Blog Σελίδα 5117

Ο άντρας μου θέλει κάθε μέρα διαφορετικό φαγητό και εγώ δουλεύω όλη μέρα και δεν προλαβαίνω. Τι να κάνω;

Είμαι μια κλασσική Ελληνίδα σύζυγος και μητέρα που τρέχει όλη μέρα να τα προλάβει όλα. Πρέπει να πηγαίνω στην δουλειά, να γυρίζω σπίτι να βοηθήσω τα παιδιά στο διάβασμα και να φροντίσω να υπάρχει φαγητό.

Εκτός όλα τα υπόλοιπα που πρέπει να κάνω μέσα στην ημέρα. Όσες είστε στη θέση μου με καταλαβαίνετε.Ο σύζυγός μου είναι καλομαθημένος. Βασικά εγώ τον καλόμαθα.Αυτό όμως, τώρα, έχει αρχίσει να γίνεται πρόβλημα.

Η μαγειρική ήταν για μένα κάτι πολύ αγαπητό αφού όταν ασχολούμαι με αυτήν, ξεχνιέμαι. Ο νους μου αρχίζει να πλανάται και χαλαρώνω. Έτσι όταν γνώρισα τον άντρα μου, του μαγείρευα καθημερινά δύο τουλάχιστον φαγητά και δυο γλυκά. Έψαχνα καινούργιες συνταγές και του έκανα έκπληξη για να τον ευχαριστήσω. Πολλές φορές το φαγητό ήταν πολύ για δυο άτομα, έτσι καλούσαμε και φίλους να φάνε ή τους το πηγαίναμε εμείς.Τότε βέβαια δεν δούλευα ακόμη.

Τώρα όμως που είμαστε παντρεμένοι και με παιδιά, ο ελεύθερος χρόνος μου είναι πολύ λίγος. Η δουλειά μου με κρατά σχεδόν όλη μέρα και πολλές φορές αναγκάζομαι να μαγειρέψω κάτι πρόχειρο ή μαγειρεύω το βράδυ για να φάμε το ίδιο φαγητό και την επομένη ημέρα. Αυτό όμως δεν αρέσει καθόλου στον άντρα μου. Θέλει κάθε μέρα διαφορετικό φαγητό και μάλιστα θυμώνει όταν πρέπει να φάμε τα ίδια ακόμη και εάν αυτά είναι τα αγαπημένα του, όπως ο μουσακάς και το κοκκινιστό με μακαρόνια.

Του έχω εξηγήσει ότι δεν γίνεται να μαγειρεύω καθημερινά λες και κάθομαι στο σπίτι όλη μέρα. Θα πρέπει να εργάζομαι, και αυτός θα πρέπει να βάλει λίγο νερό στο κρασί του και να με καταλάβει. Το φρεσκομαγειρεμένο φαγητό είναι καλύτερο αλλά πως να γίνει; Πάντως φαγητό στο τραπέζι βρίσκει πάντα. Γιατί πρέπει να είναι διαφορετικό το φαγητό κάθε μέρα;

Είναι όμως καλοφαγάς και δεν εννοεί να το καταλάβει.

Έλσα

Ο άντρας μου ήταν τόσο τσιγκούνης που ήθελε να φέρω στο σπίτι μας τον εραστή μου να συμβάλλει στα έξοδα

0

Είμαι παντρεμένη 22 χρόνια. Παντρεύτηκα τον άντρα που αγαπούσα. Η τσιγκουνιά του όμως και η συνεχής γκρίνια του γύρω από τα οικονομικά δημιούργησαν μεταξύ μας ένα μεγάλο ψυχικό κενό. Ο τσιγκούνης άντρας, ίσως λόγω ανασφάλειας, γίνεται μίζερος.

Μίζερος σε αισθήματα, τσιγκούνης σε εκπλήξεις, φτωχός σε λόγια και πράξειςαγάπης. Η τσιγκουνιά είναι ίσως η χειρότερη «ασθένεια» σ’ ένα γάμο.

Ο γάμος νοσεί σε πολλαπλά επίπεδα. Είναι μια ύπουλη αρρώστια που όταν εκδηλωθεί είναι, αρχικά τουλάχιστον, συγκαλυμμένη.

Στην αρχή ο τσιγκούνης άντρας προτείνει να φάτε στο σπίτι γιατί είναι κουρασμένος. Προτρέπει να δείτε τηλεόραση γιατί έχει του κόσμου τις ταινίες αντί να πάτε ως άνθρωποι ένα σινεμά.

Και εσύ τα δέχεσαι. Όσο τα δέχεσαι η τσιγκουνιά κερδίζει έδαφος. Απλώνει τα πλοκάμια της και σε πνίγει.

Γίνεται θηλιά που σε πνίγει. Σου τρώει τον αέρα που αναπνέεις, σου στερεί τις χαρές της ζωής λες και η ζωή είναι αιώνια.

Και τα χρόνια κυλούν και εσύ ασπρίζεις και υποφέρεις. Μαυρίζει η ψυχή σου που δε ζεις και δεν ανανεώνεται, τα πάντα σου φταίνε και είσαι συνεχώς με μια πίκρα στα μάτια.

Και τότε ανοίγει διάπλατα ο χώρος ενός εραστή που έρχεται γιατί η πόρτα της ψυχής σου από χαραμάδα ανοίγει μέρα με την ημέρα και γίνεται «οικόπεδο» να δεχτεί τον άνθρωπο που θα σε βγάλει από το τέλμα.

Χωρίς να το συνειδητοποιήσω μπήκε στη ζωή μου ένας νέος άντρας.

Ένας άντρας από τη δουλειά μου που είχε πλούσιο συναισθηματικό κόσμο και ήταν γεμάτος κέφι για ζωή. Του είπα πως ήμουν παντρεμένη με δύο παιδιά. Του είπα, επίσης, πως για χάρη των παιδιών μου δεν ήθελα να χωρίσω.

Τα δέχτηκε όλα. Σιγά σιγά πήρα την απόφαση να το ανακοινώσω στον άντρα μου και να του ζητήσω διαζύγιο. Δεν ήταν πως δεν τον συμπονούσα ή δεν τον σεβόμουν. Άλλωστε είναι πατέρας των παιδιών μου.

Η απάντησή του με τρέλανε και με έκανε να νιώθω μια χαρμολύπη.

Πρότεινε να μην πάρουμε διαζύγιο αλλά ο εραστής μου να έρχεται στο σπίτι μας ως φίλος ή μακρινός συγγενής. Είχε δε το θράσος να λέει πως αφού θα τρώει και θα πίνει στο σπιτικό μας θα συμβάλλει και στα έξοδα.

Πέραν δηλαδή από τις εξόδους, τις εκδρομές και τα δώρα προς εμένα θα έπρεπε να συμβάλει στα έξοδα της σίτισης και των εξόδων των παιδιών.

Σκέτη παράνοια δηλαδή. Αυτό από δική μου αντίδραση και πείσμα κράτησε για 3 ολόκληρα χρόνια, το σκηνικό αυτό. Ο άντρας μου έδειχνε να μην πτοείται σε τίποτα.

Εγώ φυσικά είχα χαλαστεί υπερβολικά. Η σχέση δε βασίζεται σε τρεις ανθρώπους και τεντωμένο σχοινί αλλά σε δύο. Οι σχέσεις πρέπει να είναι υγιείς χωρίς δεκανίκια.

Όταν του πρότεινα δεύτερη φορά να πάρουμε συναινετικό διαζύγιο το αρνήθηκε, εκ νέου. Μάλιστα μου είπε πως δεν τον ένοιαζε που είναι εν γνώσει του κερατάςαφού έτσι εκείνος δε στερείται τα παιδιά του και τις βολές του.

Ισχυρίστηκε πως του βγαίνει και πιο φτηνά….

Τελικά αποφασίσαμε εγώ και ο εραστής μου να τραβήξουμε όλα τα έξοδα οι δυό μας ώστε να πάψει να υφίσταται αυτή η νοσηρή κατάσταση. Τώρα είμαστε στη φάση αυτή και στην οργάνωση της νέας μας ζωής…

Η αθεράπευτη τσιγκουνιά είναι ένα τέλμα που όλο σε βυθίζει, απορροφώντας πολύτιμες ώρες, στιγμές και ημέρες….

Πηγή: efisecrets.gr

Ο άντρας μου έχει πονηρά βίντεο στο κινητό του, με την πρώην γυναίκα του και δεν τα σβήνει. Τί να κάνω;

0

Καλησπέρα

Είμαι παντρεμένη και έχουμε με τον άντρα μου ένα αγοράκι 4 ετών.

Τον γνώρισα παντρεμένο αλλά χώρισε για μένα γιατί δεν πέρναγε καλά στον γάμο του οπότε εγώ έγινα η αφορμη όχι η αιτία να φύγει.

Εννοείται είχαμε στην αρχή πόλεμο από την πρώην γυναικα του, δεν τον άφηνε να βλέπει τα παιδια τους κλπ.

Εννοείται τη σιχαίνεται και γενικά μαλώνει διαρκώς μαζί της γιατί οι σχέσεις τους δεν έχουν φτιάξει, δεν του δίνει τα παιδιά, με λένε π#ρνη μπροστά τους κλπ.

Αυτό όμως που πάντα έλεγε σε συζητήσεις μας ήταν πόσο καλή είναι στο κρεβάτι και ότι τα κάνει όλα και αυτός είναι ο μόνος μας καυγάς.

Έχει στο κινητό του βιντεάκια από συνευρέσεις τους ή πονηρές φωτογραφίες της που αρνείται να τις σβήσει.

Μια φορά μετά από καυγά άρπαξα το κινητό και του έσβησα κάποιες και έγινε χαμός.

Να σηκωθώ να φύγω αν τη θέλει τόσο ναι;

Τί να κάνω;

Ανθή

Ο άντρας μου έχει πονnρά βίντεο στο κινητό του, με την πρώην γυναίκα του και δεν τα σβήνει. Τί να κάνω;

0

Καλησπέρα

Είμαι παντρεμένη και έχουμε με τον άντρα μου ένα αγοράκι 4 ετών.

Τον γνώρισα παντρεμένο αλλά χώρισε για μένα γιατί δεν πέρναγε καλά στον γάμο του οπότε εγώ έγινα η αφορμη όχι η αιτία να φύγει.

Εννοείται είχαμε στην αρχή πόλεμο από την πρώην γυναικα του, δεν τον άφηνε να βλέπει τα παιδια τους κλπ.

Εννοείται τη σιχαίνεται και γενικά μαλώνει διαρκώς μαζί της γιατί οι σχέσεις τους δεν έχουν φτιάξει, δεν του δίνει τα παιδιά, με λένε π#ρνη μπροστά τους κλπ.

Αυτό όμως που πάντα έλεγε σε συζητήσεις μας ήταν πόσο καλή είναι στο κρεβάτι και ότι τα κάνει όλα και αυτός είναι ο μόνος μας καυγάς.

Έχει στο κινητό του βιντεάκια από συνευρέσεις τους ή πονηρές φωτογραφίες της που αρνείται να τις σβήσει.

Μια φορά μετά από καυγά άρπαξα το κινητό και του έσβησα κάποιες και έγινε χαμός.

Να σηκωθώ να φύγω αν τη θέλει τόσο ναι;

Τί να κάνω;

Ανθή

Ο άντρας μου έχει μια κόρη από εξωσυζυγική σχέση αλλά δεν τη θέλω στη ζωή μου. Κάνω λάθος;

0

“Ο σύζυγός μου είχε μια παράνομη σχέση πριν από μερικά χρόνια από την οποία προέκυψε ένα παιδί. Εκείνος δεν είχε σκοπό να μου το πει, και δεν το παραδεχόταν για πολύ καιρό, αλλά τελικά τον ανάγκασα να μου το ομολογήσει.

Όταν τελικά το παραδέχτηκε, μου είπε ότι ήθελε ο γάμος μας να σωθεί, αλλά το να τον συγχωρήσω ήταν μια πραγματική πρόκληση. Είμαστε ήδη παντρεμένοι 18 χρόνια και έχουμε δύο κόρες μαζί.

Δεν είχα γνωρίσει την κόρη του μέχρι που έγινε ενός έτους. Τώρα είναι πέντε χρονών. Εκείνος έχει δικαίωμα επίσκεψης κάθε δεύτερο Σαββατοκύριακο, αλλά εγώ δεν θέλω πια αυτό το παιδί, να είναι μέρος της ζωής μου.

Κάνω λάθος; Τον συμβούλευσα να περνάει λίγο χρόνο με την κόρη του έξω από το σπίτι μας, μόνο προσωρινά, μέχρι να επουλωθούν οι πληγές μου και να μπορέσω να αποδεχτώ το γεγονός. Πρέπει να το αποδεχτώ  και να συγχωρήσω τον σύζυγό μου, απλά δεν είμαι έτοιμη ακόμα.

Αυτή τη στιγμή, θεωρώ ότι ο χρόνος που περνάμε με αυτό το παιδί είναι μια διαρκής υπενθύμιση της απιστίας του. Και, ναι, καταλαβαίνω απόλυτα ότι η κόρη του δεν φταίει σε τίποτα. Ωστόσο, εγώ απλά δεν αισθάνομαι ότι μπορώ να έχω μια σχέση μαζί της τώρα. Είναι αυτό λάθος;”.

Λίντα

 

Αγαπητή φίλη,

Μπορώ να καταλάβω πως αισθάνεστε ενοχές για όσα νιώθετε αλλά, όχι, δεν νομίζω ότι είστε λάθος.

Εφ ‘όσον ο σύζυγός σας έχει μια καλή σχέση με την κόρη του, αυτό είναι το πιο σημαντικό πράγμα.

Και δεν λέτε πως δεν θα μπορέσετε να την αποδεχτείτε ποτέ, απλά τώρα δεν είναι η κατάλληλη στιγμή,αφού ακόμα παλεύετε με τα φαντάσματα του παρελθόντος.

Είμαι σίγουρη ότι καταλαβαίνετε ότι δεν πρέπει να τον σταματήσετε από το να βλέπει την κόρη του. Έχετε δίκιο, ότι δεν φταίει σε τίποτα και αξίζει να έχει τον πατέρα της στη ζωή της.

Αν προσπαθούσατε να το σταματήσετε αυτό, θα ήταν λάθος.

Προς το παρόν, μπορεί να την πάρει έξω στο πάρκο και υπάρχουν πολλά άλλα πράγματα που μπορούν να κάνουν μαζί έξω από το σπίτι.

Στη συνέχεια, όταν αισθάνεστε έτοιμη να ασχοληθείτε με το θέμα, ξεκινήστε τις επαφές μαζί της σιγά σιγά.

Ο καθένας αντιμετωπίζει διαφορετικά τις καταστάσεις και για μερικούς από εμάς χρειάζεται περισσότερος χρόνος από ό, τι για τους άλλους, έτσι ώστε να μην ταλαιπωρούμε συναισθηματικά τον εαυτό μας.

Σας εξαπάτησε και είχε ένα παιδί κρυφά με την ερωμένη του.Μερικές γυναίκες ποτέ δεν θα ξεπερνούσαν μια τέτοια προδοσία. Αλλά με την πάροδο του χρόνου και με την επούλωση των πληγωμένων αισθημάτων, ελπίζω ότι θα είστε σε θέση να φτάσετε σε ένα σημείο όπου θα μπορείτε να έχετε μια σχέση με αυτό το παιδί.

Ο άντρας μου έχει ερωμένη, να του πω ότι το ξέρω;

0

Αγαπητή Σταυρούλα,

Είμαι παντρεμένη εδώ και δεκαεφτά χρόνια με έναν άντρα που έπινα νερό στο όνομά του. Εχουμε μία κόρη στην αρχή της εφηβείας και δύο δίδυμα αγόρια μικρότερα. Ο άντρας μου είναι πολύ ευκατάστατος οικονομικά και εγώ έχω σταματήσει εδώ και χρόνια να εργάζομαι. Πρόσφατα ανακάλυψα τυχαία (και χωρίς εκείνος να το ξέρει) ότι έχει ερωμένη μία κοπέλα που δουλεύει στην εταιρεία του. Επεσα από τα σύννεφα, δεν το περίμενα με τίποτα. Το μόνο ίσως που θα έπρεπε να με βάλει σε υποψίες είναι ότι τον τελευταίο χρόνο αυξήθηκαν τα επαγγελματικά ταξίδια. Αλλά και πάλι πώς να το καταλάβω, όταν έχω έναν άντρα που με προσέχει, είναι τρυφερός μαζί μου, μου λέει συνέχεια πόσο τυχερός είναι που είμαστε μαζί! Εχω βρεθεί σε μία τρομακτική κατάσταση. Επέλεξα να μην του πω τίποτα μέχρι να αποφασίσω τι θέλω να κάνω. Από τη μια δε θέλω να χωρίσω γιατί αυτό θα έχει επιπτώσεις και στη ζωή των παιδιών μου. Από την άλλη νιώθω να με πνίγει ο θυμός κάθε φορά που τον βλέπω να ετοιμάζεται για να πάει στη δουλειά και να περιποιείται τον εαυτό του. Δεν ξέρω τι να κάνω για να περάσει όλο αυτό, μήπως το καλύτερο είναι να του μιλήσω;

Δήμητρα

Αγαπητή Δήμητρα,

Είναι πολλοί και διαφορετικοί οι λόγοι για τους οποίους οι άντρες απιστούν, ακόμη κι όταν φαίνονται να έχουν ευτυχισμένους γάμους. Μπορεί να είναι γιατί κάτι τους λείπει, για παράδειγμα δεν βρίσκουν ικανοποίηση πλέον στη σεξουαλική τους ζωή, είτε γιατί όντας για πολύ καιρό σε μία σχέση νιώθουν ενθουσιασμό, όταν έρχεται στη ζωή τους κάτι καινούριο. Μάλιστα, όταν βρίσκονται σε μία ηλικία που έχουν την ανάγκη για αυτοεπιβεβαίωση, είναι εύκολο να βρεθούν σε μία εξωσυζυγική σχέση, ενώ είχαν απλά την πρόθεση να φλερτάρουν «αθώα» με κάποια στο χώρο εργασίας.

Συνήθως σε αυτές τις περιπτώσεις ένας άντρας δεν παίρνει εύκολα την απόφαση να εγκαταλείψει την οικογένειά του, ιδιαίτερα αν το σπίτι του είναι ένας χώρος μέσα στον οποίο αισθάνεται ασφαλής και βρίσκει ηρεμία. Και όσο η γυναίκα δεν γνωρίζει τις απιστίες, οι πιθανότητες να συνεχίσει να αισθάνεται έτσι είναι μεγάλες. Όταν όμως η σύζυγος το μάθει, όπως στην περίπτωσή σου τα πράγματα δυσκολεύουν.

Σε περίπτωση που μιλήσεις στον άντρα σου, χωρίς να έχεις ξεκαθαρίσει αν θέλεις να μείνεις μέσα σε αυτήν τη σχέση και χωρίς να έχεις διαχειριστεί το θυμό ή την απογοήτευσή σου, υπάρχει περίπτωση να αρχίσουν μεταξύ σας έντονες αντιπαραθέσεις που θα έχουν επιπτώσεις στην οικογένειά σου. Ο άντρας μπορεί να νιώσει πιεσμένος να πάρει μια βιαστική απόφαση και σε αυτήν την περίπτωση παύει το σπίτι σας να είναι για εκείνον ο χώρος που νιώθει ασφαλής. Γίνεται πεδίο έντασης, αλληλοκατηγοριών και συγκρούσεων. Κι αυτό δε θα σε βοηθήσει αν θελήσεις να κρατήσεις την οικογένειά σου.
Αν πάλι σωπάσεις χωρίς να διαχειριστείς αυτά που αισθάνεσαι τώρα, καταπίνοντας την πίκρα σου υπάρχει περίπτωση να κλειστείς στον εαυτό σου, να φθείρεις όλα τα όμορφα συναισθήματα που νιώθεις για τον άντρα σου και να μείνεις παγιδευμένη μέσα σε μια σχέση που έχει χάσει το νόημά της για εσένα. Ακόμη κι αν «σώσεις» στην προκειμένη περίπτωση το γάμο σου, δεν υπάρχουν εγγυήσεις για το μέλλον.

Για αυτό, το πρώτο που πρέπει να κάνεις είναι να επαναπροσδιορίσεις τον εαυτό σου μέσα στη σχέση σου. Τι πιστεύεις ότι οδήγησε τον άντρα σου στην απιστία; Μπορεί να ξεπεραστεί η αιτία; Ποια είναι τα αισθήματά σου για τον άνθρωπο αυτόν; Θα μπορούσες να τον συγχωρέσεις και να προχωρήσετε τη σχέση σας μέσα από μια διαδικασία που θα σας φέρει πιο κοντά; Η εσωτερική αυτή διεργασία θα σε βοηθήσει να καταλάβεις ποιο είναι το καλύτερο για εσένα, ποια στάση πρέπει να κρατήσεις.

Θα ήταν καλό να προσεγγίσεις έναν ειδικό, ίσως ένα σύμβουλο γάμου που θα μπορούσε να σε βοηθήσει να κατανοήσεις και να διαχειριστείς τα έντονα συναισθήματα που νιώθεις. Στη συνέχεια, αν αποφασίσετε με τον άντρα σου να λύσετε το πρόβλημα θα ήταν καλό να τον συμβουλευτείτε και μαζί.
Αυτό που τελικά μπορεί να ωφελήσει σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η υπομονή και η διάθεση να ξεπεραστεί η κρίση. Ο καθένας μόνος του και οι δυο μαζί ως ζευγάρι χρειάζεται να δουλέψουν πολύ και χωρίς να μπορεί κανείς να εγγυηθεί τι θα γίνει στο μέλλον. Το σίγουρο όμως είναι ότι μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία ανοίγονται καινούριες προοπτικές και για τους δύο είτε ως ζευγάρι, είτε χωριστά.

Πηγή: ekirikas.com

Ο άντρας μου έφυγε από το σπίτι επειδή το παιδί μας, κόλλησε κόβιντ και αρνείται να γυρίσει

0

Είμαι 3 χρόνια παντρεμένη και έχουμε ένα αγοράκι 5 ετών.

Παντρευτήκαμε και βαφτίσαμε και το παιδί σε κάπως μεγάλη ηλικία γιατί είχαμε φασαρίες, δεν με ήθελαν οι γονείς του, ήρθε η εγκυμοσύνη, δεν ήθελε γάμο, ένας χαμός.

Τεσπα υποτίθεται ξεπεράστηκαν όλα αυτά και ήμασταν καλά. Μέχρι που στις αρχές Γενάρη ο μικρός μας διαγνώστηκε με Κόβιντ κι αυτός αντί να κάτσει σπίτι να μπούμε σε καραντίνα σηκώθηκε κι έφυγε και πήγε να μείνει στους δικούς του με τη δικαιολογία ότι επειδή εργάζεται σε γηροκομείο μην το μεταφέρει στους ηλικιωμένους.

Ναι αλλά είχε ήδη συναναστραφεί με το παιδί και δεν είχε λογική. Τα ράπιντ του έβγαιναν αρνητικά δεν είχε λόγο.

Τεσπα το καταπίνω, περνάω όλο το ζόρι μόνη μου, ράπιντ συνέχεια εγώ κάθε 3 μέρες, το παιδί μέσα, πήρα άδεια από τη δουλειά στην πιο δύσκολη φάση της εταιρίας

. Εγώ ρίσκαρα τη θέση μου και αυτός πετούσε αετό, πήγαινε κανονικά στη δουλειά του και μετά για ποτάκια με συναδέλφους αφού έβγαζε φωτογραφίες και στόρις και τα ανέβαζε στο Ινσταγκραμ.

Ούτε καν να πει μια μέρα μήπως θέλετε κάτι απ’ έξω να σας το άφήσω έξω απ’ την πόρτα έστω. Τέτοιο θράσσος.

Πέρασαν οι μέρες βγήκαμε από την καραντίνα κι εγώ και το παιδί και όταν του είπα άντε τελειωνε έλα, μου είπε ότι πρέπει να κάτσει δυο βδομάδες ακόμα στους γονείς του για να σιγουρευτεί ότι δεν θα κολλήσει.

Κοινώς να κωλοβαρέσει, να γίνω εγώ η δουλάρα και η μπέιμπι σίτερ για να κάνει αυτός διακοπές.

Εγώ τώρα τί πρέπει να κάνω; Να τον στείλω στο διάολο να ηρεμήσω; Να κολλήσω κι εγώ κόβιντ και να πάω να του ρίξω ένα γλωσσόφιλο;

Πείτε εσείς!

Χριστίνα

πηγή : singleparent.gr

Ο άντρας μου ερωτεύτηκε τον νονό της κόρης μας και μας άφησε για εκείνον. Γιατί ήμουν βολεμένη…

0

Μια ωραία πρωία μου ανακοίνωσε ότι φεύγει από το σπίτι μας, το σπίτι που μέναμε σαν οικογένεια τα 20 χρόνια του έγγαμου βίου μας.

Εκείνος εγώ και τα δυο κορίτσια μας.

«Φεύγει γιατί ερωτεύτηκε» μου είπε, ερωτεύτηκε το συνάδελφο του από τη δουλειά, αυτόν που ερχόταν σχεδόν καθημερινά στο σπίτι μας, τον νονό της μικρής μας κόρης.
Φεύγει μου είπε και μάζεψε τα πράγματα του.
Φεύγει μου είπε και μ άφησε με το στόμα ανοιχτό, χωρίς μιλιά να κοιτώ την κλειστή πόρτα.
Τι να πω στα παιδιά, στους γονείς μου ,στους φίλους μας …στον κόσμο;

Τι να πω στον εαυτό μου;

Και εγώ που ήμουν τόσα χρόνια;

Δεν έβλεπα;

Τι δεν ήθελα να καταλάβω;

Τι ρόλο έπαιζα στην κοινή μας ζωή;

Τελικά ήμουν χαζή και τυφλή ,δεν εξηγείται αλλιώς.

Παντρευτήκαμε, κάναμε τα παιδιά και μετά τι;

Που ήταν η κοινή μας ζωή;

Είναι ερωτική ζωή το μια φορά στο τόσο και αν;

Τι έκανα θεέ μου, πως δεν έβλεπα μπροστά μου ,γιατί άφησα την καθημερινότητα να με καταπιεί;

Πως έχασα, πως άφησα να χαθεί ο άντρας μου;

Και με ποιον …………με τον κουμπάρο;

Αυτή ήταν η τελευταία σκέψη που θυμάμαι …..και έχασα τον κόσμο όλο.

Με βρήκε στο πάτωμα λιπόθυμη η μάνα μου όταν γύρισε σπίτι τα παιδιά.

Με συνέφερε …της τα είπα όλα…….. για να μου σφίξει απλά το χέρι.

Ήξερε …τελικά όλοι ήξεραν, όλοι γνώριζαν χρόνια ολόκληρα, μπορεί και από την αρχή αυτού του γάμου παρωδία, όλοι εκτός από εμένα που δεν ήθελα να ξέρω.
‘Ήμουν μια ηλίθια ,μια βολεμένη στην καθημερινότητα μου με τον εφησυχασμό της βέρας στο δεξί.
Το σπίτι στην εντέλεια,τα ρούχα μας ,καθημερινό φρεσκομαγειρεμένο φαγητό, άψογη στη δουλειά, στις κοινωνικές υποχρεώσεις και ο σύζυγος στον αυτόματο…

Κάτι που τελικά βόλευε όλους μας…..

Εμένα για να φαίνομαι ικανή παντού και αυτόν …..ναι αυτόν τον υποκριτή, τον ψεύτη να ζει με εμάς και τον παράλληλο κόσμος του.

Όσο ηλίθια ήμουν εγώ ,τόσο δειλός ήταν τόσα χρόνια αυτός

Και στην τελική πρέπει να του πω και ευχαριστώ που έφυγε ,που μου αποκάλυψε αυτό που όλοι ήξεραν.

Θα περνούσα όλοι τη ζωή μου μέσα στο ψέμα και στην εικονική πραγματικότητα.

Είναι βαθιά η μαχαιριά …μεγάλος ο πόνος ….αλλά ο χρόνος είναι γιατρός …ειδικά για κάποιον που δεν άξιζε.
Η ζωή είναι εδώ …όπως αυτός επέλεξε να τη ζήσει χωρίς να κοροϊδεύει …έτσι και εμείς.. εγώ και τα παιδιά μου θα προχωρήσουμε.

Επιτέλους ας ανοίξω το παράθυρο να μπει καθαρός αέρας ….τον έχουμε ανάγκη.

Νίκη

Πηγή: alithinesgynaikes.gr

Ο άντρας μου έμεινε άνεργος & όλα άλλαξαν. Πάνε τα ταξίδια & τα ψώνια. Δεν αντέχω άλλο, σκέφτομαι να χωρίσω

0

Η Δέσποινα είναι μία 52χρονη γυναίκα η οποία θέλει να χωρίσει από τον άνδρα της καθώς εκείνος έμεινε άνεργος.

Το πρόβλημα της ανεργίας είναι μεγάλο στην χώρα μας και φαίνεται πως σε αυτήν την περίπτωση έχει επηρεάσει και τον γάμο της Δέσποινας, η οποία θέλει να χωρίσει τον άντρα της αφού έμεινε άνεργος.

Ζούμε στο 2023 και σε αυτήν την χώρα το πρόβλημα της ανεργίας, είναι η μάστιγα της εποχής. Η ανεργία επηρεάζει και την ζωή μας, αφού χωρίς λεφτά, δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Η Δέσποινα όμως θέλει να χωρίσει, επειδή ο άντρας της έχει μείνει άνεργος και δεν μπορεί να της προσφέρει όσα της πρόσφερε.

Όσα λέει η 52χρονη για τον άνδρα της

«Ονομάζομαι Δέσποινα και είμαι 52 ετών. Εδώ και έναν χρόνο ο άντρας μου, έχει μείνει άνεργος και ζοριζόμαστε πάρα πολύ. Όλα αυτά τα χρόνια ήταν σε μία πολλή καλή δουλειά. Είχαμε δική μας επιχείρηση και είχα μάθει να ζω πλουσιοπάροχα.

Ταξίδια, ρούχα, ινστιτούτα αισθητικής, οικιακοί βοηθοί για να μην χρειάζεται να κουράζομαι και φυσικά δεν χρειάστηκε να δουλέψω ποτέ. Όμως η επιχείρηση μετά τις καραντίνες έπεσε έξω και έκλεισε. Από τότε ζούμε στην ανέχεια.

Προσπαθεί να βρει δουλειά σαν υπάλληλος αλλά η αγορά έχει κλείσει, ειδικά για έναν άντρα που κοντεύει τα 60. Δεν ξέρω τι να κάνω και είμαι σε απόγνωση. Η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να ζήσω άλλο έτσι. Ακόμη και δουλειά να βρει σίγουρα δεν θα μπορέσουμε να ζήσουμε όπως ζούσαμε.

Το παιδί έχει πέσει ψυχολογικά, αφού δεν μπορεί να ακολουθεί τους φίλους του στις βόλτες του και είναι ακόμα 17 χρονών για να τα περνάει όλα αυτά. Και ζοριστήκαμε πολύ για να τον φέρουμε στον κόσμο, για να τον βλέπω να στερείται πράγματα.

Ακόμη κι εγώ να βρω δουλειά, δεν πρόκειται να ζήσουμε όπως ζούσαμε. Και ο άντρας μου είναι συνεχώς μέσα στην γκρίνια και στη μιζέρια. Μας τα έχει κόψει όλα, δεν με αφήνει να ψωνίζω και προχθές που πήρα εκεί ένα φόρεμα το έκανε ολόκληρο ζήτημα.

Σκέφτομαι να χωρίσω και να πάω με το παιδί να ζήσω στις Σέρρες. Εκεί έχω δικό μου σπίτι, θα βρω και μία δουλειά και θα στρώσουν τα πράγματα. Δεν τον αντέχω άλλο έτσι όπως έχει γίνει και σίγουρα μπορώ και αξίζω να ζήσω καλύτερα» καταλήγει, τελικά, η 52χρονη.

Ο άντρας μου έλαβε αυτή τη φωτογραφία μου και θέλει αμέσως διαζύγιο – Μπορείτε να δείτε τι φταίει η φωτογραφία που έστειλε;

0

Ήταν απλώς μια συνηθισμένη μέρα όταν έστειλα στον άντρα μου μια φωτογραφία μου να στέκομαι δίπλα στο άλογο του γείτονά μας.

Δεν το σκέφτηκα τίποτα εκείνη τη στιγμή. Βοηθούσα για λίγο στους στάβλους και ο Θάντερ, ένα τεράστιο μαύρο άλογο, είχε γίνει το αγαπημένο μου.

Παρά το μέγεθός του, ήταν ευγενικός και ευγενικός. Αλλά όταν ο άντρας μου είδε την εικόνα, όλα άλλαξαν. Το μεγέθυνε, το τσέκαρε ξανά και ξανά και μετά ήρθε το μήνυμά του – κρύο και ασυνήθιστο. «Θέλω διαζύγιο».

Σκέφτηκα ότι πρέπει να είναι αστείο. Αλλά μετά φώναξε, και ο θυμός στη φωνή του ήταν αλάνθαστος. «Πόσο καιρό συνεχίζεται αυτό;» ρώτησε. «Τι λες;» ρώτησα μπερδεμένη. «Η σκιά», με έκοψε. «Στην πλάτη σου. Μη μου λες ψέματα.” πάγωσα. Μετά κοίταξα ξανά την εικόνα και είδα τι είχε παρατηρήσει.

Το κεφάλι και ο λαιμός του Thunder είχαν ρίξει μια σκιά στην πλάτη μου – δημιουργώντας μια απόκοσμη ψευδαίσθηση σαν ένας άντρας να στεκόταν πίσω μου, με τα χέρια του τυλιγμένα γύρω από τη μέση μου. Μακάρι οι Ουκρανοί να μορφωθούν στον γρανίτη – όπως και τα παιδιά Εκείνη τη στιγμή συνειδητοποίησα τι πίστευε. Του φαινόταν ότι δεν ήμουν μόνος. Όσο κι αν προσπάθησα να εξηγήσω ότι ήταν απλώς η σκιά του αλόγου, αρνήθηκε να με πιστέψει.

Η ετυμηγορία του ήταν σαφής και κανένα επιχείρημα δεν μπορούσε να το αλλάξει αυτό. Η εικόνα είχε παίξει ένα σκληρό τέχνασμα, διαστρεβλώνοντας την πραγματικότητα τόσο πολύ που κατέστρεψε την εμπιστοσύνη του σε μια στιγμή. Δεν ήταν μόνο η φωτογραφία. ήταν η πίστη σε εμάς που έσπασε. Από εκείνη τη στιγμή, αμφισβήτησε τα πάντα, και καμία εξήγηση δεν μπορούσε να αποκαταστήσει τη ζημιά.

of