Στοίβες αχρηστευμένων ρούχων έχουν αντικαταστήσει την περίτεχνη διακόσμηση σε τέσσερις από τις επιβλητικές βιτρίνες του γνωστού λονδρέζικου πολυκαταστήματος Harrods.

Σκοπός αυτής της ιδιότυπης εικαστικής έκθεσης είναι να αναδειχθεί το πρόβλημα της υπερπαραγωγής στη μόδα, τη βιομηχανία που έχει εξελιχθεί σε μια από τις πιο επιζήμιες για το περιβάλλον μαζί με την παραγωγή χημικών και την εξόρυξη ορυκτού πλούτου. Μοναδική σωτηρία της βιομηχανίας είναι η παραγωγή ρούχων που θα αντέχουν στον χρόνο και δεν θα ρυπαίνουν.

Την πρωτοβουλία γι’ αυτήν την ανοικτή διαμαρτυρία είχε η ελβετική εταιρεία Vetements και ο σχεδιαστής της, Ντέμα Γκβασάλια. Ο αδελφός του και διευθύνων σύμβουλος της Vetements, Γκούραμ Γκβασάλια, δηλώνει στην British Vogue: «Από την πρώτη συνέντευξη που έδωσα επαναλαμβάνω το εξής: η οικονομική επιστήμη βασίζεται στην ικανοποίηση της ζήτησης από την προσφορά.

Οταν επισκέπτεστε ένα κατάστημα και βλέπετε κάτι σε έκπτωση, τότε η παραγωγή του συγκεκριμένου προϊόντος ήταν εξαρχής μεγαλύτερη από τη ζήτηση». Η βιομηχανία της μόδας έχει παρασυρθεί τις τελευταίες δεκαετίες σε αυτόν τον φαύλο κύκλο. Μόνον στη Βρετανία αγοράστηκαν πέρυσι 1,13 εκατ. τόνοι ρούχων, περισσότεροι κατά 200.000 από το 2012, αναφέρει ο Guardian.

Υπάρχουν διάφορες έρευνες που καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η βιομηχανία της μόδας κατατάσσεται σε αυτές με τη μεγαλύτερη ένταση στην εκμετάλλευση πόρων και ανθρώπινου δυναμικού. Γεγονός είναι ότι η μόδα εκμεταλλεύεται πρώτες ύλες από τη γεωργία (βαμβάκι, λινάρι, κάνναβη), την κτηνοτροφία (δέρμα, γούνα, κασμίρι και μαλλί), το πετρέλαιο (πολυεστέρα και άλλα συνθετικά υλικά) και την εξόρυξη (μέταλλα και πέτρες). Η βιομηχανία της μόδας ρυπαίνει το περιβάλλον με στερεά απόβλητα 92 εκατ. τόνων κάθε χρόνο, αντικατοπτρίζοντας έναν υπερδιπλάσιο όγκο σε σχέση με τα τρόφιμα που πετούν τα σούπερ μάρκετ. Εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα 1,7 δισ. τόνων προήλθαν από τη βιομηχανία της μόδας το 2015, αντανακλώντας το 5,4% όλων των εκπομπών ρύπων στον κόσμο, που υπολογίζονται σε 32,1 δισ. τόνους, σύμφωνα με κοινή έρευνα του Global Fashion Agenda και της Boston Consulting Group.

Εκτός της Vetements, η Βρετανίδα σχεδιάστρια Στέλλα Μακάρτνεϊ –κόρη του σερ Πολ Μακάρτνεϊ– είναι ένας από τους πιο ένθερμους υποστηρικτές της βιωσιμότητας στη μόδα. Η ίδια χρησιμοποιεί υλικά φιλικά προς το περιβάλλον, όπως είναι το οργανικό βαμβάκι, ενώ τα γραφεία και οι αποθηκευτικοί χώροι τροφοδοτούνται με ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, όπως αναφέρεται στην ιστοσελίδα του μπραντ της. Για να προβάλει τη χειμωνιάτικη συλλογή ρούχων της ομώνυμης μάρκας Stella McCartney, η σχεδιάστρια επέλεξε το φυσικό τοπίο αλλά και χωματερές στη Σκωτία, με μοντέλα να φωτογραφίζονται ξαπλωμένα σε όγκους σκουπιδιών ή σε σκουριασμένα αυτοκίνητα.

Εκτός του Harrods, η Vetements έχει πραγματοποιήσει ανάλογες εγκαταστάσεις στα πολυκαταστήματα Saks Fifth Avenue στη Νέα Υόρκη και Maxfield στο Λος Αντζελες, για να αναδείξει, επίσης, πόσο αναγκαία είναι και η ανακύκλωση ρούχων. Επιστήμονες υπολογίζουν ότι ένας τόνος ρούχων προς ανακύκλωση μειώνει κατά 11 τόνους τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα. Από την πλευρά της οδού Μπρόμπτον στο Νάιτσμπριτζ, οι βιτρίνες του Harrods θα καταλαμβάνονται από μεγάλους όγκους ρούχων που έχουν συγκεντρωθεί. Είναι ρούχα των 4.000 υπαλλήλων του Harrods, αλλά περισυλλεγμένα και από κάδους ανακύκλωσης, μέχρι τις 2 Μαρτίου.

Ο κύκλος ζωής των προϊόντων

Ενα παντελόνι ή ένα φόρεμα μπορεί να αποτελέσει θησαυρό αναμνήσεων, κρατώντας τη θέση του σε μια ντουλάπα πάνω από μία δεκαετία. Ο κύκλος ζωής των προϊόντων, όμως, τείνει να συρρικνώνεται όλο και περισσότερο, σε μια εποχή όπου ο υπερκαταναλωτισμός και η υπερπαραγωγή λειτουργούν ως συγκοινωνούντα δοχεία. Σήμερα, η ικανοποίηση που προσφέρει η αγορά ενός ρούχου είναι εφήμερη. Πρόσφατη έκθεση του Προγράμματος Δράσης για τα Απόβλητα και τους Πόρους στη Βρετανία (Wrap) συμπεραίνει ότι ο κύκλος ζωής ενός ρούχου διαρκεί πια 3,3 χρόνια, κατά μέσον όρο. Νεότεροι καταναλωτές περιορίζουν τον κύκλο αυτό σε διετία.

Η Σούζι Μένκες, δημοφιλής δημοσιογράφος μόδας, είχε περιγράψει ήδη από το 2013 τους ιλιγγιώδεις ρυθμούς που έχει υιοθετήσει ο κόσμος της μόδας σε άρθρο της στην British Vogue με τίτλο «The New Spreed of Fashion». Διαπιστώνει πως οι μεγάλοι οίκοι μόδας διοργανώνουν πια 10 σόου τον χρόνο, εξαιρουμένων των χριστουγεννιάτικων και των καλοκαιρινών διακοπών. Κάποτε τα σόου ήτανύο, ένα για τον χειμώνα και ένα για το καλοκαίρι. Οι μεγάλες αλυσίδες ρούχων τύπου Zara και H&M λειτουργούν σε ακόμη πιο εξαντλητικούς ρυθμούς, ενώ τόνοι ρούχων αχρηστεύονται κάθε χρόνο από λάθος παραγγελίες.

[vogue] [kathimerini]

Δεν είμαστε μόνοι στο σύμπαν – οι περισσότεροι αστροφυσικοί και οι αστρονόμοι είναι σίγουροι γι’ αυτό. Ότι υπάρχει ζωή κάπου στο διάστημα, θεωρείται αρκετά πιθανό, ακόμη και ο διάσημος επιστήμονας Στήβεν Χόκινγκ πιστεύει ότι υπάρχουν εξωγήινοι.

Φυσικά κανείς δεν έχει καμία γνώση σχετικά με το πώς θα μπορούσαν να μοιάζουν αυτές οι μορφές ζωής – ίσως όχι απαραίτητα όπως φαίνονται στις ταινίες επιστημονικής φαντασίας.

Αλλά για πολύ καιρό οι αστρονόμοι έχουν κάνει πολλά για να οδηγήσουν στην αναζήτηση πλανητών με βιώσιμες συνθήκες στο διάστημα.

Αλλά η ανθρωπότητα έχει μια ερώτηση να θέσει: Τι θα κάνουμε αν τελικά βρούμε ζωή μακριά από τον πλανήτη Γη; Πώς θα αντιδράσουν οι άνθρωποι, θα είναι ως επί το πλείστον θετικοί ή αρνητικοί σε ένα τέτοιο μήνυμα;

Φυσικά, ο καθένας πρέπει πρώτα να απαντήσει σε μια τέτοια ερώτηση. Και θα πρέπει επίσης να εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη φύση της μορφής της ζωής αυτής.

Ερευνητές από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αριζόνα έχουν ασχοληθεί σοβαρά με το θέμα. Η μελέτη τους, που παρουσιάστηκε στο Ώστιν στο επιστημονικό συνέδριο AAAS, έδειξε σαφώς ότι οι περισσότεροι βλέπουν θετικά την ενδεχόμενη επαφή με ζωή στο διάστημα.

Για την ανάλυσή τους, οι ερευνητές επέλεξαν πέντε άρθρα εφημερίδων σχετικά με διαφορετικές ανακαλύψεις, οι οποίες προκάλεσαν αναταραχή τα τελευταία χρόνια: Η αμφιλεγόμενη ανακάλυψη υποτιθέμενων απολιθωμένων βακτηριακών ιχνών σε μετεωρίτη του Άρη από το 1996 ή η ανακάλυψη επτά πλανητών που μοιάζουν με τη Γη, πέρυσι.

Τα άρθρα εξετάστηκαν από ερευνητές χρησιμοποιώντας ένα ειδικό λογισμικό που ονομάζεται Linguistic Inquiry and Word Count (LIWC). Το σύστημα, το οποίο δεν υπήρξε εδώ και πολύ καιρό, αναγνωρίζει ποια συναισθήματα που συνδέονται με τις λέξεις, είναι θετικά ή αρνητικά. Ο υπολογιστής έδωσε ένα σαφές αποτέλεσμα: Οι συντάκτες των άρθρων, και μέσα μαζικής ενημέρωσης, όπως οι «New York Times» και η «Washington Post», έδειξαν να έχουν ένα σημαντικά υψηλότερο ποσοστό θετικών συναισθημάτων.

Σε ένα δεύτερο μέρος της μελέτης, οι ερευνητές ζήτησαν από περισσότερους από 500 – τυχαία επιλεγμένους – ανθρώπους να γράψουν μερικές προτάσεις για το πώς θα ανταποκρίνονταν στις ειδήσεις ενός υποθετικού μικροβιακού ευρήματος στο διάστημα. Και πώς, κατά την εκτίμησή τους, όλοι οι άλλοι θα αντιδρούσαν. Για να γίνει αυτό, έθεσαν στους συμμετέχοντες ορισμένες ερωτήσεις και συμπεριέλαβαν επίσης αυτά τα κείμενα στο λογισμικό ανάλυσης.

Και πάλι, οι θετικές αντιδράσεις ήταν περισσότερες. «Αυτό θα ήταν πολύ συναρπαστικό – ακόμα κι αν ήταν μόνο μια πρωτόγονη μορφή ζωής», έγραψε ένας συμμετέχων.

Οι ερευνητές έκαναν μια άλλη δοκιμή: Χώρισαν 500 εθελοντές σε δύο ομάδες και τους ζητήθηκε να γράψουν τις απόψεις τους για το άρθρο σχετικά με τα υποτιθέμενα μικροβιακά απολιθώματα.

Και πάλι οι απαντήσεις για την εξωγήινη ζωή ήταν στην πλειοψηφία τους θετικές.

«Πολλοί φαίνεται να έχουν εντυπωσιαστεί από το γεγονός ότι η ζωή σε έναν πλανήτη διαφορετικό από τη Γη είναι εφικτή», εξηγεί ο επικεφαλής της μελέτης Μαικλ Βαρνουμ.

Γιατί οι άνθρωποι φαίνεται να σκέφτονται θετικά για την εξωγήινη ζωή; «Ίσως μας αρέσει ακριβώς η ιδέα να μην είμαστε μόνοι», λέει ο Βαρνουμ.

[tovima]

Το 2006 ο Ιταλός Τζόντι Σκαραβέλα  προέβη σε ένα ξεχωριστό επιχειρηματικό βήμα, ανοίγοντας ένα ιδιαίτερο εστιατόριο στο Στάτεν Άιλαντ της Νέας Υόρκης.

Ο λόγος για το «Enoteca Maria», στο οποίο σεφ είναι 30 με 40 γιαγιάδες από όλον τον κόσμο, οι οποίες μαγειρεύουν παραδοσιακές συνταγές από χώρες όπως η Ρωσία, η Σρι Λάνκα, η Αργεντινή, η Αλγερία, η Τσεχία, το Καζακστάν, η Δομινικανή Δημοκρατία και οι Φιλιππίνες. Ανάμεσά τους και η Ελλάδα, την οποία εκπροσωπεί η κυρία Πλουμίτσα από την Χίο.

Ένας Αυστραλός κυνηγούσε αμέριμνος όταν δέχτηκε την οργισμένη επίθεση ενός καγκουρό, η κεφαλιά του οποίου τον άφησε με σπασμένο σαγόνι. Αυτά έπαθε ο 19χρονος Joshua Hayden που βγήκε για κυνήγι με τον αδερφό του και έπεσαν πάνω σε συμμορία τριών καγκουρό στη δυτική Αυστραλία, όπως μας ενημερώνει το δίκτυο ABC.

Τα δυο αδέρφια κυνηγάνε χρόνια καγκουρό, καθώς τους αρέσει πολύ το κρέας τους, και ο 19χρονος έγειρε έξω από το παράθυρο του κινούμενου αυτοκινήτου για να σημαδέψει, το καγκουρό είχε ωστόσο άλλη γνώμη.

«Εμφανίστηκε από το πουθενά, μας χτύπησε στο πλευρό του αυτοκίνητου και έσπασε το παρμπρίζ», διηγείται, «μετά επέστρεψε πίσω σε μένα και με χτύπησε με το κεφάλι του στο σαγόνι μου». Και εξομολογείται μάλιστα πως «τα καγκουρό έχουν τρελαθεί στις μέρες μας. Μόλις βλέπουν αμάξι, τρέχουν να ορμήσουν»!

Ο Joshua παρέμεινε αναίσθητος για 30 δευτερόλεπτα, πριν τον συνεφέρει ο αδελφός του και τον μεταφέρει στο πλησιέστερο νοσοκομείο του Περθ. Και πρέπει να περιμένει 10 μέρες για να υποβληθεί σε εγχείρηση, ώστε να ξεπρηστεί το πρόσωπό του. Και λέει πως ενώ είναι χρόνια κυνηγός καγκουρό, ποτέ δεν έχει δει ένα να παλεύει για τη ζωή του. Μέχρι τώρα τουλάχιστον.

[dailymail] [nbst] [abc.net.au]