Δείτε το βίντεο που ανέβασε η instagrammer στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, μετά τα δημοσιεύματα που τη θέλουν χωρισμένη με τον Δημήτρη Αλεξάνδρου
Με νέο story στο Instagram επέστρεψε η Ιωάννα Τούνη, λίγες ώρες αφού το προφίλ Soula Glamorous αποκάλυψε ότι σταμάτησε να ακολουθεί στα social media τον σύντροφό της, Δημήτρη Αλεξάνδρου. Οι φήμες που τους θέλουν χώρια πυροδοτούνται ολοένα και περισσότερο, ενώ η instagrammer ανάρτησε πριν από λίγο ένα βίντεο, στο οποίο λέει μεταξύ άλλων:
«Δεν είμαι πάρα πολύ καλά στη υγεία μου από χθες το πρωί. Τώρα λίγο συνήλθα είμαι λίγο καλύτερα, είμαι σπίτι όλη μέρα. Δεν ξέρω αν φαίνεται από τον έρπη και όλα τα πράγματα που βγάζω συνέχεια».
Στη συνέχεια, η ίδια θέλησε να τονίσει ότι: «Σχετικά με τα άπειρα δημοσιεύματα που γράφονται τις τελευταίες μέρες βδομάδες μήνες για πάντα, θα σας πω ό,τι θέλω όταν θέλω όπως κάνω πάντα. Οπότε μην μπαίνετε στην κλειδαρότρυπά μου, δεν σας απασχολεί τίποτα» και συνέχισε το βίντεο με έναν διαγωνισμό που γίνεται στο προφίλ της.
Δείτε το βίντεο:
Υπενθυμίζεται ότι ορισμένοι θαυμαστές του μοντέλου και της instagrammer, έστειλαν μήνυμα στο προφίλ της Soula Glamorous για να εκφράσουν τον προβληματισμό τους, σχετικά με τα unfollow που έκαναν ο έναν στον άλλο. Η Soula Glamorous τους απάντησε: «Μπορεί να μάλωσαν και να παίχτηκε block». Από εκείνη την ώρα τα δημοσιεύματα που τους θέλουν χωρισμένους έχουν πάρει «φωτιά» η οποία αναζωπυρώθηκε από μία ανάρτηση της Ιωάννας Τούνη, που ωστόσο κατέβηκε από το προφίλ της λίγη ώρα μετά.
Ειδικότερα, σε ένα από τα τελευταία Instagram stories της, η Ιωάννα Τούνη ποζάρει χωρίς πολύ καλή διάθεση. «Αισθάνομαι άρρωστη σήμερα», έγραψε στο story, χωρίς να διευκρινίζει το γιατί. Σε άλλο story, η ίδια ανέφερε: «Tι σε κάνει χαρούμενο; Θυμάσαι;».
«Δεν με φοβίζει ο θάνατος γιατί θα σμίξουμε πάλι»: Συγκινεί ο πατέρας που έχασε το παιδί του σε θαλάσσια σπορ στη Μύκονο
Ο Παναγιώτης Πασχαλάκης, ο πατέρας του 10χρονου Μιχαήλ που σκοτώθηκε το καλοκαίρι του 2014 στη Μύκονο κάνοντας φουσκωτή μπανάνα, και δημιούργησε στη μνήμη του τον οργανισμό «Safe Water Sports» έγραψε ένα βιβλίο για τον γιο του.
Το βιβλίο «Μιχαήλ. Οι άγγελοι έχουν φτερά» είναι μια εκ βαθέων εξομολόγηση του μπαμπά, που ξεκίνησε λίγες μέρες μετά τον θάνατο του παιδιού του ύστερα από παραίνεση κάποιας ψυχολόγου.
«Ένα βιβλίο αφιερωμένο στον γιο μου, που τον αγάπησα όσο τίποτε άλλο στη ζωή»
«Ένα βιβλίο αφιερωμένο στον γιο μου, που τον αγάπησα όσο τίποτε άλλο στη ζωή. Ενα βιβλίο γεμάτο με τις σκέψεις μου, τα συναισθήματά μου, όπως ακριβώς γεννιούνται στο μυαλό και στην ψυχή μου την κάθε στιγμή. Είναι ό,τι είναι και δεν θέλω να του βάλω κανένα τίτλο. Είναι ο εαυτός μου που πονάει αφόρητα και θέλει να ουρλιάξει, αλλά δεν μπορεί, γιατί κανείς δεν θα τον νιώσει».
«Με έμαθες περισσότερα από όσα εγώ πρόλαβα να σε διδάξω. Κατάφερες να μας ταρακουνήσεις, να μας βγάλεις από τον λήθαργο που ζούσαμε. Να μας κάνεις να κοιτάξουμε λίγο πιο βαθιά μέσα μας. Να αλλάξουμε προτεραιότητες και αξίες. Να γίνουμε περισσότερο άνθρωποι, λιγότερο εγωιστές… Τώρα πια δεν με φοβίζει ο θάνατος γιατί γνωρίζω ότι θα είναι η στιγμή εκείνη που θα σε σφίξω ξανά στην αγκαλιά μου και θα σου ψιθυρίσω ότι όλη μου τη ζωή περίμενα την ώρα που θα σμίξουμε και πάλι. Ο μπαμπάς σου»
Τα πρώτα λεπτά που μαθαίνει το θάνατο του παιδιού του
«Θέλω να εξαφανιστώ από τον κόσμο τούτο. Θέλω να βρεθώ εκεί που είναι ο γιος μου αυτήν τη στιγμή. Θέλω να πάω μαζί του… Το αισθάνθηκα από την πρώτη ακριβώς στιγμή που ο αδερφός μου έσκυψε στο αυτί μου, με αγκάλιασε σφιχτά και μου ψιθύρισε τη φράση “Παναγιώτη… Ο Μιχαήλ είναι νεκρός…”. Καθισμένος στην άμμο, ένα ζωντανό ανθρώπινο ερείπιο, προσπαθούσα να συνειδητοποιήσω το συντριπτικό χτύπημα της μοίρας που μόλις είχα δεχθεί. Η ανάσα μου ήταν βαριά. Τη μια στιγμή είσαι ζωντανός, την επόμενη ακριβώς ένας ζωντανός νεκρός. Εκλαιγα ασταμάτητα.
“Θέλω να δώσω ένα τέλος σε όλα”, σκεφτόμουν. Δεν έχει κανένα νόημα πια η ζωή. Θέλω να βρω το παιδί μου. Τώρα! Δεν μπορώ να περιμένω άλλο. Φρίκη. Με συγκλόνιζε μία απέραντη φρίκη. Δεν ήθελα να το πιστέψω. Το παιδί μου, που το πρωί γέλαγε δίπλα μου, που το πρωί με φίλησε και μου είπε “καλημέρα” δεν ήταν πια μαζί μου. Πώς γυρίσαμε στην Αθήνα, πώς πήγα στην κηδεία του παιδιού μου, πώς πέρασαν τα πρώτα εικοσιτετράωρα δεν μπορώ να τα διηγηθώ. Το σοκ από ένα τέτοιο τραυματικό γεγονός σμπαραλιάζει το μυαλό. Το αρνητικό συναισθηματικό φορτίο που συσσωρεύεται έτσι ξαφνικά προκαλεί αμνησία. Τα ηρεμιστικά που έπαιρνα ήταν τόσα πολλά ώστε οι λειτουργίες του εγκεφάλου μου είχαν σχεδόν ανασταλεί».
«Το σπίτι άδειο χωρίς την παρουσία του, ο κόσμος σιωπηλός χωρίς τη φωνή του»
Η ζωή μου δίχως νόημα κι όμως συνεχίζω να ζω. Η ζωή συνεχίζεται για όλους εκτός από εκείνου. Μόνο ο Μιχαήλ θα μείνει αιώνια δέκα ετών. Εκείνος που πάντα μετρούσε τη διαφορά ηλικίας που είχαμε, έκανε παιχνίδια και ρωτούσε: “Πόσο θα είσαι, μπαμπά, όταν εγώ θα είμαι είκοσι; Πόσο θα είσαι όταν εγώ θα είμαι τριάντα πέντε; Θα είσαι παππούς τότε, ε;”, μου έλεγε. Δεν φανταζόταν, όπως ούτε εγώ βέβαια, ότι αυτό δεν θα γινόταν ποτέ. Οτι εγώ θα γίνω, ίσως, παππούς, αλλά εκείνος δε θα γίνει ποτέ τριάντα πέντε…
Από μπροστά μου περνούσαν δεκάδες εικόνες από εκδρομές που πήγαμε μαζί, από παιχνίδια με τους φίλους του. Η σκέψη μου κόλλησε σε μία από πέρυσι που ο Μιχαήλ μου έκανε καρτ στην πίστα στη Μύκονο. Είχε φτάσει στον τερματισμό με τα χέρια ψηλά. Νικητής. Ηταν πάντα νικητής. Παντού. Σε όλα. Μία μόνο μάχη έχασε και αυτή ήταν η μάχη με τον θάνατο. Αυτός μόνο μπόρεσε να τον νικήσει… Ανασηκώνομαι από το κρεβάτι και κοιτάζω τον χώρο γύρω μου, το δωμάτιό μου.
Πόσο θα ήθελα να μπει ο Μιχαήλ, όπως συνήθως την Κυριακή και στις αργίες, και να μου πει: “Μπαμπά, ξύπνα, έλα πάνω. Εγώ έχω ξυπνήσει εδώ και ώρα και σε περιμένω”. Κάποιες φορές όταν συνέβαινε αυτό δυσανασχετούσα, άλλες του απαντούσα μισοκοιμισμένος: “Αγόρι μου, άσε με λίγο ακόμα, λίγο μόνο να κοιμηθώ και μετά θα ανέβω πάνω μαζί σου. Και το μωρό μου, χωρίς δεύτερη κουβέντα, έκανε αυτό που του ζητούσα. Περίμενε υπομονετικά. Τώρα κοιτάω την πόρτα του υπνοδωματίου και βουρκώνω. Είναι ακίνητη. Στέκει εκεί για να μου υπενθυμίζει ότι αυτό που σκέφτομαι δε θα ξανασυμβεί ποτέ πια.
Ο Μιχαήλ δεν ζει. Το λέω στον εαυτό μου για να τον κάνω να συνέλθει
Φοβάμαι αυτή την προσκόλληση στο παρελθόν, είναι αλήθεια. Φοβάμαι ότι είναι ο προθάλαμος της τρέλας. Είναι αδιέξοδο να μένω στο σπίτι, μου κάνει κακό και δεν με βοηθάει να προχωρήσω. Ομως εμένα δεν με ενδιαφέρει. Θέλω να νεκρώσω όλες τις αισθήσεις μου, θέλω να προσπαθήσω να βγω από τον κόσμο που ζω. Δεν θέλω το σώμα μου να έχει ανάγκες. Δεν θέλω να με ενδιαφέρει τι ρούχα θα φορέσω, αν είμαι καθαρός, αν μυρίζω ιδρώτα, αν τα μαλλιά μου έχουν μακρύνει και θέλω κούρεμα. Θέλω να αφιερωθώ στην αγάπη που έχασα, να βουλιάξω και να χαθώ μέσα στο αίσθημα της απώλειας».
Τα χτυπήματα της μοίρας
«Ο πρώτος μου γιος, δίδυμος αδερφός του Μιχαήλ, έφυγε από τη ζωή πέντε εικοσιτετράωρα μετά τη μέρα που η αμέριστη χαρά της γέννησής τους είχε πλημμυρίσει την καρδιά μας. Θυμάμαι τη μέρα της κηδείας του. Στεκόμουν μόνος, μπροστά στο φέρετρό του. Είχα ζητήσει να μην έρθει κανείς. Τον συνόδευσα στην τελευταία του κατοικία και αναρωτιόμουν γιατί ο Θεός με είχε υποβάλει σε τέτοια δοκιμασία.
Οταν έχασα τον δίδυμο αδελφό του Μιχαήλ, έθαψα το τότε παρόν μου, αλλά όταν έχασα τον Μιχαήλ, έθαψα το μέλλον μου και τα όνειρά μου… Τα βήματά μου με οδηγούσαν τυφλά στο μνήμα, στον χώρο που για τελευταία φορά είδα το γλυκό του πρόσωπο. Την εικόνα αυτή που ποτέ δεν θα μπορέσω να βγάλω από το μυαλό μου. Δεν υπάρχει χειρότερος ζωντανός εφιάλτης από το να δεις το πρόσωπο του παιδιού σου ακίνητο, παγωμένο, ανέκφραστο, το σώμα ασάλευτο σκεπασμένο με λουλούδια.
Ο δικός μου Μιχαήλ, το παιδί που ήταν η ζωή μου, το φως μου, η ευτυχία μου, το νόημα της ζωής μου… Οταν τον σκέφτομαι εκεί ακίνητο, οι αναμνήσεις τρελαίνονται μέσα μου. Σαν άλογα αφηνιασμένα, επαναφέρουν στη μνήμη μου νωπές εικόνες από τη ζωντάνια του, το μόνιμο τρεχαλητό του, τις κινήσεις του, το αεικίνητο σουλούπι του… Ποτάμι κυλούσαν τα δάκρυα στο πρόσωπό μου. Το σώμα μου έτρεμε, σφιγγόταν, σαν κάποια αόρατη δύναμη να προσπαθούσε να με κουλουριάσει. Αντιδρούσα, μαχόμουν τον πόνο που θέριευε μέσα μου. Με τα δάχτυλά μου πίεζα τα μάτια μου να σταματήσουν το κλάμα, χτυπούσα νευρικά το πόδι μου στο έδαφος. Δεν ήμουν ένα σώμα πια. Κομμάτια ξεχωριστά ο εαυτός μου. Χέρια, πόδια, στομάχι, κόκαλα. Καθένα ζούσε τον πόνο του με τον δικό του τρόπο…
Η σκέψη του μπαμπά να αυτοκτονήσει
Τον πρώτο καιρό -τώρα μπορώ να το ομολογήσω χωρίς φόβο- πέρασε από τη σκέψη μου η ιδέα να αυτοκτονήσω. Θυμάμαι ήταν Σάββατο, και ήμουν ξαπλωμένος με τη γυναίκα μου στο κρεβάτι. Αϋπνοι, εξουθενωμένοι, απελπισμένοι. Ο ένας δίπλα στον άλλον αλλά πολύ μόνοι. Συναισθηματικό ναυάγιο η ψυχή μας. Ο πόνος έμοιαζε ανυπέρβλητος και η ζωή που είχαμε εντελώς μάταιη. Η γυναίκα μου με απαλή και ήρεμη φωνή μού πρότεινε να βρω έναν τρόπο ανώδυνο, εύκολο, να δώσουμε ένα τέλος σε όλα αυτά… Ηταν μια στιγμή που ο θάνατος έμοιαζε λύση, τολμώ να πω λύτρωση, όχι γιατί ήμασταν αυτοκτονικοί, αλλά γιατί η επιθυμία μας να ζήσουμε είχε στερέψει…».
Ένας άλλος άνθρωπος στο ξεκίνημα μιας νέας ζωής
Ο Παναγιώτης Πασχαλάκης οδήγησε στα δικαστήρια τους ενόχους για τον θάνατο του παιδιού του και απέκτησε ανάσες ζωής μέσα από τη γέννηση δύο παιδιών:
«Η φωνή του γιατρού με έκανε να ανατριχιάσω. “Συγχαρητήρια”, μου είπε. Οι εξετάσεις έδειξαν ότι η γυναίκα σας είναι έγκυος. Η εξωσωματική προσπάθεια πέτυχε. Συγχαρητήρια και πάλι”. Η είδηση με αιφνιδίασε. Στο άκουσμα του νέου αυτού πάγωσα. Η αμηχανία με κυρίευσε. Προσπάθησα να συνειδητοποιήσω τι ακριβώς είχε μόλις συμβεί. Αλλη μια πρωτόγνωρη κατάσταση ξεπρόβαλε μπροστά μου. Η σκέψη μου έτρεξε αμέσως στη μέρα, δέκα χρόνια περίπου πριν, όταν η ίδια είδηση έκανε το πρόσωπό μου να φωτιστεί… Μπορεί ποτέ το φως να συνυπάρχει με το σκοτάδι; Στη φύση σίγουρα όχι. Στην ψυχή μου όμως ναι. Οδηγώ προς το σπίτι μόνος μου, μία μόλις μέρα μετά τον ερχομό των παιδιών μου στον κόσμο. Η υπερένταση έχει χτυπήσει κόκκινο. Πώς ήταν η ζωή μου πριν από έναν χρόνο, πώς έγινε, πού βρίσκομαι τώρα. Κλαίω και δεν ξέρω το γιατί. Είναι δάκρυα χαράς; Είναι το ξέσπασμα της τεράστιας πίεσης που μήνες ασφυκτιά μην μπορώντας να βρει οδό διαφυγής από μέσα μου; Είναι το ότι ο Μιχαήλ μου λείπει αφόρητα κάθε στιγμή; Είναι όλα αυτά μαζί; Αναρωτιέμαι πώς έφτασα μέχρι εδώ. Ποια αόρατη δύναμη με τράβηξε; Μου φαίνεται απίστευτο να το έκανα εγώ μόνος μου».
«Με έμαθες περισσότερα από όσα εγώ πρόλαβα να σε διδάξω»
«Αγαπημένο μου παιδί… Με τη βοήθεια του Θεού και τη δύναμη που εσύ μας έδωσες, ξαναφτιάξαμε την οικογένειά μας, στήσαμε τη ζωή μας ξανά μέσα από τις στάχτες… Ελεγες πάντα ότι το μόνο που σου έλειπε ήταν ένα αδερφάκι. Είχες δίκιο και το ήξερα πολύ καλά. Δεν πρόλαβα ποτέ να σου πω ότι ο αδερφός σου έφυγε και αυτός από τη ζωή λίγες μέρες αφότου γεννήθηκες. Τώρα είμαι σίγουρος ότι είναι και εκείνος πάλι μαζί σου. Γνωρίζω ότι επιθυμία σου είναι οι μέρες μας να γεμίσουν ξανά παιδικές φωνές, γέλια και χαρές. Ο ερχομός των καινούριων αδερφών σου στο σπίτι μας να γίνει η αφορμή να λάμψει και πάλι η ευτυχία και η γαλήνη στο πρόσωπό μας. Ο πόνος για σένα βέβαια δεν θα φύγει ποτέ από την ψυχή μας. Είσαι αναπόσπαστο μέρος του εαυτού μας όπου και αν βρισκόμαστε… Με έμαθες περισσότερα από όσα εγώ πρόλαβα να σε διδάξω. Κατάφερες να μας ταρακουνήσεις, να μας βγάλεις από τον λήθαργο που ζούσαμε. Να μας κάνεις να κοιτάξουμε λίγο πιο βαθιά μέσα μας. Να αλλάξουμε προτεραιότητες και αξίες. Να γίνουμε περισσότερο άνθρωποι, λιγότερο εγωιστές… Τώρα πια δεν με φοβίζει ο θάνατος γιατί γνωρίζω ότι θα είναι η στιγμή εκείνη που θα σε σφίξω ξανά στην αγκαλιά μου και θα σου ψιθυρίσω ότι όλη μου τη ζωή περίμενα την ώρα που θα σμίξουμε και πάλι. Ο μπαμπάς σου».
Η Άννα Βίσση, πέρα από σπουδαία τραγουδίστρια, είναι και σπουδαία μητέρα και γιαγιά. Όσον κι αν της αρέσει να περνάει τον χρόνο της γράφοντας τραγούδια, άλλο τόσο απολαμβάνει να περνάει χρόνο με τα εγγόνια της, γεγονός που φαίνεται και από την τελευταία της ανάρτηση μαζί τους στη Νέα Υόρκη.
Λίγο διάστημα πριν, η κόρη της, Σοφία Καρβέλα, επέστρεψε στην Ελλάδα και την ημέρα που η καλλιτέχνιδα είχε ετοιμάσει το σπίτι της για να ερμηνεύσει για χάρη ενός ραδιοφωνικού σταθμού, δίπλα της στεκόταν ο εγγονός της, Νίκος και μάλιστα τραγούδησε μαζί της τη νέα της επιτυχία “Αίμα”. Η συγκίνησή της ήταν τεράστια, τόσο που τον πήρε αγκαλιά για να μπορέσει να πάρει δύναμη και να συνεχίσει.
Η Άννα Βίσση τραγουδά με τον εγγονό της
Η μητέρα του μικρού αγοριού αργότερα έγραψε: «Ωραίες στιγμές αγαπημένη μου μαμά», αναφερόμενη σε αυτή την τρυφερή στιγμή.¨
Ο λαμπερός παραγωγός και παρουσιαστής Νίκος Κοκλώνης, λίγο πριν ξεκινήσει η νέα σεζόν κι αρχίσουν πάλι οι υποχρεώσεις να τρέχουν και να μην φτάνουν με τις εκπομπές που έχει αναλάβει (δείτε εδώ τα συγκινητικά λόγια της Καινούργιου για εκείνον στο τέλος της σεζόν) , αποφάσισε να χαλαρώσει και να ξεκουραστεί.
Μέσα από νέα ανάρτησή του, δεν είναι με φίλους και φίλες όπως συνήθως, και ποζάρει στο φακό και κυριολεκτικά μας αφήνει άναυδους μιας και έχει απίστευτο σώμα!
Ο λαμπερός παραγωγός και παρουσιαστής Νίκος Κοκλώνης, λίγο πριν ξεκινήσει η νέα σεζόν κι αρχίσουν πάλι οι υποχρεώσεις να τρέχουν και να μην φτάνουν με τις εκπομπές που έχει αναλάβει (δείτε εδώ τα συγκινητικά λόγια της Καινούργιου για εκείνον στο τέλος της σεζόν) , αποφάσισε να χαλαρώσει και να ξεκουραστεί.
Μέσα από νέα ανάρτησή του, δεν είναι με φίλους και φίλες όπως συνήθως, και ποζάρει στο φακό και κυριολεκτικά μας αφήνει άναυδους μιας και έχει απίστευτο σώμα!
Με λευκό μαγιό δίπλα σε πισίνα ποζάρει ο Νίκος Κοκλώνης
Ο παρουσιαστής φαίνεται πως γυμνάζεται και προσέχει την διατροφή του μιας και το πλάνο μαρτυρά έναν άνθρωπο που έχει δουλέψει σκληρά για αυτό το αποτέλεσμα! «Summer, after all, is a time when wonderful things can happen… » έγραψε χαρακτηριστικά.
Για τους περισσότερους ανθρώπους το να αντικρίσουν φίδι αποτελεί μια ανατριχιαστική εμπειρία. Φανταστείτε, λοιπόν, να οδηγείται το αμάξι σας και να δείτε ξαφνικά μπροστά σας αυτό το τρομαχτικό θέαμα, έναν ανατριχιαστικό λαθρεπιβάτη να την κοιτάει από τον καθρέφτη του οδηγού.
Αυτό ακριβώς έπαθε μια γυναίκα οδηγός που κινούταν με το αμάξι της σε αυτοκινητόδρομο των ΗΠΑ στο Κάνσας και ξαφνικά είδε ένα φίδι να έχει σκαρφαλώσει στον καθρέφτη του οδηγού και να την κοιτάει κατάματα.
Η Βίκη Πέτερσον ανέβασε το βίντεο με το φίδι στον λογαριασμό της στο Facebook. “Είμαι σίγουρη ότι κάπου εδώ έχασα την έξοδό μου για τη Γουιτσιτά. Αυτά τα μάτια, με κοιτούν κατάματα!” έγραψε η Πέτερσον στο σχόλιό της.
Όπως ανέφερε η γυναίκα, πανικοβλήθηκε από το θέαμα του φιδιού. Το να σταματήσει το αμάξι της στον αυτοκινητόδρομο, στη μέση του πουθενά δεν αποτελούσε επιλογή, σύμφωνα με το ABC.
Η Πέτερσον συνέχισε να οδηγεί και περίμενε μέχρι το φίδι να φύγει από το αυτοκίνητο, όπως ανέφερε στα σχόλια.
“Δεν ήμουν ούτε θαρραλέα, σε καμία περίπτωση. Ήμουν τρομοκρατημένη και με έπιασε πανικός. Το μόνο που μπορούσα να κάνω ήταν να προσπαθήσω να κρατήσω το αμάξι μου στον δρόμο, όσο το φίδι συνέχισε να πηγαίνει μπρος-πίσω από την πλευρά του οδηγού στην πλευρά του συνοδηγού, πάνω στο παρμπρίζ”, σημείωσε η Πέτερσον.
Οργή προκαλεί το απύθμενο θράσος του Πακιστανού Αχμέτ Βακάς, ο οποίος κακοποίησε άγρια την 25χρονη -σήμερα- Μυρτώ Παπαδομιχελάκη στις 23 Ιουλίου του 2012. Εχοντας ήδη περάσει δέκα χρόνια στη φυλακή, το «τέρας της Πάρου», που έκοψε τη νιότη της άτυχης κοπέλας και την καταδίκασε σε μια ζωή με βαρύτατα προβλήματα υγείας, φέρεται ότι ετοιμάζεται να υποβάλει αίτημα για αποφυλάκιση υπό όρους!
Ο αδίστακτος Πακιστανός, ο οποίος σόκαρε το πανελλήνιο με το κακό που προκάλεσε στη 15χρονη -τότε- Μυρτώ, είχε καταδικαστεί από το Μικτό Εφετείο Αιγαίου σε ισόβια, επιπλέον κάθειρξη 24 ετών και φυλάκιση 11 μηνών για ληστεία με ιδιαίτερη σκληρότητα, απόπειρα ανθρωποκτονίας και βιασμό.
Όμως, παρά το γεγονός ότι τόσο κατά την ετυμηγορία των δικαστών όσο και στη συνείδηση του απλού κόσμου η πράξη του θα είναι πάντοτε συνώνυμη της απόλυτης κτηνωδίας, φέρεται ότι είναι αποφασισμένος να κάνει ό,τι περνάει από το χέρι του για να κερδίσει πάλι την ελευθερία του. Γι’ αυτό φήμες που κυκλοφορούν τον θέλουν να ετοιμάζεται να υποβάλει αίτημα προς το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο για υφ’ όρων απόλυση από τις Φυλακές Γρεβενών, όπου εκτίει την ποινή του.
Να σημειωθεί ότι σε περίπτωση ισόβιας κάθειρξης ο νόμος προβλέπει ότι ο κρατούμενος θα πρέπει να παραμείνει στη φυλακή τουλάχιστον 18 έτη. Με τον ισχύοντα Ποινικό Κώδικα, όμως, όποιος προσφέρει εργασία εντός του σωφρονιστικού καταστήματος μπορεί να αποφυλακιστεί όταν εκτίσει τα 2/5 της ποινής του. Την ίδια ώρα, πάντως, η συμπεριφορά που έχει επιδείξει ο 31χρονος μέσα στη φυλακή καθιστά αρκετά δύσκολο να «ανοίξει» η πόρτα εξόδου γι’ αυτόν. Υπενθυμίζεται ότι πριν από ενάμιση χρόνο είχε πρωταγωνιστήσει σε ακόμη ένα περιστατικό ακραίας βίας, καθώς φέρεται ότι είχε εισβάλει μαζί με άλλους τρεις ομοεθνείς του στο κελί τριών Αλβανών κρατουμένων και τους είχαν χτυπήσει βάναυσα, ακόμη και με… τηγάνια!
Το χρονικό της κόλασης
Η Μυρτώ έζησε την κόλαση τον Ιούλιο του 2012, όταν ήταν μόλις 15 ετών και παραθέριζε στην Πάρο μαζί με τη μητέρα και τη μεγαλύτερη αδελφή της. Το ανθρωπόμορφο τέρας τη χτύπησε στο κεφάλι με πέτρα που ζύγιζε πέντε κιλά, σχεδόν συνθλίβοντάς το και τη βίασε. Το κορίτσι βρήκαν σε κώμα μέσα σε μια λίμνη αίματος η μητέρα και η αδελφή του, οι οποίες δεν το αναγνώρισαν από την παραμόρφωση που είχε υποστεί! Αρχικά οι αστυνομικοί εξέτασαν το ενδεχόμενο του ατυχήματος, ωστόσο, όταν ο ιατροδικαστής ανακοίνωσε ότι στο σώμα της ανήλικης βρέθηκε σπέρμα, άρχισε νέος κύκλος ερευνών, που οδήγησε στη σύλληψη του 21χρονου -τότε- Αχμέτ Βακάς στην Αθήνα.
Ο εισαγγελέας του Μικτού Ορκωτού Δικαστηρίου Σύρου ήταν καταπέλτης για τον κατηγορούμενο, λέγοντας ότι ο Πακιστανός εξάντλησε την κτηνωδία του: «Είναι ένοχος για την κτηνωδία που προκάλεσε και αυτό οφείλεται στον ίδιο τον άνθρωπο, στην ψυχή του, στον χαρακτήρα του» είχε πει χαρακτηριστικά ο εισαγγελικός λειτουργός.
Η 34χρονη Rachel Parker είναι ο ορισμός της… αγορομάνας, αφού έχει 9 γιους, τους οποίους μεγαλώνει μαζί με τον σύντροφό της Shane Bignell. Η ζωή τους πρόκειται ν’ αλλάξει κατά πολύ, όμως, αφού πρόσφατα ανακάλυψαν ότι το μωρό που περιμένουν είναι κοριτσάκι!
Η χαρούμενη μητέρα δηλώνει ενθουσιασμένη που περιμένει το δέκατο παιδί της και μάλιστα, πετάει στα σύννεφα από ευτυχία μιας και επιτέλους θα έχει μια κορούλα.
«Προφανώς αυτό που με ενδιαφέρει είναι το μωράκι μου να είναι υγιές, αλλά δεν μπορώ να κρύψω τη χαρά μου που είναι κοριτσάκι. Κατά βάθος ήθελα πολύ μια κορούλα. Όταν άκουσα τον γιατρό να μου λέει ”είναι κορίτσι!” με έπιασαν τα κλάματα από τη συγκίνηση. Θα είναι ένα πολύ τυχερό παιδάκι! Θα έχει 9 αδερφούς να την προστατεύουν και έναν υπέροχο μπαμπά να την υπερλατρεύει».
Όσον αφορά το οικονομικό ζήτημα η Rachel είπε ότι εφόσον έχουν τόσο μεγάλη οικογένεια προσέχουν πολύ μη κάνουν άσκοπες αγορές και είναι γενικώς φειδωλοί.
Ωστόσο, η οικογένειά της είναι το άλφα και το ωμέγα για εκείνη και δεν θα την άλλαζε για τίποτα στον κόσμο. «Τα πολλά παιδιά είναι αληθινή ευλογία!» είπε.
«Κάνουμε κάτι πολύ λάθος για να έχουμε 20 νεκρούς τη μέρα» – Τι λέει για το σκάνδαλο Novartis
Παρά το γεγονός ότι δέχτηκε «πόλεμο» από την κυβέρνηση, ο καθηγητής Παθολογίας Έρευνας και Πολιτικής Υγείας, Επιστημών Δεδομένων και Στατιστικής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ,Ιωάννης Ιωαννίδης, δικαιώθηκε πανηγυρικά σε όσα προέβλεψε για την πανδημία του κορωνοϊού.
Ο υψηλού κύρους επιστήμονας, που συγκαταλέγεται στους δέκα πιο επιδραστικούς του πλανήτη, άσκησε αυστηρή κριτική στην κυβέρνηση και στον ίδιο τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την διαχείριση της πανδημίας, για τα lockdown τύπου ακορντεόν, για την υποβάθμιση του ΕΣΥ αλλά και για την υποχρεωτικότητα στον εμβολιασμό με τιμωρητικά πρόστιμα.
Ο καθηγητής σε νέα του συνέντευξη, μίλησε για την εξέλιξη της πανδημίας, την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας αλλά και τον τρόπο παρέμβασης των φαρμακευτικών εταιρειών όλο αυτό το διάστημα.
Ο κ. Ιωαννίδης, μιλώντας στο zougla.gr, σημειώνει ότι είναι αφύσικο η χώρα μας να έχει τόσο μεγάλο αριθμό νεκρών από τον Covid-19, τονίζει ότι τα lockdown δημιούργησαν προβλήματα και μιλάει για σοβαρές ψυχικές νόσους που προκλήθηκαν από την πανδημία. Μάλιστα, ο Καθηγητής αναφέρεται και στο σκάνδαλο Novartis, σημειώνοντας ότι στη χώρα μας κατάφεραν να «κουκουλώσουν» την υπόθεση, ενώ όπως λέει, ο πολιτικός κόσμος υποκλίνεται στις εταιρείες υψηλής τεχνολογίας, οι οποίες τελικά διοικούν τον κόσμο.
«Novartis: Ζούμε σε ένα σύστημα που προάγει την ανηθικότητα»
«H λέξη ”σκάνδαλο” δεν αποδίδει πλήρως την πραγματικότητα. Σκάνδαλο σημαίνει κάτι ασυνήθιστο, κάτι που το ακούς πρώτη φορά. Αυτό που συνέβη με τη Novartis είναι μέσα στην καθημερινή πρακτική της βιομηχανίας. Το μεγαλύτερο μέρος του budget των φαρμακοβιομηχανιών δεν πηγαίνει σε έρευνα και ανάπτυξη, αλλά σε μάρκετινγκ. Το μάρκετινγκ έχει τις νόμιμες οδούς και τις υποχθόνιες οδούς για να επηρεάσει προς το συμφέρον του. Η Novartis έχει καταδικαστεί στην Αμερική. Η Ελλάδα θεωρήθηκε ότι ήταν πιθανότατα το ασθενές σημείο, όπου πολιτικοί και θεσμοί είναι πιο ευάλωτοι. Ζούμε σε ένα σύστημα που προάγει την ανηθικότητα. Όσο πιο ανήθικος τόσο πιο ψηλά φτάνεις» σημειώνει ο κ. Ιωαννίδης και προσθέτει: «Η επιστήμη είναι πεδίο μάχης όπου γίνονται συγκρούσεις ανάμεσα σε εξαρτημένους και ανεξάρτητους ανθρώπους. Οι εξαρτημένοι συνεχώς χρηματοδοτούνται και ενισχύονται όλο και πιο έντονα και η μάχη γίνεται όλο και πιο άνιση. Θεσμοί και κυβερνήσεις έχουν γίνει έρμαιο στα χέρια της βιομηχανίας. Ο πολίτης πρέπει να γνωρίζει ότι δεν είναι όλοι σάπιοι, αλλά ότι γίνεται μάχη και ότι πρέπει να ενισχυθούν οι θεσμοί. Πάντως, η φαρμακοβιομηχανία είναι μικρός παίκτης σε σχέση με την big tech και το venture capital. Η Novartis είναι μικρός παίκτης σε σχέση με την Amazon»
«Έχουμε υπερβάλλουσα θνησιμότητα»
«Η επιστήμη έπεσε με τα μούτρα στην πανδημία και ήταν λογικό. Και τα 174 πεδία της επιστήμης δημοσίευσαν κάτι για τον κορωνοϊό. Έγιναν περίπου 600.000 δημοσιεύσεις σχετικές με τον κορωνοϊό. Έγινε κοβιδοποίηση (από τον όρο COVID) της επιστήμης. Οι 98 από τις 100 πλέον αναφερόμενες δημοσιεύσεις σε όλη την επιστήμη έχουν να κάνουν με τον κορωνοϊό. Ένα σοβαρό θέμα θα μπορούσε να είναι 2, 3, 4 άρθρα, όχι 98. Η πανδημία ήταν ακτινογραφία για κάθε μια χώρα και το σύστημα υγείας της. Στη Σουηδία έβγαλε ένα μεγάλο λάθος, ότι έδωσαν τα γηροκομεία τους στον ιδιωτικό τομέα» σημείωσε και πρόσθεσε ότι η χώρα μας έχει υπερβολικά υψηλό ποσοστό θνησιμότητας και αυτό οφείλεται στο πληττόμενο σύστημα υγείας που έχει γίνει έρμαιο συμφερόντων:
«Η δικιά μας δείχνει υπερβάλλουσα θνησιμότητα περίπου 30.000 ανθρώπους, δηλαδή 0,3% του πληθυσμού. Οι περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες έχουν υπερβάλλουσα θνησιμότητα 0,1% – 0,2%. Η Ελλάδα βρίσκεται στην παγκόσμια κορυφή με λίγες ευρωπαϊκές χώρες και χώρες της αμερικανικής ηπείρου γιατί έχει ένα σύστημα υγείας πληττόμενο και καταπονημένο από διάφορα συμφέροντα, αμέλεια, άγνοια και παραμέληση των κυβερνώντων. Ένα σύστημα υγείας που δεν έχει πρωτοβάθμια υγεία. Ήταν σαν να έχει μπει ο εχθρός στην Αθήνα, να έχει πάρει την Ακρόπολη, και εσύ να προσπαθείς να κρατήσεις τη σημαία σε ένα προπύργιο. Φάνηκε η δυσλειτουργία στη κοινοποίηση της πληροφορίας, στην έλλειψη κοινωνικής συνοχής με βαριές υποχρεωτικότητες που περιθωριοποίησαν ανθρώπους και κυρίως ήδη περιθωριοποιημένους που τους έκαναν εχθρούς της δημόσιας υγείας. Τους έκαναν να νομίζουν ότι η δημόσια υγεία είναι το αντίπαλο κόμμα. Όλα αυτά έγιναν προσανάμματα κομματισμού, δευτερογενών σκέψεων και συμφερόντων, ενώ η πανδημία συνεχίζει να καλπάζει».
Ο καθηγητής Ιωαννίδης κάνει λόγο για ακραία μορφή ψεύδους στη χώρα μας: Η επικοινωνιακή στρατηγική ήταν επικρατούσα όχι μόνο στην Ελλάδα. Διαμόρφωσε σκέψεις με ειδεχθή, επιθετικό και αντιεπιστημονικό τρόπο. Βομβαρδίστηκε ο πληθυσμός με ψέματα. Ειδικά στην Ελλάδα ήταν μια ακραία μορφή ψεύδους. Φανταστείτε ένα μέρος με καουμπόηδες στο οποίο κυκλοφορεί η φήμη ότι έχουν μπει Ινδιάνοι. Τα κλείσαμε όλα, πυροβολούσαμε με όλα μας τα πυρομαχικά στο σκοτάδι, μέχρι που άρχισαν να τελειώνουν τα πυρομαχικά. Ο αρχικαουμπόης άρχισε να δίνει επιδόματα για να περάσουν οι υπόλοιποι και τελικά κάποια στιγμή οι Ινδιάνοι ήρθαν στ’ αλήθεια. Δεν υπάρχουν πυρομαχικά, δεν υπάρχει κανείς να φροντίσει τον διπλανό και, τελικά, άρχισαν να ρίχνουν τις ευθύνες στους διπλανούς που δεν κάνουν τίποτα και δεν φορούν μάσκα».
«Ο χειρότερος τρόπος για να πείσεις κάποιον να εμβολιαστεί είναι να του πεις ”θα σου βάλω πρόστιμα”»
Μιλώντας για τον υποχρεωτικό εμβολιασμό, ο ίδιος σημειώνει ότι ο χειρότερος τρόπος να πείσεις τον πληθυσμό είναι να του επιβάλλεις πρόστιμα: «Είμαι φανατικός υπέρμαχος του εμβολιασμού, αλλά ο χειρότερος τρόπος για να πείσεις κάποιον να εμβολιαστεί είναι να του πεις ότι είναι πολίτης δεύτερης ή τρίτης κατηγορίας και ”θα σου βάλω πρόστιμα” και ”θα σου κάνω δύσκολη τη ζωή μέχρι να εμβολιαστείς”. Την επόμενη φορά τι θα κάνεις; Αν δεν καταστραφεί η ανθρωπότητα, ο ιός θα είναι μαζί μας για εκατομμύρια χρόνια.
Αναφερόμενος στα lockdown, ο κ. Ιωαννίδης σημειώνει: «Το lockdown δεν έσωσε ζωές, σε κάποιες χώρες πιθανόν σκότωσε ανθρώπους. Ειδικά σε περιόδους έξαρσης που περιορίστηκαν άνθρωποι στα σπίτια με ασθενείς. Περιορίσαμε τις δυνατότητές μας να βρεθούμε σε ανοιχτούς χώρους όπου η μετάδοση του ιού είναι δυσκολότερη. Οι χώρες-υποδείγματα στο πρώτο τρίμηνο ήταν οι χώρες που είναι απομακρυσμένες και έχουν μείνει πίσω. Το πρώτο κύμα έπληξε τις χώρες που είχαν μεγάλη κινητικότητα και ήταν το κέντρο της οικονομικής ζωής του πλανήτη. Γιατί χτυπήθηκαν Νέα Υόρκη, Μιλάνο, Βρυξέλλες; Θα χτυπηθεί η Ευρυτανία ή έστω η Αθήνα τον Φεβρουάριο; Το ράντσο έριξε τα πυρομαχικά του, μάζεψε πέντε φτερά Ινδιάνων και μετά άρχισε η σφαγή».
«Θα μπορούσαμε να τα πάμε πολύ καλύτερα»
«Θα μπορούσαμε να τα πάμε πολύ καλύτερα. Είναι ένα σύστημα που παραπαίει και ήρθε η κρίση και το ξεχαρβάλωσε τελείως»σημειώνει ο καθηγητής και τονίζει: «Πλέον κυριαρχεί η σκέψη «βγάλτε το από το μυαλό σας». Και πρέπει σε έναν βαθμό να το κάνουμε, γιατί έχουμε πολύ πιο σοβαρά ζητήματα που πρέπει να λυθούν, λόγω των λαθών που έγιναν στην πανδημία (οικονομικά, ψυχολογικά και άλλα). Οι λύσεις, αν σώζεται πλέον κάτι, είναι αθόρυβες. Το να περιορίσεις το πρόβλημα των ενδονοσοκομειακών λοιμώξεων δεν θέλει διαγγέλματα. Μια πανδημία τελειώνει όταν εμείς πούμε ότι τελείωσε. Δεν συμφωνούν καν όλοι για το τι σημαίνει μια πανδημία. Θέλουμε ο ιός να έχει περάσει από την κοινότητα είτε με φυσική λοίμωξη είτε να έχουμε προετοιμάσει την κοινότητα με εμβολιασμό. Είναι προτιμότερο να το έχουμε κάνει με εμβολιασμό. Θέλουμε ένα 70% έως 90%. Στις περισσότερες χώρες συνέβη το 90% είτε με μόλυνση είτε με εμβολιασμό στα τέλη του 2021 – αρχές 2022. Στην Ελλάδα είμαστε ουραγός σε αυτό. Στις περισσότερες χώρες έχουμε περάσει στην ενδημική φάση. Στην Ελλάδα έχουμε μια υβριδική κατάσταση, έχουμε ενδημία με τον ιό να κυκλοφορεί ευρύτατα, όμως ο αριθμός των νεκρών και διασωληνωμένων είναι μικρός. Πάντως, με το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού να έχει νοσήσει και πολλοί παραπάνω από μία φορά, ή να έχει εμβολιαστεί, πρέπει να κάνουμε κάτι πολύ στραβά για να έχουμε 20 νεκρούς την ημέρα. Θα έπρεπε να έχουμε 1-2, όπως έχουν οι περισσότερες χώρες. Μιλάμε για μια παραλλαγή που ο ιός μάς έκανε χάρη, θα μπορούσε να φέρει κάτι που θα ήταν 50 φορές χειρότερο» είπε και εξήγησε:
«Η πανδημία αυτή ήταν 1,5 έως 4 φορές χειρότερη από τη συνηθισμένη ινφλουέντζα στο αποτύπωμα της συνολικής απώλειας ετών ζωής. Όμως, η πανδημία του 1918 ήταν 100 φορές πάνω από τα συνηθισμένα. Ήμασταν τυχεροί μέσα στην ατυχία μας που δεν μας έπληξε ένας τέτοιος ιός. Στην καλύτερη περίπτωση μιλάμε για την Ελλάδα με υπερβάλλουσα θνησιμότητα 30.000 θανάτους. Η χειρότερη εβδομάδα ήταν η πρώτη εβδομάδα του Αυγούστου του 2021 λόγω της τοξικής ατμόσφαιρας από τον καύσωνα και τις πυρκαγιές. Μιλάμε για 1.500-2.000 περισσότερους νεκρούς μέσα σε λίγες ημέρες»
Αναποτελεσματικές οι θεραπείες
«Οι περισσότερες θεραπείες και παρεμβάσεις καταρρίφθηκαν γρήγορα ως προς την αποτελεσματικότητά τους. Και αναφέρομαι σε υδροξυχλωροκίνη, ρεμδεσιβίρη, πλάσμα από αναρρωνύοντες, κολχικίνη, ιβερμεκτίνη, μονοκλωνικά κ.λπ. Δεν είναι ότι απέτυχαν πλήρως, κάποια μπορεί να έχουν συγκεκριμένη ένδειξη σε περιχαρακωμένες ομάδες. Τα μονοκλωνικά ήταν πολύ καλά για λίγες εβδομάδες ή για λίγους μήνες, αλλά γρήγορα ήταν μια παρέμβαση που χάθηκε η αξία της» σημειώνει ο καθηγητής.
«Δώσαμε πολύ περισσότερες υποσχέσεις για τα εμβόλια»
Μιλώντας για τα εμβόλια, ο κ. Ιωαννίδης σημειώνει ότι η κυβέρνηση έδωσε λάθος μήνυμα: «Τα εμβόλια θεωρώ ότι συνολικά έσωσαν ζωές, όμως δώσαμε πολύ περισσότερες υποσχέσεις. Δώσαμε νούμερα 99%, 98% κ.λπ., όμως τα εμβόλια δεν έκαναν τίποτα πρακτικά για την αναχαίτιση των πανδημικών κυμάτων. Δώσαμε λάθος μήνυμα, περισσότερες υποσχέσεις απ’ όσο θα έπρεπε. Οι φαρμακευτικές εταιρείες που τους βγάζω το καπέλο για το ότι έβγαλαν εμβόλια σε τόσο μικρό διάστημα και αποτελεσματικά εμβόλια για κάποιο χρονικό διάστημα έδωσαν την εντύπωση ότι μπορούν να κάνουν κλινικές μελέτες, να μη μοιραστούν τα δεδομένα, να βγάλουν αυτά τα τρομερά ποσοστά 99% με δύο μήνες παρακολούθηση. Τα εμβόλια ήταν φανταστική προσφορά, αλλά τα προωθήσαμε με τον λάθος τρόπο, με αποτέλεσμα να αποξενώσουμε πολλούς ανθρώπους, που πέσανε σε άλλες σκέψεις. Εγώ νιώθω ευθύνη για την αποτυχία να περάσουμε ένα ορθολογικό μήνυμα σχετικά με τον εμβολιασμό, που θα έλεγε ”αυτά ξέρουμε, αυτά δεν ξέρουμε”. Όπως και για το ότι δεν μιλήσαμε ειλικρινά για τις παρενέργειες. Βρήκαμε σοβαρές παρενέργειες για τα εμβόλια αυτά. Δεν είναι λύση να τις υποτιμάς. Κάποιοι επιστημονικοί φορείς έλεγαν να μη μιλήσουμε για τις παρενέργειες. Θα ήταν πιο ειλικρινές να λέγαμε ότι ”είναι ένα χρήσιμο όπλο, αυτά ξέρω, σ’ το προτείνω” και από εκεί και πέρα οι επιπλέον υποχρεωτικότητες, πρόστιμα, να κάνουμε δύσκολη τη ζωή των ανθρώπων…
Κάποιος που είναι μη εμβολιασμένος είναι ο ασθενέστερος. Αυτόν πρέπει να προστατεύσω. Δεν μπορώ να του πω ότι είναι άνθρωπος τρίτης κατηγορίας. Για τους υγειονομικούς ήταν τεράστιο λάθος που τέθηκαν σε διαθεσιμότητα σε ένα σύστημα το οποίο έχει τόσες ελλείψεις. Είδαμε στο πλαίσιο της πανδημίας να εγείρονται τα πιο χαμηλά ένστικτα των ανθρώπων. Οι κυβερνήσεις χειραγώγησαν όχλους και δημιούργησαν κανιβάλους φυλής. Τους είπαμε ότι δεν φταίνε οι ανίκανες κυβερνήσεις. Τους είπαμε ότι ο εχθρός είναι ο συνάνθρωπος, ο πατέρας και ο φίλος. Η κοινωνία τινάχτηκε στον αέρα με ένα σύστημα ενισχυμένης ψυχολογίας του πλήθους. Τα προβλήματα ήταν υπαρκτά και χρειαζόμασταν θύματα. Το αφήγημα θα έπρεπε να είναι ειρήνης, συνοχής και αλληλεγγύης. Ότι είμαστε όλοι μαζί» σημειώνει και προσθέτει: «Σε αυτόν που έλεγε ότι προσπαθούσε να μας ελέγξει ο Γκέιτς δώσαμε βέλη στη φαρέτρα με τον τρόπο που τη χειριστήκαμε. Βρίσκομαι σε πολύ δύσκολη θέση να αντιμετωπίσω τους αντιεμβολιαστές. Θεωρώ τρομερό πρόβλημα το αντιεμβολιαστικό κίνημα, όμως δώσαμε πυρομαχικά σε θεωρίες συνωμοσίας».
«Δεν μπορώ όμως να αποκλείσω ότι φτιάχτηκε στο εργαστήριο»
Ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Στάνφορντ σημειώνει ότι δεν μπορεί να αποκλείσει το γεγονός ότι ο ιός μπορεί και να κατασκευάστηκε σε εργαστήριο: «Θα ήθελα να πιστεύω ότι ο ιός ήταν μια εξέλιξη που έγινε στη φύση. Δεν μπορώ όμως να αποκλείσω ότι φτιάχτηκε στο εργαστήριο ή ήταν ένας φυσικός ιός που κάτι πήγε στραβά στο εργαστήριο. Θα ήταν καλύτερο αν είχαν κοινοποιηθεί τα πειράματα που έγιναν στην Κίνα και αλλού. Τα δεδομένα πρέπει να είναι διαφανή και διαθέσιμα στην επιστημονική κοινότητα. Τα δεδομένα για τα πειράματα στη Γουχάν υπάρχουν, και αν δεν γίνουν διαθέσιμα, όπως και αυτά που έγιναν στις ΗΠΑ, είμαι εγώ ένας αποτυχημένος, γιατί το θέμα μου είναι η ηθική της επιστήμης και η διάθεση των δεδομένων».
Μιλώντας για την οξεία ηπατίτιδα και η ευλογιά των πιθήκων, ο ίδιος τονίζει ότι δεν χρειάζεται πανικός: «Η οξεία ηπατίτιδα και η ευλογιά των πιθήκων είναι πεδίο όπου πρέπει να μάθουμε περισσότερα, αλλά δεν είναι κάτι που θα πέρναγα σε μορφή μαζικού πανικού. Αν έχουμε τον μισό πληθυσμό με ψυχικά προβλήματα, θα του πετάμε περισσότερα προβλήματα;».
Αύξηση των ψυχικών νόσων σε όλες τις ηλικίες
Σύμφωνα με τον κ. Ιωαννίδη, τα παιδιά ήταν τα μεγαλύτερα θύματα της πανδημίας: «Είδαμε αύξηση των ψυχικών νόσων σε όλες τις ηλικίες, και κυρίως στα παιδιά. Βάλαμε μπροστά τα παιδιά μας σε αυτή την πανδημία. Τους στερήσαμε εκπαίδευση, μαζική συναναστροφή, δημιουργήσαμε παιδιά που δεν έχουν μέλλον και παιδιά με άνισο μέλλον. Τα παιδιά των πλουσίων μπορούσαν να συνεχίσουν την εκπαίδευσή τους με κάποιον τρόπο, τα παιδιά των φτωχών δεινοπάθησαν. Δημιουργούμε μια νέα γενιά καταπιεσμένων και ανεκπαίδευτων παιδιών και νέων ανθρώπων που θα είναι ακόμη πιο διαχειρίσιμοι» σημειώνει.
«Η επιστήμη δέχτηκε καπέλωμα από την πολιτική»
Μάλιστα, ο ίδιος κάνει λόγο για καπέλωμα της επιστήμης από την πολιτική: «Η επιστήμη δέχτηκε καπέλωμα από την πολιτική, αναλόγως με το πού έχουν στοιχηματίσει τα κόμματα σε κάθε χώρα ότι θα κάτσει η μπίλια. Πολλοί επιστήμονες έχουν δεχτεί επιθέσεις. Τα 2/3 δέχτηκαν κάποια μορφή επίθεσης. Το 2% έφαγε ξύλο. Και εγώ και μέλη της οικογένειάς μου δέχτηκαν επιθέσεις και απειλές» καταλήγει ο κ. Ιωαννίδης.
Βρέθηκαν στο λάθος μέρος, τη λάθος στιγμή – Τα αγριογούρουνα έχουν προκαλέσει έντονο πρόβλημα στην περιοχή
Στα μαύρα ντύθηκε η τοπική κοινωνία του Κιλκίς μετά από το τροχαίο δυστύχημα που σημειώθηκε το βράδυ της Δευτέρας στη Νέα Εθνική Οδό Θεσσαλονίκης – Νέου Πετριτσίου.
Δύο άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και τέσσερις δίνουν μάχη να κρατηθούν στη ζωή, μετά από το τροχαίο που σημειώθηκε, όταν τρία οχήματα έπεσαν σε αγέλη γουρουνιών.
Συγκεκριμένα ένα περιπολικό με οδηγό 42χρονο αστυνομικό και συνεπιβάτες δύο συναδέλφους του έναν 44χρονο και έναν 36χρονο συγκρούστηκε με διερχόμενη αγέλη αγριογούρουνων και εξετράπη της πορείας του. Στη συνέχεια, όχημα που οδηγούσε 56χρονος αλλοδαπός με συνεπιβάτιδα 50χρονη ομοεθνή του, συγκρούστηκε με τα αγριογούρουνα, εξετράπη και ανετράπη σε διπλανό χωράφι.
Ακολούθως, ένα ακόμη όχημα, με οδηγό έναν 53χρονο ημεδαπό και συνεπιβάτη έναν 48χρονο, συγκρούστηκε με το υπηρεσιακό όχημα, με αποτέλεσμα και οι δύο επιβαίνοντες στο τρίτο αυτοκίνητο να χάσουν τη ζωή τους. Η 50χρονη συνεπιβάτιδα του δεύτερου οχήματος και οι τρεις αστυνομικοί νοσηλεύονται τραυματισμένοι στο Γενικό Νοσοκομείο Κιλκίς.
Στις κοινότητες που ζούσαν οι δύο εθνοφύλακες, η θλίψη είναι μεγάλη.
Ο πρόεδρος της τοπικής Κοινότητας Πλαγιάς Κιλκίς, Γιωργος Χουρσεϊδης και κουμπάρος του πρώτου θύματος, περιγράφει τις τραγικές στιγμές του δυστυχήματος: «Και οι δύο άνθρωποι, ο οδηγός και ο συνοδηγός, ήταν απο το χωριό μας. Πήγα στον τόπο του δυστυχήματος. Το περιπολικό ερχόταν απο Δοιράνη προς Κιλκίς στο ύψος της Καλίμβριας στην τοποθεσία Ανεμογεννήτριες. Βγήκαν κάτι αγριογούρουνα μπροστά του, μετρήσαμε πέντε σκοτωμένα», αναφέρει μιλώντας στο protothema.gr. και προσθέτει: «Χτύπησε το περιπολικό τα αγριογούρουνα, μπήκε στο αντίθετο ρεύμα, μπροστά του ήταν ένα αυτοκίνητο απο τα Σκόπια. Πήγε να τον αποφύγει ο οδηγός, βγήκε απο τον δρόμο και το αυτοκίνητο που ακολουθούσε ήταν του κουμπάρου μου».
Ο πατέρας πέντε παιδιών
Σύμφωνα με τον ίδιο, οι δυο φίλοι κατευθύνονταν πιθανότατα προς το πανηγύρι που γινόταν στο χωριό. Μάλιστα, τονίζει ότι η περιοχή έχει γεμίσει αγριογούρουνα τα οποία προκαλούν προβλήματα, ενώ ο πρόεδρος της Κοινότητας έχει ζητήσει να ξεκινήσει νωρίτερα το κυνήγι.
Ο 48χρονος
Ο κ. Χουρσεϊδης περιγράφει ότι ο κουμπάρος του άφησε πίσω του 5 παιδιά: «Ο κουμπάρος μου ήταν 53 ετών, ήταν πατέρας πέντε παιδιών με το μεγαλύτερο σε ηλικία 26 ετών και το μικρότερο παιδί, το οποίο έχω βαφτίσει, να είναι 10 ετών. Ο φίλος του κουμπάρου μου ήταν απο το διπλανό χωριό την Κορομηλιά. Ήταν 48 χρονών και δεν είχε παιδιά. Είναι μία τεράστια τραγωδία, δεν μπορώ ούτε να το σκέφτομαι. Είμαστε όλοι συγκλονισμένοι. Ο πόνος είναι βουβός», τονίζει. «Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς αυτό που έγινε. Έχουν μείνει παιδιά ορφανά και δύο οικογένειες θρηνούν», καταλήγει ο κ. Χουρσεϊδης.
Λίγες ώρες μετά την είδηση για το unfollow στον Δημήτρη Αλεξάνδρου και τα δεκάδες δημοσιεύματα περί χωρισμού, η Ιωάννα Τούνη έκανε τη νέα της ανάρτηση, φανερά ενοχλημένη με όσα γράφονται για την προσωπική της ζωή.
«Εγώ δεν είμαι και πολύ καλά στην υγεία μου από χθες το πρωί, όπως είπα και με το στόρι μου. Τώρα λίγο συνήλθα και είμαι λίγο καλύτερα. Είμαι σπίτι όλη μέρα και προσπαθώ να συνέλθω, δεν ξέρω αν φαίνεται από τον έρπη και απ΄όλα τα πράγματα βγάζω συνέχεια. Και εν τέλη, οι κακές σκύλες δεν παθαίνουν τίποτα, οπότε σίγουρα δεν θα πάθω κι εγώ», είπε αρχικά για την υγεία της.
Και συνέχισε: «Σχετικά με άπειρα δημοσιεύματα που γράφονται τις τελευταίες μέρες, εβδομάδες, μήνες, δεν ξέρω… για πάντα. Θα σας πω ότι θέλω, όταν θέλω, όπως κάνω πάντα. Οπότε, μην μπαίνετε στην κλειδαρότρυπά μου, δεν σας απασχολεί τίποτα», είπε η Ιωάννα Τούνη.
Μέχρι στιγμής, ο Δημήτρης Αλεξάνδρου δεν έχει απαντήσει σε όσα γράφονται και ακούγονται τις τελευταίες ώρες για την προσωπική του ζωή.
