοίρα για μένα.

Τι με συμβουλεύετε να κάνω;

Ευαγγελία

Πραγματικά μου έχουν πέσει τα μούτρα και έχω φτάσει σε σημείο να ντρέπομαι για το γύφτο τον άντρα που πήγα και έμπλεξα. Δεν έχω που να πω τον πόνο μου και για να σας πω και την αλήθεια μου ντρέπομαι να τον πω.

Στη γειτονιά μας στην Αθήνα μένει στην ίδια πολυκατοικία μία κοπέλα που μεγαλώνει μόνη της με χίλιους κόπους και βάσανα τα τρία της παιδιά. Ο άντρας της έκανε εξωσυζυγική σχέση με μία άλλη γυναίκα. Παρόλα αυτά η κοπέλα αυτή δεν πτοήθηκε ούτε το έβαλε κάτω. Βούτηξε τη ζωή από τα μαλλιά, κάνει δύο δουλειές και χωρίς τη βοήθεια κανενός ούτε καν των γονιών της τα βγάζει μία χαρά πέρα και μεγαλώνει τρία υγιέστατα, πανέμορφα και χαρούμενα παιδάκια.

Κάνουμε παρέα πολλά χρόνια και την εκτιμώ και τη σέβομαι απεριόριστα γι’ αυτό που κάνει. Δουλεύει σαν το σκυλί, βλέπει ελάχιστα τα παιδιά της και όμως υπάρχει τέτοια ισορροπία και αρμονία στην οικογένειά της που πολλές φορές τη ζηλεύω ακόμα και εγώ. Τη θαυμάζω και της έχω πει πως οτιδήποτε χρειαστεί είμαι εδώ για να τη βοηθήσω. Παρόλα αυτά είναι αξιοπρεπέστατη και δεν μου έχει ζητήσει ποτέ το παραμικρό.

Φέτος όταν τη ρώτησα αν θα πάει διακοπές και που, μου εκμυστηρεύτηκε ότι τα χρήματα δεν της φτάνουν και ότι μάλλον δεν θα πάνε πουθενά. Εντελώς αυθόρμητα την κάλεσα στο εξοχικό του άντρα μου χωρίς να τον ρωτήσω. Το σπίτι είναι τεράστιο και δίπλα στην παραλία. Άνθρωποι είμαστε. Γιατί να έχει θέμα να τη φιλοξενήσουμε λίγες μέρες, να ξεκουραστεί και να κάνει και αυτή και τα παιδάκια της μερικά μπάνια; Αμαρτία είναι.

Την αντίδρασή του αυτή δεν την περίμενα.

Μόλις του το είπα γούρλωσε το μάτι και μου είπε «Από πού κι ως πού; Με ρώτησες εμένα αν θέλω άλλους μες στα πόδια μου; Εγώ διακοπές πάω να ξεκουραστώ και όχι να έχω την έγνοια τριών παιδιών ακόμα. Την έκανες που την έκανες τώρα την πατάτα σου, πες τους να έρθουν αλλά το λογαριασμό του ρεύματος θα τον πληρώσουμε μισό-μισό».

Το λογαριασμό του ρεύματος θα τον πληρώσουμε μισό-μισό; Αυτό είναι το πρόβλημά του; Λίγο ρεύμα και λίγο νερό που θα χαλάσουν; Και στην τελική τι ανάγκες σε ρεύμα έχουν; Η καημένη η γυναίκα ίσα-ίσα που δεν ήθελε να έρθει για να μη μου γίνει βάρος και εγώ επέμενα. Μου είπε ότι θα μαγειρεύει εκείνη κάθε μέρα για όλους μας, υπηρέτρια θα γίνει για να με ξεκουράσει και να μας ευχαριστήσει για τη φιλοξενία και ο άντρας μου ο καραγύφτουλας ζητάει από μένα 10-15 ευρώ το πολύ για το ρεύμα που της αντιστοιχεί για μία εβδομάδα το πολύ που θα κάτσουν; Μα καλά δεν ντρέπεται καθόλου; Λίγη τσίπα δεν έχει πάνω του; Τι να πω πια, τα έχω χάσει. Ντρέπομαι για λογαριασμό του. Τόσα χρόνια πληρώνουμε τα πάντα μαζί και όταν δυσκολεύεται όταν αργούν να τον πληρώσουν βάζω εγώ παραπάνω χωρίς ποτέ να διαμαρτυρηθώ ή να του τα ζητήσω μετά που πληρώνεται. Το εξοχικό που πάμε μόνο κάθε καλοκαίρι και γιορτές το έχει αναλάβει εκείνος.

Καταλαβαίνω ότι οι εποχές είναι δύσκολες και τα λεφτά μας τα μετράμε για να δούμε αν βγάζουμε τη βδομάδα και το μήνα αλλά πάνω απ’ όλα είμαστε άνθρωποι και θα πρέπει να βοηθάμε και να διευκολύνουμε κάποιες καταστάσεις και όχι να κάνουμε τις ζωές μας πιο δύσκολες. Κατανοώ ότι είναι δικό του το σπίτι και θα έπρεπε πρώτα να τον ρωτήσω αλλά πίστευα ότι τόσα χρόνια ότι ήμουν παντρεμένη με ένα λογικό και γενναιόδωρο άνθρωπο και όχι με έναν καρμίρη τσιφούτη που ζητάει από τη γυναίκα του τη μισή ΔΕΗ επειδή θα φιλοξενήσει μία μόνη μαμά με τα παιδιά της που είναι σε ανάγκη.

Εσείς τι θα κάνετε στη θέση μου; Εγώ προσωπικά έχω σηκώσει τα χέρια ψηλά και έχω παραιτηθεί. Λυπάμαι πάρα πολύ για τον τρόπο που σκέφτεται. Αν είναι δυνατόν…

Λένα

Όσα σας πω μπορεί να σας φανούν αστεία, αλλά δεν είναι καθόλου. Είμαι 23 ετών και ο άντρας μου 24. Αντιμετωπίζω ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα που δεν ξέρω πώς να το λύσω. Είχαμε σχέση ένα χρόνο πριν παντρευτούμε.

Τώρα είμαστε παντρεμένοι δύο χρόνια. Είμαι ήδη 7 μηνών έγκυος και οι πρώτες συζητήσεις σχετικά με το όνομα του παιδιού έχουν αρχίσει.

Από τότε που έμαθε ότι το παιδί μας είναι κορίτσι θέλει ντε και καλά να του δώσει το όνομα της πρώην του. Ήταν η μεγαλύτερη σχέση του πριν από μένα και την αγαπούσε πολύ. Στην αρχή της σχέσης μας είχαμε πολλά προβλήματα εξαιτίας της.

Την αγαπούσε όντως πολύ κάτι που δεν μου έκρυψε ποτέ, αλλά φαντάστηκα ότι εφόσον έχουν χωρίσει εδώ και τόσο καιρό, δεν θα ασχολούμασταν ποτέ ξανά με εκείνη μέχρι που μου κατέστησε σαφές ότι θέλει το μωρό να πάρει το όνομά της και αποφασίζω εγώ πώς θα ονομαστεί το δεύτερο παιδί μας όταν κάνουμε.

Όταν τον ρώτησα γιατί επιμένει τόσο να δώσει το όνομα αυτής της γυναίκας στο παιδί μας, μου είπε ότι μπορεί να μην πήγε καλά η σχέση τους, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν θέλει να κρατήσει κάτι από εκείνη. Θέλει δηλαδή κάτι να του τη θυμίζει. Δεν καταλαβαίνει πόσο προσβλητικό είναι για εμένα όλο αυτό και συνεχίζει να τα φορτώνει τα νεύρα και τη γκρίνια μου στις ορμόνες εξαιτίας της εγκυμοσύνης.

Είναι ακόμα ερωτευμένος με την πρώην του ή είναι φυσιολογικό που θέλει να ονομάσει το παιδί μας έτσι;

Χρύσα