Ο 18χρονος άντρας είναι πλέον αντιμέτωπος με τη Δικαιοσύνη, ο οποίος επιτέθηκε και τραυμάτισε με μαχαίρι τον πατριό του.

Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Thestival, το περιστατικό σημειώθηκε το βράδυ του Σαββάτου στην περιοχή της Πυλαίας στη Θεσσαλονίκη.

Στις 11 το βράδυ του Σαββάτου το κέντρο της Άμεσης Δράσης Θεσσαλονίκης δέχτηκε καταγγελία για ενδοοικογενειακό επεισόδιο στην περιοχή της Πυλαίας.

Αστυνομικοί, που έλαβαν εντολή να μεταβούν στο σημείο, αντίκρισαν έναν νεαρό να κινείται ύποπτα σε κοντινή απόσταση από το στίγμα του επεισοδίου. Του ζήτησαν να σταματήσει και εκείνος άρχισε να τρέχει.

Τον συνέλαβαν λίγα μέτρα μακρύτερα. Τότε εκείνος παραδέχτηκε ότι μαχαίρωσε τον πατριό του. Οδηγήθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα της περιοχής όπου και κρατείται.

Απέδωσε την πράξη του στη βίαιη συμπεριφορά που επιδείκνυε ο 36χρονος πατριός του προς την 43χρονη μητέρα του.

Αργότερα έγινε γνωστό ότι ο 18χρονος είχε επιτεθεί με μαχαίρι στον 36χρονο πατριό του και του κατάφερε περίπου δέκα χτυπήματα.

Σύμφωνα με το Thestival, του επιτέθηκε με αγριότητα και έφυγε όταν τον είδε να χαροπαλεύει μπροστά του.

Ο 36χρονος μεταφέρθηκε στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, όπου και νοσηλεύεται και δίνει μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.

Η Ρούλα Πισπιρίγκου μίλησε για ακόμα μία φορά στα Μέσα επιλέγοντας αυτή τη φορά την εκπομπή της Σίσσυς Χρηστίδου, Χαμογέλα και πάλι.

Η 33χρονη η οποία κατηγορείται για τον θάνατο της 9χρονης Τζωρτζίνας, μίλησε για την κεταμίνη, την ουσία που βρέθηκε στον οργανισμό της μικρής που τόσο ξαφνικά έχασε τη ζωή της τον περασμένο Ιανουάριο.

Λίγο πριν προβληθεί η συνομιλία Χρηστίδου-Πισπιρίγκου μέσα από την εκπομπή, η παρουσιάστρια φιλοξένησε ειδικούς προκειμένου να αναλύσουν το μέγα ερώτημα που ταλανίζει τους πάντες, που δεν είναι άλλο από τους λόγους που μπορεί να οδήγησαν τη Ρούλα στο έγκλημα, αν αυτό τελικά αποδειχτεί ότι έγινε από εκείνη. Δείτε τι είπαν στο παρακάτω βίντεο:

Στη συνέχεια προβλήθηκε το πρώτο μέρος της συνομιλίας ανάμεσα στην παρουσιάστρια και την 33χρονη από την Πάτρα η οποία βρίσκεται εδώ και 13 μέρες στη φυλακή, προφυλακισμένη μετά από σύμφωνη γνώμη εισαγγελέα και ανακριτή στον Κορυδαλλό.

Όταν η Ρούλα Πισπιρίγκου ρωτήθηκε για την κεταμίνη που ανιχνεύτηκε στον οργανισμό της Τζωρτζίνας, εκείνη απάντησε ότι η συγκεκριμένη ουσία, όπως αναφέρεται στη δικογραφία, βρίσκεται στο βαλιτσάκι της ΜΕΘ του νοσοκομείου, όπου διασωληνώθηκε η 9χρονη.

Διαβάστε παρακάτω τη στιχομυθία μεταξύ Χρηστίδου και Πισπιρίγκου στην αποκλειστική συνέντευξη:

Σίσσυ Χρηστίδου: Τώρα περιμένεις το αίτημα αποφυλάκισης, σωστά; Το έχετε κάνει;

Ρούλα Πισπιρίγκου: Όχι, όχι, όχι ακόμα.

Σ.Χ: Εσένα ποιο σενάριο περνάει από το μυαλό σου αν αποδειχθεί και όπως φάινεται υπάρχουν στοιχεία για αυτό, ότι ήταν ανθρωποκτονία ο θάνατος της Τζωρτζίνας. Τι σενάριο περνάει από το μυαλό σου; Δεν μπορεί να μην το έχεις σκεφτεί.

Ρ.Π: Το έχω ξαναπεί και το είπα και στην ομολογία μου. Είναι κοινή λογική. Ήμασταν συγκεκριμένοι άνθρωποι μέσα στο δωμάτιό της. Εγώ, γιατροί και νοσηλευτές. Δεν υπήρχαμε άλλοι. Εγώ λέω δεν είμαι, οι γιατροί λένε δεν είναι, άρα κάποιος από τους δύο είναι.

Σ.Χ: Περνάει από το μυαλό σου ότι μπορεί να ήθελε κάποιος άλλος να κάνει τέτοιο κακό σε εσάς;

Ρ.Π: Όχι, όχι, ποτέ, όχι, όχι για ποιον λόγο; Δεν υπήρχε κάποιος. Δεν μου αρμόζει να κατηγορώ. Έχουν βγει όλοι και έχουν κατηγορήσει εμένα, εγώ δεν είμαι σε θέση, δεν μου αρμόζει να κατηγορώ. Έχουν βγει όλοι και έχουν κατηγορήσει εμένα, εγώ δεν είμαι σε θέση, δεν μου αρμόζει να κατηγορήσω τον οποιονδήποτε. Αυτό θα φανεί, όποιος είναι θα φανεί. Αν είμαι εγώ θα φανεί.

Σ.Χ: Πώς το βλέπεις που παρόλο που έχουν βγει όλες αυτές οι, δεν ξέρω όλα αυτά τα πορίσματα και σας τα δώσαν σαν απάντηση, τώρα γυρνάνε πίσω και λένε να το ξαναδούμε και μήπως τελικά δεν ήταν και μήπως ήταν άλλος ο λόγος, πώς σου φάινεται που αλλάζει, που αλλάζουν τα πορίσματα των ιατροδικαστών;

Ρ.Π: Επανεξετάζονται και ορθά κάνουν. Εγώ δεν θα επέμβω σε καμιανού τη δουλειά. Ό,τι αποφασίσουν θα το κάνω. Αλλά να σου κάνω μία ερώτηση, εγώ τώρα; Δηλα΄δη ξαφνικά όλοι οι ιατροδικαστές, όλοι οι παθολογοανατόμοι, έχουν κάνει λάθος, έτσι; Στα παιδιά τα δικά μου συγκεκριμένα και οι γιατροί τώρα ασ πούμε στην κεταμίνη, δεν έχουν κάνει. Αλλά προσπαθούμε να βγάλουμε όλους λάθος για να βρούμε τι; Ότι βρήκαμε την ένοχη με την κεταμίνη που δεν έχει βρεθεί καν ακόμα και πρέπει να βάλουμε και τα άλλα δύο παιδιά γιατί αποκλείεται να είναι παθολογικά τα αίτια.

Σ.Χ: Την κεταμίνη όμως πως την εξηγείς εσυ Ρούλα; Τι περνάει από το μυαλό σου θέλω να μάθω. Τι σκέφτεσαι.

Ρ.Π: Έχω πει στην ομολογία μου πως την εξηγώ την κεταμίνη. Εγώ δεν την ήξερα την ουσία αυτή. Πρόσβαση δεν έχω πουθενά και αυτό φάινεται σιγα σιγά και θα φανεί μέχρι το τέλος της υπόθεσης, εγώ δεν έχω πρόσβαση και η κεταμίνη απ’ ό,τι είδα και από τις απαντήσεις του «Παίδων» στη δικογραφία και αυτά, είναι στο βαλιτσάκι της ΜΕΘ που κατέβηκαν να διασωληνώσουν το παιδί.

Σ.Χ: Α, υπάρχει στο βαλιτσάκι τους μέσα, λες;

Ρ.Π: Η απάντησή τους αυτή είναι. Δεν είναι δική μου απάντηση. Η απάντηση του νοσοκομείου είναι μέσα στη δικογραφία.

Σ.Χ: Εγώ είδα ότι βγήκαν από το «Παίδων» και έκαναν μία ανακοίνωση ότι εμείς δεν χορηγήσαμε κεταμίνη.

Ρ.Π: Ναι, ναι. Δεν χορηγήσανε αλλά υπάρχει.

Σ.Χ: Στο «Παίδων»; Υπάρχει;

Ρ.Π: Ναι, ναι και στο βαλιτσάκι της ΜΕΘ, είπανε συγκεκριμένα που υπάρχει. Στην παιδοχειρουργική, στο βαλιτσάκι της ΜΕΘ, στις ΜΕΘ,στη ΜΕΝ, είναι η μονάδα νεογνών και στο ακτινοθεραπευτικό αν δεν κάνω λάθος.

Σ.Χ: Και αυτό είναι μέσα στη δικογραφία, Ρούλα;

Ρ.Π: Ναι. Εγώ από εκεί το ξέρω, δεν μπορώ να λέω πράγματα από το κεφάλι μου.

Σ.Χ: Ρούλα αυτό το διάστημα όλο που είσαι εκεί, ποιοι άνθρωποι είναι δίπλα σου; Με ποιους έχεις επικοινωνία;

Ρ.Π: Με την οικογένειά μου και όλο το συγγενικό μου περιβάλλον, μέχρι και με αυτούς που δεν είχα, έχω τώρα. Είναι οι κουμπάρες και οι φίλες της αδερφής μου και δύο τρεις φίλοι δικοί μου, άντρες και ένα συγκεκριμένο πρόσωπο το οποίο με στήριξε, λίγο μετά το, όταν άρχισε όλη αυτή η δημοσιότητα, ένα άτομο που με στήριξε πάρα πολύ και με στηρίζει ακόμα.

Σ.Χ: Αισθάνεσαι ότι έχεις ένα περιβάλλον που μπορεί να σε στηρίξει ψυχολογικά αυτή τη στιγμή.

Ρ.Π: Σίγουρα. Και οι συνήγοροι έτσι;

Δείτε τα βίντεο παρακάτω με όσα είπε η Ρούλα:

Σε 8 χρόνια ο μαθητικός πληθυσμός της Ελλάδας θα συρρικνωθεί κατά 12% και έως το 2040 σχεδόν κατά 20% , είναι η «μαύρη» πρόβλεψη η οποία προέρχεται από σχετική έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την εκπαίδευση στην Ελλάδα. Και βέβαια δεν μιλάμε για ένα μακρινό μέλλον αλλά για την επόμενη εικοσαετία όπου ο αριθμός των μαθητών σχολείου στην Ελλάδα ενδέχεται να μειωθεί σχεδόν κατά το ένα πέμπτο, εικόνα που ήδη έχει αρχίσει να σχηματίζεται. Αρκεί να κάνει κάποιος μια επίσκεψη σε διάφορες περιοχές της Ελλάδας για να διαπιστώσει ότι υπάρχουν εκατοντάδες κλειστά σχολεία τα οποία έχουν μετατραπεί σε ερείπια. Ποια είναι η αιτία; H μείωση των γεννήσεων, η οικονομική κρίση και τώρα η πανδημία που πλήττουν ανελέητα τη μικρή χώρα μας.

Όπως τονίζει σε σχετική ενημέρωση του ο εκπαιδευτικός και αιρετός του ΚΥΣΔΕ Νεκτάριος Κορδής «αρχικά εξακολουθεί να εμφανίζεται μια σοβαρή μείωση του αριθμού των γεννήσεων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) από 114.766 γεννήσεις το 2010, το 2018 είχαμε μια μείωση κατά 28.326 δηλαδή σε ποσοστό 24,6% φτάνοντας στις 86.440. Το 2018 οι θάνατοι ξεπέρασαν τις γεννήσεις κατά 33.857! Η διαφορά γεννήσεων θανάτων μεταξύ 2011 και 2018 έχει επταπλασιαστεί!

Το 2011 η διαφορά γεννήσεων- θανάτων ήταν 4.671 για να φτάσουμε το 2018 στους 33.857 περισσότερους θανάτους! Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2010 στο ξεκίνημα της κρίσης οι γεννήσεις ήταν 5.682 περισσότερες από τους θανάτους! Μεταξύ 2017 και 2018 είχαμε μια μείωση των γεννήσεων κατά 2,4% και μια μείωση των θανάτων κατά 3,4%. Οι γάμοι το 2018 παρουσίασαν μια μείωση κατά 5,4% σε σχέση με το 2017, ενώ στα σύμφωνα συμβίωσης το αντίστοιχο διάστημα είχαμε μια αύξηση κατά 29,4%!».

Τα στοιχεία της Στατιστικής Υπηρεσίας της Ε.Ε. (Eurostat)

Ο πληθυσμός της Ελλάδας την περίοδο 2011-2018 σημείωσε μείωση κατά 401.092 άτομα (ποσοστό 3,6%) , το οποίο φέτος βέβαια αυξήθηκε ακόμη περισσότερο . Την 1-1-2019 ο πληθυσμός της χώρας ήταν 10.722.300 κάτοικοι ενώ την 1-1-2011 ήταν 11.123.392 κάτοικοι. Η μείωση αυτή οφείλεται στη διαφορά θανάτων από γεννήσεις που την περίοδο 2011-2018 ήταν 145.103 και στη μετανάστευση που έφτασε τις 255.989. Είναι χαρακτηριστική η πρόβλεψη της Eurostat ότι ο πληθυσμός της Ελλάδας το 2080 θα είναι 7,2 εκατομμύρια κάτοικοι.

Με βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο δείκτης γήρανσης του πληθυσμού από 132,9 το 2011 παρουσίασε μια αύξηση 13,9% για να φτάσει το 2018 στο 151,3 Ο δείκτης γήρανσης είναι η αναλογία γεροντικού πληθυσμού (ηλικίας 65 ετών και άνω) προς τον ηλικιακά νεότερο (0-14 ετών). Παράλληλα αυξήθηκε ο δείκτης εξάρτησης από 53,7 το 2013 σε 56,5 το 2017. Δείκτης εξάρτησης είναι η αναλογία του μη οικονομικά ενεργού πληθυσμού (ηλικίας 0 – 14 και 65 ετών και άνω) προς τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό (15 – 64 ετών).

Γερασμένοι είναι και οι εκπαιδευτικοί μας

Σε σχέση με την ηλικιακή επιβάρυνση των εκπαιδευτικών στην Ελλάδα, είναι χαρακτηριστικό ότι τα τελευταία στοιχεία της EUROSTAT στην Ελλάδα το 47,3% των εκπαιδευτικών είναι άνω των 50 ετών! Εξ αυτών το 59,5% έχει ηλικίες από 50-54 ετών, το 30,5% από 55-59, το 8,5% από 60-64 ετών και το 0,95% πάνω από 65 ετών! Η Τουρκία έχει το χαμηλότερο Μ.Ο ηλικίας αφού μόνο το 11% είναι άνω των 50 ετών και στην πρώτη θέση η Ιταλία με το 53,5% των εκπαιδευτικών της να είναι άνω των 50 ετών! Ο Μ.Ο. για τις χώρες της Ε.Ε είναι στο 36,4% Οι εκπαιδευτικοί στην Ε.Ε. το 2017 ήταν 5,8 εκατομμύρια. Από αυτούς το 72% ήταν γυναίκες και το 28% άνδρες. Εξ αυτών το 9% ήταν κάτω των 30 ετών και το 36% άνω των 50 ετών!

Στην Ελλάδα οι άνδρες εκπαιδευτικοί είναι κάτω από 34%. Το 9% των εκπαιδευτικών στην Ε.Ε. είναι πάνω από 60. Η Ελλάδα βρίσκεται στην 5η θέση της σχετικής κατάταξης με τους πιο ηλικιωμένους εκπαιδευτικούς! Ενδιαφέρον, τέλος, παρουσιάζει και η μεταβολή αυτού του ποσοστού από τις προηγούμενες μετρήσεις της Eurostat που χρονολογούνται στο 2014. Εδώ παρατηρούμε πως η Ελλάδα βρίσκεται στην πρώτη θέση με διαφορά (16 μονάδες αύξηση σε σχέση με το 2014)! Το 2014 το 31,6% των εκπαιδευτικών ήταν πάνω από 50 ετών και σήμερα το 47,3%! Είναι προφανές ότι η χρόνια αδιοριστία και οι ασφαλιστικές ρυθμίσεις που οδηγούν τους εκπαιδευτικούς να εργάζονται μέχρι και τα 67 έτη, θα επιβαρύνουν συνεχώς τα μεγέθη αυτά.

Πηγή: ethnos.gr

Τα νεανικά χρόνια του Χριστού έχουν γίνει αντικείμενο αναζήτησης των συγγραφέων. Πού ήταν ο Χριστός από 13 έως 30 ετών; Υπήρξε στα αλήθεια Εσσαίος; Ποιά είναι η αλήθεια για τα θαύματά Του, τη διδασκαλία Του, αλλά και τη θεϊκή Του υπόσταση;

Τα νεανικά χρόνια του Χριστού: Δεν μαθήτευσαν στους Εσσαίους

Oρισμένοι συγγραφείς στην αναζήτησή τους για τα προεφηβικά και νεανικά χρόνια του Ιησού, ισχυρίζονται λανθασμένα ότι τόσο o Πρόδρομος Ιωάννης, όσο και ο Ιησούς Χριστός, ανήκαν στην Ιουδαϊκή αίρεση των Εσσαίων.

Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει καμία ιστορική απόδειξη ότι ο άγιος Ιωάννης και ο Χριστός μαθήτευσαν στους Εσσαίους (ιουδαϊκή αίρεση με βάπτισμα, ευχαριστία, καθάρσεις, ποινές, έντονο ασκητικό χαρακτήρα και διαχωρισμό των ανθρώπων σε αγίους και βέβηλους). Η θέση αυτή χρησιμοποιείται συνήθως για να χτυπήσει την πίστη στον Ιησού Χριστό ως Υιό και Λόγο του Θεού.

Τα νεανικά χρόνια του Χριστού: Διαφορές της πρώτης χριστιανικής κοινότητας με τους Εσσαίους

Άλλωστε, ενώ στους Εσσαίους ίσχυε ότι: α) όλα τα μέλη της κοινότητας προετοίμαζαν τον ερχομό δύο Μεσσιών και όχι ενός, β) υποτιμούσαν τις γυναίκες, γ) εξαφανίζεται η προσωπικότητα στα μέλη τους, δ) εφάρμοζαν αυστηρό τελετουργικό με πολύ συχνές πλύσεις – καθάρσεις και διατάξεις Σαββάτου, ε) ετοιμάζονταν για πνευματικό πόλεμο,στ) ήσαν σωβινιστές Ισραηλίτες, ζ) επικεντρώνονταν στο Μωυσή, η) ερμήνευαν αριθμολογικά τις Γραφές, θ) το βάπτισμά τους είχε μαγική σημασία και ι) η ευχαριστία τους είχε έννοια ειδωλολατρικής ιερής τελετής….

Εντελώς αντίθετα, στον κύκλο της πρώτης χριστιανικής κοινότητας και του Αγίου Ιωάννη: α) μόνο ο Ιωάννης αποκαλείται «βαπτιστής», βαπτίζει μεγάλα πλήθη θρησκευόμενων και προετοιμάζει την οδό τού ενός και μοναδικού Μεσσία, β) οι μαθητές του Κυρίου και η πρώτη Εκκλησία σέβονται απόλυτα τις γυναίκες, γ) διατηρούσαν τα ονόματα και την προσωπικότητα τους, δ) ζούσαν ελεύθερα, ε) δεν εφάρμοζαν αυστηρά το τυπικό και τις διατάξεις του Νόμου, στ) αγαπούσαν όλους τους λαούς χωρίς διακρίσεις, ζ) δεν ασχολούνταν ιδιαίτερα με τον Μωυσή, η) ούτε ερμήνευαν μυστικά τις Γραφές, θ) το βάπτισμα αφορούσε στη σωτηρία μέσω της πίστεως και ι) η Θεία Κοινωνία είναι Τράπεζα συνδεδεμένη με το υπερουράνιο θυσιαστήριο όπου παρατίθεται για τροφή ο ενανθρωπήσας Λόγος του Θεού (βλ. και «Ιωάννης ο Βαπτιστής βάσει των Πηγών», Γ.Σ. Γρατσέα, Αθ. 1968, σελ. 158-160, 182-200)

Τα νεανικά χρόνια του Χριστού: Θεωρία ότι μαθήτευσε σε αποκρυφιστικά κέντρα της Ανατολής

Κατά την απορριπτέα πίστη αποκρυφιστικων κύκλων, ο Ιησούς Χριστός ταξίδεψε μετά τα 12 χρόνια Του και πριν τα 30 Του, σε Ινδίες, Αίγυπτο, Θιβέτ, όπου και μαθήτευσε στη θεοσοφία και τον αποκρυφισμό.

Κάθε άλλο συνέβη ωστόσο:

α) Ο Ιησούς, αν και δωδεκαετής, άφησε άφωνους τους μορφωμένους νομοδιδασκάλους στο ναό της Ιερουσαλήμ, από την κατά Θεόν σοφία του, χωρίς να χρειάζεται γι’ αυτό να μαθητεύσει σε αποκρυφιστικά κέντρα της Ανατολής.

β) Το Ευαγγέλιο αναφέρει καθαρά ότι από 12 μέχρι 30 ετών, όταν δημόσια άρχισε το σωτηριώδες κήρυγμα του, «ην υποτασσόμενος» στον «Ιωσήφ και στη μητέρα του» (Λουκ. 2,51). Τον ονομάζουν μάλιστα «υιό τέκτονος» (Ματθ. 13,55) και «Ιησούς ο τέκτων» (Μαρκ. 6,3), πού σημαίνει ότι αναμφισβήτητα δούλευε μαζί με τον Ιωσήφ ως μαραγκός, αλλά και οικοδόμος, πριν τη δημόσια δράση του.

γ) Αν είχε πάει για σπουδές σε ανατολίτικα κέντρα θεοσοφίας, οι Γραμματείς και Φαρισαίοι θα το χρησιμοποιούσαν εναντίον του, παρουσιάζοντας στους οπαδούς Του τη δήθεν μαγική πηγή της δύναμης του, όταν ο Ιησούς επέμενε ότι θεράπευε με τη δύναμη του Πατρός Του.

δ) Οι συμπατριώτες του, όταν ο Χριστός επανειλημμένα θαυματουργούσε και κήρυττε, έλεγαν: «Πώς αυτός γνωρίζει τα ιερά γράμματα χωρίς να έχει σπουδάσει;» (Ίω. 7,15). Γνώριζαν καλύτερα βέβαια, από τους σύγχρονους αμαθείς άθεους και αποκρυφιστές ότι δεν είχε μεταβεί για σπουδές εκτός της φυσικής του πατρίδας (Πίστη και Λογική, Μανώλη Μελινού, Διαδρομή Α’, σελ. 81,82).

Τα νεανικά χρόνια του Χριστού: Τα θαυματά Του αποτέλεσμα φυσικών βιολογικών δυνάμεων ή υπερφυσικά;

Τα θαύματα του Χριστού, πλανεμένα γράφουν κάποιοι, πώς ήταν αποτέλεσμα φυσικών βιολογικών δυνάμεων και όχι υπερφυσικά. Τα θαύματα είναι συστατικά στοιχεία των ευαγγελικών διηγήσεων και λάμβαναν χώρα σε αναφορά πάντοτε προς τον Θεό, η Τριαδική Χάρη του οποίου είναι ή αιτία της υπερφυσικής πραγματοποίησής τους.

Τα θαύματα του Χριστού προϋποθέτουν και βρίσκονται σε πλήρη συμφωνία με τη διδασκαλία του, την αλήθεια, αγάπη και ζωή, που παρέχει ο υπερουράνιος Πατέρας Του. Αν λοιπόν, ο Χριστός είχε συγκεκριμένη πηγή και περιεχόμενο διδασκαλίας και με διαφορετικό τρόπο, τελείως φυσικό ή μαγικό, επιτελούσε τα άπειρα θαύματα που έκανε στη διάρκεια της επίγειας διαμονής του, τότε θα ήταν… ο μεγαλύτερος δημαγωγός και βλάσφημος άνθρωπος της ιστορίας.

Επειδή, όμως, ο Ιησούς ήταν άγιος στη ζωή και στο έργο του και βρισκόταν σε τέλεια αρμονία με τη διδασκαλία του -η δε διδασκαλία και το κήρυγμα του υπήρξε το πλέον απαράμιλλο και το πλέον ανώτερο, πού ακούστηκε ποτέ από χείλη τόσο υπεύθυνου και συγκροτημένου (Θε)ανθρώπου- συμπεραίνει κανείς ότι τα θαύματα τα τελούσε με τη δύναμη της θεότητάς του και άρα ο τρόπος πραγματοποιήσεώς των ήταν υπερφυσικός.

Τις ψευτοθεραπείες του ειδωλολατρικού κόσμου χαρακτηρίζουν: η χρήση μαγικών τύπων, φαρμάκων και υπνωτισμού, η μυστικιστική ερμηνεία των ονείρων, η αλαζονεία του δήθεν θαυματουργού και η αναξιοπιστία των διηγήσεων, πρακτικές και ιδιότητες πού δεν συναντώνται στον Ιησού Χριστό (βλ. «Ψυχικαί Έρευναι» Γ, Αντ. Πισσάνου, έκδ. Πρόοδος, Αθ. 1975, σελ. 62,63 και Παν. Τρεμπέλα. όπου ανωτέρω, σελ. 493. 494, 497, 512, 513. 516-518).

Κανένας εξάλλου αποκρυφιστής δεν κατάφερε ποτέ να θεραπεύσει βλάβες οργάνων ανεπανόρθωτες (σαν τον τυφλό εκ γενετής π.χ. πού δεν είχε κόρες οφθαλμών και τον επί 38 χρόνια παράλυτο με φθορά των μελών του από την μακροχρόνια κατάκλιση), να υποτάξει τα στοιχεία της φύσεως (ειρήνευση της φουρτουνιασμένης θάλασσας και θαυμαστή αλιεία), να εκδιώξει δαιμόνια και να τα στέλνει στους χοίρους, να ανασταίνει νεκρούς (τον τετραήμερο Λάζαρο, αλλά και την κόρη του Ιαείρου και τον υιό της χήρας της Ναΐν), να χορταίνει χιλιάδες άτομα με λίγα ψωμιά και ψάρια και να ενεργεί τόσα άλλα θαύματα, όσα δεν θα χωρούσαν σε όλα τα βιβλία του κόσμου να γραφτούν (Ίω. 21,25) (βλ. «Πίστη και Λογική», Α’, Αθ. 1993 και «Απολογητικοί Μελέται Ε’», Παν. Τρεμπέλα).

Τα νεανικά χρόνια του Χριστού: Η διδασκαλία Του

Η διδασκαλία του Ιησού Χριστού υπήρξε κατά τη γνώμη άσχετων ερευνητών μυστικιστική και εσωτεριστική. Αντίθετα, η διδασκαλία του Κυρίου υπήρξε πάντοτε φανερή, αφορούσε στον Ένα Θεό, Πατέρα Παντοκράτορα, τον Ιησού Χριστό, τον Υιόν του, τον οποίον απέστειλε στον κόσμο, ‘ίνα ο κόσμος σωθεί δι’ αυτού’ και στον Παράκλητο -Πνεύμα, το ζωοποιόν τρίτο πρόσωπο της Αγίας Τριάδος. Η αγάπη υπήρξε η πρακτική, κατεξοχήν, διδασκαλία του Θεανθρώπου, χωρίς την οποία, και σε συνδυασμό με τη μετάνοια, ταπείνωση και την προσευχή, είναι κλειστή η οδός προς τη Βασιλεία των Ουρανών.

Αν το ευαγγέλιο της σωτηρίας, στο οποίο καλούσε ο Χριστός τους ανθρώπους, ήταν αποκρυφιστικό, θα τον είχαν κατηγορήσει οι εχθροί Του σαν μάγο και γητευτή στο Συνέδριο, βρίσκοντας πρόφαση για τη θανάτωση του, διότι η μαγεία, η μαντεία, η νεκρομαντεία, η οιωνοσκοπία, κ.λπ. τιμωρούνταν με τον δια λιθοβολισμού θάνατο (Λευϊτικόν 19,26 & 20-27- Ιερεμ. 34,9- Εξ. 22,18- Δανιήλ 2,27-28).

Οι Ρωμαίοι αυτοκράτορες τιμωρούσαν επίσης με ποινή θανάτου τη μαγεία («Στο Γιάννη Κορδάτο, οφειλόμενη απάντηση», π. Ευ. Κ. Μαντζουνέα, Αθ. 1983, σελ. 43,44). Αλλά και ο απ. Παύλος, ο θαυμάσιος αυτός κήρυκας και μέγιστος ιεραπόστολος, πού διακηρύσσει ότι ‘έχει Πνεύμα Θεού’ και ‘φέρει στο σώμα του τα στίγματα του Ιησού’, επιτίθεται με δριμύτητα εναντίον των Εθνικών Μυστηρίων, τα οποία ονομάζει ‘Τράπεζα δαιμονίων’ (Α’ Κορ. 10,19-21, αλλά και Β’ Κορ. 6,14 – Α’ Τιμ. 6,20).

Τα νεανικά χρόνια του Χριστού: Είχε πλήρη συνείδησή της θεϊκής Του υπόστασης και αποστολής

Οι Ορθολογιστές ισχυρίζονται ότι ο Ιησούς δεν είχε συνείδηση της θεϊκής του υπόστασης και ότι δεν είναι Υιός του Θεού κατά φύσιν. O Χριστός είχε πλήρη συνείδηση της θεϊκής Του υπόστασης και αποστολής. Ο ίδιος αποκαλύπτει: «Πριν γεννηθεί ο Αβραάμ εγώ υπάρχω (όχι υπήρχα)» (Ίω. 8,58) και «Εγώ και ο Πατέρας είμαστε Ένα» (Ίω. 10,30). Στην παράκληση του Φιλίππου να τους δείξει τον Πατέρα, του επισημαίνει: «Τόσο καιρό είμαι μαζί σας Φίλιππε και δεν με γνώρισες; Εκείνος πού έχει δει εμένα, έχει δει τον Πατέρα» (Ιω. 14,9).

Στον Όρο της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου (Χαλκηδόνα 451 μ.Χ.) διατυπώνεται η πίστη της Εκκλησίας ότι στο Χριστό υπάρχουν δύο φύσεις, η θεία και η ανθρώπινη. Ως προς τη θεϊκή του φύση, ο Χριστός είναι ομοούσιος με το Θεό Πατέρα, είναι το δεύτερο πρόσωπο της Αγίας Τριάδας, πού γεννήθηκε από τον Πατέρα προ πάντων των αιώνων. Ως προς την ανθρώπινη φύση του είναι ομοούσιος με μας τους ανθρώπους, πλήρης και τέλειος άνθρωπος, χωρίς αμαρτία.

Όμως, αν και ο σαρκωμένος Χριστός υφίσταται με δύο φύσεις, είναι ένα πρόσωπο, το πρόσωπο του Υιού και Λόγου του Θεού.

Μιχαήλ Χούλης, Θεολόγου
Πηγή: Ορθόδοξες Απαντήσεις

Καταιγιστικές εξελίξεις στην υπόθεση της Πάτρας αφού η Ρούλα Πισπιρίγκου φαίνεται να αλλάζει γραμμή πλεύσης σε σχέση με το αίτημα αποφυλάκισης.

Σύμφωνα με τη δικαστική συντάκτη του MEGA, Άννα Κανδύλη, η μητέρα των τριών παιδιών στην Πάτρα δεν επιμένει στο αίτημα αποφυλάκισης, και μάλλον δεν μπορεί να το κάνει. Όπως φαίνεται, υπάρχει δυσκολία στο να βρεθεί ειδικός πραγματογνώμονας που να αναλάβει να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς της.

Αρχικά, ο δικηγόρος της είχε δηλώσει πως σκοπεύει να ζητήσει να αντικατασταθεί η προσωρινή κράτηση της 33χρονης με περιοριστικούς όρους.

Πλέον, θεωρείται δύσκολο να επιμείνει στο αίτημα αποφυλάκισης, καθώς όλοι της οι ισχυρισμοί έχουν καταπέσει.

Αν και αρχικά δήλωνε πως δεν ευθυνόταν για τον θάνατο της Τζωρτζίνας, αποκαλύφθηκε ότι στον οργανισμό του κοριτσιού βρέθηκε η ουσία κεταμίνη.

Στη συνέχεια, ισχυριζόταν πως το λάθος ήταν των γιατρών, ωστόσο, πρόσφατα αποκαλύφθηκε ότι η κεταμίνη είχε χορηγηθεί στην Τζωρτζίνα, ώρες πριν καταλήξει και βρέθηκε στα ούρα της 9χρονης, καθώς είχε προλάβει να μεταβολιστεί.

Να σημειωθεί πως υπάρχουν και πράγματα στην υπόθεση που δεν έχουν ερευνηθεί ακόμη.

Τις απόψεις και τις θέσεις των Ελλήνων σχετικά με το κράτος, την εργασιακή τους κατάσταση, για τα οικονομικά τους, την ισότητα των φύλων και για τον τρόπο με τον οποίο ζουν σήμερα παρουσιάζει το δεύτερο μέρος της έρευνας “Τι Πιστεύουν Οι Έλληνες – 2022” που παρουσιάζει η διαΝΕΟσις.

1. Οικονομία & Κράτος

Μετά από δύο χρόνια πανδημίας, οι Έλληνες φαίνεται ότι έχουν αλλάξει ελαφρώς τη στάση τους απέναντι στο κράτος και τον ρόλο του στη λειτουργία της οικονομίας. Τον Δεκέμβριο του 2019 σχεδόν 6 στους 10 Έλληνες (58,2%) συμφωνούσαν πως “το κράτος επεμβαίνει υπερβολικά και δεν επιτρέπει στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας να δημιουργήσει πλούτο και θέσεις εργασίας”, ενώ περίπου 1 στους 3 (37,4%) είχε την άποψη πως “το κράτος δεν επεμβαίνει αρκετά και επιτρέπει στον ιδιωτικό τομέα να δρα ανεξέλεγκτα”. Σήμερα, μετά από τις άμεσες και μεγάλες παρεμβάσεις του κράτους για τη στήριξη της οικονομικής δραστηριότητας και την ελάττωση των επιπτώσεων της πανδημίας, βρίσκουμε τις απόψεις αυτές απόλυτα μοιρασμένες (45,4% και τα δύο).

Ωστόσο, η στροφή που παρατηρήθηκε στα μέσα της προηγούμενης δεκαετίας ως προς το δίπολο υψηλή φορολογία/ισχυρό κράτος πρόνοιας εξακολουθεί να παραμένει: μόνο 1 στους 3 Έλληνες πιστεύει ότι “πρέπει να υπάρχει υψηλή φορολογία και ισχυρό κράτος πρόνοιας για όλους”. Η πλειοψηφία των Ελλήνων εξακολουθούν να προτιμούν χαμηλή φορολογία έναντι ενός ισχυρού κράτους πρόνοιας -κι αυτό είναι κάτι που ισχύει σε όλες τις έρευνες που έχουμε κάνει από τον Νοέμβριο του 2015 και μετά. Παράλληλα, βέβαια, αξίζει να θυμηθούμε πως όταν στο πρώτο μέρος αυτής της έρευνας, την ίδια περίοδο, ρωτήσαμε “ποια από τις παρακάτω χώρες έχει το καλύτερο μοντέλο διακυβέρνησης”, οι μισοί Έλληνες (49,9%) επέλεξαν την απάντηση “η Σουηδία”. Μια χώρα με πολύ υψηλή φορολογία και ισχυρό κράτος πρόνοιας ήταν η πρώτη τους επιλογή, με πολύ μεγάλη διαφορά από τις επόμενες.

Κατά τα άλλα, οι πολίτες θεωρούν ότι οι τρεις σημαντικότεροι παράγοντες που επηρεάζουν την οικονομική ανάπτυξη είναι κατά σειρά η μείωση της φορολογίας, η μείωση της γραφειοκρατίας και η ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Είναι ένα ενδιαφέρον εύρημα -αν μάλιστα αναλογιστούμε και το ότι μόνο 2,4% των ερωτηθέντων αναφέρει ως σημαντική για την ανάπτυξη την “αύξηση των δημόσιων δαπανών”.

Στη συνέχεια ζητήσαμε από τους Έλληνες να αξιολογήσουν δώδεκα από τις υπηρεσίες που προσφέρει το κράτος στους πολίτες. Ίσως ήταν αναμενόμενο το ότι έχουν θετική άποψη μόνο για λίγες από αυτές: συγκεκριμένα, αξιολογούν “θετικά” ή “μάλλον θετικά” μόνο τέσσερις. Τη μία από αυτές με μικρή πλειοψηφία θετικών απόψεων (η αστυνομία, με 56% θετικές γνώμες) και άλλες τρεις με πολύ μεγάλες (πάνω από 75%): το gov.gr, την πυροσβεστική και τα ΚΕΠ.

2. Εργασία & Ισότητα

Αυτό το μέρος της έρευνας περιλαμβάνει μια σειρά από ερωτήσεις που χαρτογραφούν τις απόψεις των Ελλήνων για θέματα που αφορούν στην εργασία, την εκπαίδευση και την κατάρτιση.

Από ό,τι φαίνεται και το 2022 η πλειοψηφία των Ελλήνων (58,3%) εξακολουθούν να προτιμούν “μια δουλειά με μέτριο μισθό, μικρές προοπτικές εξέλιξης, αλλά σταθερότητα” από “μια δουλειά με μεγάλες αποδοχές, μεγάλες προοπτικές εξέλιξης, αλλά χωρίς εργασιακή ασφάλεια”. Είναι μια προτίμηση λίγο-πολύ σταθερή τα τελευταία επτά χρόνια.

Αυτή τη φορά, όμως, το 36,4% των ερωτηθέντων δηλώνουν ότι αν μπορούσαν να διαλέξουν δουλειά, θα προτιμούσαν “μισθωτή εργασία στο Δημόσιο” -είναι η δημοφιλέστερη απάντηση για τους ερωτηθέντες και το υψηλότερο ποσοστό προτιμήσεων για εργασία στο Δημόσιο που έχουμε καταγράψει από το 2016, όταν αρχίσαμε να κάνουμε αυτή την ερώτηση (τότε το ποσοστό ήταν 24,4%). Πλέον, μια δουλειά στο Δημόσιο είναι η πρώτη επιλογή για όλες τις ηλικίες των Ελλήνων.

Και, βέβαια, η πλειοψηφία των Ελλήνων (55,4%) εξακολουθούν να πιστεύουν ότι οι πολίτες πρέπει να βγαίνουν στη σύνταξη πριν από τα 60 έτη.

Όσον αφορά το θέμα της συνταξιοδότησης, 1 στους 3 Έλληνες (34%) πιστεύει ότι “η σύνταξή του είναι εξασφαλισμένη” (από 43,1% το 2019). Στους άνω των 65 (για τους οποίους η έννοια της λέξης “εξασφαλισμένη” στην ερώτηση πιθανότατα είναι διαφορετική), το ποσοστό είναι 52%. Είναι αξιοσημείωτο ότι 1 στους 5 συνταξιούχους θεωρεί ότι η σύνταξή του δεν είναι εξασφαλισμένη.

Από τους Έλληνες που εργάζονται, πάντως (μόλις το 47,7% του δείγματος), μόνο οι μισοί (52,2%) δηλώνουν ότι εργάζονται κανονικό 8ωρο. Σχεδόν 1 στους 5 εργαζόμενους εργάζεται με μερική απασχόληση (17,4%) και ένα πολύ υψηλό 29,2% δηλώνουν ότι εργάζονται περισσότερες από οκτώ ώρες την ημέρα.

Και πώς άλλαξε η εργασιακή κατάσταση των Ελλήνων κατά την περίοδο της πανδημίας; Το 39,1% των εργαζομένων δήλωσαν ότι οι συνθήκες εργασίας τους το τελευταίο διάστημα “έχουν χειροτερέψει”.

Το 41,8% των εργαζομένων απάντησαν πως κατά τη διάρκεια της πανδημίας έχουν εργαστεί με τηλεργασία. Μετά το τέλος της πανδημίας, σχεδόν 1 στους 3 εργαζόμενους (37,5%) θα ήθελε να επιστρέψει κανονικά στον χώρο εργασίας του, αλλά 1 στους 4 (23,2%) θα ήθελε “ένα ευέλικτο σύστημα που να συνδυάζει τηλεργασία με παρουσία στον χώρο εργασίας κάποιες ημέρες της εβδομάδας”. Υπάρχει, δε, και ένα 6,9% (που ειδικά στις γυναίκες είναι 7,6% και στους νέους ηλικίας 17-24 είναι 22,2%), που θα προτιμούσε να συνεχίσει να εργάζεται αποκλειστικά με τηλεργασία.

Όλα αυτά, βεβαίως, δεν συνθέτουν ένα εργασιακό περιβάλλον ικανοποιητικό για τους Έλληνες εργαζόμενους. Πράγματι, το 57,9% των Ελλήνων (και το 77,1% των νέων ηλικίας 17-24 και το 71,9% των 25-39) δηλώνουν ότι “θα μετανάστευαν στο εξωτερικό αν έβρισκαν δουλειά με καλύτερες αποδοχές και καλύτερες συνθήκες”. Το 38,1% του γενικού πληθυσμού, μάλιστα, επιλέγουν την απάντηση “σίγουρα ναι”.

Όσον αφορά την παιδεία, σχεδόν οι μισοί Έλληνες απαντούν ότι, αν μπορούσαν να διαλέξουν, θα επέλεγαν την ιδιωτική εκπαίδευση για τα παιδιά τους (48,8% “ναι” και “μάλλον ναι” -έναντι 40,6% το 2019). Στην πραγματικότητα, βέβαια, το ποσοστό των παιδιών που φοιτούν σε ιδιωτικά σχολεία στην Ελλάδα είναι μικρότερο του 5%.

Ένα άλλο πολύ ενδιαφέρον εύρημα εμφανίστηκε στην ερώτηση για το αν οι ερωτηθέντες θα προτιμούσαν “ένα πτυχίο πανεπιστημίου που οδηγεί σε εργασιακή ανασφάλεια και χαμηλές αποδοχές” ή “ένα πτυχίο τεχνικής σχολής με εξασφαλισμένη εργασία και υψηλότερες αποδοχές”. Παραδόξως, μόλις 18,9% επιλέγουν το πρώτο -έναντι 75,2% που επιλέγουν το δεύτερο, το τεχνικό πτυχίο με εξασφαλισμένη εργασία και υψηλές αποδοχές δηλαδή. Αν και απαντούν έτσι σε αυτή την ερώτηση, στην πράξη οι Έλληνες διαχρονικά κάνουν εντελώς διαφορετικές επιλογές -οι νέοι που επιλέγουν να φοιτήσουν στα πανεπιστήμια είναι σταθερά υπερδιπλάσιοι των νέων που ακολουθούν την τεχνική εκπαίδευση.

Όσον αφορά, δε, τη συμμετοχή ανδρών και γυναικών στην αγορά εργασίας, αλλά και γενικότερα τα θέματα ισότητας, προέκυψαν μερικά ενδιαφέροντα ευρήματα. Περίπου ο μισός πληθυσμός (48,7%), για παράδειγμα, θεωρεί ότι “γυναίκες και άνδρες έχουν τις ίδιες ευκαιρίες απασχόλησης”. Οι απαντήσεις ανδρών (60,7%) και γυναικών (37,2%) σε αυτή την ερώτηση, ωστόσο, ήταν αρκετά διαφορετικές. Αντίστοιχες διαφορές υπήρξαν και σε άλλες ερωτήσεις: το 54,9% των ανδρών πιστεύουν ότι “οι γυναίκες πρέπει να δίνουν μεγαλύτερη έμφαση στην οικογένεια παρά στην καριέρα”, αλλά το ποσοστό των γυναικών που συμφωνούν με αυτό είναι 42,7%.

Πάντως, το 93,4% του πληθυσμού συμφωνούν ότι “η μητέρα και ο πατέρας πρέπει να έχουν ακριβώς τις ίδιες ευθύνες στη φροντίδα των παιδιών”.

3. Πώς ζουν οι Έλληνες

Όπως και το 2019, στο “Τι Πιστεύουν Οι Έλληνες” του 2022 προσθέσαμε μερικές ερωτήσεις που δεν αποτυπώνουν ακριβώς απόψεις ή πεποιθήσεις, αλλά στοιχεία για την πραγματική καθημερινή ζωή των πολιτών. Κάτι σαν “πώς ζουν οι Έλληνες”, δηλαδή. Από αυτές τις ερωτήσεις προέκυψαν μερικά ενδιαφέροντα ευρήματα. Ενδεικτικά:

8% των Ελλήνων δηλώνουν ότι δεν τρώνε κρέας
76,1% δηλώνουν ότι προσέχουν τη διατροφή τους
62,1% δηλώνουν ότι ασκούνται σωματικά
81,4% δηλώνουν ότι χρησιμοποιούν πιστωτική ή χρεωστική κάρτα

77,2% δηλώνουν ότι βλέπουν τηλεόραση καθημερινά ή σχεδόν καθημερινά, αλλά
42,5% των νέων ηλικίας 17-24 δηλώνουν ότι δεν βλέπουν τηλεόραση

66,4% δηλώνουν ότι ασχολούνται με τα social media
33,5% καπνίζουν (οι γυναίκες περισσότερο από τους άνδρες -και η ηλικία που καπνίζει περισσότερο είναι οι 25-39)
18,8% πίνουν αλκοόλ καθημερινά ή σχεδόν καθημερινά
57,1% δηλώνουν ότι κάνουν προληπτικές ιατρικές εξετάσεις κάθε χρόνο
15,9% έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές σε λογαριασμούς ΔΕΚΟ
15,7% δηλώνουν ότι παίρνουν κάποιο κοινωνικό επίδομα ή άλλη υλική βοήθεια από το κράτος (από 12,1% το 2019)
65,5% δηλώνουν ότι δεν έχουν πάρει ποτέ τέτοια βοήθεια (από 78,7% το 2019)
33,6% δηλώνουν ότι δεν έχουν διαβάσει κανένα βιβλίο τους τελευταίους 12 μήνες
8,9% δηλώνουν ότι έχουν διαβάσει περισσότερα από 10
53,5% δηλώνουν ότι τους ενδιαφέρει “πολύ” ή “αρκετά” η πολιτική

43% των Ελλήνων δηλώνουν ότι έχουν κατοικίδιο
Από αυτούς που έχουν κατοικίδιο:
66,1% έχουν σκύλο
42% έχουν γάτα
8,3% έχουν πτηνό
3,6% έχουν ψάρι
45,3% από αυτούς που έχουν κατοικίδιο το μάζεψαν από τον δρόμο
36,6% τους το χάρισαν ή το πήραν από άλλη οικογένεια
16,4% το αγόρασαν
11,3% το υιοθέτησαν από καταφύγιο

26,5% δηλώνουν ότι τα τελευταία 2 έτη μπόρεσαν να αποταμιεύσουν χρήματα. Ωστόσο σε άλλη ερώτηση μόνο 14,2% δηλώνουν ότι είναι “σχετικά άνετοι οικονομικά” και οι υπόλοιποι επιλέγουν κατηγορίες από “τα βγάζω πέρα αλλά δεν μπορώ να αποταμιεύσω” (45,1%) μέχρι “τα βγάζω πέρα με πολύ μεγάλες δυσκολίες” (34,2%) και “δεν τα βγάζω πέρα” (5,2%).

26,4% δηλώνουν ότι δεν μπόρεσαν να θερμάνουν επαρκώς την οικία τους τον χειμώνα του 2022. Κι εδώ αξίζει να σταθούμε και στο εξής: λιγότερα από 1 στα 4 νοικοκυριά θερμαίνουν το σπίτι τους με υποδομές που δεν εκλύουν αέρια του θερμοκηπίου -το 60,1% των Ελλήνων θερμαίνουν τα σπίτια τους καίγοντας πετρέλαιο ή φυσικό αέριο.

4. Αξίες & Εμπιστοσύνη

Το 2022 οι Έλληνες θεωρούν σημαντικότερη αξία τη “δικαιοσύνη” (34%), την οποία εξακολουθούν να επιλέγουν περισσότεροι από όσοι επιλέγουν την “ελευθερία” (26,4%), με την αξιοκρατία και την αλληλεγγύη να ακολουθούν. Στις νεότερες ηλικίες, πάντως, ισχύει το ανάποδο.

Σε μια ερώτηση για διάφορα θέματα αξιών και ποιότητας ζωής στην Ελλάδα, η πλειοψηφία των Ελλήνων απάντησε το 2022 για πρώτη φορά ότι κανένα από αυτά δεν ισχύει ή εφαρμόζεται εδώ. Ούτε “προστατεύονται τα δικαιώματα των μειονοτήτων” (47,8% “λίγο” και “καθόλου”), ούτε οι πολίτες απολαμβάνουν τις ελευθερίες που χαρακτηρίζουν μια δημοκρατία (56,3%), ούτε ζούμε σε ένα ασφαλές περιβάλλον (67,6%), ούτε το δικαστικό μας σύστημα μας αντιμετωπίζει όλους ως ίσους (72,6%) ούτε αναγνωρίζονται και επιβραβεύονται οι άξιοι (80%).

Στη συνέχεια, η έρευνα ζήτησε από τους ερωτηθέντες να αξιολογήσουν οκτώ λέξεις που περιγράφουν διάφορες ιδεολογικές στάσεις. Μόνο για δύο από αυτές η πλειοψηφία των Ελλήνων έχει καλή άποψη: τον “σοσιαλισμό” (53,2%) και τον “φιλελευθερισμό” (52%). Για όλες τις άλλες στάσεις η πλειοψηφία έχει αρνητική άποψη, από τον “νεοφιλευθερισμό” (47,6% αρνητική άποψη) μέχρι τον κομμουνισμό (69,8% αρνητική άποψη). Εδώ υπάρχουν και κάποιες ιστορικές αλλαγές στην τελευταία επταετία: Το 2015 το 52,5% των Ελλήνων θεωρούσαν την “αριστερά” καλό πράγμα -το 2022 το ποσοστό αυτό είναι 32%. Τότε το 40,5% θεωρούσαν τον “ριζοσπαστισμό” καλό πράγμα -το 2022 το αντίστοιχο ποσοστό είναι 19,6%. Το 2018 το 41,1% θεωρούσαν τον “νεοφιλελευθερισμό” καλό πράγμα -το 2022 μόνο το 25% συμφωνεί.

Τέλος, αξίζει να αναφερθούμε και σε μια ερώτηση που ίσως να προσφέρει και μια ερμηνεία για πολλά άλλα ευρήματα του “Τι Πιστεύουν Οι Έλληνες”. Μια άλλη μεγάλη κοινωνική έρευνα, η “World Values Survey”, που γίνεται περιοδικά σε δεκάδες χώρες του κόσμου, περιλαμβάνει την εξής ερώτηση: “Θα λέγατε ότι οι περισσότεροι άνθρωποι είναι άξιοι εμπιστοσύνης, ή πρέπει να είναι κανείς ιδιαίτερα προσεκτικός στις συναλλαγές με τους ανθρώπους”; Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα ευρήματα της έρευνας εκείνης, όταν την κάναμε στην Ελλάδα το 2017, ήταν το ότι οι απαντήσεις των Ελλήνων σε αυτή την ερώτηση έμοιαζαν περισσότερο με τις απαντήσεις ερωτηθέντων από χώρες της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής, και απείχαν πάρα πολύ από τις απαντήσεις ευρωπαϊκών ή “δυτικών” λαών. Επαναλάβαμε αυτή την ερώτηση με ακριβώς την ίδια διατύπωση και το 2022 στο “Τι Πιστεύουν Οι Έλληνες” για να διαπιστώσουμε αν κάτι έχει αλλάξει και, πράγματι, το αποτέλεσμα επιβεβαιώθηκε: μόνο το 10,1% των Ελλήνων θεωρούν ότι “οι περισσότεροι άνθρωποι είναι άξιοι εμπιστοσύνης”. Κι η ομάδα του πληθυσμού που εμπιστεύεται τους άλλους λιγότερο από όλες; Αυτή που ζει στην Ελλάδα, ανάμεσα στους υπόλοιπους Έλληνες τον περισσότερο καιρό: οι ηλικίας 65+ (4,8%).

Το πρώτο μέρος της έρευνας μπορείτε να το διαβάσετε εδώ