Με αφορμή το απαράδεκτο περιστατικό που έλαβε χώρα στην Αιδηψό με τον βασανισμό της γάτας από νεαρό άνδρα, ο Νίκος Μουτσινάς θέλησε να ξεσπάσει μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram καθώς όπως είπε αναγκαζόμαστε κάθε φορά να μιλάμε για τα ίδια.
Μάλιστα σχολίασε με πολύ αρνητικό τρόπο το γεγονός πως ενώ όλοι ζητάμε να επιστρέψουμε στην «κανονικότητα», δεν έχουμε κατά νου πόσο άσχημη είναι στην πραγματικότητα.
Οργή του Νίκου Μουτσινά για το περιστατικό στην Αιδηψό
«Μιλάμε συνεχώς για τα ίδια θέματα. Για την ισότητα, την ανθρωπιά, την κοινή λογική, που δυστυχώς απουσιάζει, τον σεβασμό και άλλες αξίες. Από τότε που ξεκίνησε η πανδημία αποζητούμε να γυρίσουμε στην κανονικότητα. Αγαπητοί μου… η κανονικότητα, όπως εύχομαι να έχουμε καταλάβει, δεν ήταν καθόλου ωραία. Ήταν γεμάτη λανθασμένες αλήθειες, σάπια πιστεύω, απαρχαιωμένες απόψεις και μία πραγματικότητα που βαθιά στην ουσία της, ήταν εφιάλτης.
Κάθε μέρα έρχεται ένα καινούργιο συμβάν να μας το θυμίσει. Δεν αρκεί να σοκαριστούμε. Ας το αποδεχτούμε. Έχουν γίνει λάθη. Το μόνο που μας συμφέρει είναι να κάνουμε αλλαγές. Στην τελική, ζούμε τα αποτελέσματα του τρόπου που είχαμε επιλέξει και όπως φαίνεται δεν μας αρέσουν. Ας δώσουμε την ευκαιρία και σε έναν άλλον τρόπο, να μας δείξει διαφορετικά αποτελέσματα. Και για να τα λέω με το όνομά του και πιο απλά. Ας ξεκολλήσουμε. Την μία είναι μία γυναίκα, μετά ένας μαθητής, μία μαθήτρια, την άλλη μικρά παιδιά, την επόμενη μικρά ζώα. Δεν ξέρω τι να περιμένουμε. Δεν μπόρεσα να κρατηθώ άλλο», έγραψε χαρακτηριστικά ο παρουσιαστής.
Σε μεγάλο ιδιωτικό θεραπευτήριο των Αθηνών νοσηλεύεται το τελευταίο διάστημα ο Δάκης.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της Espresso, η υγεία του αγαπημένου τραγουδιστή, ο οποίος εδώ και χρόνια πάσχει από καρκίνο, έχει επιδεινωθεί.
Αν και ο ίδιος εδώ και δύο χρόνια προσπαθεί να δίνει κουράγιο σε όλους τους καρκινοπαθείς, η κατάσταση της υγείας του φαίνεται να είναι αρκετά εύθραυστη, όπως ο ίδιος λέει και στους συναδέλφους του, που αγωνιούν για την κατάστασή του και επικοινωνούν μαζί του, όποτε αυτό είναι εφικτό, για να μάθουν νέα για την κατάσταση της υγείας του.
Τι είχε δηλώσει ο Δάκης για την περιπέτεια με τον καρκίνο
“Είχα ένα μικρό καρκίνο στο παχύ έντερο, αλλά με πρόλαβαν οι γιατροί και τη γλίτωσα. Ένα βράδυ ξεκίνησαν ξαφνικά φοβεροί πόνοι στην κοιλιά. Πήγα στο νοσοκομείο και οι γιατροί είδαν ότι είχε φράξει το έντερό μου. Αποφάσισα να τον βγάλουν, αλλά χειρουργώντας τον είδαν μια κύστη στο συκώτι και νόμιζαν ότι ήταν η μετάσταση. Περιμέναμε έξι μήνες, έκανα χημικοθεραπείες και τη γλίτωσα. Δεν μου είπαν και καλύτερα. Ήταν περισσότερο σοβαρό από ότι είχε μαθευτεί…”, είχε πει ο Δάκης σε συνέντευξή του το 2018.
H «φωνή του Πολυτεχνείου» εξακολουθεί να παραμένει μία ενεργή πολίτης μοιράζοντας τον χρόνο της μεταξύ Λονδίνου, Μονακό και Αθήνας – Χωρίς να απαρνιέται το παρελθόν της, δηλώνει αριστερή που βλέπει τα πράγματα από μια πιο ανοιχτή οπτική γωνία και συμμετέχει στα διοικητικά συμβούλια πολυθνικών οργανισμών και ελληνικών εισηγμένων ομίλων – Ο ρόλος που έπαιξε η επιτυχημένη θητεία της στην Κομισιόν
H «μετάβαση» από την Αριστερά στο… Rockefeller Brothers Foundation, το φιλανθρωπικό ίδρυμα της οικογένειας-«συνώνυμο» του καπιταλισμού στην αμερικανική μητρόπολη, ή και στα πριγκιπικά σαλόνια του Prince Albert II of Monaco Foundation σίγουρα ξενίζει τους περισσότερους.
Η Μαρία Δαμανάκη, ωστόσο, που πλέον κινείται μεταξύ Λονδίνου, Μονακό και Αθήνας, έχει φροντίσει εδώ και χρόνια να απενοχοποιήσει την προσωπική της εξέλιξη, δηλώνοντας ήδη από το 2009 ότι «δεν είμαι λιγότερο αριστερή απ’ ό,τι ήμουν στα 20 μου, απλώς θεωρώ ότι έχει ανοίξει η οπτική μου γωνία». Υπό αυτή την έννοια δεν την απασχόλησε ποτέ να μείνει προσκολλημένη στο παρελθόν, όσο ένδοξο κι αν ήταν. «Με ενδιέφερε να μείνω ζωντανή μετά. Οχι να φανώ αντάξια του παρελθόντος μου, αλλά να κρατήσω την ισορροπία μου, να μην αγκιστρωθώ σε ένα εικόνισμα, σε μια φωνή», έχει πει.
Σε διαδήλωση για την επέτειο του Πολυτεχνείου δίπλα στον Μίκη Θεοδωράκη
Ισως γιατί δεν όφειλε -και δεν οφείλει βέβαια- να αποδείξει κάτι παραπάνω σε κανέναν. Αλλωστε, όταν χρειάστηκε, στα μακρινά πλέον χρόνια της τυραννίας στη χώρα, όταν «όλα τα σκιαζε η φοβέρα», εκείνη δεν φοβήθηκε. Μόλις στα 21 της, στάθηκε όρθια και ταυτίστηκε μέσω της αντιδικτατορικής δράσης της και της φωνής της με το «Εδώ Πολυτεχνείο» και τον αγώνα «των ελεύθερων αγωνιζόμενων φοιτητών, των ελεύθερων αγωνιζόμενων Ελλήνων». Οταν η εξέγερση έληξε με την αιματηρή εισβολή του τανκ και των δυνάμεων καταστολής, η Δαμανάκη ήταν και πάλι «παρούσα» καθώς συνελήφθη από τη χούντα, βασανίστηκε και φυλακίστηκε στο διάστημα από τον Νοέμβριο του 1973 μέχρι τον Ιούλιο του 1974. Θα μπορούσε, λοιπόν, να επαναπαυθεί στο αγωνιστικό διαβατήριο, εξασφαλίζοντας απλά μια πολιτική καριέρα, όπως έπραξαν αρκετοί άλλοι.
Η ίδια ωστόσο, όπως φάνηκε από τη διαδρομή της, δεν ανήκε ποτέ σε αυτούς που… κάθονται ήσυχα. Η Μαρία Δαμανάκη είχε πάντα τον τρόπο να ξεχωρίζει, όπως παραδέχονται εχθροί και φίλοι. Με τη γοητεία της νιότης που σε συνδυασμό με τις δάφνες της εξέγερσης του Πολυτεχνείου καθιστούσαν την παρουσία της θελκτική, αλλά και επιβλητική, ήταν αδύνατο να περάσει απαρατήρητη. Είτε στη Βουλή, όταν εκλέχτηκε το 1977 με το ΚΚΕ στα 25 της, ως το νεαρότερο σε ηλικία μέλος στην Ιστορία του Ελληνικού Κοινοβουλίου, είτε στις διάφορες φορτισμένες πολιτικά εκδηλώσεις της Μεταπολίτευσης.
Ξεχωριστή παρουσία
Η συμπάθεια και η εκτίμηση του Χαρίλαου Φλωράκη στο πρόσωπό της ήταν αρκετή για να ανοίξει τη δική της περπατησιά στα δύσβατα κομματικά «μονοπάτια» του Περισσού. Παράγοντες της εποχής θυμούνται ακόμη με πόση περηφάνεια ο Χαρίλαος τη συνόδευε, για παράδειγμα, στους κήπους του Προεδρικού Μεγάρου κατά τις δεξιώσεις για την αποκατάσταση της Δημοκρατίας. Ηταν ακόμη η εποχή που στο θυελλώδες πέρασμά της προκαλούσε τον θαυμασμό των συντρόφων της, αλλά και των αντιπάλων… Από τότε κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι.
Η κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα όπως και η ίδια άλλαξαν. Το μόνο που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί είναι ότι πρόκειται για μια γυναίκα που πέτυχε πολλές πρωτιές. Εκτός από πιο «φρέσκια» βουλευτίνα, όπως προαναφέρθηκε, ήταν και η πρώτη γυναίκα που διετέλεσε αντιπρόεδρος της Βουλής μεταξύ 1986-1990. Εναν χρόνο μετά, το 1991, έγινε η πρώτη γυναίκα που εξελέγη πρόεδρος πολιτικού κόμματος στην Ελλάδα, και μάλιστα μόλις στα 39 της χρόνια. Αναδείχθηκε πρόεδρος του κόμματος μετά από πρόταση του Χαρίλαου Φλωράκη και του Λεωνίδα Κύρκου, αλλά μετά την αποχώρηση και τη διάσπαση του ΚΚΕ ακολούθησε την ανανεωτική πτέρυγα παραμένοντας στον ΣΥΝ. Στις εκλογές του 1993 χρεώνεται την πρώτη βαριά ήττα καθώς ο Συνασπισμός δεν κατάφερε να συγκεντρώσει το ποσοστό 3% και έμεινε εκτός Βουλής. Ακολούθησε η παραίτησή της από την αρχηγία.
Mε τον Χαρίλαο Φλωράκη,ο οποίος της είχε μεγάλη αδυναμία
Στη συνέχεια στράφηκε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση διεκδικώντας, χωρίς επιτυχία, τον δημαρχιακό θώκο της Αθήνας, το 1994, με τον Συνασπισμό και το 1998 με την υποστήριξη τόσο του ΣΥΝ όσο και του ΠΑΣΟΚ, με το οποίο μετά την επικράτηση του Κώστα Σημίτη ανέπτυξε έντονο φλερτ. Το παρασκήνιο ήταν πλούσιο και σε αυτή την περίπτωση, αφού πρώτα αποδέχτηκε την πρόταση του ΠΑΣΟΚ, με τον ΣΥΝ σχεδόν να «σύρεται» στην υποστήριξή της. Παρ’ όλα αυτά, το 2000 επανεξελέγη βουλευτής με τον Συνασπισμό. Ο εσωκομματικός «κλεφτοπόλεμος» με την τότε ηγεσία του κόμματος υπό τον Νίκο Κωνσταντόπουλο, με επίκεντρο τις απόψεις της περί του μονόδρομου για τη σύμπλευση με το ΠΑΣΟΚ και τη «συμφιλίωση της Αριστεράς με τη διαχείριση της εξουσίας», όταν ο Συνασπισμός βρισκόταν στο 3,2% και αναζητούσε ερείσματα σε πιο ριζοσπαστικές δυνάμεις, την κατέστησαν κόκκινο πανί. Σταθερά και με πολλές αφορμές φάνηκε ότι η γραμμή της ηγεσίας και η δική της ήταν παράλληλες χωρίς να συναντώνται πουθενά.
Ετσι, τον Οκτώβριο του 2003 πήρε «διαζύγιο» από το κόμμα του οποίου ηγείτο λίγα χρόνια πριν, παραιτούμενη από βουλευτής, «αλλά όχι και από την πολιτική ζωή». Πράγματι, λίγο αργότερα ακολούθησε η μεταπήδηση στο ΠΑΣΟΚ, μετά την εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου. Με αυτή τη «σημαία» επέστρεψε στη Βουλή από το 2004 μέχρι τον Φεβρουάριο του 2010. Στον εξαετή «πράσινο» κύκλο της διετέλεσε μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του Κινήματος, αλλά και επικεφαλής της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του στις Επιτροπές Κοινωνικών Υποθέσεων, Παιδείας, Πολιτισμού και Περιβάλλοντος. Τον Νοέμβριο του 2009 ο Γιώργος Παπανδρέου τής έδωσε το «κλειδί» για να ανοίξει ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή της, καθώς ανακοίνωσε από τις Βρυξέλλες όπου βρισκόταν για τη σύνοδο κορυφής της Ε.Ε. ότι την ορίζει στη θέση της κοινοτικής επιτρόπου που δικαιούται η χώρα μας. Η θητεία της στην Κομισιόν, ως Επιτρόπου αρμόδιας για θέματα Θαλάσσιας Πολιτικής και Αλιείας, ήταν, κατά κοινή ομολογία, ιδιαίτερα επιτυχημένη.
H Μαρία Δαμανάκη εξελέγη το 1977 με το ΚΚΕ στα 25 της, ως το νεαρότερο σε ηλικία μέλος στην Ιστορία του Ελληνικού Κοινοβουλίου
Από το 2010 έως το 2014 η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υιοθέτησε νέα πολιτική για την αλιεία, εισήγαγε την Ατζέντα για τη Γαλάζια Ανάπτυξη στην Ευρώπη, που δημιούργησε 1,6 εκατομμύριο νέες θέσεις εργασίας και 750 δισ. δολάρια εισόδημα, σε τομείς όπως ο παράκτιος τουρισμός, η ενέργεια των ωκεανών και η θαλάσσια βιοτεχνολογία, θέσπισε τη νομοθεσία για τη δημιουργία του κοινού πλαισίου για τον Θαλάσσιο Χωροταξικό Σχεδιασμό στα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ενωσης κ.ά. Σε κάθε περίπτωση, όμως, ήταν ευδιάκριτη η τομή στην πορεία της από την ώρα που ξέφυγε από τα εθνικά σύνορα για να θητεύσει στις Βρυξέλλες.
Ποιος μπορεί να ξεχάσει, για παράδειγμα, τη δήλωσή της, τον Μάιο του 2011, ως Επιτρόπου, με την οποία έθετε το δίλημμα «ευρώ ή δραχμή» για τη χώρα, προκαλώντας θύελλα αντιδράσεων. «Το σενάριο της απομάκρυνσης της Ελλάδας από το ευρώ βρίσκεται πλέον στο τραπέζι καθώς και η μεθόδευσή του. Εχουμε ιστορική ευθύνη να δούμε το δίλημμα καθαρά: Ή συμφωνούμε με τους δανειστές μας σε ένα πρόγραμμα σκληρών θυσιών με αποτελέσματα, αναλαμβάνοντας τις ευθύνες για το παρελθόν μας, ή επιστρέφουμε πίσω στη δραχμή», είχε πει τότε, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να κρατήσει σαφείς αποστάσεις, τον εκπρόσωπο της Κομισιόν να διαψεύσει κατηγορηματικά ότι έχει τεθεί θέμα εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, αλλά και τον, κατά κάποιο τρόπο, διάδοχό της στην ηγεσία του ΣΥΝ (και πλέον ΣΥΡΙΖΑ) Αλέξη Τσίπρα να αξιώνει από το βήμα της Βουλής την παραίτησή της…
Αυτή η πρωτόγνωρη τοποθέτηση, μεταξύ άλλων, έδειχνε, κατά τους παλαιούς της συντρόφους, πόσο καλά είχε ντυθεί με το ευρωπαϊκό της «κοστούμι», παίρνοντας οριστικό διαζύγιο από τις ρίζες της. Η προσωπική ζωή Στο φόντο αυτής της διαχρονικά απαιτητικής πολιτικής δράσης, η Μαρία Δαμανάκη έκανε τρεις γάμους που κατέληξαν σε ισάριθμα διαζύγια. Ο πρώτος με το παλαιό στέλεχος του ΚΚΕ, μετέπειτα της Ανανεωτικής Αριστεράς και νυν επιχειρηματία του χώρου των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας Δημήτρη Καραγκουλέ, ο δεύτερος με τον δημοσιογράφο Δημήτρη Δανίκα, με τον οποίο απέκτησαν δύο παιδιά, τον Θοδωρή και την Ελένη, και ο τρίτος -και αρκετά επεισοδιακός- με τον ηθοποιό Γιώργο Κιμούλη, με τον οποίο επίσης απέκτησε μία κόρη, τη Μαριάννα.
Παράλληλα με την πολιτική σταδιοδρομία της, ήδη από τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης, άρχισε να δραστηριοποιείται και επαγγελματικά. Εχοντας σπουδάσει χημικός μηχανικός στο ΕΜΠ, έπιασε την πρώτη της δουλειά, το 1974, στο εργοστάσιο αλουμινίου της Pechiney, ενώ την περίοδο 1975-76 εργάστηκε ως διοικητική υπάλληλος στο Τμήμα Σχεδιασμού Εισαγωγών-Εξαγωγών του υπουργείου Συντονισμού.
Η ευκαιρία να έρθει πάλι σε επαφή με το αντικείμενό της δόθηκε στο σύντομο διάστημα 2003-2004 που έμεινε εκτός Βουλής, όταν δούλεψε ως μηχανικός στο Τμήμα Ενέργειας και Διαχείρισης Απορριμμάτων της Ηλέκτωρ, θυγατρικής του ομίλου Ελλάκτωρ, που τότε βρισκόταν στον έλεγχο της οικογένειας Μπόμπολα. Το καλοκαίρι του 2014, στην Πάρο, τον αγαπημένο τόπο των διακοπών της, ήδη κατέστρωνε τα επόμενα βήματά της, έχοντας βάλει πλώρη για το Λονδίνο, όπου εκείνη την περίοδο ζούσαν και τα παιδιά της.
Οπως λεγόταν, δέχθηκε τρεις προτάσεις από διεθνείς οργανισμούς και επέλεξε, κατ’ αρχάς, το The Nature Conservancy, με το γραφείο της να είναι στα κεντρικά του παγκόσμιου περιβαλλοντικού οργανισμού στη βρετανική πρωτεύουσα. «Η ένταξή μου στο TNC αποτελεί για μένα μια πρόκληση. Οι ωκεανοί και οι θάλασσες ήταν πάντα το υπόβαθρο της ζωής μου, από τη γέννησή μου σε ένα νησί της Μεσογείου, την Κρήτη, μέχρι τον διορισμό μου ως Ευρωπαίας Επιτρόπου για τις θάλασσες», δήλωσε αναλαμβάνοντας τα νέα της καθήκοντα.
Πλώρη για τα Δ.Σ.
Στο TNC η Μαρία Δαμανάκη διετέλεσε Global Μanaging Director για τους Ωκεανούς από το 2014 έως το 2020. Παράλληλα, όμως, από τότε συμμετέχει στα διοικητικά συμβούλια περισσότερων από 10 πολυεθνικών οργανισμών και πρωτοβουλιών, αλλά και δύο επιχειρηματικών ομίλων. Συγκεκριμένα, συμπροεδρεύει στο UN Sustainability Committee για τη Γαλάζια Ανάπτυξη και στο Συμβουλευτικό Δίκτυο High-Level Panel για τους Ωκεανούς που ιδρύθηκε από την πρωθυπουργό της Νορβηγίας και άλλους δεκατρείς πρωθυπουργούς απ’ όλο τον κόσμο.
Είναι μέλος της πρωτοβουλίας Friends of Ocean Commission του World Economic Forum, αλλά και μέλος των διοικητικών συμβουλίων του Oxford Martin School Ocean Program του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, του Maritime Regions Forum και του Marine Stewardship Council (MSC). Ακόμη, εργάζεται ως ειδικός σύμβουλος στη SYSTEMIQ στο Λονδίνο, έναν όμιλο που ασχολείται με τη χάραξη στρατηγικής για τις επιχειρήσεις συμβατής με τα πρότυπα αειφορίας και βιώσιμης ανάπτυξης, ενώ συμμετέχει και στα διοικητικά συμβούλια του Paradise International Foundation, που εδρεύει στην Κίνα, του εμβληματικού για τις ΗΠΑ Rockefeller Brothers Foundation που εδρεύει στη Ν. Υόρκη, αλλά και του Prince Albert II of Monaco Foundation, Oceanographic Institute, που βρίσκεται φυσικά στο χλιδάτο Πριγκιπάτο.
Παρότι τα πολλαπλά της καθήκοντα από τις τόσες θέσεις την αναγκάζουν να διαμένει συχνά στο εξωτερικό και να ταξιδεύει ακόμη συχνότερα, η Μαρία Δαμανάκη από το 2020 και το 2021 συμμετέχει ως ανεξάρτητο μη εκτελεστικό μέλος και στα διοικητικά συμβούλια δύο γνωστών, ισχυρών και εισηγμένων επιχειρηματικών ομίλων, της Quest Holdings, συμφερόντων του πρώην προέδρου του ΣΕΒ Θ. Φέσσα και της Λάμψα Α.Ε., συμφερόντων της οικογένειας Λασκαρίδη, που ελέγχει, μεταξύ άλλων τα ξενοδοχεία «Μεγάλη Βρεταννία», «King George», αλλά και το νεοαφιχθέν «Athens Capital Hotel». Οπως προκύπτει μάλιστα από τα στοιχεία, παρά το βαρυφορτωμένο πρόγραμμά της είναι συνεπέστατη στις υποχρεώσεις της, καθώς συμμετέχει σε όλες τις συνεδριάσεις των Δ.Σ. των δύο ομίλων.
Είναι ενδεικτικό ότι το Δ.Σ. της Quest συνεδρίασε 51 φορές το 2021, ενώ η κυρία Δαμανάκη είναι ακόμη μέλος της Επιτροπής Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης και Βιώσιμης Ανάπτυξης, καθώς και της Επιτροπής Ανάδειξης Υποψηφίων και Εταιρικής Διακυβέρνησης. Σε ό,τι αφορά τις αποδοχές της από αυτά, στην Quest, με βάση την πολιτική αποδοχών τής αναλογούν αμοιβές 36.000 ευρώ ετησίως για τη συμμετοχή της στο Δ.Σ. και από 6.000 ευρώ για τη συμμετοχή της σε κάθε επιτροπή. Δεδομένου, όμως, ότι εξελέγη τον Ιούλιο του 2020, δηλαδή στα μέσα του έτους, οι αμοιβές της (για τη συγκεκριμένη χρονιά) ανήλθαν σε 20.500 ευρώ (18.000 ευρώ από το Δ.Σ. και 2.500 ευρώ από τις επιτροπές).
Στη Λάμψα Α.Ε., η πολιτική αποδοχών ορίζει ότι τα μη εκτελεστικά μέλη συμμετέχουν τιμητικά στο διοικητικό συμβούλιο και δεν λαμβάνουν αποδοχές, σταθερές ή μεταβλητές, ενώ αν συμμετέχουν σε επιτροπές ή αναλαμβάνουν καθήκοντα εκτός του πεδίου των αρμοδιοτήτων τους (ως απλάν μέλη του Δ.Σ,), «τότε δύνανται να λαμβάνουν πρόσθετη αμοιβή ανάλογα με το εύρος και τη σημασία των επιπρόσθετων αυτών καθηκόντων». Εξυπακούεται ότι η εταιρεία καλύπτει τα όποια έξοδα μετακίνησης και διαμονής. Με όλα αυτά, αρκετοί τής προσάπτουν ότι από ένα σημείο και μετά η στράτευσή της στον πολιτικό στίβο ξέμεινε από «αγνά υλικά» και εξελίχθηκε σε ένα κυνήγι θέσεων και δύναμης, επιβεβαιώνοντας τη ρήση του Οργουελ, ότι «η εξουσία δεν είναι μέσο, είναι σκοπός».
Είναι, όμως, έτσι τα πράγματα; Η «φωνή του Πολυτεχνείου» βράχνιασε και συμβιβάστηκε; Ή μήπως το γεγονός ότι δεν ακολούθησε την πεπατημένη αρκετών της γενιάς της και προτίμησε να δοκιμαστεί έξω από τον μικρόκοσμο της Ελλάδας την έθεσε στο στόχαστρο, τροφοδοτώντας εν μέρει τα περί μεταπήδησης από την Αριστερά των αγώνων στην «Αριστερά των σαλονιών»; Το βέβαιο είναι ότι επέδειξε σπάνια στοχοπροσήλωση, αλλά και μοναδική προσαρμοστικότητα σε κάθε ρόλο που ανέλαβε. Αυτή η στάση ζωής της τα -πολλά- τελευταία χρόνια, με τις επιλογές, τις ατυχείς δηλώσεις, αλλά και την ηχηρή σιωπή της, μοιάζει ασύμβατη με την εικόνα που οι άλλοι θέλουν να διατηρούν για εκείνη, παραπέμποντας στο μαχητικό κορίτσι της Μεταπολίτευσης.
Οπως είχε αφηγηθεί κάποτε, όταν ήταν παιδί στον Αγιο Νικόλαο της γενέθλιας Κρήτης, της άρεσε να παίζει με τα αγόρια στις αλάνες, γεγονός που επέσυρε την τιμωρία της από την οικογένειά της. Κι όμως, το ξανάκανε, γιατί της άρεσε κι ας γνώριζε ότι θα υπάρξει… αντίτιμο. «Αυτό είναι ένα μάθημα που μου έμεινε. Οτι δεν μπορείς να αγνοήσεις τους άλλους για να κάνεις το δικό σου. Αλλά μπορείς να κάνεις το δικό σου τόσο όσο είσαι διατεθειμένος να πληρώσεις», είχε πει.
Σοκ έχει προκαλέσει η είδηση του αιφνίδιου θανάτου του Βασίλη Ντινόπουλου, ο οποίος βρέθηκε νεκρός στο διαμέρισμά του στα Εξάρχεια, προκαλώντας θλίψη στην οικογένειά του και στα αγαπημένα του πρόσωπα.
Ο 33χρονος έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 1η Μαΐου, με τις εκτιμήσεις να αναφέρουν ότι έχασε τη μάχη για τη ζωή λόγω του διαβήτη τύπου Α. Το διαδίκτυο έχει «πλημμυρίσει» από σπαρακτικά μηνύματα για τον θάνατο του 33χρονου, με τους φίλους και τους γνωστούς του να μη μπορούν να πιστέψουν ότι ένας τόσο νέος άνθρωπος έφυγε από τη ζωή…
Ο αδελφός του Βασίλη Ντινόπουλου, Αναστάσιος-Οδυσσέας, μίλησε στην εκπομπή T-Live με την Τατιάνα Στεφανίδου και μεταξύ άλλων, για τον χαμό του, ενώ τόνισε πως ο αδερφός του ήταν πολύ χαρισματικός.
«Ο αδερφός μου ήταν μοναδικός, ήταν στον τομέα του, στην δουλειά του, σε ότι έκανε ήτανε πρώτος. Είχε βραβευτεί και τώρα πρόσφατα. Είχα βραβευτεί και στην ταινία Kala Azar ως location manager. Ήταν πάρα πολύ καλό παιδί, δεν ήταν κακός άνθρωπος. Είχε βοηθήσει πολύ κόσμο και τα παιδιά που δούλευε όλοι ήταν ευχαριστημένοι. Ήταν χαρισματικός», ανέφερε στην εκπομπή του Alpha ο Αναστάσιος-Οδυσσέας Ντινόπουλος.
Και συνέχισε: «Έπασχε από διαβήτη. Γενικά ταλαιπωριόταν αρκετά χρόνια και είχε βεβαρυμένο ιατρικό ιστορικό, το πάλευε, δυσκολευόταν αλλά το προσπαθούσε. Το επάγγελμά του ήταν αρκετά δύσκολο. Πας σε μέρη, επικοινωνείς, κλείνεις συμφωνίες, έχει τρέξιμο».
«Ο αδερφός μου είχε σπουδάσει κινηματογραφία. Σιγά σιγά, μόνος του, με πολλές θυσίες και κόπο, κατάφερε να είναι ο καλύτερος locaction manager στην Ελλάδα. Τώρα έκανε δουλειές και στο Χόλιγουντ. Το στρες και το άγχος που περνούσε ο αδερφός μου ήταν πολύ δύσκολο».
Όσον αφορά στο πώς έμαθε για την τραγική είδηση του θανάτου του αδερφού του, ο Αναστάσιος-Οδυσσέας Ντινόπουλος είπε: «Εμένα με κάλεσαν οι φίλοι του, αλλά είχαν καλέσει ήδη τον πατέρα μου και είχε πάει. Είχαν ανησυχήσει γιατί δεν είχε πάει στη δουλειά».
Δεν υπάρχουν λόγια για την τραγωδία που έζησε η οικογένεια της 4χρονης Κατερίνας που “έσβησε” το Σάββατο στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο Θεσσαλονίκης.
H ΠΕΡΙΠΈΤΕΙΑ ΤΗΣ ΥΓΕΊΑΣ ΤΗΣ 3ΧΡΟΝΗΣ ΠΟΥ ΚΑΤΈΛΗΞΕ ΣΕ ΤΡΑΓΩΔΊΑ
Η περιπέτεια που κατέληξε σε τραγωδία για το τρίχρονο κοριτσάκι ξεκίνησε τη Μεγάλη Τρίτη, όταν εισήχθη στο νοσοκομείο «Παπαγεωργίου» με πρήξιμο στον αστράγαλο. Μετά από λίγες ημέρες νοσηλείας η κατάσταση της υγείας του επιδεινώθηκε, με τους γιατρούς του νοσοκομείου να εξετάζουν ακόμη και την πιθανότητα της νόσου «Kawasaki» αναφέρει το thesstoday.gr.
Μετά τη βιοψία που πραγματοποιήθηκε, αποκλείστηκε τόσο το ενδεχόμενο οξείας συστηματικής αγγειίτιδας, όσο και εκείνο του long covid, καθώς εντοπίστηκαν αντισώματα στον οργανισμό του.
ΟΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ
Με την κατάσταση της υγείας του να χειροτερεύει, το τρίχρονο κοριτσάκι διακομίστηκε διασωληνωμένο το Σάββατο στο Ιπποκράτειο, στις 12 το μεσημέρι, όπου μέσα σε περίπου δυόμιση ώρες, κατέληξε.
Σύμφωνα με έγκυρες πληροφορίες του ThessToday.gr οι γιατροί δεν κατέληξαν σε διάγνωση, γεγονός που εγείρει ερωτήματα ως προς τα αίτια που επέφεραν τον θάνατο. Επίσης, οι ίδιες πληροφορίες αναφέρουν ότι το κοριτσάκι υπέστη και εγκεφαλικό οίδημα.
ΟΙ ΥΠΟΨΊΕΣ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΈΝΕΙΑΣ ΓΙΑ ΙΑΤΡΙΚΌ ΛΆΘΟΣ
Οι γονείς αρνούμενοι να πιστέψουν την τραγική εξέλιξη οδηγήθηκαν στο Αστυνομικό Τμήμα Τούμπας προκειμένου να καταθέσουν μήνυση για τον θάνατο του παιδιού τους, εκφράζοντας υποψίες περί ιατρικού λάθους.
“ΦΩΣ” ΣΤΑ ΑΊΤΙΑ ΤΗΣ ΤΡΑΓΩΔΊΑΣ ΘΑ ΡΊΞΕΙ Η ΝΕΚΡΟΨΊΑ
Σύμφωνα με πληροφορίες του ThessToday.gr αναμένεται να πραγματοποιηθεί νεκροψία – νεκροτομή, η οποία θα ρίξει «φως» στον θάνατο του παιδιού.
«ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΎΜΕ ΝΑ ΚΑΤΑΛΆΒΟΥΜΕ ΠΏΣ ΠΈΘΑΝΕ ΤΟ ΠΑΙΔΊ» ΛΈΕΙ Η ΓΙΑΓΙΆ
Η γιαγιά της μικρής Κατερίνας μίλησε στο newsit.grγια τη νοσηλεία της εγγονής της, ενώ αποδίδει ευθύνες στο νοσοκομείο «Παπαγεωργίου».
«Δεν μπορούμε να καταλάβουμε πώς έγινε. Το παιδί μας μέχρι την τελευταία στιγμή περπάταγε. Μας το ‘φαγαν οι γιατροί το παιδί μας» λέει χαρακτηριστικά. «Μπήκε Μεγάλη Τρίτη στο νοσοκομείο Παπαγεωργίου. Ούτε διάγνωση, ούτε τίποτα. Της έβαλαν μία πεταλούδα στο χέρι και όποτε είχε πυρετό 37,5-38 του έδιναν κάτι απλά αντιπυρετικά» προσθέτει η γιαγιά του παιδιού.
Μιλώντας στο newsit.gr, η κ. Κατερίνα εξηγεί ότι η εγγονή της «είχε περάσει κορονοϊό εδώ και δύο μήνες αλλά τώρα που μπήκε στο νοσοκομείο δεν είχε κορονοϊό. Το παιδί πόναγε το χεράκι και το ποδαράκι του. Είπαν ότι θα του κάνουν αξονική Μεγάλη Τρίτη, Μεγάλη Τετάρτη και τελικά την έκαναν την περασμένη Παρασκευή. Πήγαιναν στην γιατρό οι νοσοκόμες να την ρωτήσουν για τον πυρετό της μικρής και της ‘διναν μόνο αυτά τα αντιπυρετικά. Αυτό ήταν».
«Κάθε μέρα τους έλεγε ο γιος μου και η γυναίκα του να υπογράψουν να πάνε σε άλλο νοσοκομείο και εκείνοι τους έλεγαν ότι το παιδί πάει από το καλό στο καλύτερο. Και προχθές την Κυριακή το πρωί τους λένε ότι πρέπει να μπει στην εντατική το παιδί για να μην πειραχτούν τα όργανά του. Και μετά το πήγαν πεθαμένο, χωρίς τις αισθήσεις του στο Ιπποκράτειο για να αποφύγουν τις ευθύνες».
Η γιαγιά της 3χρονης συνεχίζει, μιλώντας στο newsit.gr λέγοντας «δεν ξέρω τι γράφει στην αιτία θανάτου. Εγώ έφυγα χθες από την Θεσσαλονίκη. Ο δικηγόρος μας πήρε την έκθεση των γιατρών και μας είπε αμέλεια γιατρών. Να το βρουν από τον Θεό! Αν φταίνε, θα πάρω το κουμπούρι και θα πάω να τους σκοτώσω να πάνε φυλακή».
Ο ελληνικός τουρισμός αναμένεται να επιστρέψει στα επίπεδα του 2019. Ποιοι, όμως, και κάτω από ποιες συνθήκες θα υποδεχθούν τα πολλά εκατομμύρια των ταξιδιωτών;
Την ώρα που ο ελληνικός τουρισμός δείχνει ότι θα επανέλθει στα επίπεδα του 2019, δηλαδή πριν από την πανδημία του κοροναϊού, από πολλές μεριές βγαίνει το ίδιο συμπέρασμα.
Οι τουρίστες θα είναι πολλά εκατομμύρια, αλλά αυτοί που θα κληθούν να τους εξυπηρετήσουν είναι – ίσως – λιγότεροι από ποτέ, ενώ όσοι έχουν ήδη προσληφθεί για βγάλουν τη σεζόν, όπως χαρακτηριστικά λέγεται η συγκεκριμένη περίοδος, φοβούνται ότι και πάλι οι συνθήκες εργασίας θα είναι από αποκαρδιωτικές μέχρι άθλιες.
Άλλωστε, οι καταγγελίες που έχουν έρθει τις τελευταίες ημέρες στη δημοσιότητα είναι αποκαλυπτικές, ενώ η κυβέρνηση έχει περιοριστεί μόνο σε συστάσεις στους εργοδότες της μεγαλύτερης βιομηχανίας της χώρας: του τουρισμού.
Για να αντιληφθούμε τα νούμερα των τουριστών που αναμένεται να δούμε, περισσότερες από ένα εκατομμύριο θέσεις σε εισερχόμενες διεθνείς πτήσεις έχουν προγραμματιστεί μέχρι στιγμής από τις αεροπορικές εταιρείες για το πρώτο 15νθήμερο του Μαΐου, σύμφωνα με το Recovery Tracker του Iνστιτούτου του Συνδέσμου Ελληνικών Τουριστικών Επιχειρήσεων (INSETE), το οποίο αντλεί στοιχεία από τον εξειδικευμένο σε θέματα αερομεταφορών οργανισμό OAG.
Ακόμα και τα γερμανικά ΜΜΕ
Το συγκεκριμένο παράδοξο – εκατομμύρια τουρίστες, λιγοστοί εργαζόμενοι – απασχολεί και τα γερμανικά ΜΜΕ. «Πολύ καλή αναμένεται η ελληνική τουριστική σεζόν φέτος το καλοκαίρι» αναφέρεται σε ρεπορτάζ του γερμανικού πρακτορείου ειδήσεων dpa στη Welt. «Όμως, ένα σύννεφο θολώνει τις φωτεινές προοπτικές. Σύμφωνα με τον αρμόδιο τουριστικό σύνδεσμο φέτος δεν μπόρεσαν να καλυφθούν οι περίπου 50.000 θέσεις εργασίας στην αρχή της σεζόν».
«Γιατί όμως ο τουριστικός κλάδος δεν είναι ελκυστικός, όταν στην Ελλάδα υπάρχουν 600.000 άνεργοι;» αναρωτιέται και η Deutsche Welle.
«Τα χρήματα που κερδίζονται το καλοκαίρι είναι αδύνατο να φτάσουν και τον χειμώνα. Το προσωπικό εξυπηρέτησης για παράδειγμα κερδίζει περίπου 1.000 ευρώ τον μήνα. Εργάζονται όμως επτά ημέρες την εβδομάδα, έως και δώδεκα ώρες τη μέρα κατά τη διάρκεια της σεζόν», σημειώνεται στο προαναφερόμενο ρεπορτάζ.
Σε αυτά προστίθενται τα ακριβά ενοίκια στις τουριστικές περιοχές πχ. σε Σαντορίνη, Μύκονο, Ρόδο, Κρήτη για τους εργαζομένους, «500 ευρώ για ελάχιστα τετραγωνικά μέτρα».
50.000 οι κενές θέσεις εργασίας – Ποιες περιοχές έχουν περισσότερες ελλείψεις
Στο ρεπορτάζ που αναφέραμε πριν τονίζεται ότι αυτή τη στιγμή υπολογίζεται ότι θα υπάρχουν 50.000 κενές θέσεις εργασίας. «Πάντως, ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας Τουρισμού – Επισιτισμού Γιώργος Χότζογλου δεν είναι αισιόδοξος για το μέλλον κι όπως λέει: «Αν φέτος είχαμε 50.000 ακάλυπτες θέσεις εργασίας, του χρόνου θα μπορούσαν να γίνουν 150.000″», τονίζεται.
Ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας δεν έχει σταματήσει να επισημαίνει το πρόβλημα εδώ και εβδομάδες. Ο κ. Χότζογλου σημείωσε στο thesstoday.gr ότι δικαιολογημένα υπάρχουν κενές θέσεις αφού πλέον οι εποχικά εργαζόμενοι έχοντας επίγνωση των συνθηκών εργασίας που θα αντιμετωπίσουν στις τουριστικές επιχειρήσεις, στρέφονται σε άλλους κλάδους εργασίας.
Οι περιοχές που απασχολούν τους περισσότερους εργαζόμενους και εντοπίζεται η έλλειψη προσωπικού είναι η Χαλκιδική, η Κρήτη, η Ρόδος, η Σαντορίνη και η Μύκονος. Σε κάθε σεζόν, ειδικά σε Μύκονο και Σαντορίνη, το προσωπικό αλλάζει 2-3 φορές μέσα σε λίγους μήνες μιας και δεν αντέχει τις συνθήκες εργασίας και παραιτείται.
Ποιοι είναι οι λόγοι
Σύμφωνα με τον κ. Χότζογλου, συγκεκριμένοι είναι οι κύριοι λόγοι που δεν επιλέγουν οι εποχικά εργαζόμενοι να δεχτούν μια θέση εργασίας την καλοκαιρινή σεζόν και τους οποίους προσπαθούν να καταπολεμήσουν.
Αρχικά, οι εργαζόμενοι όπως σεφ, μάγειρες και σερβιτόροι οι οποίοι έχουν τελειώσει τις αντίστοιχες σχολές, δεν άντεξαν δύο χρόνια τον εμπαιγμό της κυβέρνησης με την παράταση ή όχι των επιδομάτων ανεργίας τους χειμερινούς μήνες προκειμένου να επιβιώσουν.
Ένα ποσοστό αυτών αναζήτησε εργασία στο εξωτερικό ενώ ένα άλλο ποσοστό στράφηκε σε άλλους κλάδους. «Η συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων που αποφάσισε να μην ασχοληθεί φέτος με τον τουρισμό, δουλεύει ήδη με 8μηνες συμβάσεις στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης και με μισθούς 12 μήνες τον χρόνο», τόνισε ο κ. Χότζογλου.
Ο δεύτερος κύριος λόγος σοβαρής έλλειψης προσωπικού αφορά τις εξαντλητικές συνθήκες εργασίας με χαμηλές αποδοχές. «Οι εργοδότες διαφέρουν από επιχείρηση σε επιχείρηση. Δεν προσφέρουν όλοι ικανοποιητικούς μισθούς για να αποφασίσει ο εποχικά εργαζόμενος να μεταβεί σε νησί για εργασία.
Εργασία 7 ημέρες την εβδομάδα, 12 ώρες την ημέρα
Τουριστικές επιχειρήσεις, μάλιστα, με αγγελίες αναζητούν προσωπικό για το καλοκαίρι σε Μύκονο, Σαντορίνη και Πάρο, προτείνοντας επταήμερη εργασία, 10-12 ώρες την ημέρα με διαμονή και διατροφή και μισθό στα 700 ευρώ.
Οι συγκεκριμένοι μισθοί δεν είναι αντιπροσωπευτικοί για τέτοιες συνθήκες εργασίας και δικαιολογημένα δεν θα πάνε για δουλειά οι εργαζόμενοι. Πολλοί εργοδότες για να αποφύγουν την καταβολή των ενσήμων, βάζουν πλαφόν τα 100 ένσημα και μόλις ο εργαζόμενος τα αγγίξει τότε του ζητά να δουλέψει μαύρα», ανέφερε με δυσαρέσκεια ο πρόεδρος της ΠΟΕΕΤ.
Την ίδια ώρα οι καταγγελίες και συλλήψεις ξεκίνησε η τουριστική σεζόν στο Ηράκλειο της Κρήτης αφού ήδη, την πρώτη ημέρα εργασίας, διαπιστώθηκαν πάνω από 30 ανασφάλιστοι εργαζόμενοι.
«Δεχόμαστε καθημερινά τέτοιες καταγγελίες εργαζομένων στις τουριστικές περιοχές και απ’ ότι φαίνεται θα συνεχιστούν», δήλωσε ο πρόεδρος, τονίζοντας την ανάγκη για εντατικοποίηση των ελέγχων τους θερινούς μήνες στα νησιά προκειμένου να καταπολεμηθεί η «μαύρη» εργασία σε αντίξοες συνθήκες.
Σοκάρουν οι καταγγελίες από τη Μύκονο
Εργαζόμενη στη Μύκονο μίλησε στο mykonoslive.tv για τα όσα έζησε όταν δούλεψε το καλοκαίρι στο νησί.
Όπως αναφέρει το δωμάτιο που της παραχώρησε η επιχείρηση ήταν σε άθλια κατάσταση. Έπρεπε να μείνει σε ένα σπίτι που βρισκόταν σε σπηλιά με τα έπιπλα φαγωμένα από τα ποντίκια, και μαζί με τρεις άνδρες συναδέλφους της. Η ίδια μην μπορώντας να μείνει εκεί, κοιμόταν στο αυτοκίνητό της επί τρεις μήνες. Όπως λέει έκανε μπάνιο στις ντουζιέρες της παραλίας.
Τα χρήματα που παίρνει ένας εποχικός εργαζόμενος δεν αρκούν σε καμία περίπτωση για να εξασφαλίσει μόνος του τη διαμονή του. Αλλά τα καταλύματα που προσφέρουν οι επιχειρήσεις σε πολλές περιπτώσεις είναι άθλια. Η ίδια περιγράφει τις δυσκολίες και τους κινδύνους που αντιμετώπισε με το να ζει στο αυτοκίνητο και να μπορεί να είναι ταυτόχρονα αποτελεσματική στη δουλειά της. Μάλιστα, όπως καταγγέλλει, ο εργοδότης της δεν της κατέβαλε όλα τα δεδουλευμένα.
Σε συστάσεις έχει περιοριστεί η κυβέρνηση
Κυριάκος Μητσοτάκης και Βασίλης Κικίλιας είχαν πριν από μερικές ημέρες συνάντηση εν όψει του καλοκαιριού και της τουριστικής σεζόν που ξεκινάει.
«Ευελπιστούμε ότι το μακρύ καλοκαίρι του 2022 θα είναι εξαιρετικά προσοδοφόρο για επιχειρηματίες και εργαζομένους», είπε ο Κυριάκος Μητσοτάκης, ενώ τόνισε ότι είναι το πρώτο καλοκαίρι χωρίς περιορισμούς εδώ και τρία χρόνια.
Παράλληλα, έστειλε μήνυμα στους επιχειρηματίες του τουρισμού, οι εργαζόμενοι να συμμετέχουν στην αναπτυξιακή δυναμική του κλάδου, όχι μόνο με καλύτερες αποδοχές, αλλά και με απαρέγκλιτη τήρηση της εργατικής νομοθεσίας.
«Θα είμαστε ιδιαίτερα αυστηροί» ξεκαθάρισε, ενώ είπε ότι σύντομα θα γίνουν ανακοινώσεις για τη διεύρυνση των προγραμμάτων κοινωνικού τουρισμού, «ώστε οι άνθρωποι που αντιμετωπίζουν τις μεγαλύτερες δυσκολίες, λόγω της εισαγόμενης κρίσης, να μπορέσουν να κάνουν διακοπές με τη στήριξη του κράτους, με διαφάνεια και γρήγορους τρόπους».
Ο Βασίλης Κικίλιας, από τη δική του μεριά, σε αυτή τη συνάντηση, αλλά και σε άλλες παρεμβάσεις έχει ζητήσει από τους επιχειρηματίες να «προσέξουν» τους εργαζόμενους.
Χρειάζονται μέτρα και αυστηροί έλεγχοι
Όπως δείχνουν και οι δεκάδες χιλιάδες κενές θέσεις εργασίας, οι άνθρωποι που έχουν περάσει όλα τα προηγούμενα καλοκαίρια τους δουλεύοντας στο λιοπύρι, εξυπηρετώντας ντόπιους και ξένους τουρίστες, ενώ πληρώνονται με μισθούς που δεν τους φτάνουν για να βγάλουν τη χρονιά, δεν θα πειστούν ακούγοντας απλώς συστάσεις προς τους εργοδότες.
Αυτό που χρειάζεται, όπως επισημαίνουν και οι συνδικαλιστικοί φορείς στον τουρισμό, είναι αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας και ικανοποιητικοί μισθοί. Ταυτόχρονα, οι έλεγχοι στους εργοδότες χρειάζεται να είναι αυστηροί και τα πρόστιμα για τις παραβάσεις της εργατικής νομοθεσίας να είναι «τσουχτερά» και να εισπράττονται.
Έτσι, οι κενές θέσεις μπορούν να καλυφθούν και, μάλιστα, από το απαιτούμενο εξειδικευμένο προσωπικό για ποιοτικές υπηρεσίες εξυπηρέτησης των πολλών εκατομμυρίων επισκεπτών της χώρας. Τα «γκαρσόνια του Αιγαίου» έχουν ξυπνήσει…
Ο Θανάσης Βέγγος, ο «καλός μας άνθρωπος», σαν σήμερα μάς χάρισε μια μεγάλη στεναχώρια. Δεν το συνήθιζε, δεν το ήθελε, γέλιο απλόχερα επιθυμούσε να προσφέρει, αλλά στις 3 Μαΐου το 2011, ήταν κάτι πάνω από τις δυνάμεις του. «Έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 84 ετών, αφήνοντας πίσω του μια τεράστια κληρονομιά στον ελληνικό κινηματογράφο και τον πολιτισμό γενικότερα.
Από το ξεκίνημα ακόμα συνάντησε εμπόδια και δυσκολίες, αλλά ο Βέγγος «έτρεχε» για να ξεπεράσει κάθε τι που έμοιαζε ανυπέρβλητο σε άλλους. Ήταν άλλωστε τελειομανής. Το ξεκίνημα λοιπόν έγινε στην Μακρόνησο, το 1948-1950, όπου υπηρέτησε τη θητεία του ως «ανεπιθύμητος». Εκεί γνωρίστηκε με τον μετέπειτα γνωστό σκηνοθέτη Νίκο Κούνδουρο και το 1954 έγινε η αρχή παίζοντας στην ταινία «Μαγική Πόλη» του Κούνδουρου.
Τα επόμενα χρόνια «χτίζει» στον κινηματογράφο τον χαρακτήρα που γνωρίσαμε όλοι. Του αεικίνητου και γκαφατζή και όλα πήραν τον δρόμο του. Ο Θανάσης Βέγγος είπε να κάνει το βήμα παραπάνω και να δημιουργήσει μια δική του εταιρεία γέλιου, την «Θου-Βου ταινίες γέλιου», αλλά όσο ταλέντο είχε στην υποκριτική, άλλο τόσο του έλειπε από τη διαχείριση οικονομικών.
Όπως αναφέρει η «Μηχανή του Χρόνου», ένα από τα λάθη του ήταν, «για να ολοκληρώσει τις ταινίες του, προπωλούσε μετοχές, που συχνά ξεπερνούσαν το 100% της πραγματικής αξίας. Έφτανε στο σημείο να πουλήσει το 120% με 130% της ταινίας και στη συνέχεια να είναι υποχρεωμένος να πληρώνει το 30% ή το 20% επιπλέον».
Η φήμη του «κακοδιαχειριστή» στα οικονομικά όμως γρήγορα εξαπλώθηκε και πολλοί θέλησαν να το εκμεταλλευτούν. Όπως ένας ηλεκτρολόγος που του είχε πει πως η γυναίκα του ήταν έγκυος και ο Βέγγος του… δώρισε ποσοστά από μια ταινία του. Μετά την προβολή όμως αυτής, ο καλόκαρδος κωμικός δεν είχε χρήματα για να δώσει στον ηλεκτρολόγο και εκείνος τον κατήγγειλε και τον οδήγησε στα δικαστήρια.
Όσοι τον γνώριζαν καλά, ανέφεραν πως η οικονομική καταστροφή του Βέγγου επήλθε επειδή ήταν τελειομανής. Δεν λογάριαζε τα χρήματα σαν παραγωγός. Το μόνο που τον ενδιέφερε ήταν να έχει το επιθυμητό αποτέλεσμα.
Μπορούσε να γυρίσει δεκάδες φορές μία σκηνή, μέχρι να ολοκληρωθεί έτσι ακριβώς όπως ήθελε. Τότε όμως το φιλμ ήταν πολύ ακριβό και έπρεπε να πληρώνει με λεφτά που δεν είχε. Το είχε αναγνωρίσει βέβαια κάποια στιγμή, λέγοντας: «Θα ξέρεις βέβαια, ότι κάποτε έβαλα όλο το συνεργείο και ξεσκόνισε τις Θερμοπύλες! Ναι, μα τον Θεό! Καθαρίσαμε τις Θερμοπύλες για ένα γύρισμα. Αυτή η τελειότητα μόνο στο δικό μου κεφάλι υπάρχει. Αυτή η τελειότητα με έχει οδηγήσει δύο φορές στην καταστροφή»!
Παρά τις επιτυχίες στις ταινίες του όμως, δεν κατάφερε να αναχαιτίσει την πτώχευση. Οι δανειστές του τον πίεζαν, η εφορία τον κυνηγούσε και οι περισσότεροι φίλοι και συνεργάτες, του είχαν γυρίσει την πλάτη.
Έφτασε στο σημείο να χάσει το σπίτι του στην Κυψέλη όπου ζούσε με την οικογένειά του.
«Η στιγμή που ξεβίδωσα την πινακίδα με το όνομα της εταιρείας από τον τοίχο, δεν περιγράφεται. Ένιωθα σαν να ξηλώνω τα όνειρα μου. Όλα» είχε πει σε συνέντευξή του.
Ο Θανάσης Βέγγος κατάφερε να ορθοποδήσει οικονομικά πολλά χρόνια αργότερα, με τα οικονομικά του να αναλαμβάνει ένας φίλος και συνεργάτης του, ο Ντίνος Κατσουρίδης.
Θλίψη στον καλλιτεχνικό χώρο σκόρπισε ο θάνατους της ηθοποιού Άννας Μέγα, η οποία έδινε σκληρή μάχη με τον καρκίνο. Η δυσάρεστη είδηση έγινε γνωστή από τον σκηνοθέτη και συγγραφέα Βασίλη Ραΐση, με τον οποίο ήταν παντρεμένη τα τελευταία 15 χρόνια.
Τα λόγια του στον λογαριασμό του στο Facebook για τον χαμό της 59χρονης συζύγου του, ραγίζουν καρδιές.
”Άννα Μέγα (Αννούλα)
30/10/1963 – 1/5/2022
Από φοιτητές ακόμα, φίλη, ερωμένη, συντρόφισσα, σύντροφος, παρτενέρ στην άγουρη και την λιγότερο άγουρη τέχνη μας, σύμβουλος, αδελφή.
Τα τελευταία 15 χρόνια, όλα τούτα και η Γυναίκα μου.
5 χρόνια πριν, μπήκε ανάμεσά μας ο καρκίνος και μας έδεσε ακόμα πιο πολύ.
Στο νοσοκομείο, την τελευταία μέρα που επικοινωνούσε, ήμασταν όλοι οι αγαπημένοι της πάνω από το κρεβάτι της και μιλούσαμε σιγά, να μην την ενοχλούμε.
«Τι λέτε;» μας ρωτάει.
«Τίποτα αγάπη μου, απλά έχουμε πρόβλημα με την ασφάλεια του νοσοκομείου επειδή είμαστε πολλοί σε ένα δωμάτιο»
«Πείτε τους ότι θα φύγω εγώ»
Και έφυγες ψυχή μου. Βράδυ Πρωτομαγιάς.
Δεν ήθελες να σε κλαίω αγάπη μου, αλλά εγώ από εγωϊσμό κλαίω, εμένα λυπάμαι. Χωρίς την προσωπικότητά σου, την συντροφιά σου, το πνεύμα σου, την πελώρια αγάπη σου νιώθω ξαφνικά πιο φτωχός, νιώθω ανήμπορος.
Με όσα μου χάρισες όμως θα ξανασταθώ στα πόδια μου και θα σε περιέχω μέχρι να κλείσω τα δικά μου μάτια.
Ο Βασίλης σου”.
Αντιμέτωπος με ποινή φυλάκισης έως 10 έτη και πρόστιμο που μπορεί να φτάσει τις 50.000 ευρώ , σύμφωνα με το νέο έναν αυστηρό νόμο για την προστασία των ζώων που ψηφίστηκε το 2021, θα βρεθεί ο 30χρονος που συνελήφθη για την κακοποίηση της γάτας στην Αιδηψό.
Την ικανοποίηση της για την άμεση σύλληψη του “κτηνανθρώπου της Αιδηψού”, όπως τον χαρακτήρισε, εξέφρασε μέσω Twitter η βουλευτής της ΝΔ Φωτεινή Πιπιλή.
“Αισθάνθηκα υπερήφανη που ήμουν εισηγήτρια του νομοσχεδίου για τα ζώα συντροφιάς που αποδείχθηκε ο πιο αυστηρός και αποτελεσματικός από τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες” αναφέρει η κ. Πιπιλή.
Και καταλήγει:
“Με τη δική σας μεγάλη αποδοχή στο νόμο αυτό ξεπερνώ τα όσα αρνητικά και εχθρικά άκουσα ως εισηγήτρια από τους βουλευτές της αντιπολίτευσης αλλά και διάφορους φορείς που καταψήφισαν, γιατί το καλό πάντα νικάει”.
Η Ναταλία Γερμανού παραχώρησε συνέντευξη στο περιοδικό «Hello» και μίλησε για την πορεία της εκπομπής της, την προσωπική της ζωή, την μητέρα της και την συντροφικότητα.
Μιλώντας για την προσωπική της ζωή και την απόφαση να μην κάνει οικογένεια και παιδιά η ίδια απαντά: «Πολύ μεγάλο ρόλο στην απόφαση μου να μην κάνω παιδιά έπαιξε και το πως βίωσα τη δική μου παιδική ηλικία και εφηβεία, βλέποντας ότι η μητέρα μου εξαναγκάστηκε – εντός πολλών εισαγωγικών η λέξη – να με κάνει στα 19 της χωρίς να θέλει να αποκτήσει παιδί και πώς στη συνέχεια προσπαθούσε, με άτσαλο τρόπο, να με μεγαλώσει. Ερχόταν τα Σαββατοκύριακα – αφού με μεγάλωσε η γιαγιά μου – να με πάρει και καταλάβαινα την αμηχανία της. Ένα παιδί είναι σφουγγάρι, τα αντιλαμβάνεται όλα. Πότε εκνευριζόταν, πότε είχε ενοχές, άλλοτε έβαζε τα κλάματα και άλλοτε με έπαιρνε αγκαλιά. Όλα αυτά έπαιξαν ρόλο στο να πω: «Εγώ δεν θα κάνω τα ίδια στο δικό μου παιδί. Κι αν τα κάνω; Ασ’ το καλύτερα».
Στη συνέχεια απάντησε πως ορίζει εκείνη τον όρο συντροφικότητα και αν έχει αισθανθεί ποτέ αν «αυτός θα είναι το ταίρι μου μέχρι τέλους»; «Το έχω νιώσει κατά καιρούς», είπε για να συνεχίσει μιλώντας για το πώς έχει στο μυαλό της την ιδανική σχέση.
«Δεν ξέρω αν η σωστή λέξη είναι «μοναχικότητα» ή «ανεξαρτησία». Εγώ αγαπώ πολύ τη συντροφικότητα, προσπαθώ να φτιάξω ένα ιδανικό μοντέλο όπου η συντροφικότητα να περιλαμβάνει την ανεξαρτησία και των δύο. Ξέρω ότι ακούγονται κάπως αυτά που λέω, αλλά δεν απαιτώ να είμαι εγώ ανεξάρτητη και ο άλλος να μου μαγειρεύει και να με περιμένει στο σπίτι. Θα ήθελα ο καθένας να έχει χρόνο και χώρο για τον εαυτό του, όταν τους χρειάζεται, αλλά να είμαστε μαζί όταν το έχουμε ανάγκη. Αυτό είναι πολύ δύσκολο να το βρεις. Δεν είμαι μοναχικός λύκος. Αντίθετα, είμαι πολύ δοτικό πλάσμα, δίνω πολλή τρυφερότητα – και μου αρέσει να την εισπράττω -, απλώς είμαι και πολύ αυτοεξυπηρετούμενη, αν μπορώ να το πω έτσι. Μου αρέσει να έχω κάποιον αλλά δεν τον χρειάζομαι οπωσδήποτε για να είμαι ευτυχισμένη».
