Κάνοντας μια βόλτα στο κοντινό σας πάρκο θα έχετε παρατηρήσει σίγουρα κάποια διαβρωμένα κομμάτια ξύλο και θα έχετε προσπεράσει κάποια σκουριασμένα παλιοσίδερα, χωρίς να ρίξετε δεύτερη ματιά. Άλλωστε, είναι απλά σκουπίδια, σωστά;
Ωστόσο, ο καλλιτέχνης Jason Waldron δεν τα βλέπει έτσι. Ξέρει, ότι ακόμα και το πιο ταπεινό σκουπίδι με την σωστή φροντίδα μπορεί να μετατραπεί σε κάτι όμορφο και καινούργιο.
Κατά καιρούς έχουμε δει πολλά σκουπίδια και άχρηστα υλικά να μεταμορφώνονται σε απρόσμενα και εντυπωσιακά έργα τέχνης. Το μόνο που χρειάζεται είναι δημιουργικότητα, θέληση και ταλέντο.
Ο Jason χρησιμοποιεί θραύσματα ξύλου και μετάλλου, τα οποία μαζεύει κατευθείαν από το έδαφος γύρω από το σπίτι του στο κεντρικό Όρεγκον. Τα μετατρέπει σε ελικοειδή και κυματιστά γλυπτά ζώων και ανθρώπων, τα οποία φαίνονται ότι θα αρχίσουν να κινούνται ανά πάσα στιγμή.
Το έργο του δείχνει τη βαθιά αγάπη του για τη φύση και την άγρια ζωή. Αυτό αντικατοπτρίζεται και στο γεγονός, ότι η δουλειά του είναι αποτελείται εξ ολοκλήρου από ανακυκλώσιμα υλικά που είναι φιλικά προς το περιβάλλον.
Δείτε παρακάτω τα εντυπωσιακά γλυπτά.
Ο Jason δημιουργεί αυτά τα εκπληκτικά ζωντανά γλυπτά συναρμολογώντας άχρηστα ξύλα και μέταλλο που βρίσκει στα κέντρα ανακύκλωσης και έξω στην φύση κοντά στο σπίτι του στο Κεντρική Όρεγκον.
Του αρέσει να ψάχνει για υλικά παρέα με ένα μαχαίρι και τον σκύλο του και χαρακτηρίζει τον εαυτό του ως “μεγάλο παιδί”, όταν βρίσκεται στα δάση και ψάχνει για υλικά.

Ανέκαθεν αγαπούσε την φύση και την τέχνη, αλλά ανακάλυψε το πραγματικό του πάθος, όταν παρακολούθησε κατά τύχη μια επίδειξη ξυλογλυπτικής.
Όταν ξεκίνησε να χαράσσει, είπε: “Μου άρεσε τόσο πολύ, που την επόμενη μέρα παραιτήθηκα από την δουλειά μου.”
Αυτό συνέβη πριν από 14 χρόνια. Σήμερα, εξακολουθεί να δημιουργεί.
Ωστόσο, με τα χρόνια του το στυλ του εξελίχθηκε. Πλέον δεν χαράσσει απλά ένα κομμάτι ξύλο, αλλά δημιουργεί γλυπτά από μικρά και διαφορετικά υλικά.
Καθώς δημιουργεί τα γλυπτά του, προσπαθεί να επεμβαίνει στην φυσική τους κατάσταση όσο το δυνατόν λιγότερο.
Συναρμολογεί προσεχτικά τα διάφορα κομμάτια και τα γλυπτά του παίρνουν το σχήμα εντυπωσιακών πουλιών ή αλόγων. Το διαβρωμένο ξύλο και το σκουριασμένο σίδερο φαίνονται ξαφνικά να ζωντανεύουν.

Ο Jason αντιμετωπίζει την μετατροπή των σπασμένων και άχρηστων υλικών ως πνευματική ανάπτυξη και εσωτερική εξέλιξη.
“Όπως αυτά τα υλικά έτσι και εμείς μεταμορφωνόμαστε από τα στοιχεία της ζωής, καθώς ενώνουμε τα σπασμένα μας φτερά με πραγματική αγάπη”, αναφέρει ο ίδιος.
Το είδος του ξύλου που χρησιμοποιεί προσθέτει αρκετά στοιχεία στην προσωπικότητα του κάθε γλυπτού και κουβαλάει μια ιστορία για το μέρος από το οποίο προήλθε.
Επίσης, δεν περιορίζει τον εαυτό του μόνο σε κορμούς και κλαδιά. Ρίξτε μια ματιά σε αυτό το γλυπτό του αετού. Το σώμα του είναι κατασκευασμένο από ένα πολύ δύσκολο κομμάτι ξύλο, που κάποιος άλλος καλλιτέχνης θα είχε προσπεράσει.
Αλλά ο Jason βλέπει ομορφιά και προοπτική στα πάντα.
Για να δημιουργήσει αυτά τα ρεαλιστικά γλυπτά ο Jason χρησιμοποιεί πολλές φωτογραφικές αναφορές.
Επίσης, οι καιρικές συνθήκες δημιουργούν ξεχωριστά χρώματα και μοτίβα πάνω στο ξύλο και το μέταλλο. Δεν είναι ομαλά και γυαλισμένα γλυπτά, αλλά είναι τραχιά και έχουν δική τους φυσική ομορφιά.
Και αυτό ταιριάζει απόλυτα στην φιλοσοφία του Jason. Παρόλο που πάντα θα υπάρχουν δυσκολίες, μπορούμε να ενώσουμε τις εμπειρίες μας για να δημιουργήσουμε μια όμορφη ζωή.
Ο Jason μας δείχνει, ότι ακόμα και αν κάτι φαίνεται παλιό και ξεπερασμένο, αν το δούμε από μια διαφορετική οπτική γωνία μπορούμε να ανοίξουμε ένα καινούργιο κόσμο πιθανοτήτων και ότι αξίζει να χαιρόμαστε ακόμα και για τα πιο γερασμένα και χτυπημένα κομμάτια του εαυτού μας.

Μια τελετή βράβευσης στο Τορόντο ήταν τόσο βαρετή, που ένας από τους συμμετέχοντες αποφάσισε να την κάνει λίγο πιο διασκεδαστική.
Βγείτε έξω τώρα!
Θα έκανε τα πάντα για τον καλύτερο φίλο του.
Ελπίζοντας πως θα κάνει έναν υπέρβαρο ουρακοτάγκο να νιώσει άσχημα για το βάρος του, ο Bill Pecket, εργαζόμενος στον ζωολογικό κήπο του Λονδίνου, δείχνει στον Mr. Jiggs, ότι η μέση του έχει περίμετρο 119 εκατοστά.
Ένα τρυφερό κοράκι.
Ένας φρουρός αποδεικνύει, ότι ακόμα και αν πέσει κάτω, οι Βρετανοί στρατιώτες είναι πολύ πειθαρχημένοι για να χάσουν την ευθυγράμμιση τους.
Από ότι φαίνεται το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης του Σαν Φρανσίσκο έχει κάτι πολύ πιο ενδιαφέρον από σύγχρονη τέχνη.
Όταν διψάς πάρα πολύ όλα γύρω σου μοιάζουν με ποτήρια.
Η Jen Shleter ζήλευε πολύ, όταν έβλεπε τον Ricky Lofa κοντά σε άλλη γυναίκα, ακόμη και αν αυτή η γυναίκα ήταν η νύφη.
Καθαρίστρια σε κλαμπ στο Λονδίνο δεν μπορεί να αντισταθεί στην μουσική.
Φώκια που κλείνει το μάτι στον ζωολογικό κήπο της Κοπεγχάγης.
Όλοι κουράζονται κάποια στιγμή.
Στον χορό του σχολείου της, η Susie Spear από το La Porte της Ιντιάνα, κάτι ψιθυρίζει στον σύντροφό της.
Στα εγκαίνια ενός νέου καταστήματος Robert Hall στο Μέμφις, ένα σακάκι μεγέθους 39 προσπαθεί να πουλήσει τον εαυτό του.
H Kathy υπακούει στον νόμο, φορώντας κράνος, ενώ είναι πάνω στην μηχανή με τον Franklin Driscoll στη Χαβάη.
Καπέλο φτιαγμένο από ένα σουζάφωνο.
Ένα άλογο τρώει μαζί με τον ιδιοκτήτη του.
Ο Toggle που δεν είναι στην πραγματικότητα φοιτητής στο Πανεπιστήμιο του Ιλινόις, παίρνει μέρος στον αγώνα δρόμου των φοιτητών.
Μην ανησυχείς! Τα έχω όλα υπό έλεγχο.
Η ζωή είναι πολύ ωραία. Να χαμογελάτε πιο συχνά!





















