Για ακόμα μια φορά η Χριστίνα Μπόμπα βρέθηκε στο στόχαστρο των followers της και για ακόμα μια φορά εκείνη δεν δίστασε να τους απαντήσει.
Η influencer διαθέτει έναν από τους πιο δυνατούς λογαριασμούς στο Instagram και μοιράζεται πολλές φωτογραφίες και βίντεο από την καθημερινότητά της.
Αυτή τη φορά όμως, η Χριστίνα Μπόμπα θέλησε να εκφράσει ένα παράπονό της για τα αρνητικά σχόλια που δέχεται στα social media, καθώς αρκετοί ήταν εκείνοι που την κακολόγησαν για την εμφάνισή της αλλά και για τα ρούχα που επιλέγει να εμφανίζεται δημόσια από τότε που έχει γίνει μητέρα.
Η Χριστίνα Μπόμπα ανέβασε στα storieς κάποια από τα αρνητικά σχόλια που δέχτηκε και εξέφρασε την αγανάκτησή της: «Αν ήμουν άντρας θα συσχέτιζε κανείς την ηθική μου με την ποσότητα του υφάσματός που καλύπτει το σώμα μου; Θα πίστευε κανείς πως θα ήμουν κακός πατέρας επειδή ήμουν σε ένα επαγγελματικό ταξίδι; Επίσης έχουμε άραγε 2022 ή ζούμε στον μεσαίωνα;».
Βεβαίως πολλοί ήταν και εκείνοι που έσπευσαν να της συμπαρασταθούν συμβουλεύοντάς την να μην ακούει κανέναν.
Δείτε τα stories που ανέβασε η Χριστίνα Μπόμπα στον λογαριασμό της:
Αυτές είναι οι φωτογραφίες για τις οποίες η Χριστίνα Μπόμα δέχτηκε αρνητικά σχόλια:
Στο νοσοκομείο Αγίου Νικολάου, στην παιδιατρική κλινική, μεταφέρθηκαν με Εισαγγελική παραγγελία δυο αδέλφια, αγόρια, 6 και 3 ετών, αφού μετά από έλεγχο των υγειονομικών υπηρεσιών κρίθηκε ακατάλληλο το περιβάλλον που διαβιούσαν.
ΔΙΑΒΙΟΥΣΑΝ ΣΕ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ
Tα παιδιά που κατάγονται από χωριό του Δήμου Αγίου Νικολάου, σύμφωνα με πληροφορίες της ΕΡΤ, ζούσαν χωριστά λόγω οικονομικών και άλλων προβλημάτων στην οικογένεια. Το εξάχρονο αγόρι είχε αναλάβει ο παππούς ο οποίος ζει σε άλλο χωριό, ενώ σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες το παιδί φέτος δεν πήγε στο σχολείο.
Το μικρότερο αγόρι, τριών ετών, ζει με τον πατέρα του, ωστόσο κρίθηκαν ακατάλληλες οι συνθήκες στις οποίες μεγάλωναν με αποτέλεσμα ο Εισαγγελέας να αφαιρέσει την επιμέλεια από τους γονείς των δυο ανηλίκων και να ζητήσει την μεταφορά των παιδιών σε κατάλληλη δομή φιλοξενίας για όσο αυτό κριθεί απαραίτητο, ενώ έχουν προγραμματιστεί να γίνουν ιατρικές εξετάσεις όπως προβλέπει η διαδικασία.
Με ιδιαίτερη ευαισθησία εργάζεται η κοινωνική υπηρεσία του νοσοκομείου Αγίου Νικολάου, προκειμένου τα δυο αδέλφια να νιώσουν τη θαλπωρή που έχουν ανάγκη. Την προσπάθεια αυτή συνδράμει καθημερινά ο Ερυθρός Σταύρος, ενώ διακριτικά συμβάλει σε ό,τι χρειαστεί και η αστυνομική διεύθυνση Λασιθίου. Τα δυο αγόρια είναι καλά στην υγεία τους και θα αναχωρήσουν για τη δομή φιλοξενίας, μόλις ολοκληρωθούν όλες οι διαδικασίες που προβλέπονται.
Μπορεί ο Αγιασμός να έχει μια περίοπτη θέση στη ζωή των πιστών, πόσοι, όμως, αλήθεια γνωρίζουμε τι ακριβώς είναι ο Αγιασμός, κάθε πότε και πως τελείται, πότε τελούμε Αγιασμό στο σπίτι μας και πως τον χρησιμοποιούμε; Αγιασμός λέγεται η ωραία εκείνη ακολουθία κατά την οποία με την επίκληση του Αγίου Πνεύματος κατά την διάρκεια της αναγνώσεως της σχετικής ευχής αγιάζεται το νερό. Με το αγιασμένο αυτό νερό παρέχονται ποικίλες ευλογίες σ’ όσους με πίστη το πίνουν, ραντίζουν ή ραντίζονται. Ο μικρός Αγιασμός προέκυψε κατ’ απομίμηση του μεγάλου Αγιασμού, ο οποίος μαζί με την ακολουθία της Παρακλήσεως τον επηρέασαν μορφολογικά. Αυτό μαρτυρείται από τις Αποστολικές Διαταγές καί τελείται όχι μόνο στίς πρωτομηνίες, αλλά καί σε κάθε ασθένεια ή ανάγκη (Πηδάλιον, σελ.278)…
Αγιασμός: Η τέλεση και περιεχόμενό του .Ο Αγιασμός, τελείται συνήθως κάθε μήνα στους Ιερούς Ναούς (τις πρωτομηνίες, πλην Ιανουαρίου) καί στα σπίτια, όσων το επιθυμούν, για προσέλκυση θείων ευλογιών. Σέ ποικίλες άλλες περιπτώσεις, όπως ευλόγηση γραφείων, καταστημάτων, οχημάτων, έναρξη μαθημάτων ή εργασιών, θεμελιώσεις, εγκαίνια, κ.λ.π. τελούνται οι λεγόμενες περιστατικές ακολουθίες Αγιασμού. Στίς ακολουθίες αυτές μετά τα Ειρηνικά πρέπει να προστίθεται καί η αγιαστική ευχή του ύδατος πού απουσιάζει από τα Ευχολόγια, γιατί η ευχή «Κλίνον, Κύριε το ους σου…» δεν είναι αγιαστική ευχή.
Στούς Ι. Ναούς ο μικρός Αγιασμός τελείται κανονικά μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας. Μετά το πέρας του Αγιασμού, πρώτα τρώμε το Αντίδωρο καί μετά πίνουμε το μικρό Αγιασμό. Η ακολουθία του έχει θεομητορικό χαρακτήρα, πού της δίνει τη μορφή παρακλήσεως στη Θεοτόκο. Στά Ειρηνικά, πού εκφωνούνται από τον Ιερέα, ζητείται να αγιαστεί το ύδωρ με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος καί να αποκτήσει δύναμη καθαρτική, ιαματική, αποτρεπτική των επιβουλών των εναντίων δυνάμεων καί φωτιστική. Με τις καθαγιαστικές ευχές της ακολουθίας αυτής η Χάρη του Θεού με τη μετάληψη καί το ραντισμό του καθαγιασμένου ύδατος απομακρύνει τους «ρύπους των παθών» καί θεραπεύει τις ασθένειες, «τάς νόσους ψυχών τε καί σωμάτων». Πότε συμμετέχουμε ή κάνουμε Αγιασμό .Εξ αιτίας όλων αυτών οι πιστοί χριστιανοί πού γνωρίζουν τις δωρεές καί τις ευλογίες πού απορρέουν από τη πολύκαρπη καί πολύφημη αυτή ακολουθία του Αγιασμού, φροντίζουν καί: Συμμετέχουν στους Αγιασμούς πού τελούνται τις πρωτομηνίες στον ενοριακό τους ναό, μεταλαμβάνουν από το αγιασμένο νερό καί το μεταφέρουν καί στο σπίτι τους.
Καλούν κατά διαστήματα τον Ιερέα για να τελέσει την ακολουθία του Αγιασμού στο ίδιο τους το σπίτι προς αγιασμό όλων των μελών της οικογενείας καί του οίκου τους. Καλούν επίσης εκτάκτως Ιερέα, όταν όλα τους πάνε ανάποδα καί αντιλαμβάνονται ότι ζουν την απουσία του Θεού από τη ζωή τους. Επίσης, τον καλούν, όταν υποψιάζονται ότι τους έχουν κάνει μάγια, ώστε, με τη δύναμη του αγιασμένου νερού καί την εν γένει ακολουθία, ο Θεός να αποδιώξει «τάς εναντίας δυνάμεις» καί να βασιλεύσει στο σπίτι τους η ειρήνη του Θεού καί ο νόμος Του. Εννοείται ότι αυτό πού επιζητούμε -για διόρθωση των κακώς κειμένων- δεν γίνεται μαγικά, αυτονόητα, επειδή κάναμε Αγιασμό, ή χωρίς δικό μας κόπο. Εφ’ όσον η μέχρι τούδε τακτική καί συμπεριφορά μας δεν έφερε τα επιθυμητά αποτελέσματα -«καί τα κάναμε θάλασσα»- χρειάζεται, διόρθωση, αλλαγή του τρόπου ζωής μας.
ΟΤΑΝ αποφασίσουμε αύτη την αλλαγή καί αρχίσουμε να ζούμε κατά Θεόν, ΤΟΤΕ θα πάψει να επηρεάζει το σπιτικό μας ο διάβολος καί οι δαίμονές του, καί θα κυβερνά τη ζωή μας ο Χριστός καί οι Άγγελοί Του. Εάν προ ή μετά τον Αγιασμό τρέχουμε σε μάγους ή μέντιουμ, εάν παραμελούμε συστηματικά τις εντολές του Ευαγγελίου καί δεν εξομολογούμαστε για να κοινωνούμε, ΠΩΣ θα ξεπεράσουμε τα προβλήματά μας; Μαγικά είπαμε, ΠΟΤΕ δε λύνονται. Πώς τελούμε Αγιασμό στο σπίτι μας. Όταν αποφασίσουμε να τελέσουμε Αγιασμό στο σπίτι μας (ή στο κατάστημα, στο γραφείο, κ.λπ.) συνεννοούμαστε με τον Ιερέα για την ημέρα καί την ώρα καί ετοιμάζουμε τα απαραίτητα μέσα πού απαιτούνται γι’ αυτή την Ιεροπραξία:
Δοχείο (βαθύ) ή φρουτιέρα (Καλό είναι όλα αυτά τα μέσα πού χρησιμοποιούμε για τις ιεροπραξίες να τα διατηρούμε ιδιαιτέρως για αποκλειστική αγιαστική χρήση (π.χ. το δοχείο, το ποτήρι καί την πετσέτα), με νερό, κηροπήγιο με λαμπάδα, μία εικόνα της Παναγίας, θυμιατήρι (με καρβουνάκι καί λιβάνι), δέσμη βασιλικού (εάν έχουμε), μία μικρή λευκή πετσέτα για τον Ιερέα, ένα μικρό ποτήρι για να πιούμε αγιασμό καί μία κατάσταση με τα ονόματα πού θέλουμε να μνημονεύσει ο Ιερέας στον Αγιασμό (παρόντων αλλά καί απόντων). Καλό είναι να παρευρίσκονται όλα τα μέλη της οικογενείας. Μπορούν να συμμετάσχουν καί συγγενικά ή φιλικά πρόσωπα.
Πώς τον χρησιμοποιούμε. Μετά την ακολουθία όσος Αγιασμός περισσεύσει έχουμε τη δυνατότητα να τον κρατήσουμε ή να τον ρίξουμε στις γλάστρες ή σε τόπο πού δεν πατιέται, ποτέ όμως στο νεροχύτη ή στην αποχέτευση. Αυτόν πού κρατάμε μπορούμε να τον πίνουμε λίγο-λίγο κάθε πρωί μετά το Αντίδωρο (εάν έχουμε). «Πίνετε Αγιασμό, όσο πιο συχνά, τόσο πιο καλά, Είναι το καλύτερο καί αποτελεσματικότερο φάρμακο. Αυτό δεν το λέω σαν παπάς, το λέω σα γιατρός. Από την ιατρική μου πείρα» (Αρχιεπίσκοπος Άγιος Λουκάς καί γιατρός χειρουργός). Να ρίχνουμε λίγο στα φαγητά μας, στα ζωντανά μας, στα λαχανικά του κήπου μας ή στα οπωροφόρα δέντρα μας, κ.λπ.
Όταν ένας βοσκός στην Εύβοια διαπίστωσε την προσβολή του ποιμνίου του από κάποια ασθένεια, έστειλε το γιο του επειγόντως όχι στον Κτηνίατρο, αλλά στον Ιερέα τους να του ζητήσει Αγιασμό, με τον οποίο ράντισε τα πρόβατά του καί έλυσε το πρόβλημά του. Σέ κάποια χωριά της Κύπρου την παραμονή των Φώτων καί σ’ άλλα την 1η Σεπτεμβρίου οι γεωργοί μεταφέρουν στους Ί. Ναούς όλους τους σπόρους. τους οποίους πρόκειται να χρησιμοποιήσουν στη σπορά, για να ευλογηθούν με τον Αγιασμό αυτό.
Όσοι αντιδρούν καί δε θέλουν να πιουν Αγιασμό, διότι υποφέρουν από κάποια αιτία (οι ψυχοπαθείς συνήθως δεν αντιδρούν), τους ρίχνουμε λίγο Αγιασμό στο φαγητό ή στο ποτήρι τους. Ο Γέροντας π. Παΐσιος σ’ ένα παιδί πού το πείραζε ο δαίμονας, ξέροντας ότι δε θα πιει τον Αγιασμό, του έδωσε να φάει γλυκά για να διψάσει καί μετά του έδωσε νερό να πιει, στο όποιο έριξε καί Αγιασμό. Μόλις τον ήπιε άρχισε να φωνάζει: «Αυτό το νερό με καίει! Τί έχει μέσα;».
Με αυτό τον τρόπο βοηθάμε τους ανθρώπους μας κάνοντας με πίστη σωστή χρήση του Αγιασμού, με τον οποίο τους αγιάζουμε καί αγιαζόμαστε. Ιδίως όταν συνηθίσουμε κάθε ημέρα μαζί με την πρωινή μας προσευχή (η Προοιμιακή διαρκεί μόνο 2′) να πίνουμε καί λίγο Αγιασμό (πρίν από τον . . . καφέ μας!) Επειδή το καθαρό νερό μόνο δέχεται τη Χάρη καί γίνεται Αγιασμός, ας προσέξουμε την καθαρότητα της ζωής μας, για να έχουμε τη δυνατότητα καί του δικού μας αγιασμού.
Τον αγιασμό τον πίνουμε νηστικοί! Όπως και το αντίδωρο εξάλλου! Όταν καταλύουμε αντίδωρο και αγιασμό,προηγείται το αντίδωρο και έπεται ο -μικρός-αγιασμός, καλόν είναι ο χριστιανός, το πρωί, αφού κάνει την προσευχή του , ή έστω το σταυρό του, να έχει φυλαγμένο αντίδωρο κομμένο σε πολύ μικρά κομματάκια-φυλαγμένα σε ένα καθαρό δοχείο, είτεστο ψυγείο, είτε να το έχει καψαλίσει για να μην μουχλιάσει- και να λαμβάνει ένα από αυτά κ μετά να πίνει -αρκετή ποσότητα- αγιασμό, κ έτσι να ξεκινάει τη μέρα του!»
Ένα από τα πολλά ονόματα που προσδίδουμε στην Παναγία μας είναι Γοργοεπήκοος και η ομώνυμη θαυματουργή εικόνα της βρίσκεται στην Ιερά Μονή Δοχειαρίου Αγίου Όρους από το 1646.
Εκεί, όπως αναφέρεται στο ιστορικό της Μονής, «λάμπει ως πολύφωτος σελήνη, σαν άριστος κυβερνήτης και σοφός οικονόμος το διακυβερνά», φυλάσσοντας από κάθε προσβολή και επήρρεια τους ασκομένους σε αυτό οσίους πατέρες, αλλά και όσους προστρέχουν σ εκείνη με πίστη, ζητώντας την βοήθεια της. Και γενικά διαφυλάττει, γοργώς και προθύμως υπακούει και ελεεί όλους, όσους την ευλαβούμαστε και την επικαλούμαστε με πίστη. Όπως αναφέρει στο Συναξάρι ο όσιος Νικόδημος, στη Μονή του Δοχειαρίου, στο δεξί μέρος της Τραπέζης του Μοναστηριού, βρισκόταν μια παλαιά εικόνα της Παναγίας. Οι πατέρες της Μονής αναφέρουν ότι είχε αγιογραφηθεί από την εποχή του κτήτορος της Μονής Νεοφύτου, τον 11ο αιώνα.
Το έτος 1646, που ήταν ένα έτος πολύ δύσκολο για την Ιερά Μονή, διότι δεν είχε τα απαραίτητα χρήματα για να πληρώσει τους καθορισμένους φόρους στους Τούρκους κατακτητές, ο τραπεζάριος του Μοναστηριού, περνούσε μπροστά από αυτήν την εικόνα συνεχώς, ακόμα και τη νύχτα βαστάζοντας στα χέρια του αναμμένα δαδιά. Μια βραδιά, εκείνο το έτος, λοιπόν, καθώς περνούσε και πάλι μπροστά από την εικόνα της Θεοτόκου, ακούει φωνή να βγαίνει από την εικόνα και να του λέει: «Μην περνάς από εκεί και μαυρίζεις τον τόπο με καπνό».
Ο μοναχός νομίζοντας ότι κάποιος άνθρωπος φώναξε, καταφρόνησε τη φωνή και δεν έδωσε σημασία. Μετά από λίγες ημέρες, κι ενώ εκείνος συνέχιζε να περνάει μπροστά από την εικόνα με αναμμένα τα δαδιά, ακούει και πάλι τη φωνή να του λέει: «Ώ Μοναχέ αμόναχε, έως πότε θα συνεχίσεις να καπνίζεις τη μορφή μου και να με μαυρίζεις ατιμώντας με;» Και συγχρόνως με τη φωνή έχασε ο ταλαίπωρος το φως του κι έμεινε τυφλός.»Ετσι καταλαβαίνοντας το σφάλμα του, ότι δηλαδή καταφρόνησε την πρώτη φωνή και δεν υπάκουσε, κατασκεύασε ένα στασίδι μπροστά στην εικόνα της Παναγίας και την παρακαλούσε συνεχώς να του συγχωρέσει αυτό το εξ απροσeξίας αμάρτημα και να του χαρίσει το φως του, ώστε βλέποντας την Αγία Εικόνα της να την δοξάζει και να την ευχαριστεί πάντοτε.
Και η Παναγία μας, εισάκουσε την προσευχή του και του είπε: «Ιδού, από σήμερα σου χαρίζω το φως και πρόσeξε στο εξής να μην περάσεις με αναμμένα δαδιά, γιατί εγώ είμαι η Κυρία της Μονής αυτής και γοργά υπακούω σ’ εκείνους που με επικαλούνται και τους χαρίζω τα προς σωτηρία αιτήματά τους, διότι καλούμαι Γοργοεπήκοος». Από τότε η Αγία αυτή εικόνα ονομάζεται Γοργοεπήκοος, γιατί πραγματικά με τα θαυμαστά έργα της, συνεχώς αποδεικνύει ότι γρήγορα υπακούει σ’ εκείνους που προστρέχουν σ’ αυτήν με ευλάβεια και πίστη.
Και πραγματικά η χάρη της ενεργεί πάμπολλα θαύματα όχι μόνο στο Άγιο Όρος, αλλά και έξω από αυτό, σε πόλεις και χωριά, σε ολόκληρη την Ελλάδα, αλλά και σε άλλα μέρη, όπου την ευλαβούνται και την επικαλούνται.
Η Παναγία η Γοργουπήκοος είναι πολύ θαυματουργή, γιατρεύει διάφορες ασθένειες, χαρίζει παιδιά σε άτεκνα ζευγάρια, φανερώνει απολεσθέντα αντικείμενα, προστατεύει όσους κινδυνεύουν στη θάλασσα, λυτρώνει όσους αιχμαλωτίζονται, θεραπεύει από τον πονοκέφαλο και την κόπωση, ανορθεί τους παραλύτους, χαρίζει το φως στους τυφλούς, θεραπεύει από θανατηφόρες ασθένειες, διώκει τις ακρίδες από τα χωράφια και άλλα πολλά θαυμαστά που βρίσκονται γραμμένα στη Μονή Δοχειαρίου, ως θαυματουργές επεμβάσεις της Παναγίας της Γοργοεπηκόου.
Όταν λοιπόν θεραπεύθηκε από την τύφλωση του ο τραπεζάρης Μοναχός, ονόματι Νείλος, οι πατέρες της Μονής έφτιαξαν στο χώρο αυτό ένα παρεκκλήσι προς τιμήν της Παναγίας της Γοργοεπηκόου, αφού η ίδια η Παναγία χαρακτήρισε τον εαυτό της με το επίθετο αυτό. Εκεί τελείται δύο φορές την εβδομάδα η θεία Λειτουργία, εκεί γίνονται οι κουρές των μοναχών και καθημερινά, πρωί και βράδυ, ψάλλονται παρακλήσεις μπροστά στην ιερή εικόνα. Η πρώτη αγιογραφηθείσα εικόνα της Παναγίας στη Μονή Δοχειαρίου, που έγινε το 1563, την αναφέρει ως Βρεφοκρατούσα, Φοβερά Προστασία και Γοργοεπήκοο.
Πρέπει να επισημάνουμε λοιπόν, ότι η Παναγία όταν μίλησε στο μοναχό δεν χρησιμοποίησε για τον εαυτό της κανένα από τα ονόματα που ήταν γραμμένα στην τοιχογραφία, δηλαδή Γοργοεπήκοος, Βρεφοκοατούσα , Φοβερά Προστασία, αλλά κράτησε για τον εαυτό της το όνομα Γοργοϋπήκοος, δηλώνοντας με τον τρόπο αυτό ότι υπακούει γρήγορα στις δεήσεις των πιστών και κατ’ επέκταση ότι η υπακοή παίζει το σημαντικότερο ρόλο στη σωτηρία των ανθρώπων. Μετά το θαύμα στο μοναχό Νείλο, στον οποίο χάρισε πάλι το φως του, η Παναγία μας θέλησε να δείξει μια άλλη ιδιότητά της, ένα άλλο χάρισμα για τη σωτηρία και την πνευματική προκοπή των ανθρώπων κι έδωσε στον εαυτό της το όνομα Γοργουπήκοος, τονίζοντας το έργο της διακονίας.
Όπως και ο Υιός της, έτσι κι εκείνη διακονεί με άπειρους τρόπους τη σωτηρία μας. Κι όπως με την υπακοή της τότε στα λόγια του Αρχαγγέλου Γαβριήλ συνέβαλε στη σωτηρία μας, έτσι και τώρα, ως υπακούουσα στα αιτήματά μας, επαναλαμβάνει με ταπείνωση: »ιδού η δούλη Κυρίου». Έτσι βοηθάει και σώζει γρήγορα όσους με πίστη καταφεύγουν σε αυτή και την επικαλούνται και την τιμούν ως Γοργουπήκοο.
Έκτοτε πολλές εικόνες, εκκλησίες, αλλά και μονές τιμούν την Παναγία την Γοργουπήκοο, όπως άλλωστε κι εμείς που αποφασίσαμε με ευλάβεια να αφιερώσουμε το εσωτερικό παρεκκλήσιο του Μοναστηριού μας στο άγιο όνομά της. Γιατί πραγματικά αισθανόμαστε πόσο μεγάλη ανάγκη έχουμε από τις πρεσβείες, τις μεσιτείες και την μητρική προστασία Της στους δύσκολους καιρούς που ζούμε. Η Μητέρα του Κυρίου μας μεριμνά γοργά για τη σωτηρία όλων μας και αναδίδει χάρη σε όλους όσους την επικαλούνται με πίστη, ελπίδα και αγάπη. Ας την επικαλούμαστε πάντοτε, ας ψάλλουμε την παράκληση της και ας την πανηγυρίζουμε την ημέρα της εορτής της, την 1η Οκτωβρίου.
Η μικρή Ayla Summer Mucha γεννήθηκε τον Δεκέμβριο του 2021 με μία σπάνια πάθηση (bilateral macrostomia) που την κάνει να φαίνεται σαν να έχει ένα «μόνιμο χαμόγελο».
Σύμφωνα με πληροφορίες η πάθηση από την οποία πάσχει το μικρό κορίτσι έχει παρατηρηθεί μόνο σε 14 ανθρώπους παγκοσμίως. Οι γονείς του μικρού κοριτσιού, συζητούν με γιατρούς, προκειμένου να αποφασιστεί η χειρουργική επέμβαση που πρέπει να γίνει, ώστε η κορούλα τους να μην αντιμετωπίσει πρακτικές δυσκολίες στο μέλλον.
«Το μόνο που αναρωτιόμουν ήταν αν έκανα κάποιο λάθος, παρόλο που ήμουν ιδιαίτερα σχολαστική και προσεκτική κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου», ανέφερε η μητέρα. «Ωστόσο, οι γιατροί μας καθησυχάζουν πως δεν είναι δικό μας λάθος, δεν ήταν στο χέρι μας» πρόσθεσε.
«Δεν έχουμε λάβει ακόμη τις ακριβείς προδιαγραφές της χειρουργικής επέμβασης, αλλά γνωρίζουμε ότι πρόκειται για μια διαδικασία που δεν θα αφήσει σημάδια στην κόρη μας. Παράλληλα, γνωρίζουμε πως, μέχρι να αναρρώσει το μωρό μας από το χειρουργείο, θα είναι δύσκολα», είπε η 21χρονη μητέρα της μικρής Cristina Vercher.
«Χαίρομαι που ανέβασα το βίντεο της μικρής μας στο διαδίκτυο. Τα θετικά σχόλια που λαμβάνουμε μας δίνουν δύναμη για τη συνέχεια», πρόσθεσαν οι γονείς της μικρής Ayla.
Το παράδειγμα της Ισπανίας και της Ιταλίας φαίνεται ότι θα ακολουθήσει και η Ελλάδα στην προσπάθεια για εξοικονόμηση ενέργειας. Ήδη ο πρωθυπουργός προανήγγειλε σχέδιο, η ΡΑΕ το… ετοιμάζει και ο υπουργός Περιβάλλοντος, Κώστας Σκρέκας, δεν απέκλεισε να μπει «κόφτης» στη θερμοκρασία των κλιματιστικών στα δημόσια κτίρια.
Πριν από μερικές εβδομάδες είχε δει το φως της δημοσιότητας το σχέδιο που εξετάζει η Κομισιόν για την εξοικονόμηση ενέργειας και οι προτάσεις ανέφεραν, μεταξύ άλλων, αλλαγές σε βασικές καθημερινές συνήθειες (πως η θερμοκρασία στο κλιματιστικό). Ισπανία και Ιταλία είναι οι πρώτες ευρωπαϊκές χώρες που έκαναν πράξη κάποια μέτρα προς αυτή την κατεύθυνση. Και η Ελλάδα ετοιμάζεται να ακολουθήσει.
Μετά την προαναγγελία από τον πρωθυπουργό (κατά τη συνάντησή του με την Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κατερίνα Σακελλαροπούλου) πως σύντομα η κυβέρνηση θα ανακοινώσει εθνικό σχέδιο για εξοικονόμηση ενέργειας, οι πρώτες πληροφορίες άρχισαν να βλέπουν το φως της δημοσιότητας. Ανάμεσα σ’ αυτά ο «κόφτης» στα κλιματιστικά στο Δημόσιο.
Το πρωί της Παρασκευής (27.05.2022), ο υπουργός Περιβάλλοντος, Κώστας Σκρέκας, μιλώντας στην εκπομπή Σήμερα στον ΣΚΑΙ, δεν το απέκλεισε.
«Με τους αρμόδιους υπουργούς Θεόδωρο Σκυλακάκη και Μάκη Βορίδη σχεδιάζουμε μια σειρά μέτρων και δράσεων για να μπορέσει το δημόσιο να εξοικονομήσει ενέργεια. Επειδή πέρυσι με τον καύσωνα είχαμε φτάσει σε ρεκόρ ζήτησης, το κλιματιστικό αν το ορίσουμε στους 26 βαθμούς πετυχαίνουμε το καλύτερο αποτέλεσμα σε ό, τι αφορά στην ποιότητα του αέρα και την εξοικονόμηση ενέργειας», ανέφερε χαρακτηριστικά.
Ωστόσο, σημείωσε ότι αυτό μπορεί να γίνει μόνο ως σύσταση σε νοικοκυριά και ιδιωτικές επιχειρήσεις, ενώ «στο δημόσιο θα υπάρξουν μέτρα εξοικονόμησης ενέργειας».
Η απόφαση της κυβέρνησης Ντράγκι στην Ιταλία να βάλει… ταβάνι τους 27 βαθμούς στον κλιματισμό των δημοσίων κτιρίων για το καλοκαίρι και τους 19 τον χειμώνα, ονομάστηκε από τα ιταλικά ΜΜΕ «σχέδιο θερμοστάτης». Κάτι ανάλογο φαίνεται πως έρχεται και στην Ελλάδα.
Το ελληνικό σχέδιο, όπως άφησε να εννοηθεί ο πρωθυπουργός στη συνάντηση με την ΠτΔ, θα έχει ως «μπούσουλα» το ισπανικό μοντέλο, το οποίο εκτός από ανώτατο όριο θερμοκρασίας για τη λειτουργία των κλιματιστικών το καλοκαίρι και τον χειμώνα στα δημόσια κτίρια, περιλαμβάνει και τηλεργασία για τους δημοσίους υπαλλήλους τρεις φορές την εβδομάδα.
Σκέψεις για επιδότηση στη βενζίνη όπως στο πετρέλαιο – Τα μέτρα της κυβέρνησης εάν η ΕΕ παραμείνει αδρανής
Η βασική παρέμβαση του ελληνικού σχεδίου, σύμφωνα με αρμόδιες πηγές που επικαλείται η Καθημερινή, θα αφορά τα δημόσια κτίρια. Ήδη η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας (ΡΑΕ) έχει προχωρήσει σε μια πλήρη καταγραφή της ενεργειακής κατανάλωσης κάθε δημοσίου κτιρίου τους χειμερινούς και θερινούς μήνες, και έχει υπολογίσει την εξοικονόμηση που θα προκύψει από μια ρύθμιση των κλιματιστικών για ψύξη και θέρμανση αντίστοιχα αλλά και του θερμοστάτη. Προκειμένου μάλιστα να ελέγχεται η ενεργειακή απόδοση των κτιρίων θα γενικευθεί η εγκατάσταση ειδικών συστημάτων, που σήμερα έχουν τοποθετηθεί μόνο πιλοτικά σε κάποια κτίρια.
Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας (ΙΕΑ) έχει προτείνει κατάλογο 10 μέτρων, τα οποία, όπως εκτίμησε, εάν οι ανεπτυγμένες χώρες τα εφαρμόσουν, έπειτα από τέσσερις μήνες θα μπορούσαν να εξοικονομούνται 2,7 εκατ. βαρέλια την ημέρα, όσο πετρέλαιο χρειάζεται ο κινεζικός στόλος αυτοκινήτων.
Κυριακές χωρίς αυτοκίνητο
Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας προτείνει τηλεργασία τρεις φορές την εβδομάδα και κίνητρα για τη χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς.
Ο δεκάλογος του ΙΕΑ, που έχει στα χέρια της προς αξιοποίηση και η Ελλάδα, περιλαμβάνει μεταξύ άλλων τηλεργασία τρεις φορές την εβδομάδα, κίνητρα για τη χρήση των μέσων μαζικής μεταφοράς (μείωση τιμής εισιτηρίων), εναλλάξ κυκλοφορία των οχημάτων στις μεγάλες πόλεις, ενθάρρυνση της κοινής χρήσης αυτοκινήτων από περισσότερα άτομα, μείωση των ορίων ταχύτητας στους αυτοκινητοδρόμους, πόλεις και χωριά χωρίς αυτοκίνητο την Κυριακή, χρήση σιδηροδρόμων αντί αεροπλάνων. Μια καθημερινότητα δηλαδή που μέχρι και πριν από μερικούς μήνες δεν θα μπορούσε να φανταστεί κανένας Ευρωπαίος πολίτης.
Μαζί με τις βραχυπρόθεσμες παρεμβάσεις η κυβέρνηση επισπεύδει και τα προγράμματα εξοικονόμησης ενέργειας για δημόσια κτίρια και επιχειρήσεις, ενώ θα επανασχεδιάσει τους εθνικούς στόχους του Εθνικού Σχεδίου για την Ενέργεια και το Κλίμα (ΕΣΕΚ) στη βάση των νέων κατευθύνσεων της Κομισιόν για αύξηση της εξοικονόμησης στο 13% από 9% το 2030.
Μέσα στον Ιούλιο αναμένεται η έναρξη του προγράμματος «Ηλέκτρα» για την ενεργειακή αναβάθμιση δημοσίων κτιρίων.
Θα ακολουθήσει το φθινόπωρο το πρόγραμμα «Εξοικονομώ για Επιχειρήσεις», ώστε να αναβαθμιστούν ενεργειακά περί τις 10.000 επιχειρήσεις.
Επίσης, μέσα στον Ιούνιο θα ανοίξει η ηλεκτρονική πλατφόρμα για τις αιτήσεις συμμετοχής στο πρόγραμμα «Ανακυκλώνω – Αλλάζω Συσκευή». Την επιδότηση θα λάβουν περίπου 350.000 νοικοκυριά για την αντικατάσταση ψυγείων, καταψυκτών και κλιματιστικών. Η επιδότηση θα κυμανθεί από 35% έως 50% ανάλογα με το εισόδημα του δικαιούχου.
O Σάκης Τανιμανίδης απολαμβάνει την Κυριακή του με τις δίδυμες κόρες του και δημοσίευσε την πιο τρυφερή φωτογραφία στο instagram του!
Κυριακάτικη βόλτα έκανε η οικογένεια Τανιμανίδη στο πάρκο και εκεί ο τρυφερός μπαμπάς έπαιξε με τις κόρες του…
Φορώντας οι μικρές καπέλο μιας και η θερμοκρασία έχει ανέβει, έπαιξαν με τον μπαμπά τους για αρκετή ώρα και η μαμά τους, Χριστίνα Μπόμπα απαθανάτισε ένα υπέροχο στιγμιότυπο!
Και ο παρουσιαστής πόσταρε την γλυκιά φωτογραφία με τις κόρες του γράφοντας στη λεζάντα : «Οι Κυριακές μας πλέον έχουν αλλάξει «λιγάκι»….προς το ΠΟΛΥ ΚΑΛΥΤΕΡΟ όμως! #tanimanidakia»
Από τους πρώτους που σχολίασαν ήταν η Χριστίνα Μπόμπα η οποία έγραψε: «η ζωή μου όλη»!
Να σας θυμίσουμε ότι η Χριστίνα είχε πει για τις δίδυμες: «Όταν πάρουν το κινητό μου αρχίζουν και σκρολάρουν, οι δίδυμες κάνουν πράγματα τα οποία δεν πιστεύω… Κάθε μέρα κάνουν κάτι καινούργιο. Ο Σάκης είναι χειρότερος από μένα, αν εγώ είμαι χαζομαμά, ο Σάκης το έχει τερματίσει».
Και είχε προσθέσει: «Δεν είναι ότι ο Σάκης βοηθάει, είναι τα παιδιά μας και μοιραζόμαστε τα πάντα. Με τον Σάκη ήμασταν ομάδα από την πρώτη μέρα, όταν ήρθαν τα μωρά απευθείας είδαμε τι πρέπει να κάνει ο καθένας. Ο καθένας έπρεπε να σκέφτεται τον άλλον»!
“Ο παλιός φράχτης ήταν 15 χλμ., προστέθηκαν 25 χλμ. επί κυβέρνησης Μητσοτάκη και ξεκινάμε τώρα να προσθέσουμε άλλα 80 χλμ.”, δήλωσε ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Νότης Μηταράκης
Το μήνυμα ότι η χώρα θα φυλάει πάντα τα σύνορά της έστειλε ο υπουργός Μετανάστευσης και Ασύλου, Νότης Μηταράκης, μιλώντας στον ΣΚΑΪ και την εκπομπή “Καλημέρα”.
Όπως είπε, η Τουρκία έχει περιθωριοποιηθεί από δική της επιλογή, γιατί αμφιταλαντεύεται μεταξύ Δύσης και Ανατολής. “Είναι η μόνη χώρα- μέλος του ΝΑΤΟ που δεν έβαλε κυρώσεις στη Ρωσία και μπλοκάρει αυτή τη στιγμή την ένταξη της Φινλανδίας και της Σουηδίαςπου είναι απαραίτητες για την ενίσχυση της συμμαχίας. Αυτή η συμπεριφορά της Τουρκίας την απομονώνει σε ένα διεθνές περιβάλλον την ίδια στιγμή που η χώρα μας παρουσιάζεται σαν ισχυρός σύμμαχος”, δήλωσε χαρακτηριστικά.
Ο κ. Μηταράκης υπογράμμισε ότι αυτή τη στιγμή υπάρχει ένταση με την Τουρκία τόσο στον Έβρο όσο και στα νησιά, ωστόσο σημείωσε ότι η χώρα μας έχει αποδείξει ότι μπορεί να φυλάει τα συνορά της. Ενδεικτικά, ανέφερε ότι το 2019 είχαμε 72.000 αφίξεις, πέρυσι είχαμε μόνο 8.500 και φέτος το πρώτο τετράμηνο είμαστε στις 3.900.
“Γενικά από τη χώρα μας φεύγουν περισσότεροι μετανάστες από ό,τι έρχονται τα τελευταία 2,5 χρόνια κι έχουμε μια αποσυμφόρηση στα νησιά”, επισήμανε.
Παράλληλα, τόνισε ότι η χώρα μας ενισχύει τα σύνορά της στον Έβρο. “Ο παλιός φράχτης ήταν 15 χλμ., προστέθηκαν 25 χλμ. επί κυβέρνησης Μητσοτάκη και ξεκινάμε τώρα να προσθέσουμε άλλα 80 χλμ. με χρηματοδότηση από το υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου ώστε να υπάρχει ένας πλήρης φράχτης. Παράλληλα, το ελληνικό λιμενικό έχει ενισχυθεί με σκάφη ανοιχτής θαλάσσης, τα οποία έχουν όλη την τεχνολογία που χρειάζεται για να μπορούν να αποτρέπουν νόμιμα τις απόπειρες εισόδου παράνομων μεταναστών στη χώρα”, πρόσθεσε.
Ωστόσο, επισήμανε ότι “όταν εμείς φυλάμε τα σύνορά μας, βλέπουμε την αντιπολίτευση να κατακρίνει τα σώματα ασφαλείας και την ευρωπαϊκή αριστερά να αναπαράγει την τουρκική προπαγάνδα περί δήθεν παράνομων επαναπροωθήσεων. Η Ελλάδα θα φυλάττει πάντα τα σύνορά της με απόλυτο σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο”.
Ερωτηθείς αν φοβάται ένα “θερμό καλοκαίρι”, ο υπουργός Μετανάστασης, απάντησε ότι “έχουμε ξαναπεράσει ξανά τέτοια ένταση και την έχουμε αντιμετωπίσει με αποφασιστικότητα. Η δημιουργία έντασης στο Αιγαίο δεν κάνει καλό σε κανέναν, από εκεί και πέρα όμως η χώρα μας ξέρει πως να αντιμετωπίζει της προκλήσεις”.
Κατέληξε τονίζοντας ότι η χώρα μας έχει επενδύσει στον εξοπλισμό στον αέρα και στη θάλασσα και είναι έτοιμη να αντιμετωπίσει κάθε υβριδική απειλή.
Σοκ έχει προκληθεί στην Θεσσαλονίκη μετά την είδηση ότι μία 25χρονη φοιτήτρια έβαλε τέλος στη ζωή της πηδώντας από το μπαλκόνι της.
Νεκρή είναι μία 25χρονη κοπέλα, μετά από πτώση από μπαλκόνι διαμερίσματος 5ου ορόφου πολυκατοικίας, στην ανατολική Θεσσαλονίκη.
Το περιστατικό σημειώθηκε στην οδό Κοσμά Αιτωλού, κοντά στην παραλιακή Λεωφόρο Μεγάλου Αλεξάνδρου.
Η άτυχη κοπέλα δυστυχώς κατέληξε, σύμφωνα με πληροφορίες από το ΕΚΑΒ. Στο σημείο έσπευσε και ιατροδικαστής.
Δεν υπάρχουν προς το παρόν περισσότερες πληροφορίες για το ύψος και τις συνθήκες τις πτώσης. Η κοπέλα βρέθηκε στο κενό και κατέληξε στον ακάλυπτο χώρο της πολυκατοικίας.
Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε αυτόπτης μάρτυρας στο GRTimes, η κοπέλα φορούσε το εσώρουχο και μία μαύρη μπλούζα και βρέθηκε σε μια λίμνη αίματος.
Στο σημείο έχουν σπεύσει σπεύδουν δυνάμεις της ΕΛ.ΑΣ. για την περιφρούρηση του χώρου και την έρευνα, καθώς και ασθενοφόρο, με διασώστες του ΕΚΑΒ. Επιπλέον, έσπευσε και ένα πυροσβεστικό όχημα.
Ανάστατοι είναι οι γείτονες οι οποίοι κάνουν λόγο για “ένα δυνατό θόρυβο” που ακούστηκε ξαφνικά στη γειτονιά και στη συνέχεια ήρθαν αντιμέτωποι με το αποτρόπαιο θέαμα. Έρευνα για το περιστατικό με την 25χρονη, διενεργεί το Α.Τ. της περιοχής.
Η 24χρονη Άννα Κόκκορη, ψάχνοντας δουλειά στο εξωτερικό, βρέθηκε να δουλεύει σε ένα απομακρυσμένο αγγλικό χωριό, ως εποχιακή αποκλειστική νοσοκόμα μιας δύστροπης ηλικιωμένης με άνοια. Δεν φανταζόταν όμως την εξέλιξη.
ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΗΣ PATRICIA: Μια φωτογραφία που τράβηξε με το κινητό της η συγγραφέας του άρθρου, στα χέρια της γυναίκας που φρόντιζε…
Δεν το επεξεργάστηκα πολύ όταν πήρα την απόφαση και έκανα την αίτηση για τη δουλειά στην Αγγλία. Χωρίς να έχω σπουδάσει κάτι ανάλογο και με μηδενική εμπειρία δέχτηκα να το κάνω.
Θες λίγο η ανεργία εδώ στην χώρα μας, λίγο ο καλός μισθός εκεί, λίγο η ανάγκη για να φύγω κάπου αλλού και να απομονωθώ; Η φίλη που μου σύστησε τη δουλειά μου είχε μιλήσει για το ζόρικο της κατάστασης.
«Θα έχεις να κάνεις με γέρους» μου είχε πει. «Θα ξεσκατίζεις, θα πλένεις, θα μαγειρεύεις, θα δίνεις φάρμακα. Τα λεφτά είναι καλά, οι εργοδότες πολύ σωστοί και μπορείς να φύγεις όποτε θελήσεις».
Μου είχε δώσει όμως και μια συμβουλή «Μην τολμήσεις και δεχτείς περιστατικό με άνοια, θα μαρτυρήσεις». Με φόβισε αρκετά, αλλά αποφάσισα να πάω ούτως ή άλλως.
Φτάνοντας στην χιονισμένη Αγγλία είχα να κάνω ταξίδι μιας ημέρας από το αεροδρόμιο για να φτάσω σε μια μικρή κωμόπολη δυτικά του Λονδίνου όπου βρίσκονταν τα γραφεία της εταιρείας η οποία με είχε προσλάβει για να εργαστώ ως εποχική αποκλειστική νοσοκόμα ηλικιωμένων ατόμων.
Εκεί, υπήρχαν καταλύματα που φιλοξενούσαν όλους τους εργαζομένους. Πέρα από τρεις ακόμη Ελληνίδες που ήταν στην ηλικία μου, όλοι οι άλλοι ήταν άνω των σαράντα ετών και είχαν έρθει από διάφορες χώρες.
Μετά από δύο μέρες εκπαίδευσης, όπου μας μάθανε να χειριζόμαστε ειδικά μηχανήματα για κλινήρεις, να αλλάζουμε πάνες, να κάνουμε μπάνιο με ειδικό τρόπο τον ασθενή, να αλλάζουμε τα ρούχα με ειδικό τρόπο για να μην πέφτει το δέρμα, να δίνουμε φάρμακα και να τα καταγράφουμε, να κάνουμε τεχνητή αναπνοή CPR, ακόμα και πώς να διαχειριζόμαστε τις περιπτώσεις που ο ασθενής έχει υπογράψει να μην επανέλθει στη ζωή.
Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΠΟΤΕ Η ΙΔΙΑ. ΤΗ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΞΥΠΝΑΓΑΜΕ ΚΑΙ ΗΜΑΣΤΑΝ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ, ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΝΟΣΟΚΟΜΟΙ, ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΗΜΟΥΝ Η ΦΙΛΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ Η ΜΙΚΡΗ ΤΗΣ ΑΔΕΡΦΗ. ΥΠΗΡΧΑΝ ΜΕΡΕΣ ΠΟΥ ΨΑΧΝΑΜΕ ΤΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟ ΛΥΚΕΙΟ ΣΕ ΟΛΟ ΤΟ ΣΠΙΤΙ, ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΤΑ ΒΡΙΣΚΑΜΕ ΝΕΥΡΙΑΖΕ ΠΟΛΥ ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΕΧΑΝΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΩΡΑ ΣΤΟ ΜΑΘΗΜΑ.
Μετά από όλα αυτά και χωρίς καμία γραφειοκρατία μου δώσανε το πρώτο μου περιστατικό. Έπρεπε να ξαναφύγω και να ταξιδέψω προς έναν άγνωστο για μένα προορισμό, ένα χωριό κάπου στο Wiltshire.
Στα χέρια μου κράταγα τον φάκελο του ασθενούς που δεν είχα προλάβει να διαβάσω. Τον άνοιξα. Έγραφε:
Dr Patricia. 91 χρονών. Άνοια.
Λαμπρά. Σκέφτηκα.
Το ιστορικό συνέχιζε κάπως έτσι:
Έχει αρθρίτιδα, ακράτεια και μανία καταδίωξης. Επιθετική καθώς έχει κακοποιήσει λεκτικά και σωματικά πρώην νοσοκόμους. Αρνείται να πάρει τα φάρμακα της. Ζει μόνη με δύο γάτες. Συγγενείς: μία εγγονή που ζει στην Ιρλανδία.
Περίφημα. Έχω και αλλεργία στις γάτες.
Άρχισα να φαντάζομαι τον Κing Κong με πι.
Oι γνώσεις μου για την άνοια περιορίζονταν στο ότι ηλικιωμένοι φεύγουν από το σπίτι, ξεχνάνε πού μένουνε και ύστερα τους ψάχνουνε στο silver alert.
Όλα άλλαξαν όμως την ημέρα που την συνάντησα από κοντά.
Το σπίτι βρισκόταν σε ένα μικρό, απομονωμένο, καταπράσινο χωριό, περιτριγυρισμένο από φάρμες και χωράφια. Απέξω ήταν παρκαρισμένο ένα ασθενοφόρο. Χτύπησα το κουδούνι.
Η κοπέλα που θα αντικαθιστούσα μου άνοιξε. Η γιαγιά ήταν στο σαλόνι με δύο γιατρούς.
«Βγήκε έξω και άρχισε να τρέχει γυμνή στους δρόμους, πήγα να την σταματήσω και μου πέταξε ένα μαχαίρι που είχε κρύψει στην ρόμπα της. Στο λέω δεν θα αντέξεις ούτε δύο μέρες» μου είπε και έφυγε. Ωραία ξεκινάμε, σκέφτηκα.
Όταν έφυγαν οι γιατροί μπήκα στο σαλόνι. Ο χώρος όπως και όλο το σπίτι ήταν ασφυκτικά γεμάτος με βιβλία, άπειρη χαρτούρα και άχρηστα αντικείμενα. Από τους τοίχους κρέμονταν σπάνιοι πίνακες μαζί με αμέτρητα πτυχία και βραβεία.
Η Patricia υπήρξε μια λαμπρή επιστήμονας στο χώρο της καταπολέμησης του καρκίνου, είχε ιδρύσει κλινικές στην Αγγλία και ήταν από τις πρώτες γυναίκες που ταξίδεψαν παγκοσμίως (και στην Ελλάδα) για αυτόν το σκοπό. Όλα αυτά πριν της χτυπήσει η άνοια την πόρτα.
Εκεί λοιπόν κάθονταν σε έναν μικρό μπλε καναπέ μια γυναίκα ηλικιωμένη, αρκετά αδύνατη, με κατάλευκα μαλλιά. Φόραγε μια ροζ ρόμπα και ένα ζευγάρι μεγάλα γυαλιά, στα πόδια της ήταν ξαπλωμένα δύο γατιά. Κοιτούσε έξω από το παράθυρο σαν κάτι να σκεφτόταν.
Πήγα και έκατσα στον καναπέ απέναντι της. «Γεια σου» της είπα «Με λένε Άννα». «Χάρηκα» μου απάντησε και συστήθηκε. Ξεκίνησα να την ρωτάω ένα κάρο πράματα.
Μου απαντούσε με μεγάλη ευχαρίστηση. Μείναμε για πολλές ώρες συζητώντας. Κάποια στιγμή την πήρε ο ύπνος. Πάει η πρώτη μέρα σκέφτηκα.
Τελικά έμεινα μαζί της για πάνω από δύο μήνες και αν μπορούσα θα έμενα κι’ άλλο.
Τα πράματα δεν ήταν εύκολα. Στο σπίτι ήμασταν δύο άτομα για να την προσέχουμε, εγώ το πρωί και η άλλη αποκλειστική το βράδυ. Από ένα σημείο και μετά όμως η Patricia άφηνε μόνο εμένα να την αλλάζω, να την κάνω μπάνιο και να της δίνω τα φάρμακα της.
Όταν θύμωνε και ξέσπαγε μέσα στη νύχτα, ξύπναγα και πήγαινα να την ηρεμήσω. Αντί για δέκα ώρες που ήταν η βάρδια μου, στην ουσία δούλευα εικοσιτέσσερις. Πολλές κοπέλες έφυγαν και ήρθαν όλον αυτόν τον καιρό. Από ένα σημείο και μετά όμως είχαμε δημιουργήσει τέτοιον δεσμό που δεν μπορούσα να την αφήσω μόνη της με κανέναν άλλον.
Η καθημερινότητα δεν ήταν ποτέ η ίδια. Τη μια μέρα ξυπνάγαμε και ήμασταν επιστήμονες, την άλλη νοσοκόμοι, κάποιες φορές ήμουν η φίλη της από το σχολείο και άλλες η μικρή της αδερφή.
Υπήρχαν βράδια που βγαίναμε έξω μες στο κρύο ψάχνοντας για τράπεζα ή για μαγαζί με υφάσματα στους αγρούς και τα λιβάδια.
Υπήρχαν μέρες που ψάχναμε τα παπούτσια της από το λύκειο σε όλο το σπίτι, και όταν δεν τα βρίσκαμε νευρίαζε πολύ γιατί θα έχανε την πρώτη ώρα στο μάθημα.
Χρειαζόμουνα τουλάχιστον μια ώρα για να την κάνω μπάνιο και άλλη μία για να την ντύσω. Κάθε μέρα έπλενα τα ρούχα της και τα χαλιά καθώς ξεχνούσε να πάει τουαλέτα και λέρωνε τα πάντα στο σπίτι.
Της μαγείρευα δυο και τρεις φορές την μέρα αφού δεν θυμόταν ότι μόλις είχε φάει. Έφτιαχνα καφέ και για τις δυο μας και καθόμασταν στο σαλόνι.
Βλέπαμε τηλεόραση, ακούγαμε ραδιόφωνο, ζωγραφίζαμε παρέα και πολλές φορές προσπαθούσε να μου μάθει να ράβω στην παλιά της ραπτομηχανή.
ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΣΕ ΜΑΘΑΙΝΕΙ ΠΟΛΛΑ ΠΡΑΜΑΤΑ. ΑΥΞΑΝΕΙ ΤΙΣ ΑΝΤΟΧΕΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΚΟΝΙΖΕΙ ΤΗΝ ΥΠΟΜΟΝΗ ΣΟΥ. ΑΝΑΘΕΩΡΕΙΣ ΣΧΕΔΟΝ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. ΕΚΤΙΜΑΣ ΑΛΛΙΩΣ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ. ΣΥΜΠΟΝΑΣ ΒΑΘΙΑ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ ΗΛΙΚΙΑ.
Χριστούγεννα και Πρωτοχρονιά έκανα εκεί. Μαζί με την Patricia και τα δύο γατιά. Ο νέος χρόνος μας βρήκε μπροστά από το τζάκι να πίνουμε τσάι και να προσπαθούμε να μεταφράσουμε ένα παλιό γράμμα από έναν Γάλλο θαυμαστή της.
Θυμάμαι εκείνο το βράδυ μου είπε ότι θα ήθελε κάθε μέρα να ήταν Χριστούγεννα, ότι τα λάτρευε από μικρή και μου διηγήθηκε αρκετές ιστορίες από τη ζωή της.
Για όλον αυτόν τον καιρό ήταν η οικογένεια μου. Δεν ήταν ασθενής, δεν ήμουν νοσοκόμα. Ήταν η γιαγιά μου και ήμουν η εγγονή της.
Οι γιατροί έμειναν έκπληκτοι με την αλλαγή στη συμπεριφορά της. Ειδικά όταν τους είπα ότι παίρνει κανονικά πλέον τα φάρμακα της.
Δεν ήταν λίγες οι φορές που χανόταν τελείως στον κόσμο της και οι καταστάσεις γινόντουσαν πολύ ζόρικες, δεν σκέφτηκα όμως λεπτό να την παρατήσω και να φύγω.
Μια φορά μπήκε στο δωμάτιο της, το οποίο μόλις είχα καθαρίσει και άρχισε να σκαλίζει τα πράματα της.
Όταν βγήκε έξω, φορούσε μια γούνα από αλεπού, πέρλες στο λαιμό, ένα γαμήλιο καπέλο και μόνο ένα παπούτσι.
Στο δεξί της χέρι κρατούσε μια οδοντόβουρτσα και στο αριστερό μια φωτογραφία. Με πλησιάζει και μου λέει: «Νομίζω είναι ένα κορίτσι που μένει μαζί μας και είναι από αυτό το μέρος.
Βρήκα αυτό και θέλω να της το δώσω να χαρεί» μου λέει και μου δείχνει τη φωτογραφία. Ήταν η Ρόδος. Μια παραλία και μια ελληνική ομπρέλα. Σηκώθηκα, την φίλησα στο μάγουλο και είπα «Θα της το δώσω εγώ».
Μια τέτοια εμπειρία σε μαθαίνει πολλά πράματα. Αυξάνει τις αντοχές σου και ακονίζει την υπομονή σου. Αναθεωρείς σχεδόν τα πάντα. Εκτιμάς αλλιώς το χρόνο και την πραγματικότητα. Συμπονάς βαθιά την Τρίτη Ηλικία.
Αντιλαμβάνεσαι το τρωτό του ανθρωπίνου σώματος και πνεύματος. Καταλαβαίνεις ότι δεν περνάνε όλα από τα χέρια σου, δεν ορίζεις το μέλλον και δεν μπορείς να έχεις τον πλήρη έλεγχο της ζωής σου.
Από ένα απλό ταξίδι επαγγελματικής αποκατάστασης κατέληξε σε ταξίδι αυτογνωσίας και αυτοσυνείδησης. Ένα ταξίδι ζωής. Μια σχέση ζωής.
Την ημέρα του αποχαιρετισμού η Patricia καθόταν στο σαλόνι στον ίδιο μικρό μπλε καναπέ. Την πλησίασα και γονάτισα δίπλα της. Της έπιασα τα χέρια και την ευχαρίστησα για όλα. Έτρεμε. Μου ευχήθηκε καλό ταξίδι και μου έδωσε τις ευχές της.
Την αγκάλιασα σφιχτά και της έδωσα ένα μεγάλο φιλί. Έβγαλα από την τσάντα μου μια χριστουγεννιάτικη ζωγραφιά που της είχα φτιάξει πριν πολύ καιρό και την κόλλησα πάνω από το τζάκι. «Merry Christmas Patricia» της είπα και το πρόσωπο της έλαμψε από χαρά.
Στο αεροπλάνο του γυρισμού κάθισα δίπλα με μια κοπέλα, Ελληνίδα, στην ηλικία μου. Γύρναγε για λίγες διακοπές από το πανεπιστήμιο που έκανε μεταπτυχιακό. Πιάσαμε την κουβέντα.
Όταν με ρώτησε τι έκανα στην Αγγλία της είπα πως πρόσεχα ηλικιωμένους. «Τι είχαν;» με ρώτησε . «Άνοια» της είπα. «Δηλαδή, πώς ήταν;» απόρησε. «Θα προσπαθήσω να σου εξηγήσω αλλά θα το καταλάβεις, μόνο όταν το ζήσεις» απάντησα.
