Τα τελευταία 24ωρα ο Lazarus, ένας δύσμοιρος σκύλος, έχει γίνει “αστέρι” στο Facebook, αφού η διάσωσή του συγκίνησε χιλιάδες άτομα.
Ο συγκεκριμένος σκύλος ζούσε για 7 χρόνια παρατημένος και εγκλωβισμένος σε έναν αχυρώνα, όπου οι πρώην ιδιοκτήτες του του έδιναν μόνο ελάχιστη τροφή και λίγο νερό. Κάποια στιγμή οι πρώην ιδιοκτήτες χρειάστηκε να λείψουν και ζήτησαν από ένα νεαρό ζευγάρι να εφοδιάζει με λίγη τροφή τον σκύλο.
Το ζευγάρι όταν είδε το χάλι του σκύλου ήρθε σε επαφή με άλλους φιλόζωους και τελικά ήρθαν σε επαφή με το Big Fluffy Dog Rescue των ΗΠΑ και χάρη στη συλλογική προσπάθεια πολλών, ο Lazarus απομακρύνθηκε από τα αφεντικά του που τον παραμελούσαν .
O σκύλος που ζούσε σε άθλιες συνθήκες σε αγρόκτημα στις ΗΠΑ, είχε τόσο μεγάλο, μακρύ και ακούρευτο τρίχωμα που πλέον δεν μπορούσε να κινηθεί, τα πόδια του είχαν ατροφήσει, ήταν υποσιτισμένος και αφυδατωμένος και είχε αρχίσει να εμφανίζει έλκη στο δέρμα του.
Πλέον, όμως είναι κοντοκουρεμένος (και αγνώριστος!) και υγιής και αναζητά νέο σπίτι με χιλιάδες υποψήφιους να έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον ειδικά αφού η ιστορία του έγινε viral στο Facebook και προβλήθηκε και από τα αμερικανικά τηλεοπτικά δίκτυα το τελευταίο 24ωρο.
Όλα τα παιδιά προκαλούν αναστάτωση κατά καιρούς, αλλά ακόμα και αν βάψουν το χαλί του σαλονιού μπλε, η αναστάτωση αυτή είναι τόσο χαριτωμένη. Είναι απλά ο τρόπος τους να εξερευνήσουν τον κόσμο, χωρίς να σκέφτονται τις συνέπειες.
Δείτε παρακάτω 22 παιδικές φωτογραφίες, που κάνουν την ζωή μας λιγότερο βαρετή.
Μετά την έμπνευση έρχεται ο ύπνος.
Απλά έβγαλα λίγο έξω τα πιάτα. Σιγά το πράγμα!
Είναι θαυμαστής του ρεύματος του ιμπρεσιονισμού.
Μου είναι λίγο μεγάλο, αλλά ποιος νοιάζεται;
Δεν θα με βρουν ποτέ εδώ.
Μπαμπά, περίμενε να δεις πως ζωγράφισα το δωμάτιό σου.
Το πρώτο ταττουάζ.
Γυναικοκατακτητής!
Όταν ψάχνεις κάτι, πρέπει να κάνεις πολύ καλή δουλειά.
Μπάτμαν. Η αρχή!
Έχει πιο ωραία γεύση έτσι.
Το πρωινό του δεν ξεκινάει με καφέ.
Απλά, έψαχνα για κοτοπουλάκια.
Αν μου αρέσει εδώ, εδώ θα μείνω!
Μαμά, θέλουμε να παίξουμε 5 λεπτά ακόμη.
Ας κάνουμε ένα πάρτι με αφρό.
Μαμά, καλύτερα να μην σφουγγαρίσεις το σπίτι σήμερα.
Λες να το καταλάβουν; Μάλλον, ναι!
Είναι όλα πεντανόστιμα. Πίστεψέ με!
Τα έπλυνα όλα. Φέρε μου τα επόμενα!
Τα ψώνια είναι το καλύτερό μου.
Μπορώ να σου εξηγήσω τι έγινε, αλλά δεν θα με πιστέψεις.
Η κόρη ήθελε να ζωγραφίσει μια καμηλοπάρδαλη. Τα κατάφερε!
Υπήρχε κανείς που δεν έβλεπε τις “Μάγισσες” στο Star κάθε Κυριακή απόγευμα; Η σειρά θαύμα των ΗΠΑ είχε τρελάνει και πολλούς στη χώρα μας.
Θυμάστε τις 3 (βασικά 4 για την ακρίβεια) μάγισσες αδερφές Χάλιγουελ που σε κάθε επεισόδιο έμπλεκαν συνεχώς σε μπελάδες; Πολλοί τσακώνονταν αφού διαφωνούσαν για το ποια δύναμη είναι καλύτερη: το να παγώνεις το χρόνο και να ανατινάζεις αντικείμενα, το να ξέρεις τι θα γίνει στο μέλλον και να κινείς αντικείμενα με το μυαλό σου ή να μεταφέρεσαι οπουδήποτε και όποτε θες;
Αναπολήσαμε τα παλιά, γι’ αυτό και ψάξαμε να βρούμε πώς είναι οι αγαπημένοι μας ηθοποιοί σήμερα!
Χόλι Μαρί Κόμπς ως Πάιπερ Χάλιγουελ
Μπορεί να την γνωρίζετε και ως τη μητέρα της Άρια στο Pretty Little Liars
Η Dinara Kasko είναι είναι μια Ουκρανή σεφ ζαχαροπλαστικής και είναι εκπληκτική στο συνδυασμό ψησίματος με γεωμετρικά σχήματα και αρχιτεκτονικά σχέδια.
Προσεγγίζει τα γλυκά της σαν να ήταν κτίρια και δημιουργεί τις πιο μοναδικές βρώσιμες κατασκευές.
‘Έχω πολλά ιδέες που θέλω να πραγματοποιήσω αλλά και να πειραματιστώ. Δεν θέλω να μιμηθώ άλλους. Θέλω να δημιουργήσω κάτι νέο’,είπε η Kasko στο περιοδικό So Good Magazine. Σίγουρα θα τα καταφέρει.
Το μόνο ερώτημα τώρα είναι, πώς μπορείτε να φάτε κάτι τόσο όμορφο;
Η Colleen Stan, γνωστή ως το «κορίτσι στο κουτί» κρατιόταν φυλακισμένη από το 1977 έως το 1984 μετά την απαγωγή της από ένα ζευγάρι όταν η ίδια ήταν 20 χρονών.
Ο Cameron και η Janice Hooker την επιβίβασαν στο αυτοκίνητό τους όταν εκείνη είχε κάνει σήμα για ωτοστόπ. Όπως αποκάλυψε αργότερα μάλιστα, νόμιζε ότι μπορεί να τους εμπιστευτεί καθώς είχαν μαζί τους και ένα μωρό.
Αριστερά ο απαγωγέας δεξιά η ίδια.Ωστόσο, λίγη ώρα μετά την επιβίβασή της ο άνδρας έστριψε ξαφνικά σε μια άλλη λωρίδα του δρόμου, όπου υπό την απειλή μαχαιριού τη φίμωσε, της έδεσε τα χέρια και έβαλε ένα ξύλινο κουτί πάνω από το κεφάλι της. «Νόμιζα ότι θα πεθάνω» είπε σε συνέντευξή της μιλώντας για όσα πέρασε.Μετά από λίγη ώρα, όπως περιγράφει, έφτασε στο σπίτι του ζευγαριού όπου την υποχρέωσαν να ζει σε ένα ξύλινο κουτί σαν φέρετρο κάτω από το κρεβάτι τους.Την κρατούσαν κλεισμένη εκεί και την έβγαζαν έξω μόνο για να την βασανίσουν ή να την βιάσουν.Η μόνη διέξοδος που είχε είναι να ταξιδεύει με το μυαλό της κάπου όμορφα, με τους αγαπημένους της ανθρώπους για να μπορεί να υπομείνει όσα οδυνηρά περνούσε.Τον Αύγουστο του 1984 δραπέτευσε με τη βοήθεια της Janice η οποία μάλιστα αργότερα κατέθεσε εναντίον του συζύγου της στο δικαστήριο.Εκείνη απαλλάχθηκε από τις κατηγορίες ενώ στον άνδρα επιβλήθηκε ποινή 104 ετών.
Στο δικαστήριο ακούστηκε ακόμη και ότι η Stan μπορεί να υπέφερε από το σύνδρομο της Στοκχόλμης, ότι δηλαδή ταυτίστηκε με τον απαγωγέα της, λόγω του έντονου στρες που βίωνε. Η συγκλονιστική ιστορία της έγινε ταινία και θα κάνει πρεμιέρα σε λίγες μέρες στις ΗΠΑ.
‘Ένα αγόρι ηλικίας πέντε χρονών φορώντας ένα ‘έρχεται το πρόβλημα’ T-shirt πιάνεται να κλωτσά και να χτυπά μια γάτα πριν την ρίξει σε ένα θάμνο – αλλά το κατοικίδιο ζώο παίρνει την εκδίκησή του.
Το παιδί έδινε δυνατά κτυπήματα στην αθώα Sky επί οκτώ λεπτά και πιάστηκε στον φακό της κάμερας ασφαλείας. Το μικρό αγόρι στη συνέχεια εκσφενδονίζει την 6χρονη γάτα στο θάμνο τόσο δυνατά που η άτυχη γάτα αναπηδά. Αλλά η Sky παίρνει την εκδίκησή της, αφού έδωσε αρκετές γρατσουνιές στο παιδί και κρύφτηκε κάτω από το αυτοκίνητο. Η αστυνομία και η RSPCA αρνήθηκαν να εμπλακούν λόγω της ηλικίας του παιδιού,ενώ η γιαγιά του αγοριού λέει ότι το έβαλαν ‘τιμωρία’ και του πήραν το DVD.
Το συγκλονιστικό βίντεο από την κάμερα ασφαλείας του σπιτιού, δείχνει το παιδί έξω από το σπίτι του ιδιοκτήτη Neil Fisher, στο Μάντσεστερ. Η γενναία Sky συνήλθε γρήγορα και έγδαρε τον λαιμό του αγοριού προσπαθώντας να υπερασπιστεί τον εαυτό της μετά από οκτώ λεπτά κακοποίησης.
Η γιαγιά του αγοριού κατηγόρησε τον κ Fisher ότι προσπαθεί να ‘ντροπιάσει’ τον πεντάχρονο, που ήδη τιμωρήθηκε.
Είπε: ‘Τιμωρήθηκε για την πράξη του. Δεν είναι ότι την γλύτωσε για αυτό που έκανε. Ότι έγινε έγινε. Θα πρέπει να συνεχίσουμε την τιμωρία του;’
Ευτυχώς η Sky δεν υπέστη κανένα σοβαρό τραυματισμό αλλά ο κύριος Fisher υποστηρίζει ότι του έκλεισαν την πόρτα στο πρόσωπο οι γονείς του παιδιού.
Επίσης ισχυρίζεται ότι η Αστυνομία Greater Manchester δεν είναι σε θέση να αναλάβει δράση εναντίον του μαθητή, γιατί πιστεύεται ότι είναι κάτω από την ηλικία ποινικής ευθύνης.
Σήμερα είναι η γιαγιά του αγοριού που τον υπερασπίστηκε.
Είπε: ‘Είναι ο εγγονός μου. Είναι μόνο πέντε χρονών, ξέρετε τι εννοώ; Έχω ζώα και έξι κουτάβια.
Είναι μια χαρά μαζί τους. Είναι όλα υγιή. Δεν ξέρω αν ήταν επίδειξη ή απλά μια ανοησία. Έμεινα έκπληκτη όταν ήρθαν στην πόρτα.
Είναι ένα πεντάχρονο. Γιατί προσπαθούν να τον στιγματίσουν ότι είναι κακός άνθρωπος;’
‘Ήρθαν στην πόρτα και είπαμε ότι θα το τακτοποιήσουμε. Τον βάλαμε στην κρεβατοκάμαρά του. Έμεινε εκεί κλειδωμένος για τέσσερις ώρες γι ‘αυτό και για κάτι άλλο που έκανε επίσης. Του πήραμε και το DVD του.
Μπορώ να καταλάβω ότι είναι ενοχλημένοι και θυμωμένοι με ό, τι συνέβη στο κατοικίδιό τους.
Αλλά γιατί πρέπει να βάλουν το βίντεο σε κοινωνικό δίκτυο; Μήπως για να ντροπιάσουν κάποιον;’
Και πρόσθεσε: ‘Αυτός (ο κ Fisher) ποτέ δεν μου έδειξε το βίντεο και δεν του κλείσαμε την πόρτα στο πρόσωπο ποτέ.’
Ο κ Fisher, 35 χρονών, ο οποίος διευθύνει τη δική του εταιρεία σεκιούριτι, είπε: ‘Θυμώνω τόσο πολύ που όλοι νομίζουν, ακόμη και ένα παιδί, ότι δεν είναι και κάτι σπουδαίο αυτή η συμπεριφορά σε ένα ζώο. Δεν λέει πολλά για την ανατροφή τους.’
‘Έπεσε στην αντίληψή μου γιατί άκουσα την γάτα να κλαίει και σκέφτηκα, ότι δεν έπρεπε να το υποστεί αυτό.
Ήμουν έτοιμος να πάω έξω αλλά το μικρό αγόρι έτρεξε μακριά.
Κοίταξα την κάμερα και απλά αηδίασα με αυτό που είδα. Συνέβη ακριβώς έξω από την πόρτα μου.’
Ήμουν έξαλλος. Ήταν σπαρακτικό να βλέπεις το ζώο που αγαπάς να αντιμετωπίζεται χωρίς σεβασμό.
Έχω την Sky και την δίδυμη Oscar έξι χρόνια, από τότε που ήταν γατάκια και είναι μέρος της οικογένειάς μας. Η φίλη μου θυμάται την Sky σαν μωρό και της έρχονται δάκρυα.
Πήγα στους γονείς του παιδιού στο σπίτι του και η μαμά του μου έκλεισε την πόρτα στο πρόσωπό πριν καν έχω την ευκαιρία να της εξηγήσω τι είχε συμβεί.’
‘Ο τρόπος που το παιδί την άρπαξε, την κλώτσησε και μετά την πέταξε με αρρωσταίνει. Ήλπιζα ότι οι άνθρωποι έχουν μια στοιχειώδη ευπρέπεια να φερθούν καλά σε μια γάτα.
Ήμουν πραγματικά σοκαρισμένος. Δεν μπορεί να ήταν πάνω από πέντε ή έξι χρονών.’
Ζει με τη σύντροφό του, την 25χρονη νοσοκόμα Rae Alder και ανέφερε το περιστατικό στην αστυνομία.
Είπε: ‘Αν δείτε το βίντεο μια στιγμή είναι αρκετό. Δεν μπορείτε παρά να τον κατηγορήσετε. Δύο φορές προσπαθεί να την πιάσει και αυτή κάνει πίσω.’
‘Οι περισσότερες γάτες θα έτρεχαν μακριά, αλλά η Sky είναι τόσο φιλική.
Έχει πολύ εμπιστοσύνη στους ανθρώπους και αυτό είναι που με ενοχλεί περισσότερο. Μάλλον σκέφτηκε ότι θα την χάιδευε και θα έπαιζε μαζί της, όχι να της επιτεθεί.’
‘Βγαίνει έξω μια δυο ώρες την εβδομάδα. Τον περισσότερο χρόνο είναι μέσα στο σπίτι ή σε ένα κλειστό κήπο πίσω.’
‘Η Sky δεν έχει κάποια καμία μόνιμη βλάβη, όχι ότι μπορώ να δω μέσα από όλο το τρίχωμα της. Δεν μπορείτε να ζητήσετε από μια γάτα να σας πει πώς είναι.
«Οι άνθρωποι μου έχουν πει για το πώς τα παιδιά που κακοποιούν ζώα μετά κάνουν το ίδιο σε άλλους ανθρώπους. Αυτό με τρομάζει πραγματικά ότι κάποιος θα το κάνει αυτό σε ένα ανυπεράσπιστο ζώο.’
Η αστυνομία του Μάντσεστερ δεν κατέγραψε το συμβάν επειδή αναφέρθηκε μόνο μέσω των κοινωνικών μέσων μαζικής ενημέρωσης. Ένας εκπρόσωπος επανέλαβε ότι το αγόρι ήταν κάτω από την ηλικία ποινικής ευθύνης.
Δείτε το βίντεο
Ένας εκπρόσωπος της RSPCA, δήλωσε:
‘Η φιλοδοξία της RSPCA(οργανισμός κατά της κακοποίησης των ζώων στην Βρετανία) είναι για έναν κόσμο στον οποίο όλοι οι άνθρωποι να σέβονται και να ζουν σε αρμονία με τα ζώα. Ως εκ τούτου, σαν οργανισμός, ενθαρρύνουμε όλους – ανεξάρτητα από την ηλικία τους – να συμπεριφέρονται με συμπόνια και καλοσύνη.
Ακριβώς όπως οι γονείς διδάσκουν τα παιδιά τους πώς να διασχίσουν με ασφάλεια ένα δρόμο, είναι επίσης ευθύνη τους να δείξουν στους νέους πώς να συμπεριφέρονται όταν είναι γύρω από κατοικίδια ζώα.
Ως μέρος της δουλειάς μας να ενθαρρύνουμε την καλοσύνη προς τα ζώα, έχουμε έναν αριθμό εθελοντών ομιλητών που πηγαίνουν σε σχολεία και δίνουν ομιλίες. Έτσι θα βοηθήσουμε να διασφαλιστεί ότι η επόμενη γενιά θα είναι υπεύθυνοι και σωστοί πολίτες.’
Δυτικά προάστια. Δυο τρεις δεκάδες μέτρα από τον Κηφισό. Οδηγοί και περαστικοί σταματάνε κάθε λίγο και λιγάκι στην συμβολή των οδών Θεσσαλονίκης και Ατταλείας. Σταματάνε, σηκώνουν το κεφάλι τους και πολλοί από αυτούς βγάζουν τα κινητά τους για να φωτογραφίσουν μία πολυκατοικία εντελώς διαφορετική. Μια πολυκατοικία πολύ πίσω από την εποχή της. Κι όταν λέμε «πολύ πίσω», κυριολεκτούμε: Χιλιάδες χρόνια πίσω, περίπου 2.500 για να είμαστε ακριβείς.
γράφει ο Ντίνος Ρητινιώτης
Η πολυκατοικία αυτή, όπως και να το κάνουμε, είναι ένα ορόσημο για το δήμο Αιγάλεω. Δεν έχουμε και πάρα πολλά να δείξουμε οι δόλιοι, άλλωστε. Ανήκει, που λέτε, στον κ. Παναγιώτη Νουβέλογλου, με τον οποίο είμαστε γειτονάκια καθώς μένω μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά. Έχω περάσει εκατοντάδες φορές από το συγκεκριμένο σημείο κι αρκετές από αυτές στάθηκα ακριβώς απ’ έξω για να τσεκάρω το μπούγιο των ελληνιστικών αντικειμένων κι αγαλμάτων που το διακοσμούν. Ποτέ όμως δεν είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον ιδιοκτήτη. Και να που ξημέρωσε η μέρα που αποφάσισα να πάω να του χτυπήσω την πόρτα…
Πρώτη ερώτηση, στανταράκι: «Γιατί;». «Επειδή το ζητούσε η ψυχή μου», απαντά ορθά κοφτά και δείχνει να το πιστεύει φανατικά αυτό που λέει. Τη φράση αυτή πρέπει να μου την επανέλαβε πάνω από 10 φορές στη μιάμιση ώρα που διήρκεσε η συνέντευξη και η φωτογράφιση. «Το ζητούσε η ψυχή μου να το φτιάξω, ήταν καθαρά εσωτερικό το ζήτημα». Κι όντως, δεν φαινόταν να έχει κανένα ψώνιο, κανένα όφελος, καμία ματαιοδοξία για το δημιούργημά του. Το ήθελε και το έκανε. Έτσι απλά.
Τον ρωτάω σχετικά με το κόστος κατασκευής, αλλά δεν μου δίνει νούμερο -και καλά κάνει. «Δεν έχει σημασία το πόσα ξόδεψα. Κοιτάζω κάθε ένα από τα αγάλματα όχι βάσει της αξίας του, αλλά βάσει του προσώπου που αναπαριστά και του τι αυτό συμβολίζει. Θα μπορούσα με τα λεφτά που δαπάνησα, ας πούμε, να αγοράσω μια καλή μερσεντές ή να βάλω μέσα στα διαμερίσματα πιο ακριβό πλακάκι. Προτίμησα, όμως, να τα δώσω εκεί και να συνεχίζω να κυκλοφορώ με το 15ετίας αμάξι μου», σχολιάζει ο -επιπλοποιός στο επάγγελμα- κύριος Παναγιώτης.
Ζορίζεται λίγο όταν τον ρωτάω για την dream team της αρχαιότητας, για την προσωπική καλύτερη του πεντάδα. Περνά κανά μισόλεπτο ευχάριστου προβληματισμού και μου τη… ξεφουρνίζει: «Μέγας Αλέξανδρος, Αριστοτέλης, Πλούταρχος, Ηρόδοτος, Περικλής». Το χαμόγελο του φτάνει ως τα αυτιά.
Βγαίνουμε έξω, θέλει να μου εξηγήσει με περισσότερες λεπτομέρειες τι είναι το κάθε τι: Ο Δίας ψηλά-ψηλά στο αέτωμα που έχει στηθεί στο μέτωπο της ταράτσας, οι Καρυάτιδες στα μπαλκόνια η μία δίπλα στην άλλη, φύλακες λέει κι αρχόντισσες του σπιτιού. Ο Μέγας Αλέξανδρος στην αυλή παρεάκι με τον Λεωνίδα, τον Άτλα, τον Ηρακλή, τον Περικλή. Ο Ποσειδώνας, οι Μούσες που χορεύουν, η Αθηνά, ο Απόλλωνας, η Αφροδίτη που καλλωπίζεται, ο Ηρόδοτος. Σε ένα άλλο αέτωμα ο Αχιλλέας μαζί με την Δήμητρα και ο κύριος Παναγιώτης να μου δείχνει με νόημα το λουλούδι που ξεφύτρωσε από το πουθενά μέσα στο μάρμαρο που αναπαριστά τη θεά της βλάστησης. Να, αυτό:
Ξένιος κι αυτός, προσφέρεται να με κεράσει γλυκό και πορτοκαλάδα από το απέναντι ζαχαροπλαστείο, ο ιδιοκτήτης του οποίου τον καλησπερίζει εγκάρδια. Το αυτό συμβαίνει και με 2-3 ακόμη γείτονες που περνούν από δίπλα μας όση ώρα είμαστε από έξω και σχολιάζουμε τα της πολυκατοικίας. Αν μη τι άλλο, είναι αγαπητός στα πέριξ.
Η ξενάγηση του πρώτου μέρους τελειώνει. Αρχίζει το δεύτερο ημίχρονο σε παρακείμενη πολυκατοικία που βρίσκεται μόλις 30 μέτρα από την πρώτη και έχει -πώς άλλως;- την ίδια αισθητική. Την έχτισε σχετικά πρόσφατα και είναι, να φανταστείτε, το ίδιο αξιοπρόσεκτη όπως και η προηγούμενη. Βασικά, δεν χρειάζεται να φανταστείτε, πάρτε την στο πιάτο…
Το ενδιαφέρον και η ουσία της όλης υπόθεσης, όμως, βρίσκεται στην ταράτσα της. Εκεί όπου το αέτωμα με την Αθηνά και τις Μούσες βρίσκεται σε έναν συνεχή φαντασιακό διάλογο με την μάνα Ακρόπολη. Δεσπόζει ακριβώς απέναντι, στα ανατολικά της Αθήνας και τίποτα δεν παρεμβάλλεται ανάμεσά τους.
Εκεί, πάνω στην ταράτσα-μίνι μουσείο, τον ρωτάω για τις αντιδράσεις του κόσμου με τις οποίες έρχεται καθημερινά αντιμέτωπος. «Βλέπω κι ακούω διάφορα. Ειπώθηκαν πολλά, ειδικά στην αρχή. Άλλα θετικά κι άλλα αρνητικά. Το 80%, όμως, των σχολίων είναι θετικά». Ακρότητες; «Το πιο ακραίο φαινόμενο που έχω αντιληφθεί είναι το να βλέπω αρκετούς να έρχονται, να γονατίζουν και να προσκυνούν μπροστά από τις πολυκατοικίες». «Άλλοι τον πιάνουν και τον φιλάνε», συμπληρώνει γελώντας η σύζυγος, η κυρία Τριανταφυλλιά που παρακολουθεί εδώ και κάμποση ώρα με ενδιαφέρον τη συζήτηση.
«Προχτές να φανταστείς, συνεχίζει ο κύριος Παναγιώτης, ήρθαν 2 κοπέλες από τη Σιβηρία. Τις έφερε ένας Έλληνας. Κάπου είχαν διαβάσει για το κτίριο, λέει, και ήρθαν με τις ταμπλέτες τους για να βγάλουν φωτογραφίες. Μια άλλη φορά είχε έρθει ένα πουλμανάκι με κινέζους…».
«Λέτε οι τουριστικοί πράκτορες να έχουν συμπεριλάβει στο πρόγραμμα της ξενάγησης τους τις πολυκατοικίες σας;». Χωρίς να γνωρίζει κάτι συγκεκριμένο, θεωρεί πως είναι πολύ πιθανόν, καθώς τα βανάκια που σταματάνε πλέον στη αιγαλεώτικη αυτή γωνιά αυτή δεν είναι λίγα. Η συζήτηση πάει αναπόφευκτα στην προοπτική της εμπορικής εκμετάλλευσης.
«Δεν με ενδιαφέρει καμία διαφήμιση, δεν έχω σκοπό το χρήμα. Ό,τι έκανα, το έκανα για να τιμήσω με τον τρόπο μου τους προγόνους μας. Το έκανα γιατί το ζητούσε η ψυχή μου», επαναλαμβάνει για μία ακόμη φορά ο κύριος Παναγιώτης.
Για μερικούς συντοπίτες του (και όχι μόνο) φαντάζει ως ο ιδανικός αντιπρόσωπος ενός αναχρονιστικού κιτς. Τα δικά μου τα μάτια ωστόσο είδαν έναν απόλυτα συνειδητοποιημένο άνθρωπο. Δεν θα σταθώ, επομένως, στην όλη αισθητική του πράγματος που έχει άλλωστε καθαρά υποκειμενική διάσταση, αλλά σε αυτόν τον ίδιο τον άνθρωπο. Που χωρίς να ενοχλεί ή να προσβάλλει κανέναν, κάνει -αν όχι το καθήκον του, όπως συνηθίζει να λέει ο ίδιος- το γούστο του.
Ο Robert Morin περνούσε τον ελεύθερό του χρόνο τρώγοντας όσο λιγότερο μπορούσε και συγκεκριμένα φθηνό junk food, κάνοντας μια λιτή ζωή, οδηγώντας ένα παλιό αυτοκίνητο Plymouth του 1992, ενώ του άρεσε να διαβάζει πολύ.
Σύμφωνα με τον οικονομικό του σύμβουλο Edward Mullen, «ηταν ένας πολύ ασυνήθιστος κύριος. Ετρωγε πατατάκια και μια κόκα κόλα για πρωινό, έπαιρνε ντελίβερι ένα burger στη βιβλιοθήκη και στο σπίτι του έτρωγε κατεψυγμένο φαγητό γιατί το μόνο πράγμα που δούλευε εκεί ήταν ένας φούρνος μικροκυμάτων», είπε στην αμερικανική Globe.
Ο Morin πέρασε όλη του τη ζωή ως υπάλληλος βιβλιοθήκης στο πανεπιστήμιο University of New Hampshire. Δούλευε στους καταλόγους, καταγράφοντας τα βιβλία. Την περασμένη εβδομάδα το πανεπιστήμιο ανακοίνωσε ότι ο Morin πέθανε, σε ηλικία 77 ετών και πως άφησε την περιουσία του στο πανεπιστήμιο όπου είχε δουλέψει για πέντε δεκαετίες και ανέρχεται σε 4 εκατομμύρια δολάρια! «Για πρώτη φορά μας συμβαίνει κάτι τέτοιο. Είναι μια ασυνήθιστη ιστορία», δήλωσε η εκπρόσωπος του πανεπιστημίου Erika Mantz.
Σύμφωνα με την εφημερίδα του πανεπιστημίου, ελάχιστοι είχαν αντιληφθεί ότι ο Morin, ο οποίος είχε αποφοιτήσει από το UNH, είχε «μαζέψει εκατομμύρια». Κι αυτό γιατί η ζωή του ήταν εντελώς συνηθισμένη. Εβλεπε βίντεο και διάβαζε μόνο.
Ο Morin είχε πάθος με τις ταινίες και από το 1979 ως το 1997 είχε δει πάνω από 22.000 σε vhs, ενώ το άλλο ενδιαφέρον του ήταν τα βιβλία. Με χρονολογική σειρά, είχε διαβάσει όλα τα βιβλία που κυκλοφόρησαν στην Αμερική από το 1930 ως το 1940, περιλαμβανομένων βιβλίων παιδικών, μαγειρικής και τεχνολογίας. Μέχρι την ημέρα που πέθανε είχε κατορθώσει να διαβάσει 1.938 βιβλία!
Ο οικονομικός σύμβουλός του, που τον βοήθησε να κάνει την περιουσία, είπε: «Ποτέ δεν έβγαινε έξω. Ηταν ένας πολύ έξυπνος και λαμπερός τύπος». Ο Μorin είχε συνταξιοδοτηθεί πριν από 4 χρόνια και άφησε όλη του την περιουσία στο πανεπιστήμιο όπου σπούδασε και εργάστηκε όλη του τη ζωή, λέγοντας ότι το εμπιστεύεται πως θα χρησιμοποιήσει σωστά τα χρήματα.
Πέρασε όλη του τη ζωή γύρω από το πανεπιστήμιο. Κάπνιζε πίπα, στεκόταν μπροστά στη βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου μιλώντας με τους φοιτητές. Ηταν εξαιρετικά αποδεκτός στο πανεπιστήμιο και δεν δημιούργησε ποτέ το παραμικρό πρόβλημα. washingtonpost
Ο Morin αφήνει από την περιουσία του 100.000 δολάρια στην βιβλιοθήκη του πανεπιστημίου, 1 εκατομμύριο δολάρια στο στάδιο του πανεπιστημίου και τα υπόλοιπα χρήματα για την προέκταση του.
Το πρώτο εξάστερο ξενοδοχείο της χώρας, δυναμικότητας 1.000 κλινών, αναμένεται να δημιουργηθεί στη λειτουργώντας ως αφετηρία για την επιστροφή ενός μεγάλου τουριστικού target group που αρέσκεται σε διακοπές πολλών παραπάνω αστέρων από το κλασικό all inclusive.
Αυτή η επένδυση στην Ρόδο, σύμφωνα με το αρχιτεκτονικό γραφείο Bobotis & Bobotis Architechts που έχει αναλάβει την μελέτη, θα πραγματοποιηθεί σε έκταση 95 στρεμμάτων ενώ αναμένεται να ολοκληρωθεί μέσα στο 2018.
Όπως αναφέρει ο κ. Θεοφάνης Μπομπότης η δυναμικότητα χιλίων 1000 κλινών θα διανεμηθεί σε villas, luxury suites, suites, executive business, family rooms, superior deluxe, superior, deluxe rooms.
Το ξενοδοχειακό συγκρότημα θα περιλαμβάνει 6 εστιατόρια, 9 μπαρ, conference center, fitnesscenter spa, εσωτερική πισίνα, playrooms, private cinema, private club και kids club.
Επιπλέον εντός του συγκροτήματος θα υπάρχει recreation area, water park, γήπεδα τένις, μπάσκετ, mini golf, γήπεδα 5*5 και πολλά άλλα.
Το επενδυτικό σχήμα βέβαια παραμένει άγνωστο στους παράγοντες της τουριστικής αγοράς της Ρόδου, οι οποίοι δεν γνωρίζουν τίποτα για την εν λόγω επένδυση.
Σύμφωνα με το αρχτιτεκτονικό γραφείο, οι βασικοί άξονες που αποτέλεσαν τον πυρήνα σχεδιασμού του ξενοδοχείου είναι αρκετοί, όπως μας πληροφορεί ο κ. Μπομπότης. Αρχικά λήφθηκε υπόψη η κάλυψη λειτουργικών αναγκών επιπέδου 6 αστέρων.
«Ο κάθε αρχιτεκτονικός σχεδιασμός, για οποιοδήποτε έργο, οφείλει κατ΄αρχάς να ανταποκρίνεται στις λειτουργικές ανάγκες αυτού κάθε αυτού του έργου. Εξαιρετικά σημαντικό, βέβαια, είναι και ο σχεδιασμός να εντάσσεται μέσα σε ένα πλαίσιο, που θα ανταποκρίνεται στο σημερινό σύγχρονο κόσμο. Είναι προφανές και αναγκαίο, όμως, οι όποιες επιλογές να γίνονται έτσι ώστε το τελικό προϊόν να συμμετέχει στη δημιουργία και καταγραφή του δικού μας σημερινού πολιτισμού».
Για τους παραπάνω λόγους, όπως εξηγεί, «το συγκεκριμένο έργο, σχεδιάστηκε, όχι μόνον για να ανταποκρίνεται στις υψηλά ποιοτικές τουριστικές απαιτήσεις, αλλά και να αποτελέσει το ίδιο έναν ενδιαφέροντα ποιοτικό προορισμό. Το ξενοδοχείο θα δημιουργήσει τη δική του ταυτότητα αλλά θα συνδέεται συμβολικά και με την ιστορία της Ρόδου».
«Στο πλαίσιο αυτό, η κεντρική ιδέα διάθρωσης και οργάνωσης του κτιριακού συγκροτήματος, σε επίπεδο χωροθέτησης, όγκων, μορφών κλπ, είχε σαν αφετηρία το κάστρο της Ρόδου που αποτελεί, μαζί με την παλιά Πόλη, το κυρίαρχο στοιχείο ταυτότητας του νησιού. Στοιχεία πάνω στα οποία αποτυπώνεται η ιστορία αλλά και η σημαντική συμμετοχή της Ρόδου, στο γίγνεσθαι του Ελλαδικού αλλά και Παγκόσμιου Πολιτισμού».
Η βασική συμβολική αναφορά στο τείχος του Κάστρου θα είναι ένα αντίστοιχο «τείχος» που θα υπάρχει εντός του ξενοδοχείου, με ένθετες κατασκευές πάνω σε αυτό. Μπροστά από αυτό και κατά μήκος του, θα αναπτύσσεται γραμμικά, υδάτινη επιφάνεια, που συμβολικά αναφέρεται στην τάφρο του κάστρου, καθώς και στη θάλασσα που αποτέλεσε την πλατφόρμα εξέλιξης του Ελληνικού Πολιτισμού.
Άλλοι βασικοί άξονες του σχεδιασμού ήταν η οριζόντια ανάπτυξη του συγκροτήματος, η οικολογία και επιπλέον η δυνατότητα λειτουργίας του και κατά την χειμερινή περίοδο.
Η BOBOTIS+BOBOTIS ARCHITECTS, έχει μελετήσει σειρά σύνθετων έργων εντός και εκτός Ελλάδος, πολλά εκ των οποίων έχουν Δημοσιευτεί σε Ελληνικές και ξένες εκδόσεις ενώ έχει βραβευτεί σε εγχώριους και διεθνείς Αρχιτεκτονικούς διαγωνισμούς.
Μεταξύ των έργων συμπεριλαμβάνονται το Μουσείο Πατρών και το Μουσείο Χανίων, η εσωτερική αναδιαμόρφωση του Αεροδρομίου Αθηνών «Ελευθέριος Βενιζέλος» (έργο σε εξέλιξη υλοποίησης) το Νέο Αεροδρόμιο Θεσσαλονίκης (μελέτη σε εξέλιξη).εμπορευματικοί σταθμοί, για παράδειγμα τον εμπορευματικό σταθμό Trento Ιταλίας και τον εμπορευματικό σταθμό στο Θριάσιο πεδίο, μαρίνες, συνεδριακά κέντρα, κτίρια γραφείων, οικισμούς (Compound Center), τράπεζες, αλυσίδες καταστημάτων, restaurant- bar, στάδια, αναπλάσεις Aστικών Kέντρων και Mega Yachts.
Η Laleh Mohmediαπό τη Μελβούρνη της Αυστραλίας εμπνέεται από διάσημους χαρακτήρες της Disney και δημιουργεί καταπληκτικά και νόστιμα γεύματα για τον γιο της, Τζέικομπ (Jacob). Τα γεύματα είναι τόσο φανταστικά και λεπτομερώς σχεδιασμένα που έχουν μεγάλη ομοιότητα με τους αρχικούς χαρακτήρες.
Η ίδια ξεκίνησε να ανεβάζει τη δουλειά της μέσα από το Facebook και έπειτα στο Instagram προφίλ της. Μετά από 18 μήνες έκανε το χόμπι επάγγελμα και στο Instagram την ακολουθεί και την θαυμάζει σχεδόν 60.000 άτομα, ένας αριθμός βέβαια που αυξάνεται καθημερινά. Σημαντικό είναι ότι το έργο της δεν τράβηξε την προσοχή μόνο των μαμάδων αλλά και του διασήμου σεφ Τζέιμι Όλιβερ.