Οι φακίδες είναι συστάδες συμπυκνωμένης μελανίνης που είναι πιο συχνά ορατές σε άτομα με ανοιχτή χροιά δέρματος. Μια φακίδα ονομάζεται, επίσης, εφελίδα. Στις φακίδες δεν υπάρχει αυξημένος αριθμός κυττάρων που παράγουν μελανίνη (μελανοκύτταρα), αλλά αυξημένη παραγωγή μελανίνης. Αυτό τις διακρίνει από τις κρεατοελιές.
Οι φακίδες δεν έχουν γενετικό υπόβαθρο. Ωστόσο, ο αριθμός των φακίδων είναι γενετικά καθοριζόμενος και σχετίζεται με την παρουσία της παραλλαγής του γονιδίου MC1R υποδοχέα της μελανοκορτίνης-1.
Ο σχηματισμός των φακίδων πυροδοτείται από την έκθεση στο ηλιακό φως. Η έκθεση στην ακτινοβολία UV-B ενεργοποιεί τα μελανοκύτταρα για να αυξήσει την παραγωγή μελανίνης, η οποία μπορεί να προκαλέσει φακίδες για να γίνει πιο σκούρα και πιο ορατή.
Οι φακίδες, κατά κύριο λόγο, εμφανίζονται στο πρόσωπο, αν και μπορεί να εμφανιστούν σε οποιαδήποτε σημείο του δέρματος που εκτίθενται στον ήλιο, όπως τα χέρια ή τους ώμους. Υψηλές συγκεντρώσεις μελανίνης κάνουν τις φακίδες να πολλαπλασιάζονται και να καλύπτουν ολόκληρη μια περιοχή του δέρματος, όπως το πρόσωπο.
Οι φακίδες είναι σπάνιες σε βρέφη, και βρίσκονται, συνήθως, σε παιδιά πριν την εφηβεία. Μετά την έκθεση στον ήλιο, οι φακίδες θα επανεμφανιστούν εάν έχουν αλλοιωθεί με κρέμες ή λέιζερ και δεν γίνεται προστασία από τον ήλιο, αλλά ξεθωριάζουν με την ηλικία, σε ορισμένες περιπτώσεις.
Οι φακίδες δεν είναι μια διαταραχή του δέρματος, αλλά οι άνθρωποι με φακίδες έχουν γενικά χαμηλότερη συγκέντρωση μελανίνης, και είναι επομένως πιο ευαίσθητοι στις επιβλαβείς επιδράσεις της υπεριώδους ακτινοβολίας. Προτείνεται ότι οι άνθρωποι των οποίων το δέρμα έχει την τάση να κάνει φακίδες να αποφεύγουν την υπερβολική έκθεση στον ήλιο και να χρησιμοποιούν αντηλιακό, ακόμη και το χειμώνα.
Επί οκτώ ημέρες έζησε δίπλα στους νομάδες της θάλασσας ο Γάλλος φωτογράφος Rehahnπροκειμένου να καταγράψει με τον φακό του αυτή την άγνωστη και μοναδική φυλή που ζει στον δικό της μικρό παράδεισο.
Σύμφωνα με τον Γάλλο φωτογράφο, τα μέλη της φυλής, που κατοικούν στο νησί Βόρνεο, στο νησί Μιντανάο στις Φιλιππίνες και στα νησιά του αρχιπελάγους Σούλου στον Ειρηνικό, είναι πολύ φιλικά.
Δεν δίστασαν να τον προσκαλέσουν στις καλύβες τους αλλά και να στηθούν με άνεση για να τους φωτογραφίσει!
Οι Badjao βγαίνουν στην ξηρά μόνο για να πουλήσουν την αλιεία τους, για να θάψουν τους νεκρούς τους και για να μαζέψουν υλικά για να κατασκευάσουν τις βάρκες τους.
Οι Μπατζάο φτιάχνουν μόνοι τους τις βάρκες τους που λέγονται lepa-lepa, στις οποίες ζουν και με τις οποίες ταξιδεύουν.
Μακριά από το σύγχρονο πολιτισμό οι Bajau ζουν σε απόλυτη αρμονία με τη φύση.
Από μωρά μαθαίνουν να κολυμπούν και να ψαρεύουν, καταναλώνουν ελάχιστα και απολαμβάνουν μόνο όσα τους προσφέρει η πανέμορφη θάλασσα που είναι το σπίτι τους.
Ζουν σε βάρκες, τρώνε ψάρια και προστατεύονται από τον ήλιο φορώντας μια ειδική μάσκα από κουρκουμά.
Ζουν απολύτως στο «τώρα» και είναι ευτυχισμένοι.
Ξέρουν όσο κανείς άλλος τα μυστικά της θάλασσας.
Είναι δεινοί δύτες και ικανοί ψαράδες. Δεν ξέρουν γραφή και ανάγνωση και δεν γνωρίζουν την ηλικία τους.
Δεν τους ενδιαφέρει.
Από την ηλικία των οκτώ ετών τα παιδιά της φυλής μαθαίνουν να κάνουν καταδύσεις και να παραμένουν στον βυθό, σε βάθος είκοσι μέτρων για αρκετά λεπτά!
Ο 35χρονος φωτογράφος χαρακτήρισε τα παιδιά των Μπατζάο σαν «ψάρια που ζουν στο νερό».
Ζουν όμως ήρεμα και γαλήνια χωρίς άγχος και στρες.
Τα μέλη της φυλής Bajau, οι νομάδες της θάλασσας, δεν αναγνωρίζονται αλλά ούτε γίνονται αποδεκτά από τα γειτονικά κράτη.
Αλλά δεν τους ενδιαφέρει. Βρίσκονται εκεί από επιλογή: την επιλογή να ζήσουν στον παράδεισο, το δικό τους μικρό παράδεισο.