Ο συνήγορος του κατηγορούμενου Ροδίτη χαρακτήρισε «μη αποτρόπαιο» το έγκλημα με θύμα τη νεαρή φοιτήτρια – Αντέδρασε η οικογένεια Τοπαλούδη

Κανένα ελαφρυντικό δεν αναγνώρισε το Μικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας στους δυο κατηγορούμενος για τη δολοφονία και τον βιασμό της νεαρής φοιτήτριας Ελένης Τοπαλουδη, κάνοντας δεκτή την πρόταση της εισαγγελέως της έδρας.

Μάλιστα, στο δικαστήριο επικράτησε ένταση όταν η οικογένεια της φοιτήτριας ακούγοντας τον συνήγορο του κατηγορούμενου Ροδίτη να χαρακτηρίζει μη αποτρόπαιο το έγκλημα, ξέσπασε: «Είσαι υπερασπιστής του φονιά! Τι λες ρε; Ντροπή σου! Τα κω@@@@@, τα τέρατα άκου δεν ήταν αποτρόπαιο» ήταν μερικά από τα όσα ακούστηκαν εντός της δικαστικής αίθουσας.

Οι φωνές των ατόμων που αντέδρασαν, συνεχίστηκαν και στους διαδρόμους του δικαστικού μεγάρου, όταν εξήλθαν για να ηρεμήσουν.

Πρόεδρος: Έχουν και αυτοί έναν πόνο…

Συνήγορος: Και το σέβομαι όσο δεν μπορεί αν φανταστεί κανείς…

Μάλιστα, οι φωνές των ατόμων που αντέδρασαν, συνεχίστηκαν και στους διαδρόμους του δικαστικού μεγάρου, όταν εξήλθαν για να ηρεμήσουν.

Η απόφαση για μη αναγνώριση των ελαφρυντικών στους δυο κατηγορούμενους ήταν ομόφωνη. Μάλιστα, όταν άκουσε την απόφαση η μητέρα της αδικοχαμαένης φοιτήτριας Κούλα Αρμουτίδου πλησίασε το εδώλιο όπου κάθονται οι δυο καταδικασθέντες και είπε στο Ροδίτη: «Να τους καμαρώσω θέλω… θέλω να σε δω».

Να μην αναγνωριστεί κανένα ελαφρυντικό στους δυο κατηγορούμενους είχε ζητήσει νωρίτερα και η εισαγγελέας. Συγκεκριμένα, η υπεράσπιση των κατηγορουμένων ζήτησε κατά περίπτωση την αναγνώριση των ελαφρυντικών του πρότερου σύννομου βίου, της μετέπειτα καλής συμπεριφοράς, της μετεφηβικής ηλικίας, της ειλικρινούς μεταμέλειας μετά την πράξη και της παραβίασης της εύλογης διάρκειας της δίκης.

Ακόμη, ζήτησε την εφαρμογή του 113 ΠΚ για τους νεαρούς ενήλικες δράστες. Η πολιτική αγωγή αποχώρησε από την αίθουσα υποστηρίζοντας πως η αγόρευση της υπεράσπισης εκφεύγει των ελαφρυντικών και επαναλαμβάνει ζητήματα ουσίας.

Λαμβάνοντας το λόγο η εισαγγελέας ζήτησε την απόρριψη των ελαφρυντικών τονίζοντας ότι πράγματι οι κατηγορούμενοι πληρούν τα ηλικιακά κριτήρια, πλην όμως «προκύπτει πως από τον τρόπο τέλεσης, το σχεδιασμό, τη μεθοδευμένη δράση και την απαξίωση της έννομης τάξης, ότι η πράξη δεν μπορεί να αποδοθεί σε μια μετεφηβική ανωριμότητα». Η εισαγγελέας έκανε λόγο για «συνειδητή επιλογή στα πλαίσια εγκληματικού σχεδίου», οποία «έλαβε χώρα για να ικανοποιηθεί με αρρωστημένο τρόπο η γενετήσια ορμή τους και να συγκαλυφθεί η εγκληματική τους πράξη».

Μάλιστα, όπως τόνισε η εισαγγελέας και οι δυο κατηγορούμενοι «για αρκετά χρόνια έκαναν χρήση ναρκωτικών παραβιάζοντας το νόμο», ενώ δεν προέκυψε ότι υπήρξε μεταμέλεια και ψυχική συντριβή για την πράξη. «Υπήρξε μια προσχηματική συγγνώμη για να δημιουργήσει τις προϋποθέσεις για τη χορήγηση του συγκεκριμένου ελαφρυντικού» ανέφερε η εισαγγελέας, επισημαίνοντας ότι φυγοδικούσαν επί μια βδομάδα και μόνο αφού οι αρχές κατέληξαν στον έναν κατηγορούμενο υπήρξε ομολογία. Τέλος, ως προς τη μείωση της ποινής για παραβίαση της εύλογης διάρκειας της δίκης, υποστήριξε ότι δεν έχει υπάρξει καθυστέρηση.

Ομόφωνα ένοχοι οι δύο κατηγορούμενοι – Σε κλάματα ξέσπασε ο πατέρας της φοιτήτριας

Στην ενοχή των δύο νεαρών κατηγορουμένων της υπόθεσης της Ελένης Τοπαλούδη, όπως κατηγορούνται, κατέληξε νωρίτερα σήμερα το Μικτό Ορκωτό Εφετείο της Αθήνας.

Δικαστές και ένορκοι έλαβαν ομόφωνα την απόφασή τους, στο άκουσμα της οποίας ο πατέρας της αδικοχαμένης φοιτήτριας ξέσπασε σε κλάματα.

Το δικαστήριο υιοθετώντας την πρόταση της εισαγγελέως που είχε προηγηθεί, επί της ουσίας ακολούθησε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία τόσο ο κατηγορούμενος αλβανικής καταγωγής όσο και ο Ροδίτης, καταδικάστηκαν για τα κακουργήματα της ανθρωποκτονίας από πρόθεση και του ομαδικού βιασμού σε βάρος της νεαρής φοιτήτριας το 2018 στη Ρόδο. 

Να σημειωθεί ότι η εισαγγελέας της έδρας μεταξύ άλλων στην αγόρευσή της είχε αναφέρει: «Η ανθρωποκτονία τελέστηκε και από τους δυο κατηγορούμενους προκειμένου να σωπάσει η κοπέλα. Αν κάποιος δεν ήθελε, θα καλούσε σε βοήθεια. Όλες οι μετέπειτα ενέργειες τους αποδεικνύουν ότι έγιναν όλα από κοινού, με σχέδιο και με δόλο». 

Σύμφωνα με την εισαγγελική πρόταση δεν υπήρξε συναίνεση από πλευρά του θύματος σε ερωτική συνεύρεση με τους κατηγορούμενους. «Εάν η Ελένη είχε συναινέσει σε όλο αυτό το σκηνικό θα ήταν ακόμη ζωντανή, θα είχαν τελειώσει όλα ήρεμα και ωραία. Όταν είδαν ότι αντέδρασε, άσκησαν βία και την εξανάγκασαν σε συνουσία. Σε πλήρη νηφαλιότητα αποφάσισαν να την εξοντώσουν. Τη χτύπησαν, τη βασάνισαν, την έριξαν ζωντανή στη θάλασσα για να την εξαφανίσουν», είπε η εισαγγελέας.

Υπενθυμίζεται ότι οι δύο κατηγορούμενοι κατά τις απολογίες τους στη δίκη έριχναν ο ένας τις ευθύνες στον άλλον για το στυγερό έγκλημα. Σε πρώτο βαθμό είχαν καταδικασθεί σε ισόβια για τη δολοφονία της κοπέλας και σε 15 έτη κάθειρξη ο καθένας για τον βιασμό της.

Τέλος, σήμερα το δικαστήριο απέρριψε αυτοτελείς ισχυρισμούς των κατηγορούμενων, ενώ η υπεράσπιση αυτή την ώρα ζητά την αναγνώριση των ελαφρυντικών. 

Στο δικαστήριο βρέθηκαν η Μάγδα Φύσσα και ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Βούτσης, ως ένδειξη συμπαράστασης στάσης στους γονείς της φοιτήτριας. Ακόμη στη δικαστική αίθουσα βρέθηκε και ο βουλευτής του ΜέΡΑ25 Κρίτων Αρσένης. 

Πηγή: protothema, newsit

Η μητέρα και ο αδερφός του 43χρονου άνδρα που «έσβησε» σε μία καρέκλα στα επείγοντα του νοσοκομείου Παπανικολάου, λίγες ώρες μετά το εξιτήριο που του έδωσαν οι γιατροί ξεσπούν για τον άδικο χαμό του.

«Ήταν ένα υγιέστατο παιδί, είχε γενέθλια την 1η Ιουνίου. Τίποτε δεν είχε, ήταν ένα γερό παλικάρι και τον έφεραν πεθαμένο. Ούτε ένα ποτήρι νερό δεν έδωσαν στο παιδί μου», είπε με λυγμούς η μητέρα του 43χρονου.

O αδερφός του άτυχου άνδρα κατήγγειλε ότι στη σορό του 43χρονου δεν υπήρχε καν σημάδι ένεσης, που να μαρτυρά ότι οι γιατροί του νοσοκομείου πήραν αίμα για να του κάνουν εξετάσεις.

«Δεν του έκαναν καν αιματολογικές. Εξετάστηκε στις 11:45 και ο χειρούργος του ζήτησε να αποχωρήσει στις 12:15. Ο αδερφός μου διαμαρτυρόταν στον γιατρό ότι πονάει και ότι δεν αισθάνεται καλά και εκείνος του είπε ότι είναι μια χαρά και να φύγει. Τελικά ο αδερφός μου ξεψύχησε εκεί περιμένοντας», είπε ο αδερφός του 43χρονου μιλώντας στον Alpha.

Θεσσαλονίκη: Άφησε την τελευταία του πνοή περιμένοντας…

Η τραγική ιστορία εκτυλίχθηκε στο νοσοκομείο Παπανικολάου την 1η Απριλίου. Ο 43χρονος κάλεσε μόνος του το  ΕΚΑΒ, καθώς πονούσε το πόδι του και μεταφέρθηκε στα επείγοντα.

Ο χειρουργός που τον εξέτασε απεφάνθη πως δεν έχει τίποτε. Δεν του έγινε η παραμικρή εξέταση και του είπε να φύγει, όπως καταγγέλει η οικογένεια του 43χρονου. Ο άνδρας, όμως, επέμενε γιατί πονούσε. Οι άνδρες της ασφάλειας του νοσοκομείου προσπάθησαν να τον διώξουν, αυτός, όμως, παρέμεινε στο σαλονάκι των εξωτερικών ιατρείων, όπου και κατέληξε τα ξημερώματα καθισμένος σε μια καρέκλα.

Το πιο τραγικό είναι πως κανείς από το νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό δεν αντιλήφθηκε το παραμικρό! Στην αλλαγή βάρδιας, μετά από 11 ώρες, κατάλαβαν πως ο άνθρωπος είχε πεθάνει.

Η οικογένεια του θανόντος έχει καταθέσει μήνυση κατά παντός υπευθύνου.

Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 79 ετών ο μεγάλος Έλληνας μουσικόσυνθέτης, Βαγγέλης Παπαθανασίου, το βράδυ της Τρίτης 17 Μαΐου. Την είδηση επιβεβαίωσε το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Βαγγέλη Παπαθανασίου.

«Με μεγάλη μας θλίψη ανακοινώνουμε ότι ο μεγάλος Έλληνας Βαγγέλης Παπαθανασίου έφυγε από τη ζωή αργά το βράδυ της Τρίτης 17 Μαΐου», αναφέρει η ανακοίνωση.

Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου ήταν βραβευμένος με Όσκαρ για την μουσική της ταινίας «Οι δρόμοι της φωτιάς το 1982». Επίσης έχει επενδύσει μουσικά πλήθος άλλων κινηματογραφικών ταινιών όπως: Blade Runner, 1492: Χριστόφορος Κολόμβος, Αλέξανδρος, Ελ Γκρέκο κ.ά.

Για την απώλεια του κορυφαίου μουσικοσυνθέτη μίλησε στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων του ΑΝΤ1 και τον Νίκο Χατζηνικολάου ο Κώστας Γαβράς. «Μόλις το έμαθα. Eίμαι κατάπληκτος και πολύ συγκινημένος. Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου ήταν κάποιος που αγαπούσα πολύ και θαύμαζα για τη μουσική του και παράλληλα για την καριέρα που είχε κάνει σε ολόκληρο τον κόσμο», ανέφερε αρχικά ο κορυφαίος σκηνοθέτης.

«Ήταν μία διαρκής διαφήμιση του πολιτισμού της Ελλάδας σε όλον τον πλανήτη. Μέσω των φιλμ που είναι το πιο καταπληκτικό μέσο για να γνωρίσει κανείς μία άλλη χώρα. Είχε κάνει το όνομά του, “Vangelis”, πασίγνωστο. Όταν έλεγα ότι κάνει τη μουσική ο Βαγγέλης, υπήρχε ενθουσιασμός», συμπλήρωσε.

«Είχαμε συνεργαστεί το 1982 στην ταινία “Missing” (Ο Αγνοούμενος), με τον Τζακ Λέμον και τη Σίσι Σπέισεκ. Ο Βαγγέλης είχε γράψει τη μουσική για την ταινία. Εκπληκτική μουσική. Είχε απίθανο ταλέντο. Είχαμε διαβάσει μαζί το σενάριο. Του έλεγα σε κάθε σκηνή πάνω κάτω πως ήταν τα πράγματα και καθόταν στο πιάνο και έγραφε τη μουσική. Ήταν κάτι απίθανο. Κάτι καταπληκτικό. Ήταν από τους ανθρώπους που έβγαινε από την καρδιά η μουσική», ανέφερε ο Κώστας Γαβράς.

Τέλος, ο Κώστας Γαβράς τόνισε ότι ο Βαγγέλης Παπαθανασίου είχε για παράδειγμα στη ζωή του μεγάλες προσωπικότητες, όπως ο Μάνος Χατζηδάκις και ο Μίκης Θεοδωράκης, οι οποίοι τον βοήθησαν πολύ.

Η οικογένεια Παπαθανασίου ηταν “δεμένη” και οι ανιψιές του Αρτεμις και Ελένη , σε στενή επαφή μαζί με τον θείο τους που από την Αγριά, έφτασε στην κορυφή και σήμερα ταξίδεψε ατα αστέρια. Η δημοσιογράφος Ελένη Παπαθανασιου, τον “αποχαιρέτησε” με ένα συγκινητικό μήνυμα, χωρίς να κρύβει την πικρία για το γεγονός ότι ο Βόλος δεν τίμησε τον μεγαλύτερο συνθέτη, τον Βαγγέλη Παπαθανασίου.

“Στη γειτονιά των αγγέλων φτερούγισε ο παγκόσμιος, ο δικός μας Βαγγέλης Παπαθανασίου. Ανάμεσα στα αστέρια του σύμπαντος που λάτρεψε και ύμνησε όσο κανείς.

Ο Θείος μου Βαγγέλης Παπαθανασίου πέρασε στο Πάνθεον των Αθανάτων. Τα γνώρισε όλα στη ζωή του, τιμήθηκε όσο κανείς για το έργο του. Κι όμως παρέμενε σεμνός και ταπεινός, μέχρι παρεξηγήσεως. Απέφευγε τη δημοσιότητα, γιατί απλά δεν την είχε καμιά ανάγκη. Τα έργα του μιλούσαν στις ψυχές των ανθρώπων. Η μουσική του συντρόφευε και θα συντροφεύει γενιές και γενιές σ’ όλον τον πλανήτη.

Το Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας  τον είχε ανακηρύξει επίτιμο διδάκτορα και ο τότε πρύτανης κ. Πετράκος, είχε ταξιδέψει στο Παρίσι για να τον τιμήσει με τον χρυσό σταυρό.

Η πόλη του, ο Βόλος δεν τον τίμησε όπως και όταν έπρεπε (το είχε καταφέρει ο τότε Δήμος Αγριάς, μ’ ένα στεφάνι από ελιά γιατί αυτό είχε ζητήσει). Μάλιστα στο τελευταίο του ταξίδι στον Βόλο με επιστήμονες της NASA δεν του είχε επιτραπεί να πάει βόλτα με την ΑΡΓΩ στον Παγασητικό.

Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου θα μείνει για πάντα στο νου και στη ψυχή μας. Καλό ταξίδι αγαπημένε Βαγγέλη, καλό ταξίδι μέγιστε.”, αναφέρει η ανιψιά του Ελένη Παπαθανασίου.

Πηγή: gegonota.news

Η Μαγδαληνή Παυλίδου, από τα Ούζαλα του Πόντου, 107 ετών σήμερα, είναι μία από τις τελευταίες μάρτυρες της Γενοκτονίας των Ποντίων. Γεννημένη το 1915, ξεριζώθηκε από τον Πόντο το 1922, φεύγοντας με καράβι από την Σαμψούντα με προορισμό την παλιά Ελλάδα. Σήμερα ζει στα ορεινά της Δράμας, στο χωριό Χαριτωμένη.

Αν και πέρασε σχεδόν ένας αιώνας από τα θλιβερά γεγονότα του ξεριζωμού, δεν ξεπέρασε πότε τον φόβο και τον πόνο που έζησε στα παιδικά της χρόνια. Ούτε όμως «άνοιξε» και ποτέ κουβέντα για τα όσα πέρασε. Ακόμη και στα παιδιά της. «Δεν μας μίλησε ποτέ για κείνη την περίοδο. Την στεναχωρούσε. Πονούσε για αυτό και δεν ήθελε να τα αναφέρει και να ξύσει πληγές» θα πει η κόρη της Μαρία- 83 χρονών σήμερα– που την φροντίζει, μένοντας στο διπλανό σπίτι.

Άκουγα φωνές και νόμιζα ότι ακόμη για μένα φώναζαν οι Τούρκοι, για να έρθουν να με πάρουν

«Πως δεν θυμάμαι; Όλα τα θυμάμαι. Θυμάμαι, το ένα, θυμάμαι το άλλο και στεναχωριέμαι… Άκουγα φωνές και νόμιζα ότι ακόμη για μένα φώναζαν οι Τούρκοι, για να ‘ρθουν να με πάρουν. Φοβήθηκε το μάτι μου. Υποφέραμε» θα διακόψει την κόρη της, η κυρά Μαγδαληνή με την φωνή της να βγαίνει με δυσκολία. Καθισμένη στην αυλή του σπιτιού της στη Χαριτωμένη Προσoτσάνης, φορώντας το μαύρο αγαπημένο τσεμπέρι της και έχοντας ένα βλέμμα στο άπειρο, μίλησε στο ethnos.gr, σπάζοντας για πρώτη φορά τη σιωπή της, εξιστορώντας όσα την βασάνιζαν. Και μπορεί να βρίσκεται σε βαθιά γεράματα και το σώμα της να την προδίδει, όχι όμως η ψυχή και η μνήμη της που κουβαλούν θύμησες από την χαμένη πατρίδα.

Μαγδαληννή Παυλίδου

Όσα είδε με τα παιδικά της μάτια, τα δεινά που βίωσε η οικογένεια της, ο φόβος, ο κατατρεγμός, ο ξεριζωμός, καταστάσεις που έζησε μέχρι τα 7 της χρόνια στον Πόντο αλλά και αργότερα όταν έφτασε στην παλιά Ελλάδα.

«Στα Ούζαλα ζούσαν μόνο Έλληνες. Μόλις είχαμε κάνει εκκλησία. Το χωριό ήταν όμορφο και μέσα στα δέντρα. Το σπίτι μας ήταν δίπατο με τέσσερα δωμάτια και ένα μεγάλο σαλόνι. Είχαμε και ένα μπαχτσέ. Τούρκοι δεν έμεναν στα Ούζαλα αλλά ήταν κοντά στα χωριά μας. Είχαμε και πολλούς Τούρκους που δούλευαν για μας. Όταν η μάνα μου η Χρυσάνθη είχε πολλά χωράφια- σιτάρια- έρχονταν Τούρκοι και την βοηθούσαν. Είχαν φιλίες».

Ο πατέρας της ο Γιάννης μπόλιαζε δέντρα και πετάλωνε ζώα. «Οι Τούρκοι ήταν φίλοι του. Τον αγαπούσαν τον μπαμπά μου. Τον είχαν πολύ καλά. Κάθε μέρα πήγαιναν και έρχονταν στα σπίτια μας οι Τούρκοι».

Μόλις 2-3 άτομα γλίτωσαν από τα Ούζαλα

Όλα, όμως, άλλαξαν όταν ξέσπασε ο πόλεμος (περίοδος πρώτου Παγκόσμιου). Οι περισσότεροι κάτοικοι από τα Ούζαλα κρύφτηκαν στα γύρα βουνά, φτιάχνοντας κρυψώνες τις οποίες έσκαψαν με τα χέρια τους. «Μια χαρά ήμασταν. Όλα τα καλά είχαμε. Μετά είχαμε πόλεμο και βγήκαμε στα βουνά. Δύο-τρία άτομα σώθηκαν από τα Ούζαλα. Οι υπόλοιποι σκοτώθηκαν. Κοιμόμασταν και τρώγαμε εκεί μέσα. Μια νέα κοπέλα από το χωριό μας, γέννησε μέσα στην κρυψώνα. Τούρκοι πήραν το μωρό, το πέταξαν και κείνη δεν ξέρω τι απέγινε. Την γιαγιά μου την σκότωσαν μόλις βγήκε από την κρυψώνα. Τον πατέρα μου τον σκότωσαν νωρίτερα μπροστά την εκκλησία. Δεν είδα να σκοτώνουν. Είδα, όμως, νεαρά παλικάρια σκοτωμένα στα χωράφια.…».

Η Μαγδαληνή Παύλίδου με τον δημοσσιογράφο του Έθνους Τίμο Φακαλή

Πώς σώθηκα

Με την έναρξη του πολέμου η μητέρα της για να σωθεί έδωσε την 7χρονη Μαγδαληνή σε έναν γνωστό της Τούρκο. «Γλίτωσα. Με πήρε στην αγκαλιά της και με έβαλε στο άλογο. Εγώ ήμουν μικρή. Δεν μπορούσα να ανέβω και με πήγαν στο σπίτι του Τούρκου. Έλα κυρία Χρυσάνθη να δεις το παιδί σου όποτε θέλεις είπε στη μάνα μου ο Τούρκος. Δεν θα την πειράξουμε».

Η μικρή Μαγδαληνή ανέλαβε χρέη νταντάς και πρόσεχε το μωρό του Τούρκου. Το μωρό, όμως, έπεσε κάτω και ο Τούρκος θεώρησε ότι η μικρή Μαγδαληνή το έσπρωξε. Για τιμωρία την χτύπησε με το πόδι του και έπεσε με το πρόσωπό της σε ένα τσεκούρι που ήταν παραδίπλα, κόβοντας την μύτης της. Το σημάδι στην μύτη της, την ακολουθεί μέχρι σήμερα μαζί με τις άσχημες θύμισες. «Το αφεντικό δεν με πρόσεξε. Ο παλιάνθρωπος με έσπρωξε πάνω στο τσεκούρι. Ας είναι καλά μια γυναίκα που μου έδεσε το τραύμα».

Τιμή στην Μαγδαληνή Παυλίδου

Με βαπόρι από την Σαμψούντα στην παλιά Ελλάδα

Ένα μήνα αργότερα η 7χρονη Μαγδαληνή μαζί με άλλα γυναικόπαιδα που μάζεψαν οι Τούρκοι, καβάλα στα άλογα πήγαν στη Σαμψούντα. «Δεν πήραμε τίποτα μαζί μας. Πού να τα πάρεις. Πού να τα κουβαλάς. Μόνο η μάνα μου πήγε να κάνει ψωμί στο φούρνο για να τρώμε στη διαδρομή. Θυμάμαι τη σκάλα στο βαπόρι μας. Μια κοπέλα όπως ανέβαινε πάνω και έτσι όπως στριμώχνονταν πολύς κόσμος, έπεσε κάτω και σκοτώθηκε. Μας φόρτωσαν στα αμπάρια. Πολύς κόσμος. Και όλοι ήταν πρόσφυγες. Καθόμασταν στο πάτωμα. Εμείς δεν είχαμε άντρες στο καράβι μας. Μόνο γυναίκες και παιδιά. Είχαμε περιουσία πάρα πολύ μεγάλη αλλά η μάνα μου ήταν αγράμματη και δεν πήραμε αποζημίωση. Οι Τούρκοι τα τσέπωσαν όλα». Και συνεχίζει: «Φτάσαμε στην παλιά Ελλάδα το 1922 και η μητέρα μου με έγραψε στο σχολείο». Μετακόμισε στη Λευκάδα, την Πρέβεζα και από κει βρέθηκε στα Κύρια της Δράμας και αργότερα στην Χαριτωμένη. «Γυρίσαμε πολλά μέρη. Είχαμε θείες και συμπέθερους στη Δράμα. Γι αυτό ήρθαμε εδώ».

Δημοτικό Διαμέρισμα Χαριτωμένης

Ο Ερυθρός Σταυρός εντόπισε την αδερφή μου

Σε αντίθεση με την Μαγδαληνή και την μητέρα της Χρυσάνθη, στον Πόντο έμεινε η μεγαλύτερή της αδερφή. «Η αδερφή μου ήταν αιχμάλωτη. Δεν μπορούσε να πάει να την πάρει η μάνα μου και όταν ήρθαμε εδώ (παλιά Ελλάδα) δήλωσε στην εφημερίδα ότι την αναζητεί. Η μαμά στεναχωριόταν για το παιδί της που έμεινε εκεί. Την εντόπισε ο Ερυθρός Σταυρός και ήρθε με τα καράβια που μάζεψαν τα ορφανά μετά την ειρήνη που υπέγραψε ο Βενιζέλος. Αγόρια και κορίτσια παντρεύτηκαν πάνω στα καράβια. Έτσι ήρθε και η αδερφή μου».Τον αδερφό της όπως και πολλούς αντάρτες τους πήγαν στην Ρωσία. «Μετά από χρόνια ο θείος μας, μας βρήκε στην παλιά Ελλάδα».

Οι αδερφές Παυλίδη στην Ελλάδα μετά τον ξεριζωμό από τον Πόντο

Δεν θέλω να επιστρέψω στον Πόντο

Σήμερα στην τηλεόραση όταν ακούει ποντιακά τραγούδια οι «κεραίες» της μένουν καρφωμένες εκεί. «Όχι δεν θέλω να πάω στα Ούζαλα του Πόντου. Που να πάω… Γέρασα… Δεν θυμάμαι πως ήταν το χωριό μας. Η πατρίδα μου είναι η Ελλάδα. Εδώ μεγάλωσα. Βλέπω τι κάνουν και σήμερα οι Τούρκοι. Γυρεύουν πόλεμο να κάνουν πάλι. Θέλουν πάλι να ρθουν, να πάρουν μέρος δικό μας σαν μην έχουν. Τόσα δικά μας μέρη ελληνικά πήραν. Δεν χόρτασαν…. Τρεις φορές πόλεμο ζήσαμε και άλλον θα δούμε;» αναρωτιέται, προσπαθώντας να υψώσει την αδύναμη φωνή της. Τον Ιούνιο η κυρά Μαγδαληνή κλείνει τα 107 και μπαίνει στα 108. Γέννησε συνολικά 9 παιδιά και έχει 15 εγγόνια.

Χωριό Χαριιτωμένη

Ευχαριστούμε την πρόεδρο του «Λαογραφικού Συλλόγου Μαυροβάτου Δράμας εξ Αργυρουπόλεως και Καρς», Φανή Δημητριάδου και την Χριστίνα Σαχινίδου, πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Ποντιακών Σωματείων (ΠΟΠΣ) για τις πηγές και την υποστήριξη του ρεπορτάζ.