Όλοι μας λίγο πολύ όταν μαθαίνουμε ότι θα πάμε στο αγαπημένο μέρος μας είτε αυτό είναι εστιατόριο, πάρκο ή κάποιο άλλο μαγαζί νιώθουμε μια ευτυχία, μια ικανοποίηση και δεν βλέπουμε την ώρα να το επισκεφτούμε.
Πολλές φορές μια τοποθεσία είναι ξεχωριστή για εμάς για λόγους συναισθηματικούς, οι χαρές που έχουμε νιώσει εκεί έχουν δεθεί με τις αναμνήσεις και το κάνουν πάντα ένα μέρος που πάντα θα θέλουμε να πηγαίνουμε.
Μάλλον το ίδιο συνέβη και με τον σκυλάκο Scrattie που θα δείτε στο βίντεο που ακολουθεί. Η χαρά του απλά δεν περιγράφεται. Όταν δείτε πως κάνει στο βίντεο που ακολουθεί θα καταλάβατε. Κάνει πραγματικά σα τρελό από την χαρά του, που για άλλη μια φορά τα ζώα μας αποδεικνύουν πόσο έντονα μπορούν να νιώσουν τα συναισθήματα.
Τα σκυλιά είναι κοινωνικά ζώα και πρέπει καθημερινά να πηγαίνουν την βόλτα τους. Σε αυτή την περίπτωση όμως αυτό ο σκύλος αγαπάει το πάρκο αυτό λίγο παραπάνω από τις υπόλοιπες βόλτες του.
Δείτε την απίστευτη αντίδραση του στο βίντεο.
Απόκοσμοι σχηματισμοί βράχων, άγρια ομορφιά και γαλαζοπράσινα νερά συνθέτουν ένα τοπίο τόσο μοναδικό που διεκδικεί επάξια τον τίτλο της καλύτερης των καλυτέρων.
Δεν πρόκειται για μία μεμονωμένη παραλία, αλλά αποτελείται από μικρά κολπάκια, που περιβάλλονται από εντυπωσιακούς βραχώδες σχηματισμούς και κρύβουν μικρές αμμουδιές.
Η πρόσβαση είναι δύσκολη καθώς δεν υπάρχουν πινακίδες και συνήθως κατεβαίνει κανείς στην παραλία με τα πόδια, μέσα από μονοπάτια.
Κάποιοι επισκέπτες με καλλιτεχνικές ανησυχίες ξεκίνησαν να σκαλίζουν τα βράχια και δημιούργησαν τα πασίγνωστα πλέον γλυπτά που βρίσκονται κατά μήκος της παραλίας.
Τα διάσημα δημιουργήματα απεικονίζουν έναν αετό, έναν αστερία, έναν ήλιο ενώ οι «καλλιτέχνες» έχουν ζωγραφίσει πάνω στα βράχια και ένα κοριτσάκι που ψαρεύει. Μέχρι πρόσφατα υπήρχε και μια όμορφη γοργόνα αλλά ο ίδιος ο καλλιτέχνης την κατέστρεψε με βαριοπούλα αφού κλήθηκε να πληρώσει πρόστιμο για «καταστροφή φυσικού τύπου».
Όποιος περνάει από τις καβουρότρυπες φροντίζει να βάζει με κάθε τρόπο την υπογραφή του.
Mέσα στο πράσινο κρύβονται πέτρινα σπίτια κτισμένα από το 1830 και μετά. Aνηφορίζοντας το κεντρικό καλντερίμι ξεπροβάλλει η μεγάλη εκκλησία του Aγίου Nικήτα, η οποία χτίστηκε το 1867.
Σύμφωνα με την παράδοση, στην τοποθεσία εκείνη βρισκόταν ένα τούρκικο κονάκι ή ένας πύργος που κάηκε. Δίπλα υπάρχει το ωραιότατο παρεκκλήσι της Kοιμήσεως της Θεοτόκου με λίγες τοιχογραφίες του 17ου αιώνα και ξύλινο τέμπλο.
