Οι ηγέτες των χωρών της Ευρωμεσογειακής συνόδου κορυφής, όπως ανέφεραν διπλωματικές πηγές του Ελιζέ, θα συζητήσουν το θέμα και θα υπάρξει σαφής καταδίκη για τις προκλήσεις της Άγκυρας

Οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων των εννιά κρατών της νότιας Ευρώπης, που θα συναντηθούν μεθαύριο Παρασκευή, στο Αλικάντε της Ισπανίας,θα εκφράσουν τη στήριξη τους στην Ελλάδα έναντι των απειλών που δέχεται από την Τουρκία, ανέφεραν σήμερα από το Παρίσι διπλωματικές πηγές της προεδρίας της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Όπως ανέφεραν, το θέμα των τουρκικών απειλών κατά της Ελλάδας θα συζητηθεί στο δείπνο εργασίας που θα έχουν, μετά το πέρας των εργασιών της Ευρωμεσογειακής συνόδου κορυφής, οι αρχηγοί κρατών και κυβερνήσεων της Ισπανίας, της Γαλλίας, της Ιταλίας, της Πορτογαλίας, της Κύπρου, της Μάλτας, της Σλοβενίας, της Κροατίας και της Ελλάδας.

Παρόντες θα είναι επίσης ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Σαρλ Μισέλ και η πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα Φον ντέρ Λάιεν.

Η τελευταία Ευρωμεσογειακή σύνοδος κορυφής, με τη συμμετοχή όλων των χωρών της Μεσογείου,ευρωπαϊκών και μη, είχε γίνει το 2015 στην Ισπανία, ενώ η τελευταία σύνοδος κορυφής των κρατών μελών της ΕΕ της νότιας Ευρώπης είχε φιλοξενηθεί πέρσι στην Αθήνα.

Νέο παραλήρημα Ακάρ: Κακομαθημένο παιδί και κακός γείτονας η Ελλάδα

Παραληρηματική επίθεση στην Ελλάδα για άλλη μια φορά εξαπέλυσε ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Χουλουσί Ακάρ, σε μία περίοδο προφανούς κλιμάκωσης της ρητορικής κατά της Αθήνας.

«Η Ελλάδα αποτελεί το πιο ξεκάθαρο παράδειγμα της κακής γειτονίας. Δυστυχώς συνεχίζουν με προβοκατόρικες ενέργειες και ρητορική και συνεχίζει επίσης την επεκτατική και επιθετική πολιτική» τόνισε ο Ακάρ, που κατηγόρησε την Αθήνα ότι «αυξάνει την ένταση και με θράσος κατηγορεί την Τουρκία. Αυτό είναι υποκρισία, είναι διπρόσωπη στάση. Αυτός ο κακός γείτονας που με κάθε ευκαιρία μας κατηγορεί στους άλλους τηρεί εχθρική στάση απέναντι μας».

«Κακομαθημένο παιδί»

Μάλιστα ο Ακάρ αποκάλεσε την Ελλάδα ως «κακομαθημένο παιδί». «Βάζουν στην άκρη τις Συνθήκες Λωζάνης και Παρισίων και συσσωρεύουν όπλα στα νησιά με αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς. Με την πρόκληση κάποιων και δυστυχώς με τη συνεννόηση της ΕΕ, ανέλαβε τον ρόλο ενός κακομαθημένου παιδιού, τροφοδότησε την αστάθεια στην περιοχή με πρωτόγνωρες, παράλογες και υπερβολικές απαιτήσεις και πρακτικές και σπατάλησε τους πόρους των ανθρώπων της σε μια μάταιη προσπάθεια αγοράς όπλων, μόνο και μόνο από ανησυχία για το πολιτικό τους μέλλον μέλλον», πρόσθεσε.

Παράλληλα, ο Τούρκος υπουργός είπε ότι η Ελλάδα«επεκτάθηκε τρεις φορές σε επτά στάδια από την ημέρα της ίδρυσής της, μπήκε κάτω από τη μύτη μας, κατηγορώντας την Τουρκία για επεκτατισμό και μιλάει με μεγάλη αλαζονεία για “Νεο-οθωμανική πολιτική”, δημιουργούν πλασματικές συμμαχίες και παραχωρεί τα εδάφη της, και μετά κρύβεται πίσω από τους άλλους και επιχειρεί να μας δείξει πυγμή. Αφαιρεί τα δικαιώματά της τουρκικής μειονότητας τους και αγνοώντας την τουρκική ύπαρξη, προσπαθεί να τους εκφοβίσει με πολιτικές αφομοίωσης και πιέσεις, διαπράττοντας συνειδητή γενοκτονία ταυτότητας».

Ζήτησε αυστηρές κυρώσεις κατά της Ελλάδας

Παράλληλα, ο Ακάρ επανέλαβε τις κατηγορίες περί συνεργασίας της Αθήνας με τρομοκρατικές οργανώσεις και για το προσφυγικό. «Όλοι με ευφυΐα και συνείδηση κατανοούν το αληθινό πρόσωπο και τις προθέσεις εκείνων που σκοτώνουν και μετά μιλούν για ανθρώπινα δικαιώματα με αδίστακτο τρόπο», είπε.

«Η μάστιγα των αθώων ανθρώπων στηρίζεται στους Έλληνες πολιτικούς. Όπως δήλωσε και ο πρόεδρός μας, οι διεθνείς θεσμοί θα πρέπει να επιβάλουν αυστηρές κυρώσεις στην Ελλάδα που έχει μετατρέψει το Αιγαίο σε νεκροταφείο προσφύγων και να πουν «σταματήστε» σε αυτά τα εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας», υπογράμμισε, επαναλαμβάνοντας τις θέσεις του Ερντογάν στον ΟΗΕ.

«Μπορεί να ξέχασαν ποια ήταν η μοίρα τους»

Στο παραλήρημά του, ο Ακάρ άφησε υπόνοιες δια της ιστορίας, για τη μικρασιατική καταστροφή, στο όνομα της καλής γειτονίας.

«Αυτοί οι υποκριτές δεν παίρνουν μαθήματα από την ιστορία. Μπορεί να ξέχασαν ποια ήταν η μοίρα τους όταν έστειλαν τα παιδιά τους σε αυτές τις χώρες πριν από 100 χρόνια με ενθουσιασμό για περιπέτεια, αλλά μπορεί να ξέχασαν ότι κάποιοι λάτρεις της περιπέτειας άφησαν την τελευταία τους πνοή στην κρεμάλα, αλλά ας σας το θυμίσουμε στο όνομα της καλής γειτονίας. Συνειδητοποιήστε τη σοβαρότητα αυτής της δουλειάς. Σταματήστε να πηγαίνετε με λάθος δρόμο. Αποφύγετε τις προβοκάτσιες που θα προκαλέσουν καταστροφή. Μην κατεβείτε στο πηγάδι με το σχοινί κάποιου άλλου», είπε.

O Θανάσης Σαβαΐδης, 33 χρονών σήμερα, έχει γεννηθεί, μεγαλώσει και ζήσει έως τα 22 του χρόνια στην Αθήνα. Όμως, η αγαπημένη του περίοδος κάθε χρόνο ήταν η καλοκαιρινή και πασχαλινή επίσκεψη στο χωριό καταγωγής του στο Τρίστενο Ζαγορίου.

Ο Θανάσης Σαβαΐδης μίλησε στο Travel.gr για την καθημερινότητά του στο Τρίστενο Ζαγορίου

«Μάλλον ήρθα πρώτη φορά στην κοιλιά της μητέρας μου, ήταν έγκυος την εποχή που ανακαινίζαμε το σπίτι», λέει στο Travel.gr. Πριν περίπου 12 χρόνια, στο αποκορύφωμα της ελληνικής κρίσης, πήρε την απόφαση να εγκατασταθεί μόνιμα εκεί. «Είχα τελειώσει το στρατιωτικό μου, είχα βγάλει επαγγελματικά διπλώματα για οδηγός αλλά όπου πήγαινα να ζητήσω δουλειά απαιτούσαν προϋπηρεσία, δούλευα ως σερβιτόρος σε ένα catering που φαλίρισε. Μετά πήγα σε συγγενείς στην Αμερική με την προοπτική να δουλέψω σε εστιατόριο που είχαν εκεί. Δεν μου άρεσε. Πήρα την απόφαση να εγκατασταθώ μόνιμα στο χωριό. Ούτως ή άλλως, ήταν το αγαπημένο μου μέρος από μικρό παιδί. Υπήρχε ένα σπίτι σε καλή κατάσταση, δεν είχα λόγο να το πολυσκεφτώ. Αρχικά έκανα διάφορες δουλειές και μαστορέματα. Πριν 6 χρόνια κατάφερα να πάρω την άδεια να λειτουργήσω το κοινοτικό καφενείο.

Ο Θανάσης επένδυσε αρκετά χρήματα και κυρίως προσωπική εργασία και κατάφερε να κάνει το καφενείο-ταβέρνα σημείο αναφοράς για το χωριό των όχι παραπάνω από 30 μόνιμων κατοίκων τον χειμώνα.

«Μπορεί να ακούγονται λίγοι αλλά στην περιοχή υπάρχουν και ακόμα μικρότερα χωριά με μονοψήφιο αριθμό κατοίκων» σημειώνει. Η πιο κλασική ερώτηση που ακούει από φίλους στην Αθήνα ή ανθρώπους που γνωρίζει τυχαία είναι αν έχει μετανιώσει για την επιλογή του: «Είμαι πια 12 χρόνια εδώ, αν είχα μετανιώσει δεν θα με βλέπατε στο καφενείο».

Άλλωστε, η δουλειά και το μεράκι φαίνονται και στον απλό αλλά πεντακάθαρο και προσεγμένο χώρο όπως και στις γεύσεις που δοκιμάσαμε.

Το Τρίστενο βρίσκεται στο ανατολικό Ζαγόρι. Τα χωριά εκεί δεν έχουν την τουριστική ανάπτυξη άλλων Ζαγοροχωρίων. Ένας λόγος γι’ αυτό είναι ότι τα σπίτια δεν έχουν τα στοιχεία παραδοσιακής αρχιτεκτονικής που συναντάς σε χωριά όπως το Πάπιγκο.

«Το χωριό μας υπέστη μεγάλες καταστροφές από τους Γερμανούς στη διάρκεια της Κατοχής, καθώς και στον Εμφύλιο. Γι’ αυτό και βλέπεις τα σπίτια εδώ να μην είναι πετρόχτιστα αλλά νεότερη κατασκευής» εξηγεί.

«Παρόλα αυτά, αξίζει να επισκεφθεί κανείς όλα τα χωριά, το καθένα έχει τη δική του ομορφιά. Να διαμείνει σε έναν από τους ωραίους ξενώνες που υπάρχουν στο Φλαμπουράρι ή στηΔολιανή. Να κάνει πεζοπορία στο Epirus Trail. Να επισκεφτεί τη λιμνούλα με τα νούφαρα κοντά στο χωριό μας. Να επισκεφτεί την ιστορικήΜονή Θεοτόκου Βουτσάς με τη σπουδαία αρχιτεκτονική η οποία περιβάλλεται από ένα δασώδες τοπίο και να δοκιμάσει τις λαχανόπιτες της περιοχής» προσθέτει ο κ. Θανάσης Σαβαΐδης συμπληρώνοντας ότι «η λαχανόπιτα δεν είναι πίτα με λάχανο. Εδώ λέμε λάχανα όλα τα ζαρζαβατικά και τα χορταρικά. Επιπλέον, αξίζει να δοκιμάσει κανείς τα πεντανόστιμα κρεατικά όπως και τους ντόπιους γίγαντες».

Πάντως και το ίδιο το Τρίστενο είναι πανέμορφο, με τον πέτρινο νερόμυλο, τα πολλά νερά και τα μικρά γεφυράκια να λειτουργούν «αντισταθμιστικά» για την έλλειψη παραδοσιακής αρχιτεκτονικής που συναντά κανείς σε άλλες πλευρές των Ζαγοροχωρίων.

«Πρέπει να είσαι συμφιλιωμένος με τη μοναξιά»

Ο Θανάσης Σαβαΐδης, όπως και οι άλλοι κάτοικοι στα χωριά της περιοχής, προετοιμάζονται για «τον δύσκολο χειμώνα» που ακούν στα ΜΜΕ. «Προσωπικά ανησυχώ, επειδή μου λένε να ανησυχώ. Είμαι προετοιμασμένος όπως κάθε χειμώνα. Έχω τα ξύλα μου, έχω τον κήπο μου, ούτως ή άλλως η ζωή στα χωριά είναι λιγότερο εξαρτημένη από τις καθημερινές αγορές, έχει μεγαλύτερη αυτάρκεια».

Θα πρότεινε σε κάποιον άλλον να ακολουθήσει το παράδειγμα του; τον ρωτήσαμε.

«Εξαρτάται. Καταρχάς, πρέπει να σου αρέσει η φύση. Εμένα αυτό ήταν το βασικό του μου κίνητρο. Να είμαι κοντά στη φύση. Ειδικά αν μιλάμε για ένα τόσο μικρό μέρος. Επίσης, πρέπει να είσαι συμφιλιωμένος με τη μοναξιά. Δεν μιλάω μόνο για τη δυσκολία του να βρεις πχ. σύντροφο. Μπορεί να περάσεις μέρες και να μην έχεις να μιλήσεις με κανέναν άνθρωπο. Επίσης, είναι δεδομένο ότι ένας άνθρωπος που αποφασίζει να μείνει σε ένα μικρό χωριό πρέπει να είναι προετοιμασμένος να για καθημερινή χειρωνακτική εργασία. Πρέπει να φροντίζεις ο ίδιος να έχεις τα ξύλα για τη θέρμανσή σου, να περιποιείσαι τον κήπο σου. Να καθαρίζεις την περίοδο της χιονόπτωσης. Να περιμένεις ότι θα χρειαστεί να κάνεις ο ίδιος επισκευές στο σπίτι, όχι για λόγους εξοικονόμησης χρημάτων αλλά επειδή θα είναι δύσκολο να βρεις μάστορα. Παρόλα αυτά, για μένα είναι παράδεισος. Πλέον όταν βρίσκομαι στην Αθήνα και βλέπω την κίνηση και τη φασαρία των αυτοκινήτων εκνευρίζομαι. Δεν θα άλλαζα με τίποτα την ησυχία, τη γαλήνη και κυρίως τη φύση του Τρίστενου».

Αποκαλυπτική είναι η ΕΔΕ που διενήργησε η Καθηγήτρια Παιδιατρικής του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Λάρισας Ιωάννα Γριβέα για τον χαμό μιας 14χρονης μαθήτριας η οποία άφησε την τελευταία της πνοή στα Επείγοντα του Νοσοκομείου Λαμίας, τον περασμένο Δεκέμβριο.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το κορίτσι έφυγε από τη ζωή απο ανακοπή, ενώ νοσούσε με covid19, περιμένοντας βοήθεια στο κοντέινερ του Γενικού Νοσοκομείου Λαμίας.

Η ΕΔΕ διατάχθηκε από τον Διοικητή της 5ης ΥΠΕ Φώτη Σερέτη και αποδίδει ευθύνες σε συγκεκριμένους γιατρούς οι οποίοι αν είχαν ενεργήσει διαφορετικά το κορίτσι θα είχε σωθεί.

Οι δικηγόροι της οικογένειας, Πάρης Παπαδάκης και Σοφία Σταυράκη, κάνουν λόγο για ανθρωποκτονία με φυσικούς αυτουργούς δύο γιατρούς, ενώ θα προκύψει υπαιτιότητα και σε άλλους, ενώ η τελευταία, αναμένεται να καταθέσει τις επόμενες ημέρες συμπληρωματική μηνυτήρια αναφορά.

Χαρακτηριστικά αναφέρει το δικηγορικό γραφείο: «Όσον αφορά τον θάνατο του μόλις 14 χρονών κοριτσιού από την Λαμία με αιτία θανάτου covid – 19, πρέπει να μάθει όλο το πανελλήνιο ότι μετά και την έκδοση της ΕΔΕ η αιτία θανάτου άλλαξε και έγινε ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ ΜΕ ΦΥΣΙΚΟΥΣ ΑΥΤΟΥΡΓΟΥΣ 2 ΙΑΤΡΟΥΣ ΤΟΥ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΛΑΜΙΑΣ ΟΙ ΟΠΟΙΟΙ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΓΝΩΣΤΟΙ ΣΥΝΤΟΜΑ!!

Μετά την κατάθεση της μήνυσης από την οικογένεια του κοριτσιού θα προκύψει υπαιτιότητα και σε άλλους ιατρούς.

Το δικηγορικό μας γραφείο μας από κοινού με την εξαίρετη συνάδελφο Λαμίας κ. Σοφία Σταυράκη με τα στοιχεία που είχαμε στην κατοχή μας φωνάζαμε από την αρχή ότι επρόκειτο για ΑΝΘΡΩΠΟΚΤΟΝΙΑ και αν οι γιατροί ασκούσαν τα καθήκοντα τους όπως έπρεπε το παιδί θα ήταν ανάμεσα μας. Το μαχαίρι στο κόκκαλο για να αποδοθούν ευθύνες έτσι ώστε κανένα παιδί να μην φεύγει έτσι άδικα..».

Πηγή: LamiaReport 

Στα εγκαίνια γνωστού μαγαζιού βρέθηκε ο Σπύρος Μπιμπίλας και παραχώρησε δηλώσεις στις τηλεοπτικές κάμερες.

Ο πρόεδρος του ΣΕΗ μίλησε ανοιχτά για την ηλικία του, ενώ αναφέρθηκε και στα αρνητικά σχόλια για το μαγιό που επέλεξε να φορά στις καλοκαιρινές του διακοπές.

Σε απόσπασμα που προβλήθηκε στην εκπομπή «Happy Day» ο Σπύρος Μπιμπίλας δήλωσε πως η κριτική δεν τον αφορά. Αντιθέτως, κάνει ό,τι εκείνος θέλει.

«Απαγορεύεται να δημοσιεύω φωτογραφίες με μαγιό; Τα σχόλια δεν με αφορούν», είπε αρχικά.

«Εγώ είμαι 67 ετών, έχω διατηρηθεί μια χαρά και θα φοράω το μαγιό που μου αρέσει. Σε όποιον δεν αρέσει, ας κάνει τα σχόλιά του», συμπλήρωσε στη συνέχεια.

Κρητικός γεννιέται κανείς ή γίνεται; Όσοι γνωρίζουν το Δημήτρη Γιπάκη σίγουρα θα απαντήσουν πως ακόμα κι αν γεννηθείς Κινέζος μπορείς να γίνεις Κρητικός και μάλιστα Κρητικός στη ψυχή κι όχι μόνο στην ταυτότητα.

Ο Yip Hoi Loungk, ήλθε από την Κίνα στην Κρήτη το 1990 για να δουλέψει ως σεφ σε κινέζικο εστιατόριο. Λάτρεψε την Κρήτη και τους ανθρώπους της και πριν 15 χρόνια θέλησε αυτά του τα συναισθήματα να τα μετουσιώσει σε πράξη. Ένιωθε πια Κρητικός και ήθελε την Κρητική του συνείδηση να μην την κουβαλά μόνο μέσα στη ψυχή του. Ζήτησε λοιπόν, να αλλάξει το όνομα του για να τιμήσει το νησί που πλέον τον φιλοξενούσε και είχε ανοίξει την αγκαλιά του για να τον βάλει μέσα σαν να ήταν εξ αίματος Κρητικός.

Ο Yip που έγινε Γιπάκης για την Κρήτη

Έτσι το οικογενειακό του όνομα Yip έγινε Γιπάκης και το αγγλικό του όνομα Jimmy, καθώς έτσι τον φώναζαν για ευκολία στην Κίνα και στους χώρους όπου εργαζόταν, έγινε Δημήτρης. Ο 57χρονος Δημήτρης ενώθηκε με τα ιερά δεσμά του γάμου με την επί 24χρόνια σύντροφο του από τις Φιλιππίνες Sherly Macolalad στο Δημαρχείο του Ηρακλείου. Και η Sherly ζει και εργάζεται στην Κρήτη και νιώθει κι εκείνη κατά κάποιο τρόπο Κρητικιά. Μάρτυρες στον πολιτικό τους γάμο, τον οποίο τέλεσε ο αντιδήμαρχος Γιώργος Καραντινός, ήταν ο Γιώργος Σβολιαντόπουλος και η σύζυγος του γνωστού αρχιτέκτονα -μηχανικού Κωστή Σχιζάκη, Ειρήνη, κοντά στην οποία εργάστηκε επί χρόνια η Sherly.

​Χαμογελαστός και προσηνής ο Δημήτρης Γιπάκης μίλησε για την αγάπη που τρέφει γι’ αυτόν τον τόπο, η οποία και τον οδήγησε σε αλλαγή ταυτότητας. Πάνε δεκαπέντε χρόνια από τότε που πήρε τη μεγάλη απόφαση και δεν το μετανιώνει παρότι πλέον οι οικονομικές δυσκολίες τον ανάγκασαν να μετακινηθεί στη Ζυρίχη της Ελβετίας, όπου εργάζεται ως σεφ σε μεγάλο εστιατόριο. Η Κρήτη ήταν και παραμένει στην καρδιά του και με την πρώτη ευκαιρία την επισκέπτεται. Μάλιστα στα σχέδια του είναι μέσα στην πενταετία να αγοράσει το δικό του σπίτι στην Κρήτη.

«Ένας άνθρωπος με ψυχή μικρού παιδιού»

Ο κουμπάρος του Γιώργος Σβολιαντόπουλος, με τον οποίο συνδέονται με μακρά φιλία, μας περιγράφει το Δημήτρη ως έναν άνθρωπο με ψυχή μικρού παιδιού, έναν άντρα σπαθί, που κρατά το λόγο του, ντρέτο, όπως λέμε εμείς στην Κρήτη. Ζώντας εξάλλου τριάντα χρόνια στο νησί δείχνει να απέκτησε και κάποιες από τις αρετές των Κρητικών αυτές που καλύτερα από το Νίκο Καζαντζάκη δεν μπορεί άλλος να περιγράψει:

«Υπάρχει και κάτι άλλο στην Κρήτη, υπάρχει κάποια φλόγα -ας την πούμε ψυχή -κάτι πιο πάνω από τη ζωή κι από το θάνατο, που είναι δύσκολο να το ορίσεις, δηλαδή, να το περιορίσεις.

Υπάρχει αυτή η περηφάνια, το πείσμα, η παλικαριά, η αψηφισιά και μαζί τους κάτι άλλο, ανέκφραστο κι αστάθμητο, που σε κάνει να χαίρεσαι που είσαι άνθρωπος, Να χαίρεσαι, μα και συνάμα να σου δίνει μεγάλη ευθύνη, διότι ενώ νοιώθεις πως έχεις χρέος να κάμεις ότι μπορείς για να σώσεις αυτό το λαό, εκείνος βλέπει την προσπάθεια σου με ειρωνεία και περιφρόνηση. Δεν έχει την ανάγκη κανενός για να σωθεί. Σώζει δε σώζεται.

Ένα μονάχα σου μένει τότε: να δοκιμάσεις να γίνεις άξιος αυτού του λαού, να κερδίσεις τη δύναμη της ψυχής, που ποτέ δεν καταδέχτηκε ν’ απατήσει τον εαυτό του ή τους άλλους και που πάντα τολμάει ν’ αντικρίζει, πρόσωπο με πρόσωπο, τη Θεά εκείνη που δεν κάνει χατίρια και δεν κάθεται στα πόδια κανενός, την αγέλαστη κι αδάκρυτη θεά, την ευθύνη».

[e-storieskritis]