Ο Έλληνας διεθής τερματοφύλακας «κατοχυρώθηκε» ως ο κορυφαίος τερματοφύλακας αυτού του αιώνα στην Primeira Liga, αφού κατάφερε να διατηρήσει ανέπαφη την εστία του στο τελευταίο ματς της σεζόν (σ.σ: έγινε αλλαγή στο 88′ δίνοντας τη θέση του στον Σάμουελ Σουάρες) με τη Σάντα Κλάρα (3-0). Έτσι σε 21 από τα 34 ματς πρωταθλήματος (και 28 σε όλες τις διοργανώσεις) δεν δέχθηκε γκολ.

Σε αυτόν τον αιώνα μόνο σε δύο περιπτώσεις ένας τερματοφύλακας είχε φτάσει στα 20 ματς χωρίς να δεχθεί γκολ στην πορτογαλική Λίγκα, ο Μαρτσέλο Μορέτο το 2005/2006 (Σετούμπαλ και Μπενφίκα) και ο Ρικάρντο, το 2001/2002 (Μποαβίστα), όπως είχε αναφέρει η εφημερίδα ης Πορτογαλίας A Bola σε πρόσφατο δημοσίευμά της.

Η Μπενφίκα αυτή τη σεζόν έχει δεχτεί μόλις 20 γκολ σε 34 αγώνες πρωταθλήματος, έχοντας την καλύτερη άμυνα στο πρωτάθλημα, μπροστά την Πόρτο (22) και τη Μπράγκα (30).

Ο Οδυσσέας Βλαχοδήμος έχει συνολικά 54 αγώνες αυτή τη σεζόν σε όλες τις διοργανώσεις. Δηλαδή, δεν ήταν παρών μόνο σε ένα από τα 55 παιχνίδια της Μπενφίκα, όταν ο Χέλτον Λέιτε έπαιξε στον τρίτο γύρο του Κυπέλλου Πορτογαλίας κόντρα στην Κάλντας (1-1), ένα παιχνίδι που κρίθηκε στα πέναλτι.

Ο Έλληνας διεθνής τερματοφύλακας έχει έτσι 21 ματς στο πρωτάθλημα χωρίς να δεχθεί γκολ (σε 34 αγώνες), τέσσερα στο Champions League (σε 14 αγώνες), ένα στο Λιγκ Καπ (δύο αγώνες) και δύο στο Κύπελλο Πορτογαλίας (τέσσερις αγώνες). Σε αυτά τα 54 παιχνίδια ο Έλληνας διεθνής δέχθηκε 38 γκολ, που ισοδυναμούν με μέσο όρο 0,7 γκολ ανά αγώνα.

Για να γίνει αντιληπτή η εξαιρετική παρουσία του τη τρέχουσα σεζόν, αρκεί να σημειωθεί ότι την περασμένη σεζόν, στην οποία έχασε μόνο δύο παιχνίδια πρωταθλήματος, κατάφερε να κρατήσει μόνο σε δέκα ματς ανέπαφη την εστία του, 18 συνολικά σε όλες τις διοργανώσεις (συν οκτώ στο Champions Champions). Κοιτάζοντας ακόμα πιο πίσω, το 2020/2021 είχε μόνο επτά παιχνίδια χωρίς γκολ (σε 18 παιχνίδια, στα υπόλοιπα ήταν ο Χέλτον Λέιτε), το 2019/2020 16  ματς (18 σε όλες τις διοργανώσεις) και το 2018 / 2019, πρώτη σεζόν του στη Μπενφίκα 15 αγώνες (19 συνολικά).

Στη Μπενφίκα, φεύγοντας από τον αιώνα μας και γυρνώντας πιο πίσω, ο Σιλβίνο Λούρο κατέχει το ρεκόρ με τα περισσότερα ματς χωρίς γκολ σε μία σεζόν (το 1988/1989) φτάνοντας τα 27 σε 38 αγώνες πρωταθλήματος.

Επίσης ήδη σε αυτόν τον αιώνα, το 2014/2015 η Μπενφίκα κατέγραψε 21 αγώνες χωρίς να δεχτεί γκολ, αλλά τα ματς «μοιράστηκαν» μεταξύ του Ζούλιο Σέζαρ (15) και του Αρτούρ Μοράες (7). Το 2016/2017, οι «αετοί» έφτασαν επίσης τους 20 αγώνες χωρίς γκολ, αλλά τα ματς «μοιράστηκαν» μεταξύ Έντερσον (18) και Ζούλιο Σέζαρ (2).

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Ο γνωστός παρουσιαστής, Νίκος Μουτσινάς, ταλαιπωρείται τις τελευταίες ημέρες με την υγεία του. Αρχές του μήνα είχε διακόψει και την εκπομπή του, καθώς ο πόνος που ένιωθε ήταν αφόρητος.

Ο παρουσιαστής του ΣΚΑΪ αντιμετώπισε ένα θέμα υγείας το οποίο δεν είναι τόσο σοβαρό και δεν συντρέχει κάποιος λόγος ανησυχίας, αλλά θα χρειαστεί να παραμείνει στο νοσοκομείο για τις απαραίτητες εξετάσεις.

Ως εκ τούτου, το Καλό Μεσημεράκι δεν θα προβληθεί την Τρίτη 30/05 και ο Νίκος Μουτσινάς θα επιστρέψει στην θέση του το συντομότερο δυνατόν.

Δύσκολες ώρες για τον Νίκο Μουτσινά

Ο Νίκος Μουτσινάς είχε πει χαρακτηριστικά:

Θα σας αποχαιρετήσουμε αυτή τη στιγμή και ζητώ συγγνώμη. Δυστυχώς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι, ο πόνος είναι αδιανόητος στο στομάχι μου, δεν μπορώ. Να είναι καλά η ροή, δεν έχω ροή μάλλον. Θα παίξει κάτι ωραίο, υπάρχει μεγάλη βιβλιοθήκη του καναλιού, θα παίξει κάτι πολύ ωραίο. Σας ευχαριστώ πολύ, είστε η καλύτερη παρέα, γεια σας.

Δεν θα προβληθεί αύριο η εκπομπή του Νίκου Μουτσινά «Καλό Μεσημεράκι»

Ως εκ τούτου, το «Καλό Μεσημεράκι» δεν θα προβληθεί την Τρίτη, 30/05 και ο Νίκος Μουτσινάς θα επιστρέψει στη θέση του το συντομότερο δυνατόν.

Το μεγαλύτερο δώρο ζωής έλαβε από τον πατέρα του ένας 30χρονος στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Ιωαννίνων.

Σύμφωνα με το epiruspost.gr, ο 30χρονος έπασχε από χρόνια νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου που βρισκόταν σε υποκατάσταση της νεφρικής λειτουργίας του για αρκετά έτη.

Ο 59χρονος πατέρας του πήρε τη μεγάλη απόφαση να χαρίσει τον έναν του νεφρό στο παιδί του.

Η σύνθετη αυτή διαδικασία πραγματοποιήθηκε από στελέχη της Μονάδος Μεταμοσχεύσεων του Πανεπιστημιακού Νοσοκομείου Ιωαννίνων, με την απαραίτητη και σημαντική υποστήριξη στελεχών της Αναισθησιολογικής Κλινικής και του νοσηλευτικού προσωπικού του χειρουργείου.

Όπως αναφέρουν οι ίδιες πληροφορίες, η μετεγχειρητική κατάσταση, τόσο του δότη όσο και του λήπτη, κρίνεται ως αρίστη με ταυτόχρονη ικανοποιητική λειτουργία του νεφρικού μοσχεύματος.

Πρόκειται για τη δεύτερη μεταμόσχευση νεφρού που πραγματοποιείται εντός του τρέχοντος έτους, ενώ παράλληλα από τα στελέχη της Μονάδος έχουν επίσης πραγματοποιηθεί εννέα λήψεις οργάνων από αποβιώσαντες δότες της περιοχής των Ιωαννίνων.

Η Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ θυμάται παλαιότερα τους- ξένους φοιτητές της στη Σορβόννη να της στέλνουν… συλλυπητήριο τηλεγράφημα κάθε 29η Μαΐου, την ίδια ώρα που τα περισσότερα Ελληνόπουλα αν τα ρωτούσες τι έγινε τη μέρα εκείνη δεν ήξεραν ακριβώς.

Τα τελευταία χρόνια η κατάσταση αντιστράφηκε. Στην Ελλάδα έγινε, λίγο έως πολύ, μόδα να θυμόμαστε κάθε χρόνο τέτοια μέρα την Αλωση της Πόλης- μερικοί από κεκτημένη ταχύτητα ή άγνοια μιλούν για «εορτασμό», αντί για επέτειο, και να μην αρκούμαστε στον εορτασμό της έναρξης της Επανάστασης, κάθε 25 του Μαρτίου.

Μεγάλη η σημασία της Πόλης, θα πει κανείς, για τους Ελληνες. Σωστό. Οπότε και η συμβολική σημασία της Αλωσης είναι εξίσου μεγάλη. Εστω και αν η πολιορκία της από τους Οθωμανούς ήταν απλώς μία από τις πολλές, έστω και αν το κλίμα της εποχής ήταν τέτοιο, η κατάσταση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας ήταν τέτοια, που έκπληξη θα ήταν το να μην αλωθεί η Πόλη.

«Βρισκόμαστε στα μέσα του 15ου αιώνα, γύρω στο 1450. Η Πόλη είναι μια μικρή πόλη πια- έχει δεν έχει 70.000 κατοίκους, όταν άλλοτε είχε περάσει το μισό εκατομμύριο» αφηγείται στα «ΝΕΑ» η Ελένη Γλύκατζη- Αρβελέρ, επιχειρώντας να βάλει για λογαριασμό μας τα πράγματα στη θέση τους, να καταγράψει αλήθειες και μύθους της Αλωσης έτσι όπως μόνο μία βυζαντινολόγος με τη δική της διαδρομή μπορεί να κάνει.

«Η Πόλη έχει αποδεκατιστεί από την πανώλη και τις αλλεπάλληλες πολιορκίες των Τούρκων. Αλλά και από τις διαμάχες των Δυτικών, αφού οι προστριβές Γενοβέζων και Βενετσιάνων γίνονταν στο λιμάνι της μέσα. Υπήρχε και μια τάση ανεξαρτητοποίησης των λίγων χωρών που παρέμεναν ελεύθερες- όχι μόνο του Μυστρά που παρεμπιπτόντως έπεσε το 1460, επίσης στις 29 Μαΐου! Η κατάσταση ήταν μιας ανασφάλειας γενικής».

Ο διχασμός. Και σαν να μην έφθαναν αυτά, «υπήρχε μια μεγάλη ενωτική και ανθενωτική διαμάχη, υπέρ και εναντίον της Ενωσης των Εκκλησιών. Οι αντίθετοι στην Ενωση συμμαχούσαν και με τους Τούρκουςήταν οι λεγόμενες παρά φύσιν συμμαχίες.

Οι υπέρμαχοι της Ενωσης διακήρυσσαν: “Οταν οι δύο Ρώμες ήταν ενωμένες διαφεντεύαμε τον κόσμο. Οταν διχάστηκαν, χάσαμε τα πρωτεία”. Με αυτή την έννοια η πραγματική πτώση της Πόλης χρονολογείται από το 1204 και μετά.

Η ανθενωτική διαμάχη πήρε μάλιστα τεράστιες διαστάσεις μετά το 1438 και τη Σύνοδο της Φερράρας. Εκεί ο Αυτοκράτορας Ιωάννης Η΄ ξεσήκωσε την Εκκλησία σε μια τελευταία προσπάθεια Ενωσης, αλλά ενώ η διανόηση ήθελε να είναι αναγεννησιακή, η Εκκλησία παρέμενε προσηλωμένη στα πάτρια κατά τρόπο φανατικό, αν όχι τίποτα παραπάνω», λέει χωρίς να μασάει τα λόγια της η ελληνίδα βυζαντινολόγος, η πρώτη γυναίκα πρύτανης της Σορβόννης στα 700 χρόνια ιστορίας του μεγάλου γαλλικού πανεπιστημίου.

Και συνεχίζει: «Υπήρχε όμως ακόμη ένας παράγοντας παρακμής. Ηταν η γενική δεισιδαιμονία που τρεφόταν από τις προφητείες. Ηδη από τον 6ο αιώνα υπήρχαν προφητείες, τότε ήταν όμως αισιόδοξες.

Τώρα προφήτευαν το τέλος της Πόλης και μαζί το τέλος του κόσμου και της Ιστορίας. Αυτό ήταν, λοιπόν, το κλίμα στην Κωνσταντινούπολη της εποχής. Δεισιδαιμονία, διχόνοια, φτώχεια, κακομοιριά.

Οι Βυζαντινοί ζούσαν σε μια πόλη ερημωμένη. Και στα ανάκτορα του Πορφυρογέννητου πολύ λίγα δωμάτια χρησιμοποιούνταν. Οπως λέει και ο Παλαμάς στον “Δωδεκάλογο του Γύφτου”: “Και ήταν οι καιροί που η Πόλη/ πόρνη σε μετάνοιες ξενυχτούσε/ και τα χέρια της δεμένα τα κρατούσε/ και καρτέραγ΄ ένα μακελάρη (…) Και καρτέραγε τον Τούρκο να την πάρει”».

Πηγή: antikleidi.com

Τριαντάφυλλος: Θέλω νικητή του Survivor τον Μπάρτζη – Δεν είναι ο εαυτός του ο Σάκης

«Είναι δυνατόν ο Σάκης να γίνει αδερφός με τον Κόρο; Ξέχασε όσα είπαμε στα μαγαζιά του και το κλάμα που ρίξαμε;» Αναρωτήθηκε ο Τριαντάφυλλος.

«Είναι δυνατόν ο Σάκης να γίνει αδερφός με τον Κόρο; Ξέχασε όσα είπαμε στα μαγαζιά του και το κλάμα που ρίξαμε;» Αναρωτήθηκε ο Τριαντάφυλλος λέγοντας ξεκάθαρα πώς δεν θέλει νικητή τον “αδερφό” του αλλά τον Νίκο Μπάρτζη.

Δείτε το βίντεο

Ιδιαίτερα καυστικός και επικριτικός εμφανίστηκε ο Ανδρέας Μικρούτσικος, αναφερόμενος στην εκπομπή της Ελίνας Παπίλα στον ΑΝΤ1. Ο γνωστός παρουσιαστής και μουσικοσυνθέτης, με αφορμή τις δηλώσεις της ίδιας στην κάμερα του Super Κατερίνα, εξέφρασε την άποψή του για την πορεία του «Είμαστε Μαζί» και τις αλλαγές που έχουν γίνει.

• «Καλό είναι να πάρεις την ευθύνη και να μη μιλάς καθόλου. Πόσες φορές μας έχει μιλήσει και μας λέει ότι πρέπει να φύγει, έχει δουλειά, δεν προλαβαίνει. Και όποτε έχει μιλήσει: «θα το μετρήσουμε εκεί», «φταίνε οι εκλογές», «φταίει η Τουρκοκρατία», «φταίει ο πατήρ Κοράκιος». Να έχεις τα κότσια και να πεις: ξεκινήσαμε κάτι που απ’ ό,τι βλέπουμε δεν έχει ανακάμψει», ανέφερε αρχικά ο Ανδρέας Μικρούτσικος.

«Τι να πει μωρέ; Ότι είναι μία ανύπαρκτη εκπομπή που δεν κάνει τίποτα; Λέγοντας «δε λέω τίποτα» δε μηδενίζεις καμία εκπομπή. Ξέρεις σε αυτά τα χρόνια που απουσίαζα συνεχώς χτυπούσε το τηλέφωνό μου και έλεγα: παιδιά, ξέρετε γιατί απέχω, ξέρετε τι μου έχει συμβεί. Τώρα βρήκαμε την Παπίλα και κάθε λίγο της ζητάμε μία δήλωση», συμπληρώνει.

Δείτε στο βίντεο το σχόλιο του Ανδρέα:

Πατέρας ενός κοριτσιού, ιδιαίτερα κοινωνικός, εργατικός ήταν ο Μάριος Γκιουλάι, ο 34χρονος που έχασε την ζωή του σήμερα στο τραγικό δυστύχημα κοντά στο Ολύμπιο Θεραπευτήριο.

Λίγα μέτρα πιο πάνω ήταν η δουλειά του. Ο πατέρας του έχει κατάστημα, ενώ ο ίδιος λάτρευε τις μηχανές. Θρήνος για την αδελφή του και τους γονείς του αλλά και την μονάκριβη κόρη του.

Ο Μάριος εκινείτο στην οδό όταν για άγνωστο λόγο και ενώ επιχειρούσε προσπέραση στο φορτηγό, έπεσε πάνω στο προπορευόμενο βαρύ όχημα. Χτύπησε στο κεφάλι και σε άλλα σημεία του σώματός του και ο θάνατός του ήταν ακαριαίος. Το δυστύχημα έγινε στις 7.10 το πρωί της Δευτέρας.

Γεμάτο ήταν το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε αναφορικά με τους γάμους διασήμων. Ένας από τους οποίους ήταν και ο πολυσυζητημένος γάμος του Πάνου Μουζουράκη με τη Μαριλού Κόζαρη στην Αίγινα. Μπορεί ο Πάνος να είχε ζητήσει την απουσία των δημοσιογράφων αλλά αυτό δεν συνέβη και έτσι ο γάμος και οι 500 και πλέον καλεσμένοι μας χάρισαν πολλά στιγμιότυπα. Ανάμεσα στους καλεσμένους και η Δήμητρα Παπαδοπούλου η οποία και ήταν η πιο cool καλεσμένη στον γάμο

Όλοι κοιτούσαν τη Δήμητρα Παπαδοπούλου στον γάμο του Πάνου Μουζουράκη

O γάμος έγινε στο νησί της Αίγινας και συγκεκριμένα σε μία μοναδική τοποθεσία με πέντε κουμπάρους στον Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων. Ανάμεσα στους προσκεκλημένους του ζευγαριού ήταν και η αγαπημένη μας Δήμητρα Παπαδοπούλου, η οποία ήταν από τις πιο cool καλεσμένες του γάμου.

Δήμητρα Παπαδοπούλου η πιο cool καλεσμένη στον γάμο

O φωτογραφικός φακός του NDP εντόπισε μεταξύ άλλων την Δήμητρα Παπαδοπούλου να φτάνει στην εκκλησία φορώντας ένα μαύρο πουά κοστούμι και μαύρα μποτάκια. Από μέσα επέλεξε ένα λευκό λινό πουκάμισο και μαύρα γυαλιά ηλίου που ταιριάζει ιδανικά σε έναν καλοκαιρινό γάμο σε νησί.

Δείτε τις φωτογραφίες της Δήμητρας Παπαδοπούλου

Γκράφιτι κατά της βίας, στο πλαίσιο του προγράμματος της UrbanAct «Ζωγραφίζοντας σχολικά κτίρια» υλοποιήθηκε στο δημοτικό σχολείο Βέλου Κορινθίας, έπειτα από πρόσκληση του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων.

Η τοιχογραφία έγινε στη μνήμη της δολοφονημένης Γαρυφαλλιάς Ψαράκου. Η Γαρυφαλλιά δολοφονήθηκε το καλοκαίρι του 2021 από τον σύντροφό της στη Φολέγανδρο όπου παραθέριζαν.

Ο Σύλλογος Γονέων, στη σελλίδα του, αναφέρει: «Το πρόγραμμα περιελάμβανε τη δημιουργία μιας μεγάλης δημόσιας τοιχογραφίας και συμμετοχικές δράσεις από τους μαθητές σε χαμηλότερες επιφάνειες του σχολείου. Στόχοι του συγκεκριμένου προγράμματος είναι να ευαισθητοποιήσει τους μαθητές και εν γένει την κοινωνία σχετικά με την έμφυλη βία, να τους ενημερώσει για την ύπαρξή της, να ενθαρρύνει τους μαθητές να υιοθετήσουν θετικές αξίες και την σωστή συμπεριφορά απέναντι στους “άλλους”, ανεξαρτήτως φύλου, να εκφράσουν την αντίθεσή τους ενάντια σε οποιασδήποτε μορφή έμφυλης βίας και γενικότερα της βίας».

Όπως αναφέρει ο καλλιτέχνης Life In Colour «το έργο μου στο Δημοτικό σχολείο Βέλου έχει μια ποιητική διάθεση. Η αφορμή για αυτήν την τοιχογραφία ήταν ένα τραγικό γεγονός έμφυλης βίας, και υπήρχε ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση κατά την διάρκεια του σχεδιασμού. Εδώ «χρησιμοποίησα» συμβολικά ένα κορίτσι ντυμένο στα λευκά που τα ρούχα της και τα σύννεφα γίνονται ένα. Σε πολλές τοιχογραφίες που κάνω χρησιμοποιώ συμβολισμούς. Το προτιμώ από το να απεικονίζω κάτι ευθέως».