Ένα συνηθισμένο ισλαμικό “love story”: ένα κοριτσάκι 11 ετών παντρεύεται τον 22χρονο ξάδελφό της. Ο γάμος έγινε στις 26 Αυγούστου 2019, στο Bahmaei, μια φτωχή συνοικία στη νοτιοανατολική επαρχία Kohgiluyeh και Boyer-Ahmad. Ο μουλάς που διευθύνει την τελετή, δηλώνει ότι ο γαμπρός θα πληρώσει το παραδοσιακό «mahr» για το χέρι της νύφης, ισοδύναμο με 9000 περίπου ευρώ.

Ο μουλάς ρωτά τη νύφη: «Φατιμά, συμφωνείς να παντρευτείς τον Μιλάντ Τζασάνι;», καθώς σύμφωνα με την ισλαμική σαρία η νύφη και ο γαμπρός πρέπει να συναινέσουν δυνατά και καθαρά. Η νύφη απαντά: «Με την άδεια των γονιών μου, ναι». Ο γαμπρός λέει «Ναι, το κάνω», και γίνονται σύζυγοι καθώς χειροκροτούν οι οικογένειές τους.

Το άρθρο 1041 του αστικού κώδικα του Ιράν ορίζει την ηλικία γάμου σε 13 για κορίτσια και 15 για αγόρια – εάν έχουν τη συγκατάθεση των γονιών τους. Αλλά εάν οι οικογένειες θέλουν να τα παντρέψουν μικρότερα, ζητάν από έναν δικαστή να δηλώσει πως είναι «πνευματικά ώριμα» για γάμο. Σύμφωνα με επίσημα στατιστικά στοιχεία, στο 5,5% των ιρανικών γάμων, οι νύφες είναι κάτω των 15 ετών.

Το υλικό, που δημοσιεύτηκε στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την 1η Σεπτεμβρίου και προβλήθηκε στην κρατική τηλεόραση, προκάλεσε εκτεταμένη οργή. Δύο ημέρες αργότερα, ένας τοπικός δικαστής ακύρωσε το γάμο διότι απεφάνθη πως η η 11χρονη Φατιμά δεν ήταν ώριμη για να κουμαντάρει οικογένεια. Για να ελέγξουν αν ένα κορίτσι ή ένα αγόρι είναι αρκετά ώριμο για γάμο, οι δικαστές μερικές φορές κρατούν ένα χαρτονόμισμα και τους ρωτάν πόσο αξίζει. Ή ρωτάν ποιος είναι ο σημερινός πρόεδρος του Ιράν. Προφανώς η Φατιμά ήταν τόσο παιδί, καθώς δεν ήξερε να απαντήσει σε τέτοιου είδους ερωτήσεις. Δυστυχώς, όταν τα δικαστήρια παρεμβαίνουν στον τερματισμό των παιδικών γάμων, δεν υπάρχουν ευχάριστα αποτελέσματα. Συχνά το υπόλοιπο χωριό θα αποφεύγει το κορίτσι γιατι φέρνει ντροπή στις οικογένειές τους. Και οι οικογένειες θα παντρέψουν τις κόρες τους με τον ίδιο άντρα όταν η σκόνη κατακαθίσει, όπως στην περίπτωση της Φατιμά: οι οικογένειες, δήλωσαν στα ΜΜΕ ότι θα προσπαθήσουν να ξαναπαντρέψουν το ζευγάρι.

Συχνά είναι οι πατεράδες που αναγκάζουν τις κόρες τους να παντρευτούν σε παιδική ηλικία. Μπορούν να μιλήσουν με έναν δικαστή και να τον πείσουν, ή ακόμα και να τον δωροδοκήσουν.

Μολονότι μεταρρυθμιστές πολιτικοί και ακτιβιστές αγωνίζονται για αλλαγή στους νόμους περί γάμου του Ιράν, τα πράγματα γίνονται όλο και χειρότερα. Ο νόμος του 1925 είχε ορίσει την ηλικία του γάμου σε 18 για τα αγόρια και 15 για τα κορίτσια. Αλλά τώρα κάθε ηλικία φαίνεται δυνατή. Ο Kamil Ahmadi, ένας Ιρανός-Βρετανός ερευνητής που έγραψε ένα βιβλίο για γάμους ανηλίκων στο Ιράν, συνελήφθη στις 11 Αυγούστου 2019 . Δεν δόθηκε καμμία εξήγηση για τη σύλληψή του. Στις αγροτικές περιοχές ο γάμος στα 13 ή 14 είναι ο κανόνας. Σε ορισμένα χωριά, εάν ένα κορίτσι δεν είναι παντρεμένο μέχρι τα 15, θεωρείται “μεγαλοκοπέλα” και κουβαλάει την μομφή ότι δεν το θέλει κανείς ως γυναίκα.
Υπάρχουν στο Ιράν περίπου 40.000 γάμοι ετησίως, όπου τουλάχιστον ένας από τους συζύγους είναι κάτω των 15 ετών – και αυτοί είναι μόνο οι γάμοι που είναι επίσημα καταγεγραμμένοι.

Η διαδεδομένη άποψη πως οι οικογένειες που ωθούν τις κόρες τους να παντρευτούν νέους είναι φτωχές δεν ισχύει. Η παράδοση είναι πιο συχνό κίνητρο από την εξασφάλιση πληρωμής.Ο παιδικός γάμος προκαλείται από ένα τρίγωνο ανησυχιών: παράδοση, φτώχεια και φόβο ότι ένα κορίτσι θα δημιουργήσει “παράνομη” σχέση.
ΣΕπολλούς γάμους ανηλίκων, τα παιδιά δεν ζουν μαζί στην αρχή και δεν κάνουν σεξ. Ζουν χωριστά για λίγα χρόνια και ξεκινούν τον «πραγματικό» γάμο όταν το κορίτσι γίνεται 14 ή 15 ετών. Αλλά όχι πάντα. Τον Φεβρουάριο του 2019, έγινε γνωστή η ιστορία ενός 11χρονου κοριτσιού με το όνομα Ράχα που παντρεύτηκε έναν 44χρονο άνδρα στην επαρχία Ιλάμ. Ο γάμος δεν καταχωρήθηκε. Ήταν η δεύτερη σύζυγος του άνδρα, και την ανάγκαζε να κάνει σεξ μαζί του για έξι μήνες, έως ότου η πρώτη σύζυγος επικοινώνησε με μια ΜΚΟ, λέγοντάς τους: «Φωνάζει κάθε βράδυ, ενώ ο σύζυγός μας τη βιάζει». Ένας τοπικός δικαστής ακύρωσε το γάμο.

ΟΙ νύφες-παιδιά είναι συχνά θύματα ενδοοικογενειακής βίας. Τους δημιουργούνται σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα. Τα ποσοστά αυτοκτονιών μεταξύ των γυναικών είναι πολύ υψηλότερα σε περιοχές με υψηλό ποσοστό παιδικού γάμου από ό,τι σε άλλα μέρη του Ιράν. Πολλές από τις παιδικές νύφες το “σκάνε” από το σπίτι. Υποφέρουν επίσης από πολλά προβλήματα υγείας που σχετίζονται με τις σεξουαλικές σχέσεις και τον εξαναγκασμό του σώματος του κοριτσιού να αναλάβει έναν ρόλο για τον οποίο δεν είναι ακόμα ώριμο.

Την υιοθέτηση της θανατικής ποινής για βιαστές παιδιών ενέκρινε σε έκτακτη συνεδρίασή του το υπουργικό συμβούλιο της Ινδίας, εν μέσω της κατακραυγής που προκάλεσαν στην κοινή γνώμης σειρά περιστατικών με δράστες άτομα της υψηλής κοινωνίας.

Η αλλαγή αυτή στον ποινικό κώδικα της χώρας θα αφορά σε περιστατικά βιασμών με θύματα άτομα ηλικίας μικρότερης των 12 ετών .

Πρόσφατα, ο ομαδικός βιασμός και η παρεπόμενη δολοφονία ενός 8χρονου κοριτσιού προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριών σε εθνικό επίπεδο και η κυβέρνηση αντιμετωπίζει σφοδρή κριτική πως δεν πράττει όλα όσα πρέπει προκειμένου να αποτρέψει τέτοια περιστατικά σεξουαλικής κακοποίησης, κυρίως όταν σε αυτά θύματα είναι ανήλικα παιδιά.

Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός ότι στην Ινδία η ποινή του θανάτου προβλέπεται για μία σειρά αδικημάτων όχι όμως και για το βιασμό παιδιών.

Μόνο το 2016 στη χώρα κατεγράφησαν 19.000 τέτοιου είδους περιστατικά, δηλαδή πάνω από 50 τη μέρα.

Στην ίδια συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου αποφασίστηκε, επιπλέον, η αύξηση των ποινών για περιπτώσεις βιασμού γυναικών  ή κοριτσιών ηλικίας κάτω των 16 ετών. Με βάση πληροφορίες του Reuters, σε γνώση του οποίου περιήλθε αντίγραφο της απόφασης, αυτή δεν περιλαμβάνει κάποια ιδιαίτερη πρόβλεψη για αντίστοιχα περιστατικά βιασμών αγοριών ή ανδρών.

Ένας παιδεραστής που θέλησε να ταξιδέψει σε άλλες χώρες για να κάνει σεξ με παιδιά δεν θα μπορεί να κάνει πλέον ταξίδια στο εξωτερικό.

Ο Jason Leonard, έχει περιγραφεί από τους αστυνομικούς ως «ένας από τους πιο επικίνδυνους» καταχωρημένους σεξουαλικούς παραβάτες στη χώρα, σύμφωνα με το Rossendale Free Press .

Ο 37χρονος, από το Haslingden του Lancashire, παραδέχθηκε ότι επιθυμούσε την ελευθερία του για να ταξιδέψει σε μια χώρα όπου το όριο ηλικίας για συναινετική συνεύρεση με νέους είναι χαμηλότερο, ώστε να μπορεί να έχει σεξουαλικές σχέσεις με έφηβους, σύμφωνα με το δικαστήριο.

Η αστυνομία δήλωσε ότι ο Leonard τους είπε κατά την ακρόασή του ότι η “ιδανική” σύντροφός του, θα ήταν ηλικίας μεταξύ 12 και 14 ετών.

Ένας δικαστής άκουσε τον Leonard να ισχυρίζεται ότι οι παιδεραστές στο Ηνωμένο Βασίλειο «διώκονται» όπως «οι ομοφυλόφιλοι πριν από 40 χρόνια και οι Εβραίοι στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο».

Ωστόσο, θα μπορεί να του χορηγηθεί άδεια για να ταξιδέψει στο εξωτερικό μόνο εάν έχει έγγραφο από την αστυνομία που να το επιτρέπει.

Ο Leonard φυλακίστηκε για 32 μήνες το 2013 για κατοχή 251 ανήθικων εικόνων παιδιών και διανομή αυτών στο διαδίκτυο.

Ο 37χρονος κατηγορείται για σεξουαλικά αδικήματα με τη χρήση του διαδικτύου, ωστόσο η αστυνομία του Lancashire δήλωσε ότι ο περιορισμός χρήσης του ίντερνετ δεν αρκεί, γι’ αυτό έλαβε πρόσθετα μέτρα που εμποδίζουν τον Leonard να έχει οποιαδήποτε επαφή με παιδί κάτω των 16 ετών χωρίς επίβλεψη και χωρίς τη ρητή άδεια γονέα / κηδεμόνα ή των κοινωνικών υπηρεσιών, ενώ δεν του επιτρέπεται να ταξιδεύει εκτός του Ηνωμένου Βασιλείου χωρίς προηγούμενη γραπτή άδεια του αρχηγού της αστυνομίας της περιοχής στην οποία ζει.

Ο Leonard ισχυρίστηκε ότι η νέα ποινή του ήταν “εντελώς δυσανάλογη” με τα αδικήματά του.

Ο αστυνομικός Andrew Ashworth, ο οποίος διαχειρίζεται περισσότερους από 90 εγγεγραμμένους σεξουαλικούς παραβάτες στο Lancashire, δήλωσε στην ακρόαση του δικαστηρίου ότι ο Leonard είναι “ένας από τους πιο επικίνδυνους παιδεραστές που είχε συναντήσει”.

“Ο κ. Leonard είναι μοναδικός. Στα δέκα χρόνια που ασκώ αυτό το επάγγελμα δεν έχω συναντήσει ποτέ σεξουαλικό δράστη ο οποίος να μην αναγνωρίζει τα λάθη του. Είναι εξαιρετικά επικίνδυνος.”

“Ο κ. Leonard εξέφρασε την επιθυμία του να εγκαταλείψει τη χώρα επειδή η αστυνομία, το δικαστικό σώμα και η κυβέρνηση στη χώρα αυτή διώκουν παιδεραστές.”

“Είναι πολύ αρνητικός και ανένδοτος με αυτή την ποινή.”

“Τη συγκρίνει με την αντιμετώπιση των ομοφυλοφίλων πριν από 40 χρόνια.”

“Πιστεύει ότι με την πάροδο του χρόνου η παιδεραστία θα γίνει δεκτή όπως είναι και η ομοφυλοφιλία σήμερα.”

“Έχει εκφράσει την επιθυμία να μετακομίσει σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Θέλει να πάει στην Ολλανδία, τη Γαλλία, την Ισπανία και την Ιταλία επειδή πιστεύει ότι εκεί το όριο ηλικίας για σεξουαλικές επαφές είναι μικρότερο.”

Η δίκη ανέφερε ότι ο Leonard παρακολουθεί ενήλικη πορνογραφία “με προσανατολισμό στα παιδιά” με “μοντέλα ντυμένα μαζορέτες ή που φορούν σχολικές στολές”.

Όταν ο δικαστής Ashworth ρώτησε τον Leonard τον Μάρτιο ποια ηλικία είναι ιδανική για σεξουαλική δραστηριότητα, εκείνος απάντησε ότι «εάν ένα παιδί είναι αρκετά μεγάλο για να μιλήσει, σημαίνει ότι είναι αρκετά μεγάλο για να κάνει σεξ».

Ο Ashworth πρόσθεσε: “Ο Leonard έχει αποδεχτεί ότι η μητέρα του, με την οποία έχει στενή σχέση, είναι ένας παράγοντας που τον κρατά πίσω.”

“Έχει δηλώσει ότι όταν πεθάνει ή όταν ξεπεράσει τα 80 της, τότε θα πάει στο εξωτερικό για να αναζητήσει παιδιά. Για μένα η μόνη κοινωνική επιρροή στη ζωή του αυτή τη στιγμή είναι η μητέρα του.”

Ο Stuart Kaufman, ο οποίος εκπροσωπεί τον Leonard, λέει πως τα περιοριστικά μέτρα που επέβαλαν στον πελάτη του είναι “δυσανάλογα” των πράξεών του.

“Ο κ. Leonard είπε ότι θα συμμορφώνεται πάντοτε με τους νόμους της εκάστοτε χώρας στην οποία ζει,” είπε ο δικηγόρος του κατηγορούμενου.

“Εάν η ηλικία συγκατάθεσης είναι τα 15 έτη στην Ταϊλάνδη τότε θα συμμορφωθεί με αυτόν τον νόμο.”

“Δεν υπάρχει τίποτα στο αρχείο του κ. Leonard που να αποδεικνύει ότι είχε ποτέ σεξουαλική δραστηριότητα με παιδί. Το του αδίκημα είναι η κατοχή παιδικής πορνογραφίας.”

“Δεν έχει υπάρξει καμία αλλαγή στη συμπεριφορά του κ. Leonard από τη στιγμή που του επέβαλαν τα περιοριστικά μέτρα, το 2013.”

Η δικαστής Sara Dodd απέρριψε την έκκληση του Leonard για άρση των μέτρων αυτών και δήλωσε ότι δεν πρέπει να υπάρχουν ελαφρύνσεις ποινών ή περιοριστικών μέτρων όταν πρόκειται για παιδεραστία.

Τον γνώρισα σε κοινή παρέα τις απόκριες του 2008. Ήταν πολύ όμορφος, είχε πλάκα και με προσέγγισε πολύ χαριτωμένα. Μου άρεσε. Πολύ. Αρχίσαμε να βρισκόμαστε. Κάναμε περιστασιακά σεξ, δεν είχαμε κάτι “σοβαρό” που λένε και οι κηνσορες. Κάποια στιγμή κι ενώ είχαμε να συναντηθούμε κάνα δυο βδομάδες, βρέθηκαμε στο ίδιο μαγαζί γιατί έπαιζαν κοινοί γνωστοί. Πήγα να χαιρετίσω, ήταν μεθυσμένος κι άρχισε να με βρίζει από το πουθενά. Δεν είχε μεσολαβήσει τίποτα απολύτως. Σοκαριστηκα, έφυγα και αποφάσισα να μην ξανασχοληθω. Ακολούθησε ένα μπαράζ από χιλιάδες τηλεφωνήματα για μέρες, που δεν τα σηκωνα.

Της Άννας Μάλλιαρου

Ήταν Ιούλιος. 23 Ιουλίου 2008.

Πήγα σπίτι του. Ήταν μεθυσμένος και έγινε γρήγορα εριστικός. Σηκώθηκα να φύγω, πήγε να με φιλήσει, του είπα ότι δεν θέλω, θέλω να πάω σπίτι μου. Μου είπε “δεν παίζει, εγώ σήμερα θα γαμησω”. Πήγα προς την πόρτα, με έπιασε από πίσω και άρχισε να με χτυπάει. Όσο αντιστεκομουν τόσο αγριευε. Με βίασε. Όταν τελείωσε με κλώτσησε και μου είπε “φύγε καριολα, ειμαι πρωινός, θέλω να κοιμηθώ”. Ένιωθα σχεδόν ανακούφιση που ζούσα. Έφτασα στην πόρτα και ήταν κλειδωμένη. Τα κλειδιά δεν ήταν πάνω. Νομίζω εκεί απασφαλισα, τρελάθηκα, ήμουν παγιδευμενη, ένιωσα οτι θα με σκότωνε. Άρχισα να ουρλιάζω, μου πέταξε γελώντας τα κλειδιά που τα είχε κρύψει σε ένα συρτάρι. Βγήκα στον δρόμο με σκισμένα ρούχα, ήταν ερημιά, μέχρι να βρω ταξί θυμάμαι δεν συνάντησα ούτε σκύλο. Έκλαιγα ασταμάτητα με λυγμούς. Ο ταρίφας ειμαι σίγουρη ότι θα με θυμάται για όλη του τη ζωή. Ήρθα σπίτι κι έκανα μπάνιο με μανία, όπως βλέπεις στις ταινίες. Ένιωθα ότι μπορούσα να το έχω προβλέψει. Ότι μπορούσα να το έχω αποτρέψει. Ότι είχα δείγματα και ότι φταίω που πήγα. Ντροπή παραδόξως δεν ένιωσα, ούτε τότε, ούτε μετά.

Καταγγελία δεν έκανα ποτέ. Δεν ξέρω αν μετανιώνω. Μέχρι εκεί μπορούσα. Μέχρι εκεί άντεχα τότε. Δεν θα απολογηθω για αυτό σε κανέναν μαλακα με υψωμένο δάχτυλο. Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος. Το είδα όλο στα προσεχώς. Την επιχείρηση – διαπόμπευση. Τα “τι δουλειά είχες σπίτι του”. Τα “έλα που δεν ήθελες, τότε γιατί πήγες”. Ηθελα μόνο να το αφήσω πίσω. Να πάω παρακάτω.

Μίλησα σε όλους μου τους φίλους σχεδόν αμέσως. Οι άντρες αντέδρασαν αμήχανα και ενοχικά, κάπως σαν να ντρέπονταν για το φύλο τους. Μια “φίλη” που θεωρούσα και κοντινή μου τότε, (γιατί έχω και “εξαιρετικο” κριτήριο ενίοτε), μου είπε “νταξει έφταιγες κι εσύ βέβαια που πήγες, τώρα ξέχνα το, πες ότι ήταν ένα κακό σεξ…”. Ο βιασμός δεν είναι σεξ. Και όχι δεν έφταιγα. Και όχι δεν το ξέχασα. Μαλακισμένη.

Οι κοντινοί μου άνθρωποι ξέρουν. Είχα στήριξη, πήρα πολλή αγάπη από τους δικούς μου ανθρώπους, ένιωσα ασφάλεια ξανά. Ένας πρώην μου, που το έμαθε τον έψαχνε να τον βρει να του σπάσει κυριολεκτικά τα πόδια, του είχε γίνει σχεδόν εμμονή, ένιωθε ότι έφταιγε κι αυτός μόνο και μόνο γιατί ήταν άντρας. Αλλά εγώ δεν ήθελα να λερωσω τα χέρια μου, καμία εκδίκηση δεν θα με έκανε να νιώσω καλύτερα. Καμία εκδίκηση δεν θα ισοφαριζε αυτό που είχε συμβεί. Ήθελα μόνο να πάω παρακάτω. Και πήγα. Με τραυματα, με πληγές, με κουσουρια, αλλά πήγα.

Δεν νιώθω μίσος πια, δεν νιώθω τίποτα. Ούτε φόβο νιώθω. Δεν ξέρω αν αυτό είναι νίκη ή ήττα, νιώθω μόνο τυχερή που επιβίωσα. Γιατί αλλες δεν τα κατάφεραν. Να μην είστε σιχαματα, να μην κατηγορείτε τα θύματα. Άλλη αντέχει να μιλήσει, άλλη δεν θα βρει ποτέ το κουράγιο. Καμία ωστόσο δεν θα ξεχάσει. Ποτέ.

Πηγή: singleparent.gr

Γεια σας,ας πουμε οτι με λενε Αντωνια..
Εδω και τρεις μερες ειμαι σαν ζομπι και δεν μπορω να μιλησω σε κανεναν…
Αλλα ας παρουμε τα πραγματα απο την αρχη…

Ειμαι 29 χρονων,παντρεμενη εδω και 10 χρονια και εχω μια κορη 9 χρονων… Καθε σεζον εδω και 6 χρονια φευγουμε με τον αντρα μου και παμε για δουλεια σε ενα νησι…
Φετο λοιπον εγινε και παλι το ιδιο..

Ηρθαμε σε αυτο το νησι και ξεκινησαμε να δουλευουμε. Ο αντρας μου κανει εξαντλητικα ωραρια και λειπει ολη την ημερα,ερχεται αργα την νυχτα στο σπιτι…Εγω δουλευω 8 ωρο και απο το απογευμα και μετα ειμαι ελευθερη.. Η σχεση με τον αντρα μου τον τελευταιο ενα χρονο δεν ειναι και η καλυτερη.. Υπαρχει πολυ ενταση,τσακωμοι και νευρα..
Ομως παρ’ολα αυτα υπαρχει και απειρη αγαπη και απο εμενα και απο εκεινον..
Αυτη την περιοδο ειμαστε καπως απομακρυσμενοι μιας κι εκεινος λειπει ολη την ημερα στην δουλεια κι εγω μενω μονη απο την ωρα που σχολαω…

Οι φιλοι εδω στο νησι ειναι πολυυυ ελαχιστοι,μεσω λοιπον καποιου κοινου γνωστου ετυχε να γνωρισω τον Νικο,απο την πρωτη στιγμη κολλησαμε αφου ειχαμε πολλα κοινα ενδιαφεροντα και σχεδον ιδιο τροπο σκεψης. Ανταλλαξαμε τηλεφωνα και αρχισαμε να βρισκομαστε και να κανουμε παρεα.Με επαιρνε καθε μερα τηλεφωνο και οταν τελειωνα την δουλεια συναντιομασταν και περνουσαμε τον χρονο μας μαζι ομορφα και ευχαριστα..Πηγαιναμε βολτες με το αυτοκινητο,πηγαιναμε για καφε ,για φαγητο,καναμε πλακα μεταξυ μας ,μιλουσαμε για θεματα σοβαρα…Καθε μερα αυτο το μοτιβο…Ηταν ενας πολυ καλος φιλος και μια πολυ ομορφη παρεα για μενα..Ποτε δεν μου περασε απο το μυαλο τιποτα παραπανω ,κατι πιο πονηρο..

Μεχρι που ενα βραδυ πηγα σπιτι του,χτυπησα την πορτα…Μου ανοιξε,με επιασε απο το χερι χωρις να πει κουβεντα..Με οδηγησε στο δωματιο του κρατωντας μου το χερι(εκει καθομαστα συνηθως και πιναμε τον καφε μας και παιζαμε με το laptop)καθισαμε στο κρεβατι και εκεινος ξαπλωσε,εγω καθιστη στο κρεβατι προσπαθουσα να καταλαβω τι γινετε,μεχρι που με τραβαει προς το μερος του με βαζει να ξαπλωσω διπλα του,με σκεπαζει με την κουβερτα και με παίρνει αγκαλια..

Εγω γυριζω και του λεω αστειευοντας: “Τι εγινε Νικο?Θα την πεσουμε για υπνο?” Δεν μου απαντησε,δεν μου ειπε τιποτα. Ετσι μειναμε σιωπηλοι για μερικα λεπτα..
Μετα απο λιγο αρχισε να με χαιδευει στα μαλλια ,στο προσωπο ,στα μπρατσα… Και παλι δεν πηγε το μυαλο μου στο πονηρο..Σκεφτηκα πως ηταν down ψυχολογικα…Μεχρι που συνεχισε και οδηγουσε σιγα σιγα το χερι του σε ερωτογενεις ζωνες..Εκει κομπλαρα .. Αναρωτιομουν , ειναι αυτο που φανταζομαι?? Του λεω,Νικο τι κανεις??Παλι σιωπη…παλι δεν μου μιλησε ..

Αρχισε να με φιλαει στον λαιμο και συνεχισε να με φιλαει στο μπουστο..Προσπαθουσα να τον σταματησω, του το ελεγα ξανα και ξανα,Νικο σταματα,Νικο σταματο το σε παρακαλω… Το μονο που ειπε ηταν εγω σε παρακαλω και συνεχισε αυτο που ειχε αρχισει..Ανεβηκε πανω μου και συνεχισε να με φιλαει..Οσο συνεχιζε τοσο του ελεγα ,οχι,σταματα,Νικο σε παρακαλω σταματα…Εγω του φωναζα να σταματησει κι εκεινος εβγαζε το παντελονι του καθως με φιλουσε. Προσπαθουσα να τον διωξω απο πανω μου αλλα δεν μπορουσα ,μπηκε μεσα μου αφου ειχε βγαλει και το δικο μου παντελονι και γω ακομα φωναζα να σταματησει…

Καποια στιγμη σταματησα εγω… Δεν μιλουσα ,δεν αντιδρουσα ,δεν κουνιομουν καν.. Απλα περιμενα να τελειωσει..Οταν τελειωσε σηκωθηκα αμεσως,ντυθηκα πηρα τα πραγματα μου κι εφυγα σαν χαμενη κλαιγοντας..Απο εκεινο το βραδυ με παίρνει 50 τηλεφωνα την ημερα και δεν απανταω σε κανενα..Απο εκεινη την στιγμη ζω στην κολαση.

Απο την μια εχω απιστευτες τυψεις για τον αντρα μου,απο την αλλη σκεφτομαι πως θα επρεπε να τον εχω κανει να σταματησει,επρεπε να ειχα βρει τον τροπο..Ντρεπομαι τρομερα για ολο αυτο…Απο την μια θελω να μιλησω στον αντρα μου αλλα ξερω πως αν κανω κατι τετοιο θα τον χασω..Ειμαι σαν χαμενη..Νιωθω πως μερα με την μερα τρελλαίνομαι…

Πειτε μου τι να κανω;

Αντωνία