Ο υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης παραχώρησε συνέντευξη στα «Παραπολιτικά», όπου αναφέρθηκε στα παιδικά του χρόνια, στη γνωριμία του με την Ευγενία Μανωλίδου, αλλά και στην πορεία του στην πολιτική.
Ερωτηθείς ο υπουργός για το πρώτο μεροκάματο και για το αν τον ενοχλεί ο χαρακτηρισμός «εθνικός βιβλιοπώλης», απάντησε: «Ήµουν 15 χρόνων και ο πατέρας µου µού έδωσε την ευθύνη του περιπτέρου των Εκδόσεων Γεωργιάδη στην έκθεση βιβλίου, που γινόταν τότε στην Κηφισιά».
«Τον θεωρώ εξαιρετικά τιμητικό. Δεν ισχύει. Υπάρχουν πολύ καλύτεροι και μεγαλύτεροι βιβλιοπώλες από εμένα, αλλά ως τίτλος είναι πολύ τιμητικός. Ξέρεις, καµιά φορά σκέφτομαι ότι έχω δεχθεί τόση κριτική για το ότι πούλαγα βιβλία και αναρωτιέμαι: Αν πούλαγα ναρκωτικά, θα είχα τέτοια κριτική; Από τον ΣΥΡΙΖΑ. Προφανώς και όχι» τόνισε ο υπουργός.
Ο Άδωνις Γεωργιάδης μιλώντας για τη χροιά της φωνής του και αν εκείνη τον ενοχλεί δήλωσε: «Η φωνή μου είναι ενοχλητική, ιδιαίτερα όταν ανεβάζω τόνους, οπότε γίνεται πολύ τσιριχτή. Άλλωστε, από μικρό με έλεγαν «τσιρίδα» γι’ αυτόν τον λόγο. Στις πωλήσεις όμως απεδείχθη πάρα πολύ χρήσιμη, διότι είναι πολύ χαρακτηριστική. Αρα, ο άλλος με αναγνώριζε εύκολα και εύκολα καθόταν να με ακούσει».
Ο άγνωστος πρώτος γάμος του υπουργού
Ο ίδιος δεν δίστασε να αποκαλύψει για τον πρώτο του γάμο που διήρκησε από από το 1999 μέχρι το 2003: «Με την πρώην σύζυγό μου, Μαρία Φρονιμίδη, μεγαλώσαμε στην ίδια γειτονιά. Ήταν ο παιδικός μου έρωτας και κράτησε περίπου δέκα χρόνια, με χωρισμούς λίγων μηνών, μέχρι το πανεπιστήμιο. Ο γάμος όμως δεν κράτησε πολύ. Χωρίσαμε συναινετικά τρία χρόνια αργότερα, γεγονός που όμως δεν επηρέασε τη σχέση μας, αφού για 10 και πλέον χρόνια ήταν αναπόσπαστο στέλεχος των Εκδόσεων Γεωργιάδη. Η Μαρία ήταν κόρη του παλιού τερματοφύλακα του Ολυμπιακού Γιάννη Φρονιμίδη».
Η γνωριμία του Άδωνι Γεωργιάδη με την Ευγενία Μανωλίδου
Τέλος ο ίδιος μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στη γνωριμία του με την Ευγενία Μανωλίδου: «Είχε έρθει στην Ελληνική Αγωγή, αρχικά για να βγάλουμε έναν δίσκο δικό της, με μουσική πάνω στους ορφικούς ύμνους, και στη συνέχεια υπήρξε και μαθήτριά μου στο μάθημα της Ιστορίας… Είναι τελειομανής και, εφόσον ως τελειομανής είναι αυστηρή με τον εαυτό της, είναι και με εμένα. Η ίδια δεν ήθελε να συνεχίσει να κάνει τηλεόραση. Την τηλεόραση την έκανε μόνο για συγκεκριμένο λόγο, για να βγάλει κάποια χρήματα, ώστε να πληρώσει παλαιά χρέη που είχε. Όταν αυτά εκπληρώθηκαν, δεν της άρεσε καθόλου αυτή η δουλειά.
Η γνωστή τραγουδίστρια βιολογικά έχει ένα παιδί ωστόσο λίγοι γνωρίζουν πως υπάρχει και ένα μικρό αγόρι.
Το παιδί αυτό η Πάολα το έχει σαν να είναι γιος της.
Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, η Πάολα προσφέρει απλόχερα αγάπη και τρυφερότητα χωρίς να ζητά αντάλλαγμα.
Η λαϊκή τραγουδίστρια ακόμα προσπαθεί να συνέλθει από τις απανωτές απώλειες στη ζωή της, όπως ήταν ο πατέρας της και ο Παντελής Παντελίδης που έφυγε πριν λίγα χρόνια από τη ζωή και με τον οποίο είχε άριστες σχέσεις.
Ωστόσο, η απώλεια που της έχει στοιχίσει περισσότερο είναι η κολλητή φίλη και κουμπάρα της, Γεωργία Ζησάκη.
Πρόκειται για την 28χρονη σύζυγο του μαέστρου, Γιώργου Νάτσιου. Ο μαέστρος με την κολλητής της Πάολα έχουν ένα μικρό γιο στον οποίο η Πάολα στέκεται σαν μάνα.
Ο μικρός Άγγελος είναι ο γιος που η Πάολα δεν έχει αποκτήσει.
«Η Πάολα δεν θα τον ξεχωρίσει από την Παολίνα. Θα τον φροντίσει σαν δεύτερη μητέρα με όλες της τις δυνάμεις. Στα μάτια του βλέπει την Γεωργία, τον πατέρα της, τον Παντελή…» αναφέρει την εφημερίδα Spirto άτομο από το περιβάλλον της τραγουδίστριας, επισημαίνοντας πως η Πάολα βρίσκεται συνεχώς στο πλευρό του μικρού Άγγελου, ο οποίος έμεινε ορφανός από μαμά.
Ο αστυνομικός που είχε βάλει για να παρακολουθεί τη σύζυγο του επειδή νόμιζε ότι τον απατάει, η οικονομική κατάρρευση και τα πολυτελή «κάστρα» που βγήκαν σε πλειστηριασμούς!
Η σύλληψη για αρχαιοκαπηλία και πλαστογραφίες, οι σακούλες με το «μαύρο χρήμα» και τα 4 κακουργήματα που μπορεί να τον στείλουν φυλακή για πολλά χρόνια.
Με εκτενή ρεπορτάζ, σήμερα αποκαλύπτουμε τον βίο και τη πολιτεία του Γιώργου Τσαγκαράκη, που μπορεί να έγινε γνωστός στο ευρύ κοινό μέσα από το Cash or Trash αλλά ο ίδιος «σουλατσάρει» αρκετές δεκαετίες στα κοσμικά σαλόνια της Αθήνας.
H υπόθεση που έχει προκαλέσει έντονη αναστάτωση στους κύκλους της αθηναϊκής ελίτ φαίνεται να ξεκίνησε ύστερα από καταγγελία της Λόλας Νταϊφά. Η ίδια υποστήριξε ότι κοσμήματα που της είχαν κλαπεί από το σπίτι της εμφανίζονταν προς πώληση από τον γκαλερίστα Γιώργο Τσαγκαράκη, γεγονός που αποτέλεσε την αφετηρία για την εμπλοκή των Αρχών.
Η μαρτυρία αυτή έθεσε τον επιχειρηματία στο μικροσκόπιο της Δίωξης Εκβιαστών, η οποία άρχισε να ξετυλίγει το νήμα μιας πολύ πιο σύνθετης υπόθεσης. Σύμφωνα με πληροφορίες, υπάλληλος της γκαλερί του φέρεται να συνεργάστηκε επί δύο μήνες με το λεγόμενο «Ελληνικό FBI», παρέχοντας κρίσιμα στοιχεία που αφορούν υποθέσεις αρχαιοκαπηλίας, διακίνησης κλεμμένων αντικειμένων και παράνομων συναλλαγών.
Μέσα από την έρευνα αποκαλύφθηκαν, κατά τις ίδιες πληροφορίες, κρυμμένα χρηματικά ποσά αδήλωτης προέλευσης που αγγίζουν τις 200.000 ευρώ, αλλά και δίκτυο διακίνησης πλαστών έργων τέχνης που ξεπερνούν τα 300.
Οι Αρχές φαίνεται ότι είχαν ήδη θέσει τον Τσαγκαράκη υπό παρακολούθηση αρκετό διάστημα πριν η υπόθεση έρθει στο φως της δημοσιότητας.
Παράλληλα, αρκετοί πολίτες απευθύνθηκαν στην ΕΛ.ΑΣ., εκφράζοντας αμφιβολίες για τη γνησιότητα πινάκων που είχαν αγοράσει από τον ίδιο. Η αστυνομία καλεί όσους διαθέτουν πιστοποιητικά αυθεντικότητας να τα προσκομίσουν, προκειμένου να ελεγχθούν και να διαπιστωθεί αν πρόκειται για αυθεντικά έργα ή απομιμήσεις.
Ο Γιώργος Τσαγκαράκης συνελήφθη και οδηγήθηκε στα δικαστήρια της πρώην Σχολής Ευελπίδων, αντιμετωπίζοντας κατηγορίες για αρχαιοκαπηλία και πλαστογραφία. Μετά την παρουσία του ενώπιον του εισαγγελέα, οδηγήθηκε στον ανακριτή, από τον οποίο ζήτησε και έλαβε προθεσμία για να απολογηθεί.
Η σύλληψή του πραγματοποιήθηκε την Παρασκευή 20 Μαρτίου, ύστερα από επιχείρηση του «ελληνικού FBI» σε αποθήκη της επιχείρησής του στο Ελληνικό. Αφορμή στάθηκε η προσπάθεια πώλησης ενός παλαιού Ευαγγελίου, το οποίο χρονολογείται από τον προηγούμενο αιώνα. Κατά τη διάρκεια της έρευνας, οι αστυνομικοί εντόπισαν περισσότερους από 300 πίνακες ζωγραφικής, εκ των οποίων, σύμφωνα με τις πρώτες εκτιμήσεις, μόνο επτά θεωρούνται αυθεντικοί. Παράλληλα βρέθηκαν και μεγάλα χρηματικά ποσά σε μετρητά, που ξεπερνούν τις 150.000 ευρώ, ενώ σε άλλες αναφορές γίνεται λόγος για ποσά άνω των 200.000 ευρώ.
Την ίδια ημέρα συνελήφθη και μία γυναίκα, υπάλληλος της γκαλερί του. Στο σπίτι της εντοπίστηκε το επίμαχο Ευαγγέλιο, το οποίο ο Τσαγκαράκης είχε παρουσιάσει σε βίντεο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, γεγονός που φέρεται να συνέβαλε στην έναρξη της αστυνομικής έρευνας.
Καθοριστική για την εξέλιξη της υπόθεσης υπήρξε η καταγγελία της Λόλας Νταϊφά, η οποία είχε πέσει θύμα κλοπής κοσμημάτων. Όπως αποκάλυψε, αναγνώρισε ένα ζευγάρι σκουλαρίκια δικού της σχεδιασμού σε τηλεοπτική εκπομπή του Τσαγκαράκη, όπου και προσφέρονταν προς πώληση. Η αστυνομία εντόπισε τον χρυσοχόο που τα είχε κατασκευάσει, ο οποίος επιβεβαίωσε ότι τα είχε δημιουργήσει κατόπιν εντολής της ίδιας.
Η Νταϊφά περιέγραψε ότι, βλέποντας τα κοσμήματά της να πωλούνται στην τηλεόραση, επικοινώνησε προσποιούμενη ενδιαφερόμενη αγοραστής, καταθέτοντας προσφορά 1.000 ευρώ. Όταν της προτάθηκε είτε παράδοση στο σπίτι είτε παραλαβή από το κατάστημα στο Κολωνάκι, εκείνη δήλωσε ότι θα μεταβεί η ίδια. Λίγο αργότερα, δέχθηκε τηλεφώνημα με το οποίο της ζητήθηκε να μην πάει, καθώς τα αντικείμενα είχαν ήδη κατασχεθεί από την αστυνομία, με την ίδια να αντιλαμβάνεται ότι επρόκειτο για τα κλεμμένα της κοσμήματα.
Η ίδια είχε καταγγείλει εξαρχής το περιστατικό στην αστυνομία. Όταν οι Αρχές επισκέφθηκαν το κατάστημα, ο επιχειρηματίας φέρεται να υποστήριξε ότι τα κοσμήματα είχαν κατασκευαστεί για την ίδια. Ωστόσο, όπως ανέφερε, λίγους μήνες αργότερα τα ίδια αντικείμενα εμφανίστηκαν ξανά σε βίντεο προς πώληση. Η υπόθεση πλέον αναμένεται να πάρει τον δρόμο της Δικαιοσύνης, ώστε να διαπιστωθεί η προέλευση των αντικειμένων και η εμπλοκή των εμπλεκομένων.
Η εξέλιξη αυτή έρχεται να προστεθεί σε μια ήδη επιβαρυμένη κατάσταση για τον επιχειρηματία, ο οποίος το τελευταίο διάστημα βρίσκεται αντιμέτωπος και με σοβαρά οικονομικά προβλήματα.
Η ζωή του Γιώργου Τσαγκαράκη θυμίζει μυθιστόρημα. Γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια και σε ηλικία μόλις 11 ετών έχασε τους γονείς του, γεγονός που τον οδήγησε από πολύ νωρίς στην εργασία, κάνοντας διάφορες δουλειές, ακόμη και στο εξωτερικό.
Σπούδασε στο Κάιρο Διοίκηση Τουριστικών Επιχειρήσεων και Γεμολογία και το 1989 ίδρυσε τη Galerie Tsangarakis, αναπτύσσοντας δραστηριότητα σε Ελλάδα, Κύπρο και Αλεξάνδρεια. Έγινε ευρύτερα γνωστός μέσα από τις τηλεοπτικές δημοπρασίες του, μέσω των οποίων έφερε τις αντίκες και τα κοσμήματα πιο κοντά στο ευρύ κοινό.
Δείτε το βίντεο:
Η πρώτη τηλεοπτική εμφάνιση του ήταν στο Κανάλι 67 του Βασίλη Λεβέντη. Πολλοί θυμούνται τα ψεύτικα τηλεφωνήματα που δήθεν είχε η εκπομπή προκειμένου να ανεβαίνει το τίμημα της δημοπρασίας.
Η επιχειρηματική του δραστηριότητα επεκτάθηκε γρήγορα με καταστήματα σε Αθήνα και Μύκονο, επενδύσεις στο real estate, τη δημιουργία boutique hotel και την ενασχόληση με την πράσινη ενέργεια. Ωστόσο, η οικονομική κρίση επηρέασε σημαντικά την πορεία του που άρχισε να δείχνει σημάδια κατάρρευσης.
Το 2016 είχε απασχολήσει ξανά τις αρχές λόγω λειτουργίας καταστήματος χωρίς άδεια στη Μύκονο, ενώ το 2013 είχε βρεθεί στο επίκεντρο σκανδάλου, όταν αποκαλύφθηκε ότι είχε προσλάβει αστυνομικό για να παρακολουθεί τη σύζυγό του, επικαλούμενος λόγους προστασίας της οικογένειάς του. Η υπόθεση αυτή είχε αποκαλυφθεί όταν η φρουρά του τότε υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου εντόπισε μια μηχανή να βρίσκεται πίσω από το υπουργικό αυτοκίνητο. Η κινητοποίηση της ΕΛ.ΑΣ. οδήγησε στη σύλληψη του οδηγού της μηχανής που όπως αποκαλύφθηκε ήταν αρχιφύλακας ο οποίος είχε εντολή από τον Τσαγκαράκη σε ρόλο ντεντέκτιβ να παρακολουθεί τη σύζυγο του Μάρθα Τσαγκαράκη γιατί είχε υπόνοιες ότι τον απατούσε.
Σήμερα, η υπόθεση που εξελίσσεται σε βάρος του αναμένεται να κριθεί στη Δικαιοσύνη, ενώ οι εξελίξεις τόσο στο ποινικό όσο και στο οικονομικό επίπεδο παραμένουν ανοιχτές.
Τσαγκαράκης: Πήρε προθεσμία να απολογηθεί την Τρίτη!
Πήρε προθεσμία να απολογηθεί την Τρίτη και αρνείται όλες τις κατηγορίες ο γνωστός ιδιοκτήτης γκαλερί Γιώργος Τσαγκαράκης.
«Ο Johnny Depp κάνει comeback στον ποιοτικό κινηματογράφο κρίνοντας από το πρώτο ολοκληρωμένο τρέιλερ της νέας του ταινίας Black Mass», σχολιάζει ο βρετανικός Independent.
Ο 52χρονος Αμερικανός ηθοποιός υποδύεται τον διαβόητο κακοποιό James “Whitey” Bulger και με ένα λαμπρό καστ στο πλευρό του (Benedict Cumberbatch, Jesse Plemons και Kevin Bacon) αφήνει πίσω τους πιο εμπορικούς ρόλους του πειρατή Τζακ Σπάροου και του ινδιάνου Τόντο που αρέσουν στους μικρούς σινεφίλ.
Άγιος Μηνάς: Ο μεγαλομάρτυρας και θαυματουργός Μηνάς ανήκει στους πιο δημοφιλείς Αγίους της Εκκλησίας μας.
Γεννήθηκε το 245 μ.Χ. στο Νίκιο της Κάτω Αιγύπτου και η μνήμη του γιορτάζεται στις 11 Νοεμβρίου. Οι γονείς του Αγίου ήταν ειδωλολάτρες.
Ο Αγιος Μηνάς είναι ο προστάτης άγιος (πολιούχος) του Ηρακλείου Κρήτης και η μνήμη του γιορτάζεται στις 11 Νοεμβρίου, μέρα αργίας στο Ηράκλειο. Καθιερώθηκε πολιούχος του Ηρακλείου την περίοδο της Τουρκοκρατίας.
Ο Μηνάς όμως από εφηβική ηλικία γνώρισε το Χριστό. Με θερμή πίστη και νεανικό ενθουσιασμό αγωνιζόταν να τηρεί τις εντολές του Θεού και να σφυρηλατήσει έναν άρτιο και υποδειγματικό χαρακτήρα.
Ο βίος του Αγίου
Όταν έφθασε σε νόμιμη ηλικία, στρατολογήθηκε και κατατάχθηκε στο τάγμα του ιππικού των Ρουτιλιανών της Φρυγίας Σατουλαρίας, το οποίο είχε για έδρα το Κοτύαιο, τη σημερινή Κιουτάχεια της Μικράς Ασίας. Οι άνδρες της φρουράς αυτής ήταν απ’ τους εκλεκτότερους στρατιώτες. Διέπρεπαν όλοι σ’ εμφάνιση κι εξωτερικό παράστημα, σε γενναιότητα και σε αρρενωπό φρόνημα.
Ο Μηνάς υπήρξε παράδειγμα τελείου στρατιώτη. Κάθε καθήκον που του ανέθεταν το εκτελούσε πιστά. Αυτή η άμεμπτη διαγωγή του ήταν φυσική συνέπεια για τον χριστιανό Μηνά, που εναρμόνιζε πίστη και πράξη. Και πάνω σ’ αυτό το σοβαρό ζήτημα ήταν υπόδειγμα ο Μηνάς.
Στον Μηνά δόθηκε η ευκαιρία να γνωρισθεί και να συνδεθεί πνευματικά με άλλους νέους στρατιώτες. Με πολλή φροντίδα και χριστιανική φρόνηση καλλιέργησε την ευσέβεια και τη ζωντανή πίστη στον όμιλο των συντρόφων του. Εργάσθηκε με υπομονή για τη διαφώτιση και την αναγέννησή τους, σαν ιεραπόστολος.
Οι πρώτοι χριστιανοί θεωρούσαν ιερή υποχρέωσή τους να μιλούν για την πνευματική ζωή: για τις χριστιανικές αρετές, για την έμπρακτη εκδήλωση της αγάπης προς τον πλησίον, για την αποφυγή των ελαττωμάτων εκείνων που μάστιζαν τον ειδωλολατρικό κόσμο και γενικά για μια ζωή ανώτερη.
Μιλούσαν με πολλή θέρμη και αγάπη για το πρόσωπο του Χριστού, σε σημείο που να ζεσταίνουν τους χλιαρούς και να λειώνουν τα παγόβουνα των εθνικών.
Και πράγματι αρκετοί από τους συστρατιώτες του τον ακολούθησαν στη χριστιανική πίστη.
Η ασκητική ζωή
Ο Μηνάς, κατά την παράδοση, μετά τη στρατιωτική του θητεία αφιερώθηκε στον Κύριο, για να ικανοποιήσει τους ιερούς πόθους της καρδιάς του.
Ήταν πραγματικός ασκητής. Αυστηρός στα ήθη. Λιτός στη δίαιτά του. Μάλιστα προσείλκυσε κοντά του κι άλλους φίλους στρατιώτες.
Οι λίγοι αυτοί φίλοι αποτέλεσαν μια κοινοβιακή σκήτη, δηλαδή ασκητήρια, στο Πορσούκ-Νταγ, στους πρόποδες του οποίου ήταν κτισμένη η παλιά Κιουτάχεια.
Εκεί, μακριά απ’ τον κόσμο και κοντά στο Θεό, ο Μηνάς με τους λίγους φίλους του επιδόθηκαν στην πνευματική θεωρία, σε μια ζωή περισυλλογής, για να μελετήσουν και να καλλιεργήσουν τον εαυτό τους. Από κοινού προσεύχονταν, νήστευαν, μελετούσαν και έτσι ενίσχυαν την πίστη και την αγάπη τους προς τον Κύριο, διδάσκοντας και τους άλλους.
Πόσα χρόνια ο Μηνάς και οι σύντροφοί του έμειναν στο ασκητήριο, δεν μας είναι δυστυχώς γνωστό απ’ την ιστορία. Φαίνεται όμως ότι ωφελήθηκαν απ’ αυτή την άσκηση.
Διότι ήταν καθ’ όλα ώριμοι να δεχθούν το μαρτύριο, όταν θα έφθανε η κατάλληλη ώρα.
Ο χρόνος του μαρτυρίου του αγίου Μηνά, 295-305 μ.Χ., συμπίπτει με μια ειρηνική περίοδο της Εκκλησίας. Αυτοκράτορας κατά την εποχή εκείνη ήταν ο Διοκλητιανός.
Αλλά δεν είχε ξεσπάσει ακόμη ο γενικός διωγμός εκ μέρους του. Γι’ αυτό η αφορμή του μαρτυρίου του αγίου έχει ολωσδιόλου ατομικό χαρακτήρα. Μια μέρα κατέβηκε ο Μηνάς απ’ το ησυχαστήριό του για υποθέσεις στο Κοτύαιο.
Κατά σύμπτωση βλέπει πλήθος λαού, παραταγμένο στρατό, όλες τις επίσημες αρχές στην πλατεία της πόλης. Επικεφαλής της όλης αυτής ειδωλολατρικής πομπής ήταν οι «ιερείς της αισχύνης».
Ο Μηνάς πληροφορείται και μαθαίνει την αιτία της αμαρτωλής αυτής πανήγυρης. Γιόρταζαν τα γενέθλια του Διοκλητιανού. Σε μια επίσημη στιγμή των ειδωλολατρικών σπονδών και θυσιών ξεσηκώνεται η χριστιανική συνείδηση του ζηλωτή Μηνά. Θεώρησε πως ήταν μοναδική ευκαιρία να διαφωτίσει με κήρυγμα τόσο τούς άρχοντες όσο και την κοινή γνώμη για την κενότητα των ειδώλων και την αλήθεια του Χριστού.
Με σθένος διακηρύττει: «Ένας είναι ο αληθινός Θεός, ο Χριστός, και όλα αυτά που προσκυνείτε είναι είδωλα τυφλά, άλαλα και αναίσθητα».
Το κήρυγμα αυτό θεωρήθηκε υβριστικό, και η επέμβαση του Μηνά βεβήλωση της ιερότητας της ημέρας και ασέβεια εναντίον του ιερού προσώπου του αυτοκράτορα.
Ωστόσο το εμπνευσμένο κήρυγμα του Μηνά δεν έμεινε άκαρπο. Πολλοί πίστευσαν στον Κύριο, και η παράταξη των πιστών εμψυχώθηκε απ’ τη θαρραλέα ομολογία της πίστης του.
Η δίκη του Αγίου Μηνά
Ήταν πολύ φυσικό ύστερα από ένα τόσο δριμύ και τολμηρό κήρυγμα να οδηγηθεί ο Μηνάς σε δίκη.
Τον καταδίκασαν, γιατί τόλμησε να εμπαίξει τους θεούς και με την ασεβή του στάση αναστάτωσε την επίσημη ημέρα των γενεθλίων του αυτοκράτορα.
Ο Μηνάς θέλησε ν’ απολογηθεί, κυρίως για να συμπληρώσει το κατηχητικό του κήρυγμα. Έτσι ο μεγάλος αθλητής της πίστεως δίνει νέα ομολογία μπροστά στον ηγεμόνα Πύρρο: «Ουδεμία βάσανος θα με χωρίσει από την αγάπη του Χριστού· κάμε οιανδήποτε παίδευση θέλεις και θα σου οφείλω χάριτας». Άφοβα μίλησε στο δικαστήριο και με ψυχραιμία και αταραξία άκουσε τη θανατική του καταδίκη.
Αρχίζει λοιπόν το πνευματικό στάδιο των αγώνων για τον ήρωα της Πίστεως. Ο Μηνάς αισθανόταν τον εαυτό του πολύ ευτυχή. Είχε σημάνει για τον αθλητή του Χριστού η ώρα της θυσίας.
Ο έπαρχος του Κοτυαίου διατάσσει τα όργανά του να υποβάλουν το Μηνά στα πιο φρικιαστικά μαρτύρια. Δένουν τον μάρτυρα και τον μαστιγώνουν αλύπητα.
Από το σώμα του έτρεξε άφθονο αίμα. Αφού τον κράτησαν λίγες μέρες σε μια σκοτεινή φυλακή, έπειτα έτριψαν το λαβωμένο σώμα του με σκληρό τρίχινο ύφασμα, σε σημείο ώστε να ξανανοίξουν φρικτότερα οι πληγές του.
Το μαρτύριο του Αγίου συνεχίζεται. Με σιδερένια νύχια ξεσχίζουν τις σάρκες του. Και οι θηριώδεις δήμιοι καυτηριάζουν με φλόγες τις πληγές του!
Ο Κύριος, που βρήκε αρκετά τα παθήματα του πολυάθλου Μηνά, επιτρέπει στους διώκτες του να θέσουν τέρμα στην πρόσκαιρη ζωή του με αποκεφαλισμό.
Μερικοί χριστιανοί περιμάζεψαν το ιερό του λείψανο και το έθαψαν σε ασφαλή τόπο.
Ύστερα από μερικά χρόνια κάποιος έπαρχος του Κοτυαίου ονομαζόμενος Αθανάσιος, μετέφερε το λείψανο του Αγίου σε πολυτελή λάρνακα στην Αίγυπτο, την πατρίδα του Αγίου.
Λένε ότι ο Μηνάς, προτού πεθάνει, εξέφρασε την επιθυμία ν’ αναπαυθεί στην πατρίδα του, το Νίκιο. Η επιθυμία του Αγίου εκπληρώθηκε αργότερα από πιστούς.
Η χρονολογία του μαρτυρίου του ενδόξου Αγίου πρέπει να τεθεί μεταξύ του 295-305 μ.Χ.. Η 11η Νοεμβρίου θεωρείται η ημέρα της αθλήσεως του μεγαλομάρτυρος.
Ο Άγιος Σπυρίδωνας βοήθησε τον Σταμάτη Σπανουδάκη να σταθεί και πάλι στα πόδια του. Το συγκλονιστικό γεγονός, εξομολογήθηκε ο ίδιος ο γνωστός μουσικοσυνθέτης μέσα από την προσωπική του σελίδα στο facebook.
Ο Σταμάτης Σπανουδάκης το καλοκαίρι του 2016 αντιμετώπιζε κινητικά προβλήματα, τα οποία μάλιστα τον είχαν αναγκάσει να κινείται με αναπηρικό καροτσάκι.
Ήταν τέτοιο το μέγεθος του προβλήματός του, που προβληματιζόταν για το εάν θα έπρεπε να ακυρώσει ή όχι συναυλία που είχε προγραμματίσει για την Κέρκυρα και η οποία ήταν αφιερωμένη στη συμπλήρωση 300 ετών από το θαύματα του πολιούχου της Κέρκυρας το 1716.
Την επιθυμία του να δωθεί η εν λόγω συναυλία έκανε εντονότερη το γεγονός ότι ήθελε να ακουστεί και το νέο του κομμάτι με τίτλο «η Κέρκυρα κι ο Άγιος».
Ο γιατρός του Σπύρος Νίκας τον επισκέφτηκε στο ξενοδοχείο, όπου διέμεινε και άρχισε να κάνει τα πρώτα βήματα και έμεινε όρθιος για έξι ώρες και σκέφτηκε: «Να το θαύμα του Αγίου Σπυρίδωνα».
Η συναυλία αναβλήθηκε λόγω κακοκαιρίας αλλά την επόμενη έγινε με επιτυχία.
Διαβάστε, πώς ακριβώς περιέργαψε τη συγκλονιστική αυτή εμπειρία ο ίδιος ο γνωστός μουσικοσυνθέτης στην προσωπική του ιστοσελίδα στο facebook:
«Η Κερκυρα κι’ ο Άγιος»
Ήταν μία ακριβή εμπειρία, αυτή που έζησα-ζήσαμε, στην συναυλία της Κέρκυρας. Αρχίζω απ’ τα δικά μου.
Ήμουν τρείς μήνες στο κρεβάττι με πόνους, χάπια, ενέσεις και δύο εγχειρήσεις και κάθε μέρα έλεγα: «Πώς να το αναβάλω, πώς να εκθέσω-απογοητεύσω τόσο κόσμο;».
Και μ’ ένα «έχει ο Θεός και θα βοηθήσει ο Άγιος», καθισμένο σε αναπηρικό καροτσάκι με πήγαν με την βοήθεια του Γιώργου Βλάχου, σπίτι-αεροδρόμιο- αεροπλάνο- Κέρκυρα-ξενοδοχείο, όπου επιτέλους ξάπλωσα. Ευχαριστώ την Aegean το θαυμάσιο προσωπικό της, αλλά και τον πρόεδρό της Κο Βασιλάκη, γιατί έκαναν τα πάντα για νάμαι άνετα.
Έρχεται λοιπόν στο ξενοδοχείο ο Σπύρος Νίκας, οστεοπαθητικός, να με δεί, σταλμένος από την συμμαθήτρια και αγαπημένη φίλη μου, Μαρία Βούλγαρη.
Παρόντες η κόρη του Πολύνα, η φίλη μας Ματούλα (Φυσικοθεραπεύτρια) και η Ντόρη. Με «πείραξε» αρκετή ώρα με τα χέρια του και μού λέει «σήκω». Γέλασα λίγο και μετά από αρκετά «σήκω», πήρα θάρρος, σηκώθηκα και πήγαμε βόλτα χωρίς μπαστούνι στούς διαδρόμους του ξενοδοχείου, με πόνο μεν, αλλά όρθιος.
Το περπάτημα στους σκοτεινούς διαδρόμους του ξενοδοχείου, μου φάνηκε σαν βόλτα σε ανθισμένους και μυρωδάτους κήπους.
Τό ίδιο βράδυ έκανα την πρόβα με τους τεχνικούς, μουσικούς, διοργανωτές, την θαυμάσια χορωδία Κερκύρας με την γλυκειά μαέστρο της Χριστίνα Καλλιαρίδου και την άψογη και μετρημένη φιλαρμονική «Καποδίστριας» με τον ακριβό μαέστρο της Μιχάλη Μιχαλόπουλο, στό φρούριο όπου θα παίζαμε την άλλη μέρα.
Ήμουν 6 ώρες όρθιος. «Να το θαύμα του Άγιου Σπυρίδωνα» λέω μέσα μου.
{Τί να πώ για τον πατέρα Θεμιστοκλή και τα «παιδιά» του, του οποίου οι προσευχές και η αγάπη, υλοποίησαν όλη αυτή την προσπάθεια. Νάναι καλά και κοντά στον Αγαπημένο πάντα. Μαζί και οι εθελοντές και οι ναυτοπρόσκοποι (Τέτοιος ήμουν κι’ εγώ παιδί κι’ όλο έκλαιγα και ζητούσα τη μαμά μου). Τίποτα το ομαδικό δεν μου αρέσει. Την ησυχία αγαπώ. Αλλά εκτιμώ και σέβομαι, όσους ομαδικά προσφέρουν.}
Καί έρχεται η μέρα της συναυλίας. Τρεισήμισι χιλιάδες κόσμου ήρθαν να μας τιμήσουν. Όλα καλά, μια μικρή πρόβα το απόγευμα και 9μμ ακριβώς βγαίνει στην σκηνή ο τόσο προσιτός Μητροπολίτης Κερκύρας Νεκτάριος, λέει κάποια λόγια για την ημέρα, τον Άγιο και εμένα. Αμέσως μετά η φιλαρμονική έπαιξε τα «Πέτρινα χρόνια», ανέβηκε η ορχήστρα και η χορωδία και έπαιξαν την εισαγωγή «Στην αυλή του Βασιληά».
Καί μόλις πατάω το σκαλί να βγώ στην σκηνή, ο χαμός. Ένας ανεμοστρόβιλος που διέλυε το πάλκο, έπαιρνε ηχεία, φώτα και καρέκλες και νάναι καλά οι τεχνικοί και οι διοργανωτές, που δεν είχαμε κανένα ατύχημα. Σε λίγο ξεκινάει μια καταρρακτώδης βροχή και πιά ο κόσμος μουσκεμένος, έτρεχε να κρυφτεί στίς καμάρες του φρουρίου. Με βούτηξε ο «νάναι καλα έτοιμος για όλα» Λάμπης Θεοδώρου, μ’ έβαλε στ’ αυτοκίνητο και βούρ για το ξενοδοχείο. Περνώντας όμως απ’ τίς καμάρες, είδα τον κόσμο μουσκεμένο να περιμένει να κοπάσει ο καιρός. Και παρά τον φόβο του Λάμπη μην χτυπήσω, κατεβαίνω και πάω κοντά και μέσα στον κόσμο. Η αγάπη που ένοιωσα, τα χάδια, τα φιλιά, οι ευλογίες με γέμισαν περισσότερο απο κάθε συναυλία.
Πίσω στο ξενοδοχείο ο διευθυντής Κώςτας Καραμπάτσος, είχε ετοιμάσει δώρο πλουσιοπάροχο «γεύμα παρηγοριάς» για όλους τους μουσικούς και τεχνικούς. (Νομίζω ότι δεν άφησαν τίποτα). Τον ευχαριστώ απο καρδιάς.
Εγώ στο δωμάτιο μου, με τούς φιλους-διοργανωτές μου Γιώργο Μπιλάλη και Αλέξανδρο Καραβάνη και τον Λάμπη, προσπαθούσαμε να εξηγήσουμε «Θεολογικώς» τα όσα ζήσαμε. Αφού συμφωνήσαμε ότι δεν καταλαβαίνουμε τίποτε, πήγε έκαστος στο δωμάτιο του.
Μόνος πιά με την Ντόρη, της λέω:
«Εγώ φταίω. Όλα νάναι τέλεια ως την στιγμή ακριβώς που θάβγαινα; Ο Άγιος μ’ έδιωξε». Και με πιάνουν τα κλάματα συλλογιζόμενος όλα τα κουτσά και στραβά της ζωής μου και η Ντόρη να θέλει να με παρηγορήσει και να της λέω » φύγε, αυτή η εσωτερική γλυκεια βροχή, είναι για καλό μου. Άσε με να κλάψω». (Και μετά σου λένε, οι άντρες δεν κλαίνε).
Την επόμενη μέρα η συναυλία ήταν απο τίς ωραιότερες πούχω κάνει. Κι’ άλλος κόσμος, ζέστη και νηνεμία και ολόγυρά μας άγγελοι. Ο κόσμος καλοδέχτηκε και ξαναζήτησε το χορωδιακό που έγραψα ειδικά για την συναυλία με τίτλο
«Η Κέρκυρα κι’ ο Άγιος». Ύμνησα και απέδωσα μουσικό φόρο τιμής, στίς αγάπες μου. Τον Χριστό, την μικρή Μαρία, τούς αγαπημένους μου ήρωες και βέβαια, την μητέρα Έλλάδα. Δόξα τω Θεώ και όλος ο κόσμος μαζί μου.
Τί άλλο να ζητήσω; και ποιόν άλλον να ευχαριστήσω απο Αυτόν πού όλα τα δίνει όταν ζητάς, χαμηλώνεις και πρέπει;
Το γιατί βέβαια έγιναν όλα αυτά, μου διαφεύγει, είναι πάνω απ’ την φτηνή λογική μου και έτσι αφήνομαι έκπληκτος αλλά σίγουρος για όλα, σαν μικρό παιδί, στα χέρια Του.
Ο Άγιος Σπυρίδωνας έκανε το θαύμα του! Πως έγινε το τροχαίο στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης
Ο Άγιος Σπυρίδωνας έκανε το θαύμα του και δεν θρηνήσαμε νεκρούς από το φοβερό τροχαίο που έγινε λίγο μετά τις 8 το βράδυ της Πέμπτης στη διασταύρωση της Λεωφόρου Βουλιαγμένης με την οδό Δωδεκανήσου, στο Άνω Καλαμάκι
Aπό τη σφοδρότατη σύγκρουση δύο αυτοκινήτων, τραυματίστηκαν, ευτυχώς ελαφρά οι οδηγοί, ένας άντρας και μία κοπέλα, ενώ ο ανήλικος γιος του οδηγού που επέβαινε στο ΙΧ δεν έπαθε το παραμικρό.
Το αυτοκίνητο που οδηγούσε η κοπέλα, επιχείρησε να στρίψει αριστερά στο φανάρι, στο ρεύμα της Βουλιαγμένης, προς Αθήνα, και να μπει στη Δωδεκανήσου όταν έπεσε πάνω του με μεγάλη ταχύτητα το άλλο αυτοκίνητο που κατευθυνόταν προς Γλυφάδα. Oι αστυνομικοί της Τροχαίας εξετάζουν αν παραβίασε τον κόκκινο σηματοδότη.
Το ΙΧ της κοπέλας, ένα πράσινο Nissan, έκανε μία “σβούρα” και “καρφώθηκε” στο φανάρι ενώ το άλλο αυτοκίνητο, ένα μαύρο Peugeot, έπεσε με ταχύτητα πάνω στο πεζοδρόμιο, ξήλωσε μία τσιμεντένια κολώνα φωτισμού και κατέληξε το μισό πάνω στο παρτέρι, στον παράδρομο της Βουλιαγμένης, μία “ανάσα” από τη στάση των λεωφορείων!
Οι δύο οδηγοί βγήκαν μόνοι τους από τα αυτοκίνητα και μεταφέρθηκαν με ασθενοφόρα στο ΚΑΤ. Σύμφωνα με πληροφορίες έχουν τραυματιστεί πολύ ελαφρά.
Στο σημείο έσπευσαν δύο οχήματα από τον 7ο Πυροσβεστικό Σταθμό Αθηνών. Οι πυροσβέστες καθάρισαν το οδόστρωμα από τα λάδια και τα συντρίμμια και έκοψαν την κολώνα πάνω στην οποία έπεσε το Peugeot, ενώ ο αντιδήμαρχος Αλίμου, Γιώργος Μακαριγάκης που βρέθηκε άμεσα στον τόπο του τροχαίου επικοινώνησε με την Περιφέρεια Αττικής για να την απομακρύνει από το πεζοδρόμιο.
Ο Άγιος Φανούριος είναι αναμφίβολα μια άγια, σημαντική νεανική μορφή, που ξεχωρίζει με τον δικό του τρόπο ανάμεσα στους άλλους Αγίους της χριστιανοσύνης, γιατί δεν τιμάται απλώς σε μια μόνο ημερομηνία, αλλά η πίστη των χριστιανών κάνει συχνά τη γνωστή φανουρόπιτα.
Ο Άγιος Φανούριος έκανε αρκετά Θαύματα στους πιστούς που επικαλούνται το όνομά του κι ένα απ’ αυτά είναι το ακόλουθο:
Σε μια περίοδο της ιστορικής ζωής της η Κρήτη ήταν υποδουλωμένη στους Λατίνους (1204 – 1669 μ.Χ.), που είχαν δικό τους Αρχιεπίσκοπο και γι’ αυτό προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να παρασύρουν τους κατοίκους του νησιού στον Καθολικισμό (Παπισμό).
Έτσι οι Λατίνοι πήρανε σαν καταπιεστικό μέτρο ενάντια στην Ορθοδοξία να μην επιτρέπουν να χειροτονούνται ιερείς στην Κρήτη, οπότε οι Κρητικοί αναγκάζονταν να μεταβαίνουν στο νησί Τσιρίγο (Κύθηρα) για να χειροτονηθούν ιερείς από Ορθόδοξο Αρχιερέα, που έδρευε εκεί.
Κάποια εποχή λοιπόν ξεκίνησαν απ’ την Κρήτη τρεις διάκονοι για το Τσιρίγο κι αφού χειροτονήθηκαν εκεί ιερείς, επέστρεφαν τρισευτυχισμένοι στο πολύπαθο τότε απ’ τη σκλαβιά νησί τους. Κατά κακή τους τύχη Αγαρηνοί πειρατές τους συνέλαβαν στο πέλαγος, τους μετέφεραν στη Ρόδο, όπου τους πώλησαν σε τρεις διαφορετικούς Αγαρηνούς αφέντες.
Η θέση των τριών ιερέων ήταν αξιοθρήνητη κι όμως μια γλυκειά προσμονή ήλθε να γλυκάνει το πικρό παράπονό τους. Μάθανε πως στη Ρόδο ο Άγιος Φανούριος θαυματουργούσε και σ’ αυτόν στήριξαν τις ελπίδες τους κι ολοένα προσεύχονταν και τον επικαλούνταν ο καθένας τους ξεχωριστά, για να τους λυτρώσει απ’ την σκληρή αιχμαλωσία στους μιαρούς Αγαρηνούς.
Ζήτησε, λοιπόν, ο κάθε ιερέας, χωρίς να συνεννοηθούν μεταξύ τους, απ’ τον αφέντη του, να του δώσει άδεια να μεταβεί στην εκκλησία για να προσκυνήσει την εικόνα του Αγίου Φανουρίου.
Πήρανε κι οι τρεις τους μ’ ευκολία την άδεια, προσκύνησαν μ’ ευλάβεια την εικόνα του Αγίου βρέχοντας τη γη με τα δάκρυά τους γονατιστοί σαν προσεύχονταν και με όλη τη δύναμη της ψυχής τους παρακαλούσαν τον Άγιο Φανούριο να μεσολαβήσει για να γλυτώσουν πια απ’ τα χέρια των Αγαρηνών.
Αφού οι ιερείς αναχώρησαν, ανακουφισμένοι απ’ τον πόνο τους, ο Άγιος Φανούριος παρουσιάστηκε τη νύχτα και στους τρεις αφέντες τους και τους διέταξε να ελευθερώσουν τους σκλάβους ιερείς τους, διαφορετικά θα τους τιμωρούσε σκληρά. Οι Αγαρηνοί όμως άρχοντες θεώρησαν την επέμβαση του Αγίου σαν κάποια μαγεία, γι’ αυτό αλυσόδεσαν τους σκλάβους τους κι άρχισαν να τους βασανίζουν με χειρότερο τρόπο.
Την άλλη όμως νύχτα ο Άγιος Φανούριος επενέβη πιο αποτελεσματικά, έλυσε τους τρεις ιερείς απ’ τα δεσμά τους και τους υποσχέθηκε, πως θα τους ελευθέρωνε από τους Αγαρηνούς την άλλη μέρα. Φανερώθηκε και πάλι στους Αγαρηνούς και τους απείλησε αυτή τη φορά, πως αν δεν ελευθέρωναν το πρωί τους ιερείς, θα μεταχειριζόταν σκληρά μέτρα γι’ αυτούς.
Το άλλο πρωί οι Αγαρηνοί αισθάνθησαν την τιμωρία, γιατί έχασαν όλοι το φως τους και το κορμί τους έμεινε παράλυτο. Έτσι αναγκάσθησαν τότε να συμβουλευτούν τους συγγενείς τους, για να συζητήσουν το κακό που τους βρήκε. Όλοι δε οι άρχοντες αποφάσισαν να καλέσουν τους τρεις ιερείς, μήπως μπορούσαν να τους βοηθήσουν. Οι ιερείς την μόνη απάντηση που έδωσαν ήταν, πως αυτοί θα παρακαλούσαν τον Θεό τους κι Εκείνος θα αποφάσιζε.
Την τρίτη νύχτα παρουσιάστηκε πάλι ο Άγιος Φανούριος στους Αγαρηνούς και τους ανακοίνωσε πως αν δεν έστελναν οι τρεις άρχοντες γραπτώς στο ναό του τη συγκατάθεση τους για την απελευθέρωση των ιερέων, δεν θα ξανάβρισκαν πια την υγεία τους. Οι Αγαρηνοί τότε θέλοντας και μη έγραψαν το γράμμα που ζήτησε ο Άγιος Φανούριος και δήλωναν απερίφραστα, πως παραχωρούσαν, στους τρεις ιερείς την ελευθερία τους.
Αυτές οι δηλώσεις τους κατατέθηκαν στον ιερό ναό του Αγίου. Πριν ακόμα επιστρέψει η αντιπροσωπεία των Αγαρηνών απ’ το ναό, οι τυφλοί και παράλυτοι άπιστοι έγιναν εντελώς καλά με το θέλημα του Αγίου. Οι πλούσιοι Αγαρηνοί έδωσαν στους τρεις ιερείς όλα τα έξοδα του ταξιδιού τους κι αυτοί πριν αναχωρήσουν κατέφυγαν στην εκκλησία, και αφού ευχαρίστησαν τον Άγιο για την απελευθέρωσή τους, αντέγραψαν πιστά την εικόνα του Αγίου Φανουρίου και την πήραν στην Κρήτη, όπου την τιμούσαν κάθε χρόνο με δοξολογίες και λιτανείες.
Ο Ονούφριος καταγόταν από την Περσία και αρχικά μόνασε σε κοινόβιο στην Ερμούπολη της Θηβαΐδας. Αργότερα αποσύρθηκε στα ενδότερα της ερήμου, όπου ασκήτευσε επί 60 χρόνια γυμνός και τρεφόμενος κυρίως με χόρτα. Ανέπτυξε σε μέγιστο βαθμό τις ασκητικές αρετές, έγινε δε γνωστός από τον επίσης ασκητή Παφνούτιο, ο οποίος τον ανακάλυψε, γνώρισε την ασκητική ζωή του και μετέδωσε ό,τι σχετικό με αυτόν στους ασκητές της Αιγύπτου. Μετά τον θάνατο του Ονούφριου, ο Παφνούτιος έθαψε το σώμα του σε βράχο, αφού προηγουμένως το περιτύλιξε με τμήμα του ιματίου του.
Στις εικονογραφικές παραστάσεις ο Ονούφριος παρουσιάζεται γυμνός, καλυπτόμενος στο εμπρόσθιο τμήμα του σώματός του από την κατερχόμενη σαν λευκό χείμαρρο γενειάδα του, ενώ ολόκληρο το σώμα του καλύπτεται από τρίχωμα.
Άγιος Ονούφριος: Ο Άγιος που μπορεί να μας σώσει από το θάνατο.
Ακολουθεί μία εξομολόγηση από έναν άνθρωπο της εκκλησίας που μας υποδεικνύει ποιος Άγιος μπορεί να μας σώσει από το θάνατο.
Αυτή η διήγησις μου εξιστορήθη παρά του γέροντος Χριστοδούλου, ότε εύρισκόμην εις το εν Βουνώ αγροκήπιον[1], βοηθών συνάμα τον κηπουρόν αδελφόν Ιερόθεον, κατά την 12ην του μηνός Ιουνίου του 1944.
Ο γέρων Χριστόδουλος εξομολογείται
Ο Γέρων Χριστόδουλος αναμνησθείς τι γεγονός, επισυμβάν επί τουρκοκρατίας, κατά το 1910 περίπου, μου το διηγήθη εις δόξαν και τιμήν του Αγίου Ονουφρίου.
«Εγώ, μας λέγει, κατ΄ εκείνην την εποχήν νεώτερος ων, κατά την επιστασίαν του δάσους της Μονής και μίαν ήμέραν γυρίζοντας επάνω εις την Παναγίαν, ανταμωθήκαμεν με ένα Τούρκον, δασοφύλακα, δηλαδή κυβερνητικόν και, αφού επί ώρας εγυρίσαμεν και του έδειξα τα σύνορα της Μονής, εν τέλει κατεβήκαμεν εδώ να ξεκουρασθώμεν και να γευματίσωμεν. Με την περιοδείαν την οποίαν είχομεν ο Τούρκος εκουράσθη, ήταν και λίγο σωματώδης και, αφού κερασθήκαμεν· επήγαμεν εις την βρύσιν και ο Τούρκος ευχαριστηθείς και ευφρανθείς με το κρύο νερό της πηγής, έπιε και πάλιν, έπιε και εγώ δεν ξέρω πόσον.
Μου έλεγε: α! μασιαλά! μασιαλά! κρύο αυτό, καλό! και δός του πάλιν έπιεν. Δεν επέρασε πολλή ώρα και τον πιάνει ένας πόνος και φούσκωσε η κοιλιά και το φούσκωμα ανέβαινε προς το στήθος και άρχισε να φωνάζη και να κλαίη, ζητών βοήθειαν. Αλλά τι να τον κάμωμεν και ημείς δεν ηξέραμεν. «Ωχ, φώναζε, θα σκάσω, Θα σκάσω». Ω, πειρασμός πού μας συνέβη! Λέγω στον γέρο Ιωακείμ τον Κρητικόν, βέβαια τον θυμάσαι:
—Γέρο Ιωακείμ, θα πεθάνη και θα βρούμε τον μπελά μας.
—Έε, μου λέγει, λυπάσαι τον Τούρκο; Ας πεθάνη.
—Μα δεν είναι έτσι. Θα μας ενοχοποιήσουν θα μας κουβαλούν στη Σαλονίκη, και ποιος ξέρει τί έξοδα θα γίνουν στη Μονή.
—Έε! καλά μου λέγει· εδώ στο βουνό πού είμαστε, τί γιατρικά να του κάμωμεν; Ότι ξέρεις κάμε το. Εγώ δεν ανακατεύομαι, γιατί να πιή τόσο νερό; Για να σκάση;
Άγιος Ονούφριος: Ο Άγιος που έσωσε τον Τούρκο
Τέλος εν τη απελπισία μου, ενθυμήθηκα τον Άγιον Ονούφριον. Αυτός μόνον, λέγω, αν θελήση, θα τον σώση.
Ο Τούρκος ξαπλωμένος βογγά, κλαίει, τσιρίζει, ζητά βοήθειαν. Πηγαίνω εις την εικόνα του Αγίου και βάζω τρεις μετάνοιες: «Άγιε Ονούφριε, παρακαλώ σε, βοήθησέ μας, να μή βρούμε τον μπελά μας».
Παίρνω το σκεύος με τον Αγιασμόν, το βάζω εμπρός εις την εικόνα, ετράβηξα και ένα κομποσχοίνι με πίστη στον Άγιον, παρακαλώντας τον να μας συνδράμη. Παίρνω τον Τούρκον, τον πηγαίνω εις την εκκλησίαν και του δείχνω την εικόνα του Αγίου Ονουφρίου, προστάτου του αγροκηπίου και του λέγω: «Αυτός ο Άγιος είναι ο νοικοκύρης του σπιτιού. Μόνον αυτόν, αν τον παρακάλεσης με την καρδιά σου μπορεί να σε σώση να μή αποθάνης. Βάλε τρεις μετάνοιες και φίλησε του τους πόδας και να πιής απ΄ αυτό το νερό για να γίνης καλά».
Θέλοντας και μή υπό της ανάγκης βιαζόμενος και εκ του φόβου να μή αποθάνη έκαμε με όλη την ψυχή και την καρδίαν του τις μετάνοιες, του φίλησε τα πόδια, έπιε από τον Αγιασμόν και ύστερα του λέγω: «Μή φοβάσαι, ο Άγιος θα σε γιατρέψη· κάμε μία βόλτα έως την στέρνα να ξαλαφρώσης». Αυτός με άκουε με προσοχήν και με τελείαν πίστιν και, ω του θαύματος αδελφοί μου!
Αφού έκαμε την βόλτα, του είπα, εντός 10-15 λεπτών της ώρας γυρίζει χαρούμενος, τελείως υγιής, ο προ μικρού μισοπεθαμένος και με μεγάλην φωνήν και με πολλάς εδαφιαίας μετανοίας ευχαριστησε τον Άγιον διά την θεραπείαν και γιατρειάν, πού του έκαμεν».
Ο Άγιος Γεράσιμος Κεφαλονιάς θαυματουργεί ασταμάτητα εδώ και 440 χρόνια.
Όταν κανείς στρέφει το νου του στον άγιο Γεράσιμο Κεφαλονιάς, η πρώτη ανακομιδή (1581) των λειψάνων του οποίου εορτάζεται στις 20 Οκτωβρίου, εκεί αρχικά, που πηγαίνει το μυαλό του είναι κυρίως τα θαύματά του.
Πέρα από το άφθαρτο του λειψάνου του, πληθώρα ανθρώπων έχουν νιώσει, εδώ και 443 χρόνια, δηλαδή από το 1579, που κοιμήθηκε, μέχρι και σήμερα, τις θαυματουργικές τους ιδιότητες
Ποικιλώνυμα και ποικιλότροπα θαύματα, που έχουν να κάνουν με την προστασία του νησιού, με ιάσεις ασθενειών και μάλιστα ψυχικών. Τι σημαίνουν αλήθεια αυτά τα θαύματα του αγίου Γερασίμου, που κάνουν πολύ κόσμο να συρρέει στην Κεφαλλονιά;
Δείτε το βίντεο:
Είναι ένα σαφέστατο μήνυμα της παρουσίας του Θεού στην αρρωστημένη κοινωνία μας. Ένα από τα μυστήρια, τα ανεξιχνίαστα για το περιορισμένο μας μυαλό, που αποκαλύπτουν τα θαύματα του αγίου Γερασίμου, που δεν πρόκειται για ψευδαισθήσεις, αλλά για θεϊκή πραγματικότητα, είναι η αγάπη του Θεού προς τον Κόσμο και ειδικά τους ανθρώπους.
Τι άλλη απόδειξη μπορεί να υπάρχει γι’ αυτή την αγάπη από το να προσκυνάς άρρωστος τον άγιο Γεράσιμο και να ξαναποκτάς την υγεία σου;
Τα θαύματα αυτά, που αξιώνεται να τα ενεργεί ο άγιος Γεράσιμος, γιατί στη ζωή του, που ήταν ένα ασκητικό ταξίδι, το οποίο ξεκίνησε από τη Ζάκυνθο και με ενδιάμεσους σταθμούς τα Ιεροσόλυμα και την Κρήτη κατέληξε στην Κεφαλλονιά, μας παροτρύνουν να γίνουμε χρήσιμοι και ωφέλιμοι. Πρέπει να είμαστε πρόθυμοι για το καλό.
Έτσι η ζωή όλων θα κυλά μέσα σε μια αρωματισμένη από τα θαύματα του Θεού ατμόσφαιρα. Έχει παρατηρηθεί ότι σήμερα ο άνθρωπος, κατά κανόνα, είναι δύσθυμος και μελαγχολικός και στερείται τη χαρά.
Και όταν την επιδιώκει και τη δημιουργεί, γίνεται «τεχνητή». Δεν είναι δηλαδή χαρά φυσική και πηγαία. Αυτή τη χαρά και την ευφροσύνη δεν την προσφέρουν υλικά αγαθά και μέσα. Ούτε οι ευκολίες του πολιτισμού.
Όλα αυτά αποτελούν ένα εξωτερικό περίβλημα για τη χαρά, αν θα γινόταν λελογισμένη χρήση. Ο βίος του αγίου Γερασίμου αποδεικνύει πως η ευφροσύνη και η χαρά είναι κατόρθωμα πνευματικό και καρπός της αγαθής συνείδησης.
Ο μικρός Άγγελος είναι ο γιος που η Πάολα δεν έχει αποκτήσει.
