Οι γυναίκες σήμερα ξοδεύουν πολλά λεφτά για την περιποίησή τους. Οι εταιρίες καλλυντικών υπόσχονται στις γυναίκες ότι θα δείχνουν πιο φρέσκιες, πιο νέες και πιο ποθητές. Σε μερικές περιπτώσεις, βέβαια η προσπάθεια των γυναικών να γίνουν πιο ελκυστικές ξεπερνάει τα όρια.
Αυτή η ανάγκη για καλλωπισμό υπάρχει από την αρχή της ανθρωπότητας. Κάθε κοινωνία έχει δική της εκδοχή για την ομορφιά και τα κατάλληλα μέσα για την επιτύχει. Δείτε παρακάτω μερικά από αυτά που έκαναν οι άνθρωποι για να δείχνουν όμορφοι.
Το μακιγιάζ έχει αναφερθεί στην Παλαιά Διαθήκη: H Ιεζαβέλ βάφει τα μάτια της, ενώ το βιβλίο της Έσθερ έχει μια λίστα με συνταγές ομορφιάς.
Στην Αρχαία Ρώμη, όσο πιο ανοιχτός ήταν ο τόνος της επιδερμίδας σου τόσο πιο ελκυστικός ήσουν. Για τον λόγο αυτό έβαζαν σκόνη από κιμωλία στην επιδερμίδα τους.
Στην αρχαία Αίγυπτο έβαφαν τα μάτια τους και οι άντρες και οι γυναίκες. Έβαζαν μαύρο μολύβι, όχι μόνο για το αισθητικό αποτέλεσμα, αλλά επίσης γιατί προστάτευε τα μάτια από τον ήλιο και τις μολύνσεις.
Η βασίλισσα της Αιγύπτου, Κλεοπάτρα, ήταν γνωστή για τις μεθόδους καλλωπισμού που χρησιμοποιούσε, όπως το να κάνει μπάνιο με γάλα και μέλι, να βάφει τα μαλλιά της με χένα και να κάνει απολέπιση με θαλάσσια άλατα και λάδι.
Οι γκέϊσες πετύχαιναν αυτό το χλωμό αποτέλεσμα στο πρόσωπό τους, αναμιγνύοντας σκόνη ρυζιού και νερό. Έβγαζαν τελείως τα φρύδια τους και μετά τα ξαναέβαφαν.
Το μανό πρωτοεμφανίστηκε στην Κίνα γύρω στο 3.000 π.Χ. Οι γυναίκες έκαναν ένα μείγμα από ασπράδι αβγού, ακακία και χρωματιστή σκόνη, για να δώσουν χρώμα στα νύχια τους.
Ο μύθος λέει ότι η κόρη του αυτοκράτορα Wu, πριγκίπισσα Shouyang, κοιμόταν κάτω από ένα δέντρο, όταν ένα δαμάσκηνο έπεσε στο κεφάλι της. Το λουλουδάτο αποτύπωμα ενέπνευσε τις γυναίκες στην Δυναστεία των Nan να ζωγραφίζουν λουλούδια στο μέτωπό τους.
Τα σχέδια Mehndi χρησιμοποιούνται στους γάμους στην Ινδία από το 300-400 μ.Χ. Τα σχέδια σχέδια αυτά ζωγραφίζονται πάνω στην νύφη και στις γυναίκες που θα πάνε στο γάμο.
Οι γυναίκες στην αρχαία Αραβία έβαζαν στα μαλλιά τους ούρα καμήλας, για να είναι πιο λαμπερά.
Οι γυναίκες στην Βενετία χρησιμοποιούσαν τα λουλούδια Deadly Nightshades και Belladonna, για να κάνουν τα μάτια τους να φαίνονται μεγαλύτερα. Τα λουλούδια, όμως, αυτά συχνά προκαλούσαν τύφλωση ή ακόμα και θάνατο.
Το 16ο αιώνα η βασίλισσα Ελισάβετ 1η έκανε το δέρμα της να φαίνεται πιο ανοιχτόχρωμο, βάζοντας λευκό μόλυβδο. Το χλωμό αποτέλεσμα έγινε γνωστό ως “η μάσκα της νιότης”.
Όσο οι γυναίκες χρησιμοποιούσαν μόλυβδο για το δέρμα τους, τόσο έπεφταν τα μαλλιά τους. Χρησιμοποιούσαν τρίχες ποντικιού για να γεμίσουν το κενό στα φρύδια.
Οι Αζτέκοι έφτιαχναν κόκκινο κραγιόν, λιώνοντας σκαθάρια.
Οι ιθαγενείς Αμερικανοί χρησιμοποιούσαν φραγκόσυκα για την ενυδάτωση της επιδερμίδας τους.
Οι Ιθαγενείς Αμερικανοί βάφονταν για να καθορίζουν την θέση τους στην ομάδα, στις τελετές και στις μάχες.
Ο George Washington κατά καιρούς φορούσε κραγιόν, περούκα και πούδρα.
Το 1912 οι Elizabeth Cady Staton και Charlotte Perkins Gilman έβαψαν τα χείλη τους κόκκινα σε διαμαρτυρία για τα πολιτικά δικαιώματα των γυναικών.
Το 1910, το ράδιο άρχισε να χρησιμοποιείται σε κραγιόν, πούδρες και κρέμες. Αυτά τα προϊόντα υπόσχονταν μια πιο νεανική εμφάνιση.
Οι γυναίκες την εποχή του Εδουάρδου δεχόντουσαν πιέσεις από την κοινωνία για να δείχνουν ολοένα και νεότερες. Τότε άρχισαν να ανοίγουν τα πρώτα σαλόνια ομορφιάς. Οι γυναίκες έμπαιναν κρυφά, για να μην ξέρει ο κόσμος ότι ήθελαν βοήθεια για να είναι όμορφες.
Κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο οι νοσοκόμες φορούσαν κραγιόν. Αυτό σήμαινε ότι ήταν πρώτα γυναίκες και μετά στρατιωτικοί.
Το 1996 η κυβέρνηση της Κουάλα Λουμπούρ στην Μαλαισία απαγόρευσε την εκτεταμένη χρήση κραγιόν, καθώς θεωρήθηκε ως πρόκληση για παράνομο σεξ.
Συχνά χρησιμοποιούνται κλίμακες βυθού για την δημιουργία σκιών.
Ο εμετός και τα κόπρανα των φαλαινών αποτελούν συστατικά των πιο ακριβών αρωμάτων στον κόσμο. Μισό λίτρο από αυτά τα αρώματα κοστίζει μέχρι και 10.000 δολάρια.
Το βιβλίο “Toilet of Flora” δημοσιεύτηκε το 1779. Περιείχε συνταγές για την μείωση των ρυτίδων, καθαρό δέρμα και απαλά μαλλιά.
