Blog Σελίδα 7978

Βόμβα Βαρδινογιάννη: Πώς αγόρασε όλη την Εύβοια – Κίνηση ματ στην αγορά ενέργειας

0

Βαρδινογιάννης: Πώς επενδύει στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας ο βραχίονας της Motor Oil Renewable Energy.

Έχει ενισχυθεί με την απόκτηση αδειών που ανήκαν στο παρελθόν στην Quest Αιολική. Το χτίσιμο του «πράσινου» χαρτοφυλακίου και ο στόχος του 1 GW.

Με γοργά βήματα ενισχύεται το «πράσινο» χαρτοφυλάκιο της Motor Oil Renewable Energy, του βραχίονα του Ομίλου της Motor Oil στον οποίο έχουν περάσει, μεταξύ άλλων, και οι δραστηριότητες στις ΑΠΕ.

Διακηρυγμένος στόχος του Ομίλου είναι η δυναμική ανάπτυξη στις ΑΠΕ μέσω επενδύσεων που αφορούν είτε την απόκτηση λειτουργούντων αιολικών και φωτοβολταικών πάρκων, είτε αδειών καθώς βέβαια και με την αδειοδότηση και κατασκευή νέων, έτσι ώστε μεσοπρόθεσμα το χαρτοφυλάκιο του να φτάσει το 1GW συνολικής ισχύος.

Στο πλαίσιο αυτό, όπως αποκαλύπτει το newmoney, στον έλεγχο της MORE έχουν περάσει, μεταξύ άλλων και 9 άδειες για αιολικά πάρκα στην Εύβοια, συνολικής ισχύος 185,3 MW.

Όπως είναι γνωστό, σε περιοχές της Εύβοιας, λόγω του εξαιρετικού αιολικού δυναμικού, έχουν ολοκληρωθεί, βρίσκονται σε εξέλιξη ή προγραμματίζονται αντίστοιχες επενδύσεις εκατοντάδων εκατομμυρίων από εγχώριους και ξένους ισχυρούς ενεργειακούς ομίλους.

Στην προκειμένη περίπτωση, οι 9 βεβαιώσεις παραγωγού που «ανανεώθηκαν» από τη ΡΑΕ πριν λίγες ημέρες, αφορούν σε θέσεις των Δημοτικών Ενοτήτων Μαρμαρίου και Στυρέων του Δήμου Καρύστου και για αιολικά πάρκα ισχύος από 8 MW έως 46,2 MW.

Σημειώνεται ότι αυτή την περίοδο ανακοινώνονται πολλές προσφορές μεγάλων παρόχων ηλεκτρικής ενέργειας, που προσελκύουν το ενδιαφέρον καταναλωτών που θέλουν να μειώσουν τους λογαριασμούς τους. Για παράδειγμα, ο ΗΡΩΝ του ομίλου ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ προσφέρει μηδενική (!) χρέωση κιλοβατώρας σε νέους πελάτες και η Protergia του ομίλου Μυτιληναίος ξεκινά ανταγωνιστικές προσφορές. Κάντε κλικ στους αντίστοιχους συνδέσμους για να πάρετε τις προσφορές ΗΡΩΝ και Protergia χωρίς καμία δέσμευση.

Οι άδειες αυτές ανήκουν πλέον στην DMX Αιολική (με διαχειριστές τα στελέχη του Ομίλου Motor Oil, Νικόλαο Κοσμαδάκη και Ζήσιμο Μαντά), ωστόσο έχουν διαγράψει μια πολύχρονη διαδρομή.

Οι περισσότερες εκδόθηκαν την περίοδο 2011 για λογαριασμό της Quest Αιολική (του Ομίλου Quest), στη συνέχεια όμως πέρασαν στον έλεγχο της Viotia Aiolos, εταιρεία που με τη σειρά της ελεγχόταν από την EDF EN Hellas, ενώ το 2018 συμμετείχε και το αμερικανικό fund Fortress (το «παρών» στο Δ.Σ. έδινε τότε και το ελληνικής καταγωγής ανώτατο στέλεχος του Fortress, Dean Dakolias).

Η Viotia Aiolos πέρασε στη συνέχεια στον έλεγχο του Ομίλου Motor Oil (με νυν πρόεδρο του Δ.Σ. τον Βίκτωρα Παπακωνσταντίνου).

Όσον αφορά τις βεβαιώσεις παραγωγού για τα έργα στην Εύβοια, υπεβλήθησαν στη ΡΑΕ, -από τα τέλη του 2020 και τον Ιούνιο του 2021-, αιτήσεις τροποποίησης ως προς τη μεταβολή του τύπου των ανεμογεννητριών, τα όρια των γηπέδων, αλλά και την επωνυμία της κατόχου εταιρείας (από Quest Αιολική σε DMX Αιολική).

Σε κάθε περίπτωση, η MORE είναι πλέον «εξοπλισμένη» με βεβαιώσεις παραγωγού για μεγάλα αιολικά πάρκα (και) στην Εύβοια, για τα οποία βέβαια το πότε θα υλοποιηθούν θα εξαρτηθεί από τον ευρύτερο σχεδιασμό της και τις γενικότερες συνθήκες.

Βαρδινογιάννης: Το χτίσιμο του χαρτοφυλακίου

Η Motor Oil ξεκίνησε το χτίσιμο του χαρτοφυλακίου έργων ΑΠΕ, με την απόκτηση από την θυγατρική της Teforto του 85% της Στεφανέρ Ενεργειακή που διαθέτει τρία αιολικά πάρκα συνολικής παραγωγικής δυναμικότητας 9,4 MW.

Στη συνέχεια και μετά τη συγκρότηση του βραχίονα της MORE μέσω της Teforto τον Φεβρουάριο του 2020 απέκτησε το 100% των μετοχών των εταιρειών Radiant Solar Holdings LTD και Greensol Holdings LTD έναντι 13,3 εκατ. ευρώ.

Οι εταιρείες αυτές με έδρα την Κύπρο κατέχουν χαρτοφυλάκιο 12 εν λειτουργία εταιρειών – φωτοβολταϊκών πάρκων στη Βόρεια και Κεντρική Ελλάδα συνολικής δυναμικότητας 47 MW, που πριν τη μεταβίβαση ανήκαν στην οικογένεια Παπαπέτρου (Όμιλος Εγνατία).

Οι εταιρείες αυτές συγχωνεύθηκαν με απορρόφηση από την Σέλευκος Ενεργειακή.

Επιπλέον, τον Ιούλιο και τον Αύγουστο του 2020 μέσω της Teforto αποκτήθηκε το σύνολο των μετοχών των εταιρειών Αιολικό Πάρκο Κέλλας Α.Ε. και Οπούντια Οικολογική Αιολική Α.Ε. που κατέχουν δύο αιολικά πάρκα στην Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα, συνολικής αδειοδοτημένης δυναμικότητας 43 ΜW.

Επίσης, τον Οκτώβριο του 2020 η Teforto συμμετείχε στην ίδρυση της εταιρίας Wired RES A.E. που διαθέτει άδεια λειτουργίας αιολικού πάρκου δυναμικότητας 24 MW στην περιοχή Θεσπιών Βοιωτίας.

Παράλληλα, μέσω της MORE προωθούνται νέα έργα ΑΠΕ, ενώ τον περασμένο μήνα η εταιρεία έκανε την είσοδό της και στο χώρο της αποθήκευσης ενέργειας. Έτσι, σε πρώτη φάση εξασφαλίστηκαν τέσσερις άδειες παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας με χρήση συσσωρευτών αποθήκευσης, συνολικής ισχύος 170 MW σε περιοχές της Βοιωτίας, της Φωκίδας, της Ηλείας και της Φλώρινας.

Βαρδινογιάννης: Colpo grosso! Η κίνηση που του φέρνει εκατομμύρια

Αβεβαιότητες και δυσκολίες δημιουργεί το ενεργειακό κόστος στην αγορά, εκτιμήσεις για διπλασιασμό του κόστους επιδοτήσεων για νοικοκυριά και επιχειρήσεις ενόψει του δύσκολου χειμώνα

Το 2025 θα κυκλοφορούν στην Ελλάδα περισσότερα ηλεκτρικά αυτοκίνητα απ΄ό,τι υβριδικά τόνισε χθες ο γενικός διευθυντής της NRG κ. Αναστάσιος Λωσταράκος παρουσιάζοντας το σχέδιο της εταιρείας για την ανάπτυξη ενός πανελλαδικού δικτύου φόρτισης ηλεκτρικών οχημάτων με την επωνυμία incharge.

Σήμερα από τις πωλήσεις της νέας γενιάς αυτοκινήτων, το 70% είναι υβριδικά και το 5% ηλεκτρικά και ο σημαντικότερος λόγος είναι ότι δεν υπάρχει δίκτυο φόρτισης. Η θυγατρική της Motor Oil ανακοίνωσε χθες την είσοδό της στον τομέα των ταχυφορτιστών με σημείο εκκίνησης 80 σημεία φόρτισης σε όλη τη χώρα που καθημερινά αυξάνονται με στόχο να φτάσουν τα 1.000 την επόμενη διετία.

Σύμφωνα με στελέχη της, το μέλλον στην Ευρώπη δείχνει την ηλεκτροκίνηση. Τα περίπου 1,5 εκατομμύρια ηλεκτρικά αυτοκίνητα που κυκλοφορούν σήμερα θα αγγίξουν έως το 2025 τα 70 εκατομμύρια.

Στην Ελλάδα, αναμένεται μέχρι το 2030, 1 στα 3 αυτοκίνητα που πωλούνται να είναι ηλεκτρικά, ξεπερνώντας σε αριθμό τα 300.000 οχήματα.

Οι ταχυφορτιστές τoυ δικτύου incharge που παρουσίασε χθες η εταιρεία, είναι εγκατεστημένοι σε στρατηγικά σημεία των κεντρικών αυτοκινητοδρόμων, καλύπτουν το μεγαλύτερο μέρος του οδικού δικτύου και είναι ικανοί να φορτίσουν ένα ηλεκτρικό αυτοκίνητο στο 80% της δυναμικότητάς του σε λιγότερο από μισή ώρα.

Στόχος της NRG είναι να εγκαταστήσει σημεία φόρτισης σε πάνω από 100 πρατήρια έως τα τέλη του έτους, αποτελώντας ένα ολοκληρωμένο πάροχο ενέργειας που θα μπορεί να καλύψει κάθε ενεργειακή ανάγκη.

Η εταιρεία θα αναπτύξει το νέο δίκτυο αφενός μέσα από τις υποδομές των πρατηρίων καυσίμων της AVIN και της Shell αφετέρου μέσω εμπορικών συμφωνιών με αλυσίδες και επιχειρήσεις.

Τις επόμενες μέρες πρόκειται να ανακοινωθεί μία μεγάλη συμφωνία. Για την εξυπηρέτηση των χρηστών έχει δημιουργηθεί ειδική εφαρμογή η οποία προσφέρεται μέσω web αλλά και κινητών τηλεφώνων.

Βαρδινογιάννης: Με 50 ευρώ κόστος το ταξίδι από Ξάνθη – Καλαμάτα

Στις προοπτικές της ηλεκτροκίνησης αλλά και στα πλεονεκτήματα αναφέρθηκε χθες και η Γενική Γραμματέας Ενέργειας και Ορυκτού Πλούτου κ. Αλεξάνδρα Σδούκου. Όπως δήλωσε σήμερα το ταξίδι από την Καλαμάτα στην Ξάνθη κοστίζει με ένα συμβατικό όχημα σε καύσιμα 120 ευρώ. Το ίδιο ταξίδι με ένα νέας τεχνολογίας ηλεκτρικό ΙΧ κοστίζει 50 ευρώ με τις τρέχουσες τιμές. Παράλληλα υπάρχει και το περιβαλλοντικό σκέλος αφού το ένα εκλύει στην ατμόσφαιρα 240 κιλά CO2 και το άλλο 20 κιλά.

Σύμφωνα με την κ. Σδούκου τα κίνητρα των επιδοτήσεων και της φορολόγησης για την αγορά ηλεκτρικού ΙΧ έχουν προσελκύσει 7.500 χρήστες όταν στο τέλος του 2019 ήταν 700. Σε ότι αφορά την φόρτιση ο στόχος είναι να φτάσει τα 1.000 σημεία παρουσιάζοντας υπερδεκαπλασιασμό σε σχέση με το 2019 όπου δεν ξεπερνούσαν τα 80.

Το milestone της διαδρομής σύμφωνα με την Γενική Γραμματέας είναι 1 στα 3 αυτοκίνητα να είναι ηλεκτρικά ως το 2030, στόχος που στο πλαίσιο του ΕΣΕΚ δεν αποκλείεται να αναθεωρηθεί. Σύμφωνα με την κ. Σδούκου πρόσφατα η ΕΕ διπλασίασε τον στόχο της για την ηλεκτροκίνηση, κάνοντας λόγο για 3.500.000 σημεία φόρτισης ως το 2030 και 80 δις. επενδύσεις για όλες τις αναγκαίες υποδομές.

Επόμενος σταθμός για την ηλεκτροκίνηση στην Ελλάδα είναι η δημιουργία ενός επαρκούς και προσβάσιμου δικτύου υποδομών φόρτισης σε όλη την επικράτεια, project για το οποίο θα αξιοποιηθούν πόροι 80 εκατ. ευρώ από το Ταμείο Ανάκαμψης με το ρόλο του ιδιωτικού τομέα στον τομέα αυτό να είναι καταλυτικός.

Βαρδινογιάννης: Για την αγορά ενέργειας

Η ασταθής πορεία της αγοράς ενέργειας κρύβει μεγάλη αβεβαιότητα, σύμφωνα με τον κ. Λωσταράκο και οφείλεται εν πολλοίς στις τιμές του φυσικού αερίου.

Όπως είπε, η έκβαση αυτή της μάχης θα κριθεί από την πορεία του Nord Stream 2 και την δυνατότητα της ΕΕ να αποκτήσει επαρκείς ποσότητες φυσικού αερίου. Aν δεν βρεθεί λύση σε αυτό το επίπεδο, τότε θα πρέπει να προβληματιζόμαστε, είπε και τόνισε ότι ακόμη και αν η αγορά ισορροπήσει δεν θα είναι όπως πριν την κρίση.

Ο ίδιος εκτίμησε ότι μπαίνουμε στην πιο δύσκολη περίοδο του χρόνου που η ζήτηση αυξάνεται λόγω του κρύου. Αυτό όπως τόνισε θα γεννήσει και πρόσθετες ανάγκες χρηματοδότησης που μπορεί να απορροφήσουν επιπλέον 400 εκ. ευρώ απ’ όσα ανακοινώθηκε μέχρι σήμερα ότι θα δοθούν σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις.

Ωστόσο ο κ. Λωσταράκος δεν δίστασε να μιλήσει για τις ανθρώπινες δυσκολίες που θα συναντήσουν οι καταναλωτές στην αποπληρωμή των οφειλών.

Το στέλεχος της Motor Oil ερωτηθείς είπε ότι τα περιθώριο της προμήθειας είναι περιορισμένα για εκπτωτική πολιτική και ότι οι δυσκολίες ξεκίνησαν πριν ένα χρόνο με το target model και συνεχίζονται με μεγαλύτερη ένταση.

Για τα προβλήματα ρευστότητας που υπάρχουν στην αγορά ανέφερε ότι είναι υπαρκτά αλλά εκτίμησε ότι για το καλό της οικονομίας και της αγοράς δεν πρέπει να κλείσει κάποια εταιρεία. Η αγορά δήλωσε μπορεί να αντέξει τους τριγμούς και θα βρει τρόπο και λύσεις λέγοντας ότι «τα κανόνια δεν τα θέλουμε».

Ιδιαίτερα μεγάλο χαρακτήρισε το πρόβλημα στην Μέση Τάση λέγοντας ότι έχει ταλαιπωρηθεί πολύ και τόνισε την ανάγκη να υπάρξει ιδιαίτερη στήριξη από την κυβέρνηση.

Όπου υπάρχουν είπε προσωπικές επιχειρήσεις στηρίζονται οι επιχειρήσεις ανέφερε ο κ. Λωσταράκος ωστόσο όλα έχουν κάποιο όριο.

Κρητική άσκησε το στέλεχος της NRG και για τους διαχειριστές με τα εγγυημένα έσοδα, λέγοντας ότι απολαμβάνουν μηδενικό ρίσκο σε αυτή την καταιγίδα καθώς εισπράττουν τα τέλη χρήσης χωρίς αμοιβή από τους προμηθευτές και έχουν την υποχρέωση να τους αποδίδουν χωρίς καθυστερήσεις.

Βαρδινογιάννης: Η κίνηση που όλοι περίμεναν

Σε ριζική αναβάθμιση του νέου βραχίονα MORE προχωρά ο Όμιλος της Motor Oil, καθώς, όπως όλα δείχνουν, αποδίδεται στη συγκεκριμένη θυγατρική στρατηγική προτεραιότητα, ενώ υπάρχουν φιλόδοξα πλάνα για το άμεσο μέλλον.

Τούτο συνάγεται, άλλωστε, από τη μέχρι τώρα σύντομη, αλλά εξαιρετικά δυναμική παρουσία του το τελευταίο διάστημα, καθώς από τον μετασχηματισμό της «Ηλεκτροπαραγωγή Σουσακίου» σε Motor Oil Renewable Energy (MORE) έχουν ήδη κλειστεί μεγάλα deals και φαίνεται ότι έπονται ακόμη μεγαλύτερα…

Προς αυτή την κατεύθυνση της περαιτέρω αναβάθμισης και ισχυροποίησης υπήρξαν -όπως αποκαλύπτει σήμερα το newmoney– ριζικές αλλαγές στη διοίκηση της εταιρείας, αλλά ταυτόχρονα και ιδιαίτερα σημαντική κεφαλαιακή ενίσχυση.

Έτσι, από τις 20 Αυγούστου ανέλαβε τα ηνία νέο δεκαμελές (έναντι του μέχρι τότε πενταμελούς) Διοικητικό Συμβούλιο, με Πρόεδρο τον Γιάννη Βαρδινογιάννη (Αντιπρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο του Ομίλου Motor Oil) και μέλη τους Πέτρο Τζαννετάκη (Αναπληρωτή Διευθύνοντα Σύμβουλο του Ομίλου), Γιάννη Κοσμαδάκη (Αναπληρωτή Διευθύνοντα Σύμβουλο του Ομίλου), Βίκτωρα Παπακωνσταντίνου, Μιχαήλ – Ματθαίο Στειακάκη, Γεώργιο Προυσανίδη, Θεοφάνη Βουτσαρά, Νικόλαο Γιαννακάκη, Αναστασία Κασαπάκη και Βασίλειο Βυζηργιαννάκη.

Έγινε παρένθετη μητέρα και γέννησε το παιδί της κόρης της: Η αληθινή ιστορία της 55χρονης Ευανθίας

0

Παρένθετη μητέρα έγινε η 55χρονη Ευανθία, χαρίζοντας, για δεύτερη φορά, το πολυτιμότερο «δώρο της ζωής» στην 33χρονη κόρη της Καλλιόπη.

Η αληθινή ιστορία αυτών των δύο γυναικών παρουσιάστηκε στην εκπομπή του STAR «Αλήθειες με τη Ζήνα» με τη Ζήνα Κουτσελίνη.

egine parentheti mitera kai gennise to paidi tis koris tis i alithini istoria tis 55chronis eyanthias

Το «δώρο» της μητρότητας έκανε μία μάνα στην κόρη της

«Ήθελα να είναι το παιδί μου ευτυχισμένο», εξομολογήθηκε στην εκπομπή «Αλήθειες με τη Ζήνα» η 55χρονη Ευανθία που γέννησε το μωρό της κόρης της. Η 33χρονη Καλλιόπη πάσχει από ένα σπάνιο σύνδρομο, το σύνδρομο Άλμποτ, που προκαλεί νεφρική ανεπάρκεια. Το κληρονόμησε από τον πατέρα της, τον οποίο έχει χάσει εξαιτίας αυτού του συνδρόμου. Συνεπώς, θα ήταν επικίνδυνο για την Καλλιόπη να κυοφορήσει.




Η κόρη εκφράζει την τεράστια ευγνωμοσύνη στη μαμά της

«Νιώθω τεράστια ευγνωμοσύνη γι’ αυτό που έκανε η μαμά μου. Την αγαπώ και το ξέρει», δηλώνει η Καλλιόπη.

Αξίζει να σημειωθεί πως πέρα από την κυοφορία, η Ευανθία χρειάστηκε να χειρουργηθεί, αλλά και να της επαναφέρουν τον κύκλο, αφού ήταν ήδη σε εμμηνόπαυση εδώ και οκτώ χρόνια.

Όλα κύλησαν ομαλά και ένα υγιέστατο κοριτσάκι γεννήθηκε στις 9 Δεκεμβρίου, η οποία θα πάρει το όνομα της γιαγιάς της και θα ονομαστεί Ευανθία-Ραφαέλα.

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης τα είχε πει όλα σε μία παράγραφο

0

Τα καλύτερα παιδιά μας τα πουλήσαμε. Τα αφήσαμε να σπαταλούν τη ζωή τους σε λογιστικά βιβλία, σε γραφεία εταιρειών, σε άψυχους λογαριασμούς. Τα κάναμε σκλάβους με τίτλους διευθυντικού στελέχους. Τα ταΐσαμε χρήματα, τα σπουδάσαμε χρήματα, τα μάθαμε να σκέφτονται χρήματα, να υπηρετούν χρήματα, να ονειρεύονται χρήματα, να παντρεύονται χρήματα, να γεννάνε χρήματα, να είναι χρήματα.

Μιλούν άπταιστα τα χειρότερα Αγγλικά (αυτά της δουλειάς) και άθλια τα καλύτερα Ελληνικά (τα Κυπριακά). Όταν τα χρήματα λείψουν, από πού θα κρατηθούν; Αντικαταστήσαμε το γλέντι στην πλατεία του χωριού με το σκυλάδικο. Τον έρωτα με το στριπτιζάδικο. Τα αναγκαία για την επιβίωση, με ένα τζιπ γεμάτο άχρηστα ψώνια. Τον ελεύθερο χρόνο με την υπερωρία. Κάναμε το παιγνίδι των παιδιών υπερπαραγωγή, σε πάρτι γενεθλίων κατά παραγγελία.

e074e32b 820d 4d3d 8faa 7f6dd98cd707

Ξεχάσαμε ποια είναι τα βασικά συστατικά της ύπαρξής μας, ως ατόμων και ως κοινωνίας, αντικαθιστώντας τα με ότι μάς γυάλισε στη βιτρίνα. Γίναμε ότι μας έπεισε ο διαφημιστής, η τηλεόραση ή το περιοδικό να γίνουμε. Καταντήσαμε οπαδοί ομάδων, φανατικοί, με μαχαίρια και μίσος.

E074E32B 820D 4D3D 8FAA 7F6DD98CD707

Ο Αλκίνοος Ιωαννίδης μέσα από τις γραμμές ενός κειμένου που έγραψε ο ίδιος πριν αρκετα χρόνια ξεσπαθώνει και κατακεραυνώνει τους κυβερνώντες στην Κύπρο αλλά και τον ίδιο τον λαό που έζησε σε ένα «ξοδεμένο, ανέραστο, ανίερο παρόν». Όλο το κείμενο του.

Δεν θα πω για τους άλλους. Λίγο με ενδιαφέρει η ποιότητα και η στάση τους σε τέτοιες στιγμές. Ούτε και περίμενα καλύτερη αντιμετώπιση. Όσο και να τους βρίσω, χαϊδεύω τα αυτιά μας και τίποτα δεν αλλάζει. Θα πω για εμάς, και συγχωρήστε με:

Έρχεται η μέρα που η μάσκα τραβιέται βίαια. Η μέρα που το αληθινό μας πρόσωπο φανερώνεται, θέλουμε-δεν θέλουμε, αφτιασίδωτο και τρομακτικά αληθινό. Πρέπει να το κοιτάξουμε, είναι θέμα ζωής και θανάτου. Πρέπει να το ρωτήσουμε, να μας πει ποιοι είμαστε. Γιατί μόνο αυτό γνωρίζει.

Γυρνάμε απότομα, για να αντικρίσουμε μια τρύπα στον καθρέφτη. Πού απουσιάζει το πρόσωπό μας; Το ξεχάσαμε σε μικρά, ταπεινά, εγκαταλελειμμένα σπίτια, στη σκόνη χαμηλών, πλίνθινων ερειπίων, στους τάφους αγράμματων, ακατέργαστα σοφών παππούδων. Εκεί αφήσαμε θαμμένες τις αληθινές καλημέρες, τη συγκίνηση των στίχων, την αλληλεγγύη των ανθρώπων και ότι πολύτιμο δεν μετριέται σε χρήμα. Έκτοτε, προχωρήσαμε στον «σύγχρονο κόσμο» απρόσωποι, γυμνοί, παλεύοντας να κρατήσουμε το νήμα της ύπαρξής μας άκοπο, μέσα σε εποχές δύσκολες, μέσα σε ένα τοπίο που δεν μας μοιάζει.

Γίναμε αρχοντοχωριάτες, επενδύοντας στα χειρότερα χαρακτηριστικά των δύο συνθετικών της λέξης. «Έχω γάμο», λέγαμε και στεκόμασταν καλοντυμένοι σε γκαζόν ξενοδοχείων, με φακελάκια στα χέρια, χωρίς αληθινή, από καρδιάς ευχή. «Και οι γάμοι μας, τα δροσερά στεφάνια και τα δάχτυλα, γίνουνται αινίγματα ανεξήγητα για την ψυχή μας». Ούτε αινίγματα, ούτε τίποτε. Όλα απαντημένα, όλα πεζά. Μεγάλα και άδεια. Απομείναμε αναίσθητοι μπροστά στο ιερό, ζώντας ένα γυαλιστερό, αντιαισθητικό, άχαρο, ανέραστο, ανίερο, ξοδεμένο παρόν. Χωρίς μνήμη, χωρίς όνειρο, διαζευγμένοι από το είναι μας.

Τα καλύτερα παιδιά μας τα πουλήσαμε. Τα αφήσαμε να σπαταλούν τη ζωή τους σε λογιστικά βιβλία, σε γραφεία εταιρειών, σε άψυχους λογαριασμούς. Τα κάναμε σκλάβους με τίτλους διευθυντικού στελέχους. Τα ταΐσαμε χρήματα, τα σπουδάσαμε χρήματα, τα μάθαμε να σκέφτονται χρήματα, να υπηρετούν χρήματα, να ονειρεύονται χρήματα, να παντρεύονται χρήματα, να γεννάνε χρήματα, να είναι χρήματα. Μιλούν άπταιστα τα χειρότερα Αγγλικά (αυτά της δουλειάς) και άθλια τα καλύτερα Ελληνικά (τα Κυπριακά). Όταν τα χρήματα λείψουν, από πού θα κρατηθούν;

Αντικαταστήσαμε το γλέντι στην πλατεία του χωριού με το σκυλάδικο. Τον έρωτα με το στριπτιζάδικο. Τα αναγκαία για την επιβίωση, με ένα τζιπ γεμάτο άχρηστα ψώνια. Τον ελεύθερο χρόνο με την υπερωρία. Κάναμε το παιγνίδι των παιδιών υπερπαραγωγή, σε πάρτι γενεθλίων κατά παραγγελία. Ξεχάσαμε ποια είναι τα βασικά συστατικά της ύπαρξής μας, ως ατόμων και ως κοινωνίας, αντικαθιστώντας τα με ότι μάς γυάλισε στη βιτρίνα. Γίναμε ότι μας έπεισε ο διαφημιστής, η τηλεόραση ή το περιοδικό να γίνουμε. Καταντήσαμε οπαδοί ομάδων, φανατικοί, με μαχαίρια και μίσος. Έφηβος, προτού σιχαθώ όλες τις ομάδες εξίσου, ήμουν με την Ομόνοια. Μια μέρα που έπαιζε με το ΑΠΟΕΛ, αρρώστησε ο τυμπανιστής των αντιπάλων. Ήρθαν στην άλλη κερκίδα και μου ζήτησαν να πάω στη δική τους, για να παίξω το τύμπανο. Πήγα ευχαρίστως.

Πέρασε ο καιρός, αλλάξαμε. Ξεχάσαμε. Χωριστήκαμε σε κόμματα και τα ψηφίσαμε τυφλά, διχαστήκαμε με τρόπο αταίριαστο στην ιστορία και την παράδοσή μας. Σε μια σταλιά τόπο, λέγαμε «οι άλλοι». Πήραμε τα χειρότερα χαρακτηριστικά της Ελλάδας και τα κάναμε αξιώματα.

Να πάει στο καλό τέτοιος εαυτός, να μην ξανάρθει. Καθόλου μην τον κλάψουμε, καθόλου μη μας λείψει. Στον αγύριστο!

Πέρασαν χρόνια. Το κορίτσι από τις Φιλιππίνες έκλαιγε κρυφά στο κρεβάτι του για το παιδί και τη μάνα που άφησε για να σερβίρει καφέ τον κύριο Πάμπο, που έγινε σερ, για να σιδερώνει τα ακριβά βρακιά της κυρίας Αντρούλλας, που έγινε μάνταμ. Η κοπέλα θα γυρίσει φτωχή στο Μπάγκιο Σίτι ή στη Μανίλα. Θα αγκαλιάσει τη μάνα της, θα φιλήσει το παιδί της. Εμείς, πού επιστρέφουμε;

Τι μένει όταν ο σερ και η μάνταμ, έκπληκτοι, χάνουν το αυτοκίνητο, την υπηρέτρια, το λούσο και το σπίτι τους; Τι κρατιέται αναλλοίωτο μέσα στον χρόνο, κάτω από την επιφάνεια που βουλιάζει; Πού ακριβώς βρίσκεται ανεξίτηλα χαραγμένος ο βαθύς Χαρακτήρας που μας επιτρέπει, όταν όλα αλλάζουν, να λέμε ακόμη «Εμείς»;

Μπορούμε σήμερα να αποφασίσουμε ξανά, ο καθένας για τον εαυτό του και όλοι μαζί, ποιοι είμαστε. Τι είναι σημαντικό και τι όχι. Τι αξίζει να προσπαθήσουμε μέχρι τέλους. Ποια λόγια αξίζει να πούμε προτού φύγουμε, πώς αξίζει να σταθούμε και απέναντι σε τι, προτού πεθάνουμε. Κι αυτό, μπορούμε να το κάνουμε, ακόμη και νηστικοί, άνεργοι και άστεγοι. Ήταν όμως αδύνατον να το κάνουμε χορτάτοι και υποταγμένοι, με έναν εαυτό-καταναλωτή, εξαρτημένο και ευχαριστημένο.

Μείναμε σε σκηνές, στο ύπαιθρο, για χρόνια. Χάσαμε για πάντα τα σπίτια, τα χωριά και τις ζωές μας. Περιμέναμε κάθε μέρα, για χρόνια, αγνοούμενους που δεν γύρισαν. Για δεκαετίες, ακούγαμε αεροπλάνο και στρέφαμε έντρομοι τα μάτια στον ουρανό. Χιαστί ταινίες στα παράθυρα, μη σπάσουν από τον βομβαρδισμό που μπορούσε ανά πάσα στιγμή να ξαναρχίσει. Τα παιδιά που έβγαλαν το σχολείο διαβάζοντας με το κερί στα αντίσκηνα, χειμώνες στη σειρά, βρίζονταν στην Ελλάδα από τους Ελλαδίτες, γιατί τους έτρωγαν τις θέσεις στα πανεπιστήμια. Η Μεγάλη Μαμά τίποτα δεν κατάλαβε. Κι ακόμη δεν καταλαβαίνει. Γιατί, μπορεί η Κύπρος να είναι ελληνική, όμως, πόσο λίγο κυπριακή είναι η Ελλάδα! Πόσο λίγο ελληνική είναι η Ελλάδα!

Επιτρέψαμε στους μικρούς πολιτικούς ενός αδύναμου και απροστάτευτου τόπου, να συμπεριφέρονται σαν άρχοντες αυτοκρατορίας. Να υπηρετούν κόμματα και τσέπες, σαν να μην υπάρχει απειλή, κίνδυνος και γκρεμός, σαν να είναι αδύνατον από τη μια μέρα στην άλλη να γίνουμε μπουκιά στο στόμα κροκοδείλων. Είδαμε τα τρυφερά, αγνά χαμόγελα των παιδιών του Απελευθερωτικού Αγώνα να χρησιμοποιούνται από βάρβαρους, απαίδευτους «πατριώτες» με ξυρισμένα κεφάλια, φαλακρούς «απ’ έξω κι από μέσα». Ζήσαμε την αδικία, την απώλεια, την εγκατάλειψη. Τα ξέρουμε όλα, τα είδαμε όλα, τα ζήσαμε όλα. Τώρα θα φοβηθούμε;

Όταν κλαίγαμε το ’74, κλαίγαμε για τα σπίτια μας. Σήμερα θα κλάψουμε για τις επαύλεις μας; Τότε, κλαίγαμε για το χωριό μας. Θα κλάψουμε σήμερα για την τράπεζα; Τότε, για τους τάφους των γονιών μας. Σήμερα για τα χρέη μας; Τότε, για τις ζωές μας. Σήμερα για τις δουλειές μας; Δεν νομίζω…

Η κοινωνία μας, αυτή η διαλυμένη, πιέζοντας ασταμάτητα την όποια επίσημη πολιτική ηγεσία, αλλά και πέρα απ’ αυτήν, θα αναπτύξει μηχανισμούς στήριξης των ανέργων, θα φροντίσει τα παιδιά της. Όχι από ελεημοσύνη. Από αλληλεγγύη. Και με τη γνώση πως, αν ο διπλανός δεν ζει καλά, κανείς δεν ζει καλά. Γιατί, ότι ποτέ μας κράτησε σ’ αυτόν τον τόπο, ήταν ένας ιδιόμορφος, ποιητικός, παράλογα ωραίος κοινωνικός ιστός, που αυτοπροστατεύεται και που μας προστατεύει. Αυτός είναι που ανάγκασε τους βουλευτές να πουν, για μια έστω στιγμή, «Όχι».

Το «Όχι» της Κυπριακής Βουλής, είναι σημαντικότερο απ’ ότι κάποιοι χαιρέκακοι μπορούν να υποψιαστούν. Κι ας επιστρέψει η Βουλή εκλιπαρώντας τους Τροϊκανούς, κι ας πέσει στα γόνατα, κι ας τους γλύψει τα πόδια, μετά. Κι ας χάσουμε περισσότερα. Γιατί, για μια στιγμή έστω, έμοιασε η Δημοκρατία να έχει νόημα, ένα νόημα ξεχασμένο εδώ και δεκαετίες. Έμοιασαν, έστω και για μια στιγμή, οι εκπρόσωποι να εκπροσωπούν πράγματι. Η στιγμή καταγράφεται και μένει, δημιουργώντας προηγούμενο, παρά την όποια κατάληξη. Και το γεγονός πως το προηγούμενο δημιουργήθηκε από μισή μερίδα τόπο, αγαπητοί λογικοί λογιστές, το κάνει ακόμη σημαντικότερο. Τίποτα «δικό σας» δεν θα μείνει ποτέ στην Ιστορία, να σηματοδοτεί, να καθορίζει, ή έστω να θυμίζει κάτι υπαρξιακά σημαντικό. Αφήστε μας να το χαρούμε. Δεν μας προσφέρονται συχνά τέτοιες χαρές.

Αυτό το «Όχι», φαίνεται να είχε και χειροπιαστά αποτελέσματα: Εκτός από τη δυνατότητα μη φορολόγησης των μικροκαταθετών, εκτός από το χρονικό περιθώριο που έδωσε για τη νομοθετική ρύθμιση του περιορισμού των συναλλαγών και τη δημιουργία Ταμείου Αλληλεγγύης, που μπορούν να παίξουν σημαντικά θετικό ρόλο στο μέλλον, έδωσε και τη δυνατότητα, έστω σπασμωδικά, έστω την τελευταία στιγμή, έστω με απογοητευτικό αποτέλεσμα, να μετρηθούν οι δυνάμεις και οι «φιλίες», τόσο της Κύπρου, όσο και της Ελλάδας. Βοήθησε να καθαρίσει το τοπίο, να τελειώσουμε με ψευδαισθήσεις, να καταλάβουμε ξανά το πόσο μόνοι είμαστε, το πόση ευθύνη έχουμε. Θα ήμασταν αφελείς αν πιστεύαμε πως με ένα «Ναι» θα σώζαμε κάτι, ας πούμε τη Λαϊκή Τράπεζα ή την Κύπρου (αλήθεια, πόσο «δική μας» μπορεί να είναι μια τράπεζα;) και μαζί τις δουλειές, ή τους κόπους μιας ζωής που τους εμπιστευτήκαμε. Ξέρουμε καλά πως ότι έμεινε εκτεθειμένο (το γιατί είναι μια άλλη κουβέντα, που ελπίζω πως θα γίνει), ούτως ή άλλως, και με τα «Ναι» και με τα «Όχι», θα κατασπαραχθεί.

Δυστυχώς, δεν ήταν δυνατόν να υπάρχει “plan B”. Θα ήταν αδύνατον να έχει εκπονηθεί από ανθρώπους της γενιάς μου και της προηγούμενης, από ανθρώπους βουτηγμένους στην κατανάλωση, στο εφήμερο, στο συμφέρον, στο νεοπλουτισμό και στο τίποτε, μια πολιτική που να έχει βάθος και σοβαρότητα. Κι όμως, αυτοί οι άνθρωποι, χωρίς δικλίδες ασφαλείας, χωρίς λογική, είπαν ενστικτωδώς “Όχι”. Έστω και για μια στιγμή. Ένα “Όχι” καταστροφικό και λυτρωτικό μαζί, που εσείς, αγαπητοί Ελλαδίτες μνημονιακοί, πολιτικοί και δημοσιογράφοι, με πρόσχημα το καλό μας, δεν θα πείτε ποτέ. Θα προτιμήσετε να καταστραφούμε εξίσου, λέγοντας “Ναι”.

Οι Κύπριοι προσφυγοποιούμαστε ξανά στην ίδια μας την πατρίδα. Χάνουμε ξανά τη ζωή όπως τη χτίσαμε, όπως νομίζουμε πως τη διαλέξαμε, όπως νομίσαμε πως μας ανήκει. Και φοβόμαστε. Είναι ανθρώπινο. Όμως, τι πραγματικά φοβόμαστε; Ότι θα πεινάσουμε; Πεινάσαμε και παλιότερα. Ότι θα κρυώσουμε; Κρυώσαμε χρόνια. Ότι θα μείνουμε μόνοι; Πάντα μόνοι ήμασταν. Ότι θα πονέσουμε; Από πόνο άλλο τίποτε… Ότι θα μας κατακτήσουν; Πάντα κατακτημένοι υπήρξαμε.

Θα τα καταφέρουμε, το ξέρουμε καλά! Γιατί, τελικά, δεν φοβόμαστε τίποτε. Γιατί, τελικά, το μόνο που φοβόμαστε, είναι το υποχρεωτικό κοίταγμα στον καθρέφτη. Το μόνο που μας φοβίζει, είναι το μόνο που πραγματικά έχουμε: το αληθινό μας πρόσωπο. Ας το ξεθάψουμε, ας το θυμηθούμε, ας το κοιτάξουμε. Ενώ όλοι, φίλοι και εχθροί, μας αγριοκοιτάζουν, ενώ η μάσκα μας πέφτει νεκρή, αυτό θα μας χαμογελάσει.

«Έλεγα στη μάνα μου: «γέννησες εμένα, γιατί τη γέννησες κι αυτήν, για να ταλαιπωρούμαστε μαζί;»

0

«Να με πάρετε αργότερα γιατί έχουμε μια δημοσιογράφο εδώ πέρα και μας παίρνει συνέντευξη, λέει η Μαρία, η μεγαλύτερη και γυρίζοντας σ’ εμένα  συνεχίζει «εσύ ρώτα με, κι εγώ θα σ’ απαντώ…»!

Χρόνια ονειρευόμουν αυτή την κουβέντα, αλλά πώς να το ζητήσεις και τι να πεις στη Μαρία Παπά, την ευαίσθητη, τη συναισθηματική, που αγαπάει τα λουλούδια της και το βελονάκι με το οποίο φτιάχνει αριστουργήματα και στην Ελευθερία τη μικρότερη, την πιο τσαούσα, την πιο σκληρή και κατά δήλωσή της, σήμερα!

Μέχρι που σ’ ένα τηλεφώνημά μου προς τη Μαρία, να τη νοιαστώ όπως συμβαίνει με τόσους φίλους της στα Κοσκινού, το πρότεινε η ίδια!

Και να ‘μαι στο σπίτι που όλα είναι στις διαστάσεις που τους εξυπηρετούν, το σπίτι της Μαρίας δίπλα σ’ αυτό της Ελευθερίας, και τα δύο προσαρμοσμένα στις ανάγκες τους αφού τουλάχιστον αυτά τα δυό, σ’ αυτή τη ζωή, κατάφεραν και τα έφεραν στα μέτρα τους.

Η ιστορία τους ξεκινά τον Φεβρουάριο του 1968, τότε που ο πατέρας τους ο Τζίμης Παπάς από τα Κοσκινού που είχε νανισμό, έκλεψε την εκλεκτή της καρδιάς του Στάσα και οι εφημερίδες της εποχής έγραφαν με πηχυαίους τίτλους:  «Ο νάνος έκλεψε τη Χιονάτη του»!

Η Μαρία, το πρώτο τους παιδί, γεννήθηκε με νανισμό, όπως και η Ελευθερία, επτά χρόνια αργότερα. Και η ζωή δεν ήταν εύκολη, αλλά και για ποιον είναι εύκολη η ζωή.

Απόγευμα Τετάρτης στην περιοχή «Πηγή» στα Κοσκινού όπου  ζουν οι δυό αδελφές  σε διαφορετικά σπίτια, έχοντας διαφορετικούς χαρακτήρες, αλλά τα ίδια  ζητήματα, η κουβέντα κύλησε πιο εύκολα απ’ ό,τι περίμενα!

«Ο μπαμπάς ο Τζίμης, η μαμά η Στάσα, μου λέει πρώτη η Μαρία. Ο μπαμπάς ήταν νάνος, μοναχοπαίδι. Οι γονείς του όμως ήταν ψηλοί άνθρωποι. Τον πατέρα μας τον ήξερε η μισή Ρόδος, ήταν τσαγκάρης.  Αργότερα δούλεψε στον δήμο της Ρόδου, στην καθαριότητα, στις τουαλέτες. Ο πατέρας μου είχε χωράφια, περιουσία, αλλά η μάνα μας η Στάσα ήταν σπάταλη. Όταν εκείνος πέθανε, τίποτα δεν έμεινε..»!

Ελευθερία:  Οι γονείς του ήταν ψηλοί. Δεν ξέρουμε αν από γενιά σε γενιά πίσω, υπήρχε κάποιος νάνος. Κανένας δεν ξέρει, μπορεί και να μην υπήρχε.
Μαρία:  Η γιαγιά μου το Μαριό, που ήταν ψηλή,  έλεγε « όταν θα πάει η Μαρία μου στο σχολείο εγώ θα κάθομαι απέξω με τη σόππα (μεγάλο ξύλο). Όποιος την  πειράξει, αλίμονό του…».  Τεσσάρων χρονών ήμουν  όταν πέθανε η γιαγιά μου. Ο πατέρας μου πέθανε στα 54 του χρόνια όταν ήμουν 10 χρονών. Τον θυμάμαι τον μπαμπάκα μου. Πέθανε από ανακοπή. Εγώ ήμουν επτά χρονών όταν γεννήθηκε και η Ελευθερία. Κι ήταν κι αυτή κοντή. Και βγήκε και λίγο τσαπερδόνα (γέλια).
Ελευθερία: E, τι να κάνουμε, μια ζωή την έχουμε. Λέγε εσύ τώρα, θα μιλήσω εγώ στην πορεία.
Μαρία: Παίζει και τυχερά παιχνίδια.
Ελευθερία: Για να περνά η ώρα μου, να έχω μια απασχόληση.

Τι παίζεις Ελευθερία μου;
Στοίχημα. Θα πάω τώρα μέσα  ν’ ανοίξω να δω τις ομάδες που παίζουνε. Τι να κάνω; Μόνη μου κλείνομαι.  Παίζω στοίχημα, για να περνά η ώρα μου. Ασχολούμαι 22 χρόνια μ’ αυτά. Είναι τα ταξίδια που δεν κάνω, τα τσιγάρα μου, που δεν καπνίζω, η βενζίνη μου που δεν οδηγώ.
Μαρία: Μα, πρέπει να σκεφτόμαστε και το αύριο.  Και έχει και 15 γάτες που ταλαιπωρούν τη γειτονιά. Εγώ ασχολούμαι με το βελονάκι και πλέκω ό,τι μπορείς να φανταστείς.

f8ceadc688f800d168b352cb95747393

Κορίτσια, μένετε στο ίδιο σπίτι;
Όχιιιι (κι οι δυό μαζί)! Όχι, γιατί δεν ταιριάζουμε.
Μαρία:  Στο μόνο που μοιάζουμε είναι το ύψος. Σε τίποτα άλλο. Με την… κοπελίτσα δεν τα βρίσκουμε. Είναι δίπλα τα σπίτια μας, αλλά και δίπλα να μην ήτανε, καλύτερα θα ήτανε. Η Ελευθερία γίνεται υπερβολική με την καθαριότητα. Ήμουν κι εγώ, αλλά οι πνεύμονές μου είναι στενοί, λόγω του σώματός μου, είναι και τα κιλά που πήρα τα τελευταία χρόνια και χρειάζομαι οξυγόνο. Το κράτος δεν βοηθάει, σ’ αυτές τις περιπτώσεις. Όχι μόνον εμάς, όλους. Αν δεν βρισκόταν η κοινότητα Κοσκινού και ο Γιώργος Μαντάλης -ο Θεός να τον έχει καλά- να με βάλει στη δουλειά και την Ελευθερία ο Τσαμπίκος Αϊβάζης, πρόεδροι της κοινότητας και οι δυο…
Ελευθερία: Δεν μπορούμε να οδηγήσουμε ούτε μηχανάκι, ούτε αυτοκίνητο, δεν σπουδάσαμε ούτε γυμνάσιο πήγαμε ούτε λύκειο, αλλά το μυαλό είναι δυνατό. Η αναπηρία είναι στο μυαλό, εμείς δεν είμαστε ανάπηρες,  δουλεύουν και τα πόδια και τα χέρια. Είναι μόνο η κατασκευή του σώματος.

Σας  πείραζαν τα παιδιά όταν ήσασταν μικρές;
Μαρία
: Έ, ναι με κοροϊδεύανε. Ο κόσμος περίεργος γύριζε να με δει, σου λέει τι είναι αυτό… Στο εξωτερικό βλέπω στο τάμπλετ οδηγούν αυτοκίνητα αυτόματα, εδώ τίποτα. Μου έλειπε να πάω ένα ταξίδι, να πάω να πιω έναν καφέ. Τώρα πια τελείωσε. Έχω ενάμιση χρόνο να φύγω από το στενό της γειτονιάς μου. Έχω ανθρώπους που με νοιάζονται, με βοηθάει ο Δημήτρης Μουστάκας, είναι σαν αδελφός! Αν δεν μ’ έπαιρνε στο γιατρό…
Ελευθερία: Την έπιασε ένα ψυχολογικό από τότε που σταμάτησε τη δουλειά στην κοινότητα… Και οι δύο πρόεδροι μας φέρθηκαν καλά και  ο  Μανωλάγκας και τώρα ο Τάσος Ψυλάκης.

Αν ξαναγεννιόσασταν  πώς  θα θέλατε να είναι τα πράγματα;
Μαρία:
 Θα ήθελα να μπορώ να εξυπηρετούμαι. Να ανέβω στη σκάλα, να ξεσκονίσω το σπίτι μου. Οι άνθρωποι αυτοί δεν πρέπει να κάνουν παιδί  για να μην ταλαιπωρείται. Της τα έλεγα της μάνας μου: «γιατί μάνα έφερες δεύτερο παιδί στον κόσμο; Έφερες που έφερες εμένα, γιατί να ταλαιπωρείται κι αυτό, μαζί μ’ εμένα; Δεν έπρεπε»!
Ελευθερία:  Κι η μάνα μας απάντησε: «είναι από τον Θεό…»! To θυμάμαι αυτό. Μπορεί να νόμιζε ότι το δεύτερο παιδί θα ήταν διαφορετικό, δεν ξέρω. Ούτε όνειρα δεν κάναμε. Αυτό που με στενοχωρούσε ήταν που μας κορόιδευαν. Τα παιδιά περισσότερο. Δεν μπορώ να κάνω τίποτα ν’ αλλάξω αυτό που είμαι.  Άλλοι αποφάσισαν κι έγιναν αυτά… Πάντα, όσο ζούσε η μάνα μου την κατέκρινα και την κατηγορούσα γιατί να με φέρει σ’ αυτή την κατάσταση, σ’ αυτή τη ζωή, να βασανίζομαι γιατί δεν είναι εύκολα τα πράγματα.
Μαρία: Κι εγώ πολύ, πάρα πολύ. Είναι ότι δεν μπορείς να εξυπηρετηθείς μόνος σου.
Ελευθερία: Όταν ήμουνα μικρή δεν είχα μία κούκλα Μπάρμπι, να παίξω. Μεγαλώσαμε με ελάχιστα πράγματα. Στα χρόνια της εφηβείας μου, δεν ντρέπομαι να το πω, είχαν αγόρι τα άλλα κορίτσια και εγώ δεν μπορούσα να βρω. Μετά από κάποια χρόνια άλλαξαν τα πράγματα. Είμαι σκληρή, μ’ έκανε η ζωή. Οι καταστάσεις.
Μαρία: Εγώ πάλι είμαι ευαίσθητη, στεναχωριέμαι με το παραμικρό και για τους άλλους και για εμένα.
Ελευθερία: Εγώ έχω μάθει να αγωνίζομαι. Ανήκω στη ΔΕΡΜΑΕ, στην καθαριότητα, αφού δεν μπόρεσα να σπουδάσω.

Πάμε έξω να βγάλουμε φωτογραφίες, πρότεινα. Κι έτσι έγινε! Δίπλα στους μύλους τους παιδικούς, στις γλάστρες που φροντίζει η Μαρία και γκρινιάζει ότι τις ταλαιπωρούν οι γάτες της Ελευθερίας.  Πέρναγαν οι άνθρωποι και μας χαίρονταν! Χαίρονταν που έβλεπαν το «άνοιγμα» των δύο κοριτσιών, αυτή την απόφασή τους  να βγουν και να μιλήσουν! 

Πηγή: rodiaki.gr

Ο Άνθρωπος που υιοθετεί όσα καρκινοπαθή παιδιά εγκαταλείπουν στα νοσοκομεία οι γονείς τους

0

Ονομάζεται Mohamed Bzeek (Mπζικ). Όποιο παιδάκι μπήκε στο σπίτι του, πέθανε. «Ο αληταράς», «ο μπιπ», «ο έτσι», «της μπιπ ο γιος» θα σκεφτεί κανείς, πριν ακούσει την ιστορία του. Και όμως…

γράφει ο Athanasios Kletsas 

Στα 62 του διαγνώστηκε με καρκίνο του εντέρου. Πολέμησε την κακιά αρρώστια, πάλεψε με τις πιθανότητες και -ω του θαύματος- βγήκε νικητής..!!! Έγινε εντελώς καλά αβοήθητος -η γυναίκα του είχε ήδη πεθάνει κι ο γιος του έχει κάποιου είδους σοβαρή αναπηρία. Στο νοσοκομείο, που βρισκόταν, διαπίστωσε ότι πολλά παιδάκια στο τελευταίο στάδιο του καρκίνου αφήνονταν απ’ τους γονείς τους να πεθάνουν κυριολεκτικά μόνα τους. Ήταν μια αλήθεια, που τον εξέπληξε και ταυτόχρονα τον πείσμωσε.

38470c572cd640cc74dbc47c2f4e5910

Μόλις έδιωξε από πάνω του και τα τελευταία σημάδια της νόσου, αποφάσισε το απίστευτο: να υιοθετήσει όσα παιδιά εγκαταλείπονται στα νοσοκομεία από τους γονείς τους αβοήθητα, για να πεθάνουν μόνα τους. Και το έκανε αφειδώς. Έως τώρα έχουν πεθάνει στην μεγάλη του αγκαλιά 10 παιδιά. Δέκα εγκαταλελειμμένες παιδικές ψυχές, πριν αφήσουν το θνητό και σακατεμένο απ’ την αρρώστια κορμάκι που τους έλαχε, ένιωσαν ζεστασιά και απέραντη αγάπη. Δέκα παιδικά, φαλακρά απ’ τις χημειοθεραπείες, κεφαλάκια ένιωσαν ένα τρυφερό χάδι, αντί για το ψυχρό μαξιλάρι του νοσοκομείου. Δέκα παιδικά ζευγάρια μάτια -πριν δουν τον κόσμο- είδαν το τρυφερό πρόσωπο της ανιδιοτελούς Αγάπης και έκλεισαν από κάποιο υγρό απ’ τα δάκρυα χέρι.

563b1223544854963f555f2cf7760022

Δεν ξέρεις τι να πρωτοσκεφτείς για τη Μοίρα αυτών των παιδιών. Το ότι φεύγουν πρόωρα από καρκίνο ή ότι τα παρατάνε οι γονείς τους στο τελευταίο στάδιο της αρρώστιας. Η μόνη Σταθερά σ’ αυτή την ιστορία είναι η αγάπη αυτού του Ανθρώπου.

Σε μια εποχή, όπου ο κάθε ένας θαυμάζεται σαν είδωλο και ο κάθε τραγουδιστής/ηθοποιός προκαλεί φρενίτιδα, υπάρχουν περιπτώσεις που σε κάνουν να αναθεωρείς το ύψος του πήχη στο αξιακό σου σύστημα, να αναθεωρήσεις το ποιόν της έννοιας Άνθρωπος. Δεν θα τον δείξουν τα κανάλια, θα έχει περάσει στα ψιλά γράμματα των ειδήσεων, οι περισσότεροι θ’ αδιαφορήσουν ακόμα και για την ανάρτηση αυτή -εφόσον δεν υπάρχει σέλφι ή ήλιος και θάλασσα, αλλά αυτός θα συνεχίσει να βοηθά αγγέλους και να εμπνέει ανθρωπιά.

d897a97c1f3c1ecbbbbacc47b36050e9

Κι εμείς θα συνεχίσουμε να βλέπουμε Survivor.

Η ανάρτηση του Athanasios Kletsas που έφερε το θέμα στην δημοσιότητα:

Κυκλοφόρησε φωτογραφία: Δεκάδες αντιδράσεις για την Καίτη Γαρμπή, αγνώριστη με ξανθό μαλλί κι αφέλειες

0

Σχεδόν αγνώριστη η Καίτη Γαρμπή στην φωτογραφία από το 1980 που βγήκε για πρώτη φορά στη δημοσιότητα μέσω των social media.

Είναι η Καίτη που… αγαπάμε! Η Καίτη Γαρμπή συνεχίζει μετά από πολλά χρόνια να είναι στην πρώτη γραμμή και συνεχίζει να έχει φανατικούς θαυμαστές που την ακολουθούν πιστά όλα αυτά τα χρόνια της πορείας της. Φέτος την απολαύσαμε στη θέση του κριτή στο πρώτο κύκλο του J2US με παρουσιαστή τον Νίκο Κοκλώνη στον Alpha.

Σήμερα θα σας ταξιδέψουμε στο 1980 μέσα από το αρχείο του γνωστού φωτογράφου Κλεισθένη Δασκαλάκου, ο οποίος κατάφερε να αιχμαλωτίσει στο φωτογραφικό φακό του, όλους τους σταρ του πλανήτη από το 1960 μέχρι τις αρχές του 1990. Σε αυτή τη σπάνια φωτογραφία απεικονίζεται νεαρό κορίτσι η Καίτη Γαρμπή με ξανθά μαλλιά να ποζάρει δίπλα στον Γιάννη Φλωρινιώτη.

Καίτη Γαρμπή: Η συνεργασία της με τον Γιάννη Φλωρινιώτη στα πρώτα της βήματα
Η Καίτη Γαρμπή, είχε συνεργαστεί με τον Γιάννη Φλωρινιώτη στα πρώτα της βήματα και μάλιστα θυμήθηκε με συγκίνηση αυτή τη συνεργασία, όταν σε ένα από τα επεισόδια του J2US ο Τόλης Παπαδημητρίου και η Μπέσσυ Αργυράκη τραγούδησαν τη γνωστή επιτυχία του, «Πειράζει που είμαι μεγάλη φίρμα». Τότε η Καίτη Γαρμπή είχε πει πως μαζί με την αδελφή της Λιάνα του έκανα φωνητικά στο συγκεκριμένο τραγούδι.

Εκείνη την περίοδο ο Κλεισθένης Δασκαλάκος είχε φωτογραφήσει την 19χρονη Καίτη Γαρμπή στο πλευρό του φτασμένου τότε Γιάννη Φλωρινιώτη, με την τραγουδίστρια να έχει μακριά ξανθιά μαλλιά!

Δείτε παρακάτω την φωτογραφία:

Η Καίτη Γαρμπή είχε πει για τον Γιάννη Φλωρινιώτη στο J2US: «Πόσο συγκινούμαι που ακούω αυτό το τραγούδι. Στην κανονική του εκτέλεση κάνουμε φωνητικά με την αδερφή μου. Μιλάμε για τον πιο εκκεντρικό τραγουδιστή της Ελλάδας με εντυπωσιακά και πρωτοποριακά σόου. Ήταν πολύ μπροστά για την εποχή του. Εγώ τον Γιάννη τον λατρεύω, τον θαυμάζω», είχε αναφέρει αρχικά για τον Γιάννη Φλωρινιώτη.

Στη συνέχεια, η Καίτη Γαρμπή είχε αποκαλύψει τα εξής: «Θυμάμαι το ’79-’80 που ήμασταν με την αδερφή μου στην ‘Αθηναία’, εμείς δεν ήμασταν το μπαλέτο του Φλωρινιώτη όπως γραφόταν – ήμασταν οι βασικές του τραγουδίστριες. Θυμάμαι το ’78-’80 περίπου που ήμασταν στην ‘Νέα Αθηναία’ είδα τόσο διάσημο κόσμο μαζεμένο όσο δεν έχω δει στη ζωή μου. Ανάμεσα σε αυτούς ήταν και ο Μάνος Χατζιδάκις, ο οποίος τον θαύμασε, τον χειροκρότησε. Ήταν σπουδαίος καλλιτέχνης ο Γιάννης, ήταν συγκλονιστικός. Τότε ήταν συγκλονιστικός».

Παρακάτω, η ίδια και ο Γιάννης Φλωρινιώτης φέτος στη σκηνή του NOX όπου εμφανίζεται μαζί με τον Αντώνη Ρέμο, όταν εκείνος πήγε στο κέντρο για να την θαυμάσει και εκείνη τον ανέβασε στη σκηνή να τραγουδήσουν μαζί.

kykloforise fotografia dekades antidraseis gia tin kaiti garmpi agnoristi me xantho malli ki afeleies 1

Θα το «κόψουν» ακόμη δεν ξεκίνησε: «Λαμπόγυαλα» το Survivor All Star – Πιάστηκαν στα χέρια από το 1ο επεισόδιο

0

Άναψαν τα αίματα στο Survivor All Star ακόμα δεν ξεκίνησε, αφού όπως αποκαλύφθηκε οι παίκτες συγκρούστηκαν από τα πρώτα κιόλας λεπτά.

Ακόμη δεν έφτασαν στον Άγιο Δομίνικο οι παίκτες του Survivor All Star και άρχισαν τα προβλήματα. Το ριάλιτι επιβίωσης θα κάνει πρεμιέρα την Κυριακή 8 Ιανουαρίου και ήδη οι πρώτες εντάσεις ανάμεσα στους διαγωνιζόμενους είναι γεγονός.

Οι παίκτες έχουν χωριστεί σε δύο ομάδες των 13 και το πρώτο επεισόδιο έχει ολοκληρωθεί, σύμφωνα με το ρεπορτάζ της εκπομπής «Πρωινό μας».

Μάλιστα, με το «καλησπέρα» του Survivor All Star έχουν δημιουργηθεί εντάσεις ανάμεσα στους παίκτες. Συγκεκριμένα, ήρθαν σε διαμάχη, αλλά δεν έχει γίνει γνωστό αν η αψιμαχία πραγματοποιήθηκε μεταξύ δύο ανδρών, δύο γυναικών ή μεταξύ ενός άνδρα και μιας γυναίκας.

Αμέσως, το πάνελ της εκπομπής έκανε προβλέψεις για το ποιοι μπορεί να συμμετέχουν σε αυτόν τον διαπληκτισμό, αλλά ο ρεπόρτερ δεν έκανε κάποια αποκάλυψη σχετικά με το θέμα.




Survivor All Star: Άρχισαν να κλέβουν

Επίσης, σύμφωνα με ρεπορτάζ του «Πρωινού», ορισμένοι παίκτες άρχισαν ήδη να κλέβουν, φέρνοντας χρήματα στην παραλία, για να «δωροδοκήσουν» τους ντόπιους, με τους ανθρώπους της παραγωγής να είναι alert, ώστε να εμποδίσουν τέτοια φαινόμενα.Την ίδια ώρα, «καμπάνα» φαίνεται πως έριξε ο Ατζούν Ιλιτζαλί στους Κωνσταντίνο Βασάλο και Ευρυδίκη Βαλαβάνη. Αρχικά, ο γνωστός γυμναστής προχώρησε σε μια ανάρτηση, όπου τρώει το τελευταίο του burger, μια ενέργεια που δημιούργησε αναστάτωση στην παραγωγή του ριάλιτι επιβίωσης.

Από την άλλη, η δημοσιογράφος ανήρτησε ένα βίντεο, όπου μιλά για τη συμμετοχή της στο ριάλιτι, γεγονός που εξόργισε τον Τούρκο παραγωγό, ο οποίος φαίρεται να παρακολουθεί τους παίκτες μέσω Instagram.

Ο πατέρας της Κάρολαϊν πήρε την πιο σκληρή απόφαση: Αλλάζει για πάντα η ζωή της μικρής Λυδίας μετά από αυτό

0

Ο πατέρας της Καρολάιν ξεκαθάρισε ότι η εγγονή του δεν πρόκειται να έχει καμία σχέση με τους γονείς του δολοφόνου, Μπάμπη Αναγνωστόπουλου.

Αφορμή στάθηκε ο ισχυρισμός ότι ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος εμπλεκόταν σε συμμορία ναρκωτικών και η Καρολάιν γνώριζε γι’αυτό και την σκότωσε.

Ο πατέρας της Καρολάιν, Ντέιβιντ Κράουτς, επανέλαβε ότι ο γαμπρός του ήταν μπλεγμένος με διακίνηση ναρκωτικών και αυτός ήταν ο λόγος που σκότωσε την Καρολάιν. Μάλιστα, σημείωσε πως ο Μπάμπης Αναγνωστόπουλος έστειλε επιστολή τόσο στον ίδιο, όσο και στους γονείς του, στην οποία παραδέχεται ότι είναι μπλεγμένος με ναρκωτικά και πως την Καρολάιν την σκότωσε συμμορία.

Όπως λέει έχει παραδώσει την επιστολή αυτή στην αστυνομία και τόνισε πως οι αρχές είναι πλήρως ενήμερες για τις πράξεις του Μπάμπη Αναγνωστόπουλου.
Σε αυτό το σημείο τόνισε πως δεν θέλει καμία σχέση με τους γονείς του Αναγνωστόπουλου: «Νιώθω πολύ θυμωμένος που οι γονείς του πατέρα της (Λυδίας) θέλουν την επιμέλεια της εγγονής μου. Πώς μπορούν να μεγαλώσουν την κόρη της γυναίκας που δολοφόνησε ο γιος τους; Αυτό είναι τρελό».




Συνέχισε λέγοντας: «Δεν τους θέλω στο σπίτι και δεν θέλω η Λυδία να έχει καμία σχέση μαζί τους. Όταν η Καρολάιν ζούσε στην Αθήνα τους είδε μόνο τρεις φορές. Είμαι θυμωμένος, δεν θέλω καμία σχέση μαζί τους».

«Ο πατέρας δεν λέει τίποτα, απλά κοιτάζει το πάτωμα και δεν λέει τίποτα, αλλά η μητέρα πιστεύει ότι ο γιος της είναι υπέροχος και αθώος. Και όσο το πιστεύει αυτό, δεν θέλω να έχει καμία σχέση με τη Λυδία» κατέληξε.

Παράτησε την τηλεόραση, αφοσιώθηκε στον γιο της: Πως είναι σήμερα η Βαζάκα από τους Στάβλους της Εριέττας Ζαΐμη

0

Η Χριστίνα Παπαμίχου, γνωστή και ως Μαρινέλλα Βαζάκα στη σειρά “Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη” άφησε ανεξίτηλο στίγμα με την παρουσία της.

Οι Στάβλοι της Εριέτας Ζαΐμη ήταν κωμική τηλεοπτική σειρά, παραγωγής 2002-2004, που δημιουργήθηκε από τον Αλέξανδρο Ρήγα και τον Δημήτρη Αποστόλου και προβλήθηκε από την συχνότητα ANT1.

Η σειρά διαδραματίστηκε σε ένα πρωτότυπο σωφρονιστικό κατάστημα με γυναίκες κρατούμενες, στο οποίο ο διευθυντής και μία εκ των κρατουμένων ερωτεύθηκαν παράφορα και προσπάθησαν να ζήσουν τον έρωτά τους παρά τις δυσκολίες.

171
Όλοι οι χαρακτήρες της συγκεκριμένης σειράς μας έχουν μείνει ανεξίτηλοι στο μυαλό μας, καθώς μας έχουν χαρίσει άφθονο γέλιο και επικές ατάκες που λέγονται μέχρι και σήμερα. Ωστόσο, μια ηρωίδα που ξεχώρισε ήταν εκείνη της Χριστίνας Παπαμίχου.

Η ηθοποιός υποδύθηκε Μαρινέλλα Βαζάκα, η οποία καταδικάστηκε για κατ’ επανάληψη κλοπές και παράνομες κομπίνες. Αθεράπευτη κερδοσκόπος και συμφεροντολόγος, έψαχνε πως να βγάλει χρήματα σε κάθε περίπτωση. Μάλιστα προς το τέλος της σειράς μάθαμε ότι έχει μείνει έγκυος. Η Βαζάκα δεν εμφανίστηκε στο τελευταίο επεισόδιο και δεν δραπέτευσε με τις άλλες είτε επειδή μπορεί να γεννούσε είτε επειδή αποφυλακίστηκε.

Η Χριστίνα Παπαμίχου μετά το τέλος της σειράς συμμετείχε σε ακόμη μια σειρά στην ΕΡΤ το 2003, έκτοτε όμως αποφάσισε να απομακρυνθεί από τα φώτα της δημοσιότητας και τα τηλεοπτικά δρώμενα, κάνοντας μάλιστα σπάνια δημόσιες εξόδους.

Η ηθοποιός είναι παντρεμένη με τον Γιώργο Καρτάλο και έχουν αποκτήσει έναν γιο, τον Κωνσταντίνο. Η ίδια είναι πλέον κοκκινομάλλα ενώ δεν έχει αλλάξει σχεδόν καθόλου εμφανισιακά.
Δείτε στην παρακάτω gallery πως είναι η Χριστίνα Παπαμίχου 18 χρόνια μετά:

172 173 174 175

Το οικογενειακό δράμα του Γιώργου Βογιατζή: «Πήρε τον γιο μου και δεν γύρισε ποτέ – Έμεινα νηστικός 8 μέρες»

0

Ο Γιώργος Βογιατζής μίλησε στην εκπομπή Mega Καλημέρα και τη δημοσιογράφο Χριστίνα Πατσιώκα για τις σπουδές,τις δυσκολίες και τους γάμους του.
Πιο συγκεκριμένα, για τις σπουδές υποκριτικής στο Παρίσι, τις δυσκολίες που αντιμετώπισε στη ζωή του αλλά και τους τρεις γάμους του μίλησε ο Γιώργος Βογιατζής.

«Στο Παρίσι είχα δυσκολίες. Κοιμόμουν δυο μήνες στο αυτοκίνητο, είχα μείνει 8 μέρες νηστικός μέχρι που ήρθε ο Φίνος και μου έφερε μερικά χρήματα από τη Ρένα Βλαχοπούλου που ήταν οικογενειακή φίλη» ανέφερε αρχικά ο Γιώργος Βογιατζής.
«Η πρώτη μου σύζυγος με άφησε και μου έστειλε την κόρη μου στο Μόναχο όπου είχα γυρίσματα. Η δεύτερη σύζυγός μου με άφησε όταν ο γιος μου έγινε ενός έτους. Ξύπνησα ένα πρωί και δεν βρήκα κανέναν στο σπίτι. Περίμενα και δε γύρισε ποτέ. Μετά έμαθα ότι είχε πάρει τον γιο μου και είχε πάει στο Βέλγιο. Τον ξαναείδα δυο χρόνια μετά. Η πρώτη με άφησε λόγω ζήλιας, ήταν Αμερικάνα και επειδή εγώ έκλεισα ένα συμβόλαιο με τη Warner, είχε αφρίσει. Η δεύτερη δεν κατάλαβα ποτέ γιατί με άφησε.

Η τρίτη μου σύζυγος είναι η καλύτερη. Γνωριστήκαμε στην Ελλάδα. Μου πήρε μήνες βέβαια μέχρι να την κερδίσω γιατί ήταν πολύ μικρή και δε με έβλεπε, έλεγε “τι καλός κύριος ο κύριος Βογιατζής”. Μου πήρε μερικούς μήνες» είπε σε άλλο σημείο ο Γιώργος Βογιατζής για τις τρεις συζύγους του.