Η αποβολή αερίων είναι φυσιολογικό μέρος της πέψης, αλλά αν έχετε συχνά αέρια τη νύχτα, ίσως αναρωτιέστε τι συμβαίνει.

Αν και το περιστασιακό αέριο είναι ακίνδυνο, η επίμονη ή υπερβολική νυχτερινή μετεωρισμός μπορεί να δείχνει κάποιο πρόβλημα με τη διατροφή σας, τις διατροφικές σας συνήθειες ή τη γενικότερη υγεία του πεπτικού σας συστήματος. Δείτε τι μπορεί να συμβαίνει και τι μπορείτε να κάνετε.

1. Η διατροφή σας μπορεί να προκαλεί το πρόβλημα

Οι τροφές που καταναλώνετε κατά τη διάρκεια της ημέρας, ιδιαίτερα το δείπνο, επηρεάζουν σημαντικά την παραγωγή αερίων. Κάποιες τροφές ζυμώνονται περισσότερο στο έντερο, δημιουργώντας περισσότερα αέρια. Συνήθεις ύποπτοι είναι:

• Φασόλια και φακές (λόγω των φυτικών ινών)

• Σταυρανθή λαχανικά όπως μπρόκολο και λάχανο

• Δημητριακά ολικής άλεσης

• Γαλακτοκομικά (ειδικά αν έχετε δυσανεξία στη λακτόζη)

• Τεχνητές γλυκαντικές ουσίες όπως σορβιτόλη και ξυλιτόλη

Αν παρατηρείτε συμπτώματα μετά από συγκεκριμένα γεύματα, κρατήστε ημερολόγιο διατροφής για να εντοπίσετε τους παράγοντες που σας ενοχλούν.

2. Οι διατροφικές συνήθειες μπορεί να επιδεινώνουν την κατάσταση

Ο τρόπος και η ώρα των γευμάτων είναι επίσης σημαντικά. Το να τρώτε γρήγορα, να μιλάτε ενώ μασάτε ή να πίνετε ανθρακούχα ποτά μπορεί να οδηγήσει στην κατάποση αέρα, αυξάνοντας το φούσκωμα και τα αέρια. Επιπλέον, τα βαριά γεύματα αργά τη νύχτα δίνουν λιγότερο χρόνο στο σώμα σας για πέψη πριν τον ύπνο.

Δοκιμάστε αυτές τις αλλαγές:

• Τρώτε πιο ελαφριά δείπνα

• Αποφύγετε λιπαρά ή πλούσια σε υδατάνθρακες γεύματα το βράδυ

• Φάτε το τελευταίο σας γεύμα 2–3 ώρες πριν τον ύπνο

3. Η ξαπλωμένη θέση επιβραδύνει την πέψη

Όταν είστε ξαπλωμένοι, η βαρύτητα δεν βοηθά την πέψη όπως κατά τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό μπορεί να παγιδεύσει τα αέρια στο έντερο και να αυξήσει την πίεση που νιώθετε το βράδυ.

Αλλαγές στη θέση του ύπνου μπορεί να βοηθήσουν:

• Κοιμηθείτε στην αριστερή πλευρά για να διευκολύνετε την πέψη

• Ανυψώστε ελαφρώς το κεφάλι σας για να μειώσετε τη συσσώρευση αερίων

4.Ίσως έχετε κάποια δυσανεξία σε τροφές

Μη διαγνωσμένες ευαισθησίες όπως η δυσανεξία στη λακτόζη ή η ευαισθησία στη γλουτένη μπορεί να προκαλέσουν συσσώρευση αερίων όταν το σώμα σας δεν μπορεί να πέψει ορισμένες ουσίες. Τα συμπτώματα συνήθως περιλαμβάνουν:

• Φούσκωμα

• Πόνο στο στομάχι

• Διάρροια ή δυσκοιλιότητα

Αν υποψιάζεστε τέτοιο πρόβλημα, μιλήστε με έναν ειδικό υγείας για να δοκιμάσετε δίαιτα αποκλεισμού και να βρείτε την αιτία.

5. Η εντερική σας χλωρίδα μπορεί να είναι ανισόρροπη

Η υγιής μικροχλωρίδα του εντέρου είναι απαραίτητη για την πέψη. Το άγχος, τα αντιβιοτικά ή οι κακές διατροφικές συνήθειες μπορεί να διαταράξουν αυτή την ισορροπία, αυξάνοντας την παραγωγή αερίων. Παθήσεις όπως η SIBO (Υπερανάπτυξη Βακτηρίων στο Λεπτό Έντερο) μπορεί ιδιαίτερα να προκαλέσουν προβλήματα τη νύχτα.

Για καλύτερη υγεία του εντέρου, δοκιμάστε τροφές πλούσιες σε προβιοτικά όπως:

• Γιαούρτι

• Κεφίρ

• Κίμτσι

• Ξινολάχανο

Αυτές βοηθούν στην αποκατάσταση των καλών βακτηρίων και βελτιώνουν φυσικά την πέψη.

6. Ένα πεπτικό πρόβλημα μπορεί να είναι η αιτία

Μερικές φορές, τα νυχτερινά αέρια συνδέονται με κάποια πιο σοβαρή κατάσταση. Επισκεφθείτε το γιατρό σας αν έχετε επίσης συμπτώματα όπως πόνο, φούσκωμα, διάρροια, δυσκοιλιότητα ή απώλεια βάρους. Καταστάσεις που πρέπει να αποκλειστούν είναι:

• Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (IBS)

• Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (GERD)

• Δυσκοιλιότητα

• Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου (IBD)

Ένας ειδικός θα σας βοηθήσει να διαγνώσετε και να αντιμετωπίσετε σωστά αυτά τα προβλήματα.

Τελικές σκέψεις

Η συχνή νυχτερινή μετεωρισμός μπορεί να είναι ενοχλητική, αλλά συνήθως είναι απλώς ένα σημάδι ότι κάτι πρέπει να αλλάξετε στις συνήθειες ή τη διατροφή σας. Απλές αλλαγές μπορεί να κάνουν τη διαφορά.

Αν όμως το πρόβλημα συνεχίζεται, μην το αγνοείτε. Μιλήστε σε έναν γιατρό ώστε να εντοπίσετε τυχόν υποκείμενα προβλήματα και να ξαναβρείτε την άνεση και την ξεκούραση τη νύχτα.

Όλοι έχουμε αισθανθεί αυτό το κάψιμο στον λαιμό λίγο πριν ξεσπάσουμε σε κλάματα, μετά από μία συγκινητική σκηνή ή μετά από ένα τραγούδι και η ψυχολογία δίνει τις απαντήσεις της σε αυτή την αντίδραση.

Ας σκεφτούμε το εξής. Βρίσκεστε στο σπίτι και χαλαρώνετε με μια ταινία, όταν ξαφνικά μια σκηνή γίνεται πιο έντονη. Της δίνετε μεγαλύτερη προσοχή και, αναπάντεχα, κάτι μέσα σας ταράζεται μέχρι που ξεσπάτε σε κλάματα.

Ίσως σας έχει συμβεί και με κάποιο τραγούδι, του οποίου οι στίχοι ή η μελωδία καταφέρνουν να σας συγκινήσουν. Μπορεί ακόμη και να είστε από τους ανθρώπους που ακούνε επαναλαμβανόμενα εκείνα τα κομμάτια που βγάζουν στην επιφάνεια συναισθήματα που έμοιαζαν καταπιεσμένα και όλα αυτά είναι απόλυτα φυσιολογικά. Το να συγκινείται κανείς από εξωτερικά ερεθίσματα αποτελεί μια πολύ συνηθισμένη εμπειρία.

Αντί να τα λαμβάνουμε ως κάτι παράξενο ή ντροπιαστικό, να αναφέρουμε ότι η αντίδραση αυτή έχει μια σαφή εξήγηση. «Το να συγκινείται κανείς με την τέχνη είναι μια βαθιά ανθρώπινη αντίδραση. Μάλιστα, μπορεί να πει πολλά για τον τρόπο που νιώθουμε, συνδεόμαστε και επεξεργαζόμαστε τα συναισθήματά μας», επισημαίνει η ψυχολόγος Μπεατρίθ Χιλ Μπόβεδα, ιδρύτρια του Psique Cambio που είναι μία υπηρεσία ψυχοθεραπείας στη Βαρκελώνη. Πίσω από αυτή την αντίδραση κρύβονται διάφοροι ψυχολογικοί μηχανισμοί που ενεργοποιούνται σχεδόν χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.

Η δύναμη της μνήμης και η ταύτιση

Ένας από τους σημαντικότερους παράγοντες είναι η μνήμη. «Ενεργοποιούνται προσωπικές αναμνήσεις. Πολλά τραγούδια ή σκηνές μας συνδέουν με δικές μας εμπειρίες. Ίσως μια μελωδία να μας θυμίζει μια συγκεκριμένη περίοδο της ζωής μας, μια παλιά σχέση ή μια σημαντική στιγμή», εξηγεί η ειδικός.

Πέρα όμως από την ανάκληση αναμνήσεων, η ψυχολόγος εντοπίζει και τον παράγοντα της προσωπικής ταύτισης. «Ταυτιζόμαστε με τους χαρακτήρες. Όταν βλέπουμε μια ταινία, ο εγκέφαλός μας ενεργοποιεί αυτό που ονομάζουμε συναισθηματική ενσυναίσθηση. Δηλαδή, είμαστε ικανοί να νιώσουμε αυτό που φανταζόμαστε ότι νιώθει ένα άλλο άτομο». Γι’ αυτόν τον λόγο, όσα συμβαίνουν στην οθόνη μοιάζουν τόσο αληθινά: «Αν ένας χαρακτήρας χάσει κάποιον δικό του, πετύχει κάτι πολύ σημαντικό ή περάσει μια δύσκολη κατάσταση, μπορούμε να βιώσουμε αυτό το συναίσθημα σαν να ήταν δικό μας. Τα δάκρυα είναι μια φυσική απόκριση σε αυτή τη σύνδεση».

Γιατί η μουσική μας αγγίζει πιο βαθιά;

Αν και οι ταινίες καταφέρνουν να μας αγγίξουν, η αλήθεια είναι ότι η μουσική πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα, έχοντας πιο άμεσο αντίκτυπο. «Είναι ένα από τα ερεθίσματα που ενεργοποιούν ταχύτερα τις συναισθηματικές περιοχές του εγκεφάλου. Μια αλλαγή στον τόνο, ένας σημαντικός στίχος ή ένας συνδυασμός ήχων μπορεί να προκαλέσει θλίψη, νοσταλγία ή ακόμη και ένα μείγμα συναισθημάτων που δύσκολα εξηγούνται», αναφέρει η ψυχολόγος. Γι’ αυτόν τον λόγο, ορισμένα τραγούδια δεν χάνουν ποτέ την επίδρασή τους: «Υπάρχουν κομμάτια που, ακόμα κι αν τα έχουμε ακούσει πολλές φορές, συνεχίζουν να μας προκαλούν τον ίδιο κόμπο στον λαιμό».

Είμαστε πιο ευαίσθητοι αν κλαίμε εύκολα;

Το να κλαίει κανείς με ταινίες ή τραγούδια είναι συνηθισμένο, ωστόσο σε κάποιους ανθρώπους συμβαίνει συχνότερα. Αντίθετα με ό,τι θα πίστευε κανείς, αυτή η διαφορά δεν υποδηλώνει απαραίτητα διαφορετικούς «βαθμούς ευαισθησίας» σύμφωνα με την ψυχολογία.

Συχνά, όταν αναφέρετε ότι κλάψατε με μια ταινία, κάποιος μπορεί να σχολιάσει ότι αυτό συμβαίνει επειδή είστε «πολύ ευαίσθητοι». Αυτό δεν είναι απαραίτητα αλήθεια. «Κάθε άτομο εκφράζει τα συναισθήματά του με διαφορετικό τρόπο. Υπάρχουν άνθρωποι που κλαίνε εύκολα και άλλοι που νιώθουν το συναίσθημα αλλά το εκφράζουν διαφορετικά, είτε με σιωπή, είτε με αναστοχασμό, είτε απλώς εσωτερικά», σημειώνει η Μπεατρίθ Χιλ Μπόβεδα . Με άλλα λόγια, το συναίσθημα είναι παρόν, ακόμη κι αν δεν είναι πάντα ορατό. «Κάποιος που δεν κλαίει μπορεί επίσης να είναι συγκινημένος. Το συναίσθημα δεν φαίνεται πάντα προς τα έξω».

Σε κάθε περίπτωση, το κλάμα τείνει να συνδέεται με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Όπως εξηγεί η ειδικός ψυχικής υγείας: «Δεν σημαίνει ότι κάποιος είναι πιο αδύναμος, ούτε απαραίτητα πιο ευαίσθητος. Συνήθως υποδηλώνει μεγαλύτερη ευκολία στη σύνδεση με τα συναισθήματα, υψηλό επίπεδο ενσυναίσθησης ή μικρότερη τάση για καταπίεση των όσων νιώθουμε».

Τα συναισθηματικά οφέλη του κλάματος

Είναι αλήθεια ότι υπάρχουν στιγμές που νιώθουμε πως δεν είναι πρέπον να κλάψουμε ή που, απλώς, δεν θέλουμε να δείξουμε τι μας προκαλεί μια συγκεκριμένη κατάσταση εκείνη τη στιγμή. Ωστόσο, παρόλο που μερικές φορές προσπαθούμε να το αποφύγουμε (ειδικά σε δημόσιο χώρο) το κλάμα έχει ξεκάθαρα οφέλη για τη συναισθηματική μας ισορροπία:

• Προσφέρει συναισθηματική εκτόνωση: Τα δάκρυα βοηθούν στην αποφόρτιση της έντασης. Μετά το κλάμα, μπορεί να νιώσετε μια αίσθηση ηρεμίας ή ανακούφισης, καθώς αποτελεί και τον φυσικό τρόπο του σώματος να ρυθμίζει τα έντονα συναισθήματα.
• Σας βοηθά να συνδεθείτε με τον εαυτό σας: Όταν μια σκηνή ή ένα τραγούδι μας συγκινεί, συνήθως συμβαίνει επειδή αγγίζει κάτι σημαντικό μέσα μας, όπως μια αξία, μια εμπειρία, μια επιθυμία ή μια πληγή.
• Ενισχύει την αυτογνωσία: Δίνοντας προσοχή σε αυτές τις αντιδράσεις, μπορούμε να κατανοήσουμε καλύτερα τον εσωτερικό μας κόσμο.
• Εκπαιδεύει τον τρόπο που σχετίζεστε με τους άλλους: Ο κινηματογράφος και η μουσική μας επιτρέπουν να «ζήσουμε» πολλές ζωές σε σύντομο χρόνο, νιώθοντας την ιστορία χαρακτήρων πολύ διαφορετικών από εμάς. Αυτό ενδυναμώνει την ενσυναίσθηση, την ικανότητα δηλαδή να καταλαβαίνουμε τους άλλους, κάτι που είναι θεμελιώδες για τις ανθρώπινες σχέσεις.
• Δημιουργεί έναν ασφαλή χώρο για το συναίσθημα: Μια λυπητερή ταινία ή ένα μελαγχολικό τραγούδι προσφέρουν ένα προστατευμένο περιβάλλον για να εξερευνήσουμε έντονα συναισθήματα, όπως η θλίψη ή η νοσταλγία, χωρίς να υπάρχει πραγματικός κίνδυνος στη δική μας ζωή.