Μια μέρα του Νοέμβριου του 2012, ο Salvador Alvarenga πήρε τη μοιραία απόφαση να αγνοήσει τις καιρικές συνθήκες και πήγε για ψάρεμα καρχαριών. Δυο ημέρες αργότερα και σε απόσταση 75 χιλιομέτρων ανοιχτά του Μεξικού ο ίδιος και ο 22χρονος φίλος του Ezequiel Cordoba έπεσαν πάνω σε μια σφοδρή καταιγίδα.
Στη βάρκα τους δεν είχαν ούτε φώτα, ούτε σύστημα επικοινωνίας με αποτέλεσμα να είναι πραγματικότητα “αόρατη” στη θάλασσα. Μαζί τους είχαν μόνο ένα δοχείο με ψάρια και 60 λίτρα με νερό.
Μετά από τέσσερις μήνες στον ωκεανό, ο 22χρονος φίλος του έπαθε κατάθλιψη καθώς δε συμμεριζόταν την αποφασιστικότητα του Alvarenga να μείνουν ζωντανοί. Αρνήθηκε την τροφή και μετά πέθανε.
Ο πολυμήχανος Alvarenga, επέζησε τρώγοντας χελώνες,πουλιά και ψάρια. Την ίδια στιγμή όπως γράφει μέσα στο βιβλίο του έκλαιγε για ώρες και μετά άρχισε να συζητά με τον νεκρό φίλο του. “Πώς νιώθεις; Κοιμήθηκες καλά;”, ρωτούσε, “Καλά, εσύ; Πήρες το πρωινό σου;”, απαντούσε στις ερωτήσεις του ο ίδιος.
Έξι ημέρες αργότερα κι ενώ ακόμα συζητούσε με το πτώμα, “ξύπνησε” στην πραγματικότητα. “Πρώτα του έπλυνα τα πόδια. Τα ρούχα του ήταν χρήσιμα κι έτσι του έβγαλα το σορτς και τη μπλούζα του και τα φόρεσα. Μετά τον έριξα στη θάλασσα, την ώρα που γλιστρούσε στο νερό λιποθύμησα”.
Μέρες αργότερα “διαλυμένος” είχε βγει στο νησάκι Tile στα Νησιά Μάρσαλ στον Ειρηνικό Ωκεανό, ένα από τα πιο απομακρυσμένα μέρη στον κόσμο, κοντά στην Παπούα Νέα Γουινέα.
Όταν εντοπίστηκε στα Νησιά Μάρσαλ δεν ήταν σε θέση να επιστρέψει απευθείας λόγω της εύθραυστης κατάστασης της υγείας του. Αφού υποβλήθηκε σε μια σειρά από εξετάσεις, του δόθηκε η άδεια να μεταβεί στο σπίτι του στο Ελ Σαλβαδόρ.
Όλα τα έξοδα του ταξιδιού της επιστροφής του Alvarenga, καλύφθηκαν από τον Διεθνή Οργανισμό για τη Μετανάστευση, αφού η κυβέρνηση του Ελ Σαλβαδόρ ζήτησε τη βοήθειά του.
Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης κατέγραψαν τη στιγμή της επανένωσης της οικογένειας και μετέδωσαν εικόνες όπου αγκαλιάζονταν όλοι σφιχτά, ενώ ο επιζών ναυαγός καθόταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του νοσοκομείου.
“Η ιστορία του Alvarenga, είναι μία ιστορία πίστης, αλλά και αγώνα για την επιβίωση”, δήλωσε όταν επέστρεψε ο υπουργός Εξωτερικών του Ελ Σαλβαδόρ, Jaime Miranda, ο οποίος πρόσθεσε πως η επιστροφή του Alvarenga, ήταν «μία στιγμή ιδιαίτερης ευτυχίας για τους κατοίκους του Ελ Σαλβαδόρ”.
Salvadorean castaway Jose Salvador Alvarenga speaks to journalists in an ambulance on his way to San Rafael hospital in Santa Tecla, El Salvador on February 11, 2014. The Salvadoran castaway who says he spent 13 months adrift in the Pacific arrived home Tuesday to the warm embrace of a family that thought him dead. Alvarenga traveled across the ocean by plane this time, two weeks after the fisherman washed ashore in the Marshall Islands, telling the world he had floated for 12,500 kilometers (8,000 miles) in a small boat. AFP PHOTO / Marvin Recinos (Photo credit should read Marvin RECINOS/AFP/Getty Images)
Από πριν έχουν εντοπίσει τη τρύπα όπου μέσα της αναπαύεται το μεγάλο ανακόντα. Είναι η φωλιά του. Στη συνέχεια πιάνουν έναν νεκρό βάτραχο τον οποίο τον τρίβουν σε ένα πανί για να ποτίσει η μυρωδιά του.
Τυλίγουν το πανί γύρω από το πόδι του κυνηγού ο οποίος βάζει το πόδι του μέσα στην τρύπα- φωλιά του τεράστιου ερπετού. Το φίδι μυρίζει το πανί και νομίζει ότι κάποιος βάτραχος έχει μπει στη φωλιά του. Ένα διαφορετικό γεύμα.
Ανοίγει τα τεράστια σαγόνια του και εγκλωβίζει μέσα ολόκληρο το πόδι του κυνηγού, το οποίο αρχίζει να μασάει για να το καταπιεί. Τότε οι υπόλοιποι κυνηγοί τραβάνε τον σύντροφο τους με δυσκολία, μέσα από την τρύπα και μαζί με αυτόν τραβάνε και το ανακόντα το οποίο και θανατώνουν για να το φάνε.
Αυτή είναι η ιστορία του Τόνι, ενός Βρετανού άντρα που εργάζονταν ως ηλεκτρολόγος μηχανικός στο Βασιλικό Ναυτικό.
Σε κάποιο σημείο της ζωής του, αποφάσισε να πουλήσει τις τρεις εταιρείες του, την ακίνητη περιουσία του και τα δύο του αγωνιστικά αυτοκίνητα. Θα αναρωτιέστε το γιατί..
Για να μεταβεί στην περιοχή Xi’an, στην Κίνα, και να παρέχει τρόφιμα στους αστέγους. Το 2002, κουρασμένος από την ταραχώδη, εγωιστική ζωή του, θέλησε να αξιοποιήσει με διαφορετικό τρόπο τον χρόνο του. Συνειδητοποίησε ότι τα υλικά αγαθά δεν είναι αυτά που έχουν σημασία. Αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι να προσφέρεις την βοήθεια σου σε αυτούς που την έχουν ανάγκη και ίσως, να ταξιδέψεις για λίγο στον κόσμο.
Το 2005, ο Τόνι δημιούργησε την φιλανθρωπική οργάνωση «Κίτρινος Ποταμός». Με την βοήθεια εθελοντών άρχισε να μοιράζει τρόφιμα στους άστεγους μία ημέρα την εβδομάδα. Πολύ σύντομα η μια ημέρα έγιναν τρεις.
«Κάποιοι άνθρωποι μου είπαν, «Όχι, δεν πρέπει να βοηθήσεις τους άστεγους. Μπορεί να έχουν σπίτι, αυτοκίνητο και να υποκρίνονται ότι είναι άστεγοι». Δεν αποφασίζουμε όμως εμείς ποιοι είναι οι πραγματικοί και ποιοι είναι οι ψεύτικοι. Η πραγματικότητα είναι, ότι οι περισσότεροι που ζητούν τη βοήθεια μου είναι όντως άστεγοι και έχουν ανάγκη από ένα πιάτο φαγητό. Όσο εμείς μπορούμε να τους βοηθήσουμε, όλο αυτό το εγχείρημα αποκτά νόημα.»
Ο Τόνι δείχνει στο κινητό του φωτογραφίες με τα αυτοκίνητα, τη μοτοσικλέτα, το σπίτι και τα ακίνητα που είχε πριν αποφασίσει να πουλήσει τα πάντα. Από τότε δεν το έχει μετανοιώσει ούτε για μια στιγμή που το έκανε.
Εάν οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο συνειδητοποιούσαν τι είναι σημαντικό και τι όχι, ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος. Το να έχει κανείς ένα μεγάλο σπίτι ή ένα αστραφτερό καινούργιο αυτοκίνητο, έχει όμορφο. Δεν είναι όμως αυτά που θα πρέπει να καθορίζουν τη ζωή μας.
Ας παραδειγματιστούμε από τη ζωή του Τόνι και ας αρχίσουμε να δίνουμε προσοχή στα πράγματα που πραγματικά έχουν σημασία σε αυτόν τον κόσμο: Στους συνανθρώπους μας, στις μεταξύ μας σχέσεις και στην αγάπη.
Ζει σε έναν παράδεισο, δεν συναντά κίνηση για να πάει στη δουλειά του, δεν έχει άγχος, ούτε συναντά ενοχλητικούς ανθρώπους.
Τι κι αν δεν έχει κανέναν να μιλήσει; Για αυτό τον σύγχρονο Ροβινσώνα Κρούσο, έναν «επιστάτη» σε ερημονήσι, αυτή είναι η καλύτερη δουλειά στον κόσμο.
Ο 62χρονος Κάιο Ροντρίγκεζ Ρέγο άφησε την αγχωτική δουλειά του πριν από 32 χρόνια, και αποφάσισε να ζήσει στο Ιλα ντος Γκάτος (Νησί των Γάτων), ένα μικροσκοπικό νησί τρία μίλια από την ακτή της νοτιοανατολικής Βραζιλίας.
Εκεί ζει στην απόλυτη στο νησί 75.000 τετραγωνικών μέτρων, όπου συχνά περνούν ολόκληρες βδομάδες χωρίς να μιλήσει με άνθρωπο.
Αρχικά πήγε εκεί με την οικογένειά του, αλλά η σύζυγος και τα τρία του παιδιά δεν μπορούσαν να συνηθίσουν σε αυτή τη ζωή.Αντί να εγκαταλείψει το όνειρό του, τους άφησε να επιστρέψουν στη στεριά και εκείνος έμεινε πίσω.
Ο Κάιο περνά τις ημέρες του ψαρεύοντας με τα χέρια ή τεμπελιάζοντας στην άκρη της θάλασσας, ενώ ποτέ δεν ξέρει την ημερομηνία. Στο νησί δεν υπάρχουν ούτε καν άλλα ζώα. Η μοναδική παρέα του, ένας σκύλος, επέστρεψε στη στεριά πριν από τρία χρόνια γιατί ένιωθε μεγάλη μοναξιά και έκλαιγε διαρκώς όπως λέει ο ίδιος.
Αν και δεν έχει πάρει ποτέ χρήματα ως ο επιστάτης αυτού του ειδυλλιακού μέρους, ο Κάιο δηλώνει στη Daily Mail ότι έχει την καλύτερη δουλειά στον κόσμο. «Μου προκαλεί άγχος και μόνο η σκέψη να φύγω από αυτό το μέρος έστω και για μία ημέρα.
Οι περισσότεροι περνούν τη ζωή τους αναζητώντας την ευτυχία και δεν την βρίσκουν ποτέ. Εγώ ξέρω ότι βρήκα τη δική μου γιατί για τα τελευταία 32 χρόνια δεν ευχόμουν τίποτα άλλο πέρα από αυτό. Ο χρόνος περνά και δεν το παρατηρώ καν».
Καμιά φορά εμφανίζονται επισκέπτες στο ερημονήσι που απέχει μισή ώρα από το ψαροχώρι Σάο Σεμπαστιάο.
Εκείνος όμως καμιά φορά τους υποδέχεται κραδαίνοντας μία λόγχη. «Απλά δεν μου αρέσει να μου χαλάνε την ηρεμία. Δεν χρειάζομαι παρέα. Είμαι ευτυχισμένος. Ακόμη και ένας άνθρωπος να έρθει σε αυτό το νησί, θα νιώσω ότι έχει πολυκοσμία».
Μια ημέρα ένας από τους προμηθευτές του καταστήματος στο οποίο εργαζόταν, του είπε για αυτό το νησί.
Του ανέφερε ότι αρκετές οικογένειες είχαν απορρίψει την ευκαιρία να ζήσουν εκεί. «Δεν χρειάστηκε να το σκεφτώ δεύτερη φορά».
Το νησί έχει μία περίεργη ιστορία. Πήρε το όνομά του από τις δεκάδες γάτες που μεταφέρθηκαν εκεί, για να αντιμετωπιστεί το πρόβλημα με τα ποντίκια. Ο πληθυσμός των αιλουροειδών ξεπέρασε τις 5.000, πριν εξαλειφθούν από άγνωστη ασθένεια.
Στα τέλη της δεκαετίας του ’50, ο Βραζιλιάνος πρόεδρος Γκετούλιο Βάργκας δώρισε το νησί στον Αμερικανό εκατομμυριούχο Νέλσον Ροκφέλερ, που αργότερα έγινε αντιπρόεδρος των ΗΠΑ. Εκείνος το παραχώρησε στον ξάδελφό του, Ρίτσαρντ Αλντριχτ, που έψαχνε ένα καταφύγιο γιατί φοβόταν τον πυρηνικό πόλεμο.
Ο Αλντριχτ ξόδεψε 50.000 δολάρια για να φτιάξει μία διώροφη έπαυλη στο νησί. Τελικά όμως πέρασε ελάχιστο καιρό εκεί, όταν ο αρχιτέκτονας που είχε αναλάβει το έργο πνίγηκε σε ένα ταξίδι του προς το νησί. Λίγο αργότερα, ο επιστάτης επίσης άφησε την τελευταία του πνοή εκεί, όταν τον παρέσυρε ένα κύμα.
Μέχρι την εποχή που ο Κάιο έφτασε στο νησί, το 1982, η έπαυλη είχε καταρρεύσει και δεν ήταν κάτι περισσότερο από ένας σωρός από τούβλα. Η ιδιοκτησία του Ιλια ντος Γκάτος επέστρεψε στην κυβέρνηση της Βραζιλίας, αλλά οι οικολόγοι ανησυχούσαν ότι χωρίς κάποιο φύλακα, θα κατέληξε ξανά σε ιδιώτες.
Η οικογένεια του Κάιο κατά διαστήματα τον επισκέπτεται. Εκείνος κάνει μία απόλυτα μοναχική ζωή, αλλά δεν το μετανιώνει.
Η μόνη του επικοινωνία με τον έξω κόσμο είναι ένα παλιό κινητό τηλέφωνο και ένα ραδιόφωνο. «Οι δικοί μου έρχονται εδώ τα σαββατοκύριακα. Ποτέ δεν χάσαμε επαφή», λέει εκείνος.
Αν και η γη δεν είναι εύφορη, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να καλλιεργήσει τίποτα εκεί, ο ίδιος λέει ότι ποτέ δεν πείνασε, όπως ποτέ δεν ένιωσε μοναξιά.
«Από τη στιγμή που ήρθα εδώ, δεν έχω προβλήματα με την υγεία μου. Ούτε καν πονοκεφάλους», συμπληρώνει.
Οσο για το γεγονός ότι μπορεί να περάσουν εβδομάδες μέχρι να μιλήσει με κάποιον, ούτε αυτό είναι πρόβλημα για τον Κάιο. «Κάνω πάντα διάλογο με τον εαυτό μου», εξηγεί.
Τα παιδιά τον φοβούνται και τον φωνάζουν “τέρας”. Τίποτα δεν μπορούσε να τον σταματήσει από τη χρήση του θανατηφόρου μείγματος. Ήθελε να γίνει ο αληθινός Hulk, ακόμη και αν αυτό του στοίχιζε τη ζωή
Ένας bodybuilder που έχει βάλει στόχο ζωής να γίνει ο πραγματικός Incredible Hulk λίγο έλειψε να χάσει και τα δύο του χέρια, από ακρωτηριασμό, όταν φούσκωσε (κ-υ-ρ-ι-ο-λ-ε-κ-τ-ι-κ-ά) τα μπράτσα του με λάδι και αλκοόλ.
Ο 25χρονος Romario Dos Santos Alves χρησιμοποίησε το θανατηφόρο κοκτέιλ, για να “γεμίσει” τους μυς του, που έχουν διάμετρο 63,5 εκατοστά.
Ο ίδιος παραδέχεται πως μετά τη χρήση του, έφτασε στα όρια της παράνοιας, κάνοντας απόπειρα αυτοκτονίας, όταν η σύζυγός του ήταν έγκυος έξι μηνών στο παιδί τους.
“Αν το κάνεις μία φορά, θέλεις να το κάνεις και δεύτερη. Είναι εθιστικό. Θυμάμαι όταν ο γιατρός μου είπε, ότι θα χρειαστεί να μου ακρωτηριάσει και τα δύο χέρια. Είπε, ότι ό,τι είχα στα χέρια μου, όλοι οι μύες μου ήταν σκέτες πέτρες. Θέλω όλοι να δουν τους κινδύνους. Θα μπορούσα να έχω πεθάνει, γιατί ήθελα μεγαλύτερα μπράτσα. Δεν αξίζει”, λέει σήμερα ο ίδιος.
Ο πρώην σωματοφύλακας πήγαινε στο γυμναστήριο, όπου έβλεπε “φουσκωτούς” άνδρες να γυμνάζονται, με αποτέλεσμα να του μπει στο μυαλό η ιδέα, του να ξεπεράσει κάθε όριο μυικού όγκου. Εκείνοι του σύστησαν το “κοκτέιλ” και έκτοτε εθίστηκε στη χρήση του.
O Alves όμως δεν έμεινε εκεί, αλλά προχώρησε την τεχνική ένα βήμα παραπέρα, ενισχύοντας το θανατηφόρο μείγμα και με λάδι.
“Οι μύες μου άρχισαν να γίνονται στέρεοι, τα ένιωθα σαν πέτρες. Δεν μπορούσα καν, να κάνω την ένεση. Τότε αποφάσισα, ότι το μόνο που μου έμενε, ήταν να αγοράσω ειδικές βελόνες. Πήρα αυτές, που χρησιμοποιούν σε ταύρους, δεν υπάρχουν πιο δυνατές από αυτές. Ξέρω ότι φαίνεται χαζό, αλλά έπρεπε να κάνω την ένεσή μου”.
Αρκετές φορές μάλιστα, ζήτησε από την 22χρονη γυναίκα του να του κάνει τις ενέσεις, ή να του βάλει το μείγμα σε σημεία, που ο ίδιος δεν μπορούσα να φτάσει.
“Της είπα ότι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα κι ότι έβγαινε από τον οργανισμό μου σταδιακά”, παραδέχεται.
Όταν όμως έμαθε την αλήθεια, του ξεκαθάρισε ότι θα έπρεπε να διαλέξει μεταξύ εκείνης και του synthol.
“Μου είπε, ότι αν χρησιμοποιώ synthol ή οτιδήποτε σαν αυτό, θα με αφήσει. Αυτό ήταν το χειρότερο κομμάτι της ζωής μας, γιατί είχα κατάθλιψη, με απέλυσαν από τη δουλειά μου και επιχείρησα να αυτοκτονήσω”, λέει.
Οι μύες του είχαν φουσκώσει σε βαθμό εκτός πραγματικότητας, αλλά ήταν οι αντιδράσεις του κόσμου που τον έκαναν να καταλάβει, ότι είχε διαταραχθεί και η ψυχική του υγεία.
“Νοσηλεύτηκα σε κλινική, όταν η γυναίκα μου ήταν 6 μηνών έγκυος. Ήμασταν μόνο εμείς, εγώ κι εκείνη, ούτε φίλοι ούτε οικογένεια. Αποφάσισα, να σταματήσω και να μην χρησιμοποιήσω ποτέ ξανά ναρκωτικά. Η έλλειψη όμως μου προκαλούσε απίστευτο πόνο και παρά λίγο να πάθω κίρρωση του ήπατος, από τις τοξίνες του λαδιού που έβαζα στον οργανισμό μου”.
“Όταν ο γιατρός μου είπε ότι πρέπει, να ακρωτηριάσει και τα δύο χέρια μου, για να σώσει τη ζωή μου, κόντεψα να τρελαθώ. Ευτυχώς, μου είπε, ότι τελικά δεν θα χρειαζόταν να κάνουμε την επέμβαση, αφού μπορούσε να μου αφαιρέσει από το σώμα τα “εμφυτεύματα” που είχαν σχηματιστεί στα χέρια μου”.
Σήμερα, ο Romario κυκλοφορεί στη Βραζιλία όπου ζει και γίνεται στόχος ποικίλων αρνητικών σχολίων.
“Μία φορά, όταν δούλευα σε μία καθολική εκκλησία, μία γυναίκα με πλησίασε και μου είπε, ότι η 12χρονη κόρη της δεν ήθελε να μπει μέσα, γιατί φοβόταν και μόνο που με έβλεπε. Νόμιζε, πως ήμουν τέρας. Έσκυψα το κεφάλι μου και δεν είπα τίποτα”.
Την ίδια στιγμή όμως, τα αποθεωτικά σχόλια που έχει ακούσει για τη φυσική του κατάσταση, κάτι που τον δυσκολεύει ακόμη περισσότερο, να δεχτεί ότι έχει διακόψει την βλαβερή συνήθειά του.
“Κάποτε, όταν δούλευα ως φρουρός σε ένα πάρτυ, οι γυναίκες έρχονταν επάνω μου και προσπαθούσαν να μου βγάλουν τα ρούχα. Μου αρέσει, το ότι φωτογραφήθηκα ως Incredible Hulk.
Πριν δύο εβδομάδες, αγόρασα μία ορμόνη που χρησιμοποιούν στα άλογα. Έβαλα τη βελόνα στο στήθος μου και τράβηξα τον αέρα, για να δω αν είχα βρει φλέβα. Τίποτα. Πάγωσα κι άρχισα να ιδρώνω. Ξαφνικά, θυμήθηκα όσα είχα περάσει και σκέφτηκα, ότι δεν μπορώ να το κάνω. Δεν έπρεπε, να ενδώσω ξανά στον πειρασμό. Μετανιώνω για όλα. Ο στόχος μου είναι να ασχοληθώ με το bodybuilding και έχω μπροστά μου πολύ δρόμο. Ξέρω όμως, ότι θα τα καταφέρω”, λέει.
Σε έναν διαγωνισμό όπου ο στόχος δεν είναι να κάνεις τίποτα άλλο από το να ξαπλώνεις για όσο το δυνατόν περισσότερο, ένας άνδρας βγήκε νικητής αφού πέρασε 60 ώρες ξαπλωμένος στο έδαφος – δηλαδή είναι τεμπέλης με τη βούλα.
Το χωριό Brezna, στο Μαυροβούνιο, διεξήγαγε πρόσφατα τη 12η ετήσια έκδοση του «Lying Down Championship», έναν ασυνήθιστο διαγωνισμό όπου ο τελικός στόχος είναι να περάσετε όσο το δυνατόν περισσότερο χρόνο ξαπλωμένοι. Βέβαια να παραδεχτούμε πως ακούγεται αρκετά εύκολο, αλλά όσο περνάει ο καιρός, τα οστά και οι μύες σας αρχίζουν να πονάνε, τα άκρα σας μουδιάζουν και απλά νιώθετε την ανάγκη να σηκωθείτε και να τεντωθείτε. Φέτος, ο πρωταθλητής κατάφερε να ξαπλώσει για περίπου 60 ώρες.
«Δεν ήταν δύσκολο. Πιστέψτε με, δεν έκανα καν ζέσταμα», είπε στους δημοσιογράφους ο Žarko Pejanović, γνωστός ως «Knele», ο οποίος διαγωνίστηκε εναντίον άλλων εννέα ατόμων, ξαπλωμένοι στο έδαφος σε ένα τοπικό πάρκο. Επιτρεπόταν σε όλους να φέρουν πράγματα όπως τηλέφωνα και βιβλία για να απασχοληθούν καθώς ήταν ξαπλωμένοι στο έδαφος, αλλά ένας ένας άρχισαν να σηκώνονται, έως ότου έμειναν μόνο δύο άνθρωποι – ο Žarko Pejanović από τη Zabjela και ο Vuk Koljenšić από το Danilovgrad.
Κάποια στιγμή, οι δύο αγωνιζόμενοι άρχισαν να αστειεύονται για τη διάσπαση του τίτλου του πρωταθλητή, αλλά εκείνος ήταν αποφασισμένος να φέρει τον τίτλο του 12ου ξαπλωμένου πρωταθλητή και μετά από περίπου 60 ώρες, παρέμεινε ο τελευταίος ξαπλωμένος.
Οι 60 ώρες ακούγονται πολύ, αλλά πρέπει να ξέρετε ότι πριν από λίγα χρόνια εφαρμόστηκε ένας νέος κανόνας που επιτρέπει στους ανταγωνιστές να επισκέπτονται την τουαλέτα κάθε οκτώ ώρες. Αυτό σίγουρα κάνει τα πράγματα πολύ πιο εύκολα και ήταν ένας από τους βασικούς παράγοντες που επέτρεψαν σε μια γυναίκα με το όνομα Dubravka Aksic να κάνει το παγκόσμιο ρεκόρ περνώντας τέσσερις ημέρες και 21 ώρες ξαπλωμένη ανάσκελα. Πριν υιοθετηθεί ο κανόνας για το διάλειμμα της τουαλέτας, το παγκόσμιο ρεκόρ για συνεχόμενη κατάκλιση ήταν 52 ώρες.
Μια συνηθισμένη ημέρα του 2004 στο Plaza Hotel & Casino του Λας Βέγκας, ένας άνθρωπος βάδισε ψύχραιμα προς τη ρουλέτα και πόνταρε στο κόκκινο 136.000$. Ο άνθρωπος αυτός ήταν ο Ashley Revell και μόλις είχε ρισκάρει ολόκληρη την περιουσία του σε μία στροφή της ρουλέτας.
Είναι μία από τις πιο εντυπωσιακές αληθινές ιστορίες καζίνο η οποία συνέβη πριν από 18 χρόνια και μάλιστα αποθανατίστηκε μπροστά στον φακό της κάμερας. Πώς ξεκίνησε όμως αυτή η εντυπωσιακή ιστορία;
Όπως πολλές παράτολμες και τρελές ιδέες, έτσι και αυτή γεννήθηκε ένα βράδυ σε ένα μπαρ: ο Ashley τα έπινε με την παρέα του σε μία παμπ όταν κάποιος φίλος έριξε την ιδέα του, “πόσο cool θα ήταν να ρισκάρει κάποιος τα πάντα σε ένα ποντάρισμα της ρουλέτας” και η σκέψη αυτή ρίζωσε στο μυαλό του Ashley.
Παρά τις προσπάθειες των γονιών του να τον μεταπείσουν, του Ashley “κάτι” του έλεγε ότι θα κερδίσει. Έτσι, αργά αλλά σταθερά, πούλησε όλα του τα υπάρχοντα. Τα ακριβότερα, μια BMW, ένα Rolex, τα ακριβά μπαστούνια του γκολφ, τα έβαλε σε πλειστηριασμό, ενώ τα μικρότερης αξίας, ως και τα ρούχα του, τα πούλησε σε παζάρι στο γκαράζ του σπιτιού του. Στην προσπάθεια του, συνεισέφερε και ένας Βρετανός μπουκ, προς τιμήν του οποίου ο Ashley άλλαξε το όνομά του σε Ashley Blue Square Revell, συγκεντρώνοντας τελικά το ανωτέρω ποσό.
Το δίκτυο Sky One συμφώνησε να βιντεοσκοπήσει το όλο εγχείρημα και, πράγματι, η ιστορία του Ashley θα γινόταν μίνι σειρά επεισοδίων με τον (προφανή) τίτλο “Double Or Nothing” που θα κυκλοφορούσε την ίδια χρονιά (2004).
Το μεγάλο βράδυ
Το βράδυ πριν από τη μεγάλη μέρα κύλησε ασυνήθιστα ήρεμα για τον πρωταγωνιστή μας. Ήσυχος ότι είχε πουλήσει τα πάντα και είχε κάνει αυτό που έπρεπε να κάνει, σκεφτόταν ότι τα δύσκολα είχαν πια περάσει. Ήρεμος και σίγουρος ότι θα κερδίσει, κοιμήθηκε και ετοιμάστηκε για την επόμενη μέρα. Αφού αντάλλαξε μερικές κουβέντες με τον κρουπιέρη της ρουλέτας σχετικά με τους κανονισμούς των πονταρισμάτων, τοποθέτησε τις μάρκες αξίας 136.000$ στο κόκκινο που μόλις είχε αποφασίσει να ποντάρει.
Η ρουλέτα του έκανε το χατίρι και έστειλε την μπίλια στο 7 κόκκινο κάνοντας τον Ashley κατά 136.000$ πλουσιότερο.
Δείτε το βίντεο από τη μεγάλη στιγμή του πονταρίσματος:
Ο απόηχος της ιστορίας και η συνέχεια του Ashley
Ίσως το πλέον εντυπωσιακό από αυτήν την ιστορία είναι η επίδραση που είχε στον ίδιο τον Ashely, αφού άλλαξε τον χαρακτήρα του με τρόπους που δεν θα φανταζόταν κανείς αρχικά. Ο Ashley συνειδητοποίησε ότι δεν έχει πραγματικά ανάγκη από πολλά αντικείμενα και υιοθέτησε έναν πιο λιτό τρόπο ζωής. Παράλληλα επένδυσε τα κέρδη του και δεν τα κατασπατάλησε, ούτε συνέχισε να παίζει σε καζίνο. Αγόρασε μια μηχανή, αφού πια δεν είχε αυτοκίνητο, και με αυτήν γύρισε την Ευρώπη σε ένα ταξίδι στο οποίο γνώρισε τη μέλλουσα σύζυγό του. Σήμερα ο Ashley είναι οικογενειάρχης και επιχειρηματίας σε δραστηριότητες σχετικά με τον τζόγο.
Η ιστορία του ενέπνευσε πολλούς, όπως τον γνωστό βρετανό τηλεπαρουσιαστή Simon Cowell ο οποίος δημιούργησε το σόου “Red or Black?” (2011-2012) εμπνευσμένος από τον Ashley. Επίσης, ένα επεισόδιο της σειράς Las Vegas με τίτλο “One Nation, Under Surveillance” (2005) βασίστηκε στην πραγματική ιστορία του, ενώ ο Ashley εμφανίζεται και στην τηλεταινία-ντοκιμαντέρ του E! “THS Investigates: Vegas Winners & Losers”.
Ο Ashley τόλμησε να πραγματοποιήσει κάτι το οποίο είναι ενάντια στη λογική. Εν τέλει ήταν τυχερός, αλλά παράλληλα ήταν και αρκετά ώριμος ώστε να εξελιχθεί μέσα από αυτήν την εμπειρία και να βρει αυτό που πραγματικά ήθελε στη ζωή του.
Η πρώτη εντύπωση, την οποία σου δίνει κάποιος τελικά, πολλές φορές είναι και η πραγματική εικόνα του άλλου. Είσαι τσιγκούνης. Το αντιλήφθηκα από την πρώτη στιγμή που με έβαλες να πληρώσω τον καφέ που ήπιαμε.
Σε εκείνο το πρώτο μας ραντεβού. Θυμάσαι; Το έβλεπα. Μου το επιβεβαίωνες διαρκώς, το πόσο σφιχτός ήσουν με τα χρήματα, όμως εγώ έκανα πως δεν το καταλάβαινα. Ή για να πω την αλήθεια, δεν ήθελα να πιστέψω το πόσο τσιγκούνης ήσουν.
Τι περίμενα για να το συνειδητοποιήσω; Έλεγα δε μπορεί, είναι έτσι επειδή δε με εμπιστεύεται ίσως ακόμα, γιατί νομίζει ότι θα τον αφήσω κι εγώ όπως έκαναν και οι πρώην του. Αν μείνουμε μαζί θα αλλάξει. Μείναμε μαζί, αλλά δεν άλλαξες καθόλου τελικά.
Δεν εξηγείται αλλιώς, μάλλον δεν έμαθες να είσαι δοτικός στη ζωή σου. Με σένα βέβαια ήσουν πολύ γενναιόδωρος και με προκλητικό ύφος κάθε φορά μου ανακοίνωνες τα δώρα που έκανες στον εαυτό σου, ενώ για μας δε πρόσφερες τίποτα. Αλλά φυσικά δε το παραδεχόσουν, όταν σου το έλεγα και κάπου εκεί ήταν που άρχισε η λεκτική και σωματική βία και άρχισε η παράνοιά μου.
Η χαριστική βολή ήταν όταν ανακάλυψα ότι είχα μείνει και έγκυος. Τότε ξεκίνησα να τρέμω στην ιδέα για το πώς θα αντιδράσεις και ποια θα είναι η πορεία μας. Όταν στο ανακοίνωσα, είχες μια ουδέτερη στάση απέναντί μου. Σου ήρθε μάλλον ξαφνικό. Κάπως προσπάθησες να αλλάξεις κατά την εγκυμοσύνη, αλλά μόλις γεννήθηκε το παιδί ξανά τα ίδια.
Δεν μπορούσα να καταλάβω την απάθειά σου κι όμως υπήρχε. Για τον κόσμο τον έξω όλα καλά, αλλά εγώ ένοιωθα εγκλωβισμένη σε ένα αόρατο κελί, απ’ όπου δε μπορούσα να δραπετεύσω. Φοβόμουν. Και αν φύγω, να πάω που; Τι να πω και ποιος θα με πιστέψει; Έκανα υπομονή, έπνιγα μέσα μου όσα περνούσα για χάρη του παιδιού.
Ώσπου ήρθε η μέρα, που πήρα μια βαθιά ανάσα και ύψωσα το ανάστημά μου. Μίλησα πρώτα σε σένα. Σου είπα ότι θέλω να χωρίσουμε και το δέχτηκες. Έτσι απλά. Τόσο αδιάφορα. Τελικά δεν ήσουν τσιγκούνης μόνο με τα λεφτά, αλλά και με τα συναισθήματά σου. Πήρα το παιδί μου και γύρισα πίσω στους γονείς μου, αδιαφορώντας για τις συνέπειες του κόσμου. Ευτυχώς οι γονείς μου κατάλαβαν τι περνούσα και με υποστήριξαν.
Κατόρθωσα και μίλησα και έτσι τόλμησα να δραπετεύσω μακριά σου. Τώρα πλέον αισθάνομαι ελεύθερη και επιτέλους αναπνέω.
Ήταν το 1994 όταν ο απόφοιτος του Πρίνστον και αντιπρόεδρος πια μεγάλης επενδυτικής φίρμας εγκαταλείπει την καλοπληρωμένη θέση του για να αποτραβηχτεί στο γκαράζ της οικίας του.
Από κει λειτουργεί πλέον ένα ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο, Amazon το λέει, το οποίο έμελλε να γίνει ένα από τα κορυφαία success stories του κόσμου των επιχειρήσεων, ένας σωστός γίγαντας του ηλεκτρονικού εμπορίου που εμπορεύεται σήμερα τα πάντα, αν και αυτό δεν είναι παρά ένας ενδιάμεσος σταθμός στην πορεία του Μπέζος.
Πλέον οι τίτλοι των ενημερωτικών ιστοσελίδων που τον αφορούν κάνουν λόγο για τον «άνθρωπο που έγινε σε μια μέρα πλουσιότερος κατά 671 εκατ. δολάρια» ή «έβγαλε 6 δισ. σε 20 λεπτά»!
Και η αλήθεια είναι ότι έβγαλε πράγματι 6 δισ. δολάρια σε 20 λεπτά μέσα σε ένα απογευματάκι του Απριλίου του 2016! Κάτι που σημαίνει 300 εκατ. δολάρια το λεπτό ή 5 εκατ. δολάρια το δευτερόλεπτο, αν προτιμάτε. Εκείνο το απόγευμα δεν ήταν καθόλου κακό για τον Μπέζος, ο οποίος είδε τις 82,9 εκατ. μετοχές του να τσιμπούν πάνω από 10% κατά το κλείσιμο του χρηματιστηρίου. Η μετοχή της Amazon εκτοξεύτηκε από τα 600 δολάρια στα 681,5 μέσα σε 20 λεπτά της ώρας, κάνοντας πλουσιότερο το αφεντικό κατά 6 δισ.
Η αύξηση της μετοχής ήρθε μετά τη δημοσίευση των αστρονομικών κερδών του κολοσσού. Τα 6 δισ. που έβαλε στην τσέπη του τον έστειλαν αυτομάτως στην πέμπτη θέση των πλουσιότερων του κόσμου.
Μεγιστάνας του ίντερνετ, ο αυτοδημιούργητος κροίσος επιβεβαιώνει στην πράξη τι γίνεται όταν ένας οραματιστής και λάτρης της επιστημονικής φαντασίας (και ειδικά του «Star Trek») αποκτήσει δισεκατομμύρια. Ο Μπέζος έχει βαλθεί να αλλάξει τον κόσμο μας δραστικά και εμπόδια γι’ αυτόν δεν φαίνεται να υπάρχουν.
Την ώρα που θέλει η Amazon να παραδίδει τα προϊόντα της με drone, εργάζεται πυρετωδώς για να προλάβει να τηρήσει τις δεσμεύσεις του και να αρχίσει τα πρώτα ταξίδια γύρω από τον πλανήτη μας μέχρι το 2018!
Έχοντας μπει δυναμικά και στον χώρο του Τύπου αγοράζοντας τη «Washington Post», ο Μπέζος είδε την προσωπική του περιουσία να εκτινάσσεται το 2016. Και όταν λέμε εκτινάσσεται, από τα 45,2 δισ. δολάρια που είχε στην αρχή της χρονιάς -και τον έφερναν στην πέμπτη θέση των πλουσιότερων ανθρώπων του κόσμου-, είδε σε λίγους μήνες την προσωπική του περιουσία να εκτινάσσεται στα 71,7 δισ. δολάρια, όντας πια τρίτος πλουσιότερος κροίσος του πλανήτη!
Πίσω μόνο από τον «αυτοκράτορα» Μπιλ Γκέιτς και τον Αμάνσιο Ορτέγα της Zara, ο δεύτερος πλουσιότερος Αμερικανός έχει βάλει εδώ και καιρό πλώρη για την κορυφή του κόσμου των επιχειρήσεων και δύσκολα θα ανακοπεί. Ο Μπέζος έβγαλε σε έναν χρόνο 16,5 δισ. δολάρια, καταφέρνοντας μέσα σε δύο χρόνια να ανέλθει από την 11η θέση της λίστας των πλουσιότερων (2014) στην τρίτη το 2016.
Αφήνοντας πίσω ακόμα και τον Γουόρεν Μπάφετ, καθώς ο άνθρωπος πίσω από τον κολοσσό του e-commerce είναι ασταμάτητος και δεν επαναπαύεται στη μονοκρατορία του στον κλάδο του ηλεκτρονικού εμπορίου. Ο μισθός του παραμένει μάλιστα εδώ και χρόνια σταθερός στις 80.000 δολάρια ετησίως και είναι μόνο το μετοχικό του κεφάλαιο στην Amazon αυτό που τον κρατά σταθερά σε περίβλεπτες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης της πλουτοκρατίας.
Σαφώς μεγαλύτερος από τον επιχειρηματικό κλάδο που δραστηριοποιείται, ο Τζεφ Μπέζος έχει μια φανταστική ιστορία επιτυχίας να διηγηθεί…
Οι δύο μοιραίες πτήσεις: η γέννηση της Amazon και ο παραλίγο θάνατος
Ο Μπέζος συλλαμβάνει την ιδέα για ένα ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο μέσα στο αεροπλάνο από το Σιάτλ για τη Νέα Υόρκη το 1994. Οι βασικοί άξονες του business plan που γράφει στο χαρτί είναι εν αγνοία του το ίδιο το μοντέλο για τις online επιχειρήσεις! Όλες οι κατοπινές εταιρίες ηλεκτρονικού εμπορίου θα βασιστούν στα επιχειρηματικά ήθη της Amazon.
Με το κομπόδεμα που έχει μαζέψει εντωμεταξύ και μερικά δάνεια από οικείους και φίλους, καταχωνιάζεται στο γκαράζ του σπιτιού του, όπως τόσοι και τόσοι γκουρού της τεχνολογίας, και σκαρώνει το ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο του. Μέσα σε πέντε χρόνια (1999), η προσωπική του περιουσία μετρά 10 δισ. δολάρια! Είναι στην κορυφή του κλάδου του και σε περίβλεπτη θέση του παγκόσμιου στερεώματος.
Λίγο μετά συλλαμβάνει μια ακόμα ιδέα. Τη λέει Blue Origin και τη θέλει να είναι μια εταιρεία διαστημικού τουρισμού! Το 2003 ανεβαίνει σε ελικόπτερο για να επιθεωρήσει το δυτικό Τέξας προκειμένου να βρει τοποθεσία για να στήσει το νέο του όνειρο. Μετά την απογείωση όμως, όλα άρχισαν να πηγαίνουν στραβά και ο Τζεφ απέμεινε καθηλωμένος στη θέση του συνοδηγού και σίγουρος πια πως θα πεθάνει.
Ο πιλότος προσπαθούσε μάταια να ανακτήσει τον έλεγχο και να αποφύγει τη συντριβή, καθώς το ελικόπτερο σερνόταν κατά μήκος του ελικοδρομίου. Ένα από τα πέδιλα σφηνώνει τελικά στο έδαφος και το ελικόπτερο σταματά σε ένα ρυάκι. Τι σκέφτηκε ο Μπέζος για το ατύχημα που λίγο έλειψε να κόψει το νήμα της ζωής του; «Σκέφτηκα ότι ήταν ένας πολύ χαζός τρόπος να πεθάνει κανείς»!
Όπως όμως επιβίωσε του ατυχήματος, έτσι κατάφερε να γλιτώσει και από τη χρηματιστηριακή κατάρρευση που απείλησε την Amazon…
Από ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο, κολοσσός
Δεν είναι εύκολο να αποτιμήσει κανείς την ιστορία επιτυχίας του Μπέζος χωρίς να γνωρίζει την κατάσταση που επικρατούσε στο ίντερνετ εκεί στη στροφή της χιλιετίας. Σε άλλη μια πτήση το 1994 διαβάζει ότι οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται στο ίντερνετ παρουσιάζουν ρυθμούς ανάπτυξης της τάξης του 2.300% τη χρονιά!
Αποφασίζει να διεκδικήσει μερίδιο από την πίτα, ξέροντας ότι παίρνει ένα ρίσκο. Αυτό που δεν ξέρει είναι ότι η εταιρία του θα τον έκανε πρωτοπόρο του περιβόητου dotcom, της μεγάλης έκρηξης των ηλεκτρονικών επιχειρήσεων δηλαδή που άλλαξαν τα παραγωγικά ήθη.
Ο Μπέζος έκανε μια λίστα από 20 πιθανά προϊόντα που θα μπορούσε να πουλήσει online και καταλήγει τελικά ότι τα βιβλία είχαν τις περισσότερες πιθανότητες. Η επιλογή του τον δικαιώνει σύντομα καθώς μέχρι το 1999 είναι βαθύπλουτος και η μετοχή της Amazon άγγιζε ήδη από το 1998 τα 361 δολάρια!
Την ίδια εποχή φάνηκε βέβαια πως το dotcom εξελισσόταν σε μια γιγαντιαία χρηματιστηριακή φούσκα που ήταν έτοιμη να σκάσει. Και όταν θα έσκαγε, θα ήταν η μεγαλύτερη για την Αμερική από την περίοδο του Μεσοπολέμου! Η ανώμαλη προσγείωση έρχεται πράγματι το 2001, όταν η χρηματιστηριακή βουτιά του dotcom έριξε τον Μπέζο από την 24η θέση της παγκόσμιας κατάταξης στη 234η. Τα 10 δισ. δολάρια της προσωπικής του περιουσίας κατακρημνίζονται στα 2 δισ. και η αυτοκρατορία του απειλείται πια ανοιχτά με κατάρρευση.
Την ίδια στιγμή, μια στρατιά από ηλεκτρονικές επιχειρήσεις είναι έτοιμες να τα βάλουν με τον γίγαντα Amazon διεκδικώντας μερίδιο από την πλούσια πίτα. Και τότε συμβαίνει το αδιανόητο για τους αναλυτές της αγοράς: η Amazon ξεκινά μια νέα και σταθερά ανοδική πορεία υποσκελίζοντας στο διάβα όλους τους υπόλοιπους ανταγωνιστές.
Ο Μπέζος απέφυγε τη μοίρα των dotcom και μετέτρεψε την Amazon σε πραγματική επιχείρηση που δεν στηριζόταν πια σε πήλινα πόδια. Το μυστικό του; Η υπόθεση εργασίας που ήθελε να ελέγξει για το «πώς μια εταιρεία μπορεί να γίνει γίγαντας αργά και σταθερά». Κάνοντας μικροσκοπικά βήματα τη φορά δηλαδή αντί για μεγάλα άλματα και μαθαίνοντας από τα λάθη.
Και τα λάθη ήταν πολλά, κατά δήλωσή του, όχι όμως και καταστροφικά. «Τo 1999 είχαμε επενδύσει σε κάθε χρεωκοπημένο dotcom: pets.com, living.com, kozmo.com. Επενδύσαμε σε πολλά πυροτεχνήματα. Δεν μας έβγαλαν εκτός πορείας, ήταν μια άσκοπη σπατάλη κεφαλαίου».
Αλλά και αργότερα, όταν η Amazon επιχείρησε να τα βάλει με την Google το 2004 λανσάροντας την υπηρεσία A9. Σήμερα δεν θυμάται κανείς ούτε το όνομά της. Και το Kindle όμως, η συσκευή ανάγνωσης βιβλίων σε ηλεκτρονική μορφή, ήταν εμπορική αποτυχία, καθώς δεν το αγκάλιασε το καταναλωτικό κοινό.
Παρά τα σφάλματα και τα σκαμπανεβάσματα, η στρατηγική του Μπέζος παρέμεινε σταθερή: «Οι πελάτες θέλουν τρία πράγματα: τις καλύτερες επιλογές, τις καλύτερες τιμές και την καλύτερη παράδοση. Σε δέκα χρόνια από τώρα, οι καταναλωτές θα θέλουν ακριβώς τα ίδια πράγματα: χαμηλές τιμές, πολλές επιλογές και ακριβή παράδοση».
O Μπέζος κατέχει σήμερα το 18% των μετοχών της Amazon και βλέπει τα επιχειρηματικά του σχέδια να ευοδώνονται με τον πιο ελπιδοφόρο τρόπο. Η απότομη αύξηση της περιουσίας του παραμένει αντικείμενο διερεύνησης, καθώς η Amazon δεν πήγαινε εξίσου καλά όσο τα κέρδη του αφεντικού της!
Κορυφαίοι οικονομολόγοι που έχουν ασχοληθεί με το «φαινόμενο Μπέζος» μάς λένε ότι η περίπτωσή του αποδεικνύει την αλλαγή των επιχειρηματικών ηθών: πλέον οι περιουσίες γίνονται στο χρηματιστήριο. Τα κέρδη του Μπέζος προέρχονται αποκλειστικά από τις μετοχές του στην Amazon, όπως εξάλλου συμβαίνει με όλους τους κολοσσούς του ίντερνετ (βλέπε Μαρκ Ζάκερμπεργκ και Facebook).
Αυτός ο θρίαμβος του κεφαλαίου έναντι της εργασίας δικαιώνει τις επιλογές του Μπέζος, που εγκατέλειψε την πορεία στον επενδυτικό κλάδο για να γίνει έμπορος στο ίντερνετ…
Έλληνας ο Μπέζος;
Το ελληνικό ίντερνετ περηφανεύεται ότι ο Μπέζος είναι Έλληνας, Ελληνοαμερικάνος ή ελληνικής καταγωγής, ενώ δεν λείπει και αυτό το ακατανόητο «ελληνικής καταγωγής» (μέσα σε εισαγωγικά δηλαδή!). Πράγμα που δεν αληθεύει ή τουλάχιστον όχι με τον τρόπο που το θέλει η εγχώρια ειδησεογραφία.
Ο Μπέζος γεννήθηκε Τζέφρι «Τζεφ» Πρέστον Γιόργκενσεν το 1964 στο Αλμπουκέρκι του Νέου Μεξικού. Και οι δύο γονείς του ήταν Αμερικανοί. Το «Μπέζος» προέρχεται από το επίθετο του δεύτερου συζύγου της μητέρας του και πατριού του Τζεφ, ενός Κουβανού ονόματι Μιγκέλ Μπέζος. Ο μικρός έμαθε ότι δεν ήταν πραγματικό παιδί του κουβανού μετανάστη όταν ήταν 10 ετών, καθώς ο βιολογικός του πατέρας είχε εγκαταλείψει την έφηβη μητέρα του σε λιγότερο από δυο χρόνια από τη γέννηση του καρπού τους.
Κουβανή ερευνήτρια υπαινίχθηκε σχετικά πρόσφατα πως το Μπέζος είναι ελληνικό όνομα και δεν αποκλείεται η καταγωγή του πατριού του να είναι ελληνική (ή εβραϊκή, σημειώνει η ερευνήτρια), καθώς υπήρξε στην Κούβα ελληνική παροικία από τη Ρόδο ήδη από τις αρχές του 20ού αιώνα.
Ακόμα κι έτσι όμως, ο Τζεφ δεν έχει καμία σχέση με την Ελλάδα και η ελληνική καταγωγή του είναι σαφώς μια εφεύρεση του ελληνικού διαδικτύου…
Αναμορφωτής και του παραδοσιακού Τύπου;
Τον Αύγουστο του 2013, ο ιδρυτής της Amazon και διευθύνων σύμβουλός της εξαγόρασε την αμερικανική «Washington Post» έναντι 250 εκατ. δολαρίων. Η εφημερίδα μετρούσε ήδη 136 χρόνια ιστορίας και η αλλαγή σκυτάλης του ιδιοκτησιακού της καθεστώτος σηματοδοτούσε ένα τέλος εποχής (τα τελευταία 80 χρόνια ήταν στην κατοχή της ίδιας οικογένειας).
Ο Μπέζος την αγόρασε μάλιστα από την προσωπική του περιουσία και όχι μέσω του επιχειρηματικού του ομίλου, καθώς θέλησε να είναι μια δική του περιπέτεια. Στην οποία μπαίνει χωρίς να ξέρει τίποτα από το πώς δουλεύει ο Τύπος! «Πρόκειται για αχαρτογράφητη περιοχή και θα χρειαστεί πειραματισμός», είπε ομολογώντας την άγνοιά του.
Όλοι περιμένουν τώρα να δουν προς τα πού θα κινηθεί η εφημερίδα που αποκάλυπτε άλλοτε μεγάλα σκάνδαλα (όπως το Watergate!) και μαστιζόταν από οικονομική δυσπραγία και ελλειμματικούς προϋπολογισμούς εδώ και χρόνια. Ο Μπέζος θα ρίξει στην εφημερίδα την παροιμιωδώς θηριώδη ρευστότητά του αλλά και την πρόθεσή του να ασχοληθεί σοβαρά με τον Τύπο, σε μια περίοδο μάλιστα που λαμβάνει χώρα μια μεγάλη αλλαγή σκυτάλης στο παραδοσιακό καθεστώς του ποιοι ελέγχουν τα Μέσα των ΗΠΑ.
Την ώρα που θέλει όμως να σώσει τον έντυπο Τύπο, κοιτάει ταυτόχρονα και λίγο ψηλότερα…
Το Διάστημα
Ο Μπέζος είχε κόλλημα με το Υπερπέραν ήδη από παιδάκι, κι έτσι αποφάσισε να ενσαρκώσει άλλο ένα όραμα, αυτή τη φορά ολόκληρης της ανθρωπότητας: τα διαστημικά ταξίδια! Με τον ίδιο τρόπο που διείδε την τάση μεταφοράς της καθημερινής ζωής στο online περιβάλλον και πρωτοπόρησε στο ηλεκτρονικό εμπόριο, επικρατώντας αμέσως στην παρθένα εκείνη την εποχή αγορά, ήδη από φοιτητής έλεγε πως ήθελε να ασχοληθεί με την εμπορική εκμετάλλευση του διαστημικού τουρισμού.
Κι έτσι στο απόγειο της χρηματιστηριακής κρίσης που τόσο τον έπληξε, δεν σταμάτησε να ονειρεύεται, προωθώντας τώρα την ίδρυση της Blue Origin, μιας περιπέτειας που έμοιαζε ανήκουστη ακόμα και για την προωθημένη βιομηχανία της τεχνολογίας: «αεροπορική εταιρία για το Διάστημα», απαντούσε στην ερώτηση τι στο καλό ήταν η Blue Origin όταν άνοιξε τις πύλες της το 2000.
Κανείς δεν πήρε στα σοβαρά τον μεγιστάνα που δήλωνε ατάραχος πως ήθελε να φτιάξει «διαστημικά ξενοδοχεία, θεματικά πάρκα, αποικίες και πόλεις των 2-3 εκατομμυρίων ανθρώπων σε τροχιά γύρω από τη Γη», μέχρι το 2006 τουλάχιστον, όταν άρχισε επιτέλους να φτιάχνει στο Τέξας το στρατηγείο αλλά και το κέντρο εκτόξευσης της Blue Origin!
Προφανώς η επιχείρηση παραμένει μέχρι και σήμερα χωρίς εμπορικό αντικείμενο, όχι όμως και ανενεργή. Έχει χάσει ήδη ένα μη επανδρωμένο διαστημόπλοιο (σε ένα από τα πολλά δοκιμαστικά του το 2015), δεν τα βάφει όμως μαύρα, όπως ακριβώς και ο εκκεντρικός Βρετανός Ρίτσαρντ Μπράνσον με την αντίστοιχη Virgin Galactic, με την οποία μάλιστα συζητά τώρα σοβαρά ο Μπέζος για μελλοντική συνεργασία.
Η Blue Origin φιλοδοξεί να εκτοξεύσει μέχρι τα τέλη της δεκαετίας τον γιγαντιαίο πύραυλο New Glenn (95 μέτρα!) για φορτία και αστροναύτες, ο οποίος θα επιστρέφει στη Γη μετά την εκτόξευση για να χρησιμοποιηθεί εκ νέου με χαμηλό κόστος. Στόχος του είναι να γίνει ανταγωνιστής του επαναχρησιμοποιούμενου πυραύλου Falcon 9 της SpaceX του Έλον Μασκ, ο οποίος έχει ολοκληρώσει με επιτυχία έξι διαστημικές αποστολές, καθηλώθηκε όμως στο έδαφος επ’ αόριστον έπειτα από έκρηξη.
Το μεγάλο στοίχημα για τον Μπέζος είναι οι τουριστικές πτήσεις αναψυχής στα όρια του Διαστήματος, αν και μέχρι σήμερα όλες οι δοκιμές ήταν μη επανδρωμένες. Το αφεντικό της Amazon δεν έχει πρόθεση να σταματήσει εδώ, καθώς αν όλα πάνε καλά με τον New Glenn, θα ακολουθήσει ο New Armstrong, «μια ιστορία για το μέλλον», όπως λέει χαρακτηριστικά το αφεντικό της Blue Origin.
Για την ώρα, η Blue Origin θέλει να μεταφέρει επιβάτες σε ύψος 100 χιλιομέτρων ώστε να βιώσουν λίγες στιγμές χαμηλής βαρύτητας και να δουν τη Γη από πραγματικά ψηλά. Αν οι δοκιμαστικές πτήσεις συνεχιστούν σύμφωνα με το πρόγραμμα, οι εμπορικές πτήσεις της θα μπορούσαν να αρχίσουν το επόμενο έτος και οι τουριστικές περιπέτειες το 2018. Αν μάλιστα πιάσει εμπορικά το υποτροχιακό διαστημικό πρόγραμμα του Μπέζος, τότε θα μιλάμε για μια αληθινά νέα εποχή…
Κολλημένος με την επιστημονική φαντασία και τα videogames
Λάτρης του «Star Trek» από παιδί, ο Μπέζος θέλησε να βρεθεί στα χολιγουντιανά σετ όταν και του έγινε η πρόταση για ένα πέρασμα από το franchise που τόσο αγαπά! Κι έτσι έκανε το πέρασμα ως εξωγήινος στο «Star Trek Beyond», αναγκάζοντας τον σκηνοθέτη Τζάστιν Λιν να παραδεχθεί πως ήταν «απόλυτα επαγγελματίας, περίμενε τη σειρά του υπομονετικά και ήταν σωστός στα πλάνα του κάθε φορά». Όλοι βέβαια κατάλαβαν ότι αυτός ο κομπάρσος δεν ήταν σαν τους άλλους, μιας και κατέφτασε στο γύρισμα με τους εννιά σωματοφύλακες και τις τρεις λιμουζίνες του!
Την ίδια ώρα, θαυμαστής μεγάλος καθώς είναι των videogames, εξαγόρασε την online πλατφόρμα streaming βιντεοπαιχνιδιών Twitch έναντι 970 εκατ. δολαρίων. Ο Μπέζος στρέφεται ολοένα και περισσότερο στη μετατροπή της Amazon.com Inc σε απόλυτο διαδικτυακό προορισμό, στο περιθώριο πάντα της βασικής της δραστηριότητας στο online λιανεμπόριο.
Η εξαγορά του Twitch ήταν το τολμηρότερο βήμα του Μπέζος, η μεγαλύτερη εμπορική συμφωνία στην 22χρονη ιστορία της Amazon δηλαδή. Κίνηση εντελώς ξένη με την επιχειρηματική του στρατηγική, η οποία ήταν να χτίζει συμφωνίες μέσα από μικρότερες εξαγορές.
Η Amazon και τα drones
Η υπερδύναμη στις online πωλήσεις σχεδιάζει να παραδίδει τις παραγγελίες στα εκατομμύρια των πελατών της μέσω drones, πραγματοποιώντας ένα ακόμα από τα τρελά όνειρα του Μπέζος. Τα πακέτα θα παραδίδονται ακόμα γρηγορότερα με τις ιπτάμενες συσκευές, μιλώντας ακόμα και για μισή ώρα από τη στιγμή της παραγγελίας!
Η εκτέλεση του πλάνου θα πάρει βέβαια «κάποια χρόνια», όπως σημείωσε ο Τζεφ, καθώς η Αmazon είναι υποχρεωμένη να αναπτύξει περαιτέρω την τεχνολογία αλλά και να περιμένει την πολιτεία να θέσει το κανονιστικό πλαίσιο για κάτι τέτοιο, μιας και αντίστοιχη νομοθεσία που να διέπει τις ιπτάμενες μεταφορές με drone δεν υπάρχει.
Ο Μπέζος κάνει πάντως λόγο για τέσσερα χρόνια, αν και παραδέχεται ότι σε τέτοιου είδους θέματα είναι σταθερά «περισσότερο αισιόδοξος απ’ όσο θα έπρεπε».
Επικρίσεις
Στον κόσμο των επιχειρήσεων δεν είναι βέβαια όλα ρόδινα και ο Μπέζος δεν θα ξέφευγε από την κριτική, που στην περίπτωσή του στρέφεται κυρίως γύρω από τις εργασιακές συνθήκες στις τεράστιες αποθήκες της Amazon. Αλλά και στις συχνά μονοπωλιακές πρακτικές του στο βιβλίο.
Ο Μπέζος διείδε τη δύναμη του διαδικτύου να καταφτάνει γοργά και αναγνώρισε τη δυναμική του πολύ πριν δύο νεαροί, κάποιοι Σεργκέι Μπριν και Λάρι Πέιτζ, δημιουργήσουν έναν αλγόριθμο αναζήτησης -που θα απέδιδε την Google- και ένας άλλος, ονόματι Μαρκ Ζάκερμπεργκ, σκαρώσει ένα κοινωνικό δίκτυο για να ρίχνει φοιτήτριες -Facebook το λέμε τελικά.
Κι ενώ δικαιούται προφανώς να καμαρώνει ως πρωτοπόρος του ίντερνετ αλλά και κεντρική φιγούρα της ψηφιακής εποχής, σκοπός είναι να μη λειτουργεί κι αυτός ως σκληρός καπιταλιστής του 19ου αιώνα. Κατά καιρούς έχουν δημοσιευτεί ιστορίες για αδίστακτη πίεσή του στους εκδοτικούς οίκους για πιο συμφέρουσες οικονομικές συμφωνίες.
Κάθε άρνηση συμμόρφωσης από την πλευρά των εκδοτικών είχε ως αποτέλεσμα την τροποποίηση του αλγόριθμου αναζήτησης της Amazon προκειμένου να μειωθεί η συχνότητα εμφάνισης των προϊόντων τους. Όταν οι εκδοτικοί έβλεπαν τη μεγάλη πτώση στις πωλήσεις τους, προσέρχονταν στον επόμενο γύρο διαπραγματεύσεων σαν δαρμένα σκυλιά.
Τελεσίδικη απόφαση δεν είναι φυσικά εύκολο να εκδοθεί μέσα στον λυσσαλέο ανταγωνισμό της αγοράς. Το ποσοστό δίκιου είναι εξάλλου πολλές φορές θέμα γούστου. Ο ίδιος ο Μπέζος βλέπει τον εαυτό του ως απελευθερωτή του καταναλωτή από τα δεσμά που του φορούσαν οι εκδοτικοί όμιλοι, οι μεσάζοντες και οι βιβλιοπώλες ή έστω ως απλό αγγελιοφόρο του μηνύματος ότι οι εποχές έχουν αλλάξει.
Στο φως έχουν έρθει και ιστορίες για τις συνθήκες εργασίας στις αποθήκες της Amazon, κάνοντας τους «New York Times» να μιλήσουν για «εργασιακή κόλαση». Η εφημερίδα στο εκτενές της άρθρο έκανε λόγο για απάνθρωπες συνθήκες που σπρώχνουν τους υπαλλήλους στο όριο της κατάρρευσης, καθώς ο αμερικανικός κολοσσός του ηλεκτρονικού εμπορίου πειραματίζεται «για να δει μέχρι πού μπορεί να πιέσει τους εργαζομένους».
Ο Μπέζος διέψευσε τις καταγγελίες λέγοντας ότι το άρθρο «δεν περιγράφει την Amazon» που ξέρει ο ίδιος. Όπως είπαμε, ο Μπέζος αγόρασε την εφημερίδα «Washington Post», τον βασικό ανταγωνιστή των «Times» δύο χρόνια πριν από το ρεπορτάζ και κάποιοι μίλησαν για χτύπημα κάτι από τη μέση.
Οραματιστής ή ολιγάρχης, καινοτόμος επιχειρηματίας ή συνεχιστής του μοντέλου του παραδοσιακού καπιταλισμού, ο Τζεφ Μπέζος δεν είναι στα σίγουρα άγγελος. Ούτε ήταν ο πιτσιρικάς που έκανε τα πάντα από το γκαράζ του ή ο ιδιοφυής νεαρός που έγινε τελικά γκουρού της τεχνολογίας. Ήταν και είναι σταθερά ό,τι πιο κοντά στον παραδοσιακό κεφαλαιοκράτη έχει να επιδείξει η πρωτοποριακή παρέα του ίντερνετ, «ένα στέλεχος το οποίο γνωρίζει τα πάντα, από τα ψιλά γράμματα των συμβολαίων μέχρι το πώς πρέπει να αναφέρονται σε εκείνον τα δελτία Τύπου», όπως αναφέρει αναλυτής.
Το 2011 ανακηρύχθηκε δεύτερος καλύτερος διευθύνοντας σύμβουλος όλων των εποχών, πίσω μόνο από τον εκλιπόντα Στιβ Τζομπς της Apple. Πρόσωπο της χρονιάς κατ’ εξακολούθηση και με άπειρες διακρίσεις και τιμές στο ενεργητικό του, ο Μπέζος έχει γίνει αποδεκτός από το οικονομικό κατεστημένο, ειδικά όταν έβαλε στον κουμπαρά του 6 δισ. δολάρια σε 20 λεπτά της ώρας (από την αύξηση της μετοχής)!
Ο προσεκτικός τρόπος με τον οποίο παίζει όμως το παιχνίδι της αγοράς τον δικαιώνει και μάλιστα με το παραπάνω, όντας ένα φαινόμενο της ψηφιακής εποχής, μιας περιόδου που τόσο πολύ σφράγισε και συνεχίζει να μεταμορφώνει…
Άφησε άφωνη την γνωστή Αμερικανίδα τηλεπαρουσιάστρια Ellen DeGeneres και το κοινό της τις προάλλες ένας Γερμανός που λέγεται Simon Pierro και δηλώνει… “Μάγος του iPad!”
Δείτε τι κάνει στο βίντεο που ακολουθεί είναι πραγματικά απίστευτος!
Περισσότερες πληροφορίες στην ιστοσελίδα του simonpierro.com
Για να μεταβεί στην περιοχή Xi’an, στην Κίνα, και να παρέχει τρόφιμα στους αστέγους. Το 2002, κουρασμένος από την ταραχώδη, εγωιστική ζωή του, θέλησε να αξιοποιήσει με διαφορετικό τρόπο τον χρόνο του. Συνειδητοποίησε ότι τα υλικά αγαθά δεν είναι αυτά που έχουν σημασία. Αυτό που πραγματικά έχει σημασία είναι να προσφέρεις την βοήθεια σου σε αυτούς που την έχουν ανάγκη και ίσως, να ταξιδέψεις για λίγο στον κόσμο.
Το 2005, ο Τόνι δημιούργησε την φιλανθρωπική οργάνωση «Κίτρινος Ποταμός». Με την βοήθεια εθελοντών άρχισε να μοιράζει τρόφιμα στους άστεγους μία ημέρα την εβδομάδα. Πολύ σύντομα η μια ημέρα έγιναν τρεις.
«Κάποιοι άνθρωποι μου είπαν, «Όχι, δεν πρέπει να βοηθήσεις τους άστεγους. Μπορεί να έχουν σπίτι, αυτοκίνητο και να υποκρίνονται ότι είναι άστεγοι». Δεν αποφασίζουμε όμως εμείς ποιοι είναι οι πραγματικοί και ποιοι είναι οι ψεύτικοι. Η πραγματικότητα είναι, ότι οι περισσότεροι που ζητούν τη βοήθεια μου είναι όντως άστεγοι και έχουν ανάγκη από ένα πιάτο φαγητό. Όσο εμείς μπορούμε να τους βοηθήσουμε, όλο αυτό το εγχείρημα αποκτά νόημα.»
Ο Τόνι δείχνει στο κινητό του φωτογραφίες με τα αυτοκίνητα, τη μοτοσικλέτα, το σπίτι και τα ακίνητα που είχε πριν αποφασίσει να πουλήσει τα πάντα. Από τότε δεν το έχει μετανοιώσει ούτε για μια στιγμή που το έκανε.
Εάν οι περισσότεροι άνθρωποι στον κόσμο συνειδητοποιούσαν τι είναι σημαντικό και τι όχι, ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος. Το να έχει κανείς ένα μεγάλο σπίτι ή ένα αστραφτερό καινούργιο αυτοκίνητο, έχει όμορφο. Δεν είναι όμως αυτά που θα πρέπει να καθορίζουν τη ζωή μας.
Ο ίδιος παραδέχεται πως μετά τη χρήση του, έφτασε στα όρια της παράνοιας, κάνοντας απόπειρα αυτοκτονίας, όταν η σύζυγός του ήταν έγκυος έξι μηνών στο παιδί τους.
