Με τις ψήφους και των 25 παρευρισκομένων εκ των 33 δημοτικών συμβούλων Μαραθώνα, το Δημοτικό Συμβούλιο, ενέκρινε ομόφωνα το ψήφισμα που ζητά την παραίτηση του Δημάρχου, Ηλία Ψινάκη, για τη στάση του κατά την φονική πυρκαγιά που άφησε πίσω της δεκάδες θύματα.

«Ψινάκη παραιτήσου το θέλουν οι νεκροί σου» φώναζαν πολίτες που μπήκαν στην αίθουσα και ζήτησαν την παραίτηση σύσσωμου του συμβουλίου.

Ο δημοτικός σύμβουλος Αλέξανδρος Σόμογλου, είπε μεταξύ άλλων για τον δήμαρχο Μαραθώνα: «Ακόμη και σήμερα σκηνοθετεί τον εαυτό του. Αυτό το ανδρείκελο είχε το θράσος να αναρτά προσωπική του δήλωση στα σόσιαλ μίντια και να κάνει λόγο για συμπαραστάση. Μπορώ να του χρεώσω την παντελη έλλειψη σεβασμού σστους ανθρώπους που χάθηκαν».

Ο δημοτικός σύμβουλος κ.Γεωργάτος είπε πως «η απαίτηση είναι αύριο το πρωί κιόλας να τον στείλουν στο καμένο του σπίτι μια ώρα αρχύτερα» και πρόσθεσε: «Ποτέ δεν περίμενα ότι αυτός ο Δήμος θα έφτανε σε αυτή τη κατάντια. Λειτουργεί μόνο με τη προσπάθεια των δημοτικών υπαλλήλων. Υπέγραψα και εγώ για την παραίτηση του δημάρχου γιατί αυτός ο δήμαρχος δεν πόνεσε ποτέ αυτόν τον τόπο».

Ένταση στη συνεδρίαση 

Ακόμα και το ψήφισμα όμως κατά του Δημάρχου, δεν έφτανε για να κατευνάσει τους αγανακτισμένους πολίτες της περιοχής. Εκείνοι, έστρεψαν τα «βέλη» τους, όχι μόνο στον απόντα δήμαρχο αλλά και στο σύνολο των Δημοτικών Συμβούλων.

Όσοι δημοτικοί σύμβουλοι παρευρέθηκαν στη σημερινή συνεδρίαση καταδίκασαν την στάση του Ηλία Ψινάκη χαρακτηρίζοντας τον «ανεπαρκή, απόντα κι ανίκανο» κι επιρρίπτοντας του ευθύνες για «πλήρη απουσία κι απαξίωση».

Μάλιστα ο κ. Γιάννης Μπούσουλας, δημοτικός σύμβουλος με την παράταξη του κ. Ψινάκη ο οποίος μάλιστα πριν από δύο χρόνια ήταν και αντιδήμαρχος στον Μαραθώνα, υπέβαλε την παραίτησή του κατά τη διάρκεια της διαδικασίας.

Από την πλευρά του ο Αλέξης Αστρινάκης, δημοτικός σύμβουλος του Μαραθώνα, επισήμανε ότι: «είναι προκλητική η απουσία του δημάρχου καθώς δεν επιμελήθηκε σχέδιο πολιτικής προστασίας. Οφείλουμε τώρα να σκύψουμε στα προβλήματα του κόσμου».

Η δημοτική σύμβουλος, Αναστασία Ρίζου εξέφρασε τα βαθιά συλλυπητήρια της στις οικογένειες των θυμάτων και χαρακτήρισε τη συνεργασία με τον κ. Ψινάκη «ανύπαρκτη», υπογραμμίζοντας ότι «καθ’ όλη τη διάρκεια της θητείας τους είναι περιχαρακωμένος στο επιτελείο του».

Ολόκληρο το ψήφισμα

Τέλος, το ψήφισμα που κατατέθηκε και ψηφίστηκε ομόφωνα από τους παρόντες επισήμανε τα εξής: ««Ο Δήμος μας βιώνει από το απόγευμα της Δευτέρας 23 Ιουλίου 2018 μια ανείπωτη τραγωδία που όμοιά της δεν έχει ζήσει ποτέ στο παρελθόν. Δυστυχώς, ο χρόνος δεν μπορεί να γυρίσει πίσω. Ο πόνος για την απώλεια ψυχών δεν μπορεί να μετριαστεί.

Ωστόσο, όλοι εμείς που εκπροσωπούμε ως δημοτικοί σύμβουλοι τους συμπολίτες μας στο ανώτατο όργανο διοίκησης του Δήμου, έχουμε ορκιστεί να υπηρετούμε αποκλειστικά το δικό τους συμφέρον και να τους προστατεύουμε από κάθε είδους απειλή. Και, δυστυχώς, αποτύχαμε.

Αφήσαμε το Δήμο μας ανοχύρωτο και έρμαιο στα χέρια ενός Δημάρχου που, πλέον, δεν αποδεικνύεται μόνο εξαιρετικά ανίκανος και επικίνδυνος για την πόλη μας, αλλά προσβάλλει με τη συμπεριφορά του και τις δημόσιες εμφανίσεις του την ηθική και την αξιοπρέπεια κάθε κατοίκου του Βαρνάβα, του Γραμματικού, του Μαραθώνα και της Νέας Μάκρης.

Ο Ηλίας Ψινάκης δεν είναι απλά ένας ανίκανος Δήμαρχος. Είναι πλέον ένας επικίνδυνος Δήμαρχος για τον τόπο μας. Σε μια περίοδο που η πόλη μας χρειάζεται συνετή διοίκηση και οργανωμένο πλάνο, προκειμένου να σταθεί ξανά στα πόδια της, να κλείσει πληγές και να διαχειριστεί μια πελώρια αγκαλιά αγάπης που φτάνει καθημερινά από κάθε γωνιά της χώρας έχουμε ανάγκη η συγκεκριμένη διαχείριση να πραγματοποιηθεί από ανθρώπους που πονάνε αυτόν τον τόπο, που νιώθουν τον πόνο και την οδύνη των συμπολιτών μας και που αντιλαμβάνονται το μέγεθος της ευθύνης για την τραγωδία που ζήσαμε.

Ο νόμος, καλώς ή κακώς, δεν μας παρέχει τη δυνατότητα οιασδήποτε μορφής καθαίρεσης ενός δημάρχου από τα καθήκοντά του. Βασιζόμαστε στην ευθιξία του, αν μπορεί να τη βρει έστω και την ύστατη στιγμή.

Με το συγκεκριμένο ψήφισμα το Δημοτικό Συμβούλιο Μαραθώνα καθιστά τον Ηλία Ψινάκη ανεπιθύμητο και άκρως επικίνδυνο ακόμη και για τη σωματική υγεία των πολιτών του Δήμου μας και τον καλεί να παραιτηθεί από τη θέση του Δημάρχου».

Ψινάκης: Δεν παραιτούμαι, δεν μετέχω σε μια μεθοδευμένη αντισυνταγματική διαδικασία

Την άρνησή του να παραιτηθεί έχει διαμηνύσει ο δήμαρχος Μαραθώνα, Ηλίας Ψινάκης. Ο κ. Ψινάκης που αρνήθηκε σήμερα να παρευρεθεί στο δημοτικό συμβούλιο, είχε κάνει σαφή τη θέση του, μετά την έξοδό του από την Ευελπίδων όπου είχε καταθέσει για τις φονι8κές πυρκαγιές.

«Δεν θα ακολουθήσω αυτόν τον αδιέξοδο και καταστροφικό δρόμο. Δεν θα νομιμοποιήσω με την παρουσία μου μια μεθοδευμένη αντισυνταγματική διαδικασία που δεν προβλέπεται από κανένα νόμο, καμία διάταξη και δεν έχει κανένα νομικό προηγούμενο. Έχει μόνο ένα στόχο: Τη διαπόμπευση και την ανθρωποφαγία», τόνισε ο κ. Ψινάκης, σε δελτίο τύπου που εξέδωσε.

Ο δήμαρχος Μαραθώνα χαρακτήρισε την 23η Ιουλίου ως την ημέρα «που η εμπειρία της εθνικής τραγωδίας σημάδεψε το μέλλον του Μαραθώνα και όλης της Ελλάδας», τις συνέπειες της οποίας «ο δήμος μας βίωσε και θα βιώνει για καιρό μια τραγωδία σε κλίμακα, αντίστοιχης ενός πολέμου».

Κάποιοι λένε ότι πρέπει να κατάγεσαι από μία χώρα για να την αγαπάς. Ή μήπως όχι τελικά;

Υπάρχει μία μικρή χώρα, όπου αρκετοί χιλιάδες άνθρωποι μιλούν, πέρα από την μητρική τους γλώσσα, και την ελληνική. Τα παιδιά μαθαίνουν την ελληνική ιστορία και τον ελληνικό πολιτισμό ενώ τόσο την 25η Μαρτίου όσο και την 28η Οκτωβρίου οι κάτοικοι γιορτάζουν σαν να είναι Έλληνες.

Στην μακρινή Ουρουγουάη των 3,5 εκατομμυρίων κατοίκων, ζουν άνθρωποι που λατρεύουν τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό και το αποδεικνύουν. Όχι με βαρύγδουπες εκφράσεις και μεγαλειώδεις λόγους αλλά με δρόμους και πλατείες που έχουν ελληνικά ονόματα και με αγάλματα αρχαίων φιλοσόφων να κοσμούν τα δημόσια κτίρια της χώρας.

Η Ουρουγουάη είναι χώρα της Λατινικής Αμερικής και έχει χαρακτηριστεί ως η «Ελβετία της Αμερικής». Αν και λόγω του μικρού μεγέθους της δεν υπολογίζεται ως ένας σοβαρός οικονομικός παράγοντας σε παγκόσμιο επίπεδο, σε εθνικό επίπεδο έχει ξεπεράσει πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής και αποτελεί παράδειγμα προς μίμηση.

Η Ουρουγουάη διαθέτει ένα από τα καλύτερα εκπαιδευτικά συστήματα με το επίπεδο των σπουδαστών να είναι αρκετά υψηλό. Δεν είναι άλλωστε λίγοι οι φοιτητές από άλλες χώρες της Λατινικής Αμερικής που επιλέγουν την Ουρουγουάη και φοιτούν στα πανεπιστήμια της χώρας.

Αυτό όμως που κάνει εντύπωση με αυτή τη μακρινή χώρα είναι το πόσο πολύ αγαπάει και εκτιμάει τον αρχαίο ελληνικό πολιτισμό. Είναι γεγονός ότι η χώρα, τις δεκαετίες του ’50 και του ’60, δέχτηκε πολλούς Έλληνες μετανάστες. Στο λιμάνι έφτασαν πλοία με Έλληνες ναυτικούς και μετανάστες οι οποίοι θέλησαν να δημιουργήσουν μια καλύτερη ζωή στην άλλη άκρη του Ατλαντικού. Η εγκαρδιότητα με την οποία έγιναν δεκτοί ήταν, κατά πολλούς, ένας αποφασιστικός παράγοντας για την εγκατάστασή τους και τη μετέπειτα ζωή τους εκεί.

Αξίζει να αναφερθεί ότι η ελληνική κοινότητα Ουρουγουάης, έχει κλείσει ένα αιώνα ζωής και ήταν η πρώτη επίσημα αναγνωρισμένη οργανωμένη δομή των Ελλήνων στη Νότια Αμερική. Σήμερα στην Ουρουγουάη, υπάρχουν πάμνω από 3.500 χιλιάδες Έλληνες μετανάστες δεύτερης ή τρί της γενιάς, αλλά και ένας μεγάλος αριθμός αυτοχθόνων που μιλούν την ελληνική γλώσσα.

Οι ίδιοι οι πολίτες δεν δηλώνουν φιλέλληνες, αλλά ελληνολάτρες. Σύμφωνα με έρευνα της «Eurostat», το μεγαλύτερο ποσοστό των Ουρουγουανών απάντησε ότι ταυτίζεται πολιτιστικά με την Ευρώπη, με την πρώτη χώρα που να τους έρχεται στο μυαλό να είναι η Ελλάδα.

Τον Μάρτιο του 1978, ο καπετάνιος Παναγιώτης Ν. Τσάκος, ίδρυσε το «Ίδρυμα Τσάκου», με σκοπό τη διάδοση του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού και τη διδασκαλία της ελληνικής γλώσσας. Το 2002 μετονομάστηκε σε ίδρυμα «Μαρία Τσάκου», στη μνήμη της μητέρας του.

Το Ίδρυμα προσφέρει δωρεάν μαθήματα νεοελληνικής γλώσσας, χορών, τραγουδιού, ιστορίας της τέχνης, λογοτεχνίας, μυθολογίας, φιλοσοφίας και ελληνικής κουζίνας. Διαθέτει, επίσης, μια μεγάλη βιβλιοθήκη με τίτλους στην ελληνική και ισπανική γλώσσα από διάφορους τομείς του ελληνικού πολιτισμού. Περίπου 400 άτομα εγγράφονται συνολικά κάθε χρόνο στα μαθήματα που προσφέρονται. Βασικός στόχος του ιδρύματος είναι η γνώση της αρχαίας ελληνικής ποίησης και ιστοριογραφίας, μέσα από τα ομηρικά έπη και τον «Επιτάφιο» του Περικλή.

Αξιοσημείωτο είναι και τό ότι σε κάθε βιβλιοπωλείο της χώρας, ακόμη και στο πιο μικρό, μπορεί κανείς να βρει τα άπαντα του Νίκου Καββαδία, του Καβάφη και του Ρίτσου.

Τα παιδιά των Ουρουγουανών, δεν διστάζουν κάθε 25η Μαρτίου και 28η Οκτωβρίου να γιορτάζουν τις εθνικές εορτές των Ελλήνων, πραγματοποιώντας σχολικές εκδηλώσεις, τραγουδώντας και απαγγέλοντας ποιήματα. Οι μαθητές του «Grecia», ενός δημόσιου σχολείου της χώρας, έχουν μάθει να λένε και τον εθνικό ύμνο της Ελλάδας του Διονύσιου Σολωμού.

Στο Μοντεβιδέο, επίσης, υπάρχουν 23 δρόμοι που έχουν δανειστεί τα ονόματά τους από αρχαίους φιλόσοφους, ενώ ο κεντρικότερος δρόμος ονομάζεται κι αυτός «Grecia». Δύο πλατείες της πρωτεύουσας έχουν ονομαστεί πλατεία της Αθήνας και πλατεία της Ελλάδας.

Η Εθνική Βιβλιοθήκη του Μοντεβιδέο έχει κατασκευαστεί σύμφωνα με τον αρχαιοελληνικό δωρικό αρχιτεκτονικό ρυθμό.

Έξω από την είσοδο του κτιρίου, το άγαλμα του Σωκράτη, υποδέχεται τους επισκέπτες ενώ σε πάρκο που βρίσκεται παραλιακά της πρωτεύουσας υπάρχει μια προτομή του Ομήρου.

Αξιοσημείωτη είναι η συνδρομή της ελληνικής κοινότητας στην Ουρουγουάη. Το 2016, η ελληνική κοινότητα της χώρας, γιόρτασε έναν αιώνα από την ίδρυσή της. Ιδρύθηκε τον Ιούνιο του 1916 και αποτέλεσε την πρώτη επίσημα αναγνωρισμένη δομή των Ελλήνων στη Νότια Αμερική.

Οι πρώτοι Έλληνες που μετανάστευσαν στη μικρή λατινοαμερικανική χώρα βρήκαν εργασία στην Ουρουγουάη και αργότερα άνοιξαν τις δικές τους επιχειρήσεις. Δεν έλειψαν όμως και μεγάλες προσωπικότητες της Ελλάδας που επισκέφτηκαν ή επένδυσαν στην Ουρουγουάη. Για μικρό χρονικό διάστημα, έζησε στη χώρα ο θρυλικός «Ηρακλής», ο Παναγής Κουταλιανός, και έγινε γνωστός στα ρινγκ στο Μοντεβιδέο της Ουρουγουάης.

Τη δεκαετία του 1920, ο Αριστοτέλης Ωνάσης και ο επίσης Σμυρνιός Νικόλας Κονιαλίδης, που εγκαταστάθηκαν στο Μπουένος Άιρες της Αργεντινής, διεύρυναν τις επιχειρηματικές τους δραστηριότητες και στη γειτονική Ουρουγουάη.

Η μικρή αυτή χώρα ήταν από τις πρώτες που αναγνώρισαν το νεοσύστατο ελληνικό κράτος μετά την Επανάσταση του 1821.

Η εθνική σημαία της Ουρουγουάης, που καθιερώθηκε στις 16 Δεκεμβρίου 1828, μοιάζει αρκετά με την αντίστοιχη ελληνική σημαία που καθιερώθηκε επίσημα το 1970. Και οι δύο σημαίες αποτελούνται από εννέα οριζόντιες λωρίδες, χρωμάτων μπλε και άσπρου εναλλάξ. Η μόνη διαφορά είναι ότι η σημεία της Ουρουγουάης έχει στην αριστερή γωνία ένα ήλιο με 16 ακτίνες, ενώ η ελληνική σημαία ένα σταυρό.

Ίσως τελικά και να μην χρειάζεται να κατάγεσαι από μία χώρα για να την εκτιμάς και να την αγαπάς, αρκεί να γνωρίζεις και να κατανοείς την ιστορία της, όσα βίωσε, βιώνει και θα βιώσει στο μέλλον και πρωτίστως να αγαπάς τους ανθρώπους της.

Μια πολύ σοβαρή καταγγελία κάνει η Ομοσπονδία των Λιμενικών (ΠΟΕΠΛΣ) σχετικά με την… τιμωρία σε λιμενικό- σκοπό στην πύλη του Υπουργείου Ναυτιλίας, επειδή δεν χαιρέτισε- όπως έπρεπε- τον υπουργό Παναγιώτη Κουρουμπλή.

Ειδικότερα και σύμφωνα με την καταγγελία της ΠΟΕΠΛΣ, που έφερε στη δημοσιότητα το bloko.gr ένας από τους λιμενικούς -σκοπούς στην πύλη του Υπουργείου Ναυτιλίας διώκεται πειθαρχικά και μετατίθεται άρον-άρον γιατί… δεν σηκώθηκε από την θέση του να χαιρετήσει τον Υπουργό Παναγιώτη Κουρουμπλή την ώρα που έφευγε από το κτήριο (το περιστατικό έγινε μάλιστα σε προχωρημένη νυχτερινή ώρα τις ημέρες της μεγάλης αναταραχής με τις πυρκαγιές στη Ν.Αττική)!

Η διαδικασία εναντίον του μάλιστα, ξεκίνησε κατ’ απαίτηση του ίδιου του Υπουργού ο οποίος ωρυόμενος, λένε οι πληροφορίες του bloko, ζήτησε την άμεση απομάκρυνση του λιμενικού ( σύμφωνα και με την τελευταία νομοθεσία άλλωστε, τον τελικό λόγο στις μεταθέσεις την έχει ο Υπουργός Ναυτιλίας!).

«Πυρ και μανία» οι συνδικαλιστές των λιμενικών παρενέβησαν στο θέμα ζητώντας να σταματήσει η δίωξη του συναδέλφου τους από τον…. Αρχιναύαρχο Κουρουμπλή, όπως χαρακτηριστικά αναφέρουν στην ανακοίνωσή τους:

«Η Ομοσπονδία με έκπληξη ενημερώθηκε για την πραγματοποίηση απόσπασης στελέχους από την Κεντρική υπηρεσία εν μια νύχτα, με αφορμή την πλημμελή άσκηση καθηκόντων του, ως προς τον προβλεπόμενο χαιρετισμό στον κύριο Υπουργό.

Αν αυτό έχει έστω και ένα ψεγάδι αλήθειας, τότε με την ανοχή του αριστερού Υπουργού και φυσικά την υπογραφή του, δημιουργούνται συνθήκες ακραίων συμπεριφορών εις βάρος των συναδέλφων, που θυμίζουν άλλες εποχές.

Και αυτό δεν θα γίνει ανεκτό.

Επανερχόμαστε ειδικά στις  διατυπωμένες αντιρρήσεις μας σε συγκεκριμένα άρθρα του νόμου 4505/17 που αφορούν τις μεταθέσεις και ζητάμε μια γενναία πολιτική πρωτοβουλία από την Κυβέρνηση για ένα δίκαιο διάταγμα μεταθέσεων που θα αντιμετωπίζει όλα τα στελέχη, ισότιμα, ισόνομα και με πλήρη διαφάνεια, χωρίς τα δεσμευτικά πλαίσια του νόμου που βρίσκονται σε αντιδιαστολή με αυτές τις αρχές.

Προς ενημέρωση, από το νόμο 4504/2017 και τα άρθρα του που αφορούν τις μεταθέσεις, το μοναδικό άρθρο που είχε άμεση ισχύ είναι η τελική υπογραφή από τον κύριο Υπουργό των μεταθέσεων – αποσπάσεων – διαθέσεων στελεχών Λ.Σ.-ΕΛ.ΑΚΤ., υποβαθμίζοντας το ρόλο του Αρχηγείου και αναβαθμίζοντας τον Κύριο Υπουργό σε Αρχιναύαρχο».

Πηγή: neaplefsi.gr

Στην Espresso και την Δήμητρα Δάρδα έδωσε συνέντευξη ο Μάρκελλος Νύκτας, ο οποίος μίλησε για την περίοδο που έμενε στη Νέα Υόρκη, τα καλοκαίρια στη Μύκονο, ενώ έκανε αναφορά και στα… ενδότερα της προσωπικής του ζωής.

Εκεί πώς ήταν η ζωή σας;

Απίθανη! Η αγάπη μου για το σχέδιο και τη δημιουργία με οδήγησε στον ιταλικό κολοσσό ρούχων Fiorucci. Παράλληλα διασκέδαζα πολύ, σύχναζα στο Studio 54, δίπλα στον Άντι Γουόρχολ, στη Μπιάνκα Τζάγκερ, τη Λίζα Μινέλι. Και τα καλοκαίρια, Μύκονο.

Ήταν από τότε πόλος έλξης για τους celebrities;

Πάτησα στο νησί σε ηλικία 15 χρόνων. Ήμασταν οι πρώτοι νέοι που κάναμε γυμνισμό στις παραλίες, χωρίς τις ενοικιαζόμενες ξαπλώστρες. Ήταν ένα Super Paradise και μεταμορφώθηκε σε σουβλατζίδικο με πολλή δουλειά.

Ένιωθα μια ανάσα ελευθερίας, γιατί οι νησιώτες ήταν πολύ φιλόξενοι και αγκάλιασαν εξαρχής τους gay. Εγώ, όπως και πολλοί άνδρες, δεν είχα κανένα πρόβλημα να κάνω έρωτα με άλλον άντρα και καθόλου δεν με ενδιέφερε η γνώμη των τρίτων.

Χρειάστηκε να υπερασπιστείτε τη σεξουαλική σας προτίμηση;

Βεβαίως, στα χρόνια της χούντας μαζί με πολλούς άλλους δημιουργήσαμε ένα κίνημα με υποστηρικτές ανθρώπους της διανόησης, όπως τη Μελίνα Μερκούρη και τον Μάνο Χατζιδάκι, με σκοπό να ενημερωθεί ο κόσμος για το θέμα μας. Με τα χρόνια δημιουργήθηκαν νόμοι υπέρ μας. Ψηφίστηκαν και στη χώρα μας, αλλά ο Έλληνας δεν τον θέλει τον π@@@@η!

Οι Μυκονιάτες συγκέντρωσαν και απέστειλαν μέσα σε λίγα 24ωρα αρκετούς τόνους τροφίμων και λοιπών αγαθών, ως ελάχιστο δείγμα συμπαράστασης προς τους δοκιμαζόμενους συμπολίτες μας στο Μάτι Αττικής.

Ο Δήμος Μυκόνου και το Δημοτικό Λιμενικό Ταμείο οργάνωσαν, συνέλεξαν και απέστειλαν σημαντική ανθρωπιστική βοήθεια στις πυρόπληκτες περιοχές της Αττικής, ύστερα από δημόσια έκκληση του Δημάρχου κ. Κωνσταντίνου Κουκά, λίγες ώρες μετά την είδηση της τραγωδίας.

Οι Μυκονιάτες ανταποκρίθηκαν και με το παραπάνω στο κάλεσμα του Δήμου Μυκόνου, απέδειξαν για ακόμη μια φορά τις ανθρωπιστικές αξίες που τους διακατέχουν και την αγάπη τους προς την πατρίδα και τους συνανθρώπους τους στην πράξη, και με την καταλυτική συνδρομή των εθελοντών του Δημοτικού Λιμενικού Ταμείου – με επικεφαλής τον κ. Νίκο Ροσολάτο – οργάνωσαν την άμεση αποστολή και διανομή των προϊόντων που συλλέχτηκαν.

Η Μεταφορική Εταιρία «Σκαγιάς» ανέλαβε τη μεταφορά των αγαθών με τριαξονικό όχημα – μήκους 11 μέτρων και ύψους 4 μέτρων – από τη Μύκονο στο ΟΑΚΑ, όπου και το υποδέχτηκε ομάδα εθελοντών με επικεφαλής την κα. Χριστίνα Νικολοπούλου.

Η Διοίκηση του ΟΑΚΑ φιλοξένησε την ανθρωπιστική βοήθεια της Μυκόνου στους χώρους του ποδηλατοδρόμιου, όπου οι εθελοντές προχώρησαν σε  διανομή των αγαθών εντός 24 ωρών σε πυρόπληκτες περιοχές που υπήρχε άμεση ανάγκη.

Τα αγαθά πρώτης ανάγκης και όχι μόνο που συνέλεξαν οι Μυκονιάτες ήταν:

Τρόφιμα, νερά, χυμοί, φάρμακα, ρούχα, σεντόνια, πετσέτες, καθαριστικά, εργαλεία, μαξιλάρια.

Η ανθρωπιστική βοήθεια των Μυκονιατών διανεμήθηκε στα εξής σημεία:

Λύρειο Ίδρυμα

Κέντρο Υγείας Ραφήνας

Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Ματιού

Ι.Ν. Αναλήψεως Ραφήνας

Ναυτικός Όμιλος στο Μάτι

Ιδιαίτερες ευχαριστίες για τη συνδρομή τους προς τον Πρόεδρο Μηχανοκίνητου Αθλητισμού κ. Δημήτρη Μιχελακάκη και τον κ. Άγγελο Φραντζέτη και την ομάδα του από την Destination Services.

Η Δημοτική Αρχή Μυκόνου εκφράζει τις ιδιαίτερες ευχαριστίες της σε όσους συμμετείχαν ενεργά σε αυτή την αποστολή, ενώ δεσμεύεται ότι θα στηρίξει ποικιλοτρόπως τους πληγέντες από την φονική πυρκαγιά στην Αττική.

Πηγή: cyclades24.gr

Ο πρωθυπουργός ανέλαβε την πολιτική ευθύνη γιατί έτυχε να είναι τώρα κυβέρνηση».

Αυτό δήλωσε σήμερα, μεταξύ άλλων, σε συνέντευξή του στην ΕΡΤ ο υπουργός Υποδομών Χρήστος Σπίρτζης, εξαπολύοντας ταυτόχρονα επίθεση κατά της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης.

«Νιώθουμε βαρύ το φορτίο, και δεν επιτρέπουμε ειδικά στη ΝΔ που έχει ευθύνη και γι΄ αυτή την τραγωδία να μιλάει», είπε χαρακτηριστικά.

Επιπλέον, ο υπουργός είπε ότι η κυβέρνηση εργάζεται όλο το εικοσιτετράωρο, ενώ συμπλήρωσε: «και έχουμε τον κ. Μητσοτάκη με άθλια στάση και συγκεκριμένα κανάλια και διαύλους που επιχειρεί να χρεώσει στην κυβέρνηση όλη την τραγωδία».

«Να μη μας προκαλεί η ΝΔ γιατί θα ανοίξουμε το στόμα μας και θα πούμε τί έκαναν τα στελέχη της και πότε έκανε πολιτική με τη γη», τόνισε.

Στην παρατήρηση ότι δεν ακούστηκε καμία συγγνώμη, ο κ. Σπίρτζης απάντησε: «Όταν ο πρωθυπουργός λέει ότι αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη, τί άλλο θέλετε; Η συγγνώμη ακούστηκε πολλές φορές», ενώ πρόσθεσε ότι η ανοχή της κυβέρνησης στην επικοινωνιακή αθλιότητα της αξιωματικής αντιπολίτευσης «έχει γραμμή».

Απαντώντας σε ερώτηση γιατί δεν γκρεμίστηκαν επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ τα αυθαίρετα για τα οποία υπάρχουν τελεσίδικες δικαστικές αποφάσεις, ο υπουργός έριξε ξανά την ευθύνη στις προηγούμενες κυβερνήσεις, αφού οι αποφάσεις, όπως είπε, έχουν τελεσιδικήσει εδώ και μια δεκαετία.

Ένα γκάλοπ που δημοσιεύει σήμερα η εφημερίδα Παραπολιτικά, δείχνει την δυσαρέσκεια του κόσμου στην Αττική, για τον ΣΥΡΙΖΑ, μετά τις φονικές πυρκαγιές.

Συγκεκριμένα, το ένα από τα δύο γκάλοπ, που δημοσιεύει η εφημερίδα, δίνει στο κυβερνών κόμμα μόλις 12%, με την εφημερίδα, να κάνει λόγο “για 2 μετρήσεις σοκ” στην Αττική.

Η μία από τις δύο δημοσκοπήσεις, έγινε σύμφωνα ε την εφημερίδα, για λογαριασμό ξένης πρεσβείας στο λεκανοπέδιο, μετά την τραγωδία στο Μάτι.

Δείτε εδώ το εξώφυλλο:

«Τα αυτοκίνητα που ήταν πίσω από αυτό της μητέρας μου, φορτωμένα με οικογένειες, από ένα σημείο και μετά χάθηκαν μέσα στους καπνούς. Δεν ξέρουμε τι απέγιναν όλοι αυτοί οι άνθρωποι».

Τις δραματικές ώρες που έζησε εν πλω έξω από το λιμάνι της Ραφήνας περιέγραψε η νοσοκόμα Βίκυ Παππά στο Down Town και τη Φανή Πλατσατούρα.

«Ήμασταν με τον σύζυγό μου στην Τήνο για ολιγοήμερες διακοπές. Φτάνοντας με το καράβι στην Άνδρο είδαμε καπνό από μακριά και νομίζαμε ότι πήρε φωτιά το νησί. Μετά ανοίξαμε τις τηλεοράσεις και παρακολουθούσαμε την Κινέτα, τον Νέο Βουτζά και το Μάτι να καίγονται. Η μητέρα μου βρισκόταν στον Νέο Βουτζά γιατί φυλούσε τα παιδιά μιας οικογένειας. Την έπαιρνα επανειλημμένα τηλέφωνο μέσα από το καράβι και δεν απαντούσε. Στις 17:30 το απόγευμα την βρήκα και τρομαγμένη μου είπε “Βίκυ, θα καούμε ζωντανοί”.

Το σπίτι της οικογένειας που πρόσεχε είχε ήδη καεί ολοσχερώς και βρίσκονταν εγκλωβισμένοι μέσα στα αυτοκίνητά τους σε κεντρικό δρόμο στον Νέο Βουτζά. Εκείνη την ώρα, όπως με ενημέρωσε, δεν υπήρχε κανένας συντονιστής, καμιά πυροσβεστική και κανένα ασθενοφόρο. Σύντομα χάθηκε το σήμα και το πλοίο μας σταμάτησε στη μέση της θάλασσας. Από τους καπνούς δεν μπορούσε να προσεγγίσει στο λιμάνι της Ραφήνας.

Βγήκαμε στο κατάστρωμα και είδαμε κόσμο να φωνάζει βοήθεια με τους φακούς στα χέρια. Παιδάκια 5-7 χρονών, τουρίστες και κάτοικοι της περιοχής βρίσκονταν μέσα στη θάλασσα, κολυμπούσαν προς το μέρος μας και ζητούσαν να τους πετάξουμε ένα σωσίβιο. Επί έξι ώρες πάλευαν με τα κύματα. Δίπλα μας είχε έρθει και ένα πλοίο από τη Νάξο και ήδη βοηθούσε όσους έβλεπε στη θάλασσα. Εμείς μαζέψαμε έντεκα ανθρώπους. Απέναντί μας η Ραφήνα ήταν κατακόκκινη, έμοιαζε με βομβαρδισμένη πόλη της Συρίας και από τους καπνούς δεν μπορούσαμε να αναπνεύσουμε.

Είμαι νοσοκόμα και άρχισα να δίνω απευθείας τις πρώτες βοήθειες. Ευτυχώς είχα στην τσάντα μου κολλύριο για τα μάτια και γάζες που έβαζα σε όσους είχαν ανοιχτές πληγές. Πάνω στο πλοίο δεν υπήρχε γιατρός. Κάποιες Λιβανέζες τουρίστριες είχαν μελανιές από το κρύο στη θάλασσα και από τα βράχια. Μας είπαν πως βρίσκονταν 13 συνολικά άνθρωποι μέσα σε μια βάρκα όταν ένα κύμα πέντε μέτρων πέρασε από πάνω τους, αναποδογύρισε τη βάρκα και διασκορπίστηκαν όλοι στη θάλασσα.

Εμείς σώσαμε τους έξι και το πλοίο Naxos άλλους έξι, εκ των οποίων και ένα μικρό κοριτσάκι που δυστυχώς, πέθανε. Οι άνθρωποι έκλαιγαν και μάς ευχαριστούσαν, εάν δεν τους περισυλλέγαμε εμείς δεν πιστεύω ότι θα τα κατάφερνε το Λιμενικό. Ήταν ήδη εξαντλημένοι και θα πνίγονταν. Κυρίως παιδιά τριών, πέντε και επτά χρονών. Τους φέραμε κουβέρτες και στολές του πληρώματος για να αλλάξουν. Τα δικά τους ρούχα ήταν μούσκεμα. Τους προσφέραμε νερό, φαγητό, ισοθερμικά και τους πήραμε την πίεση.

Φτάνοντας τελικά, στη Ραφήνα μπόρεσα να καλέσω τη μητέρα μου. Ευτυχώς είχε σωθεί, μαζί και η οικογένεια που πρόσεχε. Πήγαμε ύστερα, σε πνευμονολόγο και μας είπε ότι έχει καεί το εσωτερικό του λαιμού της και οι βλεννογόνοι αδένες αλλά θα γίνει καλά. Όπως μου αποκάλυψε αργότερα, ήταν μέσα στο αυτοκίνητό της στη Λεωφόρο Μαραθώνος από τις τρεις το μεσημέρι μέχρι τις επτά το απόγευμα και δεν είχε πάει κανείς να την βοηθήσει. Η αριστερή πλευρά του αυτοκινήτου είχε καεί ολοσχερώς. Τα αυτοκίνητα που ήταν πίσω από αυτό της μητέρας μου, φορτωμένα με οικογένειες, από ένα σημείο και μετά χάθηκαν μέσα στους καπνούς. Δεν ξέρουμε τι απέγιναν όλοι αυτοί οι άνθρωποι».