Το γράμμα που του είχε στείλει ο Μίκης Θεοδωράκης στις αρχές του 2019, μετά την ανάγνωση του πιο πρόσφατου βιβλίου του κοινοποίησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Facebook ο συγγραφέας Χρήστος Χωμενίδης.

Μάλιστα, ο συγγραφέας αναφέρει και μερικές στιχομυθίες που είχε με τον μεγάλο μουσικοσυνθέτη που έφυγε από τη ζωή στις 2 Σεπτεμβρίου 2021 και για τα οποία έγραψε στην εφημερίδα «Τα Νέα».

Ειδικότερα, όπως ανέφερε στην ανάρτησή του ο Χρήστος Χωμενίδης:

«Για τον Μίκη, με τον Μίκη. Σήμερα στα «Νέα».

ΣΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΦΩΤΙΖΕ ΑΠΛΕΤΟ ΦΩΣ

«Έχεις ένα γράμμα από τον Μίκη Θεοδωράκη.» Ανοίγω τον φάκελο.

«Αγαπητέ μου Χρήστο Χωμενίδη, το βιβλίο σου το έχω μήνες τώρα στο πλευρό μου… Κατά καιρούς σού έγραφα όμως δεν στα έστελνα, γιατί δεν με ικανοποιούσαν. Γιατί; Γιατί έγραψες ένα αριστούργημα και ό,τι και αν σού πω θα είναι λίγο. Το βιβλίο σου είναι κλασικό με την έννοια του χρόνου. Θα παραμείνει…»

Μένω άναυδος. Διαβάζω και ξαναδιαβάζω, οι φράσεις του χορεύουν εμπρός στα μάτια μου. Το να ονομάζει ο Μίκης τον «Φοίνικά» μου αριστούργημα – σε ποια μεγαλύτερη τιμή θα μπορούσα να ελπίζω;

Λουσμένος με χρυσόσκονη, εν θερμώ, τού απαντάω.

«… Εάν εσύ, Μίκη, έζησες -όπως μού γράφεις- με Σολωμό, Παλαμά, Σικελιανό και Καρυωτάκη, εγώ έζησα με εσένα. Απ’τα δικά σου χέρια πήρα τη σκυτάλη τού απολλώνειου και του διονυσιακού. Της ελληνικής δηλαδή κοσμαντίληψης…

Το πρωί της 24ης Ιουλίου, οκτώ χρονών ήμουν, ξύπνησα και μού ανακοίνωσαν ότι είχαμε Δημοκρατία. Θυμάμαι τη μαμά μου να βάζει στο πικάπ, στη διαπασών, έναν παλιό σου δίσκο. Όχι με αγωνιστικά αλλά με χαρούμενα, με ξένοιαστα τραγούδια. Τη Μυρτιά, τη Μαργαρίτα-Μαργαρώ… Μαγεύτηκα.

Ήταν σαν να είχαν γκρεμιστεί όλοι οι τοίχοι και να φυσούσε μες στο σπίτι μας το δροσερότερο μελτέμι. Σαν να μάς φώτιζε άπλετο φως. “Είχα μιά θάλασσα στο νου κι ένα περβόλι του ουρανού…” Έτσι μού αποκαλύφθηκε το ελληνικό καλοκαίρι…»

Του το ταχυδρομώ. Κάποιες μέρες αργότερα, μού τηλεφωνεί ο φύλακας-άγγελός του. Η Ρένα Παρμενίδου. «Ο Μίκης θα ήθελε να σάς συναντήσει. Μπορείτε το Σάββατο, στις έξι το απόγευμα;» Αν μπορώ;

Νοιώθω λες και πηγαίνω σε ερωτικό ραντεβού. Δεν γίνεται να εμφανιστώ με άδεια χέρια – κάτι πρέπει να του πάρω! Ένα βιβλίο; Ένα ντιβιντί; (Ξέρω ότι διαβάζει μανιωδώς και παρακολουθεί, ξάγρυπνος μέχρι αργά τη νύχτα, ταινίες…) Σταματάω κάτω από την Πλατεία Συντάγματος και του αγοράζω ένα μπουκέτο αγριολούλουδα. Πρώιμα, αναγγέλλουν την άνοιξη του 2019.

Το σπίτι του, στην οδό Επιφανούς 1, στέκει σαν κάστρο, σαν παράρτημα της Ακρόπολης. Το εσωτερικό του εντούτοις δεν έχει τίποτα το πολυτελές. Τις προηγούμενες δύο φορές που τον είχα επισκεφθεί, είχαμε μείνει στο ισόγειο. Εκείνος ανακαθισμένος σε ένα στενό ντιβάνι, εγώ σε μια καρέκλα απέναντί του. Πίσω το πιάνο, πάντοτε ανοιχτό, με μία παρτιτούρα επάνω του. Και οι φωτογραφίες των εγγονών του.

Τώρα με υποδέχονται δυό μεγάλα φιλικά σκυλιά και μια χαμογελαστή ξένη κοπέλα. Με παραδίδει σε έναν κύριο, ο οποίος με οδηγεί σε ένα ασανσέρ βιδωμένο στον εξωτερικό τοίχο του σπιτιού, στο οποίο ίσα-ίσα χωράω. «Πατήστε το κουμπί 1» μού λέει. Βρίσκομαι μόνος μου στον πρώτο όροφο, σε μιάν ευρύχωρη παλιά κουζίνα. Διστάζω προς τα πού να κατευθυνθώ, ποια πόρτα να χτυπήσω.

Ακούω τη φωνή της Ρένας Παρμενίδου. «Ελάτε, ελάτε! Εδώ είμαστε!» Μπαίνω στην κάμαρα τού Μίκη. «Πείτε τα» κάνει η Ρένα και αποχωρεί.

Ίδιος λιοντάρι ξαπλωμένος στο φαρδύ κρεββάτι του. Φοράει μεταξωτές πυζάμες. Τα μαλλιά του χύνονται στο μαξιλάρι. Τα μπράτσα του είναι τρυπημένα από τις πεταλούδες του νοσοκομείου, τα δάχτυλά του ωστόσο και τα νύχια του φαίνονται δυνατά, νεανικά.

«Καλοσώρισες!» μού χαμογελάει. «Ψήλωσες!» με πειράζει. «Δεν θα σάς φτάσω φοβάμαι…» «Όχι πληθυντικοί και αηδίες! Μίκη θα με λες! Μακάρι να μπορούσα να σηκωθώ, να μετρηθούμε…» λέει με ευδιάκριτη πίκρα.

Και ξεκινάει. Να μού μιλάει -χειμαρρώδης όπως πάντα- για τα παιδικά του χρόνια, για το ξύπνημα της εφηβείας, για τα πρώτα βαλσάκια που συνέθετε στο βιολί του και οι γονείς του χόρευαν στο στενό σαλόνι τους. Στην Πάτρα, στην Κεφαλλονιά, στην Τρίπολη. «Όταν πεθάνω, εκεί θέλω να βρεθώ. Εγώ με το δοξάρι στο χέρι και η μαμά με τον μπαμπά να λικνίζονται… Εάν κάτι έκαναν καλό οι Γερμανοί ήταν σινεμά. Προπαγανδιστικός μεν ο κινηματογράφος τους αλλά εντυπωσιακότατος – κατέφυγαν μετά οι σκηνοθέτες και οι ηθοποιοί του στο Χόλλυγουντ και του έδωσαν νέα πνοή! Στην Τρίπολη, που λες, επί Κατοχής, είχαν φέρει τη “Ζωή του Μπετόβεν”. Πήγα με τον πατέρα μου και είδα, στο φινάλε, τον Μπετόβεν να κατεβαίνει μια μαρμάρινη σκάλα ενώ ακουγόταν η “Ενάτη Συμφωνία”. Συγκλονίστηκα! Άλλαξε, μέσα σε πέντε λεπτά, η ζωή μου! Τόσο ταράχτηκα που ανέβασα ψηλό πυρετό. Μόλις συνήλθα, λέω στον μπαμπά: “θα γίνω Μπετόβεν”. “Ο Μπετόβεν είναι ένας!” μού απαντάει. “Ένας ο Μπετόβεν κι ένας ο Μίκης!”….» Σταματάει, πίνει μια γουλιά νερό. Στον τοίχο απέναντι του, ένας χάρτης τού γαλαξία. Μα αντί για αστερισμούς, τα έργα του. Το «Άξιον Εστί» Μεγάλη Άρκτος, το «Μαουτχάουζεν» Κύκνος…

«Μα δεν σε φώναξα απόψε για να φλυαρήσουμε!» μού λέει. «Θέλω να μού διαβάσεις μια παράγραφο από το βιβλίο σου. Να την ακούσω με τη φωνή σου…» Βγάζει κάτω από τα σκεπάσματα τον «Φοίνικα». Έχει σημαδέψει τη σελίδα. «Υπό έναν όρον» τού κάνω. «Θα μού τραγουδήσεις κι εσύ, Μίκη, κάτι δικό σου.» «Πρώτα εσύ!» χαμογελάει πονηρά. Αισθάνομαι σαν μέσα σε όνειρο. Ξεκινάω.

«… Πολλές φορές έχω αναρωτηθεί για χάρη τίνος δημιουργούμε. Για τον εαυτό μας; Για το κοινό; Από ανάγκη ή από φιλοδοξία; Καταλήγω ότι δημιουργούμε για το έργο το ίδιο… Το έργο μάς διαλέγει για να τού δώσουμε υλική υπόσταση. Κατασπαράζει τις σάρκες μας για να φτιάξει δικές του, ρουφάει το αίμα μας και τον αέρα που αναπνέουμε, ξαπλώνει ανάμεσα σε εμάς και στις γυναίκες μας και τελικά, με μια κλωτσιά, μάς πετάει από το κρεββάτι. Το έργο είναι τύραννος, ανθρωποφάγος – σε τρομάζω; …»

«Σειρά σου. Πες μου τα πρώτα μουσικά μέτρα από τον “Επιτάφιο”» τού ζητάω. «Την εισαγωγή από το “Γιέ μου, σπλάχνο των σπλάχνων μου”.» «Πάρα-πάρα-παμ-παμ…» σιγοτραγουδάει.

Μου έρχεται αίφνης φαεινή ιδέα. «Γιατί δεν γράφεις, Μίκη, ένα καινούργιο τραγούδι; Και τώρα αμέσως, άμα θες! Θα σε βοηθήσω όπως μπορώ, θα βρούμε μαζί τους στίχους…»

Το βλέμμα του για πρώτη φορά σκοτεινιάζει. «Ξέρεις τι σημαίνει» μού λέει «να ξυπνάς ένα πρωί και να’σαι ενενηνταπέντε χρονών; Θα μπορούσα να φτιάξω και ένα και δέκα και εκατό τραγούδια ακόμα – κατέχω την τέχνη. Μα θα ήταν κατασκευές. Το πέλαγος μου έχει πιά σωθεί… Αρμενίστε εσείς, στα δικά σας πελάγη…»

Δεν είναι ο Μίκης που γνωρίζω. Μα είναι, σε εκείνα τα λόγια του, ο πιο ειλικρινής -και ο πιο γενναίος άρα- Μίκης.

«Κουράστηκα τώρα. Πήγαινε…» μού κάνει. «Θα τα πούμε μιάν άλλη φορά…» Δεν θα υπήρχε άλλη φορά. Το ξέραμε και οι δύο. «Να σου κλείσω την πόρτα;» τον ρωτάω. «Γιατί; Για να μην μπει ο Χάρος; Έννοια σου και τον έχω. Τον νικάω!».

Φίλοι, γείτονες, άνθρωποι που δεν τον γνώριζαν προσωπικά αλλά τιμούν τη μνήμη του μεγάλου μουσικοσυνθέτη, ακόμη και τουρίστες που έμαθαν πως ο γνωστός σε όλο τον κόσμο Μίκης Θεοδωράκης έφυγε από τη ζωή, περνούν από το πατρικό του σπίτι στο Γαλατά Χανίων για να αφήσουν ένα σημείωμα.

Οι άνθρωποι που μαζί τους γλέντησε, αντάλλαξε απόψεις, πέρασε ξέγνοιαστες στιγμές, μόνο καλά λόγια έχουν να πουν για τον άνθρωπο Μίκη Θεοδωράκη τον παγκόσμιο Έλληνα, όπως τον χαρακτηρίζουν τα ξένα ΜΜΕ.

Από το πρωί το κέντρου του Ηράκλειου πλημμυρίζουν οι μοναδικές μελωδίες του ανεπανάληπτου συνθέτη, στο πλαίσιο του Εθνικού Πένθους για τον θάνατο του.

Δείτε βίντεο:

Λόγω του τριήμερου Εθνικού Πένθους για το μύθο του ελληνικού τραγουδιού, η Περιφέρεια Κρήτης ανέβαλε όλες τις πολιτιστικές της εκδηλώσεις.

Πηγή: creta24

Πραγματικά δεν έχουν προηγούμενο όσα συμβαίνουν στο Γενικό Νοσοκομείο Σερρών. Εκτός από τις αναστολές εργασίας εργαζομένων οι οποίες, όπως καταγγέλλεται, έχουν αποδεκατίσει το δυναμικό του νοσοκομείου, είχαμε ακόμα μία εξέλιξη η οποία είναι «για γέλια και για κλάματα».

Όπως ανέφερε ο πρόεδρος των ιατρών του νοσοκομείου, Βαγγέλης Παπαμιχάλης, στο χθεσινό κεντρικό δελτίο ειδήσεων του τοπικού τηλεοπτικού σταθμού «Επιλογές», στα μέσα Σεπτεμβρίου λήγει η απόσπαση του αναισθησιολόγου από τον «Άγιο Παύλο».

Μόνο που ο αντικαταστάτης που στάλθηκε, έφυγε άρον άρον καθώς ήταν ανεμβολίαστος.

Σύμφωνα με τον κ. Παπαμιχάλη, έχει δημιουργηθεί πρόβλημα και στην καρδιολογική κλινική καθώς λόγω έλλειψης προσωπικού δεν «βγαίνουν» οι εφημερίες, ενώ, όπως αναφέρει, δεν υπάρχει κάποιος σχεδιασμός από πλευράς υπουργείου.

«Για κάποιο λόγο όλοι δε θέλουμε να το κάνουμε, ο καθένας πρέπει να αποφασίζει τι θα βάλει στο σώμα του», είπε η τραυματιοφορέας σχετικά με τον εμβολιασμό.

Για την απόφασή της να μην κάνει το εμβόλιο κατά του κορονοϊού και να επιλέξει να βγει σε αναστολή εργασίας μίλησε η τραυματιοφορέας του νοσοκομείου «Αττικόν» και μητέρα τεσσάρων παιδιών, Ελισάβετ Παλιούρα.

Όπως είπε στο MEGA το πρωί του Σαββάτου η ίδια είχε επιλέξει να κάνει το εμβόλιο αλλά στην πορεία άλλαξε γνώμη. «Έχω διοριστεί πρόσφατα. Για κάποιο λόγο όλοι δε θέλουμε να το κάνουμε, ο καθένας πρέπει να αποφασίζει τι θα βάλει στο σώμα του. Πρέπει να γυρίσουμε στη δουλειά μας με τα rapid tests και τα μοριακά. Δεν εμπιστεύομαι το εμβόλιο. Είναι μια ιατρική πράξη, δεν μπορεί να γίνει με το ζόρι», είπε η κ. Παλιούρα.

«Έχω 4 παιδιά. Τα ενήλικα παιδιά μου είναι φοιτητές και θα επιλέξουν μόνα τους τι θα κάνουν. Τους έχω κάνει όλα τα εμβόλια που είναι δοκιμασμένα. Θέλουμε την εργασία μας, όπως όλοι οι εργαζόμενοι. Οι πιο πολλοί συνάδελφοι έχουν κάνει το εμβόλιο με το πιστόλι στον κρόταφο. Το 50% των πολιτών είναι ανεμβολίαστο. Και οι ασθενείς που έρχονται είναι επίσης ανεμβολίαστοι. Εμείς γιατί μείναμε χωρίς δουλειά; Τιμωρούμαστε γιατί προσφέρουμε στην κοινωνία; Σε μια δημοκρατία υπάρχουν διαφορετικές γνώμες. Θέλουμε να επιστρέψουμε στη δουλειά μας. Κάνουμε λειτούργημα. Το εμβόλιο το έκαναν συνάδελφοι για να μη χάσουν τη δουλειά τους», τόνισε η κ. Παλιούρα από την πλευρά της.

Δείτε το βίντεο:

Ο Μίκης Θεοδωράκης μας δίδαξε πνεύμα ενότητος, «ας σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων», γράφει ο εγγονός του σπουδαίου μουσικοσυνθέτη, που πέθανε σε ηλικία 96 ετών.

Σε ανάρτησή του στο Facebook, ο μουσικός και δεύτερος γιος της Μαργαρίτας Θεοδωράκη, Άγγελος Θεοδωράκης-Παπαγγελίδης, σημειώνει: «Ο άνθρωπος διένυσε τη πορεία του και της έδωσε και κατάληξη. Παππού μου μην ανησυχείς, η Κρήτη μας σε περιμένει, με την αγαπημένη σου οικογένεια θα είσαι εκεί, μαζί και εμείς να σου πούμε το ύστατο αντίο».

Η ανάρτηση του Άγγελου Θεοδωράκη-Παπαγγελίδη

«Ο παππούς μου ήταν άνθρωπος για όλο τον κόσμο. Αυτό όμως συγχρόνως δε σημαίνει πως δεν είχε και δικούς του, πιο κοντινούς ανθρώπους.

Η κάθε οικογένεια έχει τα προσωπικά της και επομένως το προσωπικό της πένθος το οποίο είναι άλλης διάστασης. Οι άνθρωποι που είναι και ήταν κοντά του πρέπει να πενθίσουν μαζί μας και να σεβαστούν το πνεύμα ενότητος που μας δίδαξε ο Μίκης. Δεν είναι ώρα ακόμα για αυτοπροβολή . Εγώ γράφω αυτό το μήνυμα με τρομερή συγκίνηση και ρίγη.

Όλοι εσείς που αγαπήσατε το παππού να αγκαλιάσετε την οικογένεια του. Ειμαστε άνθρωποι που μεγαλώσαμε πάντα στο πλάι του, στο φώς του, στη σκιά του, στις δύσκολες αλλά και τις πιο λαμπρές του στιγμές και είδαμε όλη την αγάπη σας . Τώρα ένα τεράστιο μέρος και της δικιάς μας ζωής θα κοιμηθεί-ξεκουραστεί με τον αγαπημένο μας παππούλη . Η διακριτικότητα είναι απαραίτητη.

Όλο αυτό είναι τόσο φρέσκο και θεωρώ πως στη μνήμη του τεράστιου αυτού ανθρώπου πρέπει να μας δωθεί χρόνος στα συγγενικά του πρόσωπα ώστε να μπορέσουμε να μπούμε στο πένθος, με τη στήριξη τη πολιτείας και των ανθρώπων που τον λάτρεψαν.

Ο παππούς μου μας δίδαξε το ελεύθερο πνεύμα, την αγάπη και το σεβασμό στον συνάνθρωπο. Ας σταθούμε στο ύψος τον περιστάσεων. Να ήταν περήφανος για μας».

Η μαριονέτα με ύψος 3,5 μέτρα έχει ξεκινήσει το ταξίδι της από τη Συρία – Σκοπός να ευαισθητοποιήσει για θέματα προσφύγων – Την Κυριακή φεύγει από την Ελλάδα

Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά είναι ο τελευταίος σταθμός για την Αμάλ, την 9χρονη προσφυγοπούλα από τη Συρία, που ετοιμάζεται να αποχαιρετήσει την Ελλάδα αύριο Κυριακή.

Αφού διέσχισε τη χώρα, η μικρή Αμάλ, η μεγάλη μαριονέτα με ύψος 3,5 μέτρα, φτάνει στον Πειραιά, για να φωτίσει τις ιστορίες εκατομμυρίων παιδιών προσφύγων, πολλών χωρισμένων από τις οικογένειές τους και να στείλει ένα μήνυμα ελπίδας, όπως ακριβώς φανερώνει στη γλώσσα της το όνομά της.

«Μη μας ξεχνάτε» είναι το μήνυμα που μεταφέρει σ’ αυτό το γενναίο ταξίδι της η μικρή Αμάλ, που ξεκίνησε από τη Συρία για να διασχίσει την Ευρώπη, αναζητώντας τη μητέρα της στη γη που απλώνεται μπροστά της. Περπατά από χώρα σε χώρα, γνωρίζει άλλα παιδιά και μεγάλους, πάντα με την ελπίδα πως κάπου θα υπάρχει γι’ αυτήν το σπίτι που θα μείνει, θα μεγαλώσει, θα μορφωθεί και θα φτιάξει τον δικό της κόσμο.

Πώς αποκαλύφθηκε το «κόλπο» με τους δεκάδες εικονικούς εμβολιασμούς στην Καρδίτσα.

Μια ιδιαίτερα σοβαρή υπόθεση σχετικά με το θέμα του εμβολισμού έγινε γνωστή στην Καρδίτσα, καθώς διοικητική υπάλληλος του Κέντρου Υγείας Παλαμά φέρεται να περνούσε στο σύστημα εικονικούς εμβολιασσμούς κατά του κορονοϊού, για άτομα που δεν έλαβαν ποτέ το εμβόλιο.

Σύμφωνα με πληροφορίες της εφημερίδας «Αλήθεια», έχουν εντοπιστεί έως τώρα 47 τέτοιες περιπτώσεις.

Η υπόθεση αποκαλύφθηκε έπειτα από τυχαία παρατήρηση ότι έλειπε η σφραγίδα γιατρού από ορισμένα έγγραφα, που συμπληρώνουν οι πολίτες στο ραντεβού τους για το εμβόλιο.

Έπειτα, ακολούθησε ενδελεχής έρευνα, η οποία οδήγησε στο ότι έχουν γίνει 47 εικονικοί εμβολιασμοί πολιτών, μόνο για το μήνα Αύγουστο.

Σε διαθεσιμότητα η υπάλληλος

Ο διοικητής της 5ης Υγειονομικής Περιφέρειας Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, Φώτης Σερέτης έχει ήδη διατάξει ΕΔΕ, ενώ τεθεί σε διαθεσιμότητα η υπεύθυνη του εμβολιαστικού κέντρου. Από πλευράς Υγειονομικής Περιφέρειας, γίνεται λόγος για «παρατυπίες στη διαδικασία εμβολιασμού».

Πώς στήθηκε η «απάτη»

Σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εφημερίδας, η υπάλληλος φέρεται να εκμεταλλευόταν την εμπιστοσύνη συγκεκριμένης γιατρού και να μπαίνει παράνομα στο ηλεκτρονικό σύστημα με τους κωδικούς της.

Υποψίες κίνησε αρχικά το γεγονός πως η υπάλληλος βρισκόταν στο εμβολιαστικό κέντρο και… σε ώρες εκτός υπηρεσίας.

Η πλειοψηφία των εικονικά εμβολιασμένων φέρεται να προέρχεται από τη Βόρεια Ελλάδα, ενώ πολλοί είναι εκείνοι που έχουν κοινή καταγωγή με την υπάλληλο που φέρεται να εμπλέκεται.

Αυτό που διερευνάται είναι οι εικονικά εμβολιασμένοι είναι αντιεμβολιαστές που ήθελαν να κερδίσουν έτσι τα προνόμια των εμβολιασμένων αλλά και τα κίνητρα της υπαλλήλου, αν δηλαδή προσέφερε τις συγκεκριμένες υπηρεσίες με αντίτιμο.

Πλεύρης: Καμία ανοχή

«Αναφορικώς με το περιστατικό στην Καρδίτσα για εικονικούς εμβολιασμούς στο ΚΥ Παλαμά επικοινώνησα με τον διοικητή της 5ης ΥΠΕ και του ζήτησα να διατάξει ΕΔΕ και να ενημερώσει άμεσα την Εισαγγελία. Δεν θα υπάρχει καμία ανοχή σε τέτοια περιστατικά», ανέφερε σε δήλωσή του ο Θάνος Πλεύρης.

Ανακοινώσεις για τα μέτρα που θα λάβει η κυβέρνηση για τις αυξήσεις και στο ρεύμα και σε μια σειρά άλλων προϊόντων που οφείλονται στη διεθνή αύξηση του πληθωρισμού θα γίνουν στη ΔΕΘ από τον Πρωθυπουργό. Αυτό προανήγγειλε ο υπουργός Ανάπτυξης και Επενδύσεων, Άδωνις Γεωργιάδης, μιλώντας στον ΣΚΑΪ.

Όπως είπε χαρακτηριστικά ο ίδιος, “ανακοινώσεις για τα μέτρα που θα λάβει η κυβέρνηση για τις αυξήσεις και στο ρεύμα και σε μια σειρά άλλων προϊόντων που προέρχονται από τη διεθνή αύξηση του πληθωρισμού θα γίνουν στη ΔΕΘ από τον Πρωθυπουργό που θα αναλύσει τη νέα οικονομική πολιτική. Ασφαλώς η κυβέρνηση αντιλαμβάνεται ότι η παγκόσμια οικονομία, άρα και η ελληνική, εισέρχεται σε μια καινούρια φάση”.

Ο κ. Γεωργιάδης τόνισε ότι “δεν έχει αυξηθεί μόνο η τιμή του φυσικού αερίου. Πέρυσι τέτοια εποχή το κυβικό μέτρο είχε 9 δολάρια, σήμερα έχει 33 δολάρια. Έχει ανέβει τρεις φορές. Όσον αφορά στους ρύπους, η αξία του διοξειδίου του άνθρακα έχει ανέβει από τα 22 ευρώ στα 63 ευρώ”.

“Αν η ΔΕΗ παρήγαγε ρεύμα από λιγνίτη, θα έχανε μισό δισ.”

Όπως είπε, “κάποιοι ρωτάνε γιατί δεν ανοίγουμε τον λιγνίτη. Αν τώρα η ΔΕΗ παρήγαγε ρεύμα από λιγνίτη, θα έχανε μισό δισ. ευρώ και θα χρεοκοπούσε. Ο λιγνίτης είναι πια οικονομικά εντελώς ασύμφορος λόγω της αύξησης των τιμών των ρύπων. Άρα, η απόφαση της κυβέρνησης να προχωρήσει σε απολιγνιτοποίηση έχει και οικονομικό κίνητρο”.

Σύμφωνα με τον ίδιο, “θα υπάρξουν μέτρα και άμεσα και μακροπρόθεσμα. Τα μέτρα που θα ληφθούν για τη μείωση των τιμών του ρεύματος και για άλλα προϊόντα θα ανακοινωθούν από τον Πρωθυπουργό» και πρόσθεσε ότι είναι επιτακτική ανάγκη να αλλάξει το ενεργειακό μοντέλο της χώρας.

Δείτε το βίντεο: