Κάποιος αγράμματος μοναχός δεν ήξερε καμία προσευχή να πει.
Του λέει ο γέροντας: – Αφού δεν μπορείς να μάθεις κάποια προσευχή να λες το: «Θεοτόκε Παρθένε Χαίρε» – Γέροντα, ούτε αυτό μπορώ να το πω… – Ε, τότε λέγε μόνο το: «Χαίρε Μαρία»…
– Αυτό μπορώ να πω! Αυτό μπορώ να το μάθω, είπε ο μοναχός. »Χαίρε Μαρία» έλεγε ο μοναχός καθημερινά, χιλιάδες φορές. Ο διάβολος του παρουσιάστηκε μια μέρα και του είπε: – Σταμάτα να λες αυτήν την προσευχή, γιατί δεν μπορώ να σε πλησιάσω..
Κοιμήθηκε ο γέροντας και το θάψανε. Στο τάφο του μετά από καιρό άνθισε μόνο του ένα λουλούδι. Ανοίξανε τον τάφο να δούνε και είδαν παραδόξως, ότι είχε ρίζα την καρδιά του μοναχού, η οποία δεν είχε λιώσει και έγραφε πάνω σε αυτήν: «Χαίρε Μαρία» με χρυσά γράμματα! Έμεινε στην ιστορία ο μοναχός αυτός ως ο «Χαίρε Μαρίας». Εκείνος που εγκωμιάζει την Παναγία χαριτώνεται και κάθε φορά που την εγκωμιάζει, κάθε φορά προβιβάζεται.
Γέροντας Εφραίμ της Σκήτης του Αγίου Ανδρέα – Γεροντικό. Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός: Εσείς οι γονείς είσαστε σαν το δέντρο… ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ: Είμαστε σαν το δένδρο. Είναι μια μηλιά που κάνει ξινά μήλα. Εμείς τώρα, τί πρέπει να κατηγορήσουμε, την μηλιά ή τα μήλα;
Την μηλιά.
Λοιπόν, κάνετε καλά εσείς οι γονείς, που είστε η μηλιά, για να γίνονται και τα μήλα γλυκά. Ένα δένδρο, σαν το κόψης, ευθύς ξεραίνονται τα κλαριά του. Αμή, σαν ποτίζεις την ρίζα του, στέκονται δροσερά τα κλωνάρια του.
Σεις οι γονείς είσαστε σαν το δένδρο. Όταν λοιπόν ο πατέρας και η μητέρα, που είσαστε η ρίζα των παιδιών, ποτίζεσθε με νηστείες, προσευχές, ελεημοσύνες, με καλά έργα, ο Θεός φυλάει τα παιδιά σας. Όταν ξεραίνεστε σεις οι γονείς με τις αμαρτίες, ο Θεός θανατώνει τα παιδιά σας και σας βάνει και σάς στην κόλαση μαζί τους.
Στην Ελλάδα δεν είναι συνηθισμένο το να ρίχνει κανείς αλάτι στις παραλίες. Για κάποιους όμως αποτελεί απαραίτητο εργαλείο, καθώς απολαμβάνουν να εξασκούν μια ιδιαίτερη μορφή ψαρέματος.
Τι ψαρεύουν λοιπόν; Η απάντηση είναι Razor Fish ή Razor Clam, οι γνωστοί σε μας σωλήνες!
Πόσοι απο εσάς ξέρετε πως λένε, ότι δεν πρέπει να πίνουν τίποτα πριν πάνε για ύπνο, διότι θα πρέπει να ξυπνάνε κατά τη διάρκεια της νύχτας;
ΛΑΘΟΣ
Κάτι άλλο που δεν ήξερα … Ρώτησα το γιατρό μου γιατί οι άνθρωποι ουρούν τόσο κατά τη διάρκεια της νύχτας.
Απάντηση από τον καρδιολόγο μου – Η βαρύτητα κρατά το νερό στο κάτω μέρος του σώματός σας όταν είστε σε όρθια θέση (πόδια πρήζονται). Όταν ξαπλώνετε και το κάτω μέρος του σώματος (πόδια κλπ) είναι στο ίδιο επίπεδο με τα νεφρά, είναι τότε που τα νεφρά απομάκρυνουν του νερού, επειδή είναι ευκολότερο.
Αυτό, στη συνέχεια, συνδέεται με την τελευταία δήλωση!
Ήξερα ότι θα πρέπει να πιώ μία ελάχιστη ποσότητα νερού για να βοηθήσει ξεπλύθούν τις τοξίνες από το σώμα , αλλά αυτό ήταν νέα πληροφορία για μένα.
Η σωστή στιγμή για να πιεις νερό …..
Πολύ σημαντικό. Από μια καρδιολόγο!
Πίνοντας νερό σε μία συγκεκριμένη ώρα του 24ωρου μεγιστοποιεί την αποτελεσματικότητά του στο σώμα. . .
2 ποτήρια νερό μετά το ξύπνημα – βοηθά στην ενεργοποίηση εσωτερικών οργάνων
1 ποτήρι νερό 30 λεπτά πριν από το γεύμα – βοηθάει την πέψη
1 ποτήρι νερό πριν από το μπάνιο – βοηθά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης
1 ποτήρι νερό πριν πάτε για ύπνο – αποφεύγεται εγκεφαλικό επεισόδιο ή καρδιακή προσβολή
Μπορώ να προσθέσω και αυτό : Ο γιατρός μου, πού είναι καρδιολόγος είπε ότι πίνοντας νερό πρίν τον ύπνο προφυλάσει απο κράμπες των ποδιών ! Τα πόδια έχουν ανάγκη εφυδάτωσης όταν παθαίνουν κράμπες !
Οι περισσότερες καρδιακές προσβολές συμβαίνουν στην ημέρα, γενικά μεταξύ 6 πμ και του μεσημέριου.
Έχοντας ένα επεισόδιο κατά τη διάρκεια της νύχτας, όταν η καρδιά πρέπει να είναι πλέον σε ηρεμία, σημαίνει ότι κάτι ασυνήθιστο συνέβη.
Υπάρχουν και άλλα συμπτώματα της καρδιακής προσβολής, εκτός από τον πόνο στο αριστερό χέρι.
Καθένας πρέπει επίσης να γνωρίζει το σύμπτωμα ενός έντονου πόνου στο πηγούνι, καθώς και η ναυτία και μεγάλη εφίδρωση:
Ωστόσο, αυτά τα συμπτώματα μπορεί επίσης να συμβαίνουν λιγότερο συχνά.
Σημείωση: Μπορεί να ΜΗΝ υπάρχει πόνος στο στήθος κατά τη διάρκεια μιας καρδιακής προσβολής.
Η πλειοψηφία των ανθρώπων (περίπου 60%) που είχαν υποστεί καρδιακή προσβολή κατά τη διάρκεια του ύπνου τους δεν ξυπνήσαν.
Ωστόσο, εάν αυτό συμβεί, ο πόνος στο στήθος μπορεί να σας ξυπνήσει από τον βαθύ ύπνο σας.
Αν συμβεί αυτό, αμέσως, μετά διαλύεται δύο ασπιρίνες στο στόμα σας και να τις καταπιείτε με λίγο νερό.
Στη συνέχεια: – Καλέστε το 166 . – Τηλεφωνήστε ένα γείτονα ή ένα μέλος της οικογένειας που ζει πολύ κοντά -. Πες “καρδιακή προσβολή!” – Αναφέρατε ότι έχετε πάρει 2 ασπιρίνες.
Καθίστε σε μια καρέκλα ή καναπέ κοντά στην εξώπορτα και να περιμένετε για την άφιξή του 166 και ….. Μην ξαπλώνετε!
Ένας καρδιολόγος δήλωσε ότι εάν κάθε πρόσωπο μετά τη λήψη αυτού του e-mail, το στέλνει σε 10 άτομα, ίσως μια ζωή θα μπορούσε να σωθεί!
Εγώ έχω ήδη στείλει αυτές τις πληροφορίες σε εσένα . Εσύ τι θα κάνεις ;
Μπορεί την Τατιάνα Στεφανίδου να τη βλέπουμε ευτυχισμένη στο πλευρό του Νίκου Ευαγγελάτου όμως ήταν ξαναπαντρεμένη με Πατρινό επιχειρηματία.
Μπορεί η Τατιάνα Στεφανίδου να ζει έναν όμορφο έρωτα με τον Νίκο Ευαγγελάτο και μέσα από το γάμο τους να απέκτησαν δυο παιδιά, ωστόσο, η παρουσιάστρια πριν παντρευτεί τον παρουσιαστή – δημοσιογράφο, υπήρξε ξανά παντρεμένη, όπως και ο ίδιος βέβαια με ξανθιά παρουσιάστρια.
Συγκεκριμένα από το 1995 έως και το 2002 ήταν μαζί με τον Πατρινό επιχειρηματία, Παναγιώτη Σταυρόπουλο. Μάλιστα, πολλές φωτογραφίες από τον γάμο τους κυκλοφορούν στο διαδίκτυο.
Η σχέση τους ωστόσο και γενικά ο γάμος τους έληξε με άσχημο τρόπο, αφού η Τατιάνα Στεφανίδου παραλίγο να μπλεχτεί σε δικαστικές περιπέτειες. Όπως είχε δηλώσει ο άνθρωπος που της στάθηκε πάρα πολύ ήταν ο Γιώργος Παπαδάκης.
«Τον ευχαριστώ πάρα πολύ και δεν είπε κάτι. Με έχει στηρίξει σε προσωπικό επίπεδο. Όταν ήμουν στην εκπομπή του εκείνη την περίοδο ήμουν στον πρώτο μου γάμο και παραλίγο να μπλέξω σε σοβαρές δικαστικές περιπέτειες. Ο Γιώργος μου στάθηκε σαν πατέρας. Όταν χρειάστηκε κάποιος να καταθέσει για μένα εκείνος αμέσως είπε ναι και έτσι δεν έφτασε μια υπόθεση που θα μπορούσε να είναι για μένα καταστροφική στο δικαστήριο. Έφτασε για άλλους ανθρώπους εμπλεκόμενους, γιατί εγώ δεν είχα πραγματικά καμία σχέση, ένα κοριτσάκι ήμουν που ασχολιόμουν με την δημοσιογραφία», είχε δηλώσει η ίδια σε παλαιότερη συνέντευξη της.
Ένα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα του διαδικτύου είναι ότι μπορεί να βρει κάποιος με μια απλή ή πιο σύνθετη αναζήτηση στοιχεία για κάποια πρόσωπα τα οποία δεν υπάρχουν σε κανένα βιβλίο ή είναι εξαιρετικά δυσεύρετα.
Για τον Παύλο Σαντορίνη γνωρίζαμε από το λήμμα της Εγκυκλοπαίδειας ΠΑΠΥΡΟΣ- ΛΑΡΟΥΣ- ΜΠΡΙΤΑΝΙΚΑ που αναφέρεται σ’ αυτόν ,ότι ήταν φυσικός και εφευρέτης. Αναφέρονται με περισσότερα στοιχεία μερικές από τις εφευρέσεις του (ραδιοπυροσωλήνας, εκατοστομετρικό ραντάρ κ.α.). Ωστόσο σε καμία άλλη γενική εγκυκλοπαίδεια δεν γίνεται αναφορά σ’ αυτόν.
Εξαίρεση αποτελεί η ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΑ ΤΟΥ ΝΕΩΤΕΡΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ (έκδοση 2016) που περιλαμβάνει ένα σύντομο βιογραφικό του Σαντορίνη.
Αναζητώντας στο διαδίκτυο περισσότερα στοιχεία βρήκαμε ότι ο Παύλος Σαντορίνης δεν ήταν απλά ένας πολύ καλός φυσικός, αλλά ένας φυσικός αναγνωρισμένος διεθνώς, ο οποίος με τις εφευρέσεις του προηγήθηκε κατά μερικά χρόνια κορυφαίων ξένων συναδέλφων του. Ας δούμε μερικά στοιχεία γι’ αυτόν τον σπουδαίο και σχετικά άγνωστο Έλληνα επιστήμονα.
Ένα σύντομο βιογραφικό του Παύλου Σαντορίνη
Ο Παύλος Σαντορίνης ήταν πολιτικός μηχανικός και φυσικός, τακτικός καθηγητής της Πειραματικής Φυσικής και Διευθυντής του Εργαστηρίου Φυσικής I I του Ε.Μ.Π. και της Ανώτατης Γεωπονικής Σχολής. Γεννήθηκε το 1893, πιθανότατα στην Οδησσό. Από το 1900 ως το 1919 έζησε στη Ζυρίχη. Στο Πολυτεχνείο της ελβετικής πόλης σπούδασε Πολιτικός Μηχανικός ενώ στο Πανεπιστήμιό της, φυσικός.
Από το 1915 ως τριτοετής φοιτητής, ξεκίνησε την ερευνητική του δράση. Ως το 1922 ασχολήθηκε με την Υδραυλική. Μεταξύ άλλων, το 1919 επινόησε τη φωτομετρική μέθοδο παροχής χειμάρρων, η οποία αναφέρεται από τότε λεπτομερώς σε ξένα συγγράμματα.
Από το 1922 ως το 1927 ασχολήθηκε με την Στατική των Κατασκευών και κατασκεύασε (ως πολιτικός μηχανικός) από μπετόν αρμέ τα κτίρια του εργοστασίου της εταιρείας ”Κρόνος” στην Ελευσίνα.
Από το 1927 ως το 1939 ο Σαντορίνης ασχολήθηκε με τα υψίσυχνα κυκλώματα. Άρχισε σταδιακά να παρουσιάζει μια σειρά από εφευρέσεις που εντυπωσιάζουν. Το 1936 επινόησε και κατασκεύασε τον ραδιοπυροσωλήνα, ο οποίος εφευρέθηκε το 1944 ως Proximity Fuse από τους Αμερικανούς και ονομάστηκε από αυτούς ”το υπ’ αριθμόν 2 Μυστικόν Όπλον της Αμερικής”.
Το 1936 επίσης επινόησε τη βόμβα αεροπλάνων εναντίον έμψυχων στόχων, η οποία εκρήγνυται σε σχετικά μικρό ύψος περιλούζοντας τους στρατιώτες που βρίσκονται κάτω από αυτή με φλεγόμενη βενζίνη. Πρόκειται ουσιαστικά για τη βόμβα ναπάλμ, η οποία επίσημα τουλάχιστον εφευρέθηκε από τους Αμερικανούς το 1944.
Όπως είχε πει ο ίδιος ο Σαντορίνης, οι βόμβες αυτές χρησιμοποιήθηκαν από την αεροπορία μας στον ελληνοϊταλικό πόλεμο, με αποτέλεσμα πολλοί Ιταλοί στρατιώτες να χάσουν τη ζωή τους. Το 1936 πάλι, ανακάλυψε την αρχή της έκρηξης βόμβας αεροπλάνου σε προκαθορισμένο ύψος πάνω από το έδαφος.
Στο διάστημα από το 1936 ως το 1940 ο Παύλος Σαντορίνης επινόησε και κατασκεύασε το ελληνικό ραντάρ ή γενικότερα το πρώτο εκατοστομετρικό ραντάρ. Με την εφεύρεσή του αυτή θα ασχοληθούμε εκτενέστερα στη συνέχεια.
Το 1942 του χορηγήθηκε ευρεσιτεχνία για τον ”Ηλεκτρονικό Εγκέφαλο Η” (όπου Η= HELLAS), για την αυτόματη συνάντηση κινούμενου στόχου π.χ. ενός εχθρικού πυραύλου. Ανάλογη εφεύρεση έγινε στις Η.Π.Α. μόλις το 1953.
Το 1944 πέτυχε για πρώτη φορά την ελεύθερη εκπομπή στάσιμων εκατοστομετρικών κυμάτων.
Το 1948 κατασκεύασε ηλεκτρονική διάταξη για τη μέτρηση πολύ σύντομων ηλεκτρικών φαινομένων.
Το 1958 διατύπωσε στο συνέδριο της Κολονίας, τη γενική απαγορευτική αρχή που αφορά τη διάρκεια ενός φαινομένου έτσι ώστε να μπορεί αυτό να παρατηρηθεί στη φύση.
Το 1960 βελτίωσε σημαντικά τη μέθοδο χρησιμοποίησης της ηλιακής ακτινοβολίας για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας, ενώ το ίδιο έτος μέτρησε την παροχή νερών που ρέουν στροβιλωδώς με τη χρήση ισοτόπων.
Τέλος το 1961 παρουσίασε μια νέα μέθοδο για τη χρησιμοποίηση της πνοής του ανέμου στην παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
Ο Παύλος Σαντορίνης εκπροσώπησε τη χώρα μας σε πολλά διεθνή συνέδρια. Έχαιρε μεγάλης εκτίμησης από ξένους συναδέλφους του. Αν και δεν έγινε ποτέ μέλος της Ακαδημίας Αθηνών το 1961 εκλέχθηκε μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Τουλούζ.
Από το τέλος του 1964 ήταν ομότιμος καθηγητής του Ε.Μ.Π. και της Ανώτατης Γεωπονικής Σχολής (σήμερα Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών). Ο Παύλος Σαντορίνης πέθανε στην Αθήνα το 1986.
Είναι το ραντάρ εφεύρεση του Παύλου Σαντορίνη;
Η σημαντικότερη ίσως εφεύρεση του Παύλου Σαντορίνη είναι το λεγόμενο ”ελληνικό ραντάρ”. Ας δούμε με περισσότερες λεπτομέρειες το ιστορικό της σημαντικής αυτής εφεύρεσης.
Ο Σαντορίνης από το 1936 ως το 1940 υπήρξε ερευνητής ηλεκτρονικών όπλων στην Ανώτατη Διοίκηση Αντιαεροπορικής Αμύνης (που υπαγόταν στο Γ.Ε.Σ.).
Όπως είχαμε αναφέρει και σε προηγούμενο άρθρο μας στη διάρκεια του Μεσοπολέμου κορυφαίοι επιστήμονες σε διάφορες χώρες του κόσμου εργάζονταν για την κατασκευή νέων όπλων ή τη βελτίωση παλαιότερων.
Οι τρόποι εντοπισμού των εχθρικών αεροπλάνων από το 1917 ως το 1940, πριν την εφεύρεση και χρήση των ραντάρ, όπως βλέπετε στις σχετικές φωτογραφίες, φαντάζουν σήμερα πρωτόγονοι και μάλλον κωμικοί.
Η λέξη radar αποτελεί ακρωνύμιο των ra(dio) d(etection) a(nd) r(anging). Η αρχή της λειτουργίας του τοποθετείται στο 1886 όταν ο Heinrich Rudolf Hetrz αξιοποιώντας την ηλεκτρομαγνητική θεωρία του Maxwell με την ανακάλυψη των ηλεκτρομαγνητικών κυμάτων και της ανάκλασής του.
Το 1934 οι Αμερικανοί Young και Page άρχισαν την κατασκευή ενός ραντάρ σε μήκος κύματος μερικών μέτρων. Το 1935 ο Άγγλος Robert Watson Watt άρχισε να πειραματίζεται με μήκος κύματος 9 μέτρων. Τα ραντάρ που τοποθετήθηκαν το 1937 στις ανατολικές ακτές της Αγγλίας και στις εκβολές του Τάμεση λειτουργούσαν σε μεγάλο μήκος κύματος και είχαν εμβέλεια μόνο γύρω στα 10 km. Ήταν τεράστια σε μέγεθος και εύκολοι στόχοι σε εχθρικές αεροπορικές επιθέσεις.
Ο Παύλος Σαντορίνης είχε αρχίσει να ασχολείται με το ραντάρ από το 1934. Το 1936 όντας Υφηγητής της Εφαρμοσμένης Φυσικής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών είχε καταφέρει να παραγάγει και να πειραματίζεται με ηλεκτρομαγνητικά κύματα μήκους μερικών μόνο εκατοστών, γι’ αυτό τα ραντάρ που κατασκευάστηκαν με τέτοιο μήκος κύματος ονομάστηκαν εκατοστομετρικά.
Με το μήκος κύματος των άλλων ραντάρ (π.χ. των αγγλικών) δεν μπορούσε να επισημανθεί το snorkel (αναπνευστήρας) ή το περισκόπιο των γερμανικών υποβρυχίων λόγω των πολύ μικρών τους διαστάσεων.
Ο Ιωάννης Μεταξάς, πρωθυπουργός τότε της χώρας μας, πληροφορήθηκε για τους πειραματισμούς του Σαντορίνη και τον κάλεσε για να του δώσει περισσότερες πληροφορίες. Καταλαβαίνοντας πόσο σημαντικές είναι οι εργασίες και τα πειράματά του είπε στον Σαντορίνη να καταθέσει σύντομα σχετικό υπόμνημα, κάτι που έγινε.
Η Επιτροπή που συγκροτήθηκε αποφάνθηκε ότι η μέθοδος του Σαντορίνη είναι επιστημονικά ορθή και εφαρμόσιμη και ζήτησε να γίνουν πειραματικές δοκιμές της. Για την εκτέλεση όμως των δοκιμών αυτών ήταν απαραίτητα κάποια εξαρτήματα ,κυρίως οι ειδικές λυχνίες εκπομπής και λήψης μικροκυμάτων.
Καθώς τα σύννεφα του πολέμου είχαν αρχίσει να πυκνώνουν ήταν πολύ δύσκολο να βρεθούν ακόμα και στο εξωτερικό αυτά τα εξαρτήματα. Με αφορμή το Διεθνές Συνέδριο βραχέων και υπερβραχέων κυμάτων ο Π. Σαντορίνης βρέθηκε στη Βιέννη το καλοκαίρι του 1937.
Χάρη στη φήμη του και τις γνωριμίες του κατόρθωσε να εξασφαλίσει όλα τα απαραίτητα υλικά για την κατασκευή του ελληνικού ραντάρ. Κάτω από τις οδηγίες του και με άκρα μυστικότητα κατασκευάστηκαν οι απαραίτητες λυχνίες τύπου magnetron (μάγνητρον) μεγάλης ισχύος ,εκπομπής εκατοστομετρικών κυμάτων.
Τα πειράματα άρχισαν το 1937 στην Αεροπορική Βάση του Παλαιού Φαλήρου και τη Σχολή Δοκίμων και συνεχίστηκαν ως το 1939 με εντυπωσιακά αποτελέσματα. Το ”ελληνικό ραντάρ” μπορούσε πλέον να εντοπίζει αεροπλάνα ολοένα και σε μεγαλύτερη απόσταση δεκάδων χιλιομέτρων.
Σε συνέντευξή του σε δημοσιογράφους της εφημερίδας ”Εμπρός” τον Απρίλιο του 1946 ο Παύλος Σαντορίνης δήλωσε ότι αναγκάστηκε να πουλήσει ακόμα και τη βιβλιοθήκη του για να αγοράσει ορισμένα εξαρτήματα. Ανέφερε ότι η «καρδιά» του εγχειρήματος ήταν ο Στρατηγός Μπακόπουλος, ενώ σημαντική ήταν η βοήθεια των καθηγητών Χόνδρου, Γουναράκη, Αθανασιάδη και Σαρόπουλου. Ο Σαντορίνης ανέφερε ότι συνάντησε πολλές δυσκολίες, ενδεχομένως μάλιστα να υπονομευόταν από κάποιους.
Αναγκάστηκε να εκκενώσει τους χώρους όπου γίνονταν τα πειράματα, επειδή αυτά ενοχλούσαν τη διεξαγωγή της υπηρεσίας στη Σχολή Δοκίμων και στον Αερολιμένα του Παλαιού Φαλήρου.
Όλα τα εξαρτήματα μεταφέρθηκαν και συναρμολογήθηκαν εκ νέου για να τοποθετηθούν τελικά στο σπίτι του Παύλου Σαντορίνη στην οδό Σόλωνος.
Στις 7 Ιουλίου 1940 έγινε πειραματική επίδειξη του ελληνικού ραντάρ σε επιτροπή Άγγλων ειδικών με επικεφαλής τον Ταγματάρχη Heywood που υπηρετούσε στην βρετανική πρεσβεία της Αθήνας. Στη διάρκεια της επίδειξης ανιχνεύθηκε αεροπλάνο το οποίο, μετά από έρευνες των αγγλικών στρατιωτικών αρχών, διαπιστώθηκε ότι προερχόταν από την Κρήτη και εντοπίστηκε από τα ραντάρ όταν πετούσε πάνω από τη Μήλο σε απόσταση 130 km από την Αθήνα. Ο Ταγματάρχης Heywood και οι υπόλοιποι Βρετανοί ενθουσιάστηκαν και ζήτησαν να μεταφέρουν το ραντάρ στο Κάιρο. Ο Ιωάννης Μεταξάς αρνήθηκε λέγοντας ότι δεν θέλει να παραβιαστεί η ουδετερότητα της Ελλάδας. Τα σχέδια όμως του Σαντορίνη για το ραντάρ δόθηκαν στους Βρετανούς.
Λέγεται επίσης ότι προσφέρθηκαν μεγάλα χρηματικά ποσά στον Έλληνα φυσικό για να εγκατασταθεί στο εξωτερικό και να εργαστεί για τους συμμάχους, όμως εκείνος δεν δέχθηκε.
Για το αν τελικά το ραντάρ που παρουσιάστηκε από τους Άγγλους το φθινόπωρο του 1942 ως κατασκευή του Εθνικού Εργαστηρίου Φυσικής της Μ. Βρετανίας και του Watson Watt και ήταν εκατοστομετρικό αποτελούσε ουσιαστικά εφεύρεση του Π. Σαντορίνη, ο ίδιος ο καθηγητής στη συνέντευξή του στο ”Εμπρός” δήλωσε: ”Δεν θέλω να σας πω πως τα δικά μου σχέδια ήταν εκείνα που οδήγησαν τους ξένους επιστήμονες στη σημερινή εξέλιξη του ραντάρ. Εντούτοις μια απλή παραβολή των χρονολογιών των επίσημων ελληνικών εγγράφων μετά της εξίσου επίσημης έκθεσης του σερ Στάνφορντ Κριπς προέδρου των βρετανικών υπηρεσιών ραντάρ πείθει αμέσως ότι η Ελλάδα προηγήθηκε κατά τρία ή τέσσερα χρόνια σε αυτές τις διατάξεις του ραντάρ, στις οποίες τελικά κατέληξαν και οι σύμμαχοι”.
Το εκατοστομετρικό ραντάρ, το οποίο χρησιμοποιείται ως σήμερα, έχει τη δυνατότητα να εντοπίζει αντικείμενα πολύ μικρού μεγέθους. Βέβαια από το 1942 οι διαστάσεις και το βάρος των ραντάρ μίκρυναν και μπορούν να τοποθετηθούν πάνω σε αεροπλάνο ή πλοίο για ασφαλή πλεύση ακόμα και κάτω από πολύ δυσμενείς καιρικές συνθήκες.
Στη συνέχεια της συνέντευξής του στο ”Εμπρός” ο Π. Σαντορίνης ανέφερε: ”Κατά τη διάρκεια της Κατοχής οι κατακτητές με ενόχλησαν έντονα σχετικά με την υπόθεση του ραντάρ, όπως αντιλαμβάνεστε, αλλά είχα λάβει τα μέτρα μου. Είχα φροντίσει να εξαφανίσω καθετί το ύποπτο. Η πρώην σύζυγός μου αν και Γερμανίδα ανέλαβε με κίνδυνο της ζωής της να φυλάξει τρία σημαντικά εξαρτήματα που αν τα ανακάλυπταν οι Γερμανοί και οι Ιταλοί αυτή τη στιγμή δεν θα είχε μείνει κανείς ζωντανός από την οικογένειά μου”.
Οι Βρετανοί τελικά αναγνώρισαν ότι ο Παύλος Σαντορίνης ήταν ο συνεφευρέτης του ραντάρ. Την 1η Ιουλίου 1964 έγινε η αποχαιρετιστήρια διάλεξή του στο μεγάλο αμφιθέατρο του Ε.Μ.Π. Πάνω από 700 φοιτητές όλων των Σχολών είχαν κατακλύσει ασφυκτικά τον χώρο. Τον Παύλο Σαντορίνη προλόγισαν με ιδιαίτερα θερμά λόγια συνάδελφοί του πανεπιστημιακοί.
Μπορεί κάποιοι να τον χαρακτηρίζουν γραφικό ή καθηγητή «παλαιάς κοπής», ωστόσο όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι ο μαθητής του Αϊνστάιν (στη Ζυρίχη) ήταν σίγουρα μια ξεχωριστή, ιδιοφυής περίπτωση επιστήμονα, που όμως μέχρι σήμερα δεν έχει την αναγνώριση που αξίζει.
Πηγές: Περιοδικό ”ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ”, τ. 245, ΟΚΤΩΒΡΙΟΣ 1964 Strange Press: ”Παύλος Σαντορίνης- Ο σπουδαίος επιστήμονας που εφεύρε το ραντάρ” Άρθρο του Θ. Γ. Βουδικλάρη με τίτλο ”Ο καθ. Παύλος Σαντορίνης και το ελληνικό ραντάρ” στο e- archimedes.gr
Πολλοί θεωρούν ότι ο χυμός φρούτων αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της υγιεινής και ισορροπημένης διατροφής.
Ωστόσο, νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση Appetite φέρνει στο φως την αθέατη πλευρά της διατροφικής αξίας των χυμών.
Οι μεγάλες ποσότητες σακχάρων που περιέχουν οι χυμοί έχουν αρνητικό αντίκτυπο στα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης, τονίζουν οι ερευνητές.
«Παρά την κοινή πεποίθηση ότι ο χυμός φρούτων είναι υγιεινός, περιέχει μεγάλες ποσότητες φυσικών σακχάρων χωρίς όμως να παρέχει τις φυτικές ίνες που περιέχει το ίδιο το φρούτο», αναφέρει η σχετική μελέτη σύμφωνα με το ΤΙΜΕ. Οι φυτικές ίνες είναι απαραίτητες ώστε τα σάκχαρα να απορροφηθούν με αργό ρυθμό από τον οργανισμό μας.
Οι ερευνητές εξέτασαν τη σχέση μεταξύ κατανάλωσης χυμών και αρτηριακής πίεσης σε 160 ενήλικες. Όσοι κατανάλωναν καθημερινά χυμό φρούτων ήταν πιο πιθανό να παρουσιάζουν αυξημένους δείκτες αρτηριακής πίεσης.
Οι ερευνητές υπογραμμίζουν ότι πρέπει να προτιμούμε τα φρούτα ολόκληρα και όχι σε μορφή χυμού, προκειμένου να επωφεληθούμε στο μέγιστο βαθμό από τη διατροφική τους αξία.
Ο Κώστας Χαρδαβέλλας δεν ήταν μόνο ένας μαχητικός ρεπόρτερ, που έπεφτε στη φωτιά και δεν τον ένοιαζε αν θα καεί, ήταν και ένας υπέροχος άνθρωπος που γλεντούσε την ζωή του, του άρεσε η διασκέδαση τα ακριβά αυτοκίνητα και οι γυναίκες…
Remaining Time –0:00
Αν και στη μικρή ηλικία των 23 χρόνων περίπου, έκανε τον πρώτο του γάμο με την Νανά Νταουντάκη που υπήρξε μέλος του ΔΣ στην ΕΣΗΕΑ, πιτσιρίκια και οι δυο, δεν άντεξαν για πολύ “εγκλωβισμένοι” στα στενά πλαίσια του γάμου και μέσα σε διάστημα 3 χρόνων χώρισαν. Αργότερα ξαναπαντρεύτηκε μια άλλη κοπέλα την Βάσω και πάλι χώρισαν μετά από 3 χρόνια. Εκείνος ήταν πάντα αιώνιος εραστής με την δημοσιογραφία και το ρεπορτάζ
Δούλευε ρεπόρτερ στο Έθνος και η πρώτη του τηλεοπτική εμφάνιση έγινε το 1977 με την παρουσίαση της εκπομπής “Πρόσκληση στο στούντιο στην ΕΡΤ” και από τότε απέκτησε μεγάλη δημοφιλία, ενώ μαζί με τους δημοσιογράφους Γιάννη Δημαρά και Γιώργο Λιάνη παρουσίασαν την πετυχημένη και πολυσυζητημένη εκπομπή “Ρεπόρτερς” στην ΥΕΝΕΔ το 1982 και μετέπειτα στην ΕΡΤ2.
Η αρχική σύνθεση των “Ρεπόρτερς” ήταν με τον Κώστα Ρεσβάνη, Κώστα Χαρδαβέλλα και Γιάννη Δημαρά, ωστόσο ο Ρεσβάνης από την δεύτερη κιόλας εκπομπή αντικαταστάθηκε από τον Λιάνη με την τριάδα να καθιερώνεται στους τηλεοπτικούς δέκτες για επτά σεζόν.
Δείτε το βίντεο των “Ρεπόρτερς”:
Οι Ρεπόρτερς ήταν μια τριάδα αχτύπητη, που είχαν δεθεί μεταξύ τους από τότε που δούλευαν μαζί στα ΝΕΑ. Ιδιαίτερα η γνωριμία του Κώστα Χαρδαβέλλα με τον Γιώργο Λιάνη, από την αρχή ήταν ορόσημο για την ζωή και των δυο, αφού ταίριαζαν σε όλα… Ήταν τύποι μποέμ και γλεντζέδες, που τους άρεσαν εκτός δουλειάς τα νυχτοπερπατήματα, τα ωραία αυτοκίνητα και το γυναικείο φύλο. Παρόλα αυτά και οι τρεις επαγγελματικά, ήταν μια δεμένη ομάδα που τα σάρωνε όλα στο πέρασμά της.
Στην εκπομπή “Προσωπικά” το 2006 με την Έλενα Κατρίτση στην ΕΡΤ, οι τρείς ρεπόρτερ συναντήθηκαν μετά από 28 χρόνια και μίλησαν για την ζωή τους μέσα και έξω από την τηλεόραση. “Ο Δημαράς ήταν ο ωραίος Μπρούμελ της παρέας, ήταν ωραίος γκόμενος και εγώ ήμουνα από πίσω και έπαιρνα κανά ψίχουλο, ο Λιάνης δεν ήταν ο ωραίος γκόμενος αλλά ήταν πολύ πνευματώδης και έψηνε περισσότερο τις γυναίκες από ότι εμείς” είχε πει ο Κώστας Χαρδαβέλλας για τους άλλους δυο και τότε ο Γιώργος Λιάνης πήρε τον λόγο και είπε:
“Οι άνθρωποι θέλουν να μειώσουν τα πράγματα, θα σας τα πω εγώ πως είναι. Οι άνθρωποι είναι εντός του μύθου τους αμφότεροι. Ο Γιάννης έπαιρνε από τις 100 επιστολές των Ρεπόρτερς τις 98 και ο Κώστας τις 2, εγώ δεν έπαιρνα καμία και με πειράζανε. Και μου έλεγαν καλά εσύ δεν παίρνεις καμία; Και εγώ τους είπα εγώ την άλλη εβδομάδα θα είμαι με την Νάντια Φοντάνα. Και ήμουνα. Και αυτή ήταν η εκδίκηση της γυφτιάς”
Δείτε στο 14:58 τι είπαν:
Κώστας Χαρδαβέλλας: Ο άνθρωπος που του γνώρισε την Δήμητρα Λιάνη
Πετυχημένοι και κολλητοί… Ο Κώστας Χαρδαβέλλας με τον Γιώργο Λιάνη έκαναν πολύ καλή παρέα, ήταν οι κολλητοί φίλοι που περνούσαν πολλές ώρες μαζί στην δουλειά αλλά και εκτός δουλειάς. Σε μια από αυτές τις εξόδους τους, ο Γιώργος Λιάνης συνοδευόταν από την ξαδέρφη του την Δήμητρα Λιάνη. Εκείνη γοητευτική, ψηλή, εντυπωσιακή γυναίκα που με την πρώτη ματιά έλκυε το αντρικό φύλο. Ο δημοσιογράφος μόλις την είδε, σχεδόν αμέσως την ερωτεύτηκε, όπως και εκείνη γοητεύτηκε από την εμφάνισή του, την ευφράδεια του λόγου του και του χιούμορ του. Έτσι ξεκίνησε μεταξύ τους μια σχέση που κράτησε για μερικούς μήνες.
Ουσιαστικά τους χώρισε η απόσταση. Λόγω της φύσεως του επαγγέλματος της Δήμητρας Λιάνη, που ήταν αεροσυνοδός και αναγκαζόταν να ταξιδεύει, αλλά και της απαιτητικής δουλειάς του Κώστα Χαρδαβέλλα, οι δυο τους δεν έβρισκαν χρόνο για να βρεθούν. Παρά όμως τον χωρισμό τους και την σύντομη περίοδο που έμειναν μαζί, διατήρησαν φιλικές σχέσεις στην συνέχεια και πάντα μιλούσε ο ένας για τον άλλον με πολύ αγάπη. Μια ιστορία αγάπης που την έλεγε στους πολύ κολλητούς του φίλους ο Κώστας Χαρδαβέλλας και που του είχε αφήσει ωραίες αναμνήσεις.
(Την άγνωστη αυτή σχέση με την Δήμητρα Λιάνη, μου την είχε εκμυστηρευτεί ο ίδιος ο Κώστας Χαρδαβέλλας σε συνέντευξη που μου είχε δώσει για το περιοδικό Ciao και είχε βγει τίτλος στο εξώφυλλο για να μην τυχόν και έχετε καμία αμφιβολία).
Προκλήθηκε με αφορμή ένα μικρό συνοριακό επεισόδιο. Είχε διάρκεια μιας εβδομάδας και μικρές απώλειες (50 άνδρες).
Οι ελληνοβουλγαρικές σχέσεις, οι οποίες μετά τον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο γνώρισαν ελάχιστα διαλείμματα βελτίωσης, είχαν ενταθεί λόγω της δράσης των κομιτατζήδων σε ελληνικά εδάφη, με την ενθάρρυνση της βουλγαρικής κυβέρνησης και απώτερο σκοπό την αυτονόμηση της ελληνικής Μακεδονίας.
Στις 18 Οκτωβρίου 1925 ένας έλληνας στρατιώτης που υπηρετούσε σε συνοριακό φυλάκιο στη θέση Δεμίρ Καπού, κοντά στο Μπέλες, κυνηγώντας τον σκύλο του πέρασε τη συνοριακή γραμμή και σκοτώθηκε από τα πυρά ενός βούλγαρου σκοπού.
Στη συνέχεια, από την ανταλλαγή πυρών μεταξύ των ανδρών των δύο φυλακίων, έχασαν τη ζωή τους δύο έλληνες στρατιώτες και ο λοχαγός – διοικητής τους.
Μέσα στο ασταθές πολιτικό κλίμα της εποχής, ο τότε επικεφαλής της χώρας Θεόδωρος Πάγκαλος διέταξε την εισβολή ελληνικών δυνάμεων στη Βουλγαρία, παρά τις περί του αντιθέτου εισηγήσεις ελλήνων και ξένων διπλωματών.
Ο στρατηγός Νίδερ και αριστερά του ο συνταγματάρχης Πάγκαλος, σε παρατηρητήριο κοντά στο Στρυμόνα.
Ο Θ.Πάγκαλος πίστεψε ότι το συνοριακό επεισόδιο αποτελούσε μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου εισβολής. Έδωσε εντολή στο Γ’ Σώμα Στρατού να εισβάλει στο βουλγαρικό έδαφος και να καταλάβει το Πετρίτσι, κέντρο δράσεως των κομιτατζήδων.
Όντως, οι ελληνικές δυνάμεις εισέβαλαν και έκαψαν μερικά βουλγαρικά χωριά. Παράλληλα, επιδόθηκε στη βουλγαρική κυβέρνηση ελληνική διαμαρτυρία με την απαίτηση: α) να ζητήσει η Βουλγαρία από την Ελλάδα συγγνώμη, β) να τιμωρηθούν οι ένοχοι, γ) να καταβληθεί στην Ελλάδα αποζημίωση 2 εκατομμυρίων γαλλικών φράγκων.
Η Βουλγαρία, από την πλευρά της, προσέφυγε στην Κοινωνία των Εθνών, τον ΟΗΕ της εποχής, και κατάφερε ώστε το Συμβούλιο να ζητήσει άμεση διακοπή των εχθροπραξιών και την αποχώρηση των ελληνικών δυνάμεων από τα βουλγαρικά εδάφη.
Ενόψει ενός γενικευμένου πολέμου, το Γενικό Επιτελείο συνειδητοποίησε ότι δεν υπήρχαν πυρομαχικά και εξοπλισμός, καθώς σχεδόν το σύνολο του βαρέως εξοπλισμού και των πυρομαχικών του ελληνικού Στρατού είχε εγκαταλειφθεί στη Μικρά Ασία.
Ζητήθηκε εσπευσμένα η βοήθεια της Σερβίας, η οποία σε αντάλλαγμα πήρε την Ελεύθερη Ζώνη στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κι ένα «διάδρομο» με τη σιδηροδρομική γραμμή Θεσσαλονίκης – Γευγελής.
Λίγο αργότερα, ο Πάγκαλος ανετράπη και η νέα κυβέρνηση επαναδιαπραγματεύθηκε τη συμφωνία, με αποτέλεσμα οι Σέρβοι να πάρουν τελικά μόνο την Ελεύθερη Ζώνη στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.
Η Κοινωνία των Εθνών συγκρότησε διεθνή ανακριτική επιτροπή υπό τον άγγλο διπλωμάτη σερ Χόρας Ράμπολντ για να εξετάσει τις ευθύνες των δύο κρατών και να αποφασίσει σχετικά.
Στις 28 Νοεμβρίου η επιτροπή Ράμπολντ υπέβαλε το πόρισμά της, το οποίο υιοθετήθηκε από το Συμβούλιο. Σύμφωνα με αυτό, η ευθύνη βάρυνε τελικά την Ελλάδα, η οποία όφειλε να καταβάλει στη Βουλγαρία αποζημίωση 45.000 αγγλικών λιρών, ενώ η Βουλγαρία υποχρεώθηκε να αποζημιώσει την οικογένεια του έλληνα λοχαγού Χαράλαμπου Βασιλειάδη, που σκοτώθηκε από τα πυρά των βούλγαρων συνοριακών φρουρών.
Μάλιστα, η Βρετανία απείλησε ότι εάν η Ελλάδα δεν αποδεχόταν την απόφαση δεν θα δίσταζε να χρησιμοποιήσει το στόλο εναντίον της.
Η Ελλάδα διαμαρτυρήθηκε για την ανισότητα της μεταχείρισης, σε σχέση με εκείνη της Ιταλίας, όταν δυνάμεις της κατέλαβαν για λίγο την Κέρκυρα, το 1923, ως αντίποινα για το φόνο του ιταλού στρατηγού Ενρίκο Τελλίνι, ο οποίος επιθεωρούσε τα ελληνοαλβανικά σύνορα. Όμως, μεγάλη ήταν η ευθύνη του δικτάτορα Πάγκαλου, ο οποίος δεν κατανόησε τις διεθνείς εξελίξεις και τις μεθόδους της διπλωματίας.
Πάντως είναι εμφανές ότι οι Δυτικοί “σύμμαχοί” μας ουδέποτε πήραν το μέρος μας και δρούσαν, κατά κανονα, περισσότερο ως εχθροί του Ελληνισμού από το την άλωση της Πόλης το 1204 και μετά…
Μολονότι θα τον συναντήσεις σε σχεδόν όλα τα αυτοκίνητα, ελάχιστοι οδηγοί γνωρίζουν και χρησιμοποιούν τον διακόπτη που κρύβεται στις πόρτες.
Έναν άγνωστο στους περισσότερους οδηγούς διακόπτη φιλοξενούν οι πόρτες των σύγχρονων αυτοκινήτων, αναβαθμίζοντας την ασφάλεια που απολαμβάνουμε στο εσωτερικό των οχημάτων.
Πρόκειται επί της ουσίας για μια ασφάλεια, η οποία ενεργοποιείται στις περισσότερες των περιπτώσεων χειροκίνητα και δεν επιτρέπει το ακούσιο άνοιγμα των θυρών από την εσωτερική πλευρά τους. Προφανώς ένας ενήλικας δεν θα ανοίξει «κατά λάθος» την πόρτα ενός οχήματος όταν αυτό βρίσκεται σε κίνηση δεν ισχύει το ίδιο ωστόσο για ένα παιδί το οποίο βρίσκεται χωρίς επίβλεψη στην πίσω σειρά καθισμάτων.
Σε αυτήν την περίπτωση, λοιπόν, απαιτείται μια επιπλέον δικλίδα ασφαλείας, η οποία θα αποτρέπει το ακούσιο άνοιγμα της πόρτας και θα περιορίζει τον κίνδυνο ενός ατυχήματος. Στις περισσότερες των περιπτώσεων, ο διακόπτης είναι τοποθετημένος σε σημείο μη προσβάσιμο από τους επιβάτες του οχήματος και ειδικότερο σε εκείνο το τμήμα που εφάπτεται κατά το κλείσιμό της με την επιφάνεια του αμαξώματος.
Όπως προαναφέραμε, ο συγκεκριμένος διακόπτης μετακινείται από τη μία θέση στην άλλη χειροκίνητας, ωστόσο, σε ορισμένα οχήματα απαιτείται η χρήση του κλειδιού ή έστω ενός μεταλλικού αντικειμένου. Σε αυτό το σημείο, αξίζει να αναφέρουμε ότι σε ορισμένα αυτοκίνητα η διαδικασία αυτή πραγματοποιείται ηλεκτρομηχανικά, ωστόσο, η περίπτωση αυτή αποτελεί την εξαίρεση που επιβεβαιώνει τον παραπάνω κανόνα.
Το τελευταίο “αντίο” στη σπουδαία ηθοποιό Άννα Παναγιωτοπούλου είπαν το πρωί της Πέμπτης 9/05 συγγενείς, φίλοι και συνάδελφοί της.
Η Παναγιωτοπούλου έφυγε από τη ζωή το Μεγάλο Σάββατο, σε ηλικία 76 ετών, έπειτα από μάχη με τη νόσο του Αλτσχάιμερ και η κηδεία της πραγματοποιήθηκε στο Νεκροταφείο Ζωγράφου.
Εκεί ήταν ο μοναχογιός της Δημήτρης, μαζί με τη σύζυγό του και την κόρη του Δάφνη Άννα.
Η Άννα Παναγιωτοπούλου είχε μεγάλη αδυναμία στον γιο της και την εγγονή της.
Η 17χρονη ΔάφνηΆννα είναι το μοναδικό εγγόνι της Άννας Παναγιωτοπούλου και έχει πάρει το όνομά της.
Η Άννα Παναγιωτοπούλου έχει μιλήσει για την εγγονή της λέγοντας:“Η Δάφνη Άννα είναι ο μεγάλος έρωτάς μου. Είναι κόπια μου!”.
