Σε κρίσιμη κατάσταση νοσηλεύεται στην ΜΕΘ του Νοσοκομείου Ρίου ένας άνδρας 74 ετών ο οποίος είχε πλήρως εμβολιαστεί με δύο δόσεις της Pfizer από τις αρχές Μαϊου.
Πριν μερικές ημέρες παρουσίασε πυρετό, βήχα και σχεδόν άμεσα κρίθηκε αναγκαία η εισαγωγή του στην ειδική μονάδα. Ο άνδρας σύμφωνα με καλά εξακριβωμένες πληροφορίες δεν φέρει κανένα υποκείμενο νόσημα.
Είναι διασωληνωμένος από την περασμένη Δευτέρα. Παραμένει άγνωστο πως κόλλησε τον ιό covid 19 και πως ενώ ήταν πλήρως εμβολιασμένος, όχι μόνο δεν τον “πέρασε” με ευκολία, αλλά κινδυνεύει η ζωή του.
Είναι το δεύτερο περιστατικό στην Ελλάδα μετά από αυτό στο Νοσοκομείο Παπανικολάου στη Θεσσαλονίκη.
Ο γνωστός ηθοποιός Γιώργος Γιαννόπουλος σε πρόσφατη συνέντευξή του μίλησε, για τα δυσάρεστα φαινόμενα βίας και σεξουαλικής παρενόχλησης στο θέατρο.
Ειδικότερα μιλώντας στο Secret των Παραπολιτικών, ο Γιώργος Γιαννόπουλος υποστήριξε ότι υπάρχει δικαιοσύνη για όποιον έχει φταίξει, εκφράζοντας τηδυσαρέσκεια από την άλλη, για «τη δίκη των τηλεοράσεων», όπως ο ίδιος τη χαρακτήρισε.
«Ο Κιμούλης εμένα γιατί δεν μου φώναξε ποτέ σε παράσταση; Κάνω ένα ερώτημα εργασίας. Θα σου πω γιατί: γιατί ήμουν άψογος στη σκηνοθετική του άποψη. Κουβεντιάζαμε, μιλούσαμε χωρίς να τσακωθούμε ούτε μια φορά. Προς Θεού όμως, μην παρεξηγηθώ. Δεν λέω ότι ήταν λάθος οι καταγγελίες», είπε ο Γιώργος Γιαννόπουλος.
Για την ατάκα του «πώς τους πετσόκοψες έτσι;», ο Γιώργος Γιαννόπουλος είπε:
«Εγώ έκανα «Το μικρό ψάρι» και έγινα viral με την ατάκα «πώς τους πετσόκοψες έτσι;». Μου έλεγε ο Γιάννης Οικονομίδης ότι «από αυτή την ατάκα έχουν βγάλει λεφτά οι πάντες».
H γνωστή τρανσέξουαλ Εμμανουέλα υποστηρίζει πως διατηρούσε σχέση με τον Μπάμπη Αναγνωστόπουλο.
Έναν περίπου μήνα μετά τη σύλληψη του Μπάμπη Αναγνωστόπουλου για τη δολοφονία της 20χρονης Κάρολαϊν Κράουτς, νέες λεπτομέρειες για την κρυφή προσωπική του ζωή βλέπουν το φως της δημοσιότητας.
Η γνωστή γρανσέξουαλ Εμμανουέλα, σε συνέντευξή της στον Στέφανο Χίο υποστηρίζει πως διατηρούσε δεσμό με τον πιλότο-δολοφόνο ενώ εκείνος είχε γνωρίσει την Κάρολαϊν και μέχρι λίγο πριν το ζευγάρι παντρευτεί, δίνοντας πολλές, σκληρές λεπτομέρειες της ερωτικής τους ζωής.
«Όταν τον είδα στην τηλεόραση, πάγωσα. Έκανα κτηvώδες σ$# με έναν δολοφόνο», λέει χαρακτηριστικά υποστηρίζοντας πως κατά τις συvευρεύσεις τους η ίδια ήταν «η αφέντρα» και ο Αναγνωστόπουλος «η σκλάβα της».
Η εφημερίδα υποστηρίζει πως διαθέτει την εν λόγω μαρτυρία, για την οποία μέχρι στιγμής δεν έχει υπάρξει απάντηση από την πλευρά του Αναγνωστόπουλου.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που τα μέσα ενημέρωσης ήθελαν την Ζέτα Μακρυπούλια και τον Μιχάλη Χατζηγιάννη να τραβούν χωριστούς δρόμους… Ωστόσο κάθε φορά το ζευγάρι – που μετρά δέκα χρόνια σχέσης – το διέψευδε κάνοντας κοινές εμφανίσεις.
Κάτι τέτοιο ωστόσο δεν έχει συμβεί αυτή τη φορά, με την εφημερίδα On Time να μιλάει για οριστικό χωρισμό. Οι χωριστές διακοπές της παρουσιάστριας και του δημοφιλή καλλιτέχνη φαίνεται να φουντώνουν τις φήμες για το τέλος της σχέσης τους.
Αυτές τις ημέρες, η Ζέτα Μακρυπούλια απολαμβάνει ξέγνοιαστες στιγμές με τον Νίκο Μουτσινά στην Σαμοθράκη, ενώ κάθε χρόνο τέτοια περίοδο βρισκόταν στην Πάρο, με τον Μιχάλη Χατζηγιάννη.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα της εφημερίδας, πρόκειται για έναν φιλικό χωρισμό, χωρίς εντάσεις, προστριβές και διαφωνίες. Μένουν ακόμη κάτω από την ίδια στέγη και μετά το καλοκαίρι αναμένεται να το ανακοινώσουν.
Ξέσπασε σε δάκρυα ο Θοδωρής Ιακωβίδης μετά την ολοκλήρωση του αγωνίσματός του, στην κατηγορία των 96 κιλών στην Άρση Βαρών στους 32ους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο. Ο Έλληνας πρωταθλητής, μιλώντας στην κάμερα της ΕΡΤ είπε με λυγμούς “αντίο” στο άθλημα και συγκίνησε με τις δηλώσεις του.
«Συγχωρείστε με για το τρέμουλο της στιγμής. Είναι οι τελευταίες μου στιγμές στην Εθνική ομάδα… Δεν κλαίω επειδή δεν πήγα καλά. Κλαίω γιατί τελείωσε όλο αυτό. Δυστυχώς δεν μπορώ να αποδώσω στο 100% και να έχω το κεφάλι μου ήσυχο για να κάνω προπόνηση και να μπορώ να αποδίδω αυτά που αρμόζει να αποδίδω σε αυτή τη σημαία που φοράω. Συγγνώμη αν για κάποιους νομίζουν ότι το βάζω στα πόδια.
Έχω κουραστεί πολύ και δεν αντέχω άλλο αυτή την κατάσταση. Είναι πολύ λυπηρό να ντρέπεσαι να πας στον φυσιοθεραπευτή, γιατί δεν σου παίρνει λεφτά, επειδή ξέρει την κατάστασή σου. Κι εγώ δεν το αντέχω άλλο αυτό. Θέλω να σταματησω, να ηρεμήσω και να γυρίσω να αγκαλιάσω τους δικούς μου» είπε συγκινημένος ο Θοδωρής Ιακωβίδης.
Τέλος ο Θοδωρής Ιακωβίδης ευχαρίστησε τους δικούς του ανθρώπους που ήταν δίπλα του όλα αυτά τα χρόνια και τον στήριξαν, υπογραμμίζοντας παράλληλα πως ήταν το κίνητρο του για να συνεχίσει να μάχεται τα τελευταία χρόνια.
Η 62χρονη Σάρα Λιούις ήταν αφηρημένη ενώ προσπαθούσε να βγάλει τη μάσκα της μέσα από την τσάντα και βγήκε στον δρόμο χωρίς να κοιτάξει.
Εκείνη τη στιγμή ένα φορτηγό έκανε όπισθεν και πάτησε τη γυναίκα.
Η Σάρα έβγαινε από το σπίτι της για πρώτη φορά έπειτα από 9 μήνες, καθώς παρέμενε εσώκλειστη, προσπαθώντας να προστατευτεί από τον κορονοϊό.
Την πρώτη φορά που βγήκε, την πάτησε φορτηγό και τη σκότωσε.
Η 62χρονη Λιούις προσπαθούσε να βγάλει τη μάσκα της μέσα από την τσάντα και αφηρημένη πάτησε στον δρόμο χωρίς να κοιτάξει.
Εκείνη ακριβώς τη στιγμή ένα φορτηγό έκανε όπισθεν και τη χτύπησε.
Η Σάρα βρέθηκε κάτω από τις ρόδες του μεγάλου οχήματος, με τους διασώστες που έσπευσαν στο σημείο να τη βγάζουν από τους τροχούς, μόνο για να διαπιστώσουν τον θάνατό της.
Όπως ακούστηκε στην έρευνα που επακολούθησε, η γυναίκα που άνηκε στις ευπαθείς ομάδες είχε κλειστεί στο σπίτι της επί 9 μήνες, για τον φόβο της πανδημίας κορονοϊού.
Ήταν στις 16 Νοέμβρη πέρσι όταν βγήκε ξανά πρώτη φορά από το σπίτι της για να αφήσει το αμάξι της σε ένα συνεργείο στο Γουέιμουθ του Ντόρσετ της Βρετανίας για να περάσει ΚΤΕΟ.
Αφού περίμενε χωρίς αποτέλεσμα για ταξί, η γυναίκα διέσχισε τον δρόμο ενώ προσπαθούσε να ξεμπλέξει μια μάσκα μέσα από την τσάντα της.
Όμως για κακή της τύχη στάθηκε στο τυφλό σημείο ενός φορτηγατζή που εκείνη ακριβώς τη στιγμή έκανε όπισθεν και την πάτησε.
“Έκλεισα το ραδιόφωνο, κοίταξα τους καθρέφτες και τον δρόμο γύρω μου, αλλά δεν είδα τη Λιούις” δήλωσε ο οδηγός του φορτηγού Κάρλ Στάντον.
Όπως είπε, ήταν τα πολλά παρκαρισμένα αυτοκίνητα που τον ανάγκασαν να κάνει όπισθεν σε έναν δρόμο στο Λιντς Λέιν του Γουέιμουθ.
Όπως ανέφερε η αστυνομικός Λεάν Στίντμαν που εξέτασε τα βίντεο από τις κάμερες ασφαλείας, η Λιούις έμοιαζε να “είναι στον κόσμο της” καθώς έπιανε τη μάσκα της που είχε μπερδευτεί μέσα στην τσάντα.
Ο αξιωματικός της σήμανσης Κέλβιν Έντζ ανέφερε ότι από το βίντεο στις κάμερες ασφαλείας η Λιούις φαίνεται να περπατά πίσω από το φορτηγό, ακριβώς στο “τυφλό σημείο” του μεγάλου οχήματος.
Η Γυναίκα δεν είχε δει το φορτηγό, παρά μόνο όταν ήδη πολύ αργά, είπε ο αστυνομικός.
Όσο για τον οδηγό του φορτηγού, δεν υπήρχαν και πολλές άλλες επιλογές για να είχε κάνει διαφορετικά τη συγκεκριμένη μανούβρα, ανέφερε.
Σύμφωνα με την ιατροδικάστη Ντέμπι Ρουκς, δεν υπάρχουν στοιχεία πως η Λιούις σκόπευε να αυτοκτονήσει, μιας και έμοιαζε να έχει πλήρη άγνοια για την ύπαρξη του φορτηγού.
Σύμφωνα με την πραγματογνωμοσύνη της ιατροδικαστή, η άτυχη γυναίκα πέθανε επιτόπου από πολλαπλά τραύματα.
Ο Πειραιώτης εφοπλιστής και πρώην πρόεδρος του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας «έφυγε» σε ηλικία 88 ετών
Έφυγε από τη ζωή, χθες Παρασκευή, μία τεράστια προσωπικότητα της ελληνικής ναυτιλίας, ο Ανδρέας Ποταμιάνος. Ένα κεφάλαιο της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας, γραμμένο με χρυσά γράμματα, έκλεισε.
Ο Ανδρέας Ποταμιάνος, πρωτοπόρος διεθνώς στην επιβατηγό ναυτιλία, διετέλεσε πρόεδρος της τότε ονομαζόμενης Ένωσης Εφοπλιστών Επιβατηγών Πλοίων (1980-2002).
Ο Ανδρέας Ποταμιάνος γεννήθηκε το 1933 στον Πειραιά. Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στο Ναυτικό Δίκαιο στο London School of Economics.
Το 1961 έγινε μέλος της Διοίκησης της “Ηπειρωτικής” και το 1975 μετά τον θάνατο του πατέρα του Αναστάσιου, ανέλαβαν με τον αδελφό του Γιώργο τη Διεύθυνση της εταιρείας. Συμμετέχει στα ΔΣ της Ένωσης από το 1967 και είναι ο μακροβιότερος Πρόεδρος αυτής με θητεία 23 ετών.
Υπήρξε επίσης Πρόεδρος των Special Olympics Ελλάδος και του Ναυτικού Ομίλου Ελλάδος. Το 2003 ανακηρύχθηκε Επίτιμος Πρόεδρος του Συνδέσμου.
Ο ίδιος είχε περιγράψει την ιστoρία της οικογένειας του στην επιβατηγό ναυτιλία με επιστολή που είχε στείλει τον Μάρτιο του 2020 στον υπουργό Ναυτιλίας Γιάννη Πλακιωτάκη με κοινοποίηση στον Πρωθυπουργό, κ. Κυριάκο Μητσοτάκη, Υπουργό Τουρισμού, κ. Θεοχάρη Θεοχάρη, Υφυπουργό Τουρισμού, κ. Εμμανουήλ Κόνσολα, Υπουργό Επικρατείας, κ. Γεώργιο Γεραπετρίτη, Γενικός Γραμματέας ΕΟΤ, κ. Δημήτριο Φραγκάκη και την οποία είχε δημοσιεύσει κατ’ αποκλειστικότητα το newmoney.gr.
Εκεί περιέγραφε τα προβλήματα της κρουαζιέρας γενικότερα αλλά και εν μέσω πανδημίας.
Μία κατάθεση ιδιαίτερης βαρύτητας. Επιστολή που είναι ιστορικό ντοκουμέντο.
Η παρούσα κρίση θα πρέπει να μας βάλει σε σκέψεις εάν ήταν προβλέψιμη ή όχι, ή εάν οφείλεται σε λάθος επιπόλαιων χειρισμών από την παγκόσμια κοινότητα.
Εγώ θα προσπαθήσω να αναφερθώ στον τομέα της Επιβατηγού Ναυτιλίας και συγκεκριμένα στα πλοία περιηγήσεων και κρουαζιερών. Έχω ασχοληθεί περισσότερο από 50 χρόνια στον τομέα αυτόν, ως Πρόεδρος της Ενώσεως Επιβατηγών Πλοίων επί 23 χρόνια και ως αντιπρόεδρος άλλα τόσα και τώρα ως αντιπρόεδρος στον τομέα κρουαζιερών του ΣΕΕΝ, ο οποίος, υπό την προεδρία του κ. Μιχάλη Σακέλλη εκπροσωπεί περισσότερα από εκατό πλοία.
Η οικογενειακή εταιρεία «Ηπειρωτική» ήταν η πρώτη που δημιούργησε τον συγκεκριμένο κλάδο της ναυτιλίας παγκοσμίως. Από το 1953, για πρώτη φορά, ξεκινήσαμε τις κρουαζιέρες στα Ελληνικά νησιά με τους αείμνηστους Νίκο Φωκά, Γενικό Γραμματέα και Αριστομένη Παπαχελά, διευθύνοντα σύμβουλο του ΕΟΤ.
Γρήγορα η «Ηπειρωτική» επεξέτεινε τις κρουαζιέρες αυτές ανά την υφήλιο οργανώνοντας τακτικές περιηγήσεις στην Καραϊβική, στην Αλάσκα, στον Αμαζόνιο, στον Ορινόκο, στα νησιά Γκαλάπαγκος, στην Ερυθρά Θάλασσα, στην Βαλτική και κρουαζιέρες στον Ειρηνικό, στην Χαβάη, την Καλιφόρνια και το Μεξικό.
Εκείνο που προσέφεραν οι κρουαζιέρες αυτές δεν ήταν μόνο τα σχεδόν «απάτητα από θαλάσσης» μέρη, τα καινούρια λιμάνια και τα εξωτικά νησιά που δεν είχε επισκεφθεί πλοίο κρουαζιέρας μέχρι τότε.
Το σημαντικό που προσέφεραν τα πλοία αυτά ήταν μια αληθινή φιλοξενία και άψογα ελληνικά πληρώματα, που έδιναν στους επιβάτες το αίσθημα φιλοξενίας και υπηρεσιών πρωτόγνωρων για εκείνη την εποχή.
Τα πλοία έφεραν την Ελληνική σημαία, κάνοντας όλους μας υπερήφανους, και εκάλυπταν μέρη άγνωστα τότε για πολλούς επιβάτες που ήταν κυρίως Αμερικανοί, Άγγλοι, Γερμανοί και από άλλες Ευρωπαϊκές χώρες. Ακόμα στην Αλάσκα και σε άλλα μέρη είναι εγγεγραμμένο το όνομα του πλοίου της «Ηπειρωτικής», ΙΑΣΩΝ, που ήταν το πρώτο κρουαζιερόπλοιο που επισκέφτηκε την περιοχή.
Η επιτυχία των κρουαζιερών ήταν τόσο μεγάλη ώστε πολλοί από τους επιβάτες να επαναλαμβάνουν τα ταξίδια δύο και τρεις φορές τον χρόνο (οι περίφημοι “repeaters”) όχι μόνο για να δούν τα αξιοθέατα αλλά να συναντήσουν ξανά έναν φίλο τους, τον καπετάνιο, τον μηχανικό, τον cruise director, έναν θαλαμηπόλο που τους εξυπηρέτησε -τον αισθάνονταν φίλο τους -, τον Γιάννη, τον Κώστα, τον Γιώργο, τον Άδωνη…- με τους οποίους είχαν συνδεθεί κατά την διάρκεια των κρουαζιερών.
Η ζωή στα πλοία ήταν καλά σχεδιασμένη. Με ψυχαγωγία, με διαλέξεις επιστημονικές και βεβαίως με πλούσια εστίαση που δεν την εύρισκαν τότε στα καλλίτερα ξενοδοχεία.
Την επιτυχία εκείνη ακολούθησαν και άλλες Ελληνικές εταιρείες με πλοία υπό Ελληνική σημαία όπως η SUNLINE, ο Τυπάλδος, ο Καβουνίδης, ο Κυρτάτας, ο Χατζηϊωάννου, ο Κολάκης, η γνωστή «HELMES», o Χανδρής, η «GREEKLINE» και αργότερα η «FESTIVAL» και ο Περικλής Παναγόπουλος.
Η επιτυχία αυτή κίνησε το ενδιαφέρον του εξωτερικού, κυρίως των Αμερικανών, (όχι όμως και του αμερικανικού κράτους που διατήρησε το Jones Act -Cabotage- για τα πλοία με αμερικανική σημαία) οι οποίοι αντελήφθησαν ότι θα έπρεπε να επενδύσουν στον τομέα αυτόν που παρουσίαζε μεγάλο ενδιαφέρον.
Προσπάθησαν να αντιγράψουν ακριβώς ό,τι είχαμε σχεδιάσει από την αρχή: Ψυχαγωγία στα πλοία και επισκέψεις στα διάφορα αξιοθέατα. Αντελήφθησαν όμως και κάτι άλλο, ότι για λόγους οικονομικούς θα έπρεπε να ναυπηγηθούν τεράστια πλοία και να ναυτολογηθούν τριτοκοσμικά πληρώματα, με μικρό οικονομικό κόστος, ώστε να δημιουργήσουν μεγάλη κερδοφορία για τις εταιρείες τους.
Έτσι γύρω στο 1975 άρχισε ο «πόλεμος». Θα έπρεπε να «εξουδετερωθεί» η ελληνική σημαία και τα ελληνικά πληρώματα για να παραχωρήσουμε τη μοναδική μας γεωγραφική θέση υπό ξένες σημαίες πλοία και συμφέροντα.
Στον «πόλεμο» αυτόν επιστράτευσαν τις πρεσβείες τους, μέσα ενημέρωσης, ανθρώπους της Ελληνικής Ναυτιλίας που δεν είχαν σχέση με τις ελληνικές κρουαζιέρες ακόμη και πολιτικούς, υποσχόμενοι ότι αν καταργηθεί το προνόμιο των ελληνικών πλοίων να επιβιβάζουν και να αποβιβάζουν επιβάτες στον Πειραιά θα πλημύριζαν την Ελλάδα με ξένους και με μεγάλο όφελος για την ελληνική οικονομία, ότι θα επισκεύαζαν τα πλοία τους στην Ελλάδα, ότι θα είχαν αφετηρία την Ελλάδα ως «home port» και πολλά άλλα τέτοια.
Βεβαίως η δυνατότητα να παραλαμβάνουν επιβάτες και να πηγαίνουν στο εξωτερικό υπήρχε χωρίς κανένα περιορισμό. Το πρόβλημά τους ήταν πώς θα ανταγωνιστούν τα ελληνικά πλοία στον χώρο τον δικό μας, της Ανατολικής Μεσογείου όπου είχαμε καθιερωθεί. Ο «πόλεμος» από μέσα και έξω ήταν σκληρός.
Η Ένωσή μας με την βοήθεια και την στήριξη της «Καθημερινής» και κυρίως του κ. Δημήτρη Καπράνου, της γνωστής δημοσιογραφικής οικογένειας Τσαμοπούλου και άλλων μέσων ενημέρωσης, προσπάθησε επί χρόνια να δώσει στους πολιτικούς να αντιληφθούν το ότι το να ενδώσουμε στις απαιτήσεις των ξένων θα ήταν καταστρεπτικό για την Ελληνική Ναυτιλία.
Η «Ηπειρωτική» είχε και μια άλλη εμπειρία. Το 1993 αποφασίσαμε να συνεργαστούμε με μια από τις μεγάλες Αμερικανικές εταιρείες. Το δοκιμάσαμε αλλά γρήγορα αντιληφθήκαμε ότι ο σκοπός τους δεν ήταν να προβάλουμε τις αρχαιότητες μας, την ελληνική φιλοξενία ή τα Ελληνικά νησιά, αλλά οι επιβάτες να παραμένουν για μεγάλο διάστημα στα πλοία, περιορίζοντας τον χρόνο παραμονής στα νησιά ούτως ώστε να αναγκάζονται να ξοδεύουν τα χρήματά τους πάνω στο πλοίο και όχι στα μέρη που επισκέπτονται, κάτι που βεβαίως ήταν σε βάρος της ελληνικής οικονομίας.
Είδαμε ότι αλλάζει τελείως το σκηνικό της φιλοξενίας, της προβολής και των σχέσεων, καθώς στη μελλοντική πολιτική τους περιλαμβανόταν το να αντικατασταθούν τα ελληνικά πληρώματα με τριτοκοσμικά και βεβαίως να αλλάξει η σημαία!
Για τους λόγους αυτούς αποφασίσαμε να διακόψουμε τη συνεργασία και να προσπαθήσουμε να παλέψουμε μόνοι μας. Ίσως εκ των υστέρων οικονομικά και σε συνδυασμό με τις μετέπειτα εξελίξεις παγκοσμίως, δεν ήταν η καλύτερη λύση για την εταιρεία μας.
Αυτό όμως δεν το λογαριάσαμε και πρέπει να πω πως για την απόφαση αυτή βρήκαμε συμπαράσταση από τον τότε Πρωθυπουργό και τον Υπουργό Ναυτιλίας. Ήταν μία απόφαση για την οποία ουδέποτε μετανιώσαμε…
Πέρασαν χρόνια, οι διάφορες κυβερνήσεις -εκτός της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, ο οποίος προσωπικά είχε αντιληφθεί απολύτως το πρόβλημα και κυρίως της τελευταίας περιόδου του ΠΑΣΟΚ και ελάχιστων αδύναμων φωνών- εκάμφθησαν προ των απαιτήσεων των ξένων με αποτέλεσμα, όπως είχαμε προβλέψει και προειδοποιήσει (Η «Καθημερινή είχε τότε δημοσιεύσει άρθρο με τίτλο «Σαμποτάζ στο καμποτάζ») να καταγκρεμιστεί το ΝΑΤ από έσοδα, να χάσουν οι Έλληνες ναυτικοί την δουλειά τους στις κρουαζιέρες και να υποσταλεί η Ελληνική Σημαία από τα ελληνικά πλοία.
Οι επισκευαστικές βάσεις ερημώθηκαν και ο ελληνικός κλάδος πέρασε σε δοκιμασία.
Η σημαία του Παναμά, της Λιβερίας, των νήσων Μπαχάμας και Μάρσαλ υψώθηκαν σε πλοία αντί της Ελληνικής. Τους Έλληνες ναυτικούς τους αντικατέστησαν τριτοκοσμικοί ναυτικοί, κυρίως στον ξενοδοχειακό κλάδο, αμειβόμενοι ως επί το πλείστον από φιλοδωρήματα επιβατών.
Ναυπηγήθηκαν υπερμεγέθη πλοία τριών, τεσσάρων, πέντε και έξι χιλιάδων επιβατών που άρχισαν να επισκέπτονται τα νησιά της Καραϊβικής, τα Ελληνικά νησιά και άλλα μέρη καταστρέφοντας το θαλάσσιο οικοσύστημα, τα κοράλλια, τα χρωματιστά ψάρια, την υφή της θάλασσας, το πλαγκτόν, κατακλύζοντας νησιά και μέρη που επισκέπτονταν, αλλοιώνοντας τον χαρακτήρα των ανθρώπων και το αίσθημα φιλοξενίας, κυρίως στην Ελλάδα αλλά και στη γειτονική χώρα, την Τουρκία.
Και θα έλεγε κανείς ότι «τουλάχιστον με όλα τα άτομα που έρχονται η οικονομία μας θα ανορθωθεί προς όφελος του Ελληνικού λαού». Δυστυχώς, συνέβη ακριβώς το αντίθετο! Οι επισκευαστικές βάσεις έκλεισαν, τα ξένα πλοία των τεσσάρων, πέντε και έξι χιλιάδων ατόμων περνούν απλώς για ολιγόωρη παραμονή ώστε να μην δίνεται η δυνατότητα στους επιβάτες να ξοδέψουν κάτι στη χώρα, τα δικά μας λιμάνια να είναι λιμάνια περαστικά και όχι λιμάνια αναχωρήσεων όπως είχαν υποσχεθεί.
Έτσι, τα σημεία εκκινήσεων των πλοίων αυτών είναι από τη Βενετία, τη Βαρκελώνη, τη Γένοβα, όπου η πρόσβαση είναι εύκολη με αεροπλάνα και αυτοκίνητα και από την Κωνσταντινούπολη που έχουν τρία τεράστια αεροδρόμια και τυγχάνουν πολλών διευκολύνσεων.
Δυστυχώς οι πολιτικοί εντυπωσιαζόμενοι από τα μεγέθη και μη αντιλαμβανόμενοι την επερχόμενη καταστροφή ενεθάρρυναν και ενθαρρύνουν την δημιουργία τεραστίων προβλητών, την πώληση λιμανιών, την μερική καταστροφή των θαλασσίων χώρων επεμβαίνοντας στο οικοσύστημα, εμποδίζοντας τα θαλάσσια ρεύματα, καταστρέφοντας ιστορικά μέρη.
Θα πρέπει ίσως να σκεφτούμε αν ο «ιός» αυτός, που ήρθε ξαφνικά ήταν προβλέψιμος ή αν θα μπορούσαμε να τον αποφύγουμε. Δεν μπορώ να εκφέρω γνώμη για άλλους κλάδους αλλά ξέρω ότι η αλαζονεία του ανθρώπου μας οδήγησε σε πλοία που δεν είμαστε σε θέση να διαχειριστούμε.
Πλοία τα οποία με το παραμικρό ατύχημα θα μπορούσαν να αποβούν μοιραία για πολλούς ανθρώπους, ναυπηγημένα σε μη ανθρώπινες διαστάσεις, οπότε αναγκαστικά γίνονται αβαρίες στα θέματα ασφαλείας των επιβατών.
Και όντως απεδείχθη ότι ένας «κορωνοϊός», μία σαλμονέλα, μία αόρατη γρίπη μεταδιδόμενη από τα κανάλια του αερισμού να αφανίζει μία ανθρώπινη πολιτεία πέντε χιλιάδων ανθρώπων!
Εάν συμβεί οποιοδήποτε άλλο ατύχημα μη προβλέψιμο, φωτιά, πρόσκρουση, εισροή υδάτων, οι «κανονισμοί» εγκλωβίζουν πολλούς ανθρώπους σε διάφορα καταστρώματα απ’ όπου είναι πολύ δύσκολο να διαφύγουν εφ΄ όσον κάθε κατάστρωμα δεν έχει εισόδους- εξόδους διαφυγής προς την θάλασσα και όλοι αναγκάζονται να πάνε μόνο σε καταστρώματα με λέμβους διασώσεως. Πράγμα δύσκολο για ηλικιωμένους ιδιαίτερα σε ένα πανικό και αδύνατο σε ένα «μπλακ άουτ» του πλοίου.
Ίσως θα πρέπει να σκεφτούμε ότι ο πλανήτης μας είναι ένας ζων οργανισμός που κινείται από δυνάμεις στις οποίες όλοι πιστεύουμε και ότι κατά καιρούς προσπαθεί να προστατευθεί από την καταστροφή του από το ανθρώπινο είδος. Αυτό ζούμε σήμερα!
Είναι ευκαιρία για την Ελλάδα μετά τα όσα συνέβησαν και μετά από την εμπειρία που είχαμε, να αναλάβει πρωτοβουλία στον τομέα των επιβατηγών πλοίων και στα διεθνή φόρα και στον ΙΜΟ (International Maritime Organization) ώστε να ναυπηγούνται πλοία ανθρωπίνων διαστάσεων με όλα τα μέσα ασφαλείας, π.χ. ο αερισμός να γίνεται με ατομικές μονάδες για να μη προσβάλλονται όλα τα μέρη του πλοίου, να δημιουργηθούν έξοδοι διαφυγής σε όλα τα καταστρώματα και να αποφεύγονται οι προσεγγίσεις σε χώρους που δημιουργούνται καταστροφές στο περιβάλλον.
Και αναφέρομαι κυρίως στα κρουαζιερόπλοια στα οποία η παραμονή των επιβατών είναι πολυήμερη. Δεν είναι ανάγκη τα μικρά νησιά να πλημμυρίζουν με ξένους που επισκέπτονται τη χώρα μόνο για μια ώρα και δεν προλαβαίνουν καν να δουν τα μέρη, αλλά να πάρουν μόνο μια φωτογραφία, χωρίς να κάνουν την παραμικρή δαπάνη.
Όλα αυτά δεν επιλύονται με τις πολυάριθμες επιτροπές κρουαζιερών και με μελέτες που δημιουργούνται από τις κυβερνήσεις όταν συμμετέχουν αντικρουόμενα συμφέροντα.
Παράδειγμα: Το τουριστικό γραφείο θέλει να έρχονται χιλιάδες άνθρωποι, η αεροπορική εταιρεία θέλει να αυξήσει τις πτήσεις και να χρησιμοποιήσει όσο το δυνατόν πιο μεγάλα αεροπλάνα, ο λεμβούχος θέλει να αποβιβάσει όσους περισσότερους μπορεί, τα λεωφορεία θέλουν ένα μεγάλο αριθμό επισκεπτών και τα μαγαζιά θέλουν να διαθέτουν αναμνηστικά κατασκευής τρίτων χωρών, μια που καταφέραμε να καταστρέψουμε την ελληνική χειροτεχνία και τα εργαστήρια τέχνης.
Τελικά όμως τα χρήματα που εισπράττει το κράτος είναι πολύ λίγα. Πιθανότατα θα ήταν πολλαπλάσια εάν θα μπορούσαμε να προσφέρουμε υπηρεσίες υψηλού επιπέδου σε ανθρώπινη διάσταση με σεβασμό προς τις αρχιτεκτονικές παραδόσεις, να παρέχουμε φιλοξενία και αμόλυντο περιβάλλον.
Ίσως να ξανασκεφτούμε αν καλώς ξεπουλάμε τα λιμάνια μας σε ξένα κράτη, σε ξένα οικονομικά συμφέροντα, όπως την πληθώρα των μαρινών που πουλήσαμε σε τρίτους.
Επίσης, τώρα έχουμε στο πρόγραμμα μας να πουλήσουμε και άλλα λιμάνια. Ασφαλώς πολλοί ξένοι ενδιαφέρονται να αποκτήσουν αυτόν τον μοναδικό γεωγραφικό χώρο της υφηλίου, τις θάλασσές μας και τα νησιά μας.
Η οικονομία μας ίσως με την πώληση βελτιωθεί προσωρινά. Ας σκεφτούμε όμως τα εγγόνια μας και τις μελλοντικές γενεές και ας αναρωτηθούμε τι θα τους έχει απομείνει!
Η Ευρώπη με τον «ιό» κατακερματίστηκε. Ακόμη και το ανθρώπινο είδος απειλείται. Η ακτοπλοΐα είναι ακόμη Ελληνική με πλοία που έγιναν με μεγάλο κόπο. Είναι πλοία σύγχρονα που διασφαλίζουν την ενότητα του έθνους. Είναι οι φλέβες που συνδέουν τα νησιά με τον κορμό της χώρας μας. Πρέπει να κάνουμε κάθε προσπάθεια να διατηρήσουμε τον κλάδο αυτό ανέπαφο, κλάδο τον οποίο με μεγάλο κόπο ο ιδιωτικός τομέας δημιούργησε με σύγχρονα πλοία.
Είναι ευκαιρία τώρα με την κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη να αναθεωρήσουμε γενικότερα την πολιτική μας στη Ναυτιλία, να επαναφέρουμε τους Έλληνες ναυτικούς, να μειωθεί η ανεργία και να αφήσουμε στο περιθώριο συμφέροντα ξένα προς την χώρα μας, συμφέροντα ομοσπονδιών και μικροσυμφέροντα διαφόρων κλάδων.
Είναι λοιπόν ευκαιρία την ώρα που βαλλόμεθα από ένα «αόρατο» εχθρό να σκεφτούμε μήπως κάνουμε κάτι λάθος ενάντια στη φύση και τα ανθρώπινα μεγέθη και να χαράξει η Ελλάδα το μέλλον της με λίγους, ελάχιστους ανθρώπους της κυβερνήσεως και ειδικούς μακριά από συμφέροντα (χωρίς να παραβλέπουμε τα οικονομικά), με ανθρώπους εγνωσμένης ευαισθησίας, όπως μας αποδεικνύει ο κ. Τσιόδρας στο θέμα του «κορωνοϊού».
Λέμε ότι είμαστε η μεγαλύτερη ναυτιλία στον κόσμο. Ας φροντίσουμε, ως σωστοί Έλληνες, να γίνουμε πρωτοπόροι και σε μία ανθρώπινη ναυτιλία.
Αξιότιμε κ. Υπουργέ,
Σκεφτείτε….
Θα είμαστε κοντά σας για κάθε βοήθεια.
Αναμένοντας τις σκέψεις σας.
Με φιλικούς χαιρετισμούς και τιμή,
Ανδρέας Ποταμιάνος»
Τον περασμένο Ιούνιο και με αφορμή τη συμπλήρωση 100 ετών του Συνδέσμου Επιχειρήσεων Επιβατηγού Ναυτιλίας, παρέδωσε τιμητική πλακέτα σε δύο προσωπικότητες της επιβατηγού ναυτιλίας, τον Μιχάλη Λάμπρο και τον Θεόδωρο Κόντε τέως πρόεδρο της Ένωσης Εφοπλιστών Κρουαζιερόπλοιων και Φορέων Ναυτιλίας .
Με αφορμή τη βράβευση αυτή ανέφερε σε επιστολή του προς τον Μιχάλη Λάμπρο: .
«Κύριε Μιχάλη,
Πάνω από 20 χρόνια συνεργαστήκαμε μαζί στην Ενωση και ήσουν από τα βασικά στελέχη του Διοικητικού Συμβουλίου που ανέπτυξε τις κρουαζιέρες και τα πλοία των περιηγήσεων. Ισως τα 20 χρόνια του συμβουλίου μας υπήρξαν τα χρυσά χρόνια της ελληνικής σημαίας. Ακόμα χιλιάδες Ελληνες ναυτικοί το αναφέρουν. Μια περίοδος δύσκολη αλλά τελικά χωρίς απεργίες στον κλάδο. Είναι αδιανόητο μια χώρα που έχει όλα τα συστατικά να έχει πλοία με ελληνική σημαία και υπάρχουν λύσεις ανώδυνες, θάλασσες μοναδικές, Αρχιπέλαγος Αιγαίου, Ιστορία 3.000 ετών, μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης, έμπειρους ναυτικούς και μηχανικούς, να φθάσει στο σημείο να μην έχει πλοία με ελληνική σημαία. Η ευθύνη θα γραφτεί από την ιστορία. Μην ξεχνάμε τον Ξενιό, τον Ρίγγα, τον Περράκη, τον Φραγκουδάκη, τον Στρίντζη, τον Φόρο και τόσους άλλους.
Εκανες πολλά, προσέφερες όχι μόνο για την εταιρεία σου, αλλά και για όλους εμάς που ήμασταν ταγμένοι να αναπτύξουμε έναν κλάδο που ήταν κάπως άγνωστος στην αρχική του πορεία. Δεν περιορίστηκες να βοηθάς όλους μας ποικιλοτρόπως στην Ενωση, αλλά παρά τις αντιξοότητες δημιούργησες ένα αξιόλογο κρουαζιερόπλοιο, ένα πλοίο που ακόμα παρέχει φιλοξενία στους επιβάτες του. Θυμάμαι ότι το πλοίο αυτό το ξεκινήσαμε με την Ηπειρωτική. Ξέρω ότι σε οδηγεί η πίστη σου στον Χριστό και την πατρίδα.
Επ’ ευκαιρία των 100 ετών της Ενώσεώς μας, 1921-2021, ως πρόεδρος τότε και επίτιμος πρόεδρος σου προσφέρω τιμής ένεκεν μία πλακέτα γεμάτη αναμνήσεις. Ελπίζω ότι εσύ και ο Θεόδωρος Κόντες να συνεχίσετε τις παραδόσεις και τα “πιστεύω” που χαράχθηκαν τα τελευταία 100 χρόνια».
Τα «άκουσε» ο Κυριάκος Μητσοτάκης από τους υγειονομικούς μόλις έφτασε με αυτοκινητοπομπή στο Πανεπιστημιακό Γενικό Νοσοκομείο Ηρακλείου (ΠΑΓΝΗ).
Ο Σύλλογος Εργαζομένων υποδέχτηκε τον πρωθυπουργό με συνθήματα και πανό ζητώντας να ενισχύσει επιτέλους το ΕΣΥ και να κάνει προσλήψεις στα νοσοκομεία τα οποία εν μέσω πανδημίας λειτουργούν υποστελεχωμένα.
Οι εργαζόμενοι κάνουν λόγο για «οξυμένα προβλήματα και ελλείψεις στα νοσοκομεία, αλλά και προσπάθεια αποπροσανατολισμού των υγειονομικών και των ασθενών με “φιέστες” και προσχηματικούς “διαλόγους”».
Όπως καταγγέλλουν, «κυβέρνηση, υπουργείο και διοίκηση επιλέγουν να μην κάνουν μόνιμες προσλήψεις αλλά ανοίγουν ΜΕΘ με μετακινούμενους νοσηλευτές από τα ήδη υποστελεχωμένα τμήματα και κλινικές».
Στην ανακοίνωσή του ο Σύλλογος Εργαζομένων διεκδικεί μεταξύ άλλων, μαζικές προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στις δημόσιες δομές υγείας, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων, ενίσχυση της ΠΦΥ με μόνιμο προσωπικό, υποδομές και εξοπλισμό, απεμπλοκή των νοσοκομείων από τον εμβολιασμό, ανάκληση της ιδιωτικοποίησης υπηρεσιών των δημόσιων μονάδων υγείας και πρόνοιας αλλά και ένταξη στα ΒΑΕ όλων των εργαζομένων.
Τέλος, οι αργαζόμενοι δηλώνουν υπέρμαχοι του εμβολιασμού αλλά κατά της τροπολογίας που ορίζει υποχρεωτικότητα, διαχωρισμό εργαζομένων αλλά και απολύσεις.
Σημαντικό πρόβλημα εντοπίστηκε στην πλατφόρμα υποβολής φορολογικών δηλώσεων του Taxisnet, με αποτέλεσμα να μην εμφανίζονται σωστά οι παρακρατούμενοι φόροι και φυσικά να καταλογίζουν λάθος φόρους τα εκκαθαριστικά σημειώματα.
Όπως επεσήμαναν οι λογιστές, αλλά και ο βουλευτής της ΝΔ, Βασίλης Σπανάκης, πρόκειται για ένα τεχνικό πρόβλημα, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα, τα ποσά των παρακρατούμενων φόρων που είναι προσυμπληρωμένα στους σχετικούς κωδικούς εσόδων από επιχειρηματική δραστηριότητα στο έντυπο Ε1, να είναι λάθος σε σχέση με τα πραγματικά.
Η σοβαρή αυτή δυσλειτουργία οδηγεί, σε λανθασμένο υπολογισμό του φόρου εισοδήματος είτε αυξημένο είτε μικρότερο, με αποτέλεσμα, χιλιάδες φορολογούμενοι που δεν πρόσεξαν το λάθος και υπέβαλαν τη φορολογική τους δήλωση να αναγκαστούν να υποβάλουν τροποποιητικές δηλώσεις.
Το σφάλμα το εντόπισαν λογιστές προ τεσσάρων ημερών, αλλά δεν αποκλείεται να το πρόβλημα να προϋπήρχε και να είναι μεγάλος ο αριθμός των δηλώσεων που έχουν υποβληθεί με λάθος στοιχεία.
Οι παρακρατούμενοι φόροι όπως και τα έσοδα από επιχειρηματική δραστηριότητα προσυμπληρώνονται από το Taxisnet, στο ηλεκτρονικό έντυπο της φορολογικής δήλωσης, με βάση τα στοιχεία που έχουν κοινοποιήσει στην ΑΑΔΕ, οι εργοδοτικοί φορείς.
Όμως, κατά τη μεταφορά τους στα φορολογικά έντυπα, διαπιστώνονται λάθη, τα οποία αν οφείλονται σε πρόβλημα του λογισμικού (πιθανόν να έχει προσβληθεί από κάποιον ιό) τότε το πρόβλημα είναι τεράστιο.
Πάγωσε η υποβολή των δηλώσεων
Η γνωστοποίηση του προβλήματος «πάγωσε» τη διαδικασία υποβολής των φορολογικών δηλώσεων, αφού δεν ρισκάρει κανείς να υποβάλει τη δήλωση με λάθος παρακρατούμενους φόρους, καθώς θα λάβει ένα εκκαθαριστικό σημείωμα το οποίο θα ακυρωθεί, σε λίγες μέρες, όταν αποκατασταθεί η βλάβη.
Ο κ. Σπανάκης επεσήμανε πως πρέπει να ενημερωθούν με προσωπικό μήνυμα όλοι όσοι έχουν υποβάλει τη φορολογική τους δήλωση με λανθασμένα ποσά παρακρατούμενων φόρων μετά το πρόβλημα που έχει δημιουργηθεί τις τελευταίες ημέρες.
Ωστόσο ακόμη δεν έχει απαντήσει η ΑΑΔΕ, ούτε έχει δώσει κάποια εξήγηση για την αιτία που προκάλεσε αυτό το μίνι μπλακ άουτ.
Παράταση
Το νέο αυτό πρόβλημα ενισχύει το αίτημα των φοροτεχνικών – λογιστών για τη χορήγηση παράτασης στη διαδικασία υποβολής των φορολογικών δηλώσεων, μετά την 27η Αυγούστου, καθώς τα λογιστικά γραφεία είναι ήδη φορτωμένα με τεράστια γραφειοκρατική εργασία, λόγω και της υποβολής των αιτήσεων σε Εφορία και ΕΡΓΑΝΗ για τα μέτρα στήριξης.
Ιδιαίτερα ενεργή στα social media, η Ελεονώρα Μελέτη κρατά επικοινωνία με τους διαδικτυακούς της φίλους.
Αρκετές φορές, η παρουσιάστρια απαντά δημόσια στα υβριστικά μηνύματα που δέχεται και ενημερώνει τους followers της για τις απαντήσεις της.
Αυτή τη φορά, η Ελεονώρα Μελέτη δέχθηκε μήνυμα από χρήστη του Instagram ο οποίος απαντώντας σε ένα instastory της, της τόνισε ότι «σ…ατογέρασε». Η παρουσιάστρια δημοσιοποίησε το μήνυμα που δέχθηκε από τον χρήστη γράφοντας: «Αυτός θα παντρευτεί κάποια γυναίκα… και να τι θα της πει όταν εκείνη μεγαλώνει».
Σε άλλο instastory η Ελεονώρα Μελέτη ευχαρίστησε τους διαδικτυακούς της φίλους για τα μηνύματα που της στέλνουν.
Χαρακτηριστικά, η Ελεονώρα Μελέτη έγραψε: «Κορίτσια μου, πραγματικά σας ευχαριστώ πολύ για τα υπέροχα μηνύματα “συμπαράστασης” μετά τη δημοσίευση του σχολίου περί “σκ…ογεράσματος”. Αυτό όμως που θέλω να τονίσω είναι ότι δέχθηκα άπειρα μηνύματα κατακραυγής του φουκαράπου έγραψε το σχόλιο, από ΑΝΤΡΕΣ και στο σημείο αυτό θέλω όλες μας να ευχαριστήσουμε όλα εκείνα τα ΑΡΣΕΝΙΚΑ που ΥΠΑΡΧΟΥΝ ανάμεσα μας, μας σέβονται και καταδικάζουν αντίστοιχες συμπεριφορές μισογυνισμού. Αν δημοσίευσα το σχόλιο του βλακέντιου δεν είναι γιατί “ασχολήθηκα” μαζί του, αλλά γιατί το σχόλιο του θίγει ένα ζήτημα που μας απασχολεί όλους πολύ.
Όλοι μεγαλώνουμε.
Όλοι κάποια στιγμή θα γεράσουμε και μακάρι να γεράσουμε και να γεράσουμε καλά. Κάτι ηλίθιοι όπως ο λεγάμενος, αλλά και η πίεση που ασκούν στις γυναίκες τα φαιδρά σχόλια τους, σε συνδυασμό με τη γυναικεία φιλαρέσκεια και το φόβο προς το γήρας, είναι αυτά που μας σπρώχνουν σε γιατρούς, ενέσιμα, υαλουρονικά, παραμορφώσεις. Είναι αυτά που μας οδηγούν στο να δημιουργήσουμε λανθασμένα πρότυπα για τις ίδιες μας τις κόρες, “διδάσκοντας” πως ο χρόνος είναι κάτι κακό, μας απειλεί και μας “ασχημαίνει”. Φτάνει κορίτσια μου. Ας φροντίζουμε τους εαυτούς μας με μέτρο και από αγάπη. Όχι από φόβο. Ας παρακαλάμε να “γεράσουμε” και ας μη φοβόμαστε να βλέπουμε τη φυσική φθορά που μας διέπει όλους. Και ας φροντίσουμε τα σημάδια που θα γράψουν πάνω μας να δείχνουν πως μεγαλώνουμε ΚΑΛΑ».
