Σε τουρκική λίμνη θα μετατραπούν μέχρι το 2025 το Αιγαίο, η Ανατολική Μεσόγειος και ο Εύξεινος Πόντος, ισχυρίζεται τούρκος αναλυτής, επικαλούμενος «μυστικό χάρτη» της Τουρκίας.
Κυριαρχία της Τουρκίας στο Αιγαίο, τον Εύξεινο Πόντο και την Ανατολική Μεσόγειο βλέπει μέχρι το 2025 τούρκος αναλυτής που «αποκαλύπτει» μυστικό χάρτη με τις τουρκικές κτήσεις, στις οποίες περιλαμβάνονται η Θεσσαλονίκη και η… Κριμαία.
«Αυτός ο χάρτης διέρρευσε»
Οι αναφορές αυτές έγιναν σε εκπομπή του τουρκικού τηλεοπτικού σταθμού Beyaz TV, και κατά τη διάρκεια συζήτησης ανάμεσα στον παρουσιαστή Τουρκέρ Ακιντζί (αριστερά, στη φωτογραφία επάνω) και τον τούρκο πολιτικό αναλυτή και συγγραφέα Ενγκίν Αβτζί (δεξιά).
«Τι σύνορα θα έχει η Τουρκία το 2025 και πως προβλέπεται αυτό;», ρωτάει κάποια στιγμή ο παρουσιαστής, με τον αναλυτή ν’ απαντάει: «Αυτός ο χάρτης διέρρευσε. Ορίστε κύριε!».
Και, όπως μεταδίδουν τα tourkikanea.gr, εξηγεί ότι «Η διαδικασία θα αρχίσει από τη Θεσσαλονίκη και μάλιστα θα έχουμε και δική μας ακτή απέναντι, καθώς υπάρχει μία διαδικασία επιστροφής της Κριμαίας στην Τουρκία. Η Κριμαία θα τεθεί υπό τον πλήρη έλεγχο της Τουρκίας».
Αναφέρει επίσης ότι «Η Αρμενία θα συνδεθεί πλήρως με τον τουρκικό κόσμο και ως Αρμενία θα μικρύνει».
Και συνεχίζει: «Στη Συρία αυτή τη στιγμή σχεδιάζεται να ιδρυθεί μία Τουρκμενική Δημοκρατία, γνωρίζετε πως υπάρχει συμφωνία σ’ αυτό».
«Θα αρχίσει από τη νότια Κύπρο»
Στη συνέχεια, δείχνει την Κύπρο και μετά τα νησιά του Αιγαίου. «Βλέπετε εδώ. Που θα βγούνε κύριέ μου τα πυροβόλα τύπου FIRTINA; Ορίστε, εδώ. Πρώτα θα αρχίσει από τη νότια Κύπρο», λέει.
Για να προσθέσει: «Αν δείτε την Τουρκία να παίρνει σε μία μέρα τη νότια Κύπρο, αυτά εδώ θα έχουν γίνει προ πολλού δικά μας».
Και καταλήγει: «Δηλαδή το Αιγαίο, ο Εύξεινος Πόντος και η Ανατολική Μεσόγειος θα μετατραπούν πλήρως σε μία τουρκική λίμνη, αυτός θα είναι ο χάρτης μας το 2025».
Αυτοκρατορικές… φιλοδοξίες
Σε ανάλογο ύφος αυτοκρατορικών… φιλοδοξιών, ο γνωστός τούρκος δημοσιογράφος-φερέφωνο του Ερντογάν, Ιμπραήμ Καραγκιούλ, έγραψε σε ανάρτησή του στο Twitter: «Μοσούλη, Κιρκούκ, Χαλέπι, Τζεραμπλούς, Αφρίν, Ρόδος, Χίος, Λέσβος…».
Συγκλονίζουν τα ευρήματα της ιατροδικαστικής εξέτασης των θυμάτων και του δράστη στο χθεσινό διπλό φονικό στο χωριό Λεκάνη της Καβάλας.
Σοκάρουν τα νέα στοιχεία σχετικά με την φρικιαστική γυναικοκτονία και παιδοκτονία στην Καβάλα.
Η φρικτή διπλή δολοφονία θα μείνει ανεξίτηλη στις μνήμες των κατοίκων της Λεκάνης, καθώς τα όσα συνέβησαν στο μικρό χωριό της Καβάλας δεν το χωράει ανθρώπινος νους.
Όσα βλέπουν το φως της δημοσιότητας προκαλούν ανατριχίλα. Ο 56χρονος, σύμφωνα με την ιατροδικαστική έκθεση, αποφάσισε να σκοτώσει το μωρό μπροστά στα μάτια του και έπειτα να στρέψει την καραμπίνα στην 31χρονη μητέρα, προτού βάλει τέλος στη ζωή του.
Η ιατροδικαστική εξέταση της 31χρονης γυναίκας, του έντεκα μηνών μωρού και του 56χρονου κτηνοτρόφου ολοκληρώθηκε σήμερα το μεσημέρι και φέρνει στο φως τις τελευταίες τραγικές στιγμές των θυμάτων και του δράστη.
Όπως αναφέρει ο ιατροδικαστής της υπόθεσης, Νίκος Κιφνίδης, στη Voria.gr, η συγκεκριμένη υπόθεση ήταν πολύ σκληρή και ιδίως η ιατροδικαστική εξέταση του μόλις 11 μηνών Στέλιου. Ο δράστης φέρεται αρχικά να πυροβόλησε το μωρό, το οποίο είχε τοποθετήσει στο έδαφος, πισώπλατα και αριστερά, μπροστά στα μάτια της έντρομης μητέρας του. Το μωρό πυροβόλησε ο δράστης με το μονόκαννο όπλο του και χρησιμοποίησε σκάγια για πουλιά. Ο θάνατος του μικρού Στέλιου ήταν ακαριαίος.
Την σκότωσε με σκάγια για αγριογούρουνα
Στη συνέχεια, ο δράστης ξαναγέμισε το όπλο του και αυτή τη φορά με δράμια, δηλαδή σκάγια που σκοτώνουν αγριογούρουνα, και πυροβόλησε πάλι πισώπλατα την πρώην σύντροφό του, την Άννα. Η γυναίκα βρήκε ακαριαίο θάνατο καθώς τρυπήθηκαν τα πνευμόνια, η καρδιά της και μέρος του συκωτιού της, ουσιαστικά δηλαδή καταστράφηκε όλη η στομαχική της κοιλότητα.
Όταν τελικά ο 56χρονος δράστης έστρεψε το όπλο στην καρδιά του, η πρώτη του προσπάθεια να αυτοκτονήσει απέτυχε, καθώς φαίνεται πως γλίστρησε το όπλο από τα χέρια του. Ο 56χρονος αυτοπυρπολήθηκε πρώτα λοξά, από τα δεξιά προς τα αριστερά, με αποτέλεσμα να σπάσει μερικά πλευρά του, χωρίς όμως να προκαλέσει τον θάνατό του. Ο δράστης τότε έβαλε νέα σφαίρα στο όπλο και αυτήν τη φορά έβαλε στο στόμα του την κάννη και πυροβόλησε, με αποτέλεσμα να βρει ακαριαίο θάνατο, καθώς κατακερμάτισε τον εγκέφαλό του.
Υποχρεωτικές είναι ήδη από σήμερα, 1η Οκτωβρίου 2022, οι αντιολισθητικές αλυσίδες για όλα τα αυτοκίνητα.
Συμπέρασμα:
H τήρηση αντιολισθητικών αλυσίδων μπορεί να καταστεί υποχρεωτική μόνο όταν και εφόσον εκδοθούν αποφάσεις από τις αρμόδιες αρχές (Αστυνομικές Διευθύνσεις, Διευθύνσεις Τροχαίας, Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας), σύμφωνα με το άρθρο 52 του ΚΟΚ και με την από 14 Μαρτίου 2022 Απόφαση Υφυπουργού Μεταφορών, όταν οι καιρικές συνθήκες το επιβάλουν. Δεν έχει εκδοθεί τέτοια ειδική απόφαση από τις αρμόδιες αρχές ακόμη.
Παρά τις διευκρινίσεις του Υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών στα τέλη Σεπτεμβρίου, ορισμένες ενημερωτικές ιστοσελίδες προέβησαν την 1η Οκτωβρίου σε αναρτήσεις όπου αναφερόταν ότι «υποχρεωτικές είναι από σήμερα οι αντιολισθητικές αλυσίδες για όλα τα αυτοκίνητα». Ο ισχυρισμός αυτός είναι παραπλανητικός και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα.
Από τα σχόλια που συνοδεύουν τις αναρτήσεις γίνεται αντιληπτό ότι πολλοί χρήστες αντιλήφθηκαν ως είδηση ότι από την ημέρα εκείνη (01/10/2022) είναι ήδη υποχρεωτικό να υπάρχουν στο αυτοκίνητο οι αντιολισθητικές αλυσίδες. Διάφορα σχόλια έχουν ως αφορμή την παρατήρηση ότι οι θερμοκρασίες της ημέρας ήταν ιδιαίτεραυψηλές.
Παρά τις παραπλανητικές αναρτήσεις με το αναληθές κείμενο ή τίτλο, τα δημοσιεύματαανέφεραν εντός των κειμένων τους ότι «η τήρηση των ανωτέρω αντιολισθητικών μέσων καθίσταται υποχρεωτική μόνο όταν και εφόσον εκδοθούν αποφάσεις από τις αρμόδιες αρχές, που προβλέπουν ότι οι επικρατούσες καιρικές συνθήκες επιβάλλουν οι οδηγοί να φροντίζουν για τον εφοδιασμό των οχημάτων που οδηγούν με κατάλληλα αντιολισθητικά μέσα».
1. Σκοπός της απόφασης αυτής είναι η διασφάλιση της οδικής κυκλοφορίας και ασφάλειας των αυτοκινήτων οχημάτων σε χιονισμένο ή παγωμένο οδικό δίκτυο.
2. Για την επίτευξη του σκοπού αυτού επιβάλλεται στους ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων όλων των κατηγοριών, η υποχρέωση εφοδιασμού των οχημάτων τους με αντιολισθητικές αλυσίδες ή άλλα ανάλογα αντιολισθητικά μέσα (…) και εφόσον το όχημα δεν φέρει ειδικά ελαστικά (…).
3. Η ως άνω υποχρέωση αφορά τη χρονική περίοδο από Οκτώβριο έως και Απρίλιο κάθε έτους σε εθνικό ή περιφερειακό επίπεδο της χώρας και αναφέρεται σε αποφάσεις που λαμβάνονται σύμφωνα με την παρ. 2 του άρθρου 52 του ν. 2696/1999 «Κύρωση του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας» (Α΄ 57) και όταν οι επικρατούσες συνθήκες το επιβάλουν.
4. Οι οδηγοί των οχημάτων επιβάλλεται:
α. να φροντίζουν για τον εφοδιασμότων οχημάτων που οδηγούν με κατάλληλα αντιολισθητικά εφόσον το όχημα κυκλοφορεί σε περιοχές οι οποίες αναφέρονται στις αποφάσεις της παρ. 3. (…)
Με τη σειρά του, το άρθρο 52 του ΚΟΚ ορίζει, μεταξύ άλλων, τα εξής:
Τα μέτρα [για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας] λαμβάνονται με αποφάσεις των κατά τόπους αρμοδίων Περιφερειακών Αστυνομικών Διευθύνσεων ή Διευθύνσεων Τροχαίας, όταν αυτά αφορούν:
α) Τους αυτοκινητόδρομους, τις οδούς ταχείας κυκλοφορίας και το εθνικό οδικό δίκτυο της
χώρας, τις παρακαμπτήριες οδούς αυτών και αυτές που τα επηρεάζουν (…).
Επιπροσθέτως, από το Υπουργείο Μεταφορών και Υποδομών εκδόθηκε στις 29/09/2022 (δηλαδή πριν τις αναρτήσεις αυτές) αναλυτικό Δελτίο Τύπου με θέμα: «Διευκρινίσεις σχετικά με τη χρήση αντιολισθητικών αλυσίδων», στο οποίο αναφέρονταν τα εξής σχετικά:
Ενόψει της έναρξης της περιόδου για την υποχρεωτική χρήση αντιολισθητικών μέσων στα οχήματα κατά τη χρονική περίοδο από τον Οκτώβριο έως και τον Απρίλιο κάθε έτους, σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, το Υπουργείο Υποδομών και Μεταφορών, παρέχει τις κάτωθι διευκρινίσεις.
Με βάση τη σχετική Απόφαση του Υφυπουργού Υποδομών και Μεταφορών, αρμόδιου για τις Μεταφορές κ. Μιχάλη Παπαδόπουλου, επιβάλλεται στους ιδιοκτήτες των αυτοκινήτων όλων των κατηγοριών η υποχρέωση εφοδιασμού των οχημάτων τους με αντιολισθητικές αλυσίδες, ή άλλα ανάλογα αντιολισθητικά μέσα, όπως χιονοκουβέρτες ελαστικών και χιονολάστιχα (που φέρουν την ειδική σήμανση του «αλπικού» συμβόλου με την ένδειξη M+S).
Η τήρηση των ανωτέρω αντιολισθητικών μέσων καθίσταται υποχρεωτική μόνο όταν και εφόσον εκδοθούν αποφάσεις από τις αρμόδιες αρχές (Αστυνομικές Διευθύνσεις, Διευθύνσεις Τροχαίας, Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας), σύμφωνα με το άρθρο 52 του Κώδικά Οδικής Κυκλοφορίας, που προβλέπει [ενν. προβλέπουν] ότι οι επικρατούσες καιρικές συνθήκες επιβάλλουν οι οδηγοί να φροντίζουν για τον εφοδιασμό των οχημάτων που οδηγούν με κατάλληλα αντιολισθητικά μέσα.
Συνεπώς, όταν οι κλιματολογικές συνθήκες δεν το απαιτούν, και εφόσον δεν έχουν εκδοθεί σχετικές αποφάσεις από τις παραπάνω αρμόδιες αρχές, οι οδηγοί δεν έχουν την υποχρέωση να φέρουν τα αντιολισθητικά μέσα στα οχήματα τους.
Από τα παραπάνω νομοθετικά δεδομένα, και ιδίως μετά τη σχετική διευκρίνιση εκ μέρους του αρμόδιου Υπουργείου, καθίσταται σαφές ότι δεν αληθεύει η φράση «υποχρεωτικές είναι από σήμερα 01/10/2022 οι αντιολισθητικές αλυσίδες για όλα τα αυτοκίνητα». Υποχρεωτική μπορεί να είναι (κατόπιν της δυνατότητας που θεσπίζεται από την Υπουργική Απόφαση) η τήρηση αλυσίδων στο όχημα μόνον αν έχει εκδοθεί, επιπροσθέτως, απόφαση για συγκεκριμένο τόπο και χρόνο από αρμόδια κατά τόπο αρχή. Δεν έγινε δημόσια γνωστή η έκδοση τέτοιας απόφασης για την 01/10/2022 ή τις επόμενες ημέρες έως τη συγγραφή του άρθρου (03/10/2022).
Από Οκτώβριο έως και Απρίλιο είναι δυνατόν, πλέον, να επιβάλλεται ένα μέτρο υποχρεωτικών αλυσίδων. Δεν δημιουργήθηκε εκ των προτέρων πανελλαδική, καθημερινή υποχρέωση για τήρηση αλυσίδων από 01/10/2022 – 30/04/2023. Με άλλα λόγια, είναι μία περίοδος κατά την οποία μπορεί να ανακύψει η σχετική υποχρεωτικότητα, η οποία μπορεί να «ενεργοποιείται» με πρόσθετη απόφαση από τις αρμόδιες αρχές, επί καιρικών συνθηκών που το επιτάσσουν.
Συμπέρασμα
Δεν είναι ακριβές πως είναι υποχρεωτικές ήδη από 1η Οκτωβρίου 2022 οι αντιολισθητικές αλυσίδες για όλα τα αυτοκίνητα στην Ελλάδα. H τήρηση αντιολισθητικών αλυσίδων και αντίστοιχων μέσων μπορεί να καταστεί υποχρεωτική μόνο όταν και εφόσον εκδοθούν αποφάσεις από τις αρμόδιες αρχές (Αστυνομικές Διευθύνσεις, Διευθύνσεις Τροχαίας, Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας), σύμφωνα με το άρθρο 52 του ΚΟΚ και με την από 14 Μαρτίου 2022 Απόφαση Υφυπουργού Μεταφορών, όταν οι καιρικές συνθήκες το επιβάλουν. Δεν έχει εκδοθεί τέτοια ειδική απόφαση από τις αρμόδιες αρχές ακόμη.
Ο Σταμάτης Κόκοτας έφυγε σήμερα από την ζωή στα 85 του, όμως, το πάθος του για το τραγούδι, η αγάπη του για το κοινό και ο έρωτας του κοινού μαζί του, οι θρυλικές του φαβορίτες, το πλατύ του χαμόγελο παραμένουν αναλλοίωτα για πάντα.
Γράφει η Έπη Τρίμη
Γεννήθηκε στην περιοχή του Ζωγράφου στις 23 Μαρτίου 1937 ενώ σήμερα κατοικεί στο Φάληρο. Είναι δηλωμένος φίλαθλος του Παναθηναϊκού ενώ ασχολήθηκε, επίσης, με το μηχανοκίνητο αθλητισμό.Ο πατέρας του ήταν γιατρός και η μητέρα τραπεζικός. Εκείνον τον κέρδισε το τραγούδι. Ο ίδιος είχε πει σχετικά: ” Μια κιθάρα που μου χάρισε η μητέρα μου στα 14 με ξεμυάλισε, μετά πήρα μέρος στο Τρίο Μπραζίλ. Πήγα στο Παρίσι να σπουδάσω ιατρική, όπως ήθελε η οικογένεια, όμως εκεί άρχισα το τραγούδι σε καμπαρέ”.Ο Κόκοτας πέρα από την σπουδαία καριέρα έχει κάνει δύο γάμους, έχει τρία παιδιά και δύο εγγόνια ενώ απολαμβάνει τον ρόλο του παππού.
Ό,τι τραγούδησα έγινε σουξέ
Ο Σταμάτης Κόκοτας είχε σημαντική δισκογραφική παρουσία κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1960 και 1970, οπότε και συνεργάστηκε με ορισμένους από τους σημαντικότερους Έλληνες συνθέτες της εποχής, όπως ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Δήμος Μούτσης, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Γιώργος Χατζηνάσιος, ο Γιάννης Σπανός, ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Αντώνης Κατινάρης, ο Χάρης Λυμπερόπουλος, ο Βαγγέλης Πιτσιλαδής, ο Λυκούργος Μαρκέας, ο Ανδρέας Καραγιαννόπουλος κ.α. Χαρακτηριστικό του γνώρισμα είναι οι μακριές φαβορίτες του. Ο γιος του, Δημήτρης, είναι επίσης τραγουδιστής.
Πενήντα τρία χρόνια καριέρας αν μετρήσουμε από το 1966, όταν ξεπρόβαλε με τη βοήθεια του Σταύρου Ξαρχάκου, σαν το νέο αστέρι. Αν προσθέσουμε και τα χρόνια που ήταν στο Παρίσι, είναι περισσότερα, αλλά αποφεύγει να τα μετρήσει.
Μου άρεσε το αυτοκίνητο, η ταχύτητα, έπαιξα όσο ήθελα, τώρα ούτε το καβαλάω
Ο Σταμάτης είχε ακριβά χόμπι και πολλά πολυτελή αυτοκίνητα. Αλλά όχι συμπεριφορά σταρ. Οι φωτογραφίες του ως οδηγού αγώνων φιγουράριζαν στα πρωτοσέλιδα. Ο ίδιος είχε πει: “Μου άρεσε το αυτοκίνητο, η ταχύτητα, έπαιξα όσο ήθελα, τώρα ούτε το καβαλάω». Είχε, όντως, και Ρολς Ρόις; «Βέβαια είχα, την έδωσα. Και άλογα είχα. Εγώ και ο Μπάρλος. Ο Στράτος (σ.σ. Διονυσίου) ακολούθησε πολύ αργότερα. Είχε κάτι λίγα”. Έμεινε κάτι απ’ όλα αυτά, αποταμίευσε; «Εντάξει καλά είμαστε, υπάρχουν χειρότερα για να μην αναφέρω τα κατώτατα» είχε αποκαλύψει σε συνέντευξή του.
Ο Σταμάτης Κόκοτας είχε επίσης μοιραστεί με το κοινό κάποια πράγματα για τον εαυτό του στο Παρίσι λέγοντας: “Εκανα και πολλή τηλεόραση. Δίπλα σε μεγάλους σαν τον Αζναβούρ, τον Ζιλμπέρ Μπεκό κ.ά. Αλλά και στην Ιταλία με τον Τζιάνι Μοράντι. Έλειψα οκτώ χρόνια. Η δουλειά πήγαινε πολύ καλά, ήμουν πανευτυχής, ήθελα να μείνω. Αλλά ο Σταύρος Ξαρχάκος, στον οποίο οφείλω πολλά, με είδε εκεί και μου πρότεινε να γυρίσω στην Ελλάδα. Στη Γαλλία βρήκα και τον Μίκη. Έπειτα στην Ελλάδα ήταν να τραγουδήσω ένα έργο του, τελικά το είπε μια άλλη κυρία. Το μπαμ έγινε πράγματι το 1966 με τον Σταύρο και το “Ένα μεσημέρι”. Έπειτα το “Ονειρο απατηλό” του Καλδάρα και πόσα ακόμη”.
Σκέφτομαι να πουλήσω τη Lamborghini του Ωνάση
Την πρόθεση του να πουλήσει τη Lamborghini Miura που του δώρισε ο Αριστοτέλης Ωνάσης είχε εκφράσει Σταμάτης Κόκοτας το 2013 λέγοντας:”Δεν έχω καθόλου αναμνήσεις από το δώρο αυτό”.
Ο Ωνάσης μου είχε αδυναμία
“Ο Αρίστος με ξεχώριζε και η Μαρία μού έλεγε “τι γλυκά που τραγουδάς Σταμάτη”. Με τη Μαρία δεν ήταν εύκολο να μιλήσει κάποιος, δεν συζητούσαμε πολύ, λίγα πράγματα. Της χάρισα όμως έξι long play δικά μου τα οποία άκουγε κάθε βράδυ, όταν ήθελε να ξεκουραστεί. Χάρηκα που είχα την τύχη να γνωρίσω μια τέτοια κυρία. Ο μεγάλος Ωνάσης δεν κοιμόταν πολύ. Επέστρεφα από το μαγαζί το πρωί και έπειτα από δύο ώρες ύπνου, ερχόταν ο οδηγός του κάτω από το σπίτι μου και μου έλεγε “σήκω, το αφεντικό είπε να πάμε στον Σκορπιό”. Ξέρεις, με ελικόπτερο και τα σχετικά. Ήταν εξαιρετικός ο Αρίστος. “Σταματάκη, όλα καλά;” έλεγε. ΄Η με ρωτούσε: “Τον Αλέξανδρο πώς τον βλέπεις, οδηγεί καλά;». Ασ’ τα να μην τα θυμάμαι. Με πειράζει… είχε πει σε συνέντευξή του ο Σταμάτης Κόκοτας. Μάλιστα ο Σταμάτης Κόκοτας είχε αποκαλύψει ένα περιστατικό στα “Δειλινά” λέγοντας: Ένα βράδυ ο Αριστοτέλης Ωνάσης διασκέδαζε με τη σύζυγό του Τζάκι Κένεντι Ωνάση και κέρασε όλο το μαγαζί σαμπάνιες. Και έγινε το έλα να δεις! Όλο το μαγαζί! Χίλια άτομα”.
Γίναμε καλοί φίλοι με τη Μαρία Κάλλας
Την Μαρία την Κάλλας την γνώρισα στο τραπέζι ενός μαγαζιού που τραγουδούσα, την έφερε ο Αρίστος να μου την γνωρίσει.Την αγάπησα πολύ, γίναμε καλοί φίλοι. Μου έλεγε «que dulce chanteur». Κι επειδή μου άρεσε εμένα αυτό που μου έλεγε της χάρισα έξι long play που ηχογράφησα. «Τις ελεύθερες ώρες που δεν έχεις να ασχοληθείς με κάτι, βάλε αν θες να ακούσεις αυτά» είχε πει ο Κόκοτας.
Έδιναν εκατομμύρια στον Σταμάτη Κόκοτα για να ξυρίσει τις φαβορίτες του
Ο Σταμάτης Κόκοτας είχε πει σχετικά: “Οι φαβορίτες μου είναι το σήμα κατατεθέν μου. Ένας που θέλει να κάνει διαφήμιση για ένα ξυραφάκι, τα 50 εκατ. δεν είναι τίποτα για να ξυρίσω τις φαβορίτες μου, αλλά εμένα δεν με ενδιαφέρει. Τον έστειλα από εκεί που ήρθε”…
Δεν υπάρχουν λόγια για να περιγράψει κανείς τα όσα συνέβησαν στη Λεκάνη Καβάλας και τα οποία έχουν προκαλέσει σοκ στο πανελλήνιο.
Η άγρια δολοφονία της 31χρονης Άννας Κρουζ και του γιου της, του μόλις 10 μηνών Στέλιου (μόλις πριν ένα μήνα είχε βαφτιστεί), από τον 56χρονο πρώην σύντροφό της, ο οποίος στη συνέχεια αυτοκτόνησε, μοιάζει με αρχαία τραγωδία.
Οι πληροφορίες που έρχονται στο φως είναι η μια πιο ανατριχιαστική από την άλλη. Σύμφωνα με τον ΑΝΤ1, τα πρώτα ευρήματα από τον τόπο του εγκλήματος, ένα μαντρί, δείχνουν το εξής ανατριχιαστικό: Ότι ο κτηνοτρόφος πυροβόλησε πισώπλατα και από πολύ κοντά, πρώτα το παιδί του και στη συνέχεια την πρώην σύντροφό του…
Advertisements
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η μητέρα της Άννας έχει ζητήσει οι κηδείες της κόρης της και του εγγονού της να γίνουν στη Γερμανία, ενώ περισσότερα στοιχεία για τις συνθήκες της άγριας δολοφονίας, θα γίνουν γνωστά το Σάββατο, όταν και θα ολοκληρωθεί στην Κομοτηνή η νεκροψία-νεκροτομή.
Πως γνωρίστηκε η Άννα με τον δολοφόνο της
Η 31χρονη κοπέλα (γεννημένη στη βορειοδυτική Γερμανία με πατέρα Γερμανό), η οποία είχε σπουδάσει (γραφίστρια και φωτογράφος) στη Γερμανία και τις ΗΠΑ, αποφάσισε να επιστρέψει στη γενέτειρα της μητέρας της στη Λεκάνη, για την πτυχιακή της εργασία πάνω στις ζωές των ανθρώπων του χωριού.
Στην έρευνά της για το εικονογραφημένο αυτό βιβλίο, γνώρισε τον Χαράλαμπο, τον κτηνοτρόφο που έμελλε να της στερήσει τόσο άνανδρα τη ζωή και ο οποίος δεν σεβάστηκε ούτε καν το μωρό παιδί του, το οποίο εκτέλεσε εν ψυχρώ.
Έγραφε τότε η Άννα για τον Χαράλαμπο στην εργασία της:
«Ο Λάμπης είναι 51 ετών και στην τρίτη γενιά βοσκών προβάτων και κατσικιών. Είναι μόνος του υπεύθυνος για πάνω από 1.000 ζώα, 20 σκυλιά και τις 2 γάτες του. Όλοι ακούν διαφορετικές φωνητικές εντολές. Το πρωί διανέμει σχεδόν 300 κιλά ζωοτροφών σε κάνιστρα των 5 λίτρων για να γεμίσουν οι τροφοδοσίες. Υπάρχουν τόσα πολλά ζώα που πρέπει να χωρίσει τη διαδικασία διατροφής σε δύο ομάδες. Από τον Μάρτιο μέχρι τον Σεπτέμβριο γίνεται το άρμεγμα, για να παραχθεί το νόστιμο πρόβειο και κατσικίσιο τυρί. Ο χειμώνας μπορεί να είναι δύσκολος στα βουνά: κάτω από τους μείον 20 βαθμούς και το χιόνι μέχρι το γόνατο. Ο Λάμπης δεν έχει μία μέρα ελεύθερη όλο το έτος. Πρέπει να πάει στα ζώα καθημερινά. Με το που έχουν φάει τα ζώα αρπάζει την τσάντα του. Όταν ανοίγει τις πόρτες, αρχίζουν να τρέχουν οι κατσίκες. Χαρακτηριστικοί ήχοι του ποιμενικού ήχου κατευθύνουν τα ζώα στην προγραμματισμένη κατεύθυνση. Πηγαίνει στα βουνά. Από εκεί έχετε θέα στη θάλασσα πανοραμική. Το βουνό, το οποίο απολαμβάνει πεζοπορία με τις κατσίκες του, έχει ύψος 1100 μέτρα. Την ημέρα διανύει λοιπόν περίπου 1.000 μέτρα σε υψόμετρο περίπου 30 χιλιόμετρα».
«Τοξική σχέση είχε με αυτόν»
Σύμφωνα με το Star, η μητέρα της Άννας, η οποία τελεί υπό σοκ από τα όσα έχουν συμβεί, είπε στην κόρη της:
«Της είπα “Άννα, πώς έμπλεξες μ’ αυτόν, πώς μπόρεσες και έμπλεξες μ’ αυτόν. Λέει “Μαμά, μου έπιασε το χέρι και με πήγε βόλτα στο βουνό” και της έλεγε γλυκά λόγια. Τώρα στο τέλος, μου λέει “μαμά αυτό δεν ήταν αγάπη”, μετά το κατάλαβε. Τοξική σχέση είχε με αυτόν».
Πέθανε τα ξημερώματα του Σαββάτου ο μεγάλος λαϊκός τραγουδιστής Σταμάτης Κόκοτας σε ηλικία 85 ετών.
Ο Σταμάτης Κόκοτας νοσηλευόταν στο νοσοκομείο Ασκπληπιείο της Βούλας. Τα τελευταία τέσσερα χρόνια έδινε μάχη με τον καρκίνο, ωστόσο σήμερα τα ξημερώματα κατέληξε έπειτα από ραγδαία επιδείνωση της υγείας του.
Γεννήθηκε το 1937 ενώ στα 60’s και τα 70’s είχε σημαντική παρουσία στην ελληνική δισκογραφία καθώς συνεργάστηκε με σπουδαίους δημιουργούς όπως ο Σταύρος Ξαρχάκος, ο Δήμος Μούτσης, ο Απόστολος Καλδάρας, ο Γιώργος Χατζηνάσιος, ο Γιάννης Σπανός, ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Αντώνης Κατινάρης, ο Χάρης Λυμπερόπουλος, ο Βαγγέλης Πιτσιλαδής, ο Λυκούργος Μαρκέας, ο Ανδρέας Καραγιαννόπουλος κ.ά.
Ο Σταμάτης Κόκοτας άφησε πίσω του μία σημαντική παρακαταθήκη με τα τραγούδια του. Το «Όνειρο απατηλό» και το «γιε μου» είναι μερικά από τα σπουδαία του τραγούδια που αγαπήθηκαν από γενιές ολόκληρες Ελλήνων και Ελληνίδων.
Σε κοίταξα την ώρα που σου άφησα τα παιδιά την προηγούμενη Παρασκευή, την πρώτη φορά που τα είδες μετά από ένα μήνα και για ακόμα μία φορά είδα το απόλυτο κενό στα μάτια σου, το ίδιο κενό που πάντα έβλεπα, το ίδιο που προσπάθησα να γεμίσω με την αγάπη μου και τα παιδιά μας.
Άκουσα τη βραχνιασμένη σου φωνή το προηγούμενο βράδυ που με πήρες τηλέφωνο. Ξέρω ότι καπνίζεις πάρα πολύ. Επίσης ξέρω ότι κοιμόσουν όλη μέρα επειδή νιώθεις άρρωστος. Κατάλαβα ότι είσαι στη χειρότερη φάση της ζωής σου και ότι δεν θα μπορούσες να είσαι συνεπής στις υποχρεώσεις σου απέναντι στα παιδιά μας.
Ήταν γνώριμη η εικόνα σου. Έτσι ήσουν κάθε Σαββατοκύριακο εδώ και χρόνια. Ένιωσα το στομάχι μου να βουλιάζει καθώς έπρεπε να κάνω την καρδιά μου πέτρα και να σου αφήσω τα παιδιά μας. Εκείνη τη στιγμή ένιωσα τις αναμνήσεις να με πλημμυρίζουν.
Σου χαμογέλασα και σου είπα ότι όλα ήταν καλά. Προσποιήθηκα ότι δεν πρόσεξα τα χάλια σου και σε ρώτησα αν αισθάνεσαι καλά. Μου είπες ότι ήσουν καλά, αλλά εγώ άλλα έβλεπα. Δεν είσαι καλά και χάνεις τις σημαντικότερες στιγμές από τις ζωές των παιδιών σου.
Υποτίθεται ότι είσαι ένας άντρας που τα παιδιά σου πρέπει να κοιτάζουν και να θαυμάζουν, ο άντρας εκείνος στον οποίο θα θέλουν να μοιάσουν μεγαλώνοντας, εκείνος που θα τα μάθει πώς να γίνουν οι ίδιοι άντρες, ένας άνθρωπος στον οποίο θα μπορούν να βασιστούν, αλλά δεν είσαι.
Τα παιδιά σου σε αγαπούν πολύ. Έχουν μάτια μόνο για σένα. Σε εμπιστεύονται αλλά στην κατάσταση που είσαι δεν μπορείς να τους μάθεις τίποτα και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να στηριχθούν σε σένα.
Το ίδιο βράδυ λίγο αφού σου άφησα τα παιδιά και έφυγα μου έστειλες μήνυμα: «Ξέρω ότι δεν σε ενδιαφέρει να ακούσεις αυτό που θέλω να σου πω και πιθανότατα κάποια στιγμή να το χρησιμοποιήσεις εναντίον μου, αλλά αυτή την εποχή δεν είμαι και στα καλύτερα μου. Κάνω συνέχεια εμετούς και ιδρώνω πολύ. Έχω αρχίσει και φοβάμαι. Και αν απορείς, όχι. Δεν πίνω».
Λες ψέματα και το ξέρω. Είμαι σίγουρη ότι το προηγούμενο βράδυ ήπιες όπως είχες πιει πολλές άλλες φορές. Δεν ήταν η πρώτη φορά ούτε η τελευταία. Το είχα δει να συμβαίνει δεκάδες φορές.
Για να είμαι ειλικρινής ανακουφίστηκα που μου έστειλες μήνυμα. Δεν με ενδιέφεραν τα ψέματά σου ούτε το γεγονός ότι δεν τολμούσες να παραδεχτείς την αλήθεια. Ανακουφίστηκα γιατί γύρισα και πήρα τα παιδιά μου πίσω στο σπίτι τους. Σ’ ευχαριστώ που τουλάχιστον παραδέχτηκες ότι δεν ήσουν καλά και δεν μπορούσες να τα κρατήσεις εκείνο το βράδυ και ας μην παραδέχτηκες τον πραγματικό λόγο.
Δεν είμαι πλέον θυμωμένη μαζί σου, τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που ήμουν παλαιότερα. Πλέον λυπάμαι για σένα. Σε λυπάμαι και με πικραίνει που σε βλέπω έτσι. Στενοχωριέμαι για την κατάστασή σου και πιο πολύ λυπάμαι εκείνους που πιστεύουν τα ψέματά σου και τις κολακείες σου. Εύχομαι τα πράγματα να ήταν διαφορετικά, αλλά δεν μπορώ να κάνω κάτι παρά μόνο να σε αφήσω να προχωρήσεις στο δρόμο που επέλεξες.
Με ενοχλούσε που ευχόμουν να με πάρεις τηλέφωνο και να μου πεις να έρθω να πάρω τα παιδιά και να που το έκανες.
Όσο εσύ πίνεις σαν να μην υπάρχει αύριο και κοντεύεις να ξεχάσεις ότι έχεις δύο παιδιά που σε έχουν ανάγκη, εγώ ζω το δικό μου δράμα. Όσο εσύ φτιάχνεις δικαιολογίες για να μην τα βλέπεις, εγώ τους φτιάχνω αναμνήσεις. Την ώρα που εσύ κοιμάσαι μετά από ατελείωτο πιώμα, εγώ αγκαλιάζω τα παιδιά μας και προσπαθώ να τα καθησυχάσω. Την ώρα που εσύ κάνεις εφήμερες σχέσεις της μιας βραδιάς εγώ χτίζω πραγματικές σχέσεις που θα διαρκέσουν μια ζωή.
Εσύ φτιάχνεις δικαιολογίες, εγώ αναμνήσεις. Αυτή είναι η διαφορά μας. Λείπεις. Πάντα λείπεις. Αντί να εκμεταλλευτείς το χρόνο σου μαζί τους τον σπαταλάς στέλνοντας μηνύματα με αστεία πράγματα που είπαν λες και ξεχνάς ότι εγώ είμαι όλη την ώρα μαζί τους και όσα σου λένε, εγώ τα έχω ακούσει χιλιάδες φορές πριν. Τα παιδιά μας έχουν χιούμορ, το ξέρω. Θα εκπλαγείς από το πόσα γνωρίζουν. Είναι πανέξυπνα. Εγώ τους έμαθα όλα όσα γνωρίζουν. Θα εκπλαγείς όταν τα δεις να αγκαλιάζουν και να αγαπούν το ένα το άλλο. Είναι πολύ γλυκά παιδάκια. Εγώ τους έμαθα να αγαπούν. Τη στιγμή που εσύ φέρεσαι εγωιστικά και αγαπάς μόνο τον εαυτό σου, χαμένος εντελώς, έχεις χάσει κάθε τους στιγμή.
Ήξερες ότι ο μεγάλος μας γιος λατρεύει τις κούνιες και θέλει να τον σπρώχνω όσο πιο ψηλά μπορώ αρκεί να είμαι μπροστά του για να βλέπει το πρόσωπό μου; Ήξερες ότι ο μικρός μας γιος αγαπά κι αυτός τις κούνιες αλλά δεν θέλει να τον σπρώχνω δυνατά γιατί φοβάται; Δεν έχεις ιδέα. Δεν ξέρεις ούτε το αγαπημένο τους φαγητό ούτε πώς ντύνονται, ούτε ποια παιχνίδια τους αρέσει να παίζουν. Δεν ξέρεις καν ότι αγαπούν το χορό. Δεν ξέρεις ότι ο μικρός μας γιος κρύβεται όταν ντρέπεται ούτε ότι ο μεγάλος είναι άριστος μαθητής. Αγνοείς ότι τους αρέσει το ποδόσφαιρο και ότι είναι πολύ καλοί σε αυτό.
Πιθανότατα μεγαλώνοντας να μην είσαι εδώ να τους δεις να παίζουν σε κάποιο παιχνίδι, εγώ όμως θα είμαι στις κερκίδες και θα φωνάζω και για τους δυο μας. Θα είμαι εκεί ώστε να έχουν κάποιον δικό τους να δουν όταν θα ψάχνουν με τα ματάκια τους.
Δεν μπορώ να έχω απαιτήσεις από σένα. Έχασες όλες τους τις σημαντικές στιγμές. Η κατάστασή σου δεν σου επιτρέπει να τους δώσεις σημαντικά μαθήματα ζωής γιατί μέσα σου είσαι ακόμα ένα μικρό χαμένο αγόρι.
Όταν γεννήθηκαν ο κόσμος μου άλλαξε ενώ ο δικός σου έμεινε ίδιος. Έχασες την ομορφιά αυτών που δημιουργήσαμε μαζί και το βάθος του ρόλου σου. Ποτέ δεν ήθελες πραγματικά να γίνεις πατέρας αλλά έγινες και τώρα λείπεις.
Δεν είμαι πλέον θυμωμένη μαζί σου. Απλά σε λυπάμαι.
Εγώ αυτό το “ζώον”… Αυτό το “βλήμα”… Αυτό το πρόβατο που έκανε μπεεεεεε… Αυτή που δεν ήξερε να βγάλει ένα χαρτονόμισμα από ένα ΑΤΜ (γιατί ποιος μου έδειξε άλλωστε;) Αυτή που ήθελε να βγάλει δίπλωμα οδήγησης (και μετά από μάχη τα κατάφερε και έβγαλε όχι μόνο για αυτοκίνητο αλλά και για μηχανή)… Αυτό το ζώον θαυμάστε κόσμε ήμουν εγώ κάποτε! Που δεν είχα που την κεφαλή κλιναι… Και όμως!
Χωρίς βοήθεια από πουθενά, χωρίς δουλειά, χωρίς σπίτι, με 2 μικρά παιδιά παρέα που τα πήρα από κει μέσα για να μην δέχονται άλλη σωματική και ψυχολογική βία…
Για να σταματήσει το παιδί μου να ακούει ξανά και ξανά το ίδιο τροπάριο “είσαι βλακας, ηλιθιος, ζώον…”
Το μικρό ήταν μωρό ακόμα τότε, δεν πρόλαβε να δει πολλά πολλά από κει μέσα.
Και όμως τα θυμάται ΌΛΑ!
Μα πως την ρωτάω καμιά φορά? Ήσουν μόνο 2.5 χρόνων παιδάκι… Και όμως τα θυμάται, όλα τα θυμάται!
Και τη λεκτική βία και τη μέρα που με σαπιζε στο ξύλο…
Από κει και πέρα αποφάσισα για τη ζωή μου και των παιδιών μου…
Οι επιλογές ήταν η κάθεσαι και τα υπομένεις όλα αυτά (γιατί με είχε κάνει να πιστεύω πως τα αξιζα και με το παραπάνω), ή τον σκοτώνεις, ή σε σκοτώνει ή θα σε βάλει στο τρελοκομείο…
Για μένα αυτή ήταν η ωμή πραγματικότητα τότε.
Και πήρα την απόφαση να φύγω, όχι αμέσως όμως.
Έπρεπε πρώτα να αυτονομηθω.
Μετα από ομηρικους καυγάδες έβγαλα δίπλωμα οδήγησης, μετά πήρα ένα μικρό μηχανάκι για να μπορώ να μετακινουμαι μόνη μου, μετά βρήκα δουλειά, μετά μάζευα χρημματάκια για να νοικιάσω ένα σπιτάκι και να κινήσω διαδικασίες διαζυγίου…
Μεσα σε ένα χρόνο τα είχα καταφέρει!
Με συστηματική προσπάθεια, τίποτα δεν μου χαρίστηκε!
Τα πλήρωσα όλα, τα ρέστα τα χαρίζω…
Αν με ρωτάς για το σήμερα, το σήμερα το δικό μου είναι σχετικά “καλό” θα μπορούσα να σου πω… Τα παιδιά μεγάλωσαν πια, δεν έχω να φοβάμαι κάτι! Οτι έγινε έγινε, έτσι έπρεπε να γίνουν τα πράγματα στη δική μου τη ζωή, προκειμένου να αφυπνιστω εγώ… Πρόσφατα πήγα και σε ένα επαλ και τελείωσα τη νοσηλευτική που πάντα ήθελα! Με άριστα παρακαλώ και βαθμό 19,8 εγώ αυτό το βόδι! Ξέρεις πολλά “ζώα” εκεί έξω που να τα έχουν καταφέρει τόσο καλά στη ζωή τους? Εγώ ξέρω…
Μέχρι κάποια στιγμή δεν ήξερα κανέναν , όταν έπαθα μετά έμαθα ότι είμαστε πραγματικά πολλοί εκεί έξω που βιώνουμε κάτι παρόμοιο…
Στο χέρι μας είναι να τα δεχόμαστε, αλλά είναι και στο πόδι μας να σουτάρουμε ότι δεν μας αρέσει…
Σας ευχαριστώ πολύ!
Νερά έχει κρατήσει ο ποδηλατόδρομος στη Πάτρα στην Όθωνος Αμαλίας, ως ένα πρώτο δείγμα του τι θα συμβαίνει κάθε που θα βρέχει. Όπως μπορείτε να δείτε στις φωτογραφίες που κοινοποιήθηκαν στο facebook η βροχή είχε ως αποτέλεσμα τη συσσώρευση υδάτων. Πολλών υδάτων όμως.
Η αγάπη της για τη Λεκάνη δεν ήταν καθόλου τυχαία – Εκτός από την καταγωγή, εκεί πέρασε για αρκετό διάστημα και μέρος της φοιτητικής της ζωής
Στο χωριό Λεκάνη της Καβάλας, που αποτέλεσε πριν από δέκα χρόνια θέμα για την πτυχιακή της εργασία, αμέσως μετά τις σπουδές της στο branding και την γραφιστική στο γερμανικό πανεπιστήμιο HAWK Hildesheim, έμελλε να γραφτεί και το πρόωρο τέλος της ζωής της και του μονάκριβου παιδιού της.
Η αγάπη της Άννας Δημητριάδη Κρουσέ για τη Λεκάνη δεν ήταν καθόλου τυχαία, καθώς εκτός από το γεγονός πως από το χωριό των 350 κατοίκων αντλούσε κομμάτι της οικογενειακής καταγωγής, εκεί πέρασε για αρκετό διάστημα και μέρος της φοιτητικής της ζωής.
Σύμφωνα με την σελίδα της στο διαδίκτυο annakruse.de η 31χρονη ως γραφίστρια και φωτογράφος δημιούργησε από την αρχή ένα βιβλίο αφιερωμένο στη «Λεκάνη», όπου κάτοικοι του χωριού φωτογραφήθηκαν για τις 164 σελίδες του και μίλησαν για τη ζωή τους αποκλειστικά σε εκείνη.
Η ίδια στο βιογραφικό της σημείωμα αναφέρεται συγκεκριμένα στους λόγους που την οδήγησαν στο μικρό χωριό της Καβάλας, από το οποίο έφυγε κι επέστρεψε ξανά μόνιμα: «Προκειμένου να επεκτείνω ακόμη περισσότερο το βιογραφικό μου, ολοκλήρωσα τις σπουδές μου στο branding και τη γραφιστική στο HAWK Hildesheim. Για την πτυχιακή μου εργασία πέρασα μέρος της ζωής μου σε ένα μικρό ελληνικό ορεινό χωριό. Πήγα να αναζητήσω τις ρίζες μου για ένα εικονογραφημένο βιβλίο αφιερωμένο στην Λεκάνη και τελικά ερωτεύτηκα αυτό το χωριό (και τους αιγοβοσκούς). Έτσι μάζεψα κάποια χρήματα μετά το κολέγιο και μετακόμισα στο χωριό Λεκάνη. Από εδώ εργάζομαι ανεξάρτητα ως brand designer και φωτογράφος».
Είναι η εποχή όπου η Άννα Δημητριάδη Κρουσέ θα γνωριστεί με τον 54χρονο, θα τον ερωτευτεί και θα ζήσει μαζί του μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Γι’ αυτό κι όταν έμεινε έγκυος αποφάσισε να παραμείνει στην σχέση αυτή μέχρι που ξεκίνησαν τα προβλήματα και οι πιέσεις, με αποτέλεσμα τον τραγικό σημερινό επίλογο να δολοφονηθεί από τα χέρια του εκείνη και το παιδί της.
Στο βιβλίο της για τη Λεκάνη που κυκλοφόρησε στα γερμανικά, η ίδια αναφέρει: «Η Λεκάνη είναι ένα χωριό 350 κατοίκων στη βόρεια Ελλάδα. Περιτριγυρισμένο από βουνά ύψους 1100 μέτρων και μακριά από τον τουρισμό, εδώ θα βρείτε έναν ιδιαίτερο κόσμο. Η έρευνα και η φωτογραφία μου επέτρεψαν να ανακαλύψω την ταπεινή αλλά ευτυχισμένη ζωή των κατοίκων χωρίς να γνωρίζω τη γλώσσα τους. Αν τους ανοιχτείς, μοιράζονται τη μαγεία που κουβαλάει αυτό το χωριό».
Από το 2003, η 31χρονη είχε πάθος με το design και το web και όπως αναφέρει η ίδια στα 12 χρόνια είχε δημιουργήσει το δικό της πρόγραμμα επεξεργασίας:
«Για να είμαι πιο ακριβής, δημιούργησα τον πρώτο μου ιστότοπο με Photoshop και πρόγραμμα επεξεργασίας κειμένου όταν ήμουν 12 ετών. Μετά την αποφοίτησή μου από το γυμνάσιο, έκανα πρακτική άσκηση σε ένα εργαστήριο ασπρόμαυρης φωτογραφίας στη Νέα Υόρκη. Νομίζω ότι αν θέλεις να πετύχεις κάτι νέο, πρέπει πάντα να βγαίνεις από την άνεση σου και να αντιμετωπίζεις μια καινούργια πρόκληση».
