Έφυγε από τη ζωή στα 67 του χρόνια ο ραδιοφωνικός παραγωγός του 96.9 Rock Fm Γιώργος Μελισσινός.
Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε ο σταθμός. Σύμφωνα με πληροφορίες, βρέθηκε νεκρός στο σπίτι του.
Ο Γιώργος Μελισσινός όταν δεν έκανε εκπομπές στον Rock FM σκηνοθετούσε ή βρισκόταν πίσω από την παραγωγή ταινιών μικρού μήκους, διαφημιστικών σποτ και (σπάνια) video clip. Έγραφε σενάρια και κατά καιρούς έγραφε σε περιοδικά και εφημερίδες.
Καπετάνιος 6,5 ετών. Πρόκειται για τον Σήφη από τα Χανιά, ο οποίος δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα από έναν επαγγελματία.
Στο βίντεο που ακολουθεί, φαίνεται το μικρό αγόρι να δένει με ιδιαίτερη ευκολία το οικογενειακό σκάφος 14 μέτρων και 5 τόνων στο λιμάνι της Σούδας.
Όπως φαίνεται, το μήλο έπεσε κάτω από την Μηλιά, καθώς και ο πατέρας του μικρού Σήφη είναι καπετάνιος. «Ο ένας μου γιος από 10 ετών οδηγούσε μόνος του το σκάφος και ο Σήφης από 5 ετών ξεκίνησε να οδηγεί» ανέφερε ο πατέρας, ενώ τόνισε πως «αν κάτι αρέσει στα παιδιά πάντα το κάνουν καλά».
Είναι από χθες που η μέση Ελληνίδα μανουλιτσα έχει πάθει αμοκ και τα χώνει στην Χριστίνα Μπόμπα γιατί άκουσον άκουσον! Ενώ είναι μάνα, πήγε ταξίδι χωρίς τα παιδιά της και, καλά αυτό ντρέπομαι και να το γράψω, τόσο βαρύ έγκλημα έκανε, φόρεσε μια μπλούζα με ντεκολτέ!
Ντροπή σου και αίσχος σου Χριστίνα Μπόμπα! Έπρεπε να σε χτίσουν με τη ρόμπα στην κουζίνα σου, σαν τη γυναίκα του πρωτομαστορα κι εσύ, για να είσαι αξια!
Εν τω μεταξύ, αυτές που την κράζουν που έφυγε χωρίς τα παιδιά είναι οι ίδιες που παθαίνουν αμοκ όταν κλείνουν τα σχολεία και αναγκάζονται να κρατάνε τα παιδιά τους στο σπίτι!!
Θα σας πω κάτι αλλά προσπαθειστε να μη σοκαριστειτε… Μια μαμά μπορεί να είναι καλή και να δουλεύει και να μη δουλεύει.
Να περιποιείται, να φοράει τις φορεματαρες και τις γόβες της. Να κυκλοφορεί με φόρμες και αθλητικά. Να πηγαίνει ταξίδια μονή της. Να μη πηγαίνει ταξίδια μόνη της. Να θέλει μισή μέρα να ξεφύγει απ τις ευθύνες της μητρότητας και να γεμίσει μπαταρίες. Να θέλει να είναι με το παιδί της 24 ώρες τη μέρα κλπ.
Είναι αισχρά τα μαμαδόμετρα! Είναι ανηθικο να προσβαλετε τον κόσμο επειδή δε ζει σύμφωνα με τα μαλακισμενα αναχρονιστικα και πατριαρχικα σας πρότυπα. Βούρλα!
Και με τη Μπόμπα λοιπόν! Και με όποια τη θέλουν δούλα και κυρά!
Και σκατα στα μούτρα σας!
Ο άνδρας που εμφανίστηκε τα ξημερώματα με μία καραμπίνα στα χέρια στο μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, είχε προειδοποιήσει μέσω του προσωπικού του λογαριασμού στο Instagram για την κίνησή του αυτή.
Συγκεκριμένα, ο 37χρονος, ο οποίος αναμένεται να μεταφερθεί στο νοσοκομείο προκειμένου να υποβληθεί σε ψυχιατρική εξέταση, είχε γράψει μεταξύ άλλων:
Πραξικόπημα στην βουλή βασιλιάς Μίνωας δικαστής της Αβύσσου. Πεζοναύτης Β*** Σ***. Μόνος μου. Έρχομαι οπλισμενος στην βουλή. Πολιτικοί, εφοπλιστές, τραπεζίτες, εισαγγελεις, δημοσιογράφοι, παρουσιαστές, ηθοποιοί, τραγουδιστές, μοντέλα, άτομα της τηλεόρασης είστε νεκροί όλοι από αυτοκτονία.
Μόλις πεθανω θα γίνει σεισμός αρμαγεδων. Θα επιστρέψω σε 3 μέρες Θεός της φωτιάς και θα αυτοκτονησετε όλοι. Θα σας κόβω τα κεφαλια έναν έναν και θα σας κάψω ζωντανούς, άνδρες και γυναίκες δεν έχει χάρισμα σε κανέναν. Καλώ πανελλαδική επανάσταση. Λιθοβολισμός σε όσους αναφέρω μέχρι θανάτου. Διαταγή Βασιλέας Μίνωας. Κουμμουνιστες, αναρχικοι, ρομα, εθνικιστές, πολίτες, αστυνομικοί, στρατιωτικοί, απαγορευω την εξοδο τους απο την χώρα. Αποκεφαλισμό, λιθοβολισμό δημόσιο μπροστά σε κάμερες.
Ο 37χρονος σε κατάσταση αμόκ, οπλισμένος, εμφανίστηκε τα ξημερώματα στο Σύνταγμα και κατευθύνθηκε προς το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, ο οποίος συνελήφθη έπειτα από αστυνομική επιχείρηση. Ειδικότερα, λίγο μετά τις 3, βρέθηκε σε έξαλλη κατάσταση μπροστά από το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, κρατώντας μια καραμπίνα. Ο άνδρας φώναζε και έβριζε ενώ κρατούσε και ένα πανό που έγραφε «Βασιλιάς Μίνωας πραξικόπημα».
H καραμπίνα με την οποία πήγε στη Βουλή
Το πανό που κρατούσε ο 37χρονος
Ο 37χρονος οδηγήθηκε στην Κρατική Ασφάλεια στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής, ωστόσο όπως αναφέρουν αστυνομικές πηγές δεν κατέστη δυνατή η επικοινωνία μαζί του λόγω της κατάστασης στην οποία βρίσκεται. Όπως αναφέρουν οι ίδιες πηγές, ο λόγος του δεν είχε λογική σύνδεση και ειρμό, με αποτέλεσμα να μην είναι εφικτό να προσδιοριστεί το κίνητρο της πράξης του. Μεταξύ άλλων φέρεται να ανέφερε ότι «είμαι άγγελος του Θεού» και άλλες φράσεις που δεν οδηγούν σε κάποιο συμπέρασμα. Ο 37χρονος έχει συγγενείς, οι οποίοι αναμένεται να ειδοποιηθούν από τις Αρχές.
Τηλεφώνημα για βόμβα δέχτηκαν στον ΑΝΤ1 λίγα λεπτά πριν από τις 12 το μεσημέρι.
Ο Γιώργος Λιάγκας και η Φαίη Σκορδά το πρωί της Τρίτης (31/5) ενημέρωσαν τους τηλεθεατές της εκπομπής «Πρωινό» πως έχουν δεχθεί τηλεφώνημα για βόμβα και για τον λόγο αυτό η εκπομπή διακόπηκε μέχρι νεοτέρας.
«Υπάρχει πιθανότητα να μην γυρίσουμε γιατί υπάρχει ένα τηλεφώνημα για βόμβα και μέχρι να γίνει η σχετική έρευνα μπορεί να καθυστερήσει η εκπομπή να επιστρέψει ή να μην επιστρέψει και καθόλου» είπε ο Γιώργος Λιάγκας.
«Να δούμε τι ακριβώς έχει συμβεί, κι εμείς να ενημερωθούμε» πρόσθεσε η Φαίη Σκορδά.
Η εκπομπή τελικά δεν επέστρεψε ποτέ, πήγε σε διαφημίσεις και αμέσως μετά προβλήθηκε επεισόδιο της σειράς Κωνσταντίνου και Ελένης.
Λίγη ώρα αργότερα ο Γιώργος Λιάγκας ανέβασε βίντεο με τους συνεργάτες της εκπομπής να αναχωρούν από το πλατό.
«Δεχτήκαμε τηλεφώνημα για βόμβα. Περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει και όλα καλά», είπε.
Σύμφωνα με τις πληροφορίες, το τηλεφώνημα έγινε και για τα Στούντιο ΚΑΠΑ απ’ όπου βγαίνει η εκπομπή, αλλά και για τα γραφεία του ΑΝΤ1 στο Μαρούσι.
«Ο μέτριος δάσκαλος μιλάει. Ο καλός δάσκαλος εξηγεί. Ο εξαιρετικός δάσκαλος δείχνει. Ο μεγάλος δάσκαλος εμπνέει» William Arthur Ward (Συγγραφέας, 1921-1994).
Το έργο του δασκάλου είναι πολυδιάστατο. Πρέπει να μάθει στα παιδιά γράμματα, να τους διδάξει ευγένεια, επιμονή και υπομονή, σεβασμό, κανόνες, κλπ.
Υπάρχουν κάποιες περιπτώσεις, όμως, όπου το έργο του εκπαιδευτικού είναι ακόμη πιο δύσκολο. Όταν οι συνθήκες εργασίας είναι ακατάλληλες ή όταν τα παιδιά προέρχονται από διαφορετικές κοινωνικές ομάδες, που συχνά γνωρίζουν την προκατάληψη και τον ρατσισμό.
Η δασκάλα προσπαθεί να μάθει γράμματα στους μικρούς μαθητές της με εναλλακτικούς τρόπους
Και υπάρχουν κάποιοι δάσκαλοι που παλεύουν, ακόμη και κάτω από αντίξοες συνθήκες, να διδάξουν γράμματα σε αυτά τα παιδιά. Όπως τα παιδιά των Ρομά, που τα ελληνικά δεν είναι καν η μητρική τους γλώσσα ή που λείπουν ολόκληρες ημέρες από το σχολείο γιατί πρέπει να πάνε με τους γονείς τους για δουλειά, ακόμη και σε άλλες πόλεις.
Μια τέτοια δασκάλα, είναι η Βασιλική Αρσενίου, που φέτος συμμετείχε στο Παγκόσμιο Συνέδριο για την προώθηση της εκπαιδευτικής Καινοτομίας, λαμβάνοντας διθυραμβικά σχόλια για την δουλειά της.
Η συγκεκριμένη δασκάλα, με πείρα 18 ετών στην εκπαίδευση, διορίστηκε πριν από 8 χρόνια σε ένα σχολείο στο χωριό Σοφάδες της Καρδίτσας, για να μάθει γράμματα σε παιδιά Ρομά. Δεν σκέφτηκε ούτε για μία στιγμή να εγκαταλείψει το έργο της (παρόλο που οι συνθήκες ήταν δύσκολες). Αντιθέτως, προσπάθησε και συνεχίζει να προσπαθεί να μάθει γράμματα σε αυτά τα παιδιά, με εναλλακτικούς τρόπους, μέσα από το παιχνίδι, την ζωγραφική και άλλα μέσα γιατί όλοι αξίζουν μια ευκαιρία. Πιστεύει πως ο κάθε μαθητής απ’ όπου κι αν προέρχεται, δεν πρέπει να βρίσκεται απομονωμένος από την κοινωνία, ούτε στο περιθώριο αλλά ούτε να βιώνει τον ρατσισμό και την εγκατάλειψη. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους που την κράτησαν όλα αυτά τα χρόνια σ’ αυτό το σχολείο.
Η κυρία Βασιλική Αρσενίου, έπρεπε να σκεφτεί εναλλακτικούς τρόπους για να προσεγγίσει τους μαθητές και να τους κάνει να αγαπήσουν το διάβασμα. Έγραψε μάλιστα και ένα βιβλίο, που δημιουργήθηκε στα πλαίσια του Εκπαιδευτικού Προγράμματος Teachers4Europe με θέμα «Την Ευρώπη σα γυρίζω, χώρες όμορφες γνωρίζω». Μετατρέποντας την τάξη σε ένα δημιουργικό εργαστήρι, οι μαθητές μέσα από εναλλακτικές διδακτικές πρακτικές, παιχνίδια, μουσικές, χορούς, θεατρικά δρώμενα, ταξίδεψαν σε όλη τη γη, γνώρισαν τις ηπείρους, τις χώρες της Ευρώπης και πληροφορήθηκαν για την έννοια και το σκοπό της Ευρωπαϊκής οικογένειας.
Με θεατρικό παιχνίδι και άλλες δράσεις, τα παιδιά έχουν μάθει να αγαπούν τα γράμματα
Η διδασκαλία σε αυτά τα παιδιά ήταν μια δύσκολη υπόθεση και τα αποτελέσματα δεν ήταν ορατά αμέσως. Ωστόσο, με επιμονή, υπομονή και μεγάλη αγάπη, καθημερινά μπαίνει ένα μικρό λιθαράκι και οι μαθητές αυτοί ενδιαφέρονται πλέον και επιστρέφουν στο σπίτι τους, με ένα μεγάλο χαμόγελο στα χείλη.
Η κυρία Βασιλική Αρσενίου, μίλησε στο Iefimerida για την εμπειρία της αυτή, τις δυσκολίες που συνάντησε από την πρώτη επαφή με τα ιδιαίτερα αυτά παιδιά και τους τρόπους που χρησιμοποίησε για να τα κάνει να αγαπήσουν τα γράμματα. Γιατί η διδασκαλία δεν είναι μια απλή δουλειά, αλλά ένα λειτούργημα. Και ο καλός δάσκαλος πηγή έμπνευσης.
Ακολουθεί η συνέντευξη:
1.Ποια ήταν η πρώτη σας επαφή με το σχολείο και με τους μαθητές; Ποιες οι εντυπώσεις και τα συναισθήματα;
Η πρώτη εντύπωση που μου δημιουργήθηκε όταν αντίκρισα το σχολείο φτάνοντας στον οικισμό ήταν απογοητευτική. Η θέση στην οποία βρίσκεται, οι συνθήκες διαβίωσης των παιδιών που είναι εξαιρετικά άσχημες και γενικά το περιβάλλον γύρω από το σχολείο δημιουργεί μία σκληρή εικόνα. Ένιωσα ότι θα είχα να αντιμετωπίσω πολύ δύσκολες και διαφορετικές καταστάσεις από οποιοδήποτε άλλο σχολείο είχα βρεθεί ως τότε. Αναφέρομαι σε ένα σχολείο όπου πολλοί μαθητές έρχονται χωρίς να έχουν ένα τετράδιο ή ένα μολύβι, χωρίς σχολική τσάντα ή ένα ζεστό ρούχο το χειμώνα. Ένα σχολείο όπου στο διάλειμμα αρκετά παιδιά πηγαίνουν στο σπίτι τους για να φάνε, επειδή δεν έχουν χρήματα, και επιστρέφουν στην τάξη για να συνεχίσουν το μάθημά τους. Μαθητές οι οποίοι λείπουν για μεγάλα διαστήματα ακολουθώντας την οικογένειά τους για δουλειά ακόμα και σε άλλες πόλεις και γυρίζοντας στον οικισμό συνεχίζουν τη φοίτησή τους. Είναι δύσκολο να περιγράψω συναισθήματα όπως χαρά και ενθουσιασμός όταν με μεγάλη δυσκολία μαθαίνουν να γράφουν και να διαβάζουν, ικανοποίηση όταν ρωτάνε και έχουν απορίες δείχνοντας ενδιαφέρον για μάθηση, λύπη όταν φεύγουν για δουλειά, συγκίνηση όταν μου δίνουν χαρτάκια ζωγραφισμένα με καρδούλες. Το μόνο που μπορώ να πω είναι πως ό,τι αισθάνομαι γι’ αυτούς τους μαθητές είναι στον υπερθετικό βαθμό.
Η εξωτερική όψη του σχολείου θυμίζει φυλακές
2. Σκεφτήκατε ποτέ να φύγετε σε κάποιο άλλο σχολείο; Τι σας έκανε να παραμείνετε;
Για 8η χρονιά φέτος βρίσκομαι στο συγκεκριμένο σχολείο και κάθε φορά σκέφτομαι ότι κανένας μαθητής δεν αξίζει να μορφώνεται κάτω από αυτές τις συνθήκες σε ένα σχολείο που εξωτερικά μοιάζει με φυλακή. Συχνά ακούω το παράπονο των μαθητών μου όταν μου λένε ότι τα άλλα σχολεία είναι πιο ωραία από το δικό μας, γι’ αυτό προσπαθώ να ομορφύνω την τάξη μας να την κάνω ζεστή και φιλόξενη για να αισθάνονται όμορφα. Κι αυτοί από την πλευρά τους έμαθαν να σέβονται το χώρο τους και να τον προσέχουν. Θεωρώ ότι ο κάθε μαθητής απ’ όπου κι αν προέρχεται, δεν πρέπει να βρίσκεται απομονωμένος από την κοινωνία, ούτε στο περιθώριο αλλά ούτε να βιώνει τον ρατσισμό και την εγκατάλειψη. Αυτός ήταν ένας από τους λόγους που με κράτησαν όλα αυτά τα χρόνια σ’ αυτό το σχολείο. Βασικό κίνητρο επίσης είναι και το γεγονός ότι βλέπω τη χαρά στα πρόσωπά τους όταν μαθαίνουν κάτι ή όταν με εμπιστεύονται και συζητάμε πιο προσωπικά τους θέματα, ζητώντας τη συμβουλή μου ή τη βοήθειά μου. Και σε κάθε ευκαιρία τους εξηγώ ότι μόνο μέσα από τη μάθηση θα μπορέσουν να ξεφύγουν από τα στενά πλαίσια του οικισμού στον οποίο ζουν και να ανοίξουν τους ορίζοντές τους προς την κοινωνία.
Τα παιδιά της κάνουν παράπονα πως τα άλλα σχολεία είναι όμορφα, σε αντίθεση με το δικό τους.
3. Πόσο δύσκολη είναι η διδασκαλία σε παιδιά προερχόμενα από ένα διαφορετικό περιβάλλον, διαφορετική κουλτούρα και γλώσσα; Ποια προβλήματα αντιμετωπίσατε;
Δεν υπάρχει κάτι το πολύ εύκολο ή το πολύ δύσκολο σ’ αυτό το σχολείο, όταν καταφέρεις να αποδεχτείς το διαφορετικό. Γενικά κάτι το καινούργιο ή το άγνωστο μας φοβίζει. Αν δεν προσπαθήσεις όμως να το πλησιάσεις δεν θα μπορέσεις να το καταλάβεις ποτέ και έτσι δεν θα έχεις το επιθυμητό αποτέλεσμα. Στην αρχή και για μένα ήταν άγνωστος ο τρόπος με τον οποίο θα προσέγγιζα αυτούς τους μαθητές. Στην πορεία παρατηρώντας τους προσπάθησα να καταλάβω τον τρόπο που σκέφτονται, και συμπεριφέρονται. Έτσι είδα τα ενδιαφέροντά τους και προσάρμοσα ανάλογα τον τρόπο διδασκαλίας με στόχο να κεντρίσω το ενδιαφέρον τους για το σχολείο και τη μάθηση γενικά. Τα προβλήματα είναι πολλά καθώς τα παιδιά αυτά καλούνται να μορφωθούν με βάση ένα εκπαιδευτικό σύστημα το οποίο λειτουργεί αφομοιωτικά για τους Ρομά. Η γλώσσα στην οποία διδάσκονται δεν είναι η μητρική τους, η οποία επιπλέον είναι μόνο προφορική. Όλο αυτό επιδρά σε μεγάλο βαθμό στη μόρφωσή τους καθώς τα παιδιά καλούνται να γνωρίσουν ένα διαφορετικό τρόπο επικοινωνίας από αυτόν που έχουν γνωρίσει στο σπίτι τους. Ειδικά στις πρώτες τάξεις του Δημοτικού η επικοινωνία με το δάσκαλο είναι ελλιπής και τα σχολικά βιβλία δεν είναι προσαρμοσμένα στις μαθησιακές ανάγκες τους. Μεγάλα προβλήματα επίσης είναι οι δύσκολες συνθήκες ζωής τους, οι συχνές μετακινήσεις των οικογενειών τους, η έλλειψη βοήθειας από τους γονείς, επειδή και οι ίδιοι εγκατέλειψαν το σχολείο σε μικρή ηλικία, καθώς και η έλλειψη αυτοπεποίθησης ότι θα μπορούσαν να πετύχουν κάτι καλύτερο από τη ζωή που ζουν οι γονείς τους και ο περίγυρός τους. Έτσι το έργο του δασκάλου γίνεται πιο επίπονο κάτω από αυτές τις συνθήκες.
4. Συνηθίζουν αρκετοί να λένε πως οι Ρομά φέρνουν τα παιδιά στα σχολεία μόνο για τα χορηγούμενα επιδόματα. Αναγνωρίζουν το έργο του σχολείου και το δικό σας;Είναι γεγονός ότι υπάρχει διάχυτη στην κοινωνία η προκατάληψη ότι τα τσιγγανόπουλα δεν ενδιαφέρονται για τη μάθηση. Καλό είναι να μη συντηρούμε αυτά τα στερεότυπα αν δεν γνωρίζουμε την πραγματική αλήθεια.
Το χρηματικό επίδομα είναι μια πολύ σημαντική βοήθεια για τις περισσότερες οικογένειες των Ρομά, καθώς ανήκουν στις ευάλωτες κοινωνικά ομάδες. Η αντίληψη ότι οι Ρομά δεν ενδιαφέρονται για το σχολείο συνεχίζει βέβαια να υπάρχει αλλά υποχωρεί σιγά σιγά αν παρατηρήσουμε τη στάση των νέων γονιών. Πλέον ενδιαφέρονται περισσότερο για την πρόοδο των παιδιών τους και για τη μόρφωσή τους. Στην αρχή ήταν πολύ επιφυλακτικοί όταν ζητούσα την έγκρισή τους για να συμμετάσχουν τα παιδιά τους σε διάφορες δράσεις του σχολείου. Έπειτα προσπάθησα να εμπλέξω περισσότερο την τοπική κοινωνία (γονείς, παππούδες) στην εκπαιδευτική διαδικασία με αποτέλεσμα ολοένα και περισσότεροι να επισκέπτονται το σχολείο μας και να βάζουν ένα μικρό λιθαράκι στην όλη προσπάθεια. Τώρα πια άρχισαν να αισθάνονται μεγαλύτερη οικειότητα απέναντί μας αναγνωρίζοντας τον σημαντικό ρόλο του σχολείου.
Η πολύχρωμη και χαρούμενη αίθουσα έρχεται σε αντίθεση με την εξωτερική όψη του σχολείου
5. Τι λείπει από το σχολείο σας;
Οι ελλείψεις στο συγκεκριμένο σχολείο είναι τεράστιες. Το κτίριο που στεγαζόμαστε είναι αρκετά μικρό για να χωρέσει τον αριθμό των παιδιών που έρχονται στο σχολείο μας, γι αυτό και κάποιες αίθουσες έχουν χωριστεί στη μέση για να φιλοξενήσουν όλα τα τμήματα. Αυτό βέβαια συνεπάγεται τη συνύπαρξη πολλών παιδιών σε πολύ μικρές αίθουσες που προσπαθούμε να τις κάνουμε πιο φιλόξενες με τη διακόσμηση. Πολύ σημαντικά είναι επίσης τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν τα μαθήματα ειδικοτήτων, τα οποία προσφέρουν πολλά κίνητρα για τη φοίτησή των παιδιών, όπως: αίθουσας γυμναστηρίου (οι μαθητές γυμνάζονται στο προαύλιο όλες τις εποχές), μουσικών οργάνων (η μουσική τους ενδιαφέρει πάρα πολύ), καθώς και έλλειψη αίθουσας πληροφορικής.Υπάρχει ένας φορητός υπολογιστής ο οποίος μεταφέρεται από τάξη σε τάξη για να γίνει το μάθημα. Να επισημάνω εδώ πως και παλιότερα έγινε προσπάθεια εξοπλισμού του σχολείου με υπολογιστές αλλά καταστράφηκαν μετά από εμπρησμό. Παρόλο που τα παιδιά αντιλαμβάνονται και μαθαίνουν να προσέχουν το σχολείο τους, υπάρχουν βανδαλισμοί στο κτίριο εξωτερικά αλλά και στον προαύλιο χώρο από εξωσχολικούς.
Βασική επίσης είναι και η έλλειψη δανειστικής βιβλιοθήκης όπου οι μαθητές κατακτώντας την ελληνική γλώσσα θα μπορούσαν να έρθουν σε επαφή με βιβλία εκτός των σχολικών, τα οποία θα ενίσχυαν περισσότερο την αναγνωστική τους ικανότητα και την αγάπη τους για το διάβασμα. Αυτή τη χρονιά κάνουμε μια μεγάλη προσπάθεια για να δημιουργήσουμε βιβλιοθήκη στο σχολείο μας απευθυνόμενοι σε φορείς και ιδιώτες ζητώντας δωρεές.
6.Τι είδους δραστηριότητες θα ωφελούσαν περισσότερο τα παιδιά και θα τα βοηθούσαν ώστε να αγαπήσουν το σχολείο και τη μάθηση;
Η αλήθεια είναι ότι η καθημερινή μου επαφή με τα παιδιά μου έδειξε ότι τα σχολικά βιβλία, η απομνημόνευση και η στείρα μετάδοση γνώσεων δεν είναι αυτό που θα τους βοηθούσε ή θα ενίσχυε το ενδιαφέρον τους για μάθηση. Έτσι χρησιμοποίησα εναλλακτικούς τρόπους διδασκαλίας και σύγχρονες διδακτικές πρακτικές, όπως η χρήση του υπολογιστή, του βιντεοπροβολέα, οι χάρτες, οι κατασκευές, τα θεατρικά δρώμενα, η μουσική, ο χορός, τα παιχνίδια, έδωσαν μια άλλη δυναμική στο μάθημα με αποτέλεσμα οι μαθητές να συμμετέχουν με ενθουσιασμό στις δραστηριότητες και να βελτιώνονται όλο και περισσότερο. Επίσης, μ’ αυτό τον τρόπο επιτεύχθηκε και ένας από τους στόχους του σχολείου που είναι η καθημερινή προσέλευση των μαθητών στο μάθημα και η ομαλή φοίτησή τους σε αυτό.
7. Πώς προέκυψε το βιβλίο «Οι κόρες της Ευρώπης»; Πώς ζωντάνεψε στην αίθουσα;
Την προηγούμενη σχολική χρονιά συμμετείχα με τους μαθητές μου στο Ευρωπαϊκό Εκπαιδευτικό Πρόγραμμα Teachers4Europe, το οποίο σχετίζεται με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το σκοπό για τον οποίο ιδρύθηκε και τις αξίες που υπηρετεί.
Το βιβλίο «Οι Κόρες της Ευρώπης»
Η ανάγκη λοιπόν να μεταδώσω όλες αυτές τις πληροφορίες και τις γνώσεις στα παιδιά, με οδήγησε στη συγγραφή του παραμυθιού “Οι κόρες της Ευρώπης”.
Πολύ συχνά τα παραμύθια χρησιμοποιούνται στην τάξη για διδακτικούς σκοπούς. Στόχος μου ήταν να μάθουν, με απλό και κατανοητό για εκείνα τρόπο, γεωγραφία, ιστορία, να γνωρίσουν πολιτισμούς, να ανοίξουν οι ορίζοντές τους και να ανακαλύψουν τη γνώση μέσα από τη μυθοπλασία.
Έτσι λοιπόν η αναφορά στις χώρες της Ευρώπης, στους λόγους που οδήγησαν ώστε να δημιουργηθεί η ευρωπαϊκή οικογένεια αλλά και η προβολή των μηνυμάτων της ειρήνης, της αλληλεγγύης και της συνεργασίας είναι κάποια από τα στοιχεία που ανακάλυψαν οι μαθητές μέσα από το παραμύθι.
8. Η δύναμη του θεατρικού παιχνιδιού καθώς και του βιβλίου είναι σίγουρα τεράστια και λειτουργεί θεραπευτικά πέρα από εκπαιδευτικά. Πώς είδατε να μεταμορφώνονται μέσα από αυτές τις διαδικασίες τα παιδιά;
Το παραμύθι ήταν το διδακτικό εργαλείο που χρησιμοποίησα για να τους μεταδώσω με ευχάριστο τρόπο τις γνώσεις που έπρεπε. Βασικό όμως είναι να δίνουμε μεγάλη σημασία στις ανάγκες και στα ενδιαφέροντα των μαθητών μας. Και επειδή γνωρίζω την αγάπη τους για τη μουσική και το χορό, μετέτρεψα το ίδιο παραμύθι σε ένα μουσικοκινητικό έργο, επειδή το θέατρο διαμορφώνει ένα περιβάλλον βιωματικής μάθησης όπου οι εμπλεκόμενοι μαθητές αποκτούν γνώσεις μέσω των ρόλων και των εμπειριών που αναπτύσσονται καθ’ όλη τη διαδικασία. Έτσι η τάξη μας έγινε ένα εργαστήρι καλλιτεχνικής δημιουργίας και τα παιδιά ξεδίπλωσαν τα ταλέντα τους. Σ’ αυτό το βιωματικό περιβάλλον ανέπτυξαν τη φαντασία τους και άρχισαν να παίρνουν πρωτοβουλίες σχετικά με τους ρόλους που είχαν αναλάβει. Έμαθαν να εκφράζουν τα συναισθήματά τους, να συζητούν μεταξύ τους και να αποφασίζουν. Έμαθαν να εργάζονται σε ομάδες και να συνεργάζονται με πειθαρχία. Εδώ αξίζει να σημειώσω ότι ζητούσαν από τους γονείς τους να μην τους ακολουθούν στη δουλειά αλλά να έρχονται καθημερινά στο σχολείο. Παρουσίασαν οι ίδιοι τη δουλειά τους σε μαθητές και εκπαιδευτικούς άλλων σχολείων και άφησαν τις καλύτερες εντυπώσεις, γεγονός που τους γέμισε χαρά και ενθουσιασμό. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι τα παιδιά μέσα από την εμπλοκή τους σε καινοτόμες δράσεις, έμαθαν πώς να μαθαίνουν μέσα από το θέατρο, το παραμύθι, τα παιχνίδια, απέκτησαν αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίμηση και κατανόησαν ότι το σχολείο μπορεί να τους δώσει όλα τα εφόδια σε επίπεδο γνώσεων και κοινωνικών επαφών για την ομαλή ένταξή τους στην κοινωνία.
Η δασκάλα Βασιλική Αρσενίου μετέτρεψε το παραμύθι σε ένα μουσικοκινητικό έργο προκειμένου να τους μάθει για την Ευρώπη και τις χώρες της
9. Ένας δάσκαλος γίνεται ταυτόχρονα και μαθητής κάθε χρονιά. Τι σας έμαθαν τα παιδιά αυτές τις χρονιές και τι συνεχίζουν να σας μαθαίνουν;
Η εμπειρία μου με τους μαθητές Ρομά, μου έδειξε ότι αν προσπαθήσουμε μπορούμε και οι ίδιοι να αλλάξουμε τα πράγματα ως ένα βαθμό. Σίγουρα είναι δύσκολο να ενταχθούν στο σχολικό περιβάλλον όμως δεν ευθύνονται τα ίδια γι’ αυτό. Το πρώτο που διαπίστωσα κοντά τους είναι ότι το διαφορετικό δεν είναι απαραίτητα και κάτι αρνητικό, αντίθετα σου δίνει την ελευθερία να αυτοσχεδιάσεις και να ανακαλύψεις καινούργιους δρόμους έτσι ώστε να φτάσουν στην κατάκτηση της γνώσης. Για να βοηθήσω αυτά τα τόσο ιδιαίτερα παιδιά, από την άποψη ότι έχουν άλλη κουλτούρα και τρόπο ζωής, ξέφυγα από τα στενά πλαίσια των σχολικών βιβλίων, της διδακτέας ύλης, προγραμμάτων κ.λ.π. και προσπάθησα να ανοίξω τους ορίζοντές τους βρίσκοντας τον τρόπο εκείνο που θα αγαπήσουν και οι ίδιοι. Έμαθα να τους παρατηρώ και να νιώθω τι πραγματικά θέλουν. Να επικοινωνώ μαζί τους και να τους εξηγώ τι θέλω ή τι προσδοκώ κι εγώ γι’ αυτούς. Δείχνοντας μεγάλη κατανόηση και ενσυναίσθηση κέρδισα την εκτίμησή τους επειδή δεν ήμουν επικριτική αλλά πολύ υποστηρικτική απέναντί τους. Έμαθα να τους επιβραβεύω για πολύ μικρά πράγματα που κάνουν, χωρίς να απαιτώ το τέλειο από αυτούς. Πολλές φορές αλλάξαμε ρόλους, έγινα η μαθήτρια και οι ίδιοι δάσκαλοι όπου μου μάθαιναν τη γλώσσα τους. Αυτό τόνωσε την αυτοπεποίθησή τους και δυνάμωσε τη σχέση μας. Έμαθα να χτίζω αυτή τη σχέση με πολύ μικρά βήματα ώσπου ήρθε η στιγμή που άρχισαν να με εμπιστεύονται επειδή κατάλαβαν ότι δεν τους υποχρεώνω να μάθουν, αλλά ότι προσπαθώ να κάνω το καλύτερο για να τους βοηθήσω. Κοντά τους ένιωσα ό,τι νιώθει ο καθένας από εμάς δίπλα σε οποιονδήποτε μαθητή: ότι η καλύτερη στιγμή για ένα δάσκαλο είναι εκείνη όπου ο ίδιος δεν υποχρεώνει αλλά εμπνέει τους μαθητές του, ότι είναι γι’ αυτούς ο σύμβουλος και συνοδοιπόρος στο ταξίδι της γνώσης. Δίνοντάς τους πολλή αγάπη, επιβράβευση και κατανόηση αρχίζει να εισπράττει και αυτός ανάλογα: πολλή χαρά, ικανοποίηση και σιγουριά ότι έκανε το σωστό γι’ αυτά τα παιδιά.
Πηγή: iefimerida.gr
Έγινε στο νέο Κοιμητήριο Γλυφάδας η κηδεία του Δάκη, του τραγουδιστή που έφυγε από τη ζωή τα ξημερώματα της Κυριακής 29/5 σε ηλικία 79 ετών μετά από μια δύσκολη μάχη με τον καρκίνο.
Η είδηση του θανάτου του σκόρπισε θλίψη όχι μόνο στα συγγενικά του πρόσωπα και το φιλικό του περιβάλλον αλλά σε ολόκληρο το Πανελλήνιο αφού όσοι είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν έστω και για λίγο, μόνο καλά λόγια έχουν να πουν για εκείνον. Ο Δάκης, μέσα από τη μακρόχρονη πορεία του στο μουσικό στερέωμα, κατάφερε να μείνει χαραγμένος στη μνήμη όλων ως ο “αιώνιος έφηβος” με το γλυκό χαμόγελο.
Σήμερα, φίλοι, συγγενείς, συνεργάτες αλλά και θαυμαστές συγκεντρώθηκαν από νωρίς στο νέο Κοιμητήριο Γλυφάδας για να του πουν το τελευταίο “αντίο”.
Λουκίλα Κάρρερ
Λουκίλα Κάρρερ
Γιώργος Κατσαρός
Αργύρης Παπαργυρόπουλος με γιο
Σόφη Ζανίνου
Ελπίδα
Ο Πασχάλης με την σύζυγό του
Κωνσταντίνος Χριστοφόρου, Έλλη Κοκκίνου
Γιώργος Θεοφάνους, Σοφία Βόσσου
Σοφία Αρβανίτη
Κώστας Μπίγαλης
Μπέσσυ Αργυράκη, Εβελινα Νικόλιζα
Τόνι Σφήνος
Κώστας Πρέκας
Μάλης Δελαπόρτας
Φωτογραφίες: Πέτρος Χόντος – TLIFE
Τέλος μπαίνει από αύριο, Τετάρτη 1 Ιουνίου, στην υποχρεωτική χρήση μάσκας στους εσωτερικούς χώρους, με ελάχιστες εξαιρέσεις. Ειδικότερα, οι μάσκες καταργούνται σε καταστήματα και σούπερ μάρκετ αν και παραμένει η ισχυρή σύσταση για χρήση της όπου υπάρχει συνωστισμός.
Επίσης, η υποχρεωτική χρήση μάσκας καταργείται στα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, στα οποία υπάρχουν αριθμημένες θέσεις, δηλαδή σε αεροπλάνα, τρένα και ΚΤΕΛ. Ωστόσο, παραμένει υποχρεωτική η χρήση της σε μέσα μαζικής μεταφοράς αστικού τύπου όπως τα λεωφορεία, ο ηλεκτρικός, το μετρό, το τρόλεϊ και το τραμ.
Τι ισχύει σε σχολεία και πανεπιστήμια
Τέλος μπαίνει από αύριο και στις μάσκες στα σχολεία με το μέτρο να αφορά όλες τις σχολικές βαθμίδες και τα πανεπιστήμια. Ωστόσο, η χρήση μάσκας θα παραμείνει υποχρεωτική στις εξετάσεις μεταξύ αυτών και οι Πανελλήνιες.
Επίσης, παραμένει το ένα rapid test την εβδομάδα για τους ανεμβολίαστους εκπαιδευτικούς.
Πλεύρης: Από Σεπτέμβριο πάμε σε τέταρτη δόση εμβολίου για όλους
Τέταρτη δόση του εμβολίου κατά του κορονοϊού στον γενικό πληθυσμό βλέπει ο υπουργός Υγείας, Θάνος Πλεύρης. Ο ίδιος άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο επαναφοράς κάποιων περιοριστικών μέτρων, ανάλογα με την πορεία της πανδημίας.
«Θα θέλαμε και στον κορονοϊό να υπάρχει ένα εποχικό εμβόλιο, όπως της γρίπης, που να γίνεται μια φορά και να μη χρειάζεται να καλούμε επαναληπτικά τον πληθυσμό να εμβολιαστεί. Όμως το πιο πιθανό σενάριο για φέτος είναι να πάμε σε ενισχυτική δόση», δήλωσε στον ΣΚΑΪ και την εκπομπή «Σήμερα» και πρόσθεσε ότι «θεωρώ δεδομένο ότι μπαίνοντας στο φθινόπωρο θα υπάρξει θέμα εμβολιασμού σίγουρα του ευάλωτου πληθυσμού, ενώ η αίσθησή μου είναι ότι θα πάμε και στον γενικό πληθυσμό».
Σύμφωνα με τον κ. Πλεύρη, πιθανότατα ο εμβολιασμός κατά του κορονοϊού θα γίνει με τη σειρά που γίνεται και στη γρίπη. Θα ξεκινήσει με βάση την ηλικία, θα επεκταθεί στις ευάλωτες ομάδες και στη συνέχεια στον γενικό πληθυσμό. Ωστόσο, επισήμανε ότι «αν θα είναι υποχρεωτική η τέταρτη δόση θα εξαρτηθεί από την πορεία της πανδημίας».
Μία 18χρονη από τη Θεσσαλονίκη κατάφερε να εισαχθεί με υποτροφία στο Bridgewater College των ΗΠΑ, αφού δημιούργησε ένα βίντεο στο οποίο περιγράφει την ιστορία της προσφυγικής οικογένειάς της. Ο λόγος για την Μαρία Γαβριηλίδου, η οποία πέρασε στη Σχολή Communication, Technology and Culture, χάρη στο digital story που δημιούργησε, ώστε να αφηγηθεί την συγκινητική ιστορία του προπάππου της που ήρθε από τον Πόντο και πωλούσε πάγο και κάρβουνο, ώστε να ζήσει την οικογένειά του, και της δυναμικής γιαγιάς της, που εργαζόταν στο βενζινάδικο της οικογένειας.
«Στην βασική έκθεση της αίτησης μου, η πρώτη πρόταση που έγραψα ήταν: “Είμαστε το προϊόν που δημιουργεί η οικογένεια που προέρχεται πριν από εμάς”», εξηγεί η Μαρία Γαβριηλίδου στο Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.
Η ίδια υπογραμμίζει ότι «ο προπάππους μου ξεκινώντας από την πώληση πάγου και κάρβουνου, το 1969, ίδρυσε το μαγαζί μας, που σήμερα ανήκει στον πατέρα μου. Αυτό και μόνο, μου έδωσε το κίνητρο να παλεύω συνεχώς για τους στόχους μου, γιατί όπως και στο μαγαζί, η οικογένεια μου, πέρα από όλες τις δυσκολίες τόσα χρόνια, συνεισφέρει με τον τρόπο της στην κοινωνία, έτσι θέλω να κάνω και εγώ, όμως με τον δικό μου τρόπο. Αυτή η οικογενειακή ιστορία με ώθησε στο να φτιάξω αυτό το βιντεάκι, εμπνευσμένη από την πορεία της γιαγιάς μου, που δούλευε στο βενζινάδικο του άντρα της και μου έμαθε τις αξίες της ζωής και το πιο σημαντικό μάθημα, να ξανασηκώνομαι όταν πέφτω».
Με περηφάνια η νεαρή κοπέλα, μιλάει για τη δυναμική γιαγιά της, που αποτελεί γι’ αυτήν πρότυπο ζωής.
«Στην δεκαετία του ’70, σε ένα καθαρά ανδροκρατούμενο επάγγελμα, μπορείτε να καταλάβετε πόσες είναι δυσκολίες που μπορεί να αντιμετωπίζει μια γυναίκα δουλεύοντας σε ένα βενζινάδικο. Τα έξοδα και οι απαιτήσεις ήταν μεγάλες για την οικογένεια. Έτσι, η γιαγιά μου όταν απέκτησε τον μπαμπά μου και όσο τον φρόντιζε, παράλληλα δούλευε σκληρά και στο μαγαζί μας. Δούλευε πολλές ώρες προκειμένου να βοηθήσει την οικογένειά της, όμως οι δυσκολίες δεν ήταν μόνο οι υπερωρίες, αλλά και τα στερεότυπα που υπήρχαν τότε για τις θέσεις εργασίας, που ήταν ακόμα πιο έντονα απ’ ότι σήμερα και αυτό έκανε τις καταστάσεις ακόμη πιο απαιτητικές. Όμως, η δυναμική γυναίκα τα κατάφερε και σήμερα ό,τι είναι το οφείλει σε αυτές τις δυσκολίες», λέει χαρακτηριστικά.
Τα πανεπιστήμια της Αμερικής, όπως η ίδια διευκρινίζει, μέσα από ένα σύνολο εκθέσεων, το βιογραφικό, τη συνέντευξη, καθώς και τις εξετάσεις για την πιστοποίηση της αγγλικής γλώσσας, κρίνουν τις ακαδημαϊκές επιδόσεις των υποψήφιων φοιτητών, αλλά το σημαντικότερο που θέλουν, είναι να γνωρίσουν την προσωπικότητά τους.
Έτσι- όπως αναφέρει- τους εντυπωσίασε το γεγονός πως αν και γυναίκα, έχει δίπλωμα γεωργικού ελκυστήρα (τρακτέρ) και το ότι επέλεξε για να συστηθεί έναν πρωτότυπο και διαφορετικό τρόπο, τη δημιουργία του συγκεκριμένου βίντεο, (Digital Story) στο οποίο παρουσιάζει τις σημαντικότερες πτυχές του εαυτού της, που είναι απόσταγμα της ιστορίας της οικογένειας της. Στοιχεία που όπως φάνηκε, εκτιμήθηκαν πολύ και έτσι κατάφερε να πετύχει την εισαγωγή της στο αμερικανικό πανεπιστήμιο που επιθυμούσε και με υποτροφία.
«Από αυτά που ειπώθηκαν κατά την διάρκεια της συνέντευξης που παραχώρησα, αλλά και μέσα από την επικοινωνία που είχα με άτομα από το Bridgewater College, με ενημέρωσαν πως θεωρήθηκε πολύ σημαντική η αναφορά μου, στην ιστορία της οικογένειας μου και το πώς όντας Ελληνίδα και όντας η πρώτη γενιά που σκοπεύει να πάει στο πανεπιστήμιο, εκτιμήθηκε πολύ καθώς έψαξα μόνη μου, το τι θα ήθελα να κάνω στο μέλλον», επισημαίνει η Μαρία.
Με ειλικρίνεια, μάλιστα εξηγεί πως, «ένα παιδί 18 χρονών πιστεύω ότι δεν είναι ποτέ σίγουρο για το τι ακριβώς θα ήθελε να κάνει στο μέλλον. Ένας βασικός λόγος που διάλεξα την Αμερική, είναι ότι έχουμε το πρώτο έτος την δυνατότητα να διαλέξουμε διάφορα μαθήματα και μετά να επιλέξουμε το πτυχίο που νομίζουμε ότι μας ταιριάζει καλύτερα. Αυτό που γνωρίζω είναι ότι θα επιλέξω μαθήματα για το πτυχίο Communication, Technology and Culture, που συνδυάζει τις τέχνες, όπως το θέατρο, το web design, τη δημοσιογραφία και την πολιτική. Ένα πράγμα που κρατάω σίγουρα στο μυαλό μου για το μέλλον, όπως ονόμασε ο αγαπημένος μου τραγουδιστής ένα άλμπουμ του, ο Μίλτος Πασχαλίδης: “Ό,τι αγαπάς δεν τελειώνει”, και αν κάνουμε πράγματα που μας γεμίζουν και μέσα από αυτά βοηθάμε τους υπόλοιπους ανθρώπους, θα είμαστε ευτυχισμένοι».
«Αυτό που κατάλαβα μέσα από όλο αυτό το ταξίδι, είναι ότι αν δεν παλέψεις μόνη σου, δε θα πετύχεις τον στόχο που εσύ θέτεις, γιατί μόνο εσύ ξέρεις τι πραγματικά θέλεις», υπογραμμίζει η 18χρονη και απευθυνόμενη στους συνομήλικούς της, που έχουν τους ίδιους στόχους με αυτήν, επισημαίνει: «Μη διστάζετε να ζητάτε βοήθεια και πιστέψτε με ξέρω πόσο δύσκολο είναι μερικές φορές να φτάσεις στον τελικό προορισμό, αλλά αξίζει τον κόπο, έστω και αν χάσεις, γιατί δεν μπορώ να κρύψω ότι είχα λίστες αναμονής και απορρίψεις από πανεπιστήμια, αλλά στο τέλος κάτι θα κερδίσεις, μια εισαγωγή σε ένα πανεπιστήμιο, εμπειρίες και τελικά θα κερδίσεις αυτό που είναι προορισμένο για σένα».
ΘΑΝΑΣΗ ΠΛΕΥΡΗ ,υπουργέ των 17.000 νεκρών επι της 9 μηνης θητειας σου:
1) Εκτιμώ πως παραμένεις άσχετος όταν επιμένεις σε καθολικό εμβολιασμό και στη Τετάρτη δόση ΟΤΑΝ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΣΤΙΣ 29/5/2022 ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΑ ΤΩΝ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΩΝ 2-3 (κρουσματα και θάνατοι ανά ηλικιακή κατηγορία!)
2) Εκτιμώ πως απλά υλοποιεις οικονομικά ντιλς και πολιτική εκφοβισμού .
3) Εκτιμώ πως είσαι ο χειρότερος υπουργος Υγειας στην Δυτική Ευρώπη με βάση την ΠΡΩΤΗ θέση της χωρας μας στους θανατους ανά εκατομμύριο πληθυσμού φωτό 3)
4) ΕΚΤΙΜΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΣΑΙ ΕΣΥ ΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ Ο ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ,οποτε μην προβληματίζεσαι
ΘΑΝΑΣΗ ΠΛΕΥΡΗ ,υπουργέ των 17.000 νεκρών επι της 9 μηνης θητειας σου:
1) Εκτιμώ πως παραμένεις άσχετος όταν επιμένεις σε…Δημοσιεύτηκε από Παυλος Πολακης στις Δευτέρα, 30 Μαΐου 2022
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com