Είμαι 40 χρονών παντρεμένος εδώ και 15 χρόνια και ο γάμος μου τον τελευταίο καιρό δεν πάει και πολύ καλά. Αγαπώ τη γυναίκα μου, αλλά έχει μάθει να της τα φέρνω όλα στο χέρι έτοιμα και εκείνη να μην κάνει τίποτα. Και το χειρότερο; Έχει κάνει και τις κόρες μας σαν τα μούτρα της. Έχω κουραστεί πάρα πολύ και έχω ξενερώσει με αυτή την κατάσταση.

Πριν την καραντίνα έκανα σχεδόν τα πάντα – μαγείρευα, σκούπιζα, σφουγγάριζα, έπλενα βεράντες, παντζούρια, άπλωνα τα ρούχα, σιδέρωνα, μιλάμε τα πάντα ενώ παράλληλα δούλευα.

Τώρα με την καραντίνα που είμαστε όλη μέρα σπίτι, κάνω τα ίδια και ακόμη περισσότερα και νιώθω ακόμα μεγαλύτερο άγχος. Εξακολουθώ να εργάζομαι, αλλά από το σπίτι, ενώ εκείνη σερφάρει όλη μέρα στο internet και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και άντε να φτιάχνει κανένα κέικ με τα παιδιά ή να τους διαβάζει κανένα παραμύθι. Μέχρι εκεί.

Βαριές, ελαφριές δουλειές, τα κάνω όλα εγώ. Εγώ σερβίρω, εγώ μαζεύω τα πιάτα, τα πλένω και από πάνω. Η γυναίκα μου νομίζει ότι επειδή εργάζομαι από το σπίτι, κάνω διακοπές αλλά δεν είναι έτσι. Ανησυχώ για τη δουλειά μου γιατί δεν ξέρω αύριο μεθαύριο τι γίνεται και όσο εργάζομαι από το σπίτι πρέπει να είμαι συγκεντρωμένος και όχι να έχω την έγνοια αν έφαγαν τα παιδιά ή αν άπλωσε τα ρούχα. Πρέπει να καταλάβει ότι όσο διαρκεί αυτή η κατάσταση πρέπει με τον τρόπο της να βοηθήσει και εκείνη.

Έχουν αντιστραφεί τελείως οι ρόλοι. Αντί να τεμπελιάζω εγώ όπως οι περισσότεροι άντρες και να τα κάνει όλα εκείνη που στην τελική δεν εργάζεται κιόλας, είμαι εγώ εκείνος που γκρινιάζω και εκείνη μου λέει ότι είμαι υπερβολικός, ότι είναι και εκείνη αγχωμένη και τελικά τίποτα δεν αλλάζει.

Η κυρία έχει βρει το μήνα που τρέφει τους εννιά και δεν σέβεται καθόλου τίποτα και κανέναν. Έχω αρχίσει και κουράζομαι. Τι μπορώ να κάνω;

Σωτήρης

Γίνεται η ζυγαριά να καθορίζει το μέλλον ενός γάμου; Δυστυχώς γίνεται…

“Παντρεύτηκα την γυναίκα μου γιατί ήταν κουκλάρα και ήξερα ότι δεν υπήρχε περίπτωση να την ρίξω- πόσο μάλλον να κάνω και σχέση μαζί της. Για κάποιον λόγο με αγάπησε πραγματικά και ήθελε να με παντρευτεί. Δεν ήθελα με τίποτα να την χάσω. Λάτρευα το σώμα της, το πρόσωπό της, το στήθος της, τα πάντα. Ένιωθα τόσο όμορφα όταν ήμουν μαζί της, κάθε φορά που την άγγιζα τρελαινόμουν. Ήταν απλά τέλεια. Σήμερα μετά από 12 χρόνια δεν έχουμε κανένα κοινό…

Τώρα έχουμε δύο παιδιά και το σώμα για το οποίο κάποτε είχα εμμονή δεν υπάρχει πια. Έχει πάρει τουλάχιστον 25-30 κιλά. Κάποιες φορές θυμώνω πολύ μαζί της που άφησε έτσι τον εαυτό της, παρόλο που ξέρω πως οφείλεται στις γέννες και δεν είναι αποκλειστικά δικό της λάθος. Είναι τόσο καλός άνθρωπος που ποτέ δεν θα έλεγα κάτι, αλλά ο λόγος που την ερωτεύτηκα έχει εκλείψει.

Συχνά νιώθω παγιδευμένος, αλλά ξέρω ότι είναι δικό μου λάθος. Τον τελευταίο καιρό πιάνω τον εαυτό μου να κοιτάει άλλες γυναίκες και να φαντασιώνεται ότι κάνει σεξ με μια άλλη! Απλά δεν μπορώ να δεχτώ ότι δεν θα ξανακάνω το άλλοτε καταπληκτικό σεξ που έκανα και με ξετρέλαινε. Σκέφτομαι κιόλας την πρώην κοπέλα μου που δεν ήταν καν εμφανίσιμη, ωστόσο ήταν η καλύτερή μου φίλη. Την παράτησα για την σύζυγό μου και αναρωτιέμαι αν αυτό ήταν το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου…”

Απάντηση 

Λέτε ότι δεν έχετε τίποτα κοινό, αλλά ήσασταν ευτυχισμένος για 12 χρόνια. Η εμφάνιση σαφώς και παίζει ρόλο και ο καθένας μπορεί να νιώσει άσχημα εάν ο σύντροφός του αλλάξει ριζικά προς το χειρότερο, ειδικά στην περίπτωση που παίρνει τόσα πολλά κιλά. Καμιά γυναίκα δεν θα έπρεπε να πάρει τόσα κιλά από δύο εγκυμοσύνες, οπότε πρέπει να λάβετε υπόψιν σας όλες τις εκδοχές πριν πάρετε αποφάσεις ζωής.

Υπάρχει περίπτωση να πέρασε επιλόχειο κατάθλιψη ή να τρώει ασταμάτητα επειδή γνωρίζει πόσο πολύ σας ενδιαφέρει η εμφάνιση και απογοητεύτηκε που πήρε κάποια κιλά στην εγκυμοσύνη; Έχετε δυο παιδιά να σκεφτείτε και το να φαντασιώνεστε άλλες γυναίκες δεν είναι η ιδανική λύση στο πρόβλημά σας. Σταματήστε να αναπολείτε το παρελθόν και προσπαθήστε να κάνετε καλύτερο το μέλλον για σας και την οικογένειά σας. Μιλήστε στην γυναίκα σας όταν δεν θα είστε απασχολημένος ώστε να μπορέσετε να συγκεντρωθείτε σε εκείνη. Μην ασκείτε κριτική, ούτε να απειλείτε ότι θα την χωρίσετε αν δεν χάσει κιλά. Αντί αυτού, πείτε της ότι ανησυχείτε για εκείνη και εκτιμάτε σίγουρα ότι είναι πνιγμένη με το να φροντίζει τα δυο σας παιδιά, αλλά σας προβληματίζει το ότι βάζει πάντα τις δικές της ανάγκες τελευταίες και είναι καιρός να κοιτάξει την υγεία της.

Προτείνετε κάποιο τρόπο άσκησης που μπορείτε να κάνετε και όλοι μαζί σαν οικογένεια, αλλά και ότι ευχαρίστως θα προσέχετε τα παιδιά αν θέλει να πηγαίνει γυμναστήριο. Πείτε της ότι ως γονείς είναι λογικό να κουράζεστε πιο εύκολα και επειδή δεν γυμνάζεστε  θα θέλατε να το λύσετε, το οποίο επίσης σημαίνει και να τρώτε υγιεινά σαν οικογένεια.

Το να είσαι μητέρα 24 ώρες το εικοσιτετράωρο μπορεί να είναι εξαντλητικό και πολλές φορές βαρετό και υπάρχουν πολλοί πιθανοί λόγοι πίσω από την απόκτηση βάρους που δεν θα έπρεπε να αγνοείτε. Πρέπει να λάβετε πολύ σοβαρά υπόψιν σας την περίπτωση κατάθλιψης, η οποία δεν είναι μια εύκολη κατάσταση και ίσως να χρειάζεται τη βοήθεια ειδικού. Επίσης η γυναίκα σας χρειάζεται να επισκεφθεί τον γιατρό της για να βεβαιωθεί ότι δεν υπάρχει κάποιο πρόβλημα υγείας (π.χ. ορμονικό) στο οποίο οφείλεται η πρόσληψη βάρους.

Όσο και διακριτικά να προσεγγίσετε αυτό το θέμα, δεν θα μπορέσει να χάσει όλο αυτό το βάρος μέσα σε μια νύχτα, οπότε πρέπει να σκεφτείτε σοβαρά. Αν τελικά η γυναίκα σας, δεν χάσει βάρος θα τελειώσει και ο γάμος σας;

Αν ναι, οραματιστείτε για λίγο τις μελλοντικές σας σχέσεις. Όλοι γερνάνε και αλλάζουν εμφανισιακά, οπότε σε περίπτωση που δεν κρατήσει ο γάμος σας, θα μπορούσε αυτή η εμμονή με την εξωτερική εμφάνιση να επηρεάσει τις μελλοντικές σας σχέσεις;

Θεωρούσατε ότι δεν αξίζατε την γυναίκα σας στην αρχή, το οποίο κρύβει και μια χαμηλή αυτοεκτίμηση και κατά κάποιον τρόπο θα μπορούσε να εξηγήσει την εμμονή σας με την εμφάνιση. Ένας ειδικός, θα σας βοηθήσει και θα σας καθοδηγήσει να πάρετε τη σωστή απόφαση για εσάς και τα παιδιά σας.

Πηγή: womansday.com

Όλα ξεκίνησαν μετά από ένα ατυχές και απρεπές σχόλιο που έκανε η γυναίκα μου μπροστά σε μία παρέα συναδέλφων μου στη δεξίωση ενός γάμου που είχαμε πάει.

Με τη γυναίκα μου είμαστε παντρεμένοι 6 μήνες. Είμαι 32 και εκείνη 29 και έχει ένα παιδί από τον πρώτο της γάμο. Στη δουλειά είμαι σχετικά καινούργιος και εργάζομαι ως προϊστάμενος σε μεγάλο πολυκατάστημα.

Το βράδυ εκείνο η γυναίκα μου, η οποία είχε πιει λίγο παραπάνω πέταξε ένα σχόλιο μπροστά σε όλους και έθιξε τον ανδρισμό μου κάτι που ξαναέκανε το σαββατοκύριακο που μας πέρασε στο σπίτι μιας άλλης συναδέλφου που μας είχε καλέσει για να ψήσουμε όλοι μαζί και να φάμε. Η γυναίκα μου εκείνη την ημέρα είπε μπροστά σε όλους ότι δεν είμαι καλός εραστής, ότι έχω πρόβλημα με τη στύση μου και ότι η σεξουαλική μας ζωή πάει κατά διαόλου. Οι άλλοι το πήραν στην πλάκα και άρχισαν να γελάνε αλλά εγώ ένιωσα μεγάλη ντροπή.

Δεν λέω ότι η σεξουαλική μας ζωή είναι και η πιο «ανθηρή» αλλά όχι και να πηγαίνει στον κάθε άσχετο και να σχολιάζει τί κάνουμε στο κρεβάτι μας. Τα πράγματα έγιναν χειρότερα όταν μία συνάδελφος συνέχισε τη συζήτηση αντί να την κόψει εκεί και είπε για τον άντρα της ότι είναι «ντούρασελ» και ότι αν δεν κάνουν παθιασμένο σεξ κάθε βράδυ δεν πέφτουν για ύπνο. Λες και ήθελε να ρίξει λάδι στη φωτιά. Ένας άλλος συνάδελφος είπε ότι το «όργανό» του είναι τόσο μεγάλο που αν θες κρεμάς πάνω του ολόκληρη πετσέτα την ώρα που η γυναίκα του γελούσε λέγοντας ότι ούτε πετσέτα προσώπου δεν αντέχει να κρατήσει. Τέλος πετάχτηκε μία τελευταία συνάδελφος που είπε με λίγα λόγια ότι το «μόριο» του άντρα της δεν αντέχει να σηκώσει ούτε φανέλα.

Σαν να μην έφτανε όλο αυτό το χάος, που δεν ήξερα που να κρυφτώ, πετάγεται και η γυναίκα μου και λέει « Τουλάχιστον εσύ του κρέμας και μία φανέλα. Του δικού μου ούτε στρινγκ δεν αντέχει να κρεμάσεις».

Μούδιασα. Ντράπηκα τόσο που παρακάλαγα να ανοίξει η γη να με καταπιεί. Μόλις γυρίσαμε σπίτι τσακωθήκαμε πάρα πολύ άσχημα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι με έφερε σε τόσο πολύ δύσκολη θέση μπροστά στους συναδέλφους μου.

Αντί να μου ζητήσει συγγνώμη και να παραδεχθεί το λάθος της, μου είπε και από πάνω “Χαλάρωσε. Ένα αστείο κάναμε“. Το ξέρω ότι ένα μικρό πρόβλημα το έχω (η στύση μου δεν είναι και η καλύτερη και δεν κρατάει πολύ) και η γυναίκα μου έχει ενοχληθεί γιατί δεν έχω κάνει ακόμα κάτι για να το διορθώσω αλλά αυτό δεν της δίνει το δικαίωμα να μου μιλάει έτσι μπροστά σε άλλους. Πρέπει να πάω σε γιατρό αλλά φοβάμαι.

Την επόμενη μέρα στη δουλειά δεν μιλιόμουν. Ήμουν χάλια. Η συνάδελφος στης οποίας το σπίτι είχαμε πάει και η οποία με γουστάρει, με κατάλαβε ότι δεν ήμουν καλά και μου έστειλε μήνυμα και μου έγραφε “Αν μπορώ να σε βοηθήσω τηλεφώνησέ μου“.

Είναι 25 χρονών και πολύ όμορφη κοπέλα. «Μια χαρά μπορείς να με βοηθήσεις», σκέφτηκα. Είχα τέτοια νεύρα με τη γυναίκα  μου, ένιωθα τέτοια ντροπή, τέτοια ξεφτίλα που το ίδιο βράδυ την πήρα τηλέφωνο και βγήκαμε.

Για να μη σας τα πολυλογώ κάναμε σεξ και ήταν καταπληκτικό. Όχι πρόβλημα στύσης δεν είχα, αν ήθελες κρέμαγες και ολόκληρη βιβλιοθήκη και δεν έπεφτε. Ήθελα μία επιβεβαίωση και την πήρα. Δεν έφταιγα εγώ. Η γυναίκα μου έφταιγε που με τον τρόπο και το χαρακτήρα της με έχει ευνουχίσει και δεν με αφήνει να της δείξω πόσο άντρας είμαι.

Την κοπέλα αυτή την έχω δει ελάχιστες φορές και μπορεί να μου αρέσει, αλλά συνειδητοποίησα ότι δεν είναι αυτό που θέλω. Πήρα την επιβεβαίωση που ήθελα, τώρα όμως θέλω και πάλι μία καλή σχέση με τη γυναίκα μου.

Θα δεχτώ να κάνουμε μία ακόμη προσπάθεια μόνο αν παραδεχτεί το λάθος της και μου ζητήσει συγγνώμη. Πρέπει να καταλάβει ότι αν θέλει να ξεπεράσω το πρόβλημά μου πρέπει να με βοηθήσει και όχι να με αμφισβητεί με αυτό τον τρόπο. Τουλάχιστον βγήκε και κάτι καλό απ’ όλη αυτή την ιστορία. Όλα πάνω μου λειτουργούν ρολόι. Δεν χρειάζομαι κανένα γιατρό. Είναι ψυχολογικό και όχι σωματικό.

Με τη γυναίκα μου όμως πείτε μου. Τι να κάνω;

Νίκος

Το Πάσχα που μας πέρασε ήρθαν οι γονείς μου από το χωριό για να γιορτάσουμε όλοι μαζί. Eίχαμε αρκετό καιρό να τους δούμε, αλλά δεν ήταν εύκολο να πάμε εμείς στο χωριό γιατί η γυναίκα μου είχε μόλις γεννήσει και με τρια αγόρια σε μικρή ηλικία και ένα ακόμα αγοράκι στην κούνια δεν ήταν εύκολο να μετακινηθούμε.

Οι γιορτές πέρασαν και Τρίτη του Πάσχα ήρθε η ώρα οι γονείς μου να επιστρέψουν. Τους πήγα στο σταθμό, αλλά όταν γύρισα βρήκα τη γυναίκα μου να έχει πάρει αγκαλιά το μωρό και να κλαίει. Όταν τη ρώτησα τι συνέβη και αν έπαθε κάτι το παιδί, μου είπε ότι άκουσε τη μητέρα μου να λέει «Γιο βρήκανε να κάνουνε πάλι; Τρεις γιους έχουν, χάθηκε ένα κοριτσάκι να πάρει και το όνομά μου; Αμάν πια κι αυτοί» και μου είπε ότι οι γονείς μου δεν πρόκειται να ξαναπατήσουν στο σπίτι μας.

Η αλήθεια είναι ότι και εμένα δεν μου άρεσαν αυτά που είπε η μάνα μου. Λες και αποφασίζουμε εμείς τι θα βγει το κάθε παιδί.

Δύο μέρες μετά την πήρα τηλέφωνο και της είπα ότι ήταν απαράδεκτο αυτό που έκανε. Πίστευα πως η μητέρα μου θα παραδεχόταν το λάθος της και θα ζητούσε συγγνώμη γι’ αυτές τις κουβέντες, αλλά είπε ότι εμείς είμαστε απαράδεκτοι που τους κατασκοπεύουμε και κρυφακούμε τι λένε. Πήγα για μαλλί και βγήκε κουρεμένος. Αυτή την αντίδραση δεν την περίμενα σε καμία περίπτωση.

Από εκείνη την ημέρα δεν μου έχει ξαναμιλήσει, ούτε τηλέφωνο με έχει πάρει. Αν έπρεπε να παρεξηγηθεί κάποιος, αυτοί είμαστε εγώ και η γυναίκα μου και όχι εκείνη. Είναι εντελώς παράλογη η συμπεριφορά της. Αντί να χαίρεται τα εγγόνια της και να εύχεται να είναι καλά και γερά παραπονιέται επειδή κανένα από αυτά δεν είναι κορίτσι. Οφείλω να παραδεχτώ ότι αυτή τη φορά η γυναίκα μου έχει δίκιο που δεν τους θέλει. Τέτοια πράγματα δεν πρέπει να λέγονται. Εγω όμως τώρα τί πρέπει να κάνω; Να την ξαναπάρω;

Δημήτρης