Η Φολέγανδρος, είναι νησί των Κυκλάδων, μεταξύ της Σίκινου και της Μήλου. Τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε έναν από τους δημοφιλέστερους προορισμούς, κυρίως για ζευγάρια.
Το νησί, όπως και όλα τα Κυκλαδίτικα νησιά, έχει σήμα-κατατεθέν την άγρια και ξερή ομορφιά της.
Οι ξερολιθιές δίνουν έντονα το παρών τους, ενώ οι κρυφές παραλίες είναι ο «άσσος στο μανίκι» του νησιού. Χτισμένο σε υψόμετρο 200 μέτρων, στέκεται επιβλητικά πάνω στα απότομα βράχια και σας καλεί να το εξερευνήσετε!
Παραλίες
Οι παραλίες του νησιού αποτελούν δύσκολη υπόθεση, καθώς για να φτάσετε στις καλύτερες, θα πρέπει να χρησιμοποιήσετε καραβάκι.
Ωστόσο, υπάρχουν κι οι «εύκολες» επιλογές που είναι προσβάσιμες με μεταφορικό μέσο – οπωσδήποτε – εάν μένετε στην χώρα ή με τα πόδια αναλόγως την περιοχή που έχετε εγκατασταθεί. Μία από τις καλύτερες επιλογές είναι η Βάρδια, όπως επίσης και το Λατινάκι, το Πουντάκι και το Βιντζέντζο.
Αυτές οι παραλίες βρίσκονται γύρω από τον Καραβοστάση, το λιμάνι του νησιού. Ακόμα μια εύκολη επιλογή είναι η Αγκάλη που και βρίσκεται 3 χλμ από τη Χώρα και είναι πασπαλισμένη με λεπτή άμμο. Ιδανική για οικογενειακές καταστάσεις μιας και έχει καφέ, φαγητό και γλυκό για όλες τις ώρες της ημέρας.
Πολλές παραλίες βρίσκονται σε απόκρημνα μέρη και είτε θα πρέπει να πάρετε κάποιο καραβάκι είτε να ακολουθήσετε μεγάλα και δύσκολα μονοπάτια! Πρώτες επιλογές είναι ο Άγιος Νικόλας και το Λιβαδάκι, για τις οποίες παίρνουμε καραβάκι από την Αγκάλη. Μέσω του λιμανιού, παίρνουμε καραβάκι για το υπέροχο Κάτεργο που κρύβεται πίσω από τεράστιους βράχους.
Μία πιο εναλλακτική επιλογή είναι η επίσκεψη στο Sea–U, το καταδυτικό κέντρο της Φολεγάνδρου, όπου μπορείτε να πάτε για snokerling – εξερεύνηση του βυθού με μάσκα – κατάδυση με μπουκάλες ή ελεύθερη κατάδυση. Και πιο εύκολα τον γύρο του νησιού με τα σκάφη της ομάδας.
Η Παραλία Βορεινά
Η παραλία Βορεινά βρίσκεται στο μέσο του νησιού, σε έναν ανοικτό όρμο, περίπου στο ύψος της Αγκάλης, αλλά στην διαμετρικά αντίθετη ανατολική ακτή του νησιού, σε μια ακατοίκητη περιοχή. Το όνομά της οφείλεται στο ότι βρίσκεται προς τα βόρεια της Χώρας.
Βόλτες και Αξιοθέατα
Όσον αφορά στις βόλτες και τα μέρη που πρέπει να επισκεφθείτε στο νησί, ξεκινάμε με την «σουπερσταρ», κι αυτή είναι η κλασική πλατεία Πούντα, η οποία σας καλωσορίζει με την εκκλησία στη μέση, τα ψηλά δέντρα που δημιουργούν σκιά, τα καφέ που στεγάζονται από κάτω και κυρίως την απίστευτη μαγευτική θέα με τους βράχους να υπάρχουν ακριβώς από κάτω και τα κύματα να σκάνε πάνω τους.
Εάν βέβαια θέλετε να έχετε ακόμα μία πιο μαγευτική θέα, θα πρέπει να ανεβείτε το μονοπάτι προς την Παναγία που προβάλλει πάνω από όλους και όλα στο νησί και θα έχετε μία πανέμορφη πανοραμική θέα. “Πιάτο” όλο το νησί, οι απόκρημνοι γκρεμοί του, το ηλιοβασίλεμα…όλα!
Μία πολύ καλή επίσκεψη είναι στον μεσαιωνικόοικισμότουΚάστρου, που σήμερα προστατεύει την γραφικότητα του νησιού, ενώ παλαιότερα προστάτευε τους κάτοικους από εχθρούς.
Βρισκόμαστε πάντα στη Χώρα. Έξω από το Κάστρο και απέναντι από την Πούντα (για να καταλάβετε, όλα αυτά απέχουν 30” περπατήματος) βρίσκονται οι δύο κεντρικές πλατείες του νησιού – Ντουνάβηδες, Πιάτσα – ήτοι μία πλατεία που απλά χωρίζεται από την εκκλησία του Αγίου Νικολάου.
Εκεί ουσιαστικά συνωστίζονται οι περισσότεροι τουρίστες του νησιού, όπου βρίσκουν μεταξύ άλλων καταστήματα με τοπικά προϊόντα ή με είδη δώρων. Στην Άνω Μεριά, θα βρείτε το λαογραφικό μουσείο του νησιού.
Διασκέδαση και Φαγητό
Η Φολέγανδρος είναι εκείνο το μέρος που όλες οι παρέες του νησιού γίνονται μία μεγάλη παρέα. Τα μαγαζιά που μπορείτε να βγείτε το βράδυ είναι ελάχιστα. Ξεκινάμε με την Αστάρτη στην κεντρική πλατεία του νησιού, όπου μπορείτε να πιείτε ρακόμελο, και τη Ρακεντιά λίγο πιο έξω από την κεντρική πλατεία με τα ίδια όμως προνόμια και συνεχίζουμε στο BaRaki πάλι για ρακές και ρακόμελα.
Όσον αφορά το φαγητό, όπου και να φάτε στη Φολέγανδρο, μάλλον δεν θα απογοητευτείτε. Ξεκινάμε με την Πιάτσα, ιδανικό μέρος πάνω στην κεντρική πλατεία του νησιού με μαγειρευτό φαγητό. Φημίζεται για την καλασούνα της, θα δείτε παρακάτω τι είναι. Ακόμη, το Eva’sGarden με την υπέροχη αυλή για κοκτέιλ και την μεσογειακή κουζίνα στο κέντρο της Φολεγάνδρου, καθώς και η Μέλισσα για τους λάτρεις του κρέατος στη Χώρα του νησιού. Τέλος, η ΚυρίαΕιρήνηΜπακάλικο–εστιατόριο στην ΆνωΜεριά που φημίζεται και για την διακόσμησή του και για το μαγειρευτό φαγητό του.
Σε γενικές γραμμές, εκείνα τα πιάτα που πρέπει απαραιτήτως να δοκιμάσετε είναιματσάτα (χειροποίητο φρέσκο ζυμαρικό, σερβίρεται συνήθως με κοκκινιστό κρέας), σουρωτό (τυρί στραγγιστό σε καλαθάκι), καλασούνα (πίτα με το σουρωτό τυρί),καρπουζένια (γλυκό από καρπούζι), παστέλι (φτιάχνεται στην Άνω Μεριά, καθώς και γλυκά του κουταλιού), κουλούρεςφολεγανδρίτικες (στρογγυλά ξεροψημένα ψωμάκια που φτιάχνονται στην Άνω Μεριά) και μέλιντόπιο.
Ο Kevin, ο γάτος Russian Blue βρέθηκε σε ένα χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων και μεταφέρθηκε σε μια κτηνιατρική κλινική όταν ήταν μόλις 4 εβδομάδων. Δεν ήταν σαν τα άλλα γατάκια, είχε να αντιμετωπίσει μια σοβαρή πάθηση και οι γιατροί δεν πίστευαν πως θα επιβιώσει.
«Με είχαν προειδοποιήσει πως δεν θα ζούσε περισσότερο από 6 μήνες (αν ήταν τυχερός) και να μην δεθώ μαζί του. Είπα στον εαυτό μου πως ακόμη κι αν πέθαινε, θα του έδινα όλη μου την αγάπη. 4 χρόνια μετά, είναι ακόμη ο αγαπημένος μου χνουδωτός φίλος.» είπε στο Love Meow η Tailah, η ιδιοκτήτρια του Kevin που εργάζεται ως νοσοκόμα ζώων.
Ο Kevin έχει υδροκέφαλο. «Είναι μια φανταχτερή λέξη για το υγρό του εγκεφάλου. Είναι μια σοβαρή πάθηση και μπορεί να έχει αντίκτυπο στην όραση, την ακοή και την λειτουργία του εγκεφάλου. Ο Kevin έχει διάφορα χαρακτηριστικά από τα παραπάνω αλλά δεν είναι εντελώς τυφλός και κουφός και να το θέσω ευγενικά… «είναι πολύ ιδιαίτερος.»
Είναι ο πιο ευτυχισμένο, αστείος, ανόητος μικρός γάτος που ξέρω και είμαι τόσο χαρούμενη που ήμουν ικανή να του δώσω μια ευκαιρία στη ζωή. Μια ευκαιρία που άρπαξε με τις πατούσες του και τη ζει. Χαρούμενα 4α γενέθλια Kev!»
Γνωρίστε τον Kevin, τον γάτο που είναι πάντα έκπληκτος
Βρέθηκε σε ένα χώρο στάθμευσης αυτοκινήτων και μεταφέρθηκε σε μια κτηνιατρική κλινική όταν ήταν μόλις 4 εβδομάδων.
Δεν ήταν σαν τα άλλα γατάκια, είχε να αντιμετωπίσει μια σοβαρή πάθηση
«Με είχαν προειδοποιήσει πως δεν θα ζούσε περισσότερο από 6 μήνες (αν ήταν τυχερός) και να μην δεθώ μαζί του.» είπε η ιδιοκτήτριά του, η Tailah.
«Είπα στον εαυτό μου πως ακόμη κι αν πέθαινε, θα του έδινα όλη μου την αγάπη.»
«4 χρόνια μετά, είναι ακόμη ο αγαπημένος μου χνουδωτός φίλος.»
Ο Kevin έχει υδροκέφαλο. «Είναι μια φανταχτερή λέξη για το υγρό του εγκεφάλου.
Είναι μια σοβαρή πάθηση και μπορεί να έχει αντίκτυπο στην όραση, την ακοή και την λειτουργία του εγκεφάλου.
Ο Kevin έχει διάφορα χαρακτηριστικά από τα παραπάνω αλλά δεν είναι εντελώς τυφλός και κουφός.
Ωστόσο, δεν δείχνει σημάδια ναυτίας και είναι ο πιο χαρούμενος μικρός γάτος.
«Το αγαπημένο του πράγμα σε όλο τον κόσμο είναι να παίζει στην «σπηλιά της ιδιοκτήτριάς του» ενώ λατρεύει τα κεράκια!»
«Η σπηλιά είναι το όνομα που έχουμε δώσει στον προσωπικό του μπαλκόνι που είναι περιφραγμένο και εξοπλισμένο με μια πόρτα γάτας.»
«Επιπλέον είναι διακοσμημένο με πολυτελή γρασίδι γάτας και ένα σπίτι με ατελείωτα παιχνίδια.»
«Καθώς ο Kevin δεν επιτρέπεται να βγει έξω χάρης στην κατάστασή του και τρομάζει τόσο εύκολα, φέραμε την ύπαιθρο μέσα.»
«Είναι ο πιο ευτυχισμένος, αστείος, ανόητος μικρός γάτος που ξέρω και είμαι τόσο χαρούμενη που ήμουν ικανή να του δώσω μια ευκαιρία στη ζωή.»
« Μια ευκαιρία που άρπαξε με τις πατούσες του και τη ζει.»
Αίσθηση προκαλούν τα ευρήματα μεγάλης έρευνας του Ανδρολογικού Ινστιτούτου σε 2.000 ζευγάρια, η οποία αφορά τους λόγους που οδήγησαν 8 στις 10 Ελληνίδες σε ξένες αγκαλιές.
Το εντυπωσιακό είναι ότι, αντίθετα από την κοινή πεποίθηση ότι οι άνδρες ξενοκοιτάνε περισσότερο, οι γυναίκες είναι εξίσου «άτακτες» σε ποσοστό που αγγίζει το 78%, έναντι του 84% των ανδρών που απιστεί επίσης…
Στην έρευνα, που διήρκεσε δυο χρόνια, συμμετείχαν 2.000 ζευγάρια, αποτυπώνοντας τη σεξουαλική ισότητα των δύο φύλων.
Αυτά είναι τα 10 σημεία-κλειδιά για τη γυναικεία απιστία:
1. Παρά την επικρατούσα άποψη ότι ο άνδρας είναι ο κυνηγός και η γυναίκα το θήραμα, συνήθως γίνεται το αντίθετο. Η γυναίκα επιλέγει ποιον θα βάλει στο κρεβάτι της, γιατί ελέγχει τόσο τη δική της επιθυμία, όσο και την επιθυμία του άνδρα, με απίστευτη ευκολία.
2. Προσέξτε τη γυναίκα σας στην ωορρηξία. Είναι βιολογικά έτοιμη για απιστία, γιατί σε κείνη τη φάση το σεξ και η αναπαραγωγή συνδυάζονται -θέλει, δηλαδή, να είναι και ερωμένη και μητέρα. Αν δεν είστε εσείς ο σύντροφος που ψάχνει, τότε είναι σίγουρο ότι θα ξενοκοιτάξει με την «ευλογία» της φυσικής της ορμής.
3. Η γυναίκα δεν απιστεί, απλώς φεύγει και δεν ξαναγυρνά, γιατί το προετοιμάζει καιρό. Ενώ ο άνδρας είναι πάντα έτοιμος να γυρίσει στην ασφάλεια της μαμάς-ερωμένης -συντρόφου, ειδικά στις μέρες μας που οι γυναίκες αποδεικνύονται περισσότερο χρήσιμες και παίρνουν σωστές αποφάσεις.
4. Η γυναικεία απιστία δεν είναι ποτέ επιπόλαιη, ακόμη κι όταν γίνεται για λάθος λόγους. Είναι μια σοφή απιστία, γιατί είναι μελετημένη στρατηγικά. Η γυναίκα σκέφτεται μόνο με το κεφάλι της, γι’ αυτό οι άνδρες καταρρακώνονται, μόλις μάθουν ότι η γυναίκα τους έκανε σεξ με κάποιον άλλον και θέλουν να τη σκοτώσουν, σαν Οθέλοι, όταν οι γυναίκες, στην αντίστοιχη περίπτωση, απλά γυρίζουν την πλάτη κι εγκαταλείπουν.
5. Οι άνδρες ευνουχίζονται με την απιστία της γυναίκας, γιατί τη θεωρούν σοβαρή υπόθεση, όχι σαν τη δική τους απιστία, που θεωρείται αθώα και μηχανιστική. Ξέρουν πως η γυναίκα που έφυγε δεν πήγε με το καλύτερο αρσενικό, αλλά έφυγε γιατί είδε στους ίδιους μια αναπηρία της ανδρικής τους ιδιότητας.
6. Η απιστία στη γυναίκα είναι μια τιμωρία στον επιπόλαιο εραστή, που αμφισβήτησε τη θεϊκή της φύση. Η Μήδεια δεν ήταν απλά μια «κερατωμένη» γυναίκα, αλλά μια θεϊκή μορφή, που τιμωρεί τον άπληστο Θησέα, που την άφησε, όταν του χάρισε το χρυσόμαλλο δέρας, την εξουσία, τα παιδιά και όλα τα καλά…
7. Η απιστία της γυναίκας είναι μια πράξη με διπλό μήνυμα. Σε τιμωρώ γιατί ήσουν κακό παιδί, αλλά γύρνα πίσω γιατί είσαι χρήσιμος σε άλλα, πιο απλά πράγματα.
8. Η απιστία στη γυναίκα έχει «μητέρα» τη σεξουαλική της ευφυΐα και «πατέρα» τον ερωτισμό, ενώ στον άνδρα είναι μια «ορφανή» απιστία με πολλούς δήθεν «γονείς», που είναι οι αντίζηλοι του αρσενικού στις επιδόσεις που αρέσκονται να συζητάνε στις ανδρικές παρέες. Όπως οι ψαράδες και οι κυνηγοί…
9. Η γυναικεία απιστία είναι συνήθως παθιασμένη και αδιαμεσολάβητη, ενώ στον άνδρα είναι ένα φτωχό αντίγραφο της ματαιόδοξης φύσης του ανδρισμού του – μια διαμεσολαβημένη από τη σεξουαλική ζήλεια για τα άλλα αρσενικά.
10. Αν η απιστία των φύλων είχε βαθμολογία επιδόσεων, η γυναίκα θα έπαιρνε άριστα, ενώ ο άνδρας θα έμενε μετεξεταστέος. Γιατί ο άνδρας, όσες φορές και να την κάνει την απιστία, πάντα θα συλλαμβάνεται επ’ αυτοφώρω, ενώ η γυναίκα μόνο αν το πει η ίδια επειδή απλά το θέλει ή για να τον τιμωρήσει, με την προσφιλή φράση «υπάρχουν και καλύτεροι από σένα».
«Η άπιστη γυναίκα είναι μια Μαντάμ Μποβαρύ στη ρομαντική αλήθεια της, όταν η βιολογική αλήθεια της είναι πως γεννιέται άπιστη, για να φέρει στον κόσμο υγιείς απογόνους», εξηγεί ο πρόεδρος του Ανδρολογικού Ινστιτούτου δρ Κωνσταντίνος Κωνσταντινίδης και εξηγεί ότι η γυναίκα, γεννιέται άπιστη, ενώ ο άνδρας γίνεται, για να υπερασπίσει τον εύθραυστο ανδρισμό του. «Άρα η γυναίκα έχει πολύ περισσότερο το “χάρισμα” της απιστίας, σαν φυσική κληρονομιά τρόπον τινά, ενώ ο άνδρας το αποκτά για κοινωνικούς κυρίως λόγους, για να… φανεί άνδρας, αλλά και να το αποδεικνύει συνεχώς έχοντας “χαρέμι”», επισημαίνει.
Στη νέα έρευνα, που έγινε σε συνεργασία με το γυναικολόγο Στ. Χανδακά, τους χειρουργούς ουρολόγους Π. Δρέττα και Χ. Φλιάτουρα και την καθηγήτρια Κοινωνιολογίας Χρ. Αντωνοπούλου, οι ειδικοί προσπάθησαν να εμβαθύνουν στα αίτια της γυναικείας απιστίας.
Η ζυθοποιία Saltwater Brewery, είχε μια λαμπρή νέα ιδέα. Κατάφεραν να φτιάξουν δαχτυλίδια από 100 % βιοδιασπώμενα υλικά. Αυτό είναι αρκετά εντυπωσιακό ήδη , αλλά το καλύτερο μέρος είναι ότι είναι,επίσης, εντελώς βρώσιμα ! Σύμφωνα με το βίντεο που ακολουθεί , οι Αμερικανοί ήπιαν 6,3 δισεκατομμύρια γαλόνια μπίρα τον περασμένο χρόνο, και το 50 % ήταν από κουτιά.
Τα περισσότερα από τα πλαστικά δαχτυλίδια της εξάδας που χρησιμοποιείται καταλήγουν στην θάλασσα όπου αποτελούν μια καταστροφική απειλή για τη θαλάσσια ζωή και τα πουλιά . Έτσι, η εταιρία μπύρας από το Delray Beach στην Φλόριντα αποφάσισε να ‘επανεφεύρει τον τροχό’ , καθιστώντας ασφαλή τα δαχτυλίδια, όχι μόνο για την άγρια ζωή, αλλά και νόστιμα.
Είναι κατασκευασμένα από υποπροϊόντα μπύρας όπως το κριθάρι και το σιτάρι και ακόμη και οι άνθρωποι μπορούν να τα έχουν σαν σνακ ( αν και δεν θα το συνιστούσαμε). Θα πιούμε σε αυτό !
Η αμερικανική ζυθοποιία έχει φτιάξει δαχτυλίδια για τις εξάδες μπύρας που είναι βιοδιασπώμενα…
και 100% βρώσιμα!
Οι Αμερικανοί κατανάλωσαν 6,3 δισεκατομμύρια γαλόνια μπίρα τον περασμένο χρόνο, και το 50 % ήταν από κουτιά.
Τα περισσότερα δαχτυλίδια από τις εξάδες καταλήγουν στη θάλασσα.
Όπου αποτελούν μια καταστροφική απειλή για τη θαλάσσια ζωή και τα πουλιά.
Τα δαχτυλίδια είναι αρκετά ακριβά για να φτιαχτούν αλλά ελπίζουν ότι οι άνθρωποι θα πληρώσουν κάτι παρά πάνω για να βοηθήσουν να σωθεί η θαλάσσια ζωή.
Η εταιρεία πιστεύει ότι το κόστος θα μειωθεί εάν και άλλες ζυθοποιίες ακολουθήσουν το ίδιο παράδειγμα.
Ελπίζουμε να επηρεάσουμε τις μεγάλες εταιρίες,’ λέει ο Chris Goves δήλωσε ο πρόεδρος της εταιρίας.
Αποφάσισε μετά από 60 χρόνια να καθίσει ξανά στα μαθητικά θρανία και να μυρίσει το άρωμα των σχολικών βιβλίων. Η 77χρονη Ευθυμία Στεργίου Παρσέλια, που με θάρρος και τόλμη διαγωνίστηκε στις πανελλαδικές εξετάσεις, είναι αναμφισβήτητα η πιο πολυσυζητημένη υποψηφιότητα των τελευταίων ωρών. Η συμμετοχή της στις εξετάσεις έχει κάνει το γύρο του Διαδικτύου προκαλώντας πλήθος σχολίων και στέλνοντας μήνυμα επιμονής και υπομονής.
Παρόλο που έχουν «παρελάσει» πολυάριθμα συστήματα από τον εκπαιδευτικό χώρο, από την εποχή που η κ. Στεργίου ήταν έφηβη, εκείνη κατάφερε να προσαρμοστεί στα σημερινά δεδομένα ως μαθήτρια της Θεωρητικής Κατεύθυνσης.
Όπως αναφέρειο 52χρονος γιος της, Σάββας Στεργίου, η μητέρα του αποτύπωσε με άνεση τις σκέψεις της στο χαρτί χωρίς να κοντοσταθεί μπροστά στο θέμα που αφορούσε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η σχέση της κ. Στεργίου με τη μελέτη μοιάζει με τη σχέση φίλων που έχουν χαθεί για πολλά χρόνια. Η νοσταλγία είναι κυρίαρχη, όταν όμως φτάνει η ώρα της συνάντησης τίποτα δεν φαντάζει ξένο.
Η 77χρονη μαθήτρια, που γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Σαμοθράκη, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει το σχολείο όταν έχασε τον πατέρα της στην Κατοχή. Η οικογένειά της αντιμετώπιζε σοβαρά οικονομικά προβλήματα, η μητέρα της δεν μπορούσε να αναθρέψει τα δύο μικρότερα αδέρφια της και έτσι τα προβλήματα δεν επέτρεψαν στην κ. Στεργίου να περάσει την πόρτα της τελευταίας τάξης του Λυκείου.
Κατάφερε να αποφοιτήσει από την Πέμπτη Γυμνασίου (στα χρόνια του εξατάξιου Γυμνασίου), ένα σημαντικό κενό όμως την ταλάνιζε. Αισθανόταν πως απογαλακτίστηκε βίαια από τη σχολική ζωή.
Υπήρξε πολύ καλή μαθήτρια, παραστάτρια, όπως αναφέρει ο γιος της, ο οποίος θυμάται την μητέρα του, συχνά, με θλίψη να λέει: «Δεν τελείωσα το σχολείο».
Παντρεύτηκε σε πολύ νεαρή ηλικία, όμως ο σύζυγός της, μουσικός στο επάγγελμα, έφυγε από τη ζωή το 2013 και το τραγικό εκείνο περιστατικό διαδραμάτισε καταλυτικό ρόλο στην ψυχολογία της κ. Στεργίου.
Με την πίεση του γιου της, πήρε τη μεγάλη απόφαση και ασχολήθηκε ξανά με το σχολικό διάβασμα. Στόχος είναι να πάρει το απολυτήριο Λυκείου κι όχι να κατακτήσει μια θέση στην Τριτοβάθμια Εκπαίδευση παρόλο που έχει εκδηλώσει ενδιαφέρον για τα Παιδαγωγικά.
Εάν, όπως επισημαίνει ο γιος της, περάσει στη σχολή που επιθυμεί, ίσως παρακολουθήσει ορισμένα μαθήματα, ο στόχος όμως είναι άλλος.
Η 77χρονη διαβάζει από το πρωί μέχρι το βράδυ και καταφέρνει να υπερπηδά τα εμπόδια.
Η αγωνία της μεγάλη, η επιμονή της όμως ακόμη μεγαλύτερη. Η κ. Στεργίου, αρχικά δίσταζε να γυρίσει στο σχολείο, μαθητές και καθηγητές όμως την αγκάλιασαν από την πρώτη στιγμή. Προσφέρονταν μάλιστα να τη γυρίσουν στο σπίτι της μετά τα μαθήματα. Τόσο στους συμμαθητές της όσο και στα εγγόνια της δίνει δύναμη με την επιμονή της.
Η κ. Στεργίου φοίτησε για δύο χρονιές στο Εσπερινό Γενικό Λύκειο Αλεξανδρούπολης , και την ημέρα των Πανελλαδικών η ικανοποίηση ήταν ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της. «Δεν την είχα ξαναδεί έτσι», αναφέρει ο γιος της.
Ποτέ δεν άφησε τη βιβλιοθήκη της να πιάσει σκόνη η 77χρονη που σε όλη της τη ζωή διάβαζε λογοτεχνικά βιβλία.
«Σκοπός είναι να καταλάβει κανείς ότι ποτέ δεν είναι αργά να εκπληρώσει τα όνειρά του. Η μητέρα μου αρνήθηκε να δώσει συνεντεύξεις γιατί διαβάζει», λέει ο κ. Σάββας που δηλώνει περήφανος για τη μητέρα του.
Τα συστήματα GPS έχουνε μπει για τα καλά στην ζωή μας, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως πρέπει να ακολουθούμε πιστά τις εντολές τους, ειδικά όταν βλέπουμε πως οι οδηγίες τους μας στέλνουν κατευθείαν στον πάτο μιας λίμνης.
Το περιστατικό, με πρωταγωνίστρια μια 23χρονη Καναδή γυναίκα, συνέβη στη κωμόπολη Τόμπερμορι του Οντάριο. Σύμφωνα με τοπικά δημοσιεύματα, οι καιρικές συνθήκες στην περιοχή ήταν άσχημες, με τη βροχή και την ομίχλη να περιορίζουν την ορατότητα.
Η άτυχη οδηγός ακολουθώντας τη διαδρομή που της υπέδειξε το GPS, κατέβηκε τη ράμπα των σκαφών και βρέθηκε μέσα στα νερά της λίμνης Χίρον, μίας από τις πέντε μεγαλύτερες λίμνες του Καναδά.
Το αυτοκίνητο παρέμεινε στην επιφάνεια για αρκετά δευτερόλεπτα και έτσι η γυναίκα είχε τον χρόνο να ανοίξει το παράθυρο και να κολυμπήσει έως την στεριά. Η γυναίκα, που δεν τραυματίστηκε, πήγε στο κοντινότερο κτίριο, που ήταν ξενοδοχείο προκειμένου να καλέσει την αστυνομία.
Το αυτοκίνητο της ανασύρθηκε το επόμενο πρωί, με την αστυνομία να αναφέρει ότι δεν υπήρχε αλκοόλ στον οργανισμό της από τις εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκε η γυναίκα, έτσι δεν βρίσκεται αντιμέτωπη με κατηγορίες.
Θυμάμαι ακόμα αυτά τα μεγάλα αμυγδαλωτά σου μάτια. Τα κοίταζα κι έβλεπα μέσα από αυτά καινούργιους κόσμους να ξεδιπλώνονται. Δεν ξέρω πώς είναι να έχεις παιδιά και δεν ξέρω αν αυτό το «Θα πέθαινα για τα παιδιά μου» που λένε όλοι οι γονείς ισχύει.
Το μόνο που ξέρω, μπαμπά μου, είναι ότι έφυγες. Πίστευα ότι το κενό μέσα μου κάποτε θα καλυπτόταν. Και πάλι αν όχι ολόκληρο, τουλάχιστον θα γινότανε πιο μικρό. Λάθος το υπολόγισα γιατί μετά από τόσο καιρό το κενό που έχω μέσα στην ψυχή και την καρδία μου παρέμεινε το ίδιο.
Έφυγες μπαμπά! Έφυγες αλλά δεν πήρες μαζί σου τις αναμνήσεις μας. Μου αρέσουν οι αναμνήσεις μας, απλά πονάνε και μου φέρνουν θλίψη σε κάθε θύμησή τους. Μου αφήνουν στο στόμα μια γλυκόπικρη γεύση. Έρχεται το καλοκαίρι, μπαμπά. Πού είσαι; Πού είσαι τώρα που καλοκαιριάζει;
Θυμάσαι πόσο πολύ μου άρεσε το καλοκαίρι; Με έπαιρνες για μπάνιο στην παραλία κι έβαζες πάνω μου ολόκληρο μπουκάλι αντηλιακό μέχρι που με έκανες άσπρη σαν το γάλα. Παίζαμε στην άμμο, φτιάχναμε κάστρα κι ανοίγαμε τρύπες. Ήσουνα ο πρώτος που μου έμαθε να επιπλέω στο νερό. Τι ωραία που ήτανε, μπαμπάκα μου, θυμάσαι;
Τα βράδια στην κουζίνα να κάθομαι στα γόνατά σου και να μου δίνεις σοκολάτες κρυφά μην τυχόν και μας δει η μαμά κι αρχίσει τις φωνές. Μας έβλεπε, ξέρεις. Ήξερε το μικρό μας μυστικό κι ας μην έλεγε τίποτα.
Σ’ αγαπούσε γι’ αυτό δεν σου θύμωνε. Ακόμα σ’ αγαπάει, μπαμπά, και σε σκέφτεται, μερικά βράδια ακόμα κλαίει, την ακούω. Αλλά ξέρει ότι είσαι καλύτερα εκεί, μπαμπάκα μου. Την αγαπάς ακόμα ε;! Είμαι σίγουρη, τέτοιο έρωτα που είχατε εσείς οι δύο τον ζήλευαν όλοι.
Συγγνώμη, μπαμπά μου! Νιώθω ότι σου χρωστάω μία τεράστια συγνώμη! Συγγνώμη για τα βράδια που έβγαινα για ποτό κι ερχόμουν ξημερώματα σπίτι! Συγγνώμη για τις φορές που σου μίλησα απότομα και κυρίως συγγνώμη για τις φορές που σε έκανα να πιστέψεις πως δεν ήσουνα καλός πατέρας.
Θέλω να γνωρίζεις πως δεν ισχύει κάτι τέτοιο γιατί απλά ήσουνα υπέροχος. Ένας εξαιρετικός γονιός και νιώθω ο πιο τυχερός άνθρωπος στον κόσμο. Και να ξέρεις πως για μένα θα είσαι πάντα ο καλύτερος πατέρας του κόσμου.
Μου λείπεις, μπαμπά, να το ξέρεις. Δεν μπορώ να συνηθίσω την απουσία σου. Δεν μπορώ να χωνέψω ότι δεν είσαι πλέον κοντά μου. Να μου χαϊδεύεις τα μαλλιά, να με συμβουλεύεις και να με καθησυχάζεις κάθε φορά που αγχώνομαι και πνίγομαι μέσα σε μια κουταλιά με νερό. Απλά πλέον συμβιβάζομαι με το γεγονός κι όσο μπορώ προσπαθώ να σταθώ ξανά στα πόδια μου μετά το χαμό σου.
Ήθελες να με δεις να μεγαλώνω. Να πάω για σπουδές έτσι ώστε να με καμαρώσεις εκείνη την πολυπόθητη μέρα που θα έπαιρνα το πτυχίο μου. Ήθελες να κάνω καριέρα και πάνω απ’ όλα να κάνω μία οικογένεια.
Να ανοίξω ένα δικό μου σπιτικό και πόσο λαχταρούσες να δεις εγγόνια. Θυμάσαι τη μέρα που μου είπες πως θέλεις να κάνω πολλά παιδιά για να έχεις εσύ πολλά εγγόνια; Είχα γελάσει με την καρδιά μου εκείνη τη μέρα.
Τώρα όμως, πού είσαι να με καμαρώσεις; Εκπληρώνω σιγά-σιγά τους στόχους μας. Δεν το κάνω μόνο για μένα. Το κάνω και για τους δύο μας γιατί ξέρω πως με βλέπεις. Κι έστω κι έτσι θέλω να σε κάνω περήφανο.
Μην ανησυχείς, μπαμπά, δε θα σε ξεχάσω ποτέ μου. Στο εγγυώμαι ότι δεν πρόκειται να συμβεί ποτέ. Μπράβο σου για όσα ήσουν κι όσα κατάφερες, μακάρι να σου μοιάσω, να γίνω σαν και σένα. Συγγνώμη για όσες φορές σε πλήγωσα. Να είσαι καλά, μπαμπάκα μου, εκεί που είσαι και να θυμάσαι πως θα σε αγαπώ για πάντα.
Το να μεγαλώσει κανείς είναι κάτι αναπόφευκτο εκτός κι αν είστε βρικόλακας! Συμβαίνει σε όλους μας αλλά η αγάπη δεν γερνά ποτέ. Ίσως ναι για κάποιους αλλά για τα ζευγάρια που αγαπιούνται πραγματικά, όπως θα δείτε στις εικόνες που ακολουθούν, κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Η λίστα φωτογραφιών δημιουργήθηκε από το Bored Panda και παρουσιάζει ζευγάρια που παρόλο που μεγάλωσαν σωματικά, η αγάπη τους μοιάζει ακόμη νέα, σαν την πρώτη φορά.
Οι φωτογραφίες επιδιώκουν να μας υπενθυμίσουν πως παρά το πέρασμα του χρόνου που προκαλεί δυσκολία σε πολλά πράγματα (δυσκολία σε χορό, πολύωρες πτήσεις μεγάλων αποστάσεων, ακοή, ξέσπασμα σε δημόσια μέρη, περπάτημα, σύρσιμο στα γόνατα κατά τη διάρκεια του χορού και πολλά άλλα), ένα πράγμα παραμένει εύκολο και αυτό είναι η ικανότητα να αγαπάμε.
Έχετε ανανεώσει ή βγάλει ξανά κάποια εικόνα με το άλλο σας μισό;
#1 Ο άνδρας παντρεύτηκε τη γυναίκα των ονείρων του. Γνωρίστηκαν όταν ήταν 3 ετών.
#2 Αυτό το ζευγάρι επανέλαβε την ημέρα του γάμου του μετά από 70 χρόνια.
#3 Η βασίλισσα Ελισάβετ και ο Πρίγκιπας Φίλιππος μοιράζουν τα ίδια χαμόγελα το 1947 και μετά από 60 χρόνια.
#4 Αυτή η γυναίκα ίσως είναι βρικόλακας. Περίπου 20 χρόνια μετά, φορώντας το ίδιο φόρεμα.
#5 Ηλικιωμένο ζευγάρι την ημέρα του γάμου του και στην 60η τους επέτειο.
#6 Το παρανυφάκι και το αγοράκι που έφερε τις βέρες (το 1995) παντρεύτηκαν 20 χρόνια αργότερα.
#7 Αυτό το ζευγάρι αναδημιούργησε τις παλιές του φωτογραφίες γάμου από το 1975 για να γιορτάσει την 40η του επέτειο.
#8 Από την μεταμφίεση γαμπρού και νύφης για το καρναβάλι του Gillingham στην Αγγλία το 1926, σε 70 χρόνια γάμου.
#9 Η Aubrey και ο Mike γεννήθηκαν με μόλις 11 ημέρες διαφορά το 1989. Ξεκίνησαν να βγαίνουν το 2012 και παντρεύτηκαν τον Ιούλιο του 2015.
#10 Κάποιος έπεισε τους γονείς του να αναδημιουργήσουν τη γαμήλια φωτογραφία τους 45 χρόνια μετά χρησιμοποιώντας το ίδιο νυφικό.
#11 Η Katie γνώρισε τον Joseph στο νηπιαγωγείο. Σήμερα είναι παντρεμένοι και έχουν ένα γιο.
#12 Ένα ζευγάρι με το αμάξι του.
#13 Τότε και τώρα.
#14 Ζευγάρι το 1970 και το 2010, Μπουένος Άιρες.
#15 Σχεδόν 22 χρόνια μετά το γάμο τους. Προς μεγάλη τους έκπληξη, το νυφικό χωρούσε τη γυναίκα ακόμη. 1971 και 2015.
#16 Τότε και τώρα.
#17 Ένα ζευγάρι τη νύχτα του γάμου του και μετά από 60 χρόνια.
#18 Ακόμη ερωτευμένοι. Αυτό το ζευγάρι αναδημιουργεί τις φωτογραφίες του 32 χρόνια μετά.
#19 Ο Alex ήταν 13 ετών όταν ερωτεύτηκε την Adam και σήμερα είναι παντρεμένοι.
#20 Αυτό το ζευγάρι αναδημιούργησε τις παλιές του φωτογραφίες γάμου από το 1975 για να γιορτάσει την 40η του επέτειο.
#21 Ως έφηβοι στο πρώτο τους ραντεβού, έβγαλαν μια φωτογραφία «Παλιάς Δύσης». Ακριβώς 20 χρόνια μετά έβγαλαν και άλλη μία.
#22 Ένα ζευγάρι το 1988 και το 2014. Είναι απίθανοι.
#23 Η γυναίκα φορά το νυφικό από την ημέρα του γάμου της στην 60η επέτειό τους.
#24 Ζευγάρι στο γάμο του το 1982 και στον γάμο της κόρης τους.
#25 Αυτό το ζευγάρι πέρασε από το Σαν Φρανσίσκο των ΗΠΑ στο ταξίδι του μέλιτος το 1982 και 32 χρόνια μετά.
#26 Ζευγάρι αναδημιουργεί την παλιά του φωτογραφία.
#27 Η Lucy γνώρισε τον James κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών τους όταν ήταν 11 ετών. Σήμερα είμαι 31 και ακόμη μαζί.
#28 ΣΤ’ τάξη και Γ’ Λυκείου.
#29 Η Lulu είδε τον Tom σε μια συνέλευση του σχολείου τους όταν ήταν 13 ετών και τώρα είναι παντρεμένοι.
#30 Τότε και τώρα.
#31 Το ηλικιωμένο ζευγάρι αναδημιουργεί τις παλιές του φωτογραφίες.
#32 Τότε και τώρα.
#33 Προσπάθησαν να αναδημιουργήσουν τις φωτογραφίες του γάμου τους. 1991 και 2015.
#34 Αυτό το ζευγάρι έχει μόνο μια φωτογραφία από την ημέρα του γάμου του και αποφάσισαν να την αναδημιουργήσουν.
#35 Αυτό το ζευγάρι γιόρτασε την 30η του επέτειο αποφασίζοντας να ξανακάνουν τον μήνα του μέλιτος.
#36 23 χρόνια πριν μετέφεραν τις βέρες σε ένα γάμο. 23 χρόνια μετά αγόρασαν βέρες για τους ίδιους.
#37 8 χρόνια μετά.
#38 Ηλικιωμένο ζευγάρι 50 χρόνια μετά.
#39 Ζευγάρι το 1997 και το 2007.
#40 Παίχτης του χόκεϊ και η γυναίκα του φιλούν το κύπελλο πριν 37 χρόνια. Μετά έκαναν μια σύγχρονη αναπαράσταση.
Μετά την κατάληψη του στενού των Θερμοπυλών απ’ τους Πέρσες και την λήξη της Ναυμαχίας του Αρτεμισίου χωρίς αποφασιστικό αποτέλεσμα, ο Ελληνικός στόλος εγκατέλειψε την θαλάσσια περιοχή στα Βόρεια της Εύβοιας κατευθυνόμενος προς τις ακτές της Αττικής και έτσι άνοιξε ο δρόμος για την κατάκτηση ολόκληρης της Κεντρικής Ελλάδας από τον στρατό του Ξέρξη.
Σ’ αυτή την περίσταση ο ρόλος του Θεμιστοκλή υπήρξε οπωσδήποτε αποφασιστικός, κατόρθωσε να πείσει τους Αθηναίους να εκκενώσουν την Αττική με την προστασία του Ελληνικού στόλου ο οποίος αγκυροβόλησε στη Σαλαμίνα για να προστατεύσει αυτήν την επιχείρηση.
Οι δυνάμεις των Αντιπάλων
Για τη δύναμη του Περσικού στόλου οι πηγές μάς δίνουν διάφορες πληροφορίες, ασφαλώς υπερβολικές στο σύνολο τους, όχι όμως και τελείως αντιφατικές.
Ο Αισχύλος στους “Πέρσες” αναφέρει ότι ο εχθρός διέθετε 1.207 πλοία, αριθμό τον οποίο δίνει και ο Ηρόδοτος για τον στόλο όμως που συγκεντρώθηκε στην αρχή της εκστρατείας.
Επειδή όμως μεταξύ αυτού του χρονικού σημείου και της Ναυμαχίας της Σαλαμίνας οι Πέρσες είχαν για διάφορους λόγους απώλειες της τάξεως των 670 περίπου πλοίων, οι οποίες αναπληρώθηκαν μόνο με 125 νέα, οι δυνάμεις που παρέταξαν στη Σαλαμίνα ήταν περίπου 670 πλοία.
Εάν όμως αφαιρέσουμε τα Περσικά πλοία που περιπολούσαν στην άλλη άκρη της Σαλαμίνας πριν από τη Ναυμαχία τότε η υπεροχή του Περσικού στόλου πρέπει να ήταν 2:1.
Ο Ελληνικός στόλος που αγωνίσθηκε στη Σαλαμίνα υπολογίζεται από τον Ηρόδοτο σε 378 τριήρεις, αν και το άθροισμα των πλοίων που ο ίδιος αναφέρει ανέρχεται μόνο σε 366 τριήρεις.
Απ’ αυτές οι Αθηναίοι πρόσφεραν 200, οι Κορίνθιοι 40, οι Αιγινήτες 30, οι Μεγαρείς 20, οι Λακεδαιμόνιοι 16, οι Σικυώνοι 15, οι Επιδαύριοι 10, οι Αμβρακιώτες 7, οι Ερετριείς 7, οι Τροιζήνιοι 5, οι Νάξιοι 4, οι Ερμίονες 3, οι Λευκάδιοι 3, οι Κείοι 2, οι Στυρείς 2, οι Κυθνίοι 1 και οι Κροτωνιάτες επίσης 1.
Σχέδια των Αντιπάλων
Ο Ελληνικός στόλος, μετά την κατάληψη της Αττικής απ’ τους Πέρσες, συγκεντρώθηκε σε τρία σημεία: ο κύριος όγκος του στα σημερινά Αμπελάκια, απ’ όπου φαίνονταν η Αθήνα παραδομένη στης φλόγες, ένα μικρότερο τμήμα αποτελούμενο από αιγινήτικα πλοία έμεινε να φυλάει την Αίγινα και ένα τρίτο τμήμα κατευθύνθηκε στον Πώγωνα, τον σημερινό Πόρο.
Απ’ την άλλη πλευρά ο Περσικός στόλος έπρεπε να βρίσκεται πάντοτε κοντά σε λιμάνια κατεχόμενα από τον Περσικό στρατό, για να τα χρησιμοποιήσει ως βάσεις. Έτσι ο Ξέρξης στάθμευσε στη νότια παράλια της Αττικής έχοντας το στρατηγείο του στο Φάληρο.
Οι Πέρσες, στην προσπάθεια τους να επιτύχουν ευνοϊκή έκβαση του αγώνος, συνέβαλαν το σχέδιο να καταστρέψουν αιφνιδιαστικά τα ελληνικά πλοία που ήταν συρμένα στις αμμουδιές ή αγκυροβολημένα στους κόλπους της ΒΑ ακτής της Σαλαμίνας και σε μια δεύτερη φάση να καταλάβουν τη Σαλαμίνα, που την υπεράσπιζε ένα πολύ μικρό τμήμα του Αθηναϊκού στρατού.
Ενδεχόμενη επιτυχία σ’ αυτό το σχέδιο θα τους άνοιγε ασφαλώς το δρόμο για τον Ισθμό και την κατάληψη έπειτα της υπόλοιπης Ελλάδας.
Από την ελληνική πλευρά ο Θεμιστοκλής αντιλήφθηκε αμέσως τα μεγάλα πλεονεκτήματα της θαλάσσιας αμυντικής γραμμής και ιδιαίτερα της Σαλαμίνας.
Το νησί αυτό, το μόνο εδαφικό τμήμα του Αθηναϊκού κράτους που δεν υποδουλώθηκε στους Πέρσες, χρησίμευε ως καταφύγιο για μεγάλο μέρος του πληθυσμού της Αττικής, ως στρατιωτική βάση στα νώτα του Περσικού στρατού σε περίπτωση προελάσεως από τον Ισθμό και αποτελούσε, με τις προφυλαγμένες από τους ανέμους ακτές του απέναντι από την Αττική, ιδεώδη βάση για το Ελληνικό ναυτικό που κάλυπτε από τη Θάλασσα τον Ισθμό.
Σε μια ή περισσότερες συσκέψεις των αρχηγών των στόλων των πόλεων ο Θεμιστοκλής, επιδεικνύοντας την εξαιρετική μεγαλοφυΐα και το απαράμιλλο σθένος του, κατόρθωσε να κάμψει τις αντιρρήσεις του Κορίνθιου στρατηγού Αδείμαντου και την αναποφασιστικότητα του Λακεδαιμόνιου Ναυάρχου Ευρυβιάδη πείθοντας τους για την καταλληλότητα της θέσεως στη Σαλαμίνα.
Η Διεξαγωγή της Ναυμαχίας
Η ναυμαχία διεξήχθη στις 28 ή 29 Σεπτέμβριου (21-22 Βοηδρομιώνος) του 480π.Χ. Τη νύχτα μίας από αυτές τις μέρες ο Περσικός στόλος απέπλευσε από το Φάληρο με κατεύθυνση προς τα Δυτικά, ενώ τμήμα του Περσικού στρατού αποβιβάσθηκε και κατέλαβε την Ψυτάλλεια με σκοπό, κατά τη διάρκεια της ναυμαχίας, την περισυλλογή των Περσών ναυαγών και την εξόντωση των Ελλήνων ναυαγών.
Σαλαμίνα Χάρτα του Ρήγα 1797
Γύρω στις δύο μετά τα μεσάνυχτα τα Περσικά πλοία προχωρούσαν κατά μήκος των ακτών της Αττικής με την εξής σειρά: Φοινικικά και Αιγυπτιακά προς το μέρος της Ελευσίνας, κατόπιν τα πλοία της Κύπρου, της Λυκίας και της Παμφυλίας και τέλος προς τον Πειραιά, τα Καρικά και τα πλοία της Ιωνίας.
Οι Έλληνες πληροφορήθηκαν εγκαίρως τις κινήσεις του Περσικού στόλου από τον Αριστείδη, που ήλθε νύχτα από την Αίγινα. Έτσι οι Πέρσες έχασαν το πλεονέκτημα του αιφνιδιασμού όταν, σύμφωνα με την περιγραφή του Αισχύλου, άκουσαν ξαφνικά, με την ανατολή του ηλίου, τους ήχους της σάλπιγγας και τον Παιάνα να αντηχεί από όλα τα Ελληνικά πλοία:
Είχε λοιπόν ήδη βγει ο ήλιος όταν δόθηκε η διαταγή από τον Ευρυβιάδη, διοικητή των Ελληνικών δυνάμεων, να αναπτυχθεί ο Ελληνικός στόλος προς την κατεύθυνση των Περσών. Τη δεξιά πτέρυγα είχε καταλάβει ο ίδιος ο Ευρυβιάδης με τις μοίρες της Σπάρτης, της Κορίνθου, της Αίγινας και των Μεγάρων.
Οι τριήρεις των μικρότερων ελληνικών πόλεων τάχθηκαν στο μέσον, ενώ στην αριστερή πλευρά κατέλαβαν θέση με αρχηγό το Θεμιστοκλή, οι Τριήρεις των Αθηναίων.
Χάρτης του ελληνικού κόσμου κατά τη διάρκεια της μάχης
Η κίνηση αυτή αποσκοπούσε στην αποφυγή ενδεχόμενου εγκλωβισμού των Ελληνικών Πλοίων εντός του αγκυροβολίου τους.
Πλέοντας όμως ο Ελληνικός στόλος προς τα εμπρός θα συναντούσε σύντομα τον Περσικό, στο μέσο περίπου του στενού, σε χώρο δηλαδή αρκετά ανοικτό και συνεπώς ευνοϊκότερο για τους Πέρσες, οι οποίοι θα είχαν έτσι την ευχέρεια χρησιμοποιήσεως του συνόλου σχεδόν των πλοίων τους και τη δυνατότητα κυκλωτικών ελιγμών από τα δύο άκρα του Ελληνικού στόλου.
Για να αποτραπεί ακριβώς αυτή η συνάντηση των δύο στόλων στο μέσον του στενού, τα Ελληνικά πλοία ανέκοψαν την πορεία τους προς τα εμπρός κι άρχισαν να κινούνται προς τα πίσω, κωπηλατώντας ανάποδα προς τη Σαλαμίνα, χωρίς να αναστρέψουν, διατηρώντας σταθερά τις πλώρες προ τον εχθρό, σε τάξη, χωρίς να χαθεί η συνοχή του στόλου, συνεχίσθηκε δε ως μία γραμμή κοντά στις ακτές της Σαλαμίνας, όπου είχαν παραταχθεί οι Αθηναίοι οπλίτες, εκεί ο στόλος παρατεταγμένος σε μέτωπο με στήριγμα προς τα δεξιά την Κυνόσουρα και προς τα αριστερά το σημερινό νησί του Αγίου Γεωργίου, ώστε να αποτρέπεται ο κίνδυνος κυκλώσεως, σταμάτησε για να συγκρουστεί με τον εχθρό.
Κινήσεις στη ναυμαχία της Σαλαμίνας
Η στενότητα του χώρου και η περιορισμένη έκταση του μετώπου δεν επέτρεπε στους Πέρσες να χρησιμοποιούν στην πρώτη γραμμή περισσότερα πλοία από τα Ελληνικά, τα οποία συνεπώς αντιμετώπιζαν στη σύγκουση ίσο περίπου αριθμό πλοίων έτσι στον αγώνα έπαιζε σημαντικό ρόλο η ανδρεία και η επιδεξιότητα των αξιωματικών και των πληρωμάτων καθώς και η τακτική των αντιπάλων στόλων.
Οι ελεύθεροι πολίτες των Ελληνικών πόλεων στις οποίες η ευψυχία μαζί με την ελευθερία ήταν οι υπέρτατες αξίες, αγωνίζονταν υπέρ βωμών και εστιών με ανδρεία και αυταπάρνηση που ενέτεινε η μεταξύ τους και μεταξύ των πόλεων άμιλλα.
Αλλά και οι Πέρσες πολεμούσαν με εξαιρετική γενναιότητα, γιατί ήθελαν να φανούν ευάρεστοι στον Ξέρξη, που παρακολουθούσε τη ναυμαχία από το όρος Αιγάλεω, αλλά και γιατί φοβόνταν την οργή του αν υστερούσαν.
Έτσι στην αρχή η ναυμαχία ήταν αμφίρροπη και οι Πέρσες κρατούσαν, μάλιστα στη δεξιά πλευρά οι Ίωνες πίεζαν σοβαρά του Λακεδαιμόνιους και τους Αιγινήτες, οι δε Σάμιοι κυρίευσαν μερικές Ελληνικές τριήρεις.
Όσο προχωρούσε η ώρα άρχισε να επικρατεί η εξαιρετική επιδεξιότητα των Ελληνικών πληρωμάτων και η ανώτερη τακτική των Ελλήνων και πρώτα στο αριστερό μέρος τη Ελληνικής παράταξης, όπου βρισκόταν η ισχυρότατη μοίρα των 200 Αθηναίων τριήρεων έχοντας απέναντι της τα πλοία των Φοινίκων.
Η τακτική των Φοινίκων ήταν κυρίως να πολεμούν ρίχνοντας βροχή βελών και ακοντίων από τα ψηλά καταστρώματα τους καθώς μάλιστα διέθεταν 30 τοξότες σε κάθε πλοίο.
Από την άλλη πλευρά οι Αθηναίοι διέθεταν 4 τοξότες και 14 οπλίτες σε κάθε τριήρη, πλεονεκτούσαν όμως στη χρήση του εμβόλου, έτσι εκμεταλλευόμενοι τον κλυδωνισμό των Φοινικικών πλοίων από τον άνεμο και το κύμα, που είχε ως αποτέλεσμα να αστοχούν τα τοξεύματα, ορμούσαν εναντίον τους και είτε έθραυαν τα κουπιά και ακινητοποιούσαν τα εχθρικά πλοία είτε τα κτυπούσαν με τα έμβολα στα πλευρά.
Έπειτα οι Αθηναίοι οπλίτες πηδούσαν στο κατάστρωμα και εξόντωναν τα εχθρικά πληρώματα ή άφηναν τα πλοία να βυθιστούν από τα ρήγματα των εμβόλων.
Ύστερα λοιπόν από την καταβύθιση των πρώτων Φοινικικών πλοίων, η πρώτη γραμμή του Φοινικικού στόλου αποδιοργανώθηκε και τα πλοία άρχισαν να τρέπονται σε φυγή, άλλα προς τις απέναντι ακτές της Αττικής κι άλλα προς τα ανατολικά, πολλά όμως δεν κατάφεραν να απομακρυνθούν γιατί στην προσπάθεια τους αυτή συγκρούσθηκαν μεταξύ τους και βυθίστηκαν.
Σε λίγο η ταραχή και η σύγχυση μεταδόθηκε στο κέντρο και το αριστερό μέρος του Περσικού στόλου, διότι οι Αθηναϊκές τριήρεις, διαθέσιμες μετά την κατανίκη των Φοινίκων άρχισαν να επιτίθενται προς τα εκεί.
Η Ναυμαχία στη Σαλαμίνα (Die Seeschlacht bei Salamis), του ΓερμανούΒίλχελμ φον Κάουλμπαχ
Η ναυμαχία εξελίχθηκε τότε ραγδαία σε βάρος των Περσών και σε λίγο και ο υπόλοιπος Περσικός στόλος, που είχε συνθλιβεί στην Περιοχή του στενού προς την Κυνόσουρα και τη ΝΑ έξοδο, άρχισε, να τρέπεται σε φυγή με κατεύθυνση το Φάληρο, ενώ καταδιώκονταν από τον Ελληνικό στόλο.
Η καταδίωξη εξακολούθησε, όπως αναφέρει ο Πλούταρχος, “μέχρι δείλης”.
Προς το τέλος της Ναυμαχίας, ο Αριστείδης, με Αθηναίους οπλίτες από τους παρατεταγμένους στην ακτή της Σαλαμίνας, αποβιβάσθηκε στην Ψυτάλλεια και εξόντωσε την εκεί απομονωμένη Περσική φρουρά.
Η σημασία της μάχης – Οι παράγοντες της Νίκης
Η σημασία της ναυμαχίας της Σαλαμίνας υπήρξε μέγιστη διότι προκάλεσε την κατάρρευση του ηθικού της Περσικής ηγεσίας σε τέτοιο βαθμό, ώστε να εγκαταλείψει ουσιαστικά τον αγώνα, αν και διέθετε ακόμα υπερτριπλάσιο σχεδόν στόλο από το Ελληνικό.
Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις το βράδυ της επόμενης της μάχης ο Ξέρξης, επικεφαλής του Περσικού στόλου φοβούμενος μήπως οι Έλληνες πλεύσουν στον Ελλήσποντο και καταστρέφοντας τις γέφυρες που είχε κατασκευάσει, τον αποκλείσουν στην Ευρώπη, απέπλευσε από το Φάληρο και παραπλέοντας τις ακτές κατευθύνθηκε προς Βορρά.
Οι κυριότεροι παράγοντες της Ελληνικής νίκης στην Σαλαμίνα ήταν οι εξής:
Το γεγονός ότι οι Πέρσες παρασύρθηκαν να ναυμαχήσουν σε θαλάσσια περιοχή που είχε επιλέξει ο αντίπαλος γιατί παρουσίαζε εξαιρετικά πλεονεκτήματα για αυτόν, η στενότητα του χώρου εξουδετέρωνε την αριθμητική υπεροχή του Περσικού στόλου, ενώ αντίθετα ήταν ιδεώδης για τον Ελληνικό στόλο.
Παρασύρθηκαν οι Πέρσες γιατί είχαν ανάγκη να συντρίψουν τον Ελληνικό στόλο ώστε να μπορούν τα δικά τους πλοία να παραπλεύσουν απερίσπαστα τις Ελληνικές ακτές, για να εφοδιάζουν τον Περσικό στρατό και να ενεργεί αποβάσεις στα μετόπισθεν των Ελληνικών αμυντικών γραμμών.
Οι Πέρσες υποτίμησαν τον αντίπαλο και εκτίμησαν εσφαλμένα τις μαχητικές δυνατότητες και τις προθέσεις του.
Η κατάλληλη στρατηγική του Ελληνικού στόλου στη Ναυμαχία, όπως τον συνέλαβαν και εφήρμοσαν ο Θεμιστοκλής και οι λοιποί Έλληνες Ναύαρχοι.
Τέλος, ο ζήλος και η ανδρεία όλων των Ελλήνων που αγωνίσθηκαν στη Σαλαμίνα.
Η Ναυμαχία της Σαλαμίνας έληξε με θρίαμβο των Ελλήνων, πέρασε γρήγορα στο θρύλο, έγινε θέμα για τους ρήτορες και τους μεγάλους τραγικούς (οι Φοίνισσες του Φρυνίχου και οι Πέρσες του Αισχύλου έχουν ως σημείο αναφοράς τη νίκη των Ελλήνων), αποτέλεσε δίδαγμα για τους λαούς και καθιερώθηκε ως η αφετηρία όχι μόνο της Ελληνικής, αλλά και της παγκόσμιας Ναυτικής ιστορίας.
Εκείνο που έγραψε ο Πλούταρχος στο βίο του Θεμιστοκλή, “Ουθ Έλλησιν ούτε βάρβαρος ενάλιον έργον είργασται λαμπρότερον”, μπορούμε ανεπιφύλακτα να το επαναλάβουμε και σήμερα.
«Σπρώξε κι άλλο! Άλλη μια ΔΥΝΑΤH!» φωνάζει ο (ψεύτικος) γιατρός κατά την διάρκεια του γυρίσματος, απευθυνόμενος σε μια -συνήθως υπερβολικά ιδρωμένη-πρωταγωνίστρια, που παλεύει για να πείσει πόσο μα πόσο πολύ πονάει. Στο τέλος, η κάμερα ανάμεσα στα πόδια της ηθοποιού να ξεπροβάλλει ένα μικρό, βρεγμένο κεφαλάκι. «ΟΥΑΑΑΑΑΑΑΑ». Ναι, καλά κατάλαβες, τίποτα απ`όλα αυτά δεν είναι αληθινό.
Αυτό το «κεφαλάκι» που μόλις έχεις δει, είναι ένα έμβρυο, το οποίο σύμφωνα με τους κανονισμούς του Σωματείου Αμερικάνων Ηθοποιών, πρέπει να έχει ηλικία τουλάχιστον 15 ημερών, ώστε να εμφανιστεί σε ταινία. Είναι ένα από τα δεκάδες βρέφη-ηθοποιούς, που εμφανίζονται κάθε χρόνο σε ταινίες και τηλεοπτικές σειρές.
Αληθινά και Ψεύτικα
Σύμφωνα με τον Chris Riddle, βοηθό σκηνοθέτη που έχει εργαστεί σε κινηματογράφο και τηλεόραση, τα βρέφη-ηθοποιοί μπορούν να δουλέψουν μόνο 4 ώρες ανά ημέρα, ενώ από αυτές τις ώρες μπορούν να συμμετάσχουν σε γύρισμα μόλις 20 λεπτά. Ο Chris λέει:
«Συνήθως χρειάζεσαι τέσσερα βρέφη, ίδιας ηλικίας πάνω-κάτω, με ίδιο πρόσωπο, ίδιο χρώμα μαλλιών, ώστε να μπορεί να ντουμπλάρει το ένα το άλλο. Χρησιμοποιείς το ένα μωρό για τα πρώτα 20 λεπτά, το δεύτερο για τα επόμενα κλπ. Όταν κάνεις μια λήψη όπου το μωρό δεν είναι στο επίκεντρο, χρησιμοποιείς μια κούκλα.»
Εντούτοις, έχουν υπάρξει κινηματογραφικοί δημιουργοί όπως ο Clint Eastwood και ο Evan Goldberg, που έχουν χρησιμοποιήσει σε παρατεταμένες λήψεις αντί για μωρά, αποκλειστικά κούκλες. Για παράδειγμα, έχει μείνει αξέχαστη (όχι με την καλή έννοια) η σκηνή της ταινίας «American Sniper», όπου η Sienna Miller προσπαθούσε να θηλάσει ρεαλιστικά κάτι που έμοιαζε με μωρό.
Ξεκάθαρα, δεν ήταν… Ο παραγωγός Evan Goldberg έχει πει για την κούκλα που χρησιμοποιήθηκε στην ταινία «Knocked Up»: «Ήταν τόσο ρεαλιστική, που έμοιαζε με νεκρό σώμα. Όποτε δεν τη χρησιμοποιούσαμε, την εξαφανίζαμε, γιατί μας προκαλούσε κατάθλιψη.»
Το Ταλέντο
Σύμφωνα με τον Daniel de Blanke, μουσικοσυνθέτη, του οποίου η κόρη έχει δουλέψει ως ηθοποιός σχεδόν όλη της την ζωή (είναι 9 μηνών), το «να μην κοιμάται συνέχεια» είναι αυτό το προτέρημα που της έχει δώσει αρκετές δουλειές. «Το να είναι -χωρίς πίεση- ξύπνιο ένα μωρό κατά την διάρκεια των audition, είναι αρκετά σημαντικό«, εξηγεί.
Αν αυτό που φαντάζεσαι ως μια audition βρεφών, είναι μια σειρά από μωρά που παλεύουν να κρατήσουν τα μάτια τους ανοικτά, ενώ executives ταινιών τα «εξετάζουν» διακριτικά, δεν πέφτεις έξω. «Αυτό που θέλουμε από ένα βρέφος γενικά, είναι το να μην κάνει απολύτως τίποτα», λέει ο παραγωγός Hartley Gorenstein (Room).
Πλακούντας;
«Σιρόπι καλαμποκιού υψηλής φρουκτόζης«: Δηλαδή το ίδιο υλικό που χρησιμοποιείται μια οποιαδήποτε σκηνή αίματος, είναι αυτό που τοποθετείται σε κάθε βρέφος-ηθοποιό, ώστε να απεικονισθούν με ρεαλισμό ο πλακούντας και τα αμνιακά υγρά στο σώμα του.
Μωρά-κασκαντέρ
Τελικά δεν πρόκειται απλώς για «ηθοποιούς που δεν κάνουν τίποτα», αλλά για μωρά που πασαλείβονται με υλικά makeup, δουλεύουν part-time και πρέπει να παραμένουν ξύπνια μέχρι ο σκηνοθέτης να πει «cut»! Όχι, δεν είναι εύκολο να είσαι βρέφος-ηθοποιός…
Πολλές παραλίες βρίσκονται σε απόκρημνα μέρη και είτε θα πρέπει να πάρετε κάποιο καραβάκι είτε να ακολουθήσετε μεγάλα και δύσκολα μονοπάτια! Πρώτες επιλογές είναι ο Άγιος Νικόλας και το Λιβαδάκι, για τις οποίες παίρνουμε καραβάκι από την Αγκάλη. Μέσω του λιμανιού, παίρνουμε καραβάκι για το υπέροχο Κάτεργο που κρύβεται πίσω από τεράστιους βράχους.
Είναι μια σοβαρή πάθηση και μπορεί να έχει αντίκτυπο στην όραση, την ακοή και την λειτουργία του εγκεφάλου.
Όσο προχωρούσε η ώρα άρχισε να επικρατεί η εξαιρετική επιδεξιότητα των Ελληνικών πληρωμάτων και η ανώτερη τακτική των Ελλήνων και πρώτα στο αριστερό μέρος τη Ελληνικής παράταξης, όπου βρισκόταν η ισχυρότατη μοίρα των 200 Αθηναίων τριήρεων έχοντας απέναντι της τα πλοία των Φοινίκων.
