Blog Σελίδα 9441

«Υπόδειγμα ανθρώπου!» Αποθεώνουν τον γιατρό της Τζωρτζίνας, Ανδρέα Ηλιάδη

0

Ποιος είναι ο εντατικολόγος που έχει αφιερώσει τη ζωή και το λειτούργημά του για τα παιδιά. Η ανθρωπιστική βοήθεια στη Λέσβο και ο σημαντικός ρόλος στην υπόθεση της Τζωρτζίνας.

Για περισσότερες από τέσσερις ώρες παρέμεινε χθες στο ανακριτικό γραφείο ο Ανδρέας Ηλιάδης προκειμένου να καταθέσει για τις συνθήκες του θανάτου της μικρής Τζωρτζίνας.

Ο επικεφαλής της εντατικής του παιδιατρικού τμήματος του νοσοκομείου στο Ρίο, θεωρείται σημαντικός μάρτυρας στην υπόθεση καθώς φαίνεται πως ήταν από τους ανθρώπους που κατέθεσε για διαφορετικά δεδομένα σε σχέση με τις αναφορές της Ρούλας Πισπιρίγκου.

Σύμφωνα με όσα είπε μάλιστα, έγινε μεγάλη προσπάθεια για να “θωρακιστεί” η Τζωρτζίνα μέσω απινιδωτή και βηματοδότη, με τον ίδιο να θέτει εαυτόν στη διάθεση της ανακρίτριας για να δώσει διευκρινίσεις που θα συνδράμουν στη διαλεύκανση της υπόθεσης.

Ο εντατικολόγος του Παίδων Ρίου, εκτός από τον κομβικό του ρόλο στην υπόθεση και τη σπουδαία μάχη που έδωσε για τη Τζωρτζίνα, έχει διαγράψει μία λαμπρή πορεία με σημαντικό έργο και αφοσίωση στο πλευρό των παιδιών. Ένα υπόδειγμα ιατρού, ένα πρότυπο ανθρώπου που επιτελεί αγόγγυστα το λειτούργημα του ιατρού, αγωνιζόμενος καθημερινά για να κρατήσει στη ζωή τα παιδιά.

Ο φύλακας-άγγελος των παιδιών που δίνει αγώνα για το χαμόγελό τους

Ο Ανδρέας Ηλιάδης “κουβαλά” μία μακρόχρονη πορεία στην ιατρική, με σημαντική συνεισφορά στην περίθαλψη και θεραπεία ανηλίκων, αλλά και έμπρακτη στήριξη των προσφύγων. Υπήρξε και ο ίδιος, άλλωστε, πρόσφυγας, όταν στα 8 του χρόνια έφυγε από την κατεχόμενη Αμμόχωστο της Κύπρου από όπου κατάγεται (με ρίζες από την Καλαμάτα), για να βρεθεί στην Πελοπόννησο, κάνοντας και μία ενδιάμεση μία ακαδημαϊκή “στάση” στη Θεσσαλονίκη για σπουδές ιατρικής.

Πλέον ζει στην Πάτρα, όπου προσφέρει καθημερινά το σπουδαίο έργο του. “Άγρυπνος φρουρός” των παιδιών που δίνουν μάχη για τη ζωή τους, με τη δική του ζωή και το επάγγελμά του να έχουν αφιερωθεί αποκλειστικά σε αυτά, στην υγεία και το χαμόγελό τους. Βέβαια, όπως είχε πει ο ίδιος σε παλαιότερη συνέντευξή του: “Δεν νομίζω ότι οι ατέλειωτες νύχτες δίπλα σε άρρωστα παιδάκια χαρακτηρίζονται ως δουλειά”. Σε αυτή τη φράση και μόνο, περικλείεται και αντικατοπτρίζεται το ήθος, το επίπεδο και η αντίληψη αυτού του ανθρώπου για το λειτούργημα που επιτελεί.

Ανδρέας Ηλιάδης: Ο γιατρός της Τζωρτζίνας, ένα υπόδειγμα ανθρώπου

untitled 3

Είναι τέτοια η ανιδιοτελής αγάπη και τόσο μεγάλη η “αγκαλιά” αυτού του ανθρώπου για τα παιδιά που, σύμφωνα με τα τοπικά Μέσα της Πάτρας, έχει επινοήσει ακόμα και “πτυχίο ψυχολογίας” για τα παιδάκια που γίνονται καλά, ώστε να κάνει ακόμα πιο πλατύ το χαμόγελό τους όταν έρχεται η ώρα να βγουν από το νοσοκομείο.

Στη Λέσβο για τα προσφυγόπουλα

Το 2015, στην κορύφωση της προσφυγικής κρίσης, ο Ανδρέας Ηλιάδης είχε βρεθεί στη Συκαμιά Λέσβου προκειμένου να βοηθήσει στην υποδοχή και περίθαλψη προσφύγων του πολέμου της Συρίας.

Συγκεκριμένα, δημιούργησε και λειτούργησε την Ελληνική Μονάδα Επείγουσας Ιατρικής Συκαμιάς με το τίτλο “Ε.Μ.Ε.Ι.Σ” και στόχο την αντιμετώπιση επειγόντων περιστατικών σε πρόσφυγες αλλά και ντόπιους στο νησί.

Η εν λόγω μονάδα στήθηκε σε ένα παλιό αγροτικό ιατρείο στη Σκάλα Συκαμιάς στη βόρεια Λέσβο, εκεί, όπου κάθε Τρίτη μια αγροτική γιατρός συνταγογραφούσε καλύπτοντας υποτυπωδώς τις ανάγκες των κατοίκων του χωριού. Λειτούργησε με πρόταση του Προέδρου της Κοινότητας Γιώργου Σαρόγλου, με καθοδήγηση του Ανδρέα Ηλιάδη και με ατέλειωτες ώρες δουλειάς εθελοντών από τη Μυτιλήνη αλλά και την άλλη Ελλάδα που επιχειρούσαν στην περιοχή.

“Η ιδέα γεννήθηκε όταν επιχειρούσαμε με άλλους εθελοντές γιατρούς από την Πάτρα πάνω στο κύμα στην κυριολεξία. Ετοιμάστηκε όμως από το μηδέν σε τρεις μόλις μέρες. Η δημιουργία της χρειάστηκε όπως καταλαβαίνετε πολύ αγάπη για το συνάνθρωπο, μεράκι και επιμονή. Φυσικά η Μονάδα δεν ήταν μόνο για πρόσφυγες. Είναι για τους ανθρώπους”, είχε πει στο ΑΠΕ ΜΠΕ, ενώ σε άλλη συνέντευξή του είχε δηλώσει: “Με την έναρξη του εμφύλιου πολέμου στη Συρία και βλέποντας ότι χιλιάδες οικογένειες με μικρά παιδάκια κατέφθαναν στη χώρα μας, σκέφτηκα ότι το λιγότερο που θα μπορούσαμε να κάνουμε ήταν να οργανωθούμε σαν γιατροί της Αχαΐας. Στην αρχή όλα ξεκίνησαν με λίγους πόρους, αλλά όσο η αγάπη του κόσμου μεγάλωνε, η προσπάθεια άρχισε να οργανώνεται. Εκεί λοιπόν, ήμασταν ο κυματοθραύστης, ήμασταν η πρώτη γραμμή. Αντιμετωπίσαμε την μεγάλη κάθοδο οικογενειών, και αυτό είναι πολύ σημαντικό γιατί μέσα σ’ αυτές τις οικογένειες υπήρχαν μικρά παιδάκια. Οι εικόνες που είδαμε τότε, μετά το μεγάλο ναυάγιο που έγινε στο Μόλυβο της Λέσβου, με εκατοντάδες νεκρά μικρά παιδάκια, μας είχε συγκλονίσει. Περάσαμε πολλά βράδια στην πρώτη γραμμή, βοηθώντας αυτές τις οικογένειες και είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτό”.

Ο ίδιος πάντως, από την παραμονή του στη Λέσβο είχε ξεχωρίσει μία στιγμή που αποτυπώθηκε στο μυαλό και στην καρδιά του: “Από τις ομορφότερες στιγμές της ζωής μου… το χαμόγελο ενός βρέφους στο ιατρείο των γιατρών της Αχαΐας στη Συκαμιά Λέσβου”.

Ας δούμε, όμως, τι είχε πει και ο πατέρας ενός παιδιού που είχε σωθεί στα χέρια του σπουδαίου αυτού ιατρού: “Σε αυτές τις ημέρες που τα συντρίμμια της χώρας αρχίζουν να στοιβάζονται πλάι μας η απόδειξη ότι η ελπίδα δεν κρύβεται σε πολιτικές λίστες αλλά στην ηθική που κουβαλάει ο καθένας μας, είναι ο γιατρός Ανδρέας Ηλιάδης ο οποίος απέδειξε ότι και στις εύκολες και στις δύσκολες εποχές, σημασία έχει να παραμένεις ο ίδιος άνθρωπος και να λες ότι μία από τις πιο ευτυχισμένες στιγμές της ζωής είναι το χαμόγελο ενός βρέφους ακόμα κι αν ο κόσμος γύρω συντρίβεται”

Η πολύωρη κατάθεση και ο κομβικός ρόλος στην υπόθεση

Ο Ανδρέας Ηλιάδης, που πέρασε το κατώφλι της 18ης τακτικής ανακρίτριας, προκειμένου να καταθέσει για τις συνθήκες του θανάτου της μικρής Τζωρτζίνας, φέρεται να ήταν το πρόσωπο που είχε πρώτο καταφύγει στις Aρχές, ανοίγοντας την υπόθεση που οδήγησε στην σύλληψη της και δίνοντας διαφορετικά δεδομένα από αυτά που κατέθεσε η Ρούλα Πισπιρίγκου.

Εισερχόμενος χθες στο κτίριο, ο γιατρός εξέφρασε τη θλίψη του για τα παιδιά, ενώ ειδικά για την Τζωρτζινα, ανέφερε ότι “ήταν ένα παιδί που πολεμήσαμε μαζί. Να σας θυμίσω ότι μετά τη δραματική διάσωση που έλαβε χώρα στο παιδιατρικό νοσοκομείο της Πάτρας κληθήκαμε με τη δική μου ομάδα να φέρουμε εις πέρας ένα πάρα πολύ δύσκολο έργο”.

Αγωνιστήκαμε και δώσαμε πραγματικά μάχη για να καταφέρουμε ό,τι θα μπορούσαμε να περισώσουμε από τη μικρή Τζωρτζίνα. Νομίζω τα καταφέραμε, τη θωρακίσαμε, εξασφαλίσαμε τον περίφημο απινιδωτή και βηματοδότη. Θέλαμε να πιστεύουμε ότι με αυτό θα πορευόμαστε. Δυστυχώς η αγκαλιά μας δεν ήταν τόσο μεγάλη”.

Πάτρα: Ξέσπασε ο κουμπάρος της Πισπιρίγκου! Δικό του το ένα από τρία νεκρά παιδιά;

0

Τη δική του απάντηση στις φήμες που τον θέλουν εραστή της Ρούλας έδωσε ο κουμπάρος του ζεύγους Πισπιρίγκου-Δασκαλάκη.

Ο ιχθυοπώλης στο επάγγελμα έκανε επίσημη δήλωση μέσω του δικηγόρου του και διέψευσε τα σενάρια που τον θέλουν να είχε ερωτικές σχέσεις με τη γυναίκα από την Πάτρα, καθώς και ότι ήταν πατέρας του ενός εκ των τριών παιδιών.

Ολόκληρη η δήλωση του δικηγόρου που δημοσίευσε η ιστοσελίδα “flamis.gr”:

«Πρόσφατα στα πλαίσια του “κυνηγιού μαγισσών”, εντός του κοινωνικού κύκλου κατηγορούμενης, που έχει προφυλακιστεί για θάνατο τέκνου της, συντελείται μία βάναυση προσβολή στο πρόσωπο εντολέα μου και νονού της μικρής Μαλένας, ο οποίος από επαγγελματίες και μη, πολύπειρους τηλεσπιλωτές συνειδήσεων και τηλεδολοφόνους χαρακτήρων, φέρεται να διατηρούσε ερωτικό δεσμό με την κατηγορούμενη και να είναι ο φυσικός πατέρας θανόντος τέκνου.

Πρόκειται για άθλια στοχοποίησή του, που σε κάθε περίπτωση αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας και καμία σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα και την αλήθεια. Η καθημερινή βάναυση βεβήλωση της προσωπικότητάς του, καθώς και οι μομφές και οι απειλές που δέχεται από αυτόκλητους εκδικητές, που βλέπουν τον εαυτό τους ως εισαγγελέα και ανακριτή μαζί, καθιστά άμεση την ανάγκη για επέμβαση των δικαστικών αρχών και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπαίτιοι.

Το επόμενο στάδιο αυτής της ανθρωποφαγίας και του κανιβαλισμού, αναρωτιέμαι ποιο θα είναι; Ο προπηλακισμός ή ακόμα και ακραίες βίαιες συμπεριφορές σε βάρος αθώων ανθρώπων;

Δυστυχώς, οι αρμόδιες δικαστικές και λοιπές εν γένει διωκτικές αρχές, με την παθητική τους στάση σε όσα εξελίσσονται, έχουν επιτρέψει αυτές τις συμπεριφορές, παρά την ευθύνη που έχουν για την εφαρμογή του νόμου, σε αδικήματα που σε πολλές περιπτώσεις διώκεται αυτεπάγγελτα.

Το μεγαλύτερο διακύβευμα για τη Δικαιοσύνη, αναφορικά με υποθέσεις που συγκεντρώνουν το δημόσιο ενδιαφέρον, είναι αφενός μεν πως αυτή θα λειτουργεί ανεξάρτητα και ανεπηρέαστη από την κοινή γνώμη, αφετέρου δε, πως θα προστατευθούν τυχαίοι, καθημερινοί άνθρωποι, που βρίσκονται στο ευρύτερο κοινωνικό και συγγενικό περιβάλλον του εκάστοτε κατηγορούμενου και αποτελούν «βορά» σε τρίτους, που υποκινούν, – για τα δικά τους προσωπικά συμφέρονται και προβολή, χωρίς να έχουν στοιχεία για τα λεγόμενά τους – τα πλήθη σε ανάρμοστες ψευδείς και λίαν προσβλητικές αναρτήσεις και συμπεριφορές.

Στα πλαίσια των ανωτέρω, καθίσταται πλέον επιβεβλημένη η τιμωρία αυτών που κατά παράβαση του νόμου προσβάλλουν τον εντολέα μου και την οικογένειά του μεταξύ άλλων και με σχόλια στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και η αστική του αποκατάσταση».

Πάτρα: Ο κουμπάρος-ψαράς διαψεύδει ότι είχε σχέση με τη Ρούλα Πισπιρίγκου

0

Ανάρπαστα έγιναν δημοσιεύματα που ήθελαν την Ρούλα Πισπιρίγκου να έχει εξωσυζυγική σχέση με τον κουμπάρο του ζευγαριού, ο οποίος είναι ψαράς στο επάγγελμα και νονός της Μαλένας.

Ειδκότερα, ο δημοσιογράφος της εφημερίδας “Πελοπόννησος” Γιώργος Αναστασόπουλος, μιλώντας στον ΑΝΤ1 το Σάββατο, υποστήριξε ότι η Ρούλα Πισπιρίγκου είχε εξωσυζυγική σχέση με συγγενή του Μάνου Δασκαλάκη αναφέροντας χαρακτηριστικά πως πρόκειται για “συγγένεια που έγινε στην διαδρομή” και όχι εξ αίματος.

Σύμφωνα πάντα με τον ίδιο, η συγκεκριμένη σχέση της Ρούλας Πισπιρίγκου έγινε μετά τον θάνατο της Μαλένας και πριν από την γέννηση της Ίριδας. Ο δημοσιογράφος δεν διευκρίνισε σε ποιον αναφέρεται. Υποστήριξε ακόμη πως από το ρεπορτάζ έχει αναδειχθεί πως ο Μάνος Δασκαλάκης χτυπούσε την Ρούλα Πισπιρίγκου και μάλιστα τουλάχιστον τρεις φορές ενώπιον της μεγαλύτερης κόρης τους, σημειώνοντας πως “ο Μάνος χτυπούσε την Ρούλα και η Τζωρτζίνα ήταν μπροστά”.

Ο κουμπάρος του ζεύγους Πισπιρίγκου – Δασκαλάκη δια του δικηγόρου του, διαψεύδει ότι είχε σχέση με την προφυλακισθείσα για τον θάνατο των τριών παιδιών στην Πάτρα.

Σύμφωνα με δήλωση του συνηγόρου του που δημοσίευσε το flamis.gr, πρόκειται “για άθλια στοχοποίησή του, που σε κάθε περίπτωση αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας και καμία σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα και την αλήθεια”.

Ο συνήγορός του μάλιστα κάνει λόγο για “καθημερινή βάναυση βεβήλωση της προσωπικότητας” του πελάτη του, αποκαλύπτοντας ότι δέχεται “απειλές από αυτόκλητους εκδικητές, που βλέπουν τον εαυτό τους ως εισαγγελέα και ανακριτή μαζί” και ζητά την επέμβαση των δικαστικών αρχών και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπαίτιοι.

Η επιστολή του δικηγόρου

“Πρόσφατα στα πλαίσια του “κυνηγιού μαγισσών”, εντός του κοινωνικού κύκλου κατηγορούμενης, που έχει προφυλακιστεί για θάνατο τέκνου της, συντελείται μία βάναυση προσβολή στο πρόσωπο εντολέα μου και νονού της μικρής Μαλένας, ο οποίος από επαγγελματίες και μη, πολύπειρους τηλεσπιλωτές συνειδήσεων και τηλεδολοφόνους χαρακτήρων, φέρεται να διατηρούσε ερωτικό δεσμό με την κατηγορούμενη και να είναι ο φυσικός πατέρας θανόντος τέκνου.

Πρόκειται για άθλια στοχοποίησή του, που σε κάθε περίπτωση αποτελεί σενάριο επιστημονικής φαντασίας και καμία σχέση δεν έχει με την πραγματικότητα και την αλήθεια. Η καθημερινή βάναυση βεβήλωση της προσωπικότητάς του, καθώς και οι μομφές και οι απειλές που δέχεται από αυτόκλητους εκδικητές, που βλέπουν τον εαυτό τους ως εισαγγελέα και ανακριτή μαζί, καθιστά άμεση την ανάγκη για επέμβαση των δικαστικών αρχών και να τιμωρηθούν παραδειγματικά οι υπαίτιοι.

Το επόμενο στάδιο αυτής της ανθρωποφαγίας και του κανιβαλισμού, αναρωτιέμαι ποιο θα είναι; Ο προπηλακισμός ή ακόμα και ακραίες βίαιες συμπεριφορές σε βάρος αθώων ανθρώπων;
Δυστυχώς, οι αρμόδιες δικαστικές και λοιπές εν γένει διωκτικές αρχές, με την παθητική τους στάση σε όσα εξελίσσονται, έχουν επιτρέψει αυτές τις συμπεριφορές, παρά την ευθύνη που έχουν για την εφαρμογή του νόμου, σε αδικήματα που σε πολλές περιπτώσεις διώκεται αυτεπάγγελτα.

Το μεγαλύτερο διακύβευμα για τη Δικαιοσύνη, αναφορικά με υποθέσεις που συγκεντρώνουν το δημόσιο ενδιαφέρον, είναι αφενός μεν πως αυτή θα λειτουργεί ανεξάρτητα και ανεπηρέαστη από την κοινή γνώμη, αφετέρου δε, πως θα προστατευθούν τυχαίοι, καθημερινοί άνθρωποι, που βρίσκονται στο ευρύτερο κοινωνικό και συγγενικό περιβάλλον του εκάστοτε κατηγορούμενου και αποτελούν “βορά” σε τρίτους, που υποκινούν, – για τα δικά τους προσωπικά συμφέρονται και προβολή, χωρίς να έχουν στοιχεία για τα λεγόμενά τους – τα πλήθη σε ανάρμοστες ψευδείς και λίαν προσβλητικές αναρτήσεις και συμπεριφορές.

Στα πλαίσια των ανωτέρω, καθίσταται πλέον επιβεβλημένη η τιμωρία αυτών που κατά παράβαση του νόμου προσβάλλουν τον εντολέα μου και την οικογένειά του μεταξύ άλλων και με σχόλια στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και η αστική του αποκατάσταση”.

Πόλεμος στην Ουκρανία: Εμπάργκο στο πετρέλαιο της Ρωσίας απαιτεί ο Ζελένσκι

0

Την απαίτηση να κηρυχθεί εμπάργκο στο πετρέλαιο της Ρωσίας επανέλαβε στο διάγγελμά του ο Ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι καλώντας τον δημοκρατικό κόσμο να το κάνει “τοξικό” για όλες τις άλλες χώρες.

Ο Ουκρανός πρόεδρος Βολοντίμιρ Ζελένσκι επανέλαβε στο βραδινό διάγγελμά του την απαίτηση να κηρυχθεί εμπάργκο στο πετρέλαιο που εξάγει η Ρωσία.

“Όταν η τυραννία επιτίθεται εναντίον όλων όσα διατηρούν την ειρήνη στην Ευρώπη, πρέπει να αναληφθεί δράση αμέσως”, υποστήριξε ο Ουκρανός πρόεδρος.

“Το εμπάργκο στο πετρέλαιο πρέπει να είναι το πρώτο βήμα. Από όλες τις δημοκρατίες, όλο τον πολιτισμένο κόσμο. Τότε θα το αισθανθεί η Ρωσία. Τότε θα έχει νόημα για αυτή να επιδιώξει ειρήνη, να σταματήσει την ανώφελη βία”, συνέχισε ο κ. Ζελένσκι.

“Ο δημοκρατικός κόσμος ασφαλώς μπορεί να εγκαταλείψει το ρωσικό πετρέλαιο και να το κάνει τοξικό για όλες τις άλλες χώρες”, επέμεινε, αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Ο αρχηγός του ουκρανικού κράτους είπε ακόμη πως ο σκοπός της “αντιπολεμικής συμμαχίας μας” είναι να τερματιστεί η σύρραξη “το συντομότερο δυνατόν”, κάτι που χαρακτήρισε όχι μόνο “ηθικό καθήκον για όλες τις δημοκρατίες” αλλά και “στρατηγική άμυνας για κάθε πολιτισμένο κράτος”.

“Η ρωσική επίθεση δεν πρόκειται να περιοριστεί μόνο στην Ουκρανία”, προειδοποίησε ο κ. Ζελένσκι, “ολόκληρο το ευρωπαϊκό σχέδιο είναι στόχος για τη Ρωσία”, έκρινε.

«Να σταματήσει ο πόλεμος στην Ουκρανία το συντομότερο δυνατό» – Το μήνυμα του Βαγγέλη Μαρινάκη

0

Ο Ολυμπιακός έδωσε ένα φιλικό παιχνίδι ιδιαίτερης αξίας και σημασίας κόντρα στη Σαχτάρ Ντόνετσκ, η οποία εγκαινίασε από την Ελλάδα την παγκόσμια «περιοδεία ειρήνης», με τον Βαγγέλη Μαρινάκη να κάνει δηλώσεις μετά τη λήξη και να στέλνει κι αυτός το δικό του μήνυμα για λήξη του πολέμου στην Ουκρανία το συντομότερο δυνατό.

Οι ερυθρόλευκοι επικράτησαν των Ουκρανών με 1-0 χάρη σε γκολ του Τικίνιο αλλά αυτό, το αγωνιστικό κομμάτι και το τελικό αποτέλεσμα δηλαδή, ήταν τα λιγότερα σημαντικά της βραδιάς. Αυτό που έχει σημασία τέτοιες ώρες είναι να σταλεί από όλους μήνυμα υπέρ της ειρήνης και αυτό θέλησε να κάνει και ο πρόεδρος των Πειραιωτών με όσα είπε στις δηλώσεις του.

«Είχαμε την ευκαιρία να διοργανώσουμε αυτό το φιλικό παιχνίδι πάρα πολύ σύντομα, είχαμε μόνο την Παρασκευή (8/4) για να δουλέψουμε πάνω σε αυτό. Είναι πολύ σημαντικό γιατί αυτή η πρωτοβουλία με μια σειρά από φιλικούς αγώνες ποδοσφαίρου στην Ευρώπη αλλά και στην Αμερική ξεκινάει από την Ελλάδα.

Αυτό που θέλουμε να περάσουμε είναι το μήνυμα να σταματήσει αυτός ο πόλεμος το συντομότερο δυνατό και να σταματήσουν να χάνονται καθημερινά αθώες ψυχές. Τίποτα παραπάνω από αυτό, εμάς δεν μας ενδιαφέρουν ούτε οι πολιτικές, ούτε ποιος έχει δίκιο και ποιος άδικο, αυτό που μας ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή είναι να περάσουμε το μήνυμά μας, να σταματήσει αυτός ο πόλεμος το συντομότερο δυνατό», ήταν τα λόγια του Μαρινάκη.

Δείτε το βίντεο:

«Δεν φωνάζουμε τόσο πολύ επειδή είμαστε κακοί γονείς, αλλά επειδή νοιαζόμαστε υπερβολικά»

0

Έχω αρχίσει να ενοχλούμαι από τους άντρα μου, τους γονείς μου, τους φίλους που συχνά με «μαλώνουν» επειδή φωνάζω. Γεγονός είναι, ότι τον τελευταίο χρόνο έχω φωνάξει περισσότερο από ποτέ στη ζωή μου. Άλλοτε φωνάζω στα παιδιά, άλλοτε φωνάζω στους γονείς μου, άλλοτε στον ίδιο τον άντρα μου, άλλοτε φωνάζω στον αέρα «ΚΑΝΤΕ ΛΙΓΟ ΗΣΥΧΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΔΟΥΛΕΨΩΩΩ!!!».

Αφού φωνάξω, αυτόματα μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα το έχω μετανιώσει. Τις περισσότερες φορές πηγαίνω στα παιδιά μου και τους ζητώ συγγνώμη, εξηγώντας τους τι ήταν αυτό που με έκανε για ακόμα μια φορά να εκραγώ. Άλλοτε έρχονται εκείνα σε εμένα και με αγκαλιάζουν. Νομίζω έχουν συνηθίσει πλέον. Είναι καλό αυτό; Σίγουρα όχι. Προσπαθώ να αλλάξω; Σίγουρα ναι. Δεν ανέχομαι, όμως, πλέον εύκολα κριτική πάνω σε αυτό το θέμα. Ειδικά από ανθρώπους που ΔΕΝ είναι μαμά. Και μάλιστα εργαζόμενη μαμά στο σπίτι εν μέσω πανδημίας. Και αυτός είναι ο λόγος που ταυτίστηκα τόσο πολύ με τη μαμά παρακάτω –πιστεύω κι εσείς…

«Γιατί φωνάζουν οι μαμάδες;

Επειδή είμαστε εξαντλημένες.

Επειδή κανείς δεν μας ακούει.

Επειδή τα παιδιά μας πρόκειται να χτυπήσουν: ‘Μη βάζεις το χέρι σου εκεί!’

Επειδή η ακαταστασία στο σπίτι γίνεται όλο και χειρότερη και είμαστε οι μόνες που καθαρίζουμε και τακτοποιούμε ασταμάτητα.

Φωνάζουμε, καθώς τα χέρια μας κουνιούνται μηχανικά πάνω-κάτω στον αέρα.

Ουρλιάζουμε καθώς η φωνή μας όλο και δυναμώνει και τα μάγουλά μας κοκκινίζουν.

Και μετά, αφού φωνάξουμε, νιώθουμε απίστευτες ενοχές, νιώθουμε ηττημένες και έτοιμες να καταρρεύσουμε σε κλάματα.

Δεν θέλουμε να φτάνουμε σε αυτό το σημείο. Το μισούμε όταν συμβαίνει. Όμως συμβαίνει πολύ πιο συχνά από όσο θα θέλαμε να παραδεχτούμε.

Είναι όλες οι μαμάδες θυμωμένες και γι’αυτό συνεχώς φωνάζουν; Όχι, δεν ξυπνάμε έτσι το πρωί.

Αρχίζουμε να το χάνουμε κάποια στιγμή μέσα στη μέρα, γιατί το να είσαι γονιός είναι δύσκολο.

Το χάνουμε γιατί έχουμε τρομερό άγχος και καμία διέξοδο.

Το χάνουμε γιατί είμαστε εξαντλημένες σε βαθμό που το μυαλό μας λειτουργεί με μόλις 10% μπαταρία και χρειαζόμαστε περισσότερα από έναν καλό βραδινό ύπνο για να αναρρώσουμε. Χρειαζόμαστε ένα διάλειμμα: Γιατί είμαστε κουρασμένες κάνοντας τα πάντα, χωρίς κανείς να μας ακούει, χωρίς να νιώθουμε ότι μας εκτιμούν.

Το γεγονός, όμως, ότι το χάνουμε, δεν μας κάνει κακούς γονείς. Είμαστε απλά άνθρωποι που νοιαζόμαστε περισσότερο από οποιονδήποτε άλλον στον κόσμο για τα παιδιά μας και για το τι άνθρωποι θα γίνουν μεγαλώνοντας, ενώ ταυτόχρονα θέλουμε να τα κρατήσουμε ασφαλή, και στην προσπάθεια να τα κάνουμε όλα αυτά τα κάνουμε μαντάρα…

Δεν θέλουμε τα παιδιά μας να είναι κακότροπα και αγενή. Κι έτσι, μερικές φορές φωνάζουμε.

Δεν θέλουμε να τσακώνονται και να πληγώνουν το ένα το άλλο, γιατί αν το κάνουν μεταξύ τους, θα το κάνουν και σε άλλα παιδιά. Έτσι, μερικές φορές φωνάζουμε.

Νοιαζόμαστε τόσο που καταρρέουμε από την διαρκή, σκληρή προσπάθεια… οπότε, φυσικά, το χάνουμε.

Και δεν είσαι μόνη σε αυτόν τον διαρκή αγώνα του να το χάνεις και να νιώθεις άσχημα. Κάθε γονιός παλεύει, γιατί είμαστε άνθρωποι, και το να είσαι γονιός είναι δύσκολο, και έτσι δεν μπορούμε να είμαστε διαρκώς ήρεμοι, σε κάθε πρόκληση της ημέρας.

Έτσι, αν σε όλο αυτό βλέπεις τον εαυτό σου σήμερα, δώσε άφεση αμαρτιών. Ζήτα συγγνώμη που το χάνεις και προσπάθησε περισσότερο την επόμενη φορά.

Συνεχίζεις να είσαι καλή μαμά.»

Γράφει η μαμά και συγγραφέας Danielle Sherman-Lazar – πηγή: Living FULL

Θρίλερ στην Πάτρα – Κατερινόπουλος για τρία νεκρά κορίτσια. 10 άτομα μπλεγμένα στις δολοφονίες

0

Με κομμένη την ανάσα παρακολουθεί ολόκληρη η χώρα τις εξελίξεις γύρω από την σοκαριστική υπόθεση του θανάτου των τριών κοριτσιών από την Πάτρα, τη στιγμή που καθημερινά ξετυλίγεται όλο και περισσότερο το κουβάρι βάζοντας στο στόχαστρο την μητέρα των παιδιών, Ρούλα Πισπιρίγκου.

Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες με την εκταφή της μικρής Τζωρτζίνας να αναμένεται να ρίξει φως στην υπόθεση καθώς η Αστυνομία έχει πλέον στα χέρια της το tablet με το οποίο θάφτηκε η 9χρονη.
Η συσκευή έχει ήδη οδηγηθεί στα εγκληματολογικά εργαστήρια της Ασφάλειας Αττικής όπου και θα γίνουν οι απαραίτητες έρευνες ούτως ώστε να διαπιστωθεί αν υπάρχουν μέσα σε αυτό στοιχεία που θα βοηθήσουν στη διαλεύκανση της υπόθεσης και κυρίως στον τρόπο με τον οποίο η Ρούλα Πισπιρίγκου προμηθεύτηκε την κεταμίνη η οποία χορηγήθηκε σε μεγάλη ποσότητα στην μικρή Τζωρτζίνα.

Θανάσης Κατερινόπουλος: 10 άτομα μπλεγμένα στις δολοφονίες στη Πάτρα

Την ίδια στιγμή, ο Θανάσης Κατερινόπουλος μέσω συνέντευξης που παραχώρησε στο «Πρώτο Θέμα» και θα δημοσιευθεί την Κυριακή (10/4) θέτει νέα δεδομένα στην υπόθεση που θα αλλάξουν όλα όσα γνωρίζαμε μέχρι σήμερα.

Πιο συγκεκριμένα, ο Ταξίαρχος εν αποστρατεία της Ελληνικής Αστυνομίας εξέφρασε την πεποίθηση του πως άτομα μπλεγμένα στις δολοφονίες στη Πάτρα φτάνουν στα 10 τον αριθμό.

Ο Θανάσης Κατερινόπουλος εκτιµά ότι πολλά πρόσωπα έχουν µε τον ένα ή τον άλλον τρόπο κάποια σχέση µε αυτό το φρικαλέο έγκληµα. Οτι τα πρόσωπα είναι πολλά, σχεδόν καµιά δεκαριά. Και ότι µε την ανακριτική διαδικασία και την εξαντλητική έρευνα θα αρχίσει «αλληλοσπαραγµός αποκαλύψεων».

Παράλληλα, ο κ. Κατερινόπουλος αποκάλυψε πως η στάση που ακολουθεί η Ρούλα Πισπιρίγκου στέλνει κωδικοποιημένα μηνύματα σε πιθανούς συνεργούς της.

Σοκάρει η Καλλιτέχνης Αλεξάνδρα – «Τα σκότωνες και μου ζητούσες πορτραίτα τους;»

0

Για τα πορτραίτα των παιδιών της Ίριδας και Μαλένας, που η Ρούλα Πισπιρίγκου ζήτησε να φιλοτεχνήσει, η ζωγράφος Αλεξάνδρα έκανε μια ανατριχιαστική ανάρτηση:

«Τα σκότωνες και μου ζητούσες πορτραίτα τους;» γράφει χαρακτηριστικά.

“Ήθελε να ζωγραφίσω τα δύο παιδιά μαζί χαμογελαστά και με φτερά αγγέλου”, είπε. Είπε μάλιστα πρόσφατα σε συνέντευξή της πως μετά απ’ αυτό δεν μπορούσε να ζωγραφίσει και πήγε στον ψυχίατρο.

krezia pispirigkou

Θρίλερ στην Πάτρα – Πριν την κεταμίνη χορηγούσαν ουσίες που προκαλούσαν πτώση του οξυγόνου στην Τζωρτζίνα;

0

Τρομακτικές είναι οι πληροφορίες που έρχονται στο φως για την υπόθεση της Τζωρτζίνας, καθώς εκτός από την κεταμίνη, στο παιδί φαίνεται ότι είχαν χορηγηθεί και ουσίες αναισθητικών φαρμάκων, τα οποία προκαλούσαν τα επεισόδιά της, όπως εκτιμούσαν οι γιατροί, πριν ανακαλυφθεί η κεταμίνη στον οργανισμό της εννιάχρονης.

Σύμφωνα με τον δημοσιογράφο Βασίλη Λαμπρόπουλο, είναι έτοιμα προς κατάθεση σχετικά έγγραφα από γιατρούς τα οποία δείχνουν ότι χορηγούνταν ουσίες στη Τζωρτζίνα οι οποίες προκαλούσαν πτώση των επιπέδων του οξυγόνου!

Αυτά τα έγραφα και οι αναφορές των γιατρών από την Πάτρα, υπήρχαν προτού συμβούν τα όσα συνέβησαν στην Αθήνα και συγκεκριμένα στο νοσοκομείο «Αγλαΐα Κυριακού» και προτού ανακαλυφθεί η χορήγηση της κεταμίνης. Και μάλιστα απέδιδαν τα επεισόδια σε υποξυγοναιμία, πιθανώς από αναισθητικά φάρμακα.

Πυρετός… εξπρές

Στην Ανακρίτρια, κατά τις ίδιες πληροφορίες, θα καταθέσουν οι συγκεκριμένοι γιατροί υπήρχε ένα ακόμη ύποπτο σύμπτωμα, καθώς το παιδί ανέβαζε υψηλό πυρετό για ελάχιστο χρονικό διάστημα, κάτι που αντιστοιχεί σε πιθανή χορήγηση αναισθητικής ουσίας.

Ήταν άραγε απόπειρες κατά της ζωής της Τζωρτζίνας; Ήταν κάτι άλλο; Οι καταθέσεις των γιατρών αναμένεται να ξεκαθαρίσουν όλες τις λεπτομέρειες για το ποιος χορήγησε και ποιες ουσίες στην εννιάχρονη.

Αυτός ο άντρας θα μπορούσε να κάνει οικογένεια με άλλη κι όμως μένει με αυτό το κορίτσι και παλεύουν τον καρκίνο μαζί

0

Αυτός ο άντρας θα μπορούσε να κάνει οικογένεια με άλλη κι όμως μένει με αυτό το κορίτσι και παλεύουν τον καρκίνο μαζί

Μια συγκλονιστική ιστορία αφηγήθηκε στην ομάδα στο fb “Untold Stories” διασώστρια του ΕΚΑΒ η οποία έδωσε στο Singleparent.gr την άδεια αναδημοσίευσής της

Άλλη μια βάρδια νυχτερινή στο ασθενοφόρο… Χωρίς ανάσα, το ένα σήμα μετά το άλλο…

Κατά τις 4:30 το πρωί παίρνουμε αυτό που αποδείχθηκε το προτελευταίο σήμα της βάρδιας. Νεαρή γυναίκα, καρκίνος γενικευμένος, τώρα με σοβαρή δύσπνοια.

Μπαίνουμε στο σπίτι και βλέπω μια όμορφη γυναίκα, χωρίς μαλλιά, ξέπνοη και χλωμή, απισχνασμένη. Πονάει όπου και να αγγίξεις. Το περιβάλλον ανήσυχο, ξεχωρίζω τη μητέρα της, ίσως οι νεαροί άνδρες και άλλη μια κοπέλα να είναι τα αδέρφια της.

Παραλαμβάνουμε με όλες τις φροντίδες, να πάρει το χρόνο της, να μη μείνει χωρίς παροχή οξυγόνου ούτε λεπτό, να μην την πονέσουμε πολύ… Στο ασθενοφόρο συνοδεύει ένας από τους νεαρούς άνδρες και αφού τελειώνω τις βασικές τακτοποιήσεις και τη λήψη των ζωτικών προσπαθώ να χαλαρώσω το κλίμα ανοίγοντας συζήτηση…
-Είστε… συγγενής;
-Είμαι ο σύντροφός της

Μία μικρή μετακίνηση στο οξύμετρο έσωσε τη δική μου αμηχανία, σπεύδω να διορθώσω τη θέση, ήταν έτσι κι αλλιώς δύσκολο να λαμβάνει μέτρηση από εκείνα τα παγωμένα και πρησμένα, ολόλευκα ακροδάκτυλα.
-Έξι χρόνια παλεύουμε… Σήμερα το πρωί είχαμε κλείσει ραντεβού να ξεκινήσει θεραπεία μ’ ένα καινούργιο φάρμακο, αλλά…
-Ας αντιμετωπίσουμε τώρα αυτό που προέκυψε και μόλις νιώσει καλύτερα θα κλείσετε νέο ραντεβού για τη θεραπεία
-Ναι! Έτσι!

Ένα νεύμα της έδειξε πως πονούσε, ήθελε ν’ αλλάξουμε λίγο τη θέση που καθόταν, την μετακίνησα προσεκτικά, κατέβασα λίγο την πλάτη του φορείου. Σε κάθε μου προσπάθεια, έβαζε το χέρι χτυπώντας απαλά το στήθος της και μέσα από την μάσκα ψέλλιζε “ευχαριστώ”…

Κάθισα ξανά στη θέση μου.

Εκείνος, στο κάθισμα πίσω από το κεφάλι της, δεν μπορούσε να έχει οπτική επαφή. Τεντώθηκε μπροστά, άπλωσε το χέρι και τη χάιδεψε στο κεφάλι… Έσπευσα να διευκρινίσω: “δεν είμαι εγώ, δεν χαϊδεύω εγώ!” Το χαμόγελό της φώτισε την καμπίνα! Σήκωσε το χέρι της σε αναζήτηση του δικού του. Αγγίχτηκαν και ένιωσα τόσο… παρείσακτη! Δεν έπρεπε να είμαι εκεί… ! Είχα εξαντλήσει όλη μου την φροντίδα αλλά δεν μπόρεσα ούτε καν να πλησιάσω την ανακούφιση που ολοφάνερα προσέφερε αυτό το άγγιγμα!

Το ασθενοφόρο μπήκε στη ράμπα των επειγόντων. Οι διαδικασίες στο συγκεκριμένο νοσοκομείο δεν επιδέχονται εξαιρέσεων: τεστ κοβιντ, αναμονή αποτελέσματος, καταγραφή… Κατέβηκα να τακτοποιήσω τη χαρτουρα, κατέβηκε κι εκείνος. Ο συνάδελφός μου έμεινε για λίγο μαζί της κι εκείνος βρήκε ευκαιρία να μου πει όλη την ιστορία: “είμαστε πολλά χρόνια μαζί, ξεκίνησε από το στήθος, τώρα είναι παντού, στα όργανα, στα οστά, στο κεφάλι… Έξι χρόνια… Όλο κάτι καινούργιο μάς βρίσκει…”

Σε λίγο φτάνουν και οι υπόλοιποι συγγενείς. Βλέπω τη μητέρα της. Εκείνος ανοίγει τα χέρια. Την αγκαλιάζει και την σφίγγει στιγμιαία πάνω του, μένουν για λίγο ακόμα αγκαλιασμένοι, όσο η μητέρα αφήνει τα δάκρυά της να κυλήσουν. Σκουπίζει το πρόσωπό της και ανοίγει την πόρτα του ασθενοφόρου, να μιλήσει λίγο με το παιδί της…

Στο φορείο του νοσοκομείου πια, είχε έρθει η ώρα να χαιρετήσω την ασθενή μου. Μού ζητάει με νοήματα να τη βοηθήσω να ανακαθίσει και να κρεμάσει λίγο τα πόδια της έξω από το φορείο, πονούσε πάλι. Την βοηθάω καθώς ο γιατρός και ο σύντροφός της πλησιάζουν.

“Σας παρακαλώ, καλύτερα να μείνει ξαπλωμένη, μην πέσει!” Η αυστηρή φωνή του γιατρού σχημάτισε μιαν απελπισία στο χλωμό της πρόσωπο
“Μην ανησυχείτε γιατρέ μου, δεν θα πέσει! Έχει… καλό στήριγμα!” είπα χαμογελώντας στον όμορφο άντρα που είχε ήδη φτάσει δίπλα της. Χαμογέλασε και ο γιατρός και δεν ξαναμίλησε…

Στον δρόμο για το επόμενο σήμα, που ήρθε αμέσως μόλις βγήκαμε από την πύλη του νοσοκομείου, σκεφτόμουν για άλλη μια φορά πόσο λατρεύω τη δουλειά μου.

Έφευγα με ένα μεγάλο βάρος στο στήθος, μια βαθιά θλίψη, για όλα όσα αντιμετώπιζε αυτή η νεαρή γυναίκα, για το τέλος που είναι πολύ κοντά, για τη μητέρα της που σκουπίζει ποτάμια δάκρυα και έχει ακόμα κι άλλα να χύσει, για τα αδέρφια, για τον νεαρό άνδρα που τη συντροφεύει…

Αλλά υπήρχε κάτι που τα επισκίαζε όλα αυτά… Όλα! Ένιωθα… γεμάτη. Ζεστή και γεμάτη. Είχα μόλις γνωρίσει έναν άνθρωπο σπουδαίο. Πλούσιο. Έναν νεαρό άνδρα στα τριάντα κάτι του με ολάνθιστο κόσμο από συναισθήματα, με ψυχή!

Ήταν εκεί! Σε μια σχέση αγάπης από την οποία δεν είχε τίποτα πια να λαμβάνει ο ίδιος… Σε μια σχέση που μόνο έδινε και έδινε αστείρευτα και δεν είχε τίποτα να περιμένει, πέρα από θλίψη, πόνο, απώλεια… Και έμενε εκεί, όχι αμέτοχος παρών, αλλά το στήριγμα, ο πάροχος, ο φροντιστής, ο φρουρός, ο σύντροφος.

Ένας ξεχωριστός άνδρας που θα μπορούσε να έχει ήδη κάνει οικογένεια με άλλη γυναίκα μέσα σ αυτά τα έξι χρόνια, χωρίς να μπορεί να βρεθεί κανείς να τον κατηγορήσει για… εγκατάλειψη ύστερα από χρόνια αγώνα, μένει μ’ αυτό το κορίτσι, της μιλάει για καινούργιες θεραπείες για να της δώσει ελπίδα, φροντίζει ακόμα και τη μητέρα της…

Εκείνο το άγγιγμα στο ασθενοφόρο έδειχνε πόσο άμεσα εισέπραττε την απεριόριστη αγάπη του το κορίτσι, το χαμόγελό της μέσα στον πόνο είπε όλη την ιστορία τους, πώς γνωρίστηκαν, πώς ερωτεύτηκαν, τι εξακολουθεί να σημαίνει ο ένας για τον άλλον…

Δεν ξέρω αν υπάρχει άλλη δουλειά να σου δίνει τόσα πολλά μέσα σε τόσο λίγο χρόνο.

Να πονάς δυνατά και βαθιά, να νιώθεις ανίσχυρος και μικρός αλλά και να καταφέρνεις να βρίσκεις την πληρότητα μέσα από τα πιο δύσκολα και σκληρά ανθρώπινα συναισθήματα.

Να επανακτάς μέρα με τη μέρα την πίστη σου στους ανθρώπους και στη δύναμη της αγάπης, να συγχωρείς τα μικρά μπροστά στα μεγάλα, να εκτιμάς την αξία της ζωής και να την προασπίζεσαι σε κάθε βήμα, να αγαπάς με δύναμη…
#ήμουν_εκεί_ήμουν_εγώ

(θα το βάλω σ’ αυτό το ίδιο χάσταγκ παρότι δεν είναι για μένα, ήταν εκείνος ο μοναδικός νέος με την τεράστια ψυχή που συνάντησα το πρόσφατο κρύο βράδυ για λίγο και κατάφερε σε λίγες στιγμές να γεμίσει το μέσα μου. Και χαίρομαι που υπάρχει, χαίρομαι που τον γνώρισα. Εγώ ήμουν απλώς εκεί… Ο κόσμος είναι καλύτερος από ο,τι νομίζουμε…)

singleparent.gr