Τραγωδία σημειώθηκε στη Ελασσόνα. Όπως έγινε γνωστό αυτοκίνητο εξετράπη της πορείας του με αποτέλεσμα τον θάνατο ενός μωρού μόλις 10 μηνών.
ΠΩΣ ΣΥΝΕΒΗ Η ΤΡΑΓΩΔΙΑ
Το ΙΧ που κινούταν στο δόμο Ελασσόνα-Κεφαλόβρυσο βγήκε εκτός δρόμου για άγνωστη αιτία με αποτέλεσμα το θάνατο του μικρού αγοριού, το οποίο αρχικά μεταφέρθηκε στο Κέντρο Υγείας Ελασσόνας, εκεί που οι προσπάθειες των γιατρών δεν κατάφεραν να το κρατήσουν στη ζωή. Σε κατάσταση σοκ, ασθενοφόρο παρέλαβε τη μητέρα, η οποία δεν τραυματίστηκε.
OΙ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΓΙΑ ΝΑ ΣΩΘΕΙ ΤΟ ΜΩΡΟ
Στη συνέχεια ένα ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ παρέλαβε το άψυχο κορμάκι του μωρού για να το μεταφέρει στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας και μία μονάδα με την παρουσία γιατρού μεταφέρει επίσης στη Λάρισα τους γονείς του παιδιού που βρίσκονται σε κατάσταση σοκ, όπως μεταδίδει το larissanet.gr.
Ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ παρέλαβε το αγοράκι και το μετέφερε εσπευσμένα στο Κέντρο Υγείας Ελασσόνας όπου του έγινε για αρκετή ώρα καρδιοπνευμονική αναζωογόνηση, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να κρατηθεί στη ζωή.
Η Μαρία Μπακοδήμου στα 57 της χρόνια διαθέτει ένα καλλίγραμμο σώμα. Η παρουσιάστρια έχει αδυνατίσει πάρα πολύ και η αλλαγή στο σώμα της μετά την απώλεια των κιλών είναι πραγματικά εντυπωσιακή.
Η ίδια είναι ιδιαίτερα ενεργή στα social media και συχνά μοιράζεται φωτογραφίες από την καθημερινότητά της τους διαδικτυακούς της φίλους. Μάλιστα, δεν διστάζει να δημοσιεύσει και αρετουσάριστες φωτογραφίες της με μαγιό.
Ανάμεσα σε άλλες αναρτήσεις της, ξεχωρίζουν όσες ποζάρει με μαγιό αναδεικνύοντας το καλλίγραμμο σώμα που διαθέτει στα 57 της χρόνια.
Αξίζει να σημειώσουμε ότι η Μαρία Μπακοδήμου προσέχει πολύ την διατροφή της – και μάλιστα κατά τη διάρκεια της καραντίνας έχασε κάποια κιλά που ήθελε μιας και τρεφόταν σωστά και έκανε εντατικά γυμναστική – και φυσικά τα αποτελέσματα στο σώμα της είναι εντυπωσιακά.
Θα πάθετε πλάκα: Έτσι είναι το σώμα της Μαρίας Μπακοδήμου στα 57 της χρόνια, χωρίς ρετούς:
Εκδήλωση μνήμης της Παμποντιακής Ομοσπονδίας Ελλάδας
Μπροστά στο άγαλμα του Άγνωστου Στρατιώτη τα μέλη του ΣΠΟΣ Νοτίου Ελλάδος και Νήσων απέδωσαν με περίσσεια λεβεντιά τον πυρρίχιο χορό σέρρα στο πλαίσιο των εκδηλώσεων για την ημέρα μνήμης των 100 χρόνων από τη Γενοκτονία των Ποντίων.
Ο σκοπός που βγήκε από τη λύρα του Ηλία Υφαντίδη, ο οποίος έχει την καλλιτεχνική ευθύνη της εκδήλωσης, πλημμύρισε με δέος, συγκίνηση και υπερηφάνεια όσους έδωσαν το παρών στο Σύνταγμα, προκειμένου να στείλουν ηχηρό μήνυμα: «Δεν ξεχνάμε και ζητούμε διεθνή αναγνώριση της γενοκτονίας των Ποντίων».
Το «σήμα» για να ξεκινήσουν οι επετειακές εκδηλώσεις το έδωσαν το τσαρούχι και η μπότα των Ευζώνων, που πάτησαν γερά. Η αλλαγή φρουράς με όσους φορούσαν την ποντιακή στολή και ανέλαβαν την τιμητική φύλαξη του μνημείου προκάλεσε για μία ακόμα φορά ρίγη συγκίνησης, αλλά και το θαυμασμό.
«Φάτε πουλιά, φάτε πουλιά, τον ήρωα τον έρμο, γενναίο θαλασσόμαχο κι Ακρίτα τιμημένο, στον πόλεμο τραντέλλενας, στη μάχη σαν λιοντάρι» είναι η απόδοση στα νέα ελληνικά των στίχων του «Αητέντς επαραπέτανεν», του εμβληματικού ποντιακού τραγουδιού που ακούστηκε στο Σύνταγμα.
(Φωτ.: Κώστας Κατσίγιαννης)
«Σήμερα είναι πιο επιτακτική ανάγκη από ποτέ η διεθνής αναγνώριση της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου» είπε στο χαιρετισμό του ο περιφερειάρχης Αττικής Γιώργος Πατούλης, ο οποίος πρόσθεσε: «Θα είμαστε πάντα εδώ μέχρι την αναγνώριση».
(Φωτ.: Κώστας Κατσίγιαννης)
Για το πάθος για την ιστορική δικαίωση ενός λαού έκανε λόγο ο πρόεδρος της ΠΟΕ Γιώργος Βαρυθυμιάδης. «Ανανεώνουμε την υπόσχεση στις επόμενες γενιές, ότι δεν θα λυγίσουμε ποτέ» σημείωσε. Και συνέχισε: «Η ΠΟΕ τάσσεται ανοιχτά κατά του πολέμου, όπου και αν διεξάγεται, απ’ όποιον και αν προκλήθηκε». Επίσης έκανε λόγο για απύθμενη υποκρισία όσων ρίχνουν δάκρυα για τα θύματα του πολέμου.
(Φωτ.: Κώστας Κατσίγιαννης)
«Δεν είμαστε εδώ για να θρηνήσουμε παθητικά τις συμφορές που βρήκαν τη ράτσα μας. Είμαστε εδώ για να φωνάξουμε για μία ακόμα φορά ότι δεν πρόκειται να ξεχάσουμε ποτέ» είπε ο Γιώργος Βαρυθυμιάδης, κάνοντας πρόσκληση συστράτευσης στον αγώνα.
(Φωτ.: Κώστας Κατσίγιαννης)
Από την Κύπρο στην Αθήνα ταξίδεψε ο μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος. «Είναι λίγες οι φορές που η Ιστορία συμπεριφέρθηκε τόσο βάναυσα» υποστήριξε. Εξήγησε ότι δεν μπορούμε να γυρίσουμε την πλάτη στην Ιστορία, και ότι είμαστε υποχρεωμένοι να σκεφτόμαστε με μέτρο όχι τα χρόνια αλλά τις χιλιετίες. «Η γη του Πόντου υπήρξε ο καταρχήν χώρος των μαρτυρίων», ανέφερε.
«Αν η Κύπρος βρισκόταν μακριά, θα ήταν πιο κοντά ο Πόντος;» διερωτήθηκε, κάνοντας σύνδεση ανάμεσα στην εισβολή στην Κύπρο και στον τρόπο με τον οποίο η μητροπολιτική Ελλάδα αντιμετώπισε την Ιστορία πριν από εκατό και πλέον χρόνια.
Μίλησε για τη Γενοκτονία των Ποντίων που παραμένει στο περιθώριο της ιστοριογραφίας, και τόνισε ότι αυτό ίσως έχει να κάνει με τη λανθασμένη προσέγγιση των γεγονότων με βάση την Ανταλλαγή, «τη λήθη μέσα από μια λογική εξισορρόπησης».
Ο κ. Γεώργιος υπενθύμισε ότι Κύπρος και Πόντος έχουν πολλά κοινά χαρακτηριστικά. «Πανάρχαιες κοιτίδες σε σημαντικές γεωγραφικές θέσεις. Αναλλοίωτα τα συμφέροντα των ξένων και η επιτηδειότητα των Τούρκων να τα εκμεταλλεύονται. Και το χειρότερο, ο ελληνισμός στο σύνολο υπνώθηκε, και σήμερα, χωρίς να παίρνει μαθήματα. Οφείλουμε να ανανήψουμε, να προγραμματιστούμε για να ανακόψουμε τις τουρκικές μεθοδεύσεις. Να διδαχθούμε από την Ιστορία. Ο Θεός να φωτίσει όλους μας, λαός και εξουσία» είπε.
(Φωτ.: Κώστας Κατσίγιαννης)
Τον εθνικό ύμνο απέδωσε η μπάντα του Δήμου Λαυρεωτικής, αλλά τελικά αυτό το κουβάρι της μνήμης επιβεβαίωσε η εκκωφαντική σιωπή στο πιο πολυσύχναστο σημείο της Αθήνας, στο ενός λεπτού σιγή για τη μνήμη των 353.000 νεκρών, προτού ξεκινήσει η πομπή προς την πρεσβεία της Τουρκίας, για την επίδοση ενός ακόμα ψηφίσματος διαμαρτυρίας.
Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου αποτελεί τον πιο διάσημο Έλληνα μουσικοσυνθέτη παγκοσμίως και είναι πολυβραβευμένος για τη συνεισφορά του στη μουσική βιομηχανία. Το ταλέντο του αιχμαλώτισε και συνεχίζει μέχρι και σήμερα να αιχμαλωτίζει εκατομμύρια θαυμαστών σε όλο τον κόσμο.
Ο Ευάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου γεννήθηκε στις 29 Μαρτίου του 1943 στην Αγριά Βόλου και από τη νεαρή ηλικία των τεσσάρων ετών έδειξε τα πρώτα σημάδια της ιδιαίτερης κλίσης του στη μουσική, ενώ στα έξι του έδωσε την πρώτη του παράσταση σε κοινό παίζοντας δικές του συνθέσεις στο πιάνο, χωρίς να έχει λάβει καμία μουσική εκπαίδευση μέχρι τότε.
Τόσο η οικογένεια όσο και οι δάσκαλοί του είδαν το μοναδικό χάρισμα που είχε και τον παρότρυναν να διευρύνει τις γνώσεις του επάνω στη μουσική, μα το παιδί θαύμα δε θέλησε ποτέ να παρακολουθήσει μαθήματα. Η φιλοδοξία του ήταν να δημιουργεί τη δική του μουσική, όπως ακριβώς την άκουγε και την αισθανόταν εκείνος, το να γίνει σολίστ στο πιάνο ή σε κάποιο άλλο μουσικό όργανο δεν ήταν κάτι που τον γέμιζε. Αργότερα, ωστόσο, σπούδασε κλασική μουσική, ζωγραφική και σκηνοθεσία στην Ακαδημία Καλών Τεχνών της Αθήνας.
Τη δεκαετία του ΄60, ο νεαρός συνθέτης δημιούργησε το συγκρότημα των Forminx που σημείωσε τεράστια επιτυχία στην Ελλάδα και ήταν αυτό που έκανε δημοφιλή την ηλεκτρονική μουσική στη χώρα. Όμως τα ελληνικά σύνορα δε συγκράτησαν τον μουσικοσυνθέτη, καθώς το πάθος του για τη μουσική τον οδήγησε, το 1968, στο Παρίσι, όπου μαζί με τον άλλον μεγάλο Έλληνα καλλιτέχνη Ντέμη Ρούσο δημιούργησαν τους Aphrodite’s Child και κατάφεραν να γίνουν το πιο δημοφιλές μουσικό σχήμα στην Ευρώπη εκείνης της περιόδου.
Η καριέρα του Βαγγέλη Παπαθανασίου πήγαινε από το καλό στο καλύτερο, ενώ η επιθυμία και η ασταμάτητη δίψα του για δημιουργία και εξερεύνηση νέων μουσικών δρόμων τον έκαναν, όντας ακόμα μέλος του συγκροτήματος, να ασχοληθεί και με άλλα projects. Το 1970, για παράδειγμα, συνέθεσε τη μουσική για μια ταινία του Χένρι Τσάπιερ (Henry Chapier), Γάλλου σκηνοθέτη, ενώ ασχολήθηκε και με τη μουσική σε ντοκιμαντέρ για την άγρια ζωή με τον Γάλλο σκηνοθέτη Φρεντερίκ Ροσίφ (Frederic Rossif), τα οποία σημείωσαν μεγάλη επιτυχία.
Το Παρίσι ήταν που τον ανέδειξε, αλλά μετά τη διάλυση των Aphrodite’s Child, βρήκε το επόμενο μουσικό του καταφύγιο στο Λονδίνο, όπου παραμένει μέχρι και σήμερα. Εκεί, συνέθεσε μερικά από τα πιο σημαντικά του έργα, όπως τα «Albedo 0.39», «Spiral», «Heaven & Hell», «China», «Beaubourg» και «See you later», ενώ η διεθνής του αναγνώριση ήταν πλέον γεγονός. Η δεκαετία του 1980 αποτέλεσε μια δεκαετία σταθμό για την καριέρα του, καθώς συνεργάστηκε με τη μεγάλη Ελληνίδα ηθοποιό Ειρήνη Παππά, αλλά και με τον μουσικό του συγκροτήματος Yes, Jon Anderson με τον οποίο ηχογράφησαν πολλά μουσικά άλμπουμ.
Η μεγάλη επιτυχία του συνάντησε την ευρύτερη αποδοχή από όλα τα κοινωνικά στρώματα το 1982, όταν ο συνθέτης απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερου Τραγουδιού για την ταινία «Οι Δρόμοι της Φωτιάς». Η μουσική σύνθεση αυτή συνεχίζει ακόμα και σήμερα να προκαλεί συγκίνηση στο άκουσμά της, καθώς έχει συνδεθεί άρρηκτα με τον ελληνικό πολιτισμό και το ολυμπιακό ιδεώδες.
Οι επόμενες συνεργασίες του με τους Ρίντλεϋ Σκοτ, Κώστα Γαβρά και Κορεγιόσι Κουραχάρα (Koreyoshi Kurahara) στις ταινίες «Blade Runner», «Missing» και «Antarctica» αντίστοιχα άφησαν όχι μόνο εποχή, αλλά φανέρωσαν το ποιόν του καλλιτέχνη που είναι και τη σημαντική προσφορά του στη μουσική.
Λίγο αργότερα, ο Βαγγέλης Παπαθανασίου ασχολήθηκε με μουσικά έργα για το θέατρο και τον χορό, ενώ η μουσική που έγραψε για την παράσταση «Ηλέκτρα» με πρωταγωνίστρια την Ειρήνη Παππά και σκηνοθέτη τον Μιχάλη Κακογιάννη γνώρισε μεγάλη επιτυχία. Την ίδια περίοδο, εμπνεύστηκε και τη μουσική για τα μπαλέτα «Frankenstein – Modern Prometheus» το 1985 και «The beauty and the beast» το 1987, που ερμήνευσε το Royal Ballet στο Covent Garden του Λονδίνου.
Στα τέλη της δεκαετία του 1980, τιμήθηκε με τη μεγάλη διάκριση Max Steiner Award για τη σύνθεση διακεκριμένης κινηματογραφικής μουσικής θέτοντας για μια ακόμα φορά το όνομά του στους κορυφαίους του είδους.
Το 1989, ο Έλληνας δημιουργός, τιμήθηκε με το ετήσιο Max Steiner Award στους τομείς της σύνθεσης και παρουσίασης διακεκριμένης κινηματογραφικής μουσικής, διάκριση που παρουσιάστηκε ταυτόχρονα με το Hall of Fame Award, συνοδευόμενη από το ακόλουθο κείμενο: «Σ’ επιβράβευση της αναγνώρισης της ακούραστης προσπάθειας στη σύνθεση κινηματογραφικής μουσικής, προσθέτοντας αξιοπρέπεια και κλασική καλλιτεχνική δημιουργία στο background των κινηματογραφικών ταινιών».
Το 1990, εκδόθηκε το άλμπουμ του «The City» και, τον ίδιο καιρό, διηύθυνε ζωντανά τη μουσική για το Ευρωπαϊκό γεγονός «Eureka», το οποίο έλαβε χώρα στην Ολλανδία, παρουσιάζοντας τη δουλειά του σε πάνω από 250.000 άτομα. Μάλιστα την ίδια χρονιά, στα πλαίσια της Διεθνούς Ημέρας Ποίησης, ήταν ο οικοδεσπότης μια βραδιάς στο Ηρώδειο με πρωταγωνιστές τη Φανί Αρντάν, τη Μαρκέλλα Χατζιάνο και τον Άλαν Μπέιτς. Το 1991, ο Vangelis, όπως είναι διεθνώς γνωστός, αποδέχτηκε την πρόσκληση για να συμμετάσχει σαν μέλος της κριτικής επιτροπής στο κινηματογραφικό φεστιβάλ των Καννών.
Λίγο καιρό αργότερα, συνέθεσε και πάλι για τον κινηματογράφο, αυτήν τη φορά συνεργαζόμενος με τον Ρομάν Πολάνσκι για την ταινία του «Bitter-Moon» και συνέχισε γράφοντας μουσική και για άλλες πολύ επιτυχημένες ταινίες, όπως το γνωστό «1492: Conquest of Paradise», με το οποίο κατάφερε να κερδίσει και το βραβείο Echo Awards και το βραβείο Golden Lion για το καλύτερο κινηματογραφικό soundtrack. Το άλμπουμ, μάλιστα, έγινε πλατινένιο σε 17 χώρες.
Συνεργάστηκε, επιπλέον, με τον Ζακ-Υβ Κουστώ, για τον οποίο επιμελήθηκε αρκετές μουσικές που πλαισίωναν τις ταινίες του, όπως η ταινία «We cannot permit», η οποία προβλήθηκε στην παγκόσμια συνδιάσκεψη του 1992 για το περιβάλλον με τίτλο «Earth», που έλαβε χώρα στο Ρίο της Βραζιλίας.
Το 1996, ο Vangelis κέρδισε ακόμη μία διάκριση, καθώς αναγνωρίστηκε επίσημα σαν ο πιο επιτυχημένος Έλληνας καλλιτέχνης του κόσμου, ένα γεγονός πού βασίστηκε στις πωλήσεις των άλμπουμ του, κατά τη διάρκεια των World Music Award, που πραγματοποιήθηκαν στο Μόντε Κάρλο. Τον ίδιο χρόνο, συνέθεσε και ηχογράφησε το soundtrack για την ταινία του Γιάννη Σμαραγδή, «Cavafy», ένα προκλητικό πορτραίτο του φημισμένου Έλληνα ποιητή Κωνσταντίνου Καβάφη. Η μουσική για την ταινία αυτή του προσέφερε το βραβείο στην κατηγορία του «Καλύτερου soundtrack», τόσο στο «Flanders International Film Festival του Βελγίου» όσο και στο «Valencia International Film Festival της Ισπανίας». Το 1997, για ακόμη μία φορά, τιμήθηκε στην κατηγορία του «Πιο επιτυχημένου εμπορικά Έλληνα καλλιτέχνη του κόσμου», στα World Music Awards στο Μόντε Κάρλο.
Επίσης, συνεργάστηκε με τον Όλιβερ Στόουν γράφοντας τη μουσική για την ταινία του «Μέγας Αλέξανδρος» και με τον Γιάννη Σμαραγδή για την ιστορική ταινία διεθνούς παραγωγής «El Greco».
Η παρουσία του Παπαθανασίου είναι συνυφασμένη με τους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, μιας και, το 1999, συνέθεσε τη μουσική για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 και αποκάλυψε και το επίσημο έμβλημα των Αγώνων, ενώ είχε κάνει και τη μουσική για την τελετή παράδοσης της ολυμπιακής φλόγας τόσο στο Σύδνεϋ όσο και από το Σύδνεϋ στην Αθήνα.
Το 2003, αποκάλυψε την ικανότητα του στη ζωγραφική. παρουσιάζοντας εβδομήντα έργα ζωγραφικής στα πλαίσια της Βαλένσια Μπιενάλ στην Ισπανία. Η έκθεση Vangelis Pintura μεταφέρθηκε στην Ουρουγουάη, την Αργεντινή και τη Βραζιλία και, μετά την επιτυχία της, τα έργα του πλέον εκτίθενται σε σημαντικές γκαλερί σε όλο τον κόσμο.
Η εξερεύνηση του διαστήματος ενθουσίαζε τον Βαγγέλη Παπαθανασίου από τα πρώτα του παιδικά χρόνια, όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος, κι ένα μεγάλο μέρος από τα έργα του είναι αφιερωμένο σε αυτό, ενώ, διαχρονικά, οι κορυφαίοι διαστημικοί οργανισμοί τον εμπιστεύτηκαν για να μελοποιήσει τις επιτυχίες τους.
Η πρώτη του γνωριμία με τον κόσμο του διαστήματος έγινε το 1980 όταν ξεκίνησε να προβάλλεται η αμερικανική τηλεοπτική σειρά «Cosmos: A Personal Voyage» του Καρλ Σαγκάν, που είχε ως κύριο θέμα τη θέση του ανθρώπου στο σύμπαν και την ύπαρξη εξωγήινης ζωής. Η μουσική επένδυση των επεισοδίων δημιουργήθηκε από τον Βαγγέλη Παπαθανασίου, ενώ η σειρά απέσπασε βραβείο Emmy και προβλήθηκε σε 500 εκατομμύρια τηλεθεατές σε 60 χώρες.
Το 1995, το International Astronomical Union Minor Planet Center έδωσε το όνομά του (Vangelis) στον Αστεροειδή 6354 ως ένδειξη εκτίμησης και σεβασμού στη μουσική του προσφορά, αλλά και στην αγάπη του για το διάστημα.
Το καλοκαίρι του 2001, παρουσίασε το έργο «Μυθωδία» στους στύλους του ολυμπίου Διός, όπου η μουσική του έργου δημιουργήθηκε ώστε να συνοδεύσει τη διαστημική αποστολή της ΝΑSΑ 2001 «Οδύσσεια στον Άρη». Ήταν μία φαντασμαγορική μουσική παράσταση, κατά τη διάρκεια της οποίας προβάλλονταν απεικονίσεις κυρίως από θεούς της αρχαίας Ελλάδας και διαστημικές εικόνες της ΝΑSΑ μέσω ειδικών οπτικών εφέ. Τα σολιστικά μέρη του έργου ερμήνευσαν οι σοπράνο Τζέσι Νόρμαν και Κάθλιν Μπατλ. Επίσης συμμετείχε η Μητροπολιτική Ορχήστρα του Λονδίνου, η 120μελής χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ενώ ο ίδιος ο συνθέτης χειριζόταν τα πλήκτρα. Το έργο προβλήθηκε τηλεοπτικά σε όλο τον πλανήτη, ενώ υπήρχαν γιγαντοοθόνες και στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Μετά το τέλος της μουσικής παράστασης η Γαλλική Κυβέρνηση, την οποία εκπροσώπησε ο Υπουργός Παιδείας Ζακ Λανγκ, απένειμε στον Βαγγέλη Παπαθανασίου τον τίτλο του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής σε μία τελετή που έλαβε χώρα στο περιστύλιο του Ζαππείου.
Δύο χρόνια αργότερα, η ΝΑSΑ τίμησε τον περίφημο μουσικό με το μετάλλιο δημόσιας συνεισφοράς σε αναγνώριση εξαιρετικής συνεισφοράς στο όραμα της, βραβείο που αποτελεί την υψηλότερη τιμή από τον Αμερικανικό Οργανισμό για μη κυβερνητικά πρόσωπα.
Τον Ιούνιο του 2018, έγραψε μουσική για την εναπόθεση της τέφρας του διάσημου κοσμολόγου Στίβεν Χόκινγκ και το τραγούδι μεταδόθηκε, μέσω της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας, στο διάστημα προς την κατεύθυνση της πλησιέστερης μαύρης τρύπας, 1Α 0620-00 ως φόρος τιμής στο έργο και την προσφορά του θανόντα επιστήμονα στις επιστήμες.
Βραβεία – Διακρίσεις
– Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού, 1982, για τη μουσική στην ταινία Δρόμοι της φωτιάς.
– Βραβείο Χρυσού Λέοντος στο «Cannes Lions International Advertising Festival», για τη μουσική «Ask the Mountains» σε τηλεοπτική διαφήμιση.
– Βραβείο Max Steiner Award, το 1989, για σύνθεση και παρουσίαση διακεκριμένης κινηματογραφικής μουσικής.
– Βραβείο Echo (Γερμανία) για τον Διεθνή Καλλιτέχνη της Χρονιάς, 1992.
– Βραβείο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Φλάνδρας (Βέλγιο) για την Καλύτερη Μουσική Επένδυση Κινηματογραφικής Ταινίας.
– Βραβείο του «Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βαλένθια» για την Καλύτερη Μουσική Επένδυση Κινηματογραφικής Ταινίας.
– Βραβείο Κοινού για την Καλύτερη Μουσική Επένδυση Κινηματογραφικής Ταινίας από την Παγκόσμια Ακαδημία Μουσικής Επένδυσης στη Φλάνδρα, Βέλγιο.
– Βραβείο Απόλλων το, 1993, για τη συνεισφορά του στη μουσική από την Εταιρεία των Φίλων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
– Ο τίτλος του Ιππότη του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων της Γαλλικής Δημοκρατίας, το 1992. Η απονομή έγινε από τον Γάλλο Υπουργό Παιδείας.
– Δύο φορές το Παγκόσμιο Μουσικό Βραβείο του Μόντε Κάρλο, για τον Έλληνα καλλιτέχνη με τις μεγαλύτερες πωλήσεις.
– Ο τίτλος του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας, το 2001.
– Βραβείο RIAJ (Δισκογραφική Βιομηχανία της Ιαπωνίας) για διεθνές τραγούδι της χρονιάς, 2002.
– Μετάλλιο Δημόσιας Συνεισφοράς της ΝΑSΑ σε αναγνώριση εξαιρετικής συνεισφοράς στο όραμα της, το 2003.
– Το 2013, τα Ελληνικά Ταχυδρομεία εξέδωσαν γραμματόσημα τα οποία τον απεικόνιζαν.
-Τιμητικό Διδακτορικό Δίπλωμα από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το 2008, παραχωρώντας του τον διακεκριμένο τίτλο του Ομότιμου Καθηγητή. Το διδακτορικό του δόθηκε για την εξαιρετική συμβολή του στη μουσική παιδεία του ελληνικού λαού, καθώς και για τη διάδοση του μηνύματος του Ελληνισμού σε όλο τον κόσμο.
Καταβεβλημένος πια από τη μάχη με τον καρκίνο! Ποια αγαπημένα του πρόσωπα είναι δίπλα του
«Ο Δάκης σήμερα ζυγίζει 42 κιλά και, δυστυχώς, έχει πολύ περιορισμένη επαφή». Με τα πιο μελανά χρώματα για την κατάσταση της υγείας του αξιαγάπητου ερμηνευτή Δάκη (ο οποίος, σύμφωνα με το περιβάλλον του, κάθε φορά που ανοίγει τα μάτια του από τη βύθιση στην οποία πέφτει στρέφει το βλέμμα του προς τα πάνω μονολογώντας «Θεέ μου, πότε θα με πάρεις…») σκιαγράφησε όσα βιώνει ο σπουδαίος τραγουδιστής ο φίλος του και πολύ γνωστός χορογράφος Τάκης Σαγιώρ. Με μια ανάρτηση που συγκλονίζει θέλησε να δώσει το στίγμα της μεγάλης περιπέτειας που περνά με την υγεία του ένας από τους σπουδαιότερους ερμηνευτές των περασμένων δεκαετιών.
Ως γνωστόν, ο Δάκης εδώ και τρία χρόνια παλεύει με τον καρκίνο, μια δυσάρεστη είδηση που πρώτη η «Espresso» είχε φέρει στο φως της δημοσιότητας. Ο ερμηνευτής προσπαθούσε όλο αυτό το διάστημα με την περιπέτεια της υγείας του να δίνει κουράγιο σε όλους τους καρκινοπαθείς.
Με χαμόγελο
Ακόμα και κατά τη διάρκεια των χημειοθεραπειών, ο Δάκης πάντα με χαμόγελο προσπαθούσε να μιλάει για τον καρκίνο, αλλά με τέτοιον τρόπο που ακόμα και ο ίδιος πίστευε πως ο καρκίνος δεν είναι κάτι παραπάνω από μια απλή ασθένεια.
Ανθρωπος με απίστευτο ήθος, με δύναμη ψυχής και με χαμόγελο, ο Δάκης κατάφερε για περίπου μισό αιώνα να διασκεδάσει γενιές και γενιές Ελλήνων. Πάντα αντιμετώπιζε τη ζωή με αισιοδοξία. Πριν από μερικές ημέρες, και πάλι πρώτη η «Espresso» αναφέρθηκε στη νέα περιπέτεια της υγείας του δημοφιλούς ερμηνευτή, αλλά και στην εισαγωγή του σε ιδιωτική κλινική. Ολοι πίστευαν πως τα πράγματα θα πήγαιναν πολύ καλύτερα, μια και πήρε εξιτήριο πριν από λίγες ημέρες. Ωστόσο, η ανάρτηση που έκανε πριν από λίγες ώρες ο γνωστός χορογράφος Τάκης Σαγιώρ δεν αφήνει πολλά περιθώρια ελπίδας για τον σπουδαίο ερμηνευτή.
«Δυστυχώς, τα νέα δεν είναι καλά! Ο μεγάλος μας τραγουδιστής με τη βελούδινη φωνή Δάκης δεν είναι καλά! Βρίσκεται στο σπίτι του και τον φροντίζουν ο αγαπημένος του εξάδελφος και ο πολύ στενός του φίλος και συνάδελφός του μαζί με τη σύζυγό του Γιώργος Πολυχρονιάδης! Ακόμα, κοντά του βρίσκονται ο πιανίστας του, πολλά χρόνια συνεργάτης του, και ένας Αιγύπτιος που φροντίζει το σπίτι! Το τηλέφωνό του έχει αλλάξει νούμερο, το έχουν 2-3 στενοί του φίλοι και κανείς άλλος δεν πλησιάζει το σπίτι! Ηταν επιθυμία του Δάκη, δεν θέλει να τον βλέπουν σε αυτή την κατάσταση και να τον… λυπούνται!
Γνωρίζω από καιρό την κατάσταση της υγείας του, αλλά σεβόμουν την επιθυμία του να μην αναφερόμαστε σε αυτό το θέμα! Τώρα, όμως, φτάσαμε στο τέλος και καμιά σημασία δεν έχει πια τι θα ειπωθεί γύρω από την ασθένεια του σπουδαίου αυτού καλλιτέχνη! Ο Δάκης σήμερα ζυγίζει 42 κιλά και, δυστυχώς, έχει πολύ περιορισμένη επαφή με το περιβάλλον! Σε όλη του τη ζωή πορεύθηκε με αξιοπρέπεια, ποτέ δεν έλεγε κακιά κουβέντα για συναδέλφους, παρά τη μεγάλη του καριέρα και την τεράστια αγάπη του κοινού δεν καβάλησε ποτέ το καλάμι! Εζησε μια ευτυχισμένη ζωή!» ανέφερε στην ανάρτησή του στο facebook ο Τάκης Σαγιώρ…
Σε αυτές τις περιπτώσεις, ό,τι άλλο ειπωθεί, αλήθεια, θα είναι περιττό…
Δόξασε την Ελλάδα σε όλη την οικουμένη με το έργο του
Φτωχότερος ο παγκόσμιος πολιτισμός μετά τον θάνατο του μεγάλου συνθέτη και μουσικού Βαγγέλη Παπαθανασίου, ο οποίος δόξασε την Ελλάδα σε όλη την οικουμένη με το έργο του.
Λάτρευε την Ελλάδα και δεν έχανε ευκαιρία να το δηλώνει. Όταν μάλιστα το 1982, βραβεύτηκε με Όσκαρ για τη μουσική της ταινίας «Δρόμοι της Φωτιάς» μιλώντας για αυτή την κορυφαία βράβευση είχε δηλώσει:
«Αισθάνομαι ότι το Όσκαρ είναι της Ελλάδας. Δεν είναι προσωπικό βραβείο. Αλλά και η χαρά μου της Ελλάδας είναι. Δεν είναι μια προσωπική χαρά μόνο. Ζω κοντά στην ιδέα της Ελλάδας, αλλά μακράν της μίζερης ελληνικής πραγματικότητας. Η Ελλάδα στα μάτια μου δεν είναι το τσίρκο όπου διαδραματίζονται θεατρικές θηριομαχίες… Δεν είναι ο αγώνας για το θρόνο, το κηδεμόνευμα προσώπων και πραγμάτων. Είναι μια πνευματική υπόθεση ερήμην του αλληλοσπαραγμού των κηδεμόνων της…».
Μόνο θετικές εντυπώσεις άφησε η ομιλία του Κυριάκου Μητσοτάκη στο Κογκρέσο των ΗΠΑ και από πολλούς θεωρείται ιστορική. Αφού όπως σημειώνουν αναλυτές, κατάφερε να εντάξει τα προβλήματα της Ελλάδας με την Τουρκία στην ατζέντα των ΗΠΑ, να καταστήσει δηλαδή την απειλή που υφίσταται η Ελλάδα από την Τουρκία, θέμα ανησυχίας και πρόβλημα για την εξωτερική πολιτική της υπερδύναμης, ίδιας ποιότητας και ανάλογης βαρύτητας με την απειλή της Ρωσίας για τους γείτονές της.
Το ερώτημα που θέτει η Καθημερινή είναι ποιος έγραψε την ομιλία, που ακόμα και πολιτικοί αντίπαλοι του Κυριάκου Μητσοτάκη όπως ο Νίκος Παπανδρέου ή ο Θόδωρος Πάγκαλος βρήκαν εξαιρετική και εμπνευσμένη. Η απάντηση που δίνει η στήλη το Θεωρείο της εφημερίδας, που υπογράφει ο Σταύρος Παπαντωνίου είναι: Ο ίδιος.
Όπως σημειώνει καθώς επρόκειτο για ιστορική στιγμή, ο πρωθυπουργός δούλευε εδώ και καιρό την ομιλία του προσωπικά. Εχοντας άποψη για την αμερικανική πραγματικότητα, ήταν προσωπική του επιλογή οι πολλές ιστορικές αναφορές.
Προσθέτει δε μία ακόμα πληροφορία. Ότι η ομιλία είχε μοιραστεί πριν ξεκινήσει τα μέλη του Κογκρέσου ώστε να έχουν και οπτική εικόνα των όσων θα πει ο Ελληνας πρωθυπουργός. Και η θετική εντύπωση που άφησε ο Κυριάκος Μητσοτάκης ήταν τέτοια, που στο τέλος πολλοί Γερουσιαστές τον πλησίασαν για να υπογράψει πάνω στην ομιλία ώστε να την κρατήσουν ως ενθύμιο.
Η Άντζελα Γκερέκου αναπολεί τον σύζυγό της, Άντζελα Γκερέκου, που έφυγε από τη ζωή το περασμένο έτος.
Η ηθοποιός μέσα από το Instagram, μοιράστηκε στιγμιότυπα από τα καλοκαίρια της με τον Τόλη Βοσκόπουλο, τότε που απολάμβαναν μαζί το μπάνιο στη θάλασσα ή όταν ο αείμνηστος ερμηνευτής τραγουδούσε για χάρη της συζύγου του, παίζοντας κιθάρα.
Στη λεζάντα της δημοσίευσης, έγραψε «10», όσοι και οι μήνες που έχουν περάσει από τον θάνατο του Τόλη Βοσκόπουλου.
Δείτε τις σχετικές φωτογραφίες:
«Πιστεύω πως όλες οι σχέσεις που είναι τόσα χρόνια οι άνθρωποι μαζί, που έχουμε δημιουργήσει κάτι τόσο όμορφο και λατρεμένο και οι δύο, που είναι η κόρη μας, που έχουμε βιώσει όλα αυτά τα δύσκολα αλλά και τα πολύ ωραία, σίγουρα χτίζονται δύσκολα. Τα έχω συζητήσει πάρα πολλές φορές με τον εαυτό μου, δεν θέλω να μιλήσω τόσο πολύ για αυτές τις δυσκολίες. Αλλά το γεγονός ότι ξεπεράστηκαν όλα αυτά, ότι σήμερα είμαι αυτή που είμαι, αισθάνομαι μια ευλογία», είχε δηλώσει σε συνέντευξή της το 2016, η Άντζελα Γκερέκου για τον γάμο της.
Ο Vangelis σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά πέθανε σε νοσοκομείο της Γαλλίας όπου νοσηλευόταν με κορωνοϊό
Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο προκάλεσε ο θάνατος του τεράστιου Έλληνα συνθέτη Βαγγέλη Παπαθανασίου. Ο Vangelis σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν γίνει γνωστά πέθανε σε νοσοκομείο της Γαλλίας όπου νοσηλευόταν με κορωνοϊό.
Την είδηση επιβεβαίωσε το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Βαγγέλη Παπαθανασίου. «Με μεγάλη μας θλίψη ανακοινώνουμε ότι ο μεγάλος Έλληνας Βαγγέλης Παπαθανασίου έφυγε από τη ζωή αργά το βράδυ της Τρίτης 17 Μαΐου» αναφέρει η ανακοίνωση.
Ποιος ήταν ο Βαγγέλης Παπαθανασίου
Ο Βαγγέλης Παπαθανασίου (πλήρες όνομα: Ευάγγελος Οδυσσέας Παπαθανασίου) γεννήθηκε στην Αγριά Μαγνησίας στις 29 Μαρτίου 1943. Έγινε ευρύτερα γνωστός με το όνομα Vangelis. Ήταν Έλληνας μουσικός και συνθέτης της ηλεκτρονικής, progressive, ambient, τζαζ και ορχηστρικής μουσικής.
Επηρέασε την ανάπτυξη διαφορετικών μουσικών ειδών, ενώ θεωρείται πρωτεργάτης του ηλεκτρονικού ήχου. Βραβεύτηκε με Όσκαρ για την μουσική της ταινίας «Οι δρόμοι της φωτιάς» το 1982. Επίσης επένδυσε μουσικά πλήθος άλλων κινηματογραφικών ταινιών όπως: Blade Runner, 1492: Χριστόφορος Κολόμβος, Αλέξανδρος, Ελ Γκρέκο κ.ά.
(Η στιγμή που ανακοινώνεται ότι κέρδισε το Όσκαρ)
Συνεργάστηκε με τον Ντέμη Ρούσο, την Ειρήνη Παππά και τον Γιον Άντερσον. Το 1997 σκηνοθέτησε την τελετή έναρξης του 6ου Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ανοιχτού Στίβου της IAAF που πραγματοποιήθηκε στο Παναθηναϊκό Στάδιο της Αθήνας, Το έργο του «Μυθωδία» επελέγη από τη ΝΑΣΑ ως η επίσημη μουσική για την αποστολή της: 2001 Οδύσσεια στον Άρη ενώ το 2002 δημιούργησε την επίσημη μουσική για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002 στις χώρες Κορέα – Ιαπωνία.
Ξεκίνησε να συνθέτει από την ηλικία των τεσσάρων ετών, ενώ έδωσε την πρώτη του δημόσια παράσταση στην ηλικία των έξι, χωρίς να έχει καμία μουσική εκπαίδευση. Ήταν αυτοδίδακτος παρά τις πιέσεις των γονιών του, αλλά και των δασκάλων του, που τον προέτρεπαν να κάνει μαθήματα μουσικής. Ωστόσο, σπούδασε κλασική μουσική, ζωγραφική και σκηνοθεσία στην Ακαδημία Καλών Τεχνών στην Αθήνα.
Συμμετοχή σε συγκροτήματα
Στις αρχές της δεκαετίας του 1960 κάνει τα πρώτα του βήματα στη μουσική με τη συμμετοχή του στο συγκρότημα Forminx. Το όχημα για την επιτυχία του συγκροτήματος ήταν το τραγούδι «Jeronimo Yanka» που σημείωσε τεράστια επιτυχία καθώς το 45άρι άλμπουμ έγινε χρυσό την πρώτη εβδομάδα κυκλοφορίας του.
Το 1968 μετακόμισε στο Παρίσι και μαζί με τον Έλληνα καλλιτέχνη Ντέμη Ρούσο δημιούργησε τους Aphrodite’s Child. Το επιτυχημένο διπλό άλμπουμ με τον τίτλο 666 θεωρείται ότι του έδωσε ώθηση για την αρχή μιας διεθνούς καριέρας.
Ενώ αποτελούσε ακόμα μέλος των Aphrodite’s Child, άρχισε δειλά να ασχολείται και με διαφορετικά πράγματα. Η αρχή έγινε το 1970 όταν έγραψε την μουσική για μία ταινία του Χένρι Χάπιερ. Ακολούθησε ένα ακουστικό ντοκιμαντέρ επηρεασμένο από της φοιτητικές εξεγέρσεις στο Παρίσι του 1968. Το 1973 ξεκίνησε μία επιτυχημένη συνεργασία με τον σκηνοθέτη Φρέντερικ Ροσίφ για μία σειρά ντοκιμαντέρ για την άγρια φύση, ενώ λίγο προτού μεταβεί στο Λονδίνο κυκλοφόρησε το σόλο άλμπουμ «Earth».
Σόλο καριέρα
Το 1975 αποχώρησε τους Aphrodite’s Child για να εγκατασταθεί στο Λονδίνο. Εκεί ίδρυσε υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις μουσικών ηχογραφήσεων, τα Nemo studios. Κυκλοφόρησε πρώτη του συλλογή με τίτλο Heaven and Hell (1975) ενώ ακολούθησαν και άλλα επιτυχημένα άλμπουμ, όπως το Albedo 0.3 (1976), το Spiral (1977) για το οποίο βραβεύτηκε με το διεθνές βραβείο MIDEM Instrumental, το Beaubourg (1978) και το China (1979). Εκείνη την περίοδο ο Παπαθανασίου άρχισε να γίνεται παγκοσμίως γνωστός.
Το 1978 συνεργάστηκε με την Ελληνίδα ηθοποιό Ειρήνη Παππά στο άλμπουμ με τίτλο Ωδές, που περιέχει παραδοσιακά ελληνικά τραγούδια, ενώ το 1986 συνεργάστηκαν ξανά στο άλμπουμ Ραψωδίες. Ο Παπαθανασίου έκανε παράλληλα άλλη μία μεγάλη συνεργασία με τον Γιον Άντερσον σε τέσσερα άλμπουμ, το Short Stories (1978), το The Friends of Mr Cairo (1981), το Private Collection (1983) και το Page of Life (1991).
Συνθέσεις για κινηματογραφικές ταινίες
Ένα μεγάλο μέρος των συνθέσεων του Παπαθανασίου δημιουργήθηκαν για να πλαισιώσουν κινηματογραφικές παραγωγές ως σάουντρακ. Κορυφαίο σάουντρακ θεωρείται το Οι δρόμοι της φωτιάς (Chariots of Fire) για την ομώνυμη ταινία του 1981 η οποία απέσπασε το Όσκαρ Καλύτερης Πρωτότυπης Μουσικής το 1982. Η ταινία εξιστορεί την προσπάθεια τριών Βρετανών δρομέων στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1924 στο Παρίσι.
Ο Παπαθανασίου έχει γράψει μουσική σε αρκετές ταινίες μυθοπλασίας, ντοκιμαντέρ και τηλεοπτικές παραγωγές, ανάμεσα στις οποίες ξεχωρίζουν οι:
Vortex – Το πρόσωπο της μέδουσας (1967) του Νίκου Κούνδουρου,
Ο αγνοούμενος (Missing, 1982) του Έλληνα σκηνοθέτη Κώστα Γαβρά,
Blade Runner (Μπλέιντ Ράνερς: Ομάδες Εξόντωσης, 1982) ταινία επιστημονικής φαντασίας του Ρίντλεϊ Σκοτ,
Η ανταρσία του Μπάουντυ (1984) του Ρότζερ Ντόναλτσον,
Francesco (1989) της Liliana Cavani,
1492: Χριστόφορος Κολόμβος (1492 – Conquest of Paradise, 1992) για το οποίο απέσπασε το βραβείο Echo Awards αλλά και το βραβείο του Χρυσού Λέοντα,
Τα μαύρα φεγγάρια του έρωτα (Bitter Moon, 1992) του Ρόμαν Πολάνσκι,
Καβάφης (1996) του Γιάννη Σμαραγδή,
Αλέξανδρος (Alexander, 2004) του Όλιβερ Στόουν,
Ελ Γκρέκο (2007) του Γιάννη Σμαραγδή.
Μουσική για το διάστημα
Η εξερεύνηση του διαστήματος τον ενθουσίαζε από τα πρώτα του παιδικά χρόνια όπως έχει δηλώσει και ο ίδιος.[7] Ένα μεγάλο μέρος από τα έργα του είναι αφιερωμένο σε αυτό, ενώ διαχρονικά οι κορυφαίοι διαστημικοί οργανισμοί τον εμπιστεύτηκαν για να μελοποιήσει τις επιτυχίες τους.
Το 1980 ξεκίνησε να προβάλλεται η αμερικανική τηλεοπτική σειρά Cosmos: A Personal Voyage του Καρλ Σαγκάν, που είχε ως κύριο θέμα τη θέση του ανθρώπου στο σύμπαν και την ύπαρξη εξωγήινης ζωής. Η μουσική επένδυση των επεισοδίων δημιουργήθηκε από τον Παπαθανασίου, ενώ η σειρά απέσπασε βραβείο Έμμυ και προβλήθηκε σε 69 χώρες και σε 500 εκατομμύρια τηλεθεατές.
Το καλοκαίρι του 2001 ο Παπαθανασίου παρουσίασε το έργο Μυθωδία στους στύλους του ολυμπίου Διός. Η μουσική του έργου δημιουργήθηκε ώστε να συνοδεύσει τη διαστημική αποστολή της ΝΑΣΑ 2001: Οδύσσεια στον Άρη. Ήταν μία φαντασμαγορική μουσική παράσταση, κατά τη διάρκεια της οποίας προβάλλονταν με ειδικά οπτικά εφέ απεικονίσεις κυρίως από θεούς της αρχαίας Ελλάδας και διαστημικές εικόνες της ΝΑΣΑ. Τα σολιστικά μέρη του έργου ερμήνευσαν οι σοπράνο Τζέσι Νόρμαν και Κάθλιν Μπατλ.
Επίσης συμμετείχε η Μητροπολιτική Ορχήστρα του Λονδίνου, 120μελής χορωδία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής ενώ ο ίδιος ο συνθέτης χειριζόταν τα πλήκτρα. Το έργο προβλήθηκε τηλεοπτικά σε όλο τον πλανήτη ενώ υπήρχαν γιγαντοοθόνες και στο Παναθηναϊκό Στάδιο. Μετά το τέλος της μουσικής παράστασης η γαλλική κυβέρνηση, την οποία εκπροσώπησε ο υπουργός παιδείας Ζακ Λανγκ, απένειμε στον Παπαθανασίου τον τίτλο του Τάγματος της Λεγεώνας της Τιμής σε μία τελετή που έλαβε χώρα στο περιστύλιο του Ζαππείου.
Δύο χρόνια αργότερα η ΝΑΣΑ του απένειμε το μετάλλιο δημόσιας συνεισφοράς σε αναγνώριση εξαιρετικής συνεισφοράς στο όραμα της. Το βραβείο αποτελεί την υψηλότερη τιμή από τον Αμερικανικό οργανισμό για μη κυβερνητικά πρόσωπα.
Το 2013, η ΝΑΣΑ υιοθέτησε για δεύτερη φορά τη μουσική του Παπαθανασίου με ένα πρωτότυπο μουσικό έργο που δημιουργήθηκε για να πλαισιώσει το βίντεο από την αποστολή Ήρα (Τζούνο), που απεικονίζει συγχρόνως την κίνηση της Γης και της σελήνης μαζί για πρώτη φορά. Το βίντεο απαθανατίστηκε κατά τη διάρκεια της αποστολής καθ’ οδόν για το σύστημα του πλανήτη Δία.
Τον Νοέμβριο του 2014 ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Διαστήματος (ESA) πρότεινε στον Παπαθανασίου να συνθέσει την μουσική για την πρώτη ιστορική προσεδάφιση σε κομήτη. Έτσι, συνέθεσε μια μουσική τριλογία (Άφιξη, Το ταξίδι του Philae και Το βαλς του Ροζέτα) η οποία παρουσιάστηκε από τον ESA μετά την επιτυχημένη προσεδάφιση του σκάφους Ροζέτα στον κομήτη 67P.
Το 1995, ως φόρο τιμής στην μουσική του προσφορά αλλά και στην αγάπη του για το διάστημα, το Minor Planet Center της Διεθνούς Αστρονομικής Ένωσης έδωσε το όνομα του συνθέτη στον Αστεροειδή της Κύριας Ζώνης 6354, που πλέον ονομάζεται 6354 Vangelis.
Διάφορες μουσικές δημιουργίες
1982: Δημιουργεί το ηχητικό σήμα των ειδήσεων της ΕΡΤ, το οποίο συνέχιζε να ακούγεται στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων μέχρι σήμερα, με εξαίρεση την περίοδο 2013-2015.
1991: Αναλαμβάνει τη μουσική για τα ντοκιμαντέρ του παγκοσμίου φήμης ωκεανογράφου Ζακ-Υβ Κουστώ.
1998: Γράφει το άλμπουμ Φόρος τιμής στον Γκρέκο, τα έσοδα του οποίου διατέθηκαν για την ενίσχυση της εκστρατείας της εθνικής πινακοθήκης για την απόκτηση του πίνακα του Ελ Γκρέκο Άγιος Πέτρος.
1999: Συνθέτει τη μουσική που συνόδευσε την παρουσίαση του επίσημου εμβλήματος των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, ενώ δημιουργεί και τη μουσική για την τελετή παράδοσης την ολυμπιακής φλόγας τόσο στο Σίδνεϊ όσο και από το Σύδνεϊ στην Αθήνα.
2002: Δημιουργεί την μουσική για το Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου 2002 που πραγματοποιήθηκε στις Ιαπωνία και Κορέα.[17]
Θέατρο
Αξιοσημείωτη είναι η προσφορά του Βαγγέλη Παπαθανασίου και στο θέατρο. Το 1983 δημιούργησε τη μουσική για τη παράσταση του Μιχάλη Κακογιάννη, Ηλέκτρα στο Αρχαίο θέατρο της Επιδαύρου, με πρωταγωνίστρια την Ειρήνη Παππά [18]. Επίσης έχει συνεργαστεί με τα Βασιλικά μπαλέτα, καθώς δημιούργησε την μουσική για τρία έργα, Το R B Sque (1980) που παρουσιάστηκε στο Βασιλικό Θέατρο Drury Lane, Το Φρανκενστάιν (1985) και το Η πεντάμορφη και το τέρας (1986).
Άλλα έργα
Το ενδιαφέρον του για τις τέχνες δεν περιοριζόταν μόνο στη σύνθεση μουσικής. Το 1997 έκανε την πρώτη του σκηνοθετική απόπειρα, καθώς σχεδίασε και διηύθυνε εξ ολοκλήρου την τελετή έναρξης του 6ου Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Ανοιχτού Στίβου της IAAF που πραγματοποιήθηκε στο Παναθηναϊκό της Αθήνας.
Το 2003 αποκάλυψε την ικανότητα του στη ζωγραφική παρουσιάζοντας 70 δικά του έργα ζωγραφικής στα πλαίσια της Βαλένσια Μπιενάλ στην Ισπανία. Μετά την επιτυχία της έκθεσης Vangelis Pintura, τα έργα του εκτίθενται σε σημαντικές γκαλερί σε όλο τον κόσμο. Την ίδια χρονιά, ο Παπαθανασίου παρουσίασε επίσης ένα βιβλίο που περιέχει μερικά από τα ωραιότερα έργα του, με τίτλο Vangelis.
Βραβεία και διακρίσεις
Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Τραγουδιού 1982 Για την μουσική στη ταινία Δρόμοι της φωτιάς.
Χρυσός Λέοντας στο Cannes Lions International Advertising Festival, για την μουσική Ask the Mountains σε τηλεοπτική διαφήμιση.
Βραβείο Max Steiner Award το 1989, για σύνθεση και παρουσίαση διακεκριμένης κινηματογραφικής μουσικής.
Βραβείο Echo (Γερμανία) για το διεθνή καλλιτέχνη της χρονιάς 1992.
Βραβείο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Φλάνδρας (Βέλγιο) για καλύτερη μουσική επένδυση κινηματογραφικής ταινίας.
Βραβείο του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Βαλένθια για καλύτερη μουσική επένδυση κινηματογραφικής ταινίας.
Βραβείο Κοινού για καλύτερη μουσική επένδυση κινηματογραφικής ταινίας από την Παγκόσμια Ακαδημία Μουσικής Επένδυσης στη Φλάνδρα, Βέλγιο.
Βραβείο Απόλλων το 1993 για τη συνεισφορά του στη μουσική από την Εταιρεία των Φίλων της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.
Ο τίτλος του Ιππότη του Τάγματος των Τεχνών και των Γραμμάτων της Γαλλικής Δημοκρατίας το 1992. Η απονομή έγινε από τον Γάλλο υπουργό παιδείας.
Δύο φορές το Παγκόσμιο Μουσικό Βραβείο του Μόντε Κάρλο, για τον Έλληνα καλλιτέχνη με τις μεγαλύτερες πωλήσεις.
Ο τίτλος του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλικής Δημοκρατίας το 2001.
Βραβείο RIAJ (Δισκογραφική Βιομηχανία της Ιαπωνίας) για διεθνές τραγούδι της χρονιάς 2002.
Μετάλλιο Δημόσιας Συνεισφοράς της ΝΑΣΑ σε αναγνώριση εξαιρετικής συνεισφοράς στο όραμα της ΝΑΣΑ το 2003.[12]
Το 2013 τα Ελληνικά Ταχυδρομεία εξέδωσαν γραμματόσημα τα οποία τον απεικόνιζαν.
Τιμητικό διδακτορικό δίπλωμα από το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών το 2008, παραχωρώντας του το διακεκριμένο τίτλο του ομότιμου καθηγητή. Το διδακτορικό του δόθηκε για την εξαιρετική συμβολή του στη μουσική παιδεία του ελληνικού λαού, καθώς και για τη διάδοση του μηνύματος του Ελληνισμού σε όλο τον κόσμο
Δισκογραφία
(1970) Sex Power
(1972) Fais Que Ton Rêve Soit Plus Long Que la Nuit
(1973) Earth
(1973) L’Apocalypse des Animaux
(1975) Heaven and Hell
(1976) Albedo 0.39]
(1976) La Fête Sauvage
(1977) Ignacio
(1977) Spiral
(1978) Beaubourg
(1978) Ωδές (Βαγγέλης Παπαθανασίου & Ειρήνη Παππά)
(1979) China
(1979) Opera Sauvage
(1980) Short Stories (Γιον Άντερσον & Βαγγέλης Παπαθανασίου)
(1980) See You Later
(1980) Ωδές
(1981) chariots of fire
(1981) The Friends of Mr Cairo (Γιον Άντερσον & Βαγγέλης Παπαθανασίου)
(1983) Antarctica
(1983) Private Collection (Γιον Άντερσον & Βαγγέλης Παπαθανασίου)
(1984) Soil Festivities
(1985) Mask
(1985) Invisible Connections
(1986) Ραψωδίες (Βαγγέλης Παπαθανασίου & Ειρήνη Παππά)
(1988) Direct
(1989) Themes
(1990) The City
(1991) Page of Life (Γιον Άντερσον & Βαγγέλης Παπαθανασίου)
(1992) 1492: Conquest of Paradise
(1995) Voices
(1995) Ask the Mountains (Βαγγέλης Παπαθανασίου & Στίνα Νόρντενσταν)
(1995) Φόρος τιμής στον Γκρέκο
(1996) Portraits
(1996) Oceanic
(1998) El Greco
(1999) Reprise 1990–1999
(2001) Mythodea — Μουσική για την αποστολή της ΝΑΣΑ: 2001 Οδύσσεια στον Άρη
(2003) Odyssey
(2004) Alexander
(2007) El Greco
(2007) Blade Runner Trilogy: 25th Anniversary
(2012) The Collection
(2012) “Chariots of Fire – The Play” (Music From The Stage Show)
(2012) “Trashed” (Soundtrack)
Στο πένθος βυθίστηκαν η Πολεμική Αεροπορία και η 111 Πτέρυγα Μάχης στη Νέα Αγχίαλο, που έχασαν ένα από τα ανώτερα επίλεκτα στελέχη τους και θρηνούν την απώλεια του ιπτάμενου αντισμηνάρχου Δημήτρη Γριτζαλιώτη, μοίραρχου στην 347 Μοίρα «Περσέας».
Ο 47χρονος αξιωματικός της Πολεμικής Αεροπορίας ήταν από τους πλέον καταξιωμένους πιλότους, με χιλιάδες ώρες πτήσης στα πολεμικά μαχητικά αεροσκάφη. Συμμετείχε και διακρινόταν σε όλες τις δύσκολες στρατιωτικές ασκήσεις και είχε στο ενεργητικό του χιλιάδες ώρες πτήσης.
Δυστυχώς, διαγνώστηκε με καρκίνο. Εδωσε τη μάχη μέχρι τελευταία στιγμή με μεγάλο σθένος, όμως δεν τα κατάφερε. Κατέληξε, βυθίζοντας στην απόλυτη οδύνη την οικογένειά του. Συντετριμμένοι συγγενείς, φίλοι, συνάδελφοί του και ανώτεροι αξιωματικοί τον αποχαιρέτησαν χθες με δάκρυα στα μάτια.
Η κηδεία του τελέστηκε σε κλίμα οδύνης στον Ιερό Ναό της Μεταμορφώσεως του Κυρίου, στον Βόλο, με όλες τις προβλεπόμενες στρατιωτικές τιμές.
