Ο αιφνίδιος θάνατος της 12χρονης Δήμητρας στη Θεσσαλονίκη έχει προκαλέσει ανείπωτο πόνο στην οικογένειά της, αλλά και έντονο προβληματισμό στην κοινή γνώμη καθώς έρχεται να προστεθεί σε μία σειρά ανεξήγητων θανάτων παιδιών και εφήβων φέτος.
Σύμφωνα με τα πρώτα ιατροδικαστικά στοιχεία, το κορίτσι “έφυγε” στον ύπνο του από “παθολογικά αίτια” όπως αναφέρει ο ιατροδικαστής. Πώς είναι, όμως, αυτό για ένα παιδί υγιές που έκανε κάθε χρόνο εξετάσεις; Η απάντηση αναμένεται από τη νεκροτομή και τα αποτελέσματα των ιστολογικών.
O 16χρονος Λευτέρης στη Ρόδο, ο οποίος “έφυγε” από τη ζωή την περασμένη εβδομάδα έχοντας μεταφερθεί στο νοσοκομείο εσπευσμένα με υψηλό πυρετό, διαγνώστηκε με σηψαιμία πνεύμονα και ενδοκαρδίτιδα.
Στις αρχές Μαΐου μια ακόμα 12χρονη βρέθηκε νεκρή στο σπίτι της στην Πάτρα από τη μητέρα της -τα πρώτα στοιχεία έδειξαν ανακοπή. Ενώ μετά το Πάσχα κατέληξαν στην Θεσσαλονίκη δύο μικρότερα παιδιά, 3 και 7 ετών. H 3χρονη είχε εισαχθεί με υψηλό πυρετό και έπαιρνε αγωγή για Kawasaki, ενώ ο 7χρονος είχε εισαχθεί με σπασμούς και υψηλό πυρετό.
ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ ΠΑΙΔΙΩΝ ΦΕΤΟΣ ΑΠΟ ΑΛΛΕΣ ΧΡΟΝΙΕΣ;
Αυτό είναι ένα πρώτο ερώτημα στο οποίο καλούμαστε να απαντήσουμε, λέει στο Infokids.gr ο Πρόεδρος της Ένωσης Ελευθεροεπαγγελματιών Παιδιάτρων Αττικής, Παιδίατρος κ. Κώστας Νταλούκας.
Απάντηση σε αυτό δίνουν τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, σύμφωνα με τα οποία το 2020 κατέληξαν 70 (33 παιδιά ηλικίας 5-9 χρόνων) και το 2021 80 παιδιά (37 παιδιά ηλικίας 5-9 ετών). Μέσα στο 2022 έχουν καταλήξει μέχρι στιγμής περί τα 138 παιδιά έως 19 ετών, με τα περισσότερα να ανήκουν στην ηλικιακή ομάδα 0-4 χρόνων (82 θάνατοι). Να σημειωθεί, βέβαια, ότι δεν είναι όλοι αυτοί οι θάνατοι ανεξήγητοι, καθώς και ότι τα δύο προηγούμενα έτη τα παιδιά βρέθηκαν παραπάνω χρόνο από ποτέ κλεισμένα μέσα στο σπίτι, άρα απετράπησαν πολλοί θάνατοι από εξωτερικά ατυχήματα. Γιατί αν δούμε τα στοιχεία του 2018, θα αθροίσουμε 449 θανάτους παιδιών κάτω των 15 ετών.
“Οπωσδήποτε οι ανεξήγητοι θάνατοι παιδιών γεννούν ανησυχία μεγάλη και εγρήγορση και σίγουρα πρέπει η ιατρική κοινότητα να αναζητήσει απαντήσεις”, λέει ο κ. Νταλούκας.
“Ωστόσο, σαφείς απαντήσεις καλούνται να δώσουν και οι ιατροδικαστές που ανέλαβαν τα παιδιά αυτά, προκειμένου να βρεθεί η ακριβής αιτία του θανάτου τους. Δεν είναι δυνατόν εν έτη 2022 να έχουμε αδιάγνωστους θανάτους.”
Σε κάθε περίπτωση, προσθέτει ο ίδιος, “δεν μπορούμε να αμελήσουμε, ότι φέτος έχουμε περισσότερα από ποτέ περιστατικά με υψηλούς, πολυήμερους πυρετούς από αδενοϊό και έντονες διάρροιες. Στο παρελθόν, τέτοια εποχή, δεν είχαμε τόσα περιστατικά. Σίγουρα, λοιπόν, η πανδημία έχει παίξει κάποιον ρόλο. Πιθανώς να έχει αλλάξει η επιδημιολογία κάποιων ιών. Και, βέβαια, ας μην ξεχνάμε φέτος και τα αυξημένα περιστατικά οξείας ηπατίτιδας.”
ΜΑΡΙΑ ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ: “ΟΙ ΘΑΝΑΤΟΙ ΑΥΤΟΙ ΔΕΝ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΟΜΑΔΟΠΟΙΟΥΝΤΑΙ ΩΣ ΘΑΝΑΤΟΙ ΑΝΗΛΙΚΩΝ”
Η πρόεδρος της Εθνικής Επιτροπής Εμβολιασμών, κυρία Μαρία Θεοδωρίδου, μιλώντας στο Protothema.gr για τα μοιραία αυτά περιστατικά είπε:
«Δυστυχώς οι θάνατοι ανηλίκων απαντώνται στα νοσοκομεία, είναι γεγονότα σκληρά που συναντούν οι γιατροί. Τους σοκάρουν, τους στενοχωρούν όσο και τους πολίτες. Είναι σαφές όμως πως για τους επιστήμονες οι θάνατοι αυτοί δεν αποτελούν περιπτώσεις που ομαδοποιούνται ως θάνατοι ανηλίκων. Για τους ειδικούς κάθε θάνατος είναι ένα διαφορετικό μοιραίο περιστατικό. Τα ιστορικά των παιδιών δεν αποτελούν ενότητα ούτε συσχετίζονται μεταξύ τους. Και εννοείται ότι η ιατροδικαστική εξέταση επιτρέπει να γίνει πιο ευκρινής η εικόνα. Επίσης, η στατιστική είναι πολύ σημαντική για να έχουμε συγκριτική εικόνα. Δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τους θανάτους, για παράδειγμα, αυξημένους αν δεν συγκρίνουμε τα αριθμητικά στοιχεία με τα προηγούμενα έτη και πιο ειδικά με τα αντίστοιχα χρονικά διαστήματα που εξετάζουμε».
Η ίδια πρόσθεσε: «Τα τελευταία δύο και πλέον έτη της πανδημίας είναι γεγονός η μεγέθυνση των γεγονότων, όλα τα της υγείας μοιάζουν να βρίσκονται κάτω από μεγεθυντικό φακό. Τίποτα δεν μπαίνει στη διάσταση που είχε πριν από το ξέσπασμα της πανδημίας. Υπό το πρίσμα αυτό βλέπουμε μια υπερευαίσθητοποίηση των πολιτών σε θέματα λοιμώξεων δημόσιας υγείας».
Σε κάθε περίπτωση, περιμένουμε απαντήσεις από τους επιστήμονες.
Κάτι «μαγικό» φαίνεται ότι συμβαίνει τις μέρες του χειμερινού ηλιοστασίου στον Τύμβο Καστά, στο εμβληματικό μνημείο της Αμφίπολης.
Σύμφωνα με τη μελέτη ιδιώτη ερευνητή αρχαιοαστρονομίας, που επαληθεύεται κι από την ανασκαφική ομάδα του Τύμβου, το μνημείο είχε κατασκευαστεί με έναν πολύ συγκεκριμένο τρόπο και προσανατολισμό, ώστε τις ημέρες του χειμερινού ηλιοστασίου -και μόνο αυτές- το φως του ηλίου να εισέρχεται μέσα στον τύμβο και να «λούζει» ολόκληρο το μνημείο, μέχρι και την τελευταία αίθουσα!
Είναι από τις εξαιρετικά σπάνιες φορές που, σύμφωνα με τις μέχρι τώρα ενδείξεις και παρατηρήσεις, συμβαίνει κάτι τέτοιο σε μνημείο του ελλαδικού χώρου. Το φαινόμενο συμβαίνει σε σπουδαία μνημεία όπως το Stonehedge της Αγγλίας, όπου κάθε χρόνο αυτές τις μέρες συρρέουν πλήθη κόσμου για να το παρατηρήσουν, οι πυραμίδες της Αιγύπτου και άλλα.
Πρόκειται για ένα στοιχείο που βοηθάει τους αρχαιολόγους να κατανοήσουν περισσότερο τον ρόλο του Τύμβου Καστά, ο οποίος υπερβαίνει αυτόν ενός μεγάλου ταφικού μνημείου, αλλά σύμφωνα με θεωρήσεις θα μπορούσε να αποτελεί και εμβληματικό χώρο λατρευτικών εκδηλώσεων. Η «ηλιολατρεία», άλλωστε, αποτελεί κάτι κοινό για τους αρχαίους πολιτισμούς σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη.
Στον Τύμβο Καστά, σύμφωνα με την έρευνα του Θανάση Φουρλή, ο οποίος μελέτησε πάρα πολλές ώρες τα γεωλογικά δεδομένα της περιοχής και την αρχαία αστρονομία, τα οποία συνέδεσε με τα αρχιτεκτονικά στοιχεία, τους χάρτες και τις φωτογραφίες που έχει δημοσιεύσει το υπουργείο Πολιτισμού. Με ακριβείς μαθηματικούς υπολογισμούς και τη χρήση της σύγχρονης τεχνολογίας, διαπίστωσε ότι οι ακτίνες του ηλίου, την ανατολή του χειμερινού ηλιοστασίου, αφού αρχικά «χαιρετούν» τον περίφημο λέοντα που βρισκόταν στην κορυφή, στη συνέχεια πλημμυρίζουν όλους τους εσωτερικούς χώρους του τύμβου.
Σημειώνεται ότι ο Θανάσης Φουρλής έχει μεγάλη εμπειρία σε τέτοιου είδους έρευνες, κάποιες εκ των οποίων τις έχει παρουσιάσει στο Πολυτεχνείου του Μιλάνο. Είναι επίσης μέλος στην Ιταλική Εταιρεία Αρχαιοαστρονομίας.
Οι υπολογισμοί αυτοί του Θανάση Φουρλή έχουν προταθεί σε συνέδρια αρχαιοαστρονομίας και αρχαιολογίας της Ιταλίας, όπου διέμενε μέχρι πρόσφατα ο ερευνητής, στη συνέχεια όμως επιβεβαιώθηκαν και από την ανασκαφική ομάδα!
Δείτε τη συνέντευξη του Θανάση Φουρλή στο iefimerida.gr:
Ο γνωστός αρχιτέκτονας Μιχάλης Λεφαντζής, υπεύθυνος στις ανασκαφές για την αρχιτεκτονική του μνημείου, παρατήρησε το φαινόμενο μέσα στις ταφικές αίθουσες και παρουσίασε μάλιστα τα συμπεράσματά του και εντυπωσιακές φωτογραφίες, κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε επιστημονικό συνέδριο.
Από την παρουσίαση του αρχαιολόγου Μιχάλη Λεφαντζή
Από την παρουσίαση του αρχαιολόγου Μιχάλη Λεφαντζή
Από την παρουσίαση του αρχαιολόγου Μιχάλη Λεφαντζή
«Τις ημέρες του χειμερινού ηλιοστασίου το φως μπαίνει μέχρι το εσωτερικό του τύμβου μέχρι και τις Καρυάτιδες. Μπορούμε να υποθέσουμε ότι ο τύμβος κατασκευάστηκε και για κάποιες εκδηλώσεις τις ημέρες του χειμερινού ηλιοστασίου.
Ο βασικός του χαρακτήρας είναι ένα στρατιωτικό ηρώο, όμως αυτός μετασχηματίζεται στο πέρασμα του χρόνου. Ο αρχικός χαρακτήρας του χώρου θα λέγαμε ότι είναι Δελφικός (λατρεία Απόλλωνα και Διονύσου) και στη συνέχεια γίνεται Ελευσίνιος. Ο χαρακτήρας αυτός καταργήθηκε όταν έγινε η ταφή στον τελευταίο θάλαμο, άγνωστο το γιατί», αναφέρει ο Μιχάλης Λεφαντζής στην ομιλία του.
Από την παρουσίαση του αρχαιολόγου Μιχάλη Λεφαντζή
Από την παρουσίαση του αρχαιολόγου Μιχάλη Λεφαντζή
Φαίνεται ότι η αρχαία μας κληρονομιά κρύβει ακόμα πολλά μυστικά, που οι σύγχρονοι επιστήμονες καλούνται να ανακαλύψουν και να μας προσφέρουν, ίσως, κάποιες εντυπωσιακές εκπλήξεις σχετικά με τους πολιτισμούς που μεγαλούργησαν στον ελλαδικό χώρο…
Από την παρουσίαση του αρχαιολόγου Μιχάλη Λεφαντζή
Η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ από τα 26 της ζει μόνιμα στη Γαλλία, όπου κατάφερε να κατακτήσει τα μεγαλύτερα αξιώματα του εκπαιδευτικού συστήματος της χώρας, με κορυφαίο αυτό του πρύτανη όλων των Πανεπιστήμιων των Παρισίων, αφιερώνοντας τη ζωή της στα παιδιά και τη μόρφωση τους.
Τηλεφώνησα για να της μιλήσω χωρίς καμιά αφορμή. Έτσι, για να ακούσω μερικά αποστάγματα της σοφίας της. Είχα ανάγκη να μιλήσω με έναν άνθρωπο-σύμβολο. Συναντηθήκαμε στο γραφείο της στην Πλάκα και η συζήτηση ξεκίνησε.
Ως Πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών ποια είναι τα νέα σας σχέδια; Πως ο οργανισμός αυτός αντιμετωπίζει την οικονομική κρίση;
Είμαι 25 χρόνια πρόεδρος. Όταν το ξεκινήσαμε είχαμε 10 φορές περισσότερα χρήματα από ότι σήμερα. Η κρίση μας έχει επηρεάσει, δεν έχουμε τον ίδιο προϋπολογισμό που είχαμε παλιά. Έχουμε λεφτουδάκια που φτάνουν μόνο για τους μισθούς, ΔΕΗ και τηλέφωνα. Φτάνει όμως που είμαι εδώ και πουλώ το όνομά μου σε φίλους, Έλληνες και ξένους, οι οποίοι έρχονται και κάνουν μια τέλεια δουλειά (συνέδρια, εκθέσεις, συναυλίες κλπ) χωρίς να παίρνουν φράγκο. Αυτή η καλλιτεχνική αλληλεγγύη που εμφανίζεται τώρα εδώ είναι ένα από τα ωραιότερα πράγματα και είναι ένα αποκύημα της κρίσης. Αλλά οι Δελφοί ως όνομα τραβάει πολύ τους ξένους. Μας στηρίζει και ο σύλλογος «Φίλοι των Δελφών» με δικές τους χορηγίες. Οπότε η κρίση μας έχει επηρεάσει μόνο οικονομικά, καθόλου πνευματικά ή καλλιτεχνικά.
Στη διάρκεια της ακαδημαϊκής καριέρας σας έχετε αποκτήσει πολλούς σπουδαίους τίτλους. Τι σημαίνουν οι τίτλοι αυτοί για τη ζωή σας;
Δεν είναι τίτλοι. Είναι η σταδιοδρομία μου. Είμαι 91 ετών. Όποιος έχει τα χρόνια μου, έχει και αυτός πολλούς τίτλους. Οι πολλοί τίτλοι δεν είναι αξιώματα, είναι ευθύνες. Έχω πάρα πολλές ευθύνες και τις κρατώ ακόμα, γιατί διαφορετικά θα έπρεπε να βρω μια θέση σε κάποιο νεκροταφείο.
Όλα αυτά εκτός από σκληρή δουλειά με τι άλλο τα πετύχατε; Πιστεύετε στην τύχη;
Μόνο από τύχη. Όλοι δουλεύουμε σκληρά, αλλά πρέπει να έχεις και τύχη, να βρεθείς την κατάλληλη στιγμή στο κατάλληλο μέρος. Όταν πήρα την έδρα του καθηγητή μου, αυτός έφευγε και εγώ είχα έτοιμη και δημοσιευμένη τη διατριβή μου «Το Βυζάντιο και η Θάλασσα», περίπου 600 σελίδες. Είχα δηλαδή τα κατάλληλα προσόντα τη στιγμή που χρειαζόταν.
Ποια θεωρείτε πιο σημαντική στιγμή στην καριέρα σας;
Αν δεν είχα παντρευτεί τον άντρα μου και αν δεν είχα την κόρη μου, τίποτα από όσα λέμε δεν θα είχαν γίνει. Γιατί είμαι πάνω από όλα μάνα και δασκάλα. Όταν είσαι μάνα και δασκάλα, δεν κοιτάς τι γίνεται γύρω σου. Κοιτάς τα παιδιά. Εμένα όλη μου η καριέρα οφείλεται στα παιδιά. Τα λίγα που ξέρουν οι Βυζαντινολόγοι εγώ τους τα έχω μάθει, αλλά όσα ξέρω εγώ, μου τα έμαθαν οι φοιτητές μου. Γιατί όταν τους έκανα μάθημα, κατέγραφα τις απορίες τους. Όσα ξέρω εγώ τα έχω γράψει,. Ήθελα να μου μάθουν κάτι καινούριο αυτά. Τους έλεγα ότι αν θέλετε να μείνω εδώ μαζί σας, πρέπει να κάνουμε κουβέντα για το τι σας ενδιαφέρει. Γιατί η αρχαίοι έλεγαν «Τις αγορεύει βούλεται» και αυτό είναι Δημοκρατία. Δηλαδή να μάθεις να ακούς. Γιατί αυτό που γίνεται τώρα στην Ελλάδα είναι ότι είμαστε όλοι σύμφωνοι με τον αυτό μας. Αυτό είναι έλλειψη παιδείας.
Στην Ελλάδα η έλλειψη παιδείας μας οδήγησε στα σημερινά δεινά;
Τα σημερινά δεινά δεν είναι τίποτα μπροστά στα δεινά της Κατοχής, που ξέρω εγώ. Ένα κράτος που είναι μικρό σε σχέση με τα άλλα, εξαρτάται πάντα από τον ευρύτερο περίγυρο. Και ο ευρύτερος περίγυρος σήμερα είναι μια παγκοσμιοποίηση. Οι Έλληνες δεν κατάφεραν να γίνουν σύγχρονοι της παγκοσμιοποίησης. Έγιναν σύγχρονοι της Ελλάδας που κατάντησε να έχει λίγα περισσότερα μέσα. Δανειζόμαστε για να έχουμε αυτοκίνητο, πισίνα, διακοπές στο εξωτερικό και ρούχα σινιέ. Φταίει ότι δεν είχαμε την παιδεία να καταλάβουμε ότι τίποτα δεν αποκτιέται χωρίς κόπο.
Συναντήσατε στη ζωή σας δυσκολίες; Πως τις ξεπερνάγατε;
Πολλές. Τις ξεπερνούσα λέγοντας πως όταν πέφτεις, πρέπει να σηκωθείς.
Τι σας έμαθε η ζωή μέχρι σήμερα;
Έμαθα δυο πράγματα στη ζωή μου. Ο πατέρας μου έλεγε «άκου παιδί μου, να ξέρεις πάντα τη θέση σου. Ούτε πιο πάνω, ούτε πιο κάτω. Η μητέρα μου έλεγε «το πρόσωπο είναι σπαθί». Δηλαδή δεν άφησα ποτέ κάτι που έπρεπε να κάνω εγώ, να το κάνει κάποιος άλλος. Και όταν αναλάμβανα μια μεγάλη υπηρεσία, μάζευα τους συνεργάτες μου και τους έλεγα. Παιδιά οι επιτυχίες θα είναι δικές σας και για την αποτυχία θα σας καλύπτω. Τότε ο καθένας έκανε το καλύτερο του εαυτού του. Γιατί αν φοβάσαι το λάθος, το κάνεις.
Σας βάζανε τρικλοποδιές;
Ναι, οι άντρες. Ποτέ δεν δέχτηκαν να έχουν γυναίκα αφεντικό. Ένας που ήταν ειδικός για τα δημοτικά σχολεία στη Γαλλία, όταν τον φώναζα, κοίταζε πάντα κάτω. Του έλεγα κοίτα με και πες μου τι πρόβλημα υπάρχει. Και καταλάβαινα πως δεν του άρεσε που να τον διοικεί γυναίκα.
Κάνατε εχθρούς;
Ασφαλώς. Ο Αισχύλος έλεγε να μην ζηλεύεις τον αφθόνητο. Εμένα όσο με ζηλεύουν και με φθονούν, τόσο το καλύτερο. Και κυρίως όταν τυχαίνει να είναι ο Αμβρόσιος των Καλαβρύτων, ο οποίος λέει ότι να ναι για μένα. Ότι είμαι Εβραία, ανθέλληνας κ.α.
Σας πληγώνει αυτό;
Αδιαφορώ πλήρως όταν με χτυπάνε, αλλά και όταν λένε ότι είμαι η καλύτερη. Όταν αρχίζουν τα μεγάλα κοπλιμέντα τους λέω ένα Αμερικάνικο ανέκδοτο. Πεθαίνει κάποιος επώνυμος και όλοι οι επικήδειοι τον εξυψώνουν, αλλά στο τέλος αποδεικνύεται ότι έχουν κάνει λάθος νεκρό. Μέσα στο φέρετρο ήταν άλλος.
Τα τελευταία χρόνια η χώρα μας ταλανίζεται από μια φοβερή οικονομική κρίση με αποτέλεσμα να αποτελείται ως επί το πλείστον από δυστυχισμένους ανθρώπους. Τι μας συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα;
Οι Έλληνες πάντα είχαν ως πρώτη τους προτεραιότητα την ύλη. Γιαυτό είναι δυστυχισμένοι. Όλες οι μάνες στην Ελλάδα λένε στα παιδιά τους «καλή επιτυχία» και καμιά δεν λέει «καλή ευτυχία». Στη Γαλλία υπάρχει η τέλεια παιδεία. Ένα παιδί δεν ενδιαφέρεται να φάει σε ένα ακριβό εστιατόριο, αλλά κάθεται με τη μητέρα του να διαβάσει καλά βιβλία. Στη Γαλλία το μόνο πρόβλημα που δημιουργείται είναι με τους ξένους που έρχονται και δεν έχουν αυτή την παιδεία. Αλλά η γαλλική παιδεία είναι τέτοια που δεν δημιουργεί ως προτεραιότητα τα υλικά αγαθά, αλλά τα πνευματικά και καλλιτεχνικά αγαθά. Δηλαδή αυτοί ενδιαφέρονται να δώσουν χρήματα για να μπουν σε ένα μουσείο ή να ακούσουν καλή μουσική για να γίνουν καλύτεροι άνθρωποι και ας φάνε μόνο ένα σάντουιτς.
Αυτό πως μπορεί να γίνει στην Ελλάδα;
Κάθε υπουργός Παιδείας που αναλαμβάνει στην Ελλάδα θέλει να κάνει το δικό του πράγμα. Η μόνη μεταρρύθμιση που θα έλεγα να γίνει στην Ελλάδα είναι να πάψουν οι μεταρρυθμίσεις.
Έχετε ελπίδα για τον τόπο;
Να ρωτήσετε τον εαυτό σας. Εμένα ρωτάτε; Ούτε ψηφίζω, ούτε μένω εδώ, ούτε εργάζομαι εδώ και ποτέ δεν έχω πάρει ούτε ένα φράγκο από την Ελλάδα.
Πως σχολιάζετε την απόφαση του επιστήθιου φίλου σας Κώστα Γαβρά να κάνει ταινία το βιβλίο του Γιάνη Βαρουφάκη;
Δεν συμφωνώ καθόλου με την απόφαση του Γαβρά.
Τα ελληνόπουλα που έρχονται στη Γαλλία πως περνούν;
Στη Σορβόνη λέμε τα παιδιά όλου του κόσμου έρχονται εδώ για να μάθουν κάτι, πλην των Ελλήνων, που έρχονται για να μάθουν όλα σε όλους τους άλλους.
Τόσο χάλια είμαστε;
Δεν είναι χάλια. Είναι αυτό που σκεφτόμαστε για τον εαυτό μας.
Στη Γαλλία, τα τελευταία χρόνια έχουν μεταναστεύσει πολλοί Έλληνες, πολλά νέα παιδιά. Εκεί τι κάνει η κυβέρνηση αλλά και οι Γάλλοι πολίτες για αυτούς;
Γιατί τους Έλληνες; Η Γαλλία δεν ενδιαφέρεται μόνο για τους Έλληνες. Έχει Άγγλους, Γερμανούς, Τούρκους, Εβραίους, Άραβες. Δεν υπάρχουν οι Έλληνες. Οι Έλληνες πρέπει να κάνουν τη δουλειάς τους σύμφωνα με τα καλά της Γαλλίας. Και τα κάνουν.
Για τους μετανάστες τι κάνει η Γαλλία;
Μα στη Γαλλία δεν έχουμε μετανάστες. Όλοι οι ξένοι είναι Γάλλοι πολίτες. Δεν υπάρχει μεταναστευτικό όπως το ζείτε εδώ εσείς. Δυστυχώς η Ελλάδα έπαψε να είναι το κέντρο του κόσμου και να μονοπωλεί την ιστορία. Εξαιτίας των Ελλήνων. Αλλά αυτά συμβαίνουν σε όλον τον κόσμο. Κανείς άλλος λαός δεν θεωρεί ότι είναι το κέντρο του κόσμο, πλην των Ελλήνων. Νομίζουμε ότι τα κατορθώματα των αρχαίων Ελλήνων είναι δικά μας. Η παρουσιολογία του παρελθόντος σημαίνει πως είσαι αβέβαιος για το μέλλον.
Όταν επιστρέφετε στην Ελλάδα τι σκέφτεστε; Σε τι είμαστε πίσω;
Δυο πράγματα. Όλοι φώναζαν ότι υπάρχει μια ανθελληνική ιστορία του Ντιροζέλ, του μεγαλύτερου ιστορικού της Γαλλίας. Το εγχειρίδιο αυτό λέγεται «Ιστορία της Ευρώπης» και αφορά όλη την Ευρώπη. Μου έλεγαν είναι ανθελληνική. Τη διαβάζω και δεν ήταν πουθενά ανθελληνική. Ο Ντιροζέλ ήταν καθηγητής στο πανεπιστήμιο μου και μου είπε πως όλα τα κράτη λένε το ίδιο. Ο κάθε λαός του έλεγε πως δεν έγραψε καλά πράγματα για αυτούς. Και τότε είπα στους Έλληνες (στους Μιχ.Σακελλαρίου, Ανδρόνικο και άλλα μεγάλα ονόματα), γράψτε 30 σελίδες για την Αρχαία Ελλάδα για να τα δώσω στον Ντιροζέλ να τα βάλει στο βιβλίο του. Περίμενε ο Ντιροζέλ τις σελίδες, αλλά του είπα δυστυχώς δεν τις έχω ακόμα. Και μου είπε πως «εγώ όμως έχω ένα κιλό υβριστήρια επειδή δήθεν γράφω ανθελληνική ιστορία», η οποία δε είχε καν εκδοθεί. Όταν ήρθα εδώ, άρχισαν οι δημοσιογράφοι να με ρωτούν για το θέμα. Και τους είπα πως θα μιλήσω μόνο σε όποιον την έχει διαβάσει. Δεν την είχε διαβάσει ούτε ένας. Ο μόνος που την είχε διαβάσει, επειδή του την έστειλα εγώ, ήταν ο Βορίδης ο καρδιολόγος. Το άλλο που έλεγαν ήταν ότι κάνουν μουσείο στις Βρυξέλες και δεν βάζουν μέσα κάτι από την Ελλάδα. Ήταν τότε υπουργός πολιτισμού η Παπαζώη. Εγώ τότε για πρώτη φορά έγραψα ένα βιβλίο στα Αγγλικά με τίτλο «The making of Europe» και το στέλνω σε όλους τους ευρωβουλευτές από όλα τα κόμματα. Και το σταμάτησαν το μουσείο για να βάλουν μέσα την Ελλάδα, το Βυζάντιο και όλα. Εδώ στην Ελλάδα βρίζουν αλλά δεν κάνουν τίποτα. Μόνο βρισίδι. Αρα όταν έρχομαι στην Ελλάδα θέλω να κρυφτώ. Γιατί εδώ είναι όλοι σύμφωνοι με τον εαυτό τους και δεν ακούνε ποτέ τι λένε οι άλλοι. Το μόνο που έχω γράψει και το ξαναλέω είναι ότι πρέπει να σκεφτούμε πως και ο διπλανός μπορεί να έχει κάποιο δίκιο.
Τι σας πληγώνει στην Ελλάδα του σήμερα;
Αυτό που λέει ο Σεφέρης. Όπου κι αν πας η Ελλάδα σε πληγώνει. Με πληγώνει η Ελλάδα, όχι οι Έλληνες. Γιατί υπάρχουν Έλληνες από τους καλύτερους. Αλλά οι καλοί Έλληνες έχουν όλοι αποτραβηχτεί γιατί πια πιστεύουν πως δεν μπορούν να κάνουν τίποτα. Υπάρχει μια απενοχοποίηση της ευθύνης. Πάντα φταίνε οι άλλοι. Όλοι έχουν τραβηχτεί στο καβούκι τους. Υπάρχει όμως ένα ελληνικό δυναμικό, που αν κάποτε ξυπνήσει, θα γίνει όπως έγινε στις 28 Οκτωβρίου του 1940.
Τι απεχθάνεστε περισσότερο απ’ όλα;
Την ψευτιά. Και την μη αυθεντικότητα, το να δείχνεις κάτι άλλο από αυτό που είσαι.
Υπήρξε κάτι στη ζωή σας που ήταν ένα μεγάλο μάθημα ζωής;
Πολλά. Η Κατοχή. Για μένα το μεγαλύτερο μάθημα ζωής που με έκανε αυτό που είμαι, είναι η Εθνική Αντίσταση. Τότε που για να πάω στο σχολείο, καβαλούσα πάνω από πτώματα ανθρώπων που είχαν πεθάνει από πείνα. Αλλά τότε δεν μιλούσαμε για κρίση, αλλά για αντίσταση.
Ποια είναι για εσάς η απόλυτη ευτυχία;
Η ηρεμία με τον εαυτό μου.
Πως διαχειρίζεστε το μεγάλωμα και το χρόνο;
Ακούστε, δεν είχα ποτέ μεγάλη επαφή με τον θάνατο. Τώρα έχω τεράστια. Κάποτε έλεγα πως η μεγαλύτερη υποθήκη των Αρχαίων Ελλήνων είναι το “παν μέτρον άριστον”. Τώρα λέω “μηδένα προ του τέλους μακάριζε”.
Πως βιώσατε τη μητρότητα παράλληλα με την καριέρα σας;
Ανάποδα τα λέτε. Την καριέρα πως βίωσα παράλληλα με την μητρότητα. Πρώτα και πάνω από όλα ήταν η μητρότητα στη ζωή μου. Πάντα λέω πως είμαι μάνα και δασκάλα. Ούτε Πρύτανης, ούτε τίποτα άλλο.
Εάν συνέβαινε να συναντήσετε τον Θεό, τι θα θέλατε να του πείτε;
Υπήρξε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του Τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόννης το 1967 και η πρώτη γυναίκα πρύτανις του Πανεπιστημίου της Σορβόννης στην 700 χρόνων ιστορία του, το 1976. Στη συνέχεια ανακηρύχθηκε πρύτανης του πανεπιστημίου της Ευρώπης. Επίσης Πρόεδρος της Επιτροπής Ηθικής του Εθνικού Κέντρου για την Επιστημονική Έρευνα (Γαλλία), του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου των Δελφών (Ελλάδα) και Επίτιμη Πρόεδρος της Διεθνούς Επιτροπής Βυζαντινών Σπουδών. Διετέλεσε Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Παρισίων, Πρύτανις των Πανεπιστημίων των Παρισίων, και Πρόεδρος του Κέντρου Georges Pompidou-Beaubourg.
Δικαστήριο της Βιρτζίνια αποφάνθηκε σήμερα ότι η ηθοποιός Άμπερ Χερντ δυσφήμησε τον πρώην σύζυγό της Τζόνι Ντεπ, παρουσιάζοντας τον εαυτό της ως θύμα ενδοοικογενειακής βίας, επιδικάζοντας στον σταρ του Χόλιγουντ αποζημίωση ύψους 15 εκατομμυρίων δολαρίων. Παράλληλα, όμως, δικαίωσε εν μέρει τη Χερντ — η οποία είχε απαντήσει με δική της αγωγή με αφορμή τις δηλώσεις δικηγόρου του Ντεπ, που είχε χαρακτηρίσει «φάρσα» τις κατηγορίες της — επιδικάζοντας αποζημίωση ύψους 2 εκατομμυρίων δολαρίων.
«Το δικαστήριο μου έδωσε πίσω τη ζωή μου», δήλωσε ανακουφισμένος ο Τζόνι Ντεπ σε ανάρτησή του στο Instagram ύστερα από την ανακοίνωση της ετυμηγορίας.
«Συντετριμμένη», δήλωσε από την πλευρά της η Άμπερ Χερντ, υποστηρίζοντας ότι «το βουνό των αποδεικτικών στοιχείων» δεν ήταν αρκετό απέναντι στην πολύ μεγαλύτερη δύναμη και επιρροή του πρώην συζύγου της.
Εκατέρωθεν μηνύσεις
Η πολύκροτη δίκη σημαδεύτηκε από την αμοιβαία εκτόξευση κατηγοριών για ενδοοικογενειακή βία και έφερε στο φως της δημοσιότητας άγνωστες πτυχές της προσωπικής ζωής των δυο σταρ του Χόλιγουντ.
Η ζωή της Αμπερ Χερντ «έχει γίνει κόλαση» από την έναρξη της δίκης, δήλωσε η συνήγορός της Ιλέιν Μπρέντχοφτ κατά την τελευταία ημέρα της ακροαματικής διαδικασίας ενώπιον του δικαστηρίου του Φέρφαξ, κοντά στην Ουάσινγκτον.
Η συνήγορός της ζήτησε από τους ενόρκους – πέντε άνδρες και δύο γυναίκες – να απορρίψουν τη μήνυση του Τζόνι Ντεπ «για να της επιτρέψουν να συνεχίσει τη ζωή της και να μεγαλώσει το παιδί της».
Ο σταρ της κινηματογραφικής σειράς «Οι Πειρατές της Καραϊβικής» μήνυσε για δυσφήμηση την πρώην σύζυγό του, η οποία είχε αναφερθεί σε άρθρο γνώμης στην Washington Post το 2018 σε ένα «δημόσιο πρόσωπο που ενσαρκώνει την συζυγική βία», χωρίς να κατονομάσει τον Τζόνι Ντεπ.
Ο Τζόνι Ντεπ απαιτούσε αποζημίωση ύψους 50 εκατομμυρίων δολαρίων, με το επιχείρημα ότι το άρθρο κατέστρεψε την καριέρα και την υπόληψή του.
Η Άμπερ Χερντ πέρασε την αντεπίθεση και απαίτησε διπλάσιο ποσό αποζημίωσης, υποστηρίζοντας ότι αυτή η «άχρηστη μήνυση» παρατείνει «τις εναντίον της καταχρήσεις και την παρενόχληση στις οποίες την έχει υποβάλει ο Τζόνι Ντεπ».
Θανατικές απειλές
Από τις 11 Απριλίου, ενώπιον των ενόρκων κατέθεσαν δεκάδες μάρτυρες, ενώ ηχητικές και οπτικές καταγραφές αποκάλυψαν σκανδαλιστικές λεπτομέρειες της κοινής ζωής του ζευγαριού που καμία σχέση δεν έχουν με τη λάμψη του Χόλιγουντ.
Η ηθοποιός διηγήθηκε πώς ο Τζόνι Ντεπ μεταμορφωνόταν σε «τέρας» υπό την επήρεια εκρηκτικού κοκτέιλ ναρκωτικών και αλκοόλ και ότι δεν ακολουθούσε θεραπεία απεξάρτησης.
Η Άμπερ Χερντ τον κατηγόρησε ότι την είχε βιάσει, χρησιμοποιώντας ένα μπουκάλι τον Μάρτιο 2015, έναν μήνα μετά τον γάμο τους στην Αυστραλία, όπου ο ηθοποιός γύριζε την πέμπτη συνέχεια των «Πειρατών της Καραϊβικής».
Εκείνη την ημέρα, ο Τζόνι Ντεπ βρέθηκε με κομμένο το άκρο ενός δακτύλου του και νοσηλεύθηκε. Δήλωσε ότι προκλήθηκε από σπασμένο μπουκάλι που του εκσφενδόνισε η Άμπερ Χερντ. Εκείνη υποστήριξε ότι τραυματίσθηκε μόνος του.
Αφού τον εγκατέλειψε, τον Μάιο 2016, η Άμπερ Χερντ ισχυρίστηκε ότι έγινε στόχος εκστρατείας δυσφήμησης στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης που κατέστρεψε την καριέρα της.
Κατήγγειλε ότι ήταν στόχος «παρενόχλησης» από την αρχή της δίκης, η οποία μεταδιδόταν απευθείας από την τηλεόραση, και ότι έχει δεχθεί «χιλιάδες» θανατικές απειλές.
Ο Τζόνι Ντεπ είχε χάσει μια δίκη για δυσφήμηση στο Λονδίνο το 2020, κατά της βρετανικής ταμπλόιντ The Sun, που τον είχε χαρακτηρίσει «βίαιο σύζυγο».
Οι δύο ηθοποιοί χώρισαν το 2017 και δηλώνουν εκατέρωθεν ότι έχασαν από 40-50 εκατομμύρια δολάρια από την πτώση του κασέ τους μετά τη δημοσίευση του άρθρου στην Washington Post.
Μυστήριο επικρατεί γύρω από την αυτοκτονία του γνωστού γυμναστή στη Θεσσαλoνίκη. O 50χρονος βρέθηκε απαγχονισμένος το μεσημέρι της Τρίτης μέσα σε γυμναστήριο του.
Φίλος του 50χρονου μίλησε στην εκπομπή “Tlive” και έκανε λόγο για έναν καλό, δοτικό και γελαστό άνθρωπο. «Δεν είχε κανέναν οικονομικό πρόβλημα. Ήταν πολύ άνετος. Αναφορικά με το πώς είχε βγάλει τα 90.000 ευρώ, είχε πουλήσει το αυτοκίνητό του και είχε ρευστοποιήσει κάποια χρήματα. Επικοινώνησε μαζί μου και του είπε ότι μπορούμε μέσω εφαρμογής κρυπτονομισμάτων να επενδύσουμε αυτά τα χρήματα. Μέσα σε πέντε μήνες τα χρήματα αυτά έφτασαν στο ποσό των 400.000 ευρώ» ανέφερε αρχικά
«Μία συμμαθήτρια του πήγε στο γυμναστήριο τον προσέγγισε και δημιουργήθηκε μία ερωτική σχέση μεταξύ τους. Αυτή παντρεμένη με παιδιά, εκείνος χωρισμένος με παιδιά. Εκείνη ζούσε μία πολύ καταπιεστική κατάσταση με τον σύζυγό της και ήθελε να χωρίσει. Έψαχναν τρόπους και προκειμένου να την κάνει να τον εμπιστευτεί, της έδωσε τους κωδικούς τραπεζικής εφαρμογής όπου είχε μέσα κρυπτονομίσματα αξίας 400.000 ευρώ» συμπλήρωσε.
Εκείνη εξαργύρωσε ένα ποσό και σιγά σιγά απομακρυνόταν από τον προπονητή. Αποτραβιόταν όλο και περισσότερο και στο τέλος εξαφανίστηκε τελείως. Τον 50χρονο δεν τον ένοιαζαν τα χρήματα, και το λέω επειδή τον ήξερα. Δεν είχε ανάγκη. Η γυναίκα αυτή του πήρε 300.000. Αλλά ξαναλέω δεν τον ένοιαζε το ποσό. Ήταν ερωτική απογοήτευση. Ένιωσε προδομένος. Και αυτό τον ώθησε να βάλει τέλος στη ζωή του. Ήταν πάρα πολύ ερωτευμένος. Αυτή του πούλησε έρωτα» αποκάλυψε ο φίλος του 50χρονου γυμναστή.
«Η κοπέλα αυτή δεν ήξερε καν την εφαρμογή, άρα πώς ήξερε εκείνη να εξαργυρώσει τα κρυπτονομίσματα και να εισπράξει το ποσό; Δεν είμαι ούτε δικαστής, ούτε εισαγγελέας, ούτε ανακριτής. Εγώ που ξέρω την εφαρμογή δεν γνωρίσω να το κάνω αυτό, άρα είχε κάποιον που την βοήθησε» κατέληξε.
Ξεκάθαρο μήνυμα σε όσους υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα πρέπει να τα βρει με την Τουρκία, έστειλε ο Κώστας Καραμανλής κατά την διάρκεια της ομιλίας του στην εκδήλωση της Πανελλαδικής Οργάνωσης Γυναικών «Παναθηναϊκή» με θέμα «Ελλάδα και Ευρώπη στη δίνη μεγάλων αλλαγών».
Ο πρώην πρωθυπουργός, ο οποίος καταχειροκροτήθηκε στην κατάμεστη αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών «Αλεξάνδρα Τριάντη», έκανε ειδική αναφορά στην Τουρκία, ξεκαθαρίζοντας ότι «με εκπτώσεις σε θέματα εθνικής κυριαρχίας δεν εξαγοράζεται η ειρήνη».
Διαβάστε ολόκληρη την ομιλία του:
«Είναι μεγάλη τιμή και χαρά να βρίσκομαι σήμερα μαζί σας, σε αυτήν την πρώτη εκδήλωση για τα 40 χρόνια από την ίδρυση της Πανελλαδικής Οργάνωσης Γυναικών «Παναθηναϊκή». Η δράση και η προσφορά της όλες αυτές τις δεκαετίες είναι πραγματικά σημαντική και αξιέπαινη. Εύχομαι να συνεχίσει το έργο της στα χρόνια που έρχονται.
Θέλω ακόμα να ευχαριστήσω από καρδιάς το Διοικητικό Συμβούλιο και την Πρόεδρο της Οργάνωσης, Μαρία Γιαννίρη, για την πρόσκληση που μου απηύθυνε και την ευκαιρία που μου προσφέρει να μοιραστώ μαζί σας τις σκέψεις μου.
Διανύουμε μέρες που μας γυρίζουν πίσω σε ένα σκοτεινό παρελθόν. Ένα παρελθόν που ήταν κοινή πεποίθηση πως είχαμε αφήσει πίσω μας. Ένα παρελθόν που η δική μας γενιά δεν έζησε και που ελπίζαμε ότι δεν θα ζήσουν τα παιδιά μας.
Προφανώς και δεν ήταν ένας κόσμος αγγελικά πλασμένος. Οξείες διαφορές, γεωπολιτικοί ανταγωνισμοί, σφαίρες επιρροής ήταν γνώριμα φαινόμενα. Ακόμα και συγκρούσεις. Οι ανώφελοι και αδιέξοδοι πόλεμοι στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ, η δήθεν Αραβική Άνοιξη και λίγο νωρίτερα οι εμφύλιοι πόλεμοι στην πρώην Γιουγκοσλαβία το αποδεικνύουν.
Όμως πόλεμος ευρείας κλίμακας σε ευρωπαϊκό έδαφος, δίπλα στην καρδιά της Ευρώπης, θα έπρεπε να είναι αδιανόητος στον 21ο αιώνα. Ειδικά στην Ευρώπη που έχει μακρά και πολύ οδυνηρή εμπειρία πολέμων. Και όμως το αδιανόητο συμβαίνει.
Η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι πράξη παράνομη, απαράδεκτη και καταδικαστέα. Όχι μόνο διότι προσβάλλει βάναυσα κάθε κανόνα Διεθνούς Δικαίου. Αλλά και διότι καμμιά επιχειρηματολογία, βάσιμη ή όχι, δεν δικαιολογεί την προσφυγή στην βία, τις καταστροφές και την αιματοχυσία, ιδίως μάλιστα εις βάρος αμάχων και αθώων.
Πέρα όμως από την απερίφραστη καταδίκη της εισβολής και την ηθικά και ανθρωπιστικά επιβεβλημένη συμπαράσταση στον δοκιμαζόμενο Ουκρανικό λαό, είναι ανάγκη να συνειδητοποιήσουμε τις συνέπειες και τους κινδύνους που εγκυμονεί ο πόλεμος και προπαντός η παράτασή του.
Πρώτον , είναι ενδεχόμενο να επεκταθεί ο πόλεμος και πέραν του ουκρανικού εδάφους. Είτε στην ευρύτερη γειτνιάζουσα περιοχή ή και αλλού. Ηθελημένα ή εκ λάθους, από εσφαλμένο υπολογισμό ή προβοκάτσια. Δεν λείπουν ανά τον κόσμο εκείνοι, είτε κρατικές είτε μη κρατικές οντότητες που δρουν αυτόνομα από Κυβερνήσεις, όπως αντάρτες, τρομοκράτες, μισθοφόροι,εκμεταλλευόμενοι την ένταση και την αναταραχή, να επιδιώξουν να καρπωθούν οφέλη, εδαφικά, πολιτικά ή άλλα. Κάτι τέτοιο όμως θα σήμαινε την γενίκευση του πολέμου με ανεξέλεγκτες πια διαστάσεις, ακόμα και σε παγκόσμιο επίπεδο. Και δεν χρειάζεται καν αναφορά στο τι θα σήμαινε η πιθανότητα χρήσης πυρηνικών όπλων.
Δεύτερον, ο νέος ψυχρός πόλεμος δεν θα είναι αναβίωση του παλαιού. Θα είναι πολύ χειρότερος και πολύ πιο απρόβλεπτος. Από την μία γιατί στον προηγούμενο Ψυχρό Πόλεμο υπήρχε μια ξεκάθαρη διαχωριστική γραμμή με την σιωπηρή έστω παραδοχή ότι καμμιά πλευρά δεν παραβίαζε τα εσκαμμένα της άλλης. Και από την άλλη διότι ο διπολικός κόσμος που προέκυψε μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, παρά τις τριβές και τις κορυφώσεις του, ενείχε το στοιχείο της σταθερότητας που ελλείπει παντελώς από τον σημερινό πολυπαραγοντικό κόσμο. Με άλλα λόγια οι εντάσεις και οι συγκρούσεις σήμερα θα εξελίσσονται σε ένα πολύ πιο αβέβαιο και ασταθές περιβάλλον.
Τρίτον, μια παρατεταμένη σύγκρουση ενέχει το ρίσκο η αντιπαράθεση Δύσης – Ρωσίας να πάρει παγκόσμιες διαστάσεις εξελισσόμενη σε αντιπαράθεση μεταξύ Δύσης και ενός ευρέος αντιδυτικού μετώπου. Χώρες δηλαδή που για τους δικούς τους λόγους θεωρούν ότι το μεταψυχροπολεμικό διεθνές σύστημα,πολιτικό, οικονομικό, νομισματικό διαμορφώθηκε σύμφωνα με τις προτεραιότητες της Δύσης και εν πολλοίς ελέγχεται από αυτήν, σε βάρος των δικών τους συμφερόντων, να επιλέξουν την σύμπηξη ενός μετώπου που αμφισβητεί, αντιστρατεύεται ή και υπονομεύει την λειτουργία του συστήματος αυτού. Μια τέτοια σύγκλιση μεταξύ Ρωσίας, Κίνας, Ινδίας αλλά και άλλων μεσαίων ή ανερχόμενων στο διεθνές στερέωμα παραγόντων θα συνιστούσε τεράστια πρόκληση για την Δύση και θα προμήνυε τεκτονικές αλλαγές στους σήμερα ισχύοντες κανόνες του παιχνιδιού με απροσδιόριστες τις συνέπειες και την τελική έκβαση μιας τέτοιας αντιπαράθεσης.
Τέταρτον, η παράταση του πολέμου καθιστά σχεδόν αδύνατη την αποτελεσματική αντιμετώπιση προβλημάτων που χρήζουν επείγουσας συνεννόησης και συνεργασίας. Πρωτίστως της κλιματικής αλλαγής. Οι ειδικοί έχουν σημάνει συναγερμό, τα σημάδια είναι εδώ και επιδεινώνονται, έχει χαθεί πολύς και πολύτιμος χρόνος. Ένα ούτως ή αλλιώς δύσκολο αλλά υπεραναγκαίο στοίχημα για την ανθρωπότητα κινδυνεύει να χαθεί οριστικά με ανυπολόγιστες συνέπειες, αφού η επιβεβλημένη συμφωνία και τήρηση των συμφωνηθέντων προϋποθέτει κυρίως την ουσιαστική συμβολή των μεγάλων πρωταγωνιστών που είναι όμως και οι βασικοί υπεύθυνοι για την ρύπανση του πλανήτη.
Τέλος, οι επιπτώσεις στον οικονομικό τομέα είναι ζοφερές και οι προβλέψεις σε περίπτωση μακράς διάρκειας του πολέμου χειρότερες. Παρέλκει η λεπτομερής τους απαρίθμηση. Το σοκ όμως στον ενεργειακό τομέα, στην εφοδιαστική αλυσίδα, στις τιμές, στην παραγωγή και το εμπόριο προμηνύουν δύσκολες μέρες. Στην χειρότερη εκδοχή, επισιτιστική κρίση σε περιοχές του πλανήτη, πολιτική αστάθεια και αυξημένες μεταναστευτικές ροές. Και πάντως για την Ευρώπη στασιμότητα, πληθωρισμό, πιθανώς ανεπάρκεια αγαθών, συνεπώς και διογκούμενη δυσαρέσκεια και αντίδραση.
Στο ενεργειακό αρκεί η υπόμνηση ότι η προσπάθεια απεξάρτησης από τους υδρογονάνθρακες της Ρωσίας θα είναι μακροπρόθεσμη και πολύ πιο ακριβή, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για τις κοινωνίες που πλήττονται, προφανώς κυρίως τις Ευρωπαϊκές. Και στο επισιτιστικό τι μπορεί να συμβεί σε μια χώρα, όπως για παράδειγμα η Αίγυπτος, που εισάγει το 90% περίπου του σίτου που χρειάζεται από την Ουκρανία, σε κοινωνικοοικονομικό και κατά συνέπεια σε πολιτικό επίπεδο. Και, κατ΄επέκταση, τι μπορεί να σημαίνει αυτό για το μεταναστευτικό αλλά και τις ευρύτερες γεωπολιτικές επιπτώσεις για την χώρα μας.
Η προοπτική αυτή, δηλαδή μιας ογκούμενης οικονομικής κρίσης, με απτή αντανάκλαση στην κοινωνική ηρεμία και την ποιότητα της δημοκρατίας,ευρύτερα αλλά και στην Ευρώπη, μπορεί να εξελιχθεί στο δυσμενέστερο αν ληφθούν υπ όψιν δύο πρόσθετες παράμετροι. Αφ΄ενός η ήδη ορατή διεύρυνση των κοινωνικών ανισοτήτων σε όλο τον πλανήτη. Ο Joel Kotkin, διάσημος οικονομολόγος και κοινωνιολόγος σε άρθρο του στο συντηρητικό περιοδικό “Spectator” τόνιζε στις 7 Ιανουαρίου 2022 : «Η νέα απολυταρχία αναδύεται από μια αδυσώπητη συγκέντρωση πλούτου που έχει δημιουργήσει μια νέα πάμπλουτη ελίτ. Η οικονομική κληρονομιά της τελευταίας δεκαετίας είναι η υπερβολική εταιρική ενοποίηση, μια μαζική μεταφορά πλούτου στο ανώτερο 1% από την μεσαία τάξη». Είναι αλήθεια ότι η κατανομή του πλούτου περιορίζεται διαρκώς σε λιγότερα χέρια και εξωθούνται στο περιθώριο ολοένα και περισσότερες κοινωνικές ομάδες που ανήκουν στα αστικά-μικροαστικά στρώματα. Υγιής όμως δημοκρατία χωρίς κοινωνική συνοχή δεν είναι εφικτή. Προοπτική ηρεμίας και ομαλότητας με αποκλεισμούς και στέρηση της ελπίδας από τους πολλούς για ένα καλύτερο αύριο, είναι όνειρο θερινής νυκτός.
Αφ΄ ετέρου τα όσα διαδραματίζονται στον χώρο της ενημέρωσης. Δεν ήταν ασύνηθες σε καιρό πολέμου η πληροφόρηση σε ένα βαθμό να είναι ελεγχόμενη, το φαινόμενο όμως απροσχημάτιστης προπαγάνδας και διασποράς fake news είναι ανησυχητικό. Αν σ΄αυτό προστεθούν τα ήδη εξαπλούμενα φαινόμενα του ανεξέλεγκτου λαϊκισμού στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο αυθαίρετος αποκλεισμός της αντίθετης άποψης, η υπερσυσσώρευση ισχύος στην ενημέρωση σε λίγα ιδιωτικά χέρια, η κατάσταση επιδεινώνεται κατά πολύ. Μπορεί όλα αυτά να μην επηρεάζουν άμεσα την έκβαση του πολέμου, πρέπει όμως να προβληματίζουν σοβαρά για το είδος και την ποιότητα της δημόσιας ζωής που εκκολάπτεται στο όχι τόσο μακρινό μέλλον.
Εφ΄ όσον λοιπόν ο πόλεμος είναι τόσο καταστροφικός και η παράτασή του εγκυμονεί πολλαπλάσιους κινδύνους επείγει ο τερματισμός του. Άλλωστε και όλοι οι εμπλεκόμενοι μόνο να χάσουν έχουν από την συνέχισή του.Πρωτίστως το θύμα, η Ουκρανία, με τεράστιες απώλειες σε ανθρώπινες ζωές και υλικές καταστροφές. Όμως και ο θύτης, η Ρωσία που ανεξάρτητα από την αμφιλεγόμενη στρατιωτική έκβαση, έχει σημαντικές απώλειες, σοβαρότατο κόστος από τις κυρώσεις και τεράστια φθορά κύρους. Αλλά και η Ευρώπη που ήδη βιώνει τις αρνητικές συνέπειες της σύγκρουσης και θα πληρώσει βαρύτατο τίμημα από την διαιώνιση της.
Οι ΗΠΑ από την πλευρά τους πράγματι είχαν αποφασιστική συμβολή και στην ενιαία στάση της Δύσης στην κρίση αυτή και στην ουσιαστική στήριξη της Ουκρανίας. Δεν είναι όμως ξεκάθαρο εάν έχουν εξ ίσου ισχυρά κίνητρα για την ταχεία περάτωση του πολέμου, αφού εκ των πραγμάτων δεν υφίστανται τις οδυνηρές του συνέπειες. Σε κάθε περίπτωση επ ουδενί στον ίδιο βαθμό.
Είναι η Ευρώπη που πρέπει να αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο στην κατάπαυση του πυρός, την λήξη του πολέμου και την επιστροφή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Έργο δύσκολο, με πολλές παγίδες και αντινομίες Αλλά αναπόφευκτο. Η Ευρώπη με τις γνωστές αδυναμίες της, την ανολοκλήρωτη ολοκλήρωσή της, τον αυτοπεριορισμό της σε ρόλο παθητικού θεατή στις παγκόσμιες εξελίξεις καλείται να υπερβεί εαυτόν και να βρει την δύναμη να πρωταγωνιστήσει.
Να αναλάβει πρωτοβουλίες σε όλα τα επίπεδα, στην αναζήτηση διπλωματικής διεξόδου, στην σταθεροποίηση της κατάστασης τουλάχιστον σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, στην εξασφάλιση εναλλακτικών πηγών ενέργειας, στην ανακούφιση του Ουκρανικού λαού. Οι προκλήσεις όμως αυτές προϋποθέτουν ουσιαστικά βήματα προς την Ευρωπαϊκή ενοποίηση, κοινή εξωτερική και αμυντική πολιτική, υπέρβαση των αδυναμιών που κληροδότησε η άκαιρη και βεβιασμένη διεύρυνση του 2004. Προϋποθέτει κυρίως ισχυρή πολιτική βούληση. Σε τελική ανάλυση αυτή την Ευρώπη θέλουμε, αυτήν οραματιζόμαστε. Για μια τέτοια Ευρώπη μας ενέπνευσε και μας συνεπήρε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και οι άλλοι μεγάλοι ηγέτες της Ευρωπαϊκής ιδέας.
Οι τοποθετήσεις και οι χειρισμοί του επανεκλεγέντος Γάλλου Προέδρου είναι ενθαρρυντικές. Το ίδιο και του Ιταλού πρωθυπουργού. Η απόφαση της Γερμανίας να επενδύσει σοβαρά στον αμυντικό τομέα επίσης, αρκεί βέβαια να το βλέπει μέσα στο Ευρωπαϊκό πλαίσιο. Οι συμφωνίες του Minsk ίσως ένα σημείο εκκίνησης. Αν όμως και πάλι η Ευρώπη αφήσει τα πράγματα στην τύχη τους, αν δεν ακουστεί η δική της φωνή στα της ηπείρου μας, τότε το μέλλον προοιωνίζεται δυσάρεστο για όλους μας.
Ιδιαίτερη προσοχή για την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη χρειάζονται τα Βαλκάνια. Τα χαρακτηριστικά της περιοχής γνωστά. Βεβαρυμμένο παρελθόν αιματηρών συγκρούσεων, υφέρποντες και μη εθνικοί ανταγωνισμοί, οικονομική και κοινωνική αστάθεια, δυσανάλογη παρουσία ομάδων του οργανωμένου εγκλήματος. Αν σε αυτά προστεθούν οι ανοιχτές πληγές του γιουγκοσλαβικού εμφυλίου και η ατυχώς μονομερής επέμβαση τότε της Δύσης και ο διαγκωνισμός μεγάλων δυνάμεων για σφαίρες επιρροής στην περιοχή γίνεται αντιληπτό ότι η κατάσταση μπορεί εύκολα να ξεφύγει. Η Βοσνία Ερζεγοβίνη με το περίπλοκο και δυσλειτουργικό καθεστώς που την διέπει, αλλά και το Κόσοβο όπου βρίσκονται σε μόνιμη τριβή οι επιδιώξεις Αλβανών και Σέρβων είναι οι κυριότερες εστίες ανησυχίας. Η διαιώνιση του Ουκρανικού μπορεί να θεωρηθεί ως ευκαιρία για την εκδήλωση αποσχιστικών τάσεων,συγκρούσεων ακόμα και αλλαγής συνόρων.
Όλα αυτά πρέπει η ΕΕ να τα προλάβει, στέλνοντας τα κατάλληλα μηνύματα, καθιστώντας απαγορευτικό το κόστος του οποιουδήποτε τυχοδιωκτισμού και εξασφαλίζοντας την προοπτική ένταξης στα κράτη της περιοχής, υπό τον όρο βεβαίως του απόλυτου σεβασμού των συνθηκών και του Ευρωπαϊκού κεκτημένου. Ο ρόλος της Ελλάδας πρέπει πάντα να είναι πρωταγωνιστικός σε όλες αυτές τις κατευθύνσεις, πρωτοπόρος της Ευρώπης στην περιοχή. Με σαφές μήνυμα: στήριξη στις προσπάθειες για συνεργασία, ανάπτυξη, εξομάλυνση των όποιων διαφορών και βέβαια στον Ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Κομμένα όμως με το μαχαίρι οι αλυτρωτισμοί και οι βαλκανικής κοπής κουτοπονηριές!
Όπως ήδη ελέχθη η εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία είναι παράνομη, απαράδεκτη και καταδικαστέα. Για όλους τους λόγους που παρετέθησανκαι πολλούς ακόμα. Απερίφραστα και καθαρά. Για την χώρα μας και για έναν ακόμα θεμελιώδη λόγο. Διότι η Ελλάδα αντιτίθεται εξ ορισμού σε οποιαδήποτε εκδοχή αναθεωρητισμού και ανατροπής του status quo. Και για λόγους αρχής αφού η ανοχή σε τέτοιες τάσεις θα οδηγούσε αργά ή γρήγορα την Ευρώπη στα δεινά που εβίωσε το πρώτο μισό του εικοστού αιώνα. Πάνω απ΄όλα όμως επειδή η Ελλάδα γειτνιάζει με χώρα που και αναθεωρητικές επιδιώξεις έχει και με προσφυγή στην βία απειλεί αλλά και με παράνομη εισβολή και κατοχή σε βάρος της Κύπρου βαρύνεται.
Ειδικά σε ότι αφορά την Κύπρο, δεν μπορεί να μην σημειωθεί η καταφανής αναντιστοιχία στην στάση των περισσοτέρων συμμάχων και εταίρων. Ενώ δηλαδή, και ορθώς, καταδικάζεται η Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, επιβάλλονται κυρώσεις και ενισχύεται παντοιοτρόπως ο αμυνόμενος, το επί μισό σχεδόν αιώνα συνεχιζόμενο δράμα της Κύπρου αποσιωπάται απολύτως. Ακόμα χειρότερα, καταβάλλονται διαχρονικά προσπάθειες να γίνουν αποδεκτές λύσεις που θέτουν σε ίση μοίρα θύτη και θύμα, αναιρούν ακόμα και την υφιστάμενη κρατική οντότητα της Κύπρου, αποδέχονται αδιαμαρτύρητα τα τετελεσμένα της παράνομης κατοχής και εποίκισης και θα έθεταν σε τροχιά δορυφοροποίησης την Κύπρο προς την Τουρκία και μάλιστα σε πλήρη αναντιστοιχία με το Ευρωπαϊκό κεκτημένο. Είναι χαρακτηριστικά επ’ αυτού τα εκ των υστέρων σχόλια του Λόρδου David Hannay, βετεράνου Βρετανού διπλωμάτη και εν πολλοίς παρασκηνιακού εμπνευστή του Σχεδίου Annan, όπως δημοσιεύτηκαν στην Cyprus Mail, στις 14 Σεπτεμβρίου 2014, όταν περιέγραφε την τελική μορφή του ως «ασύνετα γενναιόδωρη» για τους Τούρκους.
Αυτή η κατάφωρα υποκριτική αναντιστοιχία εκθέτει σοβαρά όσους ομνύουν ότι μάχονται υπέρ αξιών και αρχών, και εγείρει την υποψία ότι η επιλεκτικότητα στις ευαισθησίες υπαγορεύεται όχι από αρχές αλλά από γεωπολιτικές επιδιώξεις. Εκ των πραγμάτων έτσι αποδυναμώνεται η πολιτική, δικαϊική και ηθική υπεροχή του αφηγήματος της Δύσης.
Αντίθετα με την Ελλάδα, η Τουρκία είναι χώρα αναθεωρητική. Επιδιώκει δηλαδή να μεταβάλλει την υφιστάμενη κατάσταση όπως προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο και τις διεθνείς συμφωνίες προς όφελος της. Απόδειξη αυτού είναι η άμεση ή έμμεση στρατιωτική της εμπλοκή στο Ιράκ, στην Συρία, στον Καύκασο και στην Λιβύη. Η ενεργή ανάμειξη της στα εσωτερικά των βαλκανικών χωρών με μουσουλμανικούς πληθυσμούς, με στόχο την διεύρυνση της επιρροής της. Η αμφισβήτηση της Συνθήκης της Λωζάννης, της Συνθήκης των Παρισίων περί εκχώρησης των Δωδεκανήσων στην Ελλάδα του 1947, η μη αποδοχή της σύμβασης του Montego Bay για το Δίκαιο της θάλασσας, και η επιλεκτική μόνο επίκλησή του. Και βέβαια η ρητορική της και η διαρκής και πολυεπίπεδη κλιμάκωση των προκλήσεων έναντι της Ελλάδας.
Είναι κομβικής σημασίας να αντιληφθούμε με τρόπο σφαιρικό και ολοκληρωμένο την στόχευση και την στρατηγική της Τουρκίας. Με απλά λόγια να την διαβάσουμε σωστά. Είναι δραματικά διαφορετικό εάν επρόκειτο για μια χώρα που όπως σε πολλές περιπτώσεις ανά τον κόσμο έχει κάποιες διαφωνίες με ένα γειτονικό κράτος που επιθυμεί να τις λύσει με τους παραδεκτούς τρόπους επίλυσης διαφορών, ή αντίθετα επιδιώκει να ανατρέψει συνολικά το status quo με απώτερο στόχο την ηγεμονία στην ευρύτερη περιοχή. Δυστυχώς συμβαίνει το δεύτερο. Όλα δείχνουν ότι η Τουρκία θεωρεί ότι ιστορικά, γεωπολιτικά, με βάση το μέγεθος και τον πληθυσμό της δικαιούται ηγετικού ρόλου στην Ανατολική Μεσόγειο και επέκεινα. Ρόλου που θα την αναβιβάζει σε πρωταγωνιστή και κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή, με συνακόλουθη την σχετική υποβάθμιση της σημασίας και του ρόλου των υπολοίπων και την σταδιακή καθυπόταξη τους στις προτεραιότητες της ίδιας.
Οι παραδοχές αυτές δεν επιτρέπουν αυταπάτες και ψευδαισθήσεις. Η άποψη ότι για την ένταση στις Ελληνοτουρκικές σχέσεις υπάρχει αμοιβαία ευθύνη, ότι η ελληνική στάση ρέπει στον μαξιμαλισμό, ότι πρέπει να επιδείξουμε μεγαλύτερη ευελιξία και συμβιβαστική διάθεση, ότι δεν μπορούμε να αρνούμαστε την διεύρυνση της ατζέντας των προς επίλυση θεμάτων που κατά το δοκούν φορτώνει ολοένα η Τουρκία, είναι εσφαλμένη. Εσφαλμένη διότι διαβάζει λάθος την Τουρκία. Γιατί στηρίζεται σε λάθος δεδομένα και οδηγεί σε ψευδαισθήσεις. Κυρίως στην ψευδαίσθηση ότι αρκεί να δείξουμε κάποια υποχωρητικότητα και όλα θα διευθετηθούν προς όφελος όλων.
Δεν αμφισβητώ την ειλικρίνεια προθέσεων και τον πατριωτισμό κανενός. Σέβομαι τις αντιλήψεις όλων. Θέλω όμως να υπογραμμίσω ότι η υιοθέτηση μιας τέτοιας συμπεριφοράς θα οδηγούσε σε σοβαρές, ίσως και μοιραίες βλάβες στα εθνικά συμφέροντα και θα αποθράσυνε ακόμα περισσότερο την άλλη πλευρά.
Βεβαίως και η Ελλάδα πρέπει να εμμένει στην εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και τον σεβασμό των διεθνών συνθηκών. Βεβαίως και πρέπει να κρατά ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας, όπως άλλωστε έπραξαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις. Και βεβαίως είμαστε πρόθυμοι να προσφύγουμε στο Διεθνές Δικαστήριο για την μόνη πραγματική διαφορά στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, την οριοθέτηση δηλαδή της ΑΟΖ και της υφαλοκρηπίδας. Γιατί εξ ίσου βεβαίως είναι αδιανόητη διαπραγμάτευση ή παραπομπή περί γκρίζων ζωνών, κυριαρχίας επί νήσων, νησίδων και βραχονησίδων, αποστρατιωτικοποίησης νησιών που απειλούνται και του αναφαίρετου μονομερούς δικαιώματος της Ελλάδας να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα.
Η στάση αυτή, της σταθερής γραμμής υπεράσπισης και προβολής των εθνικών θέσεων χαρακτηρίζεται ενίοτε επικριτικά ως λογική της ακινησίας. Αν όμως η δήθεν κινητικότητα, δηλαδή η μετακίνηση από πάγιες εθνικές θέσεις οδηγεί σε αντιλήψεις συμβιβασμού με τις μονομερείς και διαχρονικά αυξανόμενες τουρκικές αξιώσεις, το επιχείρημα είναι και έωλο και επικίνδυνο.
Με εκπτώσεις σε θέματα εθνικής κυριαρχίας δεν εξαγοράζεται η ειρήνη. Το αντίθετο. Οι εκπτώσεις τέτοιου είδους απλώς μεγαλώνουν την βουλιμία και εντείνουν τις ηγεμονικές επιδιώξεις και τον επεκτατισμό των γειτόνων.
Κατά καιρούς, έτσι και πρόσφατα, εγείρεται συζήτηση περί συνεκμετάλλευσης. Σύμφωνα με το αφήγημα, ο από κοινού προσπορισμός οφέλους από τα κοιτάσματα ορυκτού πλούτου στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο θα ήταν ισχυρό κίνητρο να ξεπεραστούν οι διαφωνίες και να οδηγηθούμε σε μια επ αμοιβαία ωφελεία διευθέτηση. Παραβλέπει όμως το αφήγημα αυτό, δύο ουσιωδέστατους παράγοντες. Πρώτον, ότι συνεκμετάλλευση δεν είναι νοητή εάν προηγουμένως δεν έχει επακριβώς οριοθετηθεί το τι ανήκει στην κάθε πλευρά σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο. Και δεύτερον διότι στηρίζεται στην παραδοχή ότι η αξιοποίηση του τυχόν υφιστάμενου ορυκτού πλούτου είναι το βασικό κίνητρο της συμπεριφοράς της Τουρκίας. Ενώ αντιθέτως, η συνολική της συμπεριφορά, η ρητορική της και η συνεχής κλιμάκωση των προκλήσεων, η αμφισβήτηση του Διεθνούς Δικαίου και των διεθνών συνθηκών, το ίδιο το ιδεολόγημα περί «Γαλάζιας Πατρίδας» καταδεικνύει ότι η πραγματική της στόχευση είναι η ανατροπή προς όφελος της του status quo στην περιοχή και η επιβολή καθεστώτος ηγεμονίας της.
Δεν είναι καινοφανείς οι σκέψεις αυτές και ο επί αυτών διεξαγόμενος εδώ και χρόνια διάλογος. Αποκτούν όμως ξεχωριστό ενδιαφέρον στις μέρες μας υπό το φως του πολέμου στην Ουκρανία. Και τούτο διότι κάθε πλευρά αποσκοπεί να αξιοποιήσει τις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται.
Αφ’ ενός η Τουρκία επιδιώκει να αναβαθμίσει το γεωπολιτικό της εκτόπισμα, διατηρώντας διαύλους επικοινωνίας και με τους δύο εμπολέμους, προσφέροντας υπηρεσίες διαμεσολαβητή και αξιοποιώντας την γεωγραφική της θέση για να επηρεάσει προς όφελός της την στάση της Δύσης.
Αφ’ ετέρου η Δύση ενώπιον της ανάγκης σύμπηξης ενιαίου αντιρωσικού μετώπου να υπερεκτιμήσει την σπουδαιότητα του ρόλου της Τουρκίας, παραβλέποντας και υποτιμώντας τις κατά καιρούς αποκλίσεις της από την δυτική γραμμή και τον αλληθωρισμό της προς την Ρωσία, αλλά και την αναθεωρητική της συμπεριφορά. Η ανάγκη δηλαδή διατήρησης της ηρεμίας και της ενότητας εντός της Συμμαχίας, η διακαής επιθυμία να προσελκυσθεί η Τουρκία στις συμμαχικές προτεραιότητες, να οδηγούσε σε διάθεση κατευνασμού και καλοπιάσματος της Τουρκίας και συνακόλουθα σε πιέσεις προς τους γείτονές της να υποκύψουν έστω και μερικώς σε αξιώσεις της.
Δεν είναι βέβαια η πρώτη φορά που ανακύπτει ο προβληματισμός αυτός. Συχνά στο παρελθόν, ακόμα και το πρόσφατο, η συμπεριφορά της Δύσης και πρωτίστως των ΗΠΑ αντανακλούσε την αντίληψη ότι βασική προτεραιότητα στην περιοχή ήταν να κρατηθεί η Τουρκία πάση θυσία στο δυτικό στρατόπεδο. Συνέπεια της αντίληψης αυτής ήταν η υιοθέτηση πολιτικής ίσων αποστάσεων έναντι της Τουρκίας και της Ελλάδας, η αποφυγή απερίφραστης καταδίκης των κλιμακούμενων τουρκικών προκλήσεων, οι συστάσεις για διάλογο και αμοιβαίους συμβιβασμούς, παραβλέποντας ότι η μεν Ελλάδα ζητά τον σεβασμό και την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου, ενώ η Τουρκία προβάλλει διεκδικήσεις διαμετρικά σε αντίθεση με αυτό, απειλεί με πόλεμο και προσφεύγει στην διπλωματία των κανονιοφόρων. Οι πρόσφατες ενέργειες και τοποθετήσεις της ηγεσίας της αποδεικνύουν ότι έχει υιοθετήσει συμπεριφορά ταραξία στην περιοχή. Ίσες αποστάσεις όμως και ουδετερότητα μεταξύ δικαίου και αδίκου, μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας, συνιστά εύνοια προς τον παρανομούντα, συνιστά έμμεση και υποκριτική στήριξη προς τον ταραξία.
Οι διαπιστώσεις αυτές προφανώς και δεν αναιρούν την ορθότητα των επιλογών της Ελλάδας, να ανήκει στην Δύση, να είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της ΕΕ. Συνιστούν όμως το κεντρικό πρόβλημα της Ελληνικής εξωτερικής πολιτικής. Και το πρόβλημα αυτό αποκτά ιδιαίτερη επικαιρότητα και φόρτιση από τον πόλεμο της Ουκρανίας και τη γενικευμένη κρίση που ο πόλεμος αυτός προκάλεσε και προκαλεί.
Σημαίνουν ακόμα ότι η Ελλάδα θα πρέπει να συνεχίσει και να εντείνει τις προσπάθειες της για διεύρυνση των διπλωματικών της ερεισμάτων, για ενίσχυση των αμυντικών συνεργασιών της, για διαρκή προβολή των επιχειρημάτων της ιδίως προς συμμάχους και εταίρους, όπως ήδη και σωστά πράττει, αναδεικνύοντας την ορθότητα των θέσεών της αλλά και το επιβλαβές της επαμφοτερίζουσας στάσης τους. Και βέβαια για ισχυροποίηση της αμυντικής και αποτρεπτικής ικανότητας της χώρας και στήριξη, ηθική και υλική, των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων.
Είναι επίσης επείγουσα ανάγκη να αναστραφούν οι δυσμενείς τα τελευταία χρόνια, δημογραφικές τάσεις. Σε μεσο-μακροπρόθεσμο ορίζοντα το δημογραφικό, αν δεν ανασχεθεί θα καταστεί με μαθηματική ακρίβεια το μείζον εθνικό πρόβλημα.
Είναι βέβαιο ότι ο αγώνας αυτός απαιτεί εθνική ενότητα και ομοψυχία, επιβάλλει συνεχή και συνεπή υπεράσπιση της εθνικής στρατηγικής απ’ όλους μας. Δεν είναι ούτε εύκολος ούτε βραχύβιος ο αγώνας αυτός και είναι ανάγκη να είμαστε προετοιμασμένοι γι’ αυτό. Τα δύσκολα είναι μπροστά μας. Είναι όμως αγώνας που οφείλουμε στο έθνος και την συνείδησή μας. Σε τελική ανάλυση, ασχέτως επί μέρους απόψεων, όλες και όλοι την ίδια γαλανόλευκη φανέλα φοράμε!
Έλεγε ο Charles de Gaulle, ο κορυφαίος Γάλλος και ίσως Ευρωπαίος ηγέτης του 20ου αιώνα : «Πατριωτισμός είναι όταν η αγάπη για τον λαό σου έρχεται πρώτη. Εθνικισμός όταν το μίσος για άλλους έρχεται πρώτο». Εμείς δεν μισούμε κανέναν. Αγαπάμε όμως την πατρίδα και τους ανθρώπους της. Πολύ και βαθιά. Και υπογράμμιζε ακόμα ο De Gaulle :” ‘Ολη μου την ζωή είχα μια συγκεκριμένη ιδέα για την Γαλλία “. Και εμείς στρατηγέ μου, κατ’ αναλογία, μια συγκεκριμένη ιδέα για την Ελλάδα έχουμε».
Η Shakira και ο Gerard Pique για περισσότερα από 10 χρόνια αποτελούσαν ένα από τα πιο αγαπημένα ζευγάρια του πλανήτη και όλοι συμφωνούσαν πως οι δυο τους δεν θα χωρίζανε ποτέ.
Μέγα λάθος, καθώς σύμφωνα με σκανδαλοθηρική διαδικτυακή εκπομπή, ο Pique απάτησε την σύζυγό του και πλέον ζει μόνος του στο διαμέρισμα που έμενε ως εργένης στο κέντρο της Βαρκελώνης, με την τραγουδίστρια να του ζητά διαζύγιο.
Η αρχή έγινε όταν η εφημερίδα Periodico ανέφερε πριν από λίγες ημέρες πως ο ποδοσφαιριστής ζει στο παλιό του διαμέρισμα μόνος, πυροδοτώντας φήμες περί χωρισμού. Τώρα, η εκπομπή Mamarazzis αποκαλύπτει πως η Κολομβιανή έπιασε τον Pique με μια άλλη γυναίκα στα πράσα και τον έδιωξε αμέσως από το σπίτι.
«Η Shakira έπιασε τον Pique με άλλη και το ζευγάρι αποφάσισε να χωρίσει. Είναι κάτι συνέβη δεδομένα και για αυτό υπάρχει διάσταση στο ζευγάρι. Πιθανότητα δεν υπάρχει πια τίποτα άλλο στην σχέση τους», δήλωσε η δημοσιογράφος που έβγαλε στο φως την είδηση.
Και ενώ όλοι θα πίστευαν πως ο ποδοσφαιριστής πλέον παρακαλά την Shakira να τον αφήσει να επιστρέψει στο σπίτι τους και να κάνουν μια νέα αρχή, οι ίδιες πηγές αναφέρουν πως ο ίδιος κάνει ξέφρενη ζωή και γυρίσει από πάρτι σε πάρτι.
Η εκπομπή αποκάλυψε επίσης πως το τελευταίο τραγούδι της Shakira με τίτλο «Felicito», -που σημαίνει «Σε συγχαίρω»-, είναι εξαιρετικά αφιερωμένο με ειρωνικό τόνο στον Pique.
Η διαδικτυακή εκπομπή ανέφερε επίσης πως το διαζύγιο θεωρείται θέμα χρόνου και είναι εκείνο που θα επισφραγίσει το τέλος.
Δημοσίευμα «βόμβα» από Wall Street Journal που ισχυρίζεται ότι ρωσικό πετρέλαιο συνεχίζει να εισάγεται στις ΗΠΑ μέσω Ινδίας.
Συγκεκριμένα η Wall Street Journal, σε ρεπορτάζ της γράφει ότι οι έμποροι αναμιγνύουν το αργό των Ουραλίων με άλλου τύπου «μαύρο χρυσό» και στη συνέχεια το διυλίζουν, «εξαφανίζοντας» την χώρα προέλευσής του ώστε να αποκομίσουν πολύ μεγάλα κέρδη από το γεγονός ότι η βενζίνη στις ΗΠΑ, μία από τις μεγαλύτερες παραγωγούς πετρελαίου στον κόσμο, έχει ξεπεράσει τα 5 δολάρια το γαλόνι σε αρκετές Πολιτείες.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, βενζίνη τέτοιου τύπου πωλήθηκε τον περασμένο μήνα σε διάφορες πολιτείες των ΗΠΑ – μεταξύ αυτών στο Νιου Τζέρσεϋ και τη Νέα Υόρκη. Κατά πάσα πιθανότητα, η διύλιση γίνεται στην Ινδία, η οποία αγοράζει… μετά μανίας ρωσικό πετρέλαιο με μεγάλη έκπτωση , που μπορεί να φτάσει ακόμα και τα 50 δολάρια το βαρέλι, καθ’ όλη τη διάρκεια του πολέμου στην Ουκρανία.
Η Wall Street Journal γράφει για το ινδικό διυλιστήριο Reliance Industries που αγοράζει τώρα … επταπλάσιες ποσότητες ρωσικού αργού σε σχέση με την περίοδο προ του πολέμου!
Όπως είναι γνωστό, η Ινδία επωφελείται από το εμπάργκο στο ρωσικό πετρέλαιο που έχουν επιβάλει οι ΗΠΑ – και αγοράζει πλέον 800.000 βαρέλια την ημέρα, ενώ πριν από τον πόλεμο η ποσότητα ήταν μόλις 30.000 βαρέλια την ημέρα.
Οι ΗΠΑ απαγόρευσαν την εισαγωγή ρωσικού πετρελαίου, όπως και πετρελαϊκών προϊόντων (βενζίνη, ντίζελ) από τον Μάρτιο, λίγο μετά από την ρωσική εισβολή στην Ουκρανία, ενώ την Τρίτη η Ευρωπαϊκή Ένωση συμφώνησε να απαγορεύσει επίσης τις ρωσικές πετρελαϊκές εισαγωγές, όπως και την ασφάλιση των φορτίων ρωσικού πετρελαίου, εξέλιξη που πυροδότησε νέα άνοδο στις τιμές της ενέργειας.
«Είναι αδύνατο να αποβάλεις ολοκληρωτικά τα ρωσικά ενεργειακά προϊόντα από την παγκόσμια αγορά», λέει ο Ματ Σμιθ, κορυφαίος αναλυτής της Kpler, στο Insider. «Αν η Ινδία παίρνει ρωσικό αργό, το αναμιγνύει και μετά διυλίζει βενζίνη ή ντίζελ, είναι αδύνατον να διαχωριστεί αυτό που προέρχεται από τη Ρωσία. Με αυτή την έννοια, κάθε ποσότητα βενζίνης από την Ινδία, θα μπορούσε να προέρχεται από ρωσικό πετρέλαιο».
Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε την έναρξη στρατιωτικών ασκήσεων των λεγόμενων Στρατηγικών Πυραυλικών Δυνάμεων του, δηλαδή των πυρηνικών πυραυλικών στρατευμάτων της Ρωσίας.
Οι ασκήσεις περιλαμβάνουν τους διηπειρωτικούς βαλλιστικούς πυραύλους Yars, οι οποίοι είναι η νέα γενιά πυραύλων που δοκιμάστηκε για πρώτη φορά το 2007.
Ο ρωσικός στρατός αναφέρει ότι οι ασκήσεις πραγματοποιούνται στην περιοχή Ιβάνοβο κοντά στη Μόσχα.
Σύμφωνα με το πρακτορείο Interfax, περίπου 1.000 στρατιώτες συμμετέχουν στις ασκήσεις τις οποίες το Reuters περιέγραψε ως «έντονους ελιγμούς» χρησιμοποιώντας περισσότερα από 100 οχήματα, συμπεριλαμβανομένων εκτοξευτών διηπειρωτικών βαλλιστικών πυραύλων Yars.
Δεν αναμένεται να γίνουν εκτοξεύσεις πυραύλων. Οι ασκήσεις συνίστανται σε περιπολίες, εγκατάσταση πυραυλικών συστημάτων και προστασία από επιθέσεις, όπως αναφέρεται.
В Ивановской области военные РВСН отрабатывают боевое патрулирование. В учениях задействованы около 1 тыс. военнослужащих и свыше 100 единиц техники:https://t.co/FFKj0kcRs2
Η εξέλιξη αυτή έρχεται, όπως σημειώνει το Newsweek ως συνέχεια της ανακοίνωσης των ΗΠΑ για αποστολή πολλαπλών εκτοξευτών στην Ουκρανία.
Πρόκειται για όπλα που παρακαλούν οι Ουκρανοί ηγέτες να παραλάβουν τις τελευταίες δύο εβδομάδες, με τον Πρόεδρο της Ουκρανίας Ζελένσκι και τον υπουργό Εξωτερικών Κουλέμπα να ζητούν από τις δυτικές χώρες να παράσχουν στο Κίεβο όπλα ικανά να ανταποκρίνονται στη δύναμη πυρός της Ρωσίας.
Ο πρόεδρος Τζο Μπάιντεν είπε ότι οι πύραυλοι μεσαίου βεληνεκούς θα επιτρέψουν στην Ουκρανία «να χτυπήσει με μεγαλύτερη ακρίβεια βασικούς στόχους στο πεδίο της μάχης» – αν και διευκρίνισε ότι το νέο πακέτο όπλων θα χρησιμοποιηθεί μόνο στο ουκρανικό έδαφος και δεν θα επιδιώξει να πλήξει ρωσικό στόχο στο ρωσικό έδαφος.
Αυτοί οι πύραυλοι θα μπορούσαν να βοηθήσουν τα ουκρανικά στρατεύματα να στοχεύσουν το ρωσικό πυροβολικό καθώς και να καταλάβουν ρωσικές θέσεις σε πόλεις όπου συνεχίζονται οι μάχες. Αλλά η ανάπτυξή τους δεν θα είναι άμεση: τα ουκρανικά στρατεύματα θα χρειαστούν εκπαίδευση στα νέα συστήματα, η οποία μπορεί να διαρκέσει έως και δύο εβδομάδες.
Οι δηλώσεις Μπλίνκεν
Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Άντονι Μπλίνκεν, μίλησε σε κοινή συνέντευξη Τύπου με τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ, Γενς Στόλτενμπεργκ, όπου τόνισε ότι η Ουκρανία έχει δώσει «διαβεβαιώσεις» ότι δεν θα χρησιμοποιήσει οπλικά συστήματα μεγάλου βεληνεκούς που παρέχονται από την Ουάσιγκτον εναντίον στόχων σε ρωσικό έδαφος.
Το νέο πακέτο όπλων που κατευθύνεται προς την Ουκρανία είναι «ακριβώς αυτό που χρειάζονται» και θα ενισχύσει τη θέση τους σε οποιεσδήποτε διαπραγματεύσεις στο μέλλον, προσέθεσε.
Όσον αφορά στις ανησυχίες σχετικά με την ερμηνεία της Ρωσίας του πακέτου όπλων στην Ουκρανία ως κλιμάκωση, ο Μπλίνκεν επεσήμανε ότι ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Τζο Μπάιντεν, ήταν ξεκάθαρος με τον Ρώσο ομόλογό του, Βλαντιμίρ Πούτιν, για τις συνέπειες της ρωσικής εισβολής.
Παράλληλα, ο επικεφαλής της Αμερικανικής διπλωματίας υποστήριξε:
«Δεν κρύψαμε ποτέ τις προθέσεις μας. Ήμασταν απολύτως σαφείς σχετικά με αυτό από την πρώτη ημέρα, με τον Πρόεδρο Μπάιντεν να τις κοινοποιεί απευθείας στον Πρόεδρο Πούτιν. Άρα κάναμε ακριβώς αυτό που είπαμε ότι θα κάνουμε».
Βυτιοφόρο παρέσυρε και διαμέλισε γυναίκα την ώρα που πήγαινε στην εκκλησία
Μία απίστευτη τραγωδία σημειώθηκε στη Νέα Μηχανιώνα της Θεσσαλονίκης, όταν βυτιοφόρο παρέσυρε και σκότωσε ηλικιωμένη, λίγο πριν από τις 09:00 το πρωί της Τετάρτης (01.06.2022).
Το θανατηφόρο τροχαίο στη Νέα Μηχανιώνα έγινε περίπου στις 08:45 το πρωί, όταν η άτυχη ηλικιωμένη γυναίκα επιχείρησε να περάσει την οδό 28ης Οκτωβρίου για να πάει στην εκκλησία και το βυτιοφόρο την παρέσυρε, με αποτέλεσμα να τη σκοτώσει. Το σώμα της διαμελίστηκε ενώ είναι δύσκολο και να αναγνωριστεί.
Η άτυχη ηλικιωμένη πήγαινε στην εκκλησία προκειμένου να δει εκεί τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΝΤ1, το θανατηφόρο τροχαίο έγινε όταν η γυναίκα επιχείρησε να περάσει το δρόμο για να κατευθυνθεί στον ιερό ναό.
Ωστόσο, λόγω των μέτρων ασφαλείας, ο δρόμος ήταν κλειστός από ένα σημείο και μετά. Όταν το είδε ο οδηγός του βυτιοφόρου, έκανε όπισθεν αλλά δεν είδε τη γυναίκα και τη χτύπησε!
Τα τραύματά της ήταν τόσο βαριά, που οι μάρτυρες και κάτοικοι της περιοχής, δεν κατάφεραν να την αναγνωρίσουν.
