Σφαγή. Σφαγή κανονική. Σφαγή μαζική. Όχι καθ’ υπερβολήν. Το είπαν και το έκαναν, στη Δανία σφάζουν εκατομμύρια μινκ γιατί βρέθηκαν θετικά στον COVID-19. Και μετά την φρικτή είδηση με τα εκατομμύρια σφαγμένα μινκ στη Δανία, ήρθε κι η σειρά της Ελλάδας. Της Ελλάδας που μόλις πριν λίγες μέρες η πολιτεία αποφάσισε να χρηματοδοτήσει με 3.000.000 ευρώ,το γδάρσιμο ζωντανών ζώων.
Της Σταματίνας Σταματάκου
Τι μάθαμε από την έλευση της πανδημίας στις ζωές μας σχεδόν 1 χρόνο τώρα; Τίποτα.
Κλεινόμαστε στα σπίτια μας, παλεύουμε με έναν αόρατο εχθρό, με έναν ιό, καταστρέφεται η οικονομία μας, η καθημερινότητά μας, ξεχνάμε όσα είχαμε δεδομένα κι όμως παραμένουμε οι ίδιοι. Μας έφταιγαν οι Κινέζοι που τρώνε από σκύλους και γάτες μέχρι παγκολίνους (κι αυτοί «φυσιολογικό» το βρίσκουν) αλλά δε μας φταίνε οι γουναράδες στην Καστοριά και την Κοζάνη που εκτρέφουν ζώα σε φρικτά κλουβιά για να τα γδάρουν ζωντανά και να καλύψουν τη ματαιοδοξία κάποιων και να γεμίσουν τις τσέπες κάποιων άλλων. Νομίζουμε ότι δε μας φταίμε, ότι δεν φέρουμε ευθύνη.
Τι κι αν είναι γνωστό ότι η υποβάθμιση της βιοποικιλότητας και η καταστροφή φυσικών οικοτόπων, ευνοούν την εμφάνιση και εξάπλωση ζωονόσων; Τι κι αν η αποδάσωση -που πραγματοποιείται ως επί το πλείστον για την επέκτασης της βιομηχανικής κτηνοτροφίας- συμβάλλει στην ανάπτυξη ασθενειών, όπως η ελονοσία και ο Έμπολα;
Εντούτοις, η ανθρωπότητα συνεχίζει ακάθεκτη τις συνήθειες της γιατί νομίζει ότι αποτελούν «επιλογή της». Έχει δικαίωμα να επιλέγει ελεύθερα όντας το κυρίαρχο είδος, νομίζει ότι ο πλανήτης της ανήκει και δεν έχει καταλάβει ότι του ανήκει. Ασυδοσία.
Πλέον όμως τίθεται το ερώτημα κατά πόσο είναι ζήτημα επιλογής όταν οι «επιλογές» αυτές βάζουν σε κίνδυνο όλο τον πλανήτη και την ίδια την ανθρωπότητα.
Το ζήτημα της μετάδοσης σε μονάδες παραγωγής γούνας είχε τεθεί πολύ νωρίτερα από φιλοζωικές οργανώσεις στη χώρα μας. Ήταν απορίας άξιον γιατί οι γουνοπαραγωγικές περιοχές ακόμη κι όταν είχαμε ελάχιστα κρούσματα είχαν μονίμως πρόβλημα. Η απάντηση ήρθε αργοπορημένα. Η απόφαση είναι ειλημμένη, αποτελεί υγειονομικό ζήτημα, θα θανατωθούν όλα. Αποτελεί όμως και ηθικό. Και η ηθική μας αυτή την φορά θα χάσει, το ζήτημα είναι να μη χαθεί.
ρομοκρατημένοι οι υπάλληλοι της Προστατευόμενης περιοχής άγριων ζώων Shendiaoshan, που βρίσκεται στην επαρχία Shandong, αναγκάστηκαν να παρέμβουν όταν ένας θηλυκός ελέφαντας επιχείρησε να σκοτώσει το μωράκι της λίγο μετά τη γέννησή του.
ένας θηλυκός ελέφαντας επιχείρησε να σκοτώσει το μωράκι της λίγο μετά τη γέννησή του.
Η μαμά ελέφαντας, άγνωστο για ποιο λόγο, προσπάθησε να πατήσει το παιδί της αμέσως μετά τον τοκετό, σε ένα ζωολογικό κήπο της Κίνας.
Οι κτηνίατροι αρχικά πίστεψαν ότι ήταν ατύχημα. Πήραν το μωράκι, περιποιήθηκαν τις πληγές του και δυο ώρες αργότερα, το επέστρεψαν στην μητέρα του. Εκείνη όμως και πάλι προσπάθησε να το πατήσει και να το σκοτώσει.
Τότε οι φύλακες του ζωολογικού κήπου αποφάσισαν να πάρουν το μωρό ελεφαντάκι μακριά από την μητέρα του.
Ήταν πλέον ξεκάθαρο σε όλους ότι η μαμά δεν ήθελε το μωρό της. Το είχε καταλάβει με τον πιο σκληρό τρόπο και το ίδιο το παιδί της.
Τι έκανε το μωρό ελεφαντάκι στη συνέχεια; Έκλαιγε για 5 ολόκληρες ώρες και όσο και αν προσπάθησαν οι υπεύθυνοι του ζωολογικού κήπου να το παρηγορήσουν, δεν τα κατάφεραν.
Έκλαιγε για 5 ολόκληρες ώρες και όσο και αν προσπάθησαν οι υπεύθυνοι του ζωολογικού κήπου να το παρηγορήσουν, δεν τα κατάφεραν.
Αν αυτό δεν αποτελεί απόδειξη ότι τα ζώα έχουν συναισθήματα, τότε ποιο είναι αυτό που θα μπορούσε να μας πείσει;
Αν αυτό δεν είναι απόδειξη ότι τα ζώα έχουν συναισθήματα, τότε τι μπορεί να είναι;
Για όλους αυτούς που εξακολουθούν να υποστηρίζουν ότι τα ζώα δεν «αισθάνονται», ότι δεν νιώθουν φόβο πριν από τον θάνατο τους και ότι δεν έχουν συναισθηματικό επίπεδο παρόμοιο με αυτό των ανθρώπων, έρχεται αυτή η τραγική ιστορία να τους διαψεύσει.
Τα ζώα, όπως και οι άνθρωποι, βιώνουν ένα ευρύ φάσμα συναισθημάτων, χαίρονται, λυπούνται και επιδιώκουν να αγαπήσουν και να αγαπηθούν.
Όλα τα μωρά, κάθε είδους, θέλουν να νιώθουν την στοργή και την αγάπη της μητέρας τους. Τα δάκρυα στα μάτια αυτού του μικρού ελέφαντα μας υπενθυμίζουν ότι πρέπει να λαμβάνουμε περισσότερο υπόψη τις ανάγκες και τις επιθυμίες των ζώων με τα οποία μοιραζόμαστε το ίδιο οικοσύστημα.
Το μωρό ελέφαντας ήταν πολύ αναστατωμένο και έκλαιγε για πέντε ώρες.
Σύμφωνα με μια εκπρόσωπο του ζωολογικού κήπου, «Το μωρό ελέφαντας ήταν πολύ αναστατωμένο και έκλαιγε για πέντε ώρες όσο και αν προσπαθήσαμε να το παρηγορήσουμε. Δεν μπορούσε να αντέξει τον αποχωρισμό του από τη μητέρα του, η οποία προηγουμένως προσπάθησε επανειλημμένα να το σκοτώσει.”
Το έγκλημα στη Γέφυρα Θεσσαλονίκης που συγκλόνισε την κοινή γνώμη, έφερε στο προσκήνιο την αθέατη και εξαιρετικά επικίνδυνη εγκληματικότητα, που συνδέεται με την κακοποίηση και θανάτωση ζώων.
Το παιδί-θύτης της στυγερής δολοφονίας στη Γέφυρα της Θεσσαλονίκης, όπως προέκυψε από πολλές μαρτυρίες, είχε βεβαρημένο παρελθόν στις θανατώσεις και κακοποιήσεις αδέσποτων σκύλων, κουνελιών και άλλων ζώων, οπλοφορούσε και δεν άφηνε σκυλί να περάσει έξω από το σπίτι του.
Η τοπική κοινωνία δεν μπόρεσε να δει την επικινδυνότητα που κρύβουν αυτές οι εγκληματικές συμπεριφορές και δεν τις κατήγγειλε. Αλλωστε, πολλοί είναι εκείνοι που λανθασμένα θεωρούν, πως το να σκοτώνει κανείς ή να κακοποιεί τα ζώα δεν σηματοδοτεί βαριά εγκληματικότητα.
Ομως, εμπεριστατωμένες μελέτες διεθνώς αλλά και εμπειρίες των διωκτικών αρχών συνδέουν ευθέως την κακοποίηση και τη θανάτωση των ζώων με την ενδοοικογενειακή βία και τη διάπραξη βαρύτατων κακουργημάτων, όπως οι ανθρωποκτονίες και οι εμπρησμοί.
Οπου υπάρχει, λένε οι ειδικοί, κακοποίηση και θανάτωση ζώου, κρύβεται ενδοοικογενειακή βία, κακοποιήσεις ανηλίκων, βιωμένη βία και είναι το προειδοποιητικό σήμα για τα χειρότερα. Για την εκδήλωση, δηλαδή, βιαιότερων συμπεριφορών. Αλλά ας δούμε τι αποδεικνύουν οι επιστημονικές μελέτες:
Το 71% κακοποιημένων γυναικών έχει καταθέσει ότι στο άμεσο περιβάλλον του, κυρίως ο σύντροφός τους ή άλλα στενά συγγενικά τους πρόσωπα είχαν προβεί σε κακοποιήσεις ζώων, κατοικίδιων ή αδέσποτων και σε θανατώσεις. Το 85,4% των γυναικών που έχουν υποστεί κακοποίηση και το 63% των παιδιών που είναι θύματα ενδοοικογενειακής βίας έχουν βιώσει μέσα στο σπίτι περιστατικά κακοποίησης ζώων ή θανάτωσής τους.
Το 32% των θυμάτων ενδοοικογενειακής βίας, γυναίκες κυρίως, έχει δηλώσει ότι τα παιδιά τους είχαν προβεί σε πράξεις βίας κατά των ζώων. Και βέβαια, οι κυνομαχίες, ακραία και επικίνδυνη συμπεριφορά, συνδέεται, επιστημονικά και από τον νόμο, με την εκδήλωση βαρύτατης εγκληματικής δράσης.
Σε πολλές χώρες του κόσμου, πλέον, όταν εντοπίζεται περιστατικό κακοποίησης ζώου ή θανάτωσής του, διωκτικές αρχές και δικαιοσύνη ψάχνουν αμέσως για ενδοοικογενειακή βία και άλλες εγκληματικές συμπεριφορές. Στη χώρα μας, όπου τα ζώα ακόμα αντιμετωπίζονται ως «πράγματα» από πολλούς, η τοποθέτηση τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα ειδικού εισαγγελέα για την προστασία τους υπήρξε ένα βήμα.
Η εισαγγελέας για την προστασία των ζώων, Πετρούλα Μακρή, προσπαθεί καθημερινά να εφαρμόσει τον νόμο, ενώ τα τελευταία χρόνια, αστυνομικές και δικαστικές αρχές έχουν δώσει δείγματα παραδειγματικής τιμωρίας εκείνων που κακοποιούν κατοικίδια ή άτυχα αδέσποτα που ζουν κατά χιλιάδες στην ελληνική επικράτεια, προς δόξαν της έλλειψης πολιτισμού που διακρίνει την πλειονότητα.
Ενημέρωση
Η νομοθεσία μας, με τα όποια κενά της, τιμωρεί την εγκληματική συμπεριφορά κατά των ζώων, όμως δεν έχει επαρκώς συνειδητοποιηθεί η άμεση σύνδεση της κακοποίησης με τη βαριά εγκληματικότητα και την ενδοοικογενειακή βία. Για τον λόγο αυτό, η Πανελλήνια Φιλοζωική Ομοσπονδία, το υπουργείο Προστασίας του Πολίτη, η ΕΛ.ΑΣ. και η ΜΚΟ «Συμμαχία για την Ελλάδα» κάλεσαν στη χώρα μας στελέχη από τις ΗΠΑ, εξειδικευμένους αστυνομικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς, που μετείχαν σε ημερίδα ενημέρωσης και εκπαίδευσης των κρατικών λειτουργών, προκειμένου να μάθουν ότι η κακοποίηση και η θανάτωση ζώων κρύβουν ενδοοικογενειακή βία και έγκλημα.
«Το ζώο συνήθως είναι το πρώτο θύμα» τονίζει η πρόεδρος της Πανελλήνιας Φιλοζωικής Ομοσπονδίας Ειρήνη Μολφέση, «η κακοποίηση και η θανάτωση των ζώων αποτελούν τη βασικότερη ένδειξη για ό,τι θα ακολουθήσει».
Ειδικά για τους εφήβους, όπως ο 14χρονος στη Γέφυρα Θεσσαλονίκης, ο πανεπιστημιακός Δημ. Δούκας από το πανεπιστήμιο της Θεσσαλίας, σε μελέτη του, δεν αφήνει κανένα περιθώριο άλλης ανάγνωσης.
Οι έφηβοι που θανατώνουν ή κακοποιούν βάναυσα ζώα, εμφανίζουν συμπτώματα ψυχικών διαταραχών και σοβαρές αντικοινωνικές συμπεριφορές με ό,τι αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Οι κακοποιήσεις και θανατώσεις ζώων, με άλλα λόγια, είναι το χαλάκι κάτω από το οποίο κρύβονται πολλά. Εγκληματικές συμπεριφορές και παντός είδους κακοποιήσεις και βία.
Είδαμε λοιπόν πως το ζώο στη ζωή μας δεν είναι υποκατάστατο. Πως η σχέση μαζί του είναι μια πρότυπη, αυθεντική, πρωταρχική σχέση, υπαγορευμένη από την ίδια την φύση.
Θα προχωρήσω όμως πάρα πέρα. Όχι μόνο το ζώο δεν είναι υποκατάστατο – αλλά για τον άνθρωπο είναι αναντικατάστατο. Η σύνδεση με αυτό προσφέρει κάτι που δεν μπορεί να το αντλήσουμε από αλλού. Ούτε από την σχέση με άλλον άνθρωπο.
Για τον Μίλαν Κούντερα, στον οποίο χρωστάμε μια από τις βαθύτερες αναλύσεις της ζωοφιλίας (στο μυθιστόρημά του Η Αβάσταχτη Ελαφρότητα του Είναι) η αγάπη ανάμεσα στο ζώο και τον άνθρωπο είναι ανώτερη από την αγάπη μεταξύ των ανθρώπων.
“… η αγάπη του άντρα και της γυναίκας”, γράφει “είναι εξαρχής ενός είδους κατώτερου απ’ αυτό που μπορεί να είναι () η αγάπη ανάμεσα στον άνθρωπο και στον σκύλο, αυτή η παραδοξότητα της ιστορίας που ίσως ο Πλάστης να μην την είχε προβλέψει.”
Και ο Κούντερα αναλύει τα χαρακτηριστικά αυτής της αγάπης. Άδολη, εκούσια, καθαρή, ελεύθερη. Ειδυλλιακή. Η λέξη ειδύλλιο αναφέρεται στον Παράδεισο.
Γιατί το ζώο είναι αναντικατάστατο;
Αρκετά χρόνια πριν από τον Κούντερα είχα γράψει στο Βιβλίο των Γάτων: Τα ζώα είναι αυτά που είναι. Καθαρή φύση. Τίμια κοιτάνε, κατάματα. Ο άνθρωπος, έξω από την φύση αναζητά.
To ζώο είναι. Ο άνθρωπος γίνεται. Αν μπορεί.
Το ζώο είναι αναντικατάστατο διότι παρέχει στον άνθρωπο την επαφή με το καθαρό ‘Ον. Μπορείτε να το ονομάσετε φύση ή παράδεισο.
Το ζώο ΕΙΝΑΙ. Απόλυτα, αυθόρμητα, τέλεια. Μια ύπαρξη πλήρης. Ο άνθρωπος, από τότε που γεύτηκε το δέντρο της Γνώσης, δεν είναι πλήρης. Διότι ξέρει πως θα πεθάνει.
Η γνώση του θανάτου και της φθοράς, υπονομεύει το ανθρώπινο ον. Το κάνει αβέβαιο, παροδικό, αμφίβολο.
Δίπλα στον άνθρωπο, το κάθε ζώο είναι ένας βράχος σιγουριάς και τελειότητας.
Ο άνθρωπος, με τη γνώση, αλλοτριώθηκε. Αποξενώθηκε. Δεν βρίσκεται μέσα στη φύση – είναι απέναντι. Δεν κάνει ένα με το παν – είναι άλλος, ξένος.
Το ζώο ανήκει στο παν. Είναι η γέφυρα που μας συνδέει με την ζωή πριν απο τη γνώση. Ίσως και με τη ζωή μετά τη γνώση…
Οι ταπεινοί σκύλοι, οι αθόρυβες γάτες, είναι πρεσβευτές του όντος κοντά μας. Είναι αγγελιαφόροι της άλλης όχθης.
Αν ρωτήσετε τους περισσότερους ζωόφιλους, τι τους ελκύει στα ζώα, θα σας μιλήσουν για την σταθερότητα, την εμπιστοσύνη. Το ζώο, θα σας πουν, δεν σε προδίδει ποτέ.
Γιατί δεν προδίδει ούτε τον εαυτό του. Είναι αυτό που είναι. Ξέρει αυτά που ξέρει, απόλυτα.
Δεν ταλαντεύεται. Δεν παλινδρομεί. Δεν αμφιβάλλει ούτε αμφισβητεί. Δεν έχει άγχος θανάτου ούτε ζωής.
Και η αγάπη του είναι σταθερή και διαυγής. Δεν έχει προϋποθέσεις, ούτε διαθέσεις, ούτε διακυμάνσεις.
Το ζώο είναι και η σταθερότητα μέσα στο χρόνο – η υπέρβαση της ιστορίας.
Πορεύεται δίπλα μας μέσα στην ιστορία αλλά δεν της ανήκει. Ανήκει στη φύση. Η φύση είναι ανιστορική.
Εμείς αλλάζουμε συνέχεια – όμως ένας σκύλος από την Ασσυρία και μια γάτα από την αρχαία Αίγυπτο, είναι ίδιοι με τους σημερινούς.
Το πιο συγκινητικό περιστατικό που έχει ποτέ γραφτεί για συμπεριφορά ζώου, αριθμεί ηλικία τριών χιλιάδων ετών:
Ο ‘Αργος ο σκύλος του Οδυσσέα περίμενε είκοσι χρόνια να δει τον άνθρωπό του για να ξεψυχήσει.
Εκεί και ο ‘Αργος κείτουνταν τσιμπούρια φορτωμένος
Και τότε, όπως μυρίστηκε κοντά του τον Οδυσσέα
κούνησε λίγο την ουρά, κατέβασε τ’ αυτιά του,
όμως δεν είχε δύναμη να τρέξει πια κοντά του
Και ο σκληρός Οδυσσέας, έτοιμος για εκδίκηση, παραλίγο να προδοθεί. Κλαίει για πρώτη φορά (απομόρξατο δάκρυ). Κι ευθύς ως φεύγει, ο ‘Αργος πεθαίνει.
‘Αργον δ’αυ κατά μοίρα λάβεν μέλανος θανάτοιο
αυτίκ’ιδόντα Οδυσύα εεικοστώ ενιαυτώ.
Μοίρα έχει και ο ‘Αργος. Σαν τους ανθρώπους. Τον μαύρο θάνατο. Περίμενε είκοσι χρόνια. Πέστε μου μετά πως ο σκύλος έρχεται μόνο για το κόκαλο, κι η γάτα για το ψάρι.
Αυτή την σταθερότητα, αυτή την πίστη, σπάνια – η ποτέ – δεν την βρίσκεις σε άνθρωπο. Στο ζώο πάντα. Εκεί ισχύουν νόμοι ενός άλλου κόσμου.
Το κοντινό μας ζώο είναι ό,τι μας απόμεινε από τον παράδεισο. Από την κατάσταση της σιγουριάς, της αθωότητας και της απλότητας που κάποτε εγκαταλείψαμε.
Ήδη οι ψυχίατροι έχουν αποδείξει πως ένας τετράποδος σύντροφος είναι το καλύτερο αντίδοτο στο άγχος της ύπαρξης. Ο άλλος άνθρωπος δεν μπορεί να σας δώσει αυτό το αίσθημα του απόλυτα απλού. Ίσως μόνο ένα βρέφος, που κι αυτό στην αρχή, είναι καθαρή φύση.
Ο Κούντερα έγραψε: “κανένα ανθρώπινο πλάσμα δεν μπορεί να κάνει σε ένα άλλο την δωρεά του ειδυλλίου. Μόνο το ζώο μπορεί, επειδή δεν το έδιωξαν από τον Παράδεισο.”
Να γιατί το ζώο είναι αναντικατάστατο.
Αποτελεί τον ομφάλιο λώρο που μας συνδέει με την αθώα και άδολη ύπαρξη, με τον αρχέγονο εαυτό μας, τις ρίζες μας.
Κι όσο περισσότερο απομακρυνόμαστε από τη φύση, τόσο πιο πολύ θα μας χρειάζονται τα ζώα. Για να εξισορροπούν την αμφιβολία. Να μας βοηθάνε να ξεχνούμε την αλλοτρίωση. Να αποκαθιστούν μέσα μας την αρμονία και την ενότητα.
Οι απίστευτες αντιδράσεις των ζώων που απελευθερώνονται στη φύση μετά από πολύ καιρό αιχμαλωσίας σε κλουβιά και ‘γεύονται’ την ελευθερία.
Η ελευθερία είναι πολύ σημαντική όχι μόνο για τον άνθρωπο αλλά και για τα ζώα. Στο συγκεκριμένο βίντεο καταγράφονται οι μοναδικές αντιδράσεις ορισμένων ζώων που ελευθερώνονται από τα κλουβιά τους μετά από πολύ καιρό αιχμαλωσίας. Η χαρά τους είναι εμφανής.
Έτσι, βλέπουμε λιοντάρια, τίγρεις, χιμπατζήδες, κουνέλια, ακόμα και κοτόπουλα να εξετάζουν το νέο τους περιβάλλον, να το μυρίζουν και να “γεύονται” την αίσθηση της ελευθερίας μετά από πολύ καιρό.
Το βίντεο είναι πραγματικά συγκινητικό αξίζει να το διαδώσετε.
Παχουλά μελαχρινά vs αδύνατων ξανθών μοντέλων. Ποιες γυναίκες πιστεύετε ότι πωλούν περισσότερα εσώρουχα; Ενα startup έκανε ένα πείραμα με ενδιαφέροντα αποτελέσματα.
Η έρευνα – πείραμα ενός startup γυναικείων εσωρούχων στη Νέα Υόρκη, του Adore me, έχει μεγάλο ενδιαφέρον αφού αποκαλύπτει ποια μοντέλα επηρεάζουν περισσότερο τις γυναίκες, όταν πρόκειται να αγοράσουν εσώρουχα. Τα αδύνατα ή τα παχουλά; Τα ξανθά ή τα μελαχρινά;
Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, οι γυναίκες προτιμούν να αγοράζουν εσώρουχα που προβάλλονται στις διαφημίσεις από μελαχρινά και υπερμεγέθη μοντέλα.
Η ίδια έρευνα τονίζει ότι οι καταναλωτές προτιμούν ένα ζουμερό μοντέλο εσωρούχων, αφού αυτό εξασφαλίζει περισσότερες πωλήσεις, σύμφωνα με την έρευνα.
Το μόλις 3 ετών startup, το οποίο ιδρύθηκε από τον Morgan Hermand-Waiche, πουλάει εσώρουχα και μαγιό online, προσφέρει μεγάλη ποικιλία σε νούμερα για να ανταποκρίνεται στις ανάγκες όσο δυνατόν περισσότερων γυναικών. Τα σουτιέν της εταιρείες βγαίνουν σε μεγέθη που κυμαίνονται από 30Α έως 44G (ενώ τα εσώρουχα της Victoria Secret κυμαίνονται από 32ΑΑ μέχρις 38DD).
Το τεστ των τριών διαφημιστικών σποτ
Σε αυτό το πνεύμα, όταν η εταιρεία ξεκίνησε την πρώτη τηλεοπτική της καμπάνια τον Ιανουάριο,έκανε ένα τεστ. Δημιούργησε 3 διαφορετικές διαφημίσεις για να διαπιστώσει ποια από τις τρεις θα είχε μεγαλύτερη απήχηση.
Στις δύο από τις τρεις διαφημίσεις πρωταγωνιστούσαν αδύνατα μοντέλα, ενώ στην τρίτη πρωταγωνιστούσαν υπερμεγέθη μοντέλα με πρωταγωνίστρια μία μελαχρινή.
Οι διαφημίσεις μεταδόθηκαν όλο τον Ιανουάριο, ενώ η εταιρεία παρακολουθούσε σε απευθείας μετάδοση την εξέλιξη των διαδικτυακών πωλήσεων.
H διαφήμιση με τα αδύνατα μοντέλα
Η διαφήμιση με τα υπερμεγέθη μοντέλα
Το μελαχρινό παχουλό μοντέλο τετραπλασίασε τις πωλήσεις
Το σποτ με το υπερμεγέθες μελαχρινό μοντέλο τετραπλασίασε τις πωλήσεις της εταιρείας, σε σχέση με τα σποτ με τα αδύνατα μοντέλα. Και, τονίζεται ότι η ώθηση στις πωλήσεις δεν προέκυψε μόνο από γυναίκες που αγόραζαν εσώρουχα σε μεγάλα μεγέθη.
Πρωταγωνίστρια του σποτ ήταν η Κάντις Χάφιν, το πρώτο μοντέλο με καμπύλες που πριν από λίγους μήνες πόζαρε γυμνόστηθη στο ημερολόγιο της Pirelli.
«Υπάρχει μια γενική νοοτροπία ότι οι γυναίκες πρέπει να είναι εξαιρετικά αδύνατες» είπε ο Hermand-Waiche, 33 ετών. «Εμείς αποδεικνύουμε ότι δεν ισχύει».
Είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η διαφήμιση με τα υπερμεγέθη μοντέλα ήταν και πολύ πιο οικονομική από τις άλλες και μάλιστα στο 1/10 του κόστους! Δεν έγινε κανένα ρετούς στα μοντέλα, κάτι που επίσης αποδεικνύει ότι οι ρετουσαρισμένες φωτογραφίες δεν μεταφράζονται σε περισσότερες πωλήσεις.
Οι μελαχρινές πούλησαν περισσότερο από τις ξανθές
Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας Adore Me ξεκαθάρισε επίσης ότι «οι πελάτες της εταιρείες προτιμούν τις μελαχρινές και όχι τις ξανθές, όταν πρόκειται να αγοράσουν εσώρουχα».
Η Adore Me είναι μια εταιρεία που ξεκίνησε το 2012, ενώ το 2013 τα έσοδά της ανήλθαν σε 5.600.000 δολάρια.
Σάββατο 25 Φεβρουαρίου στις 18:00 και με αφετηρία το μετρό Συντάγματος (δωρεάν συμμετοχή).
Ο ετήσιος, τερατώδης περίπατος των “διαφορετικά ζωντανών”, μια φρέσκια, τρελή ιδέα ζόμπι παρέλασης στο κέντρο της πόλης, στα πλαίσια αντίστοιχων εκδηλώσεων του εξωτερικού.
Ζόμπι και πλάσματα αλλόκοσμα, θα ακούσουν το κάλεσμα του #zombiethrillerparty και θα “συρθούν” από την Ερμού και το Θησείο μέχρι το Θέατρο Χυτήριο (Κεραμεικός) σκορπώντας τη φρίκη!
Tι είναι ένα “zombie walk”; Ξεκίνησε από την Αμερική (2001 Sacramento, California) αλλά επεκτάθηκε και στην Ευρώπη.
Είναι μια παρέλαση “νεκροζωντανών”, στην οποία πλήθος κόσμου ντύνεται, μακιγιάρεται σα ζόμπι και περιφέρεται στην πόλη, πειράζοντας και ανατριχιάζοντας τους περαστικούς!
Το event αποτελεί μια συλλογική προσπάθεια και διοργάνωση πολλών ομάδων που σχετίζονται με τις ταινίες και σειρές τρόμου, τη μουσική και το cosplay (διαγωνισμός μεταμφιέσεων).
Η φετινή συνάντηση αφιερώνεται στη δεκαετία ’80, τη σειρά Stranger Things και τις ταινίες που την επηρέασαν ή αναφέρονται σε αυτή (The Goonies, E.T. The Extra-Terrestrial, Close Encounters, Star Wars – The Empire Strikes Back, Aliens, Nightmare on Elm Street, Poltergeist, The Evil Dead, The Thing κ.α.). Ζόμπι κάθε είδους, είναι φυσικά ευπρόσδεκτα!
Σύμφωνα με μια νέα μελέτη, τα παντρεμένα ζευγάρια που γνωρίστηκαν μέσω Διαδικτύου ήταν ελαφρώς πιο πιθανό να έχουν ένα ευτυχισμένο και μεγαλύτερο σε διάρκεια γάμο, σε σύγκριση με όσους γνωρίστηκαν με πιο παραδοσιακούς τρόπους.
Η διαφορά βέβαια που βρέθηκε ήταν μικρή, αν και ο αριθμός των ατόμων που γνωρίστηκαν μέσω Internet ήταν αρκετά μεγάλος, γεγονός που ώθησε τους ειδικούς να κάνουν λόγο για αδυναμίες της συγκεκριμένης μελέτης.
Ο συγγραφέας της μελέτης, ωστόσο, υπογραμμίζει ότι τα ευρήματα είναι αισιόδοξα κι ενθαρρύνουν τα άτομα που φοβούνται πως το Διαδίκτυο δεν προσφέρει τον κατάλληλο τόπο συνάντησης για το ξεκίνημα μιας ρομαντικής σχέσης.
Επισημαίνεται, μάλιστα, πως το Internet σηματοδοτεί την εξέλιξη και τη νέα τάξη πραγμάτων και μάλλον αποτελεί έναν πολύ λογικό και όχι παράξενο τόπο συνάντησης για τον σύγχρονο άνθρωπο με τον περιορισμένο προσωπικό χρόνο.
Στη μελέτη, η οποία διεξήχθη μέσω διαδικτύου, συμμετείχαν 19.000 άτομα που κατοικούσαν στις ΗΠΑ και παντρεύτηκαν άτομα του αντίθετου φύλου ανάμεσα στο 2005 και το 2012. Από τη στιγμή που οι γάμοι ήταν τόσο πρόσφατοι, το ποσοστό των ζευγαριών που ζουν σε διάσταση ή πήραν διαζύγιο ήταν χαμηλό, 2,5% στην πρώτη περίπτωση και 5% στη δεύτερη.
Η μελέτη αποκάλυψε ότι πάνω από το 1/3 των συμμετεχόντων γνώρισε το έτερο του ήμισυ στο Διαδίκτυο. Από αυτούς, το 45% γνωρίστηκε σε ιστοσελίδες γνωριμιών και το 21% σε σελίδες κοινωνικής δικτύωσης.
Όσοι από τους συμμετέχοντες δεν γνωρίστηκαν με το άτομο που παντρεύτηκαν στο Διαδίκτυο είχαν περισσότερες πιθανότητες να είναι είτε ηλικιωμένοι ή πολύ νέοι και όχι οικονομικά ευκατάστατοι. Ήταν πιο πιθανό, επίσης, η γνωριμία να έχει λάβει χώρα στον χώρο εργασίας (22%), στο φιλικό περιβάλλον (19%) ή στο σχολείο(11%).
Οι ερευνητές βρήκαν ότι το 7,6% όσων γνωρίστηκαν εκτός Διαδικτύου πήρε διαζύγιο, ενώ σε αυτούς που γνωρίστηκαν στο Internet το ποσοστό έπεφτε στο 5,9%. Η διαφορά παρέμενε ακόμα και μετά τον έλεγχο επίδρασης άλλων παραγόντων, όπως είναι για παράδειγμα η ηλικία και το εισόδημα.
Ταυτόχρονα, βρέθηκε πως όσοι γνωρίστηκαν στο Διαδίκτυο είχαν ελαφρώς πιο ευτυχισμένο γάμο, σε σύγκριση με τους υπόλοιπους.
Ένα από τα βασικά μειονεκτήματα της μελέτης ήταν ότι η μαρτυρία σχετικά με τον βαθμό στον οποίο ένας γάμος ήταν ευτυχισμένος προερχόταν μόνο από τον έναν σύντροφο, ο οποίος και συμμετείχε στη μελέτη.
Γιατί όμως οι γάμοι που ξεκινούν στο Διαδίκτυο είναι πιο ευτυχισμένοι και πιο σταθεροί; Μια πιθανή εξήγηση είναι πως όσοι γνωρίζονται με αυτόν τρόπο είναι έτοιμοι και επιθυμούν να ξεκινήσουν μια σχέση.
Στοχεύουν στη σχέση και αναζητούν τον κατάλληλο σύντροφο, δεν είναι κάτι που απλώς τους συμβαίνει, όπως γίνεται συχνά στην περίπτωση που οι δύο σύντροφοι γνωρίζονται στον χώρο εργασίας ή μέσω κοινών φίλων.
Δύο σημαντικές αδυναμίες της μελέτης είναι ότι από τη μία συμπεριλαμβάνει άτομα που είναι εκ των πραγμάτων εξοικειωμένα με το Διαδίκτυο, από τη στιγμή που διεξάγεται διαδικτυακά, και από την άλλη δεν συμπεριλαμβάνει τους ομοφυλόφιλους, οι όποιοι είναι ακόμα πιο πιθανό να γνωρίσουν τον σύντροφό τους μέσω του Διαδικτύου.
Η μελλοντική έρευνα είναι σημαντικό να διερευνήσει πιο αναλυτικά τον τρόπο εξέλιξης των ανθρώπινων σχέσεων με ή χωρίς την τεχνολογία.
Ο χωρισμός είναι μια διαφορετική διαδικασία για τον καθένα
Το να χωρίσει και να προχωρήσει κανείς στον επόμενο είναι δύσκολο για όλους αλλά για αυτούς τους συνδυασμούς ζωδίων είναι ακόμα χειρότερα τα πράγματα.
Οπότε μην είστε σκληρές με τη φίλη ή τον εαυτό σας, αν ανήκετε σε ένα από τα παρακάτω ζευγάρια.
Ο χωρισμός είναι μια διαφορετική διαδικασία για τον καθένα και για κάποιους συμπεριλαμβάνει μικρά ή και μεγαλύτερα πισωγυρίσματα για σεξ.
Δίδυμος & Τοξότης
Όταν αυτό το ζώδιο του αέρα με το αυτό το ζώδιο της φωτιάς έρθουν κοντά τότε υπάρχει άσβεστο πάθος. Η κοινή τους έντονη τάση στην περιέργεια τα κάνει πολύ ταιριαστό ζευγάρι. Και οι δύο ψάχνουν για έναν σύντροφο που τους συμπληρώνει, τους προκαλεί και τους κρατάει σε εγρήγορση -κι αυτό το βρίσκουν το ένα ζώδιο στο άλλο. Ταυτόχρονα όμως είναι άστατοι: έχουν την τάση να φεύγουν και να έρχονται χωρίς προειδοποίηση και αυτό κάνει τη σχέση τους ασταθή. Παρόλα αυτά ακόμα κι όταν φεύγουν παραμένουν ενθουσιασμένοι ο ένας με τον άλλο και συχνά θεωρούν ότι “ο άλλος ήταν αυτός που έφυγε”. Το αποτέλεσμα είναι να σμίγουν ξανά και ξανά για να ανακαλύψουν ότι η χημεία συνεχίζει να υπάρχει ακόμα κι αν η σχέση τους δεν ήταν γραφτό να κρατήσει.
Καρκίνος & Σκορπιός
Αυτά τα δύο ζώδια του νερού αγαπούν βαθιά, δυναμικά και δυσκολεύονται πολύ να προχωρήσουν. Ενώ αυτό μπορεί να δημιουργήσει ισχυρούς δεσμούς ανάμεσα σε έναν Καρκίνο κι έναν Σκορπιό, μπορεί επίσης να τους χωρίσει. Όταν νιώσουν απιστία και τα δύο ζώδια θα περάσουν στην άμυνα και την αντεπίθεση. Αυτό δημιουργεί έναν κύκλο που μπορεί να οδηγήσει στην τοξικότητα και απαιτεί το ζευγάρι να τραβήξει χωριστούς δρόμους. Όταν όμως το δέσιμο είναι τόσο βαθύ όσο μπορεί να είναι ανάμεσα σε αυτά τα δύο ζώδια είναι δύσκολο να σπάσει εντελώς. Υπάρχει πάθος που μπορεί πολύ εύκολα να αναζωπυρωθεί παρόλο που και οι δύο ξέρουν ότι πρέπει να προχωρήσουν.
Ζυγός & Ιχθύς
Είναι δύο από τα πιο ρομαντικά ζώδια. Πιστεύουν στην αγάπη και θέλουν μια ρομαντική σχέση παλιάς κοπής στη ζωή τους. Όταν, λοιπόν, χωρίσουν κανένας από τους δύο δεν θέλει να τα παρατήσει με την ελπίδα της συμφιλίωσης. Αυτό σημαίνει ότι δεν αφήνουν ποτέ την κατάσταση της σχέσης στην τύχη της αν υπάρχει ελπίδα επανασύνδεσης -ακόμα κι αν ξέρουν στο πού βάθος ότι δεν είναι γραφτό να είναι μαζί. Αυτή η γκρίζα ζώνη αφήνει ανοιχτή την πόρτα για ερωτικές συνευρέσεις στις οποίες καταλήγουν να συνειδητοποιούν ότι είναι περισσότερο ερωτευμένοι με την ιδέα του να είναι ερωτευμένοι μεταξύ τους.
Δεν πίστευα στα μάτια μου όταν εντόπισα το πρώτο – σφηνωμένο ανάμεσα στη ζώνη ασφαλείας και το ύφασμα του καθίσματος.
Μετά ένα άλλο κοντά στο πίσω κάθισμα. Κι ακόμα ένα στον μεντεσέ της πόρτας. Αυτά τα πράγματα ήταν παντού στο αυτοκίνητό μου.
Αρχικά νόμιζα ότι ήταν κάποιο είδος ξεραμένου εντόμου. Όταν όμως κοίταξα πιο προσεκτικά… αυτές οι δαγκάνες, τα μακριά πόδια, το κάπως τρομακτικό πρόσωπο – ήξερα ότι έπρεπε να βρω απαντήσεις.
Έκανα λοιπόν μια αναζήτηση στο Google.
Αποδεικνύεται ότι είναι ένα αραχνίδιο. Και όχι, δεν είναι ούτε αράχνες ούτε σκορπιοί – αλλά κάτι ενδιάμεσο. Τεχνικά ανήκουν στην τάξη Solifugae και παρότι δεν έχουν δηλητήριο, δαγκώνουν – και πονάει πολύ.
Οι Σολιφούγκες (Solifugae) είναι μια τάξη αραχνιδίων γνωστή με διάφορα ονόματα όπως σολιφούγκες, ηλιοαράχνες, αράχνες-καμήλες και ανεμοσκορπιοί. Η τάξη αυτή περιλαμβάνει πάνω από 1.000 καταγεγραμμένα είδη που κατανέμονται σε περίπου 147 γένη.
Τι συμβαίνει αν σας δαγκώσουν;
Αν και αυτά τα αραχνίδια δεν είναι δηλητηριώδεις για τους ανθρώπους, το δάγκωμά τους μπορεί να προκαλέσει:
Έντονο τοπικό πόνο και πρήξιμο
Κίνδυνο μόλυνσης λόγω βακτηρίων που υπάρχουν στις σιαγόνες τους
Σπάνιες περιπτώσεις νέκρωσης ιστών, αν δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως
Ψυχολογικό στρες (ναι, είναι τόσο ανατριχιαστικά)
Πώς να τα κρατήσετε έξω από το αυτοκίνητό σας:
Καθαρίζετε συχνά το αυτοκίνητο με ηλεκτρική σκούπα, ειδικά κάτω από τα καθίσματα και σε στενά σημεία.
Κλείστε ρωγμές και κενά στις πόρτες και τα παράθυρα.
Παρκάρετε σε καθαρότερες και στεγνότερες περιοχές – αυτά τα πλάσματα λατρεύουν ζεστά, ξηρά σημεία, αλλά κρύβονται σε σκιερά μέρη κατά τη διάρκεια της ημέρας.
Χρησιμοποιήστε αιθέρια έλαια, όπως μέντα ή εσπεριδοειδή – η μυρωδιά μπορεί να τα απωθήσει.
Μην αφήνετε τρόφιμα ή περιτυλίγματα στο αυτοκίνητο· μπορεί να προσελκύσουν άλλα έντομα, που με τη σειρά τους προσελκύουν κυνηγούς όπως οι Σολιφούγκα.
Αν η προσβολή συνεχιστεί, συμβουλευτείτε επαγγελματία για τον έλεγχο των παρασίτων.
Γιατί με τρόμαξε τόσο πολύ
Αυτό που έκανε αυτήν την εμπειρία ακόμη χειρότερη είναι πόσο εύκολα καμουφλάρονται. Αυτό στη φωτογραφία; Το πρόσεξα μόνο επειδή έδενα τη ζώνη ασφαλείας μου. Φανταστείτε αν είχε ανέβει πάνω μου ενώ οδηγούσα…
Επομένως, ναι – ελέγξτε το αυτοκίνητό σας, ειδικά αν παρκάρετε σε εξωτερικούς χώρους ή σε περιοχές με ξηρή βλάστηση ή άμμο.
Μερικές φορές η φύση δεν χτυπά απλώς την πόρτα… εισβάλλει έρποντας.
