Ένας τελειόφοιτος Θεολογίας ΕΚΠΑ γράφει απο καρδιάς στο «THE PRESIDENT» τις πρώτες εντυπώσεις του απο την ταινία «Ο Άνθρωπος του Θεού» που πραγματεύεται τον Βίο του Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως.
«Συνίσταται ανεπιφύλακτα για κάποιον που πιστεύει και επιθυμεί να δει τον βίο του Αγίου να ζωντανεύει μέσω της έβδομης τέχνης, αλλά μπορεί κάλλιστα να την παρακολουθήσει και ένας ενδιαφερόμενος σχετικά με μια προσωπικότητα σαν αυτή που σίγουρα δεν πέρασε απαρατήρητη» αναφέρει με ενθουσιασμό. «Χωρίς να αναλώνεται με flashbacks και αναίτια μπρος – πίσω που θα μπέρδευαν παρά την διάρκεια του, ο «Άνθρωπος του Θεού» δεν κουράζει τον θεατή με την σκηνοθεσία της Γέλενα Πόποβιτς να καταφέρνει να κάνει το έργο αρκετά ευχάριστο στην παρακολούθηση, αλλά και να συγκινήσει».
Μιας και το καλοκαίρι φτάνει στο τέλος αποφάσισα να παρακολουθήσω σε θερινό κινηματογράφο την νέα ταινία που κυκλοφορεί με θέμα την ζωή του Αγίου Νεκταρίου, «Ο άνθρωπος του Θεού».
Η ταινία αυτή φέρνει κάτι καινούριο στα ελληνικά δεδομένα καθώς παρά την μεγάλη απήχηση που έχει στον κόσμο η Ορθοδοξία στην χώρα μας δεν υπάρχει ανάλογη μεταφορά στην μεγάλη οθόνη με ταινίες χριστιανικού περιεχομένου κάτι που γίνεται εδώ και χρόνια στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ρωσία.
Του Νικόλα Γιάννου
Η ταινία ξεκινά στην Αλεξάνδρεια το 1890 με εκεί ιεράρχες να συνωμοτούν για την συκοφαντία του Νεκτάριου ο οποίος τότε ήταν Μητροπολίτης Πενταπόλεως και λογικός διάδοχος του Πατριάρχη Αλεξανδρείας. Εν συνεχεία η πλοκή ακολουθεί την πορεία του βίου του Αγίου Νεκταρίου με την εξορία του από την Αίγυπτο, τον ερχομό του στην Ελλάδα, την αναζήτηση ποιμνίου, την δράση του στην Ριζάρειο Σχολή και τέλος το έργο του στην Αίγινα μέχρι και την κοίμηση του.
Χωρίς να αναλώνεται με flashbacks και αναίτια μπρος – πίσω που θα μπέρδευαν παρά την διάρκεια του, ο «Άνθρωπος του Θεού» δεν κουράζει τον θεατή με την σκηνοθεσία της Γέλενα Πόποβιτς να καταφέρνει να κάνει το έργο αρκετά ευχάριστο στην παρακολούθηση αλλά και να συγκινήσει.
Ο πρωταγωνιστής Άρης Σερβετάλης ενσαρκώνει άψογα τον Άγιο όπως τον έχουμε στο μυαλό μας ενώ το παίξιμο των υπολοίπων ηθοποιών μπορεί να χαρακτηριστεί περισσότερο θεατρικό παρά ρεαλιστικό. Αυτό είναι κάτι όμως που δεν είναι κατ’ ανάγκην και πάντα κακό αλλά πολλές φορές γίνεται επίτηδες από τον σκηνοθέτη. Η μεταφορά ενός συναξαριού επί της ουσίας στην μεγάλη οθόνη δεν απαιτεί διαλόγους μιας ταινίας δράσης.
Μέσα από την ταινία αυτή μαθαίνουμε για αρκετά περιστατικά από τον βίο του Αγίου, θαύματα, άδικες κατηγορίες ενώ μεγάλη έμφαση δίνεται στην ταπείνωση που έδειξε παρά τις κακουχίες. Εάν κάποιος δεν επιθυμεί να παρακολουθήσει μια… αγιογραφία του Αγίου χάνει το όλο νόημα της ταινίας που είναι ακριβώς αυτό.
Συνίσταται ανεπιφύλακτα για κάποιον που πιστεύει και επιθυμεί να δει τον βίο του Αγίου να ζωντανεύει μέσω της έβδομης τέχνης αλλά μπορεί κάλλιστα να την παρακολουθήσει και ένας ενδιαφερόμενος σχετικά με μια προσωπικότητα σαν αυτή που σίγουρα δεν πέρασε απαρατήρητη.
Σερβετάλης για το Man of God: «Ίσως απαλύνει το φόβο»
Για την νέα ταινία στην οποία πρωταγωνιστεί, με τίτλο «Ο άνθρωπος του Θεού» (Man of God), μίλησε στο κεντρικό δελτίο του ΑΝΤ1 ο Άρης Σερβετάλης.
ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ:
Ο πρωταγωνιστής της ταινίας αναφέρθηκε στη σχέση που είχε ο Άγιος Νεκτάριος με τον Θεό και το πώς αυτή τον οδήγησε στην αγιοσύνη, ενώ χαρακτήρισε παράδειγμα προς μίμηση τόσο την ζωή του Αγίου Νεκταρίου όσο και όλων των αγίων.
Ακολούθως, εξήγησε από πού πιάνει το νήμα της ζωής του Αγίου Νεκταρίου η ταινία και μίλησε για το πόσο επίκαιρη είναι.
Η ταινία έχει κερδίσει τα βραβεία αλλά και τις εντυπώσεις του κοινού, καθώς, όπως λέει ο πρωταγωνιστής της, υπάρχει «μεγάλη ανταπόκριση», κάτι που χαρακτηρίζει «συγκινητικό».
«Είναι μια ταινία που ίσως απαλύνει κάπως όλο αυτό τον φόβο που επικρατεί στις μέρες μας. Χρειάζεται πίστη, για να κρατηθούμε σε αυτές τις δυσκολίες που ζούμε», καταλήγει ο γνωστός ηθοποιός.
Ο άγιος Νεκτάριος, για όσους δεν γνωρίζουν, είχε κατασυκοφαντηθεί από φθονερούς ανθρώπους της εποχής του, οι οποίοι ζήλευαν τη μεγάλη αγάπη που του είχαν οι χριστιανοί, και είχε κυνηγηθεί με βάναυσο και εξοντωτικό τρόπο.
Ο ίδιος όμως, ως άγιος άνθρωπος που ήταν και με το ιδιαίτερο χριστιανικό ήθος που τον χαρακτήριζε, αντιμετώπισε στωικά αυτές τις επιθέσεις και με αξιοθαύμαστη υπομονή συνέχιζε τον φτωχικό του βίο με κάθε δυνατή προσπάθεια, χωρίς ποτέ να τα παρατήσει ή να απηυδήσει. Δεν θέλω όμως να σταθώ στην υπέροχη και άκρως συγκινητική ταινία, την οποία συνιστώ ανεπιφύλακτα σε κάθε Ελληνα να σπεύσει να δει με την οικογένειά του.
Αυτό που μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση από την οικογενειακή μας έξοδο και ήθελα να καταγράψω, να μοιραστώ μαζί σας και να αναλύσω ήταν το ασφυκτικά γεμάτο από κόσμο σινεμά που είδα. Πάμε συχνά σε αυτόν τον συνοικιακό κινηματογράφο, και ποτέ άλλοτε δεν παρατήρησα να έχει τόσο κόσμο και να στήνονται ουρές έξω, στο ταμείο, για την έκδοση του εισιτηρίου. Μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση αυτή η κοσμοσυρροή. Με λίγη αναζήτηση που έκανα, διαπίστωσα ότι, κόντρα σε κάποιες υποβολιμαίες και κακόβουλα ακυρωτικές κριτικές του έργου από άθεους και αριστερόστροφους αντικληρικαλιστές κριτικούς κινηματογράφου, το έργο είναι τεράστια εμπορική επιτυχία στην Ελλάδα, με πλήθος κόσμου να συρρέει για να το παρακολουθήσει.
Για ποιον λόγο έχει τόση απήχηση η ζωή του αγίου Νεκταρίου; Είμαι σίγουρος ότι κάθε Ελληνας ταυτίστηκε με τον μαρτυρικό βίο του αγίου στη δεδομένη στιγμή που ζούμε ως έθνος. Υστερα από μια μεγαλύτερη της δεκαετίας οικονομική κρίση, που ανάγκασε τους περισσότερους από εμάς να ζήσουμε λιτά και πολλούς νέους να μεταναστεύσουν σε άλλη χώρα ώστε να έχουν κάποιο μέλλον, ακολούθησε η καταστροφική πανδημία του κορονοϊού.
Ο λαός μας έχει μάθει με ατελείωτη δύναμη να υπομένει στωικά, όπως ακριβώς και ο άγιος Νεκτάριος, όλα τα πάθη και τις άδικες καταστροφές που έρχονται στο διάβα του. Η ταύτιση που νιώσαμε βλέποντας την ταινία ήταν άμεση. Άγιε Νεκτάριε, πρέσβευε υπέρ ημών.
Δεν πετάει κορίνες, ούτε φλεγόμενα δαδιά. Ο πρωταγωνιστής του παραπάνω βίντεο κάνει μακράν κάτι πολύ εντυπωσιακότερο.
Ενώ περπατάει με τα πόδια, κάνει ρόδες και ότι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί, πετάει πυροτεχνήματα από τα χέρια και τα πόδια του. Αν μη τι άλλω εντυπωσιακό…
Ονομάζεται Mohamed Bzeek (Mπζικ). Όποιο παιδάκι μπήκε στο σπίτι του, πέθανε. «Ο αληταράς», «ο μπιπ», «ο έτσι», «της μπιπ ο γιος» θα σκεφτεί κανείς, πριν ακούσει την ιστορία του. Και όμως…
Στα 62 του διαγνώστηκε με καρκίνο του εντέρου. Πολέμησε την κακιά αρρώστια, πάλεψε με τις πιθανότητες και -ω του θαύματος- βγήκε νικητής..!!! Έγινε εντελώς καλά αβοήθητος -η γυναίκα του είχε ήδη πεθάνει κι ο γιος του έχει κάποιου είδους σοβαρή αναπηρία. Στο νοσοκομείο, που βρισκόταν, διαπίστωσε ότι πολλά παιδάκια στο τελευταίο στάδιο του καρκίνου αφήνονταν απ’ τους γονείς τους να πεθάνουν κυριολεκτικά μόνα τους. Ήταν μια αλήθεια, που τον εξέπληξε και ταυτόχρονα τον πείσμωσε.
Μόλις έδιωξε από πάνω του και τα τελευταία σημάδια της νόσου, αποφάσισε το απίστευτο: να υιοθετήσει όσα παιδιά εγκαταλείπονται στα νοσοκομεία από τους γονείς τους αβοήθητα, για να πεθάνουν μόνα τους. Και το έκανε αφειδώς. Έως τώρα έχουν πεθάνει στην μεγάλη του αγκαλιά 10 παιδιά. Δέκα εγκαταλελειμμένες παιδικές ψυχές, πριν αφήσουν το θνητό και σακατεμένο απ’ την αρρώστια κορμάκι που τους έλαχε, ένιωσαν ζεστασιά και απέραντη αγάπη. Δέκα παιδικά, φαλακρά απ’ τις χημειοθεραπείες, κεφαλάκια ένιωσαν ένα τρυφερό χάδι, αντί για το ψυχρό μαξιλάρι του νοσοκομείου. Δέκα παιδικά ζευγάρια μάτια -πριν δουν τον κόσμο- είδαν το τρυφερό πρόσωπο της ανιδιοτελούς Αγάπης και έκλεισαν από κάποιο υγρό απ’ τα δάκρυα χέρι.
Δεν ξέρεις τι να πρωτοσκεφτείς για τη Μοίρα αυτών των παιδιών. Το ότι φεύγουν πρόωρα από καρκίνο ή ότι τα παρατάνε οι γονείς τους στο τελευταίο στάδιο της αρρώστιας. Η μόνη Σταθερά σ’ αυτή την ιστορία είναι η αγάπη αυτού του Ανθρώπου.
Σε μια εποχή, όπου ο κάθε ένας θαυμάζεται σαν είδωλο και ο κάθε τραγουδιστής/ηθοποιός προκαλεί φρενίτιδα, υπάρχουν περιπτώσεις που σε κάνουν να αναθεωρείς το ύψος του πήχη στο αξιακό σου σύστημα, να αναθεωρήσεις το ποιόν της έννοιας Άνθρωπος. Δεν θα τον δείξουν τα κανάλια, θα έχει περάσει στα ψιλά γράμματα των ειδήσεων, οι περισσότεροι θ’ αδιαφορήσουν ακόμα και για την ανάρτηση αυτή -εφόσον δεν υπάρχει σέλφι ή ήλιος και θάλασσα, αλλά αυτός θα συνεχίσει να βοηθά αγγέλους και να εμπνέει ανθρωπιά.
Όταν το «Forbes» τον κατέταξε στην 23η θέση των πλουσιότερων ανθρώπων του 2017 με προσωπική περιουσία στα 28,3 δισ. δολάρια, δεν περίμενε πως μέσα σε λίγους μήνες ο Τζακ Μα θα έβλεπε τη θέση του στην κατάταξη των κροίσων να βελτιώνεται θεαματικά.
Τον Αύγουστο του 2017, το «Forbes» μας είπε πως η περιουσία του άγγιξε τα 36,2 δισ. δολάρια, όντας πια ο πλουσιότερος Ασιάτης και εκείνος με τη μεγαλύτερη δυναμική για ακόμα καλύτερο πλασάρισμα στη λίστα των δισεκατομμυριούχων.
Βλέπετε ο αυτοδημιούργητος μεγιστάνας είναι ιδιοκτήτης και εκτελεστικός διευθυντής του Alibaba, του κινεζικού ανταγωνιστή του Amazon του Τζεφ Μπέζος, που ήταν κάποτε απλώς η μεγαλύτερη εταιρία ηλεκτρονικού εμπορίου της Κίνας, εκεί που σήμερα είναι σαφώς πολλά περισσότερα.
Πέρα από το ίδιο το Alibaba, το Alibaba Group περιλαμβάνει σήμερα το Taobao, μια δημοφιλέστατη ιστοσελίδα δημοπρασιών, το καινοτόμο Tmall, μια πλατφόρμα που βοηθά τις επιχειρήσεις να στήσουν το ηλεκτρονικό τους κατάστημα, αλλά και το Alipay, μια ακόμα πιο πρωτοποριακή υπηρεσία διαδικτυακών πληρωμών.
Οι 400 εκατομμύρια ενεργοί χρήστες των υπηρεσιών του δεν αφήνουν εξάλλου αμφιβολία για το είδος των υπηρεσιών που παρέχει ο άνθρωπος που έκανε το Alibaba κολοσσό. Τέτοιο κολοσσό που η δημόσια εγγραφή του στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης το 2014 ήταν η μεγαλύτερη όλων των ιστορικών εποχών!
Τα 463 δισ. δολάρια που διαπραγματεύτηκαν πέρυσι από την πλατφόρμα λιανεμπορίου του Alibaba του δίνουν τον αέρα να υπόσχεται πλέον τη δημιουργία 10 εκατ. επικερδών επιχειρήσεων και 100 εκατ. θέσεων εργασίας στα επόμενα 20 χρόνια! Όλοι οι αριθμοί που αφορούν στον Τζακ Μα είναι πραγματικά τεράστιοι, κάτι που του δίνει τη δυνατότητα να κατακεραυνώνει τις ΗΠΑ για την οικονομική τους δυσπραγία, λέγοντας για παράδειγμα στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ στο Νταβός ότι μόνο η Αμερική φταίει για τις επιχειρηματικές περιπέτειες των αμερικανικών εταιριών.
Και βέβαια έχει βάλει πλέον πλώρη για πολλά και διάφορα, θέλοντας να χρησιμοποιήσει την πρωτοκαθεδρία του Alibaba για να διευκολύνει το παγκοσμιοποιημένο εμπόριο και εκτός Κίνας, βοηθώντας τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις όπου κι αν βρίσκονται στον κόσμο. Αυτός είναι εξάλλου ο μεγάλος του στόχος, κάτι σαν θρησκευτικό κάλεσμα για τον ίδιο, να συνδράμει τους μικρομεσαίους.
Γι’ αυτό και αποτελεί έναν από τους πλέον οραματιστές επιχειρηματίες της υφηλίου, καθώς το μοντέλο που προωθεί έρχεται ενδεχομένως να απαντήσει στην αποτυχία του δυτικού τρόπου ανάπτυξης των τελευταίων δεκαετιών, εκεί που οι προηγμένες χώρες έριξαν το βάρος στις υπηρεσίες αφήνοντας την παραγωγή στα αναπτυσσόμενα και δοκιμαζόμενα κράτη.
Το «Fortune» τον περιέλαβε φέτος στη δεύτερη θέση των «50 μεγαλύτερων ηγετών του κόσμου», κι αυτός αντιγύρισε την αβρότητα υποσχόμενος στον πρόεδρο Τραμπ ότι θα τον βοηθήσει να φτιάξει 1 εκατ. θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ. Κριτικάροντάς τον την ίδια ακριβώς στιγμή για τους περιορισμούς που θέτει στην εμπορική δραστηριότητα, λέγοντάς του πως «εκεί που σταματά το εμπόριο, ξεκινά ο πόλεμος»!
Η ιστορία της ζωής του είναι μια πραγματική πορεία επιτυχίας, εκεί που ένας νεαρός στην κομμουνιστική Κίνα που δεν μπορούσε να περάσει στο πανεπιστήμιο και να πιάσει δουλειά άκουσε κάποια στιγμή για τον μαγικό κόσμο του ίντερνετ…
Πρώτα χρόνια
Ο Μα Γιουν (γνωστός ως Τζακ Μα) γεννιέται στις 10 Σεπτεμβρίου 1964 στην πολύβουη Χανγκτσόου της επαρχίας Τσετσιάνγκ, στα νοτιοανατολικά της αχανούς Κίνας. Ήταν το μεσαίο από τα τρία παιδιά μιας οικογένειας που μεγάλωνε στον κομμουνιστικό απομονωτισμό της Κίνας και υπέφεραν πολύ από τη φτώχεια και την ανέχεια.
Ο λιπόσαρκος πιτσιρίκος έμπλεκε μάλιστα μονίμως σε καυγάδες: «Δεν φοβόμουν ποτέ αντιπάλους που ήταν μεγαλύτεροι από μένα», θυμόταν χρόνια αργότερα στο βιογραφικό πόνημα «Alibaba». Όλα άλλαξαν για τη Χανγκτσόου το 1972, όταν την επισκέφθηκε ο αμερικανός πρόεδρος Νίξον και μετατράπηκε ξαφνικά σε τουριστικό παράδεισο.
Ο πιτσιρίκος ξυπνούσε πια από τα χαράματα και πήγαινε στα μεγάλα ξενοδοχεία της πόλης, μιας και ήθελε πάνω μια ώρα με το ποδήλατο για να φτάσει στο κέντρο της, προσφέροντας στους τουρίστες δωρεάν ξεναγήσεις στην πόλη με αντάλλαγμα λίγα αγγλικά. Πίστευε ότι τα αγγλικά θα τον βοηθούσαν να ξεκολλήσει από τη φτώχεια και έριξε εκεί όλο του το βάρος για τα επόμενα εννιά χρόνια. Κι αυτό το «Τζακ» εξάλλου αμερικανός τουρίστας του το κόλλησε!
Χωρίς λεφτά και διασυνδέσεις, η εκπαίδευση ήταν το μόνο που θα του έδινε το πάνω χέρι. Μετά το σχολείο, έκανε αίτηση για το πανεπιστήμιο, τον έκοψαν ωστόσο δύο φορές. Δυο χαμένα χρόνια, στα οποία έμαθε ακόμα καλύτερα αγγλικά και προετοιμάστηκε επαρκώς για τις εισαγωγικές εξετάσεις. Πέρασε τελικά με την τρίτη και τέλειωσε την παιδαγωγική σχολή του τοπικού πανεπιστημίου, όντας το 1988 καθηγητής αγγλικών.
Παρά το γεγονός ότι τον διόρισαν δάσκαλο αγγλικών στο Πανεπιστήμιο της Χανγκτσόου, για να προετοιμάζει τους φοιτητές στις ξένες γλώσσες, έβγαζε πραγματικά ψίχουλα, μιας και δεν ήταν ανώτατη διδακτική θέση. Κι έτσι έψαχνε μανιωδώς δουλειά, όταν άρχισε να γεύεται τις απογοητεύσεις με το τσουβάλι. Τον απέρριψαν σε περισσότερες από 30 δουλειές, περιλαμβανόμενων και των KFC: «Πήγα να δουλέψω στην αστυνομία. Μου είπαν ‘‘δεν είσαι καλός’’. Ακόμα και στα KFC πήγα όταν άνοιξαν στην πόλη μου: 24 άνθρωποι έκαναν αίτηση για δουλειά, πήραν τους 23. Ήμουν ο μόνος που…».
Την ίδια ώρα, έκανε και αιτήσεις για σπουδές σε αμερικανικά πανεπιστήμια. Και είχε την ίδια τύχη: το Χάρβαρντ και μόνο τον απέρριψε 10 φορές! Αργότερα βέβαια θα σπούδαζε στην Οικονομική Σχολή του Πανεπιστημίου του Πεκίνου, αποφοιτώντας το 2006 με πτυχίο στη διοίκηση επιχειρήσεων. Μόνο τα αγγλικά τον έσωζαν, καθώς δίδασκε τη γλώσσα στο πανεπιστήμιο. Το πανεπιστήμιο ήταν γι’ αυτόν σωτηρία, καθώς εκεί επέστρεψε όταν η μεταφραστική εταιρία που άνοιξε φαλίρισε πιο γρήγορα απ’ όσο θα μπορούσε να υπολογίσει…
Ο Τζακ Μα ακούει για το ίντερνετ
Το 1995 τον πήρε μια κινέζικη αποστολή στις ΗΠΑ ως μεταφραστή. Εκεί θα έβλεπε για πρώτη φορά το ίντερνετ! Σοκαρίστηκε μάλιστα, όπως θυμάται, όταν στην πρώτη του ποτέ αναζήτηση που έψαχνε για κινεζικές μπίρες είδε με έκπληξη πως μια τέτοια τεράστια χώρα του 1 δισ. ανθρώπων (τότε) δεν είχε δικές της φίρμες.
Δεν σκέφτηκε φυσικά να φτιάξει ζυθοποιία, αναγνώρισε πάντως πως το ίντερνετ στην Κίνα ήταν στα σπάργανα και είπε να δοκιμάσει. Δεν ήξερε βέβαια ούτε από υπολογιστές ούτε από προγραμματισμό, του καρφώθηκε απλώς πως η αναζήτηση για κινεζική μπίρα δεν απέδωσε κανένα αποτέλεσμα. Ενώ ξεκάθαρα υπήρχαν τοπικές μάρκες και μάλιστα άφθονες.
Σκέφτηκε τότε πως οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις της χώρας του ήταν καταδικασμένες στον Παγκόσμιο Ιστό, όντας απομονωμένες. Και θέλησε να τις βοηθήσει να ανοιχτούν στην περιπέτεια του παγκόσμιου εμπορίου. Πείθει λοιπόν τους φίλους του να φτιάξουν μια ιστοσελίδα που θα μπορούσε να βρει κάποιος κινεζικά προϊόντα online.
Όταν το Chinapage, όπως είπαν το ηλεκτρονικό ευρετήριο ουσιαστικά με τις κινεζικές εταιρίες ανά κλάδο, ανέβηκε στο ίντερνετ, δέχτηκε την ίδια κιόλας μέρα τα πρώτα emails επενδυτών που ήθελαν να συμμετάσχουν. Εντυπωσιάστηκε για μια ακόμα φορά από την αμεσότητα και τις νέες ευκαιρίες που παρείχε το ίντερνετ στο εμπόριο.
Δέχτηκε τελικά να συνεργαστεί με μια κρατική υπηρεσία, μόνο που τελικά η γραφειοκρατία και η αρτηριοσκλήρωση του Δημοσίου θα γίνονταν ανυπέρβλητο εμπόδιο για τον οραματιστή Μα. Κι έτσι αποχωρεί από την Chinapage και πιάνει για λίγο δουλειά σε μια κρατική υπηρεσία για το διεθνές εμπόριο και την οικονομική συνεργασία, όπου θα περάσει τα τελευταία χρόνια της δεκαετίας του 1990.
Δεν θα ήταν εντελώς χαμένος χρόνος για τον ανήσυχο Μα, καθώς εκεί θα κάνει γνωριμίες που θα αποδεικνύονταν αργότερα καθοριστικές. Όπως η προσωπική του σχέση με έναν από τους ιδρυτές της Yahoo, τον Τζέρι Γιανγκ, ο οποίος το 2005 θα έσπευδε να υποστηρίξει το Alibaba του καλού του φίλου με 1 δισ. δολάρια της Yahoo!
Το μάθημα που του άφησε η συνεργασία του με την κυβέρνηση ήταν ένα: «Να είσαι ερωτευμένος με τις κυβερνήσεις, να μην τις παντρεύεσαι όμως», είπε πρόσφατα στο Νταβός. Κάτι που έκανε πράξη τουλάχιστον μία φορά, όταν βοήθησε με την ομάδα του στο Alibaba τις διοργανώτριες κρατικές αρχές ενός ετήσιου φεστιβάλ να επιδιορθώσουν ένα πρόβλημα στο κεντρικό τους σύστημα «εντελώς δωρεάν», παίρνοντας την υπόσχεση πως η κυβέρνηση της Κίνας δεν θα αναμειγνυόταν στα πόδια τους.
Μόνο που η ιστορία του είχε κι άλλο ακόμα…
Πώς φτιάχνεις έναν διαδικτυακό κολοσσό
Ήταν το 1999, όταν παραιτήθηκε από την κρατική του θέση, που σκέφτηκε να δοκιμάσει ξανά στο ίντερνετ. Μάζεψε στο σπίτι του 16 φίλους και μοιράστηκε μαζί τους το όραμά του για τη δημιουργία μιας ιστοσελίδας που θα βοηθούσε τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να βγουν στο παγκόσμιο εμπόριο. Αυτοί οι 18 (περιλαμβανομένων του ίδιου και της συζύγου του) ίδρυσαν το Alibaba, καθώς αυτό ήταν το όραμά του, κάτι που του αρνήθηκαν επανειλημμένως οι κρατικές αρχές που συνεργάζονταν στην Chinapage.
Η λειτουργία του ήταν απλή: το Alibaba δεν ήταν παρά μια ηλεκτρονική αγορά που επέτρεπε στους εμπόρους να ανεβάσουν τα προϊόντα τους, τα οποία αγόραζε ο παγκόσμιος καταναλωτής απευθείας από το site. Παρά τα χρήματα που τσόνταραν όλοι, δεν έφταναν για την όλη απόπειρα, κι έτσι ο Τζακ απευθύνθηκε στην αμερικανική Silicon Valley. Όταν θα έβλεπε για άλλη μια φορά τις απορρίψεις να έρχονται με το τσουβάλι, λέγοντάς του πως η ιδέα του ήταν «μη επικερδής και καθόλου βιώσιμη», όπως θυμάται και γελά προφανώς με την καρδιά του πια.
Τότε, τον Οκτώβριο του 1999, το Alibaba άρχισε να έχει τους πρώτους διεθνείς πελάτες του, κι έτσι πείστηκε η Goldman Sachs να επενδύσει 5 εκατ. δολάρια, ακολουθούμενη από τη Softbank (μια ιαπωνική τηλεπικοινωνιακή φίρμα) που μπήκε στο σχήμα με 20 εκατομμύρια. Ο Τζακ επέμεινε με προσήλωση και φανατισμό, όπως και όλη η αρχική ομάδα: «Θα τα καταφέρουμε γιατί είμαστε νέοι και ποτέ μα ποτέ δεν παραιτούμαστε», είπε στο πρώτο meeting του Alibaba.
Και η αλήθεια είναι ότι χρειάζονταν αυτές οι κορόνες αυτοπεποίθησης, αφού μέχρι και το 2003 η ιστοσελίδα δεν είχε σημειώσει κέρδη. Ψάχνοντας τη λύση, ο Μα ιδρύει το Taobao, ένα site δημοπρασιών στα πρότυπα του κολοσσού eBay, το οποίο είχε τη μερίδα του λέοντος στην κινεζική αγορά.
Για να ανταγωνιστεί μάλιστα τον ξενόφερτο κολοσσό, το Taobao δεν χρέωνε καμία προμήθεια στους χρήστες του, κι έτσι η μητρική Alibaba παρέπαιε τώρα οικονομικά φτάνοντας στο χείλος του γκρεμού. Για να μην υπονομεύσει το όραμά του, ο Μα άρχισε να σκαρώνει περιφερειακές online υπηρεσίες για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις παίρνοντας μια μικρή προμήθεια, φτιάχνοντας για παράδειγμα έναντι ψίχουλων τις εταιρικές τους ιστοσελίδες.
Και τότε φάνηκαν τα πρώτα σημάδια ανάκαμψης. Την πρώτη φορά που η Alibaba Group σημείωσε κέρδη, ο πάντα καλαμπουρτζής Τζακ Μα έδωσε στους υπαλλήλους του αποκριάτικα σπρέι αφρού και ξεφάντωσαν όλοι μαζί στο γραφείο. Το 2005 μπήκε στο παιχνίδι η Yahoo, η οποία εξαγόρασε το 40% της μητρικής έναντι 1 δισ. δολαρίων.
Το ποσό-«μαμούθ» επέτρεψε στο Alibaba να νικήσει στα σημεία το eBay, το οποίο μέσα σε πέντε χρόνια μετά την αρχική μάχη του με το Taobao θα αποσυρόταν οριστικά από την Κίνα. Αλλά και η Yahoo έβγαλε τρομακτικά πολλά από τον Τζακ Μα, τσεπώνοντας περισσότερα από 10 δισ. δολάρια από την είσοδο της Alibaba στο αμερικανικό χρηματιστήριο και μόνο! «Αν το eBay είναι οι καρχαρίες του ωκεανού, εμείς [το Alibaba και το Taobao] είμαστε οι κροκόδειλοι του ποταμού Γιανγκτσέ», είπε για τον επιχειρηματικό θρίαμβό του.
Όσο η βιομηχανία του «dot com» γνώριζε όμως ύφεση μετά το 2000, το Alibaba έζησε πολλές ακόμα προκλήσεις και δυσπραγίες και σώθηκε συχνά από τις τρίτες εταιρίες που είχε εξαγοράσει ή φτιάξει ο Μα. Τώρα εξαπλωνόταν επιθετικά παντού στον κόσμο κι αυτό έφερε νέες περιπέτειες στον κινεζικό γίγαντα του ίντερνετ, κάτι που και ο ίδιος ο Τζακ παραδέχτηκε πως ήταν λάθος.
Κι έτσι κάποια στιγμή αναδιοργάνωσε τη λειτουργία της μητρικής, αποσύρθηκε από πολλές αγορές και έριξε το βάρος στην ενδυνάμωση της θέσης του στην τεράστια κινεζική οικονομία. Τώρα επέκτεινε απλώς τις υπηρεσίες που πρόσφερε το Alibaba και κάλυπτε ολοένα και περισσότερο μερίδιο της τοπικής αγοράς, αντί να εξαγοράζει μαζικά ό,τι υπήρχε γύρω του.
Όταν μπήκε στο Χρηματιστήριο της Νέας Υόρκης το 2014, σημείωσε τη μεγαλύτερη δημόσια προσφορά που έβλεπε ποτέ η Wall Street, ξεπερνώντας κατά πολύ τα 20 δισ. δολάρια που χρειαζόταν. Κατά πολύ όμως, μιας και συγκέντρωσε το ποσό-ρεκόρ των 150 δισ. δολαρίων! Κάτι που έκανε μια εταιρία ηλεκτρονικού εμπορίου και μάλιστα με έδρα εκτός ΗΠΑ μια από τις μεγαλύτερες του κόσμου με βάση την κεφαλαιοποίησή της, η οποία αποκρυσταλλώθηκε στα 200 δισ. δολάρια.
Στα επόμενα τρία χρόνια, ο Τζακ Μα και η παρέα του επέκτειναν ακόμα περισσότερο την Alibaba, μετατρέποντάς την σε έναν πολυεθνικό όμιλο που δραστηριοποιείται πια σε όλους τους τομείς της αγοράς, από τις επενδύσεις και την κτηματομεσιτική μέχρι την τεχνολογία, τις μεταφορές και πολλά ακόμα.
Όπως εξομολογήθηκε στο «Bloomberg», συνειδητοποίησε ότι το Alibaba τα είχε καταφέρει όταν ένας πελάτης του προθυμοποιήθηκε μια μέρα που τον είδε σε ένα εστιατόριο να πληρώσει τον λογαριασμό του: «Είμαι πελάτης σου στο Alibaba, βγάζω καλά λεφτά εξαιτίας σου και ξέρω ότι εσύ δεν βγάζεις μία», του είπε, «θα πληρώσω λοιπόν τον λογαριασμό σου».
Ο Τζακ Μα παραιτήθηκε από διευθύνων σύμβουλος του Alibaba Group το 2013, παραμένοντας ωστόσο εκτελεστικός αντιπρόεδρος του κολοσσού. Πλέον απολαμβάνει τη θέση του πλουσιότερου ανθρώπου της Κίνας, ανταλλάζοντας συχνά πρώτες θέσεις με έναν κινέζο κροίσο της κτηματομεσιτικής.
Το ρεκόρ πωλήσεων του Alibaba ήρθε τη Μέρα Εργένηδων του 2016, την κινεζική απάντηση στη Μέρα του Αγίου Βαλεντίνου, όταν μέσα σε 24 ώρες η ιστοσελίδα κατέγραψε πωλήσεις της τάξης των 18 δισ. δολαρίων! Παρά το γεγονός ότι παραμένει ταπεινός, τα τελευταία χρόνια έχει κάνει μερικές ιδιαιτέρως φανταχτερές επιλογές, όπως ένα αεροπλάνο Gulfstream G550 που αγόρασε για προσωπική χρήση τον Μάρτιο του 2013 έναντι 50 εκατ. δολαρίων.
Όταν δεν δίνει τεράστια ποσά σε φιλανθρωπίες και περιβαλλοντικές δράσεις, απολαμβάνει να γράφει λογοτεχνία που περιστρέφεται γύρω από το κουνγκ φου, να διαβάζει μανιωδώς, να παίζει πόκερ και να περνά ώρες στον καθημερινό διαλογισμό του. Ένας εθνικός δρυμός της Κίνας έκτασης 27.000 στρεμμάτων χρηματοδοτείται αποκλειστικά από την τσέπη του.
Και βέβαια έχει καταφέρει να κρατήσει την οικογένειά του μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, παρά το γεγονός ότι ο ίδιος απολαμβάνει στη Χώρα του Δράκου καθεστώς αστέρα της μουσικής!
Παντρεμένος ήδη από τα πανεπιστημιακά του χρόνια με την επίσης δασκάλα Ζανγκ Γινγκ, έχει αποκτήσει δύο παιδιά, μια κόρη και έναν γιο. Τον απολαμβάνουν όλοι στο ετήσιο talent show του Alibaba να μεταμφιέζεται σε τραγουδιστή και να δίνει εξωφρενικές παραστάσεις. Πέρυσι ντύθηκε πανκ και τραγούδησε μπροστά στους 20.000 υπαλλήλους του.
Όσο γιατί έβγαλε την ιστοσελίδα του «Alibaba», ήταν μια μέρα του 1995 που έπινε καφέ στο Σαν Φρανσίσκο και έμαθε ποιος ήταν ο Αλή Μπαμπά που είχε το μαγαζί στην πινακίδα του «Αλή Μπαμπά και Σαράντα Κλέφτες». Υπό μία έννοια, βρήκε κι αυτός τη δική του σπηλιά με τον μυθικό θησαυρό, μόνο που η σπηλιά ήταν αυτό το www που μετά κόπων και βασάνων έπεισε τους Κινέζους πως όντως υπήρχε…
Ο θρυλικός «Khali the Great» από την Ινδία είναι σήμερα ένας από τους μεγάλους αστέρες του WWE, όμως σύμφωνα με το απολαυστικό διαφημιστικό που έκανε πρόσφατα, τα πράγματα ήταν δύσκολα γι’ αυτόν στην παιδική ηλικία εξαιτίας της τεράστιας δύναμης του.
Ένας από τους πλέον αναγνωρίσιμους και σημαντικότερους γιατρούς παγκοσμίως, χάρη στην ανακάλυψη του τεστ-παπ, στον οποίο όλες οι γυναίκες οφείλουμε ευγνωμοσύνη, έφυγε από τη ζωή στις 19/2/1962.
γράφει η Μανταλένα Μαρία Διαμαντή
Το ιδανικόν μου δεν είναι να πλουτίσω, ούτε να ζήσω ευτυχής αλλά να εργασθώ, να δράσω, να δημιουργήσω, να κάμω κάτι τι αντάξιον ενός ανθρώπου ηθικού και δυνατού…”
Ο Γεώργιος Παπανικολάου, γνωστός για το «τεστ Παπ», προτάθηκε δύο φορές για το Βραβείο Νόμπελ το 1953 και το 1960. Και τις δύο φορές όμως, η Bασιλική Aκαδημία της Στοκχόλμης αρνήθηκε την κορυφαία επιβράβευση στον άνθρωπο που έφερε την επανάσταση στη διάγνωση για τον καρκίνο του τραχήλου
Γεννήθηκε στις 13 Μαίου του 1883 στην Κύμη Ευβοίας. Ήταν γιος του γιατρού και πολιτικού Νικόλαου Παπανικολάου, που διετέλεσε δήμαρχος Κύμης και βουλευτής Ευβοίας. Tα παιδικά του χρόνια τα πέρασε στην Κύμη, όπου και τελείωσε το Δημοτικό Σχολείο. Στη συνέχεια οι γονείς του τον έστειλαν στην Αθήνα για να ολοκληρώσει τις εγκύκλιες σπουδές του. Θέλοντας να τηρήσει την παράδοση που ήθελε τους γιους να ακολουθούν το επάγγελμα του πατέρα, αποφασίζει να γίνει γιατρός.
Το 1898, στα 15 του χρόνια, κάνει εγγραφή στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από την οποία αποφοιτά το 1904 με άριστα. Ήταν πάντα ιδιαίτερα ανήσυχο πνεύμα και απέκτησε μια πολύπλευρη μόρφωση και καλλιέργεια. Του άρεσε να μελετά φιλοσοφία και ο μάλιστα ο Φρίντριχ Νίτσε παίζει μεγάλο ρόλο στον τρόπο σκέψης του. Ασχολείται επίσης με τους Γιόχαν Βόλφγκανγκ Γκαίτε, Ιμμάνουελ Καντ και Άρθουρ Σόπενχάουερ. Παρακολουθεί μαθήματα μουσικής στο Ωδείο Λότνερ, ασχολείται με την ποίηση, μαθαίνει Γαλλικά και Γερμανικά.
Το 1907 πηγαίνει στη Γερμανία για μετεκπαίδευση, αν και ο πατέρας του επιθυμεί να ασκήσει μαζί του την ιατρική στην Ελλάδα και να γίνει στρατιωτικός γιατρός.Μάλιστα σε ένα γράμμα προς τον πατέρα του, γράφει:
«Όχι δεν θέλω γίνω στρατιωτικός γιατρός. Θέλω να μείνω ελεύθερος, να αισθανθώ την χαρά που δίνει ο αγών της ζωής. Εμένα δεν με τρομάζει το πέλαγος. Θέλω την ελευθερία μου, την γλυκιά μου ελευθερία».
Τρία χρόνια αργότερα, το 1910, ανακηρύσσεται διδάκτωρ Φυσικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου με την εργασία “Περί των συνθηκών της διαφοροποιήσεως του φύλου των δαφνιδών”. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα,παντρεύεται τη Μυκονιάτισσα Μαρία-Ανδρομάχη Μαυρογένους- απόγονο της ηρωίδας του `21 Μαντούς Μαυρογένους- και συμμετέχει ως γιατρός στους Βαλκανικούς Πολέμους του 1912-1913.
Το 1913 μεταναστεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες όπου ασχολείται με εξωιατρικές εργασίες μαζί με τη σύζυγό του για να ζήσουν. Εκεί μια καλή συγκυρία- η γνωριμία του με τον διάσημο γενετιστή της εποχής Τ. Μόργκαν- τον βοηθά για την την πρόσληψή του στο παθολογοανατομικό εργαστήριο του Νοσοκομείου της Νέας Υόρκης. Χρησιμοποιεί, επίσης, στο έργο του τα πορίσματα της διδακτορικής διατριβής του νεαρού Παπανικολάου. Στην πορεία, βρίσκεται στο ανατομικό εργαστήριο του ονομαστού πανεπιστημίου Κορνέλ και επιδίδεται απερίσπαστος στο ερευνητικό του έργο.
Εκλέγεται υφηγητής, έκτακτος καθηγητής και, τέλος, τακτικός καθηγητής της ανατομίας και ιστολογίας της ιατρικής σχολής, του Πανεπιστημίου. Ύστερα από μακρές έρευνες επί της εκφυλιστικής κληρονομικής επίδρασης του οινοπνεύματος σε ινδικά χοιρίδια, στρέφεται σε προβλήματα αναπαραγωγής σχετιζόμενα με τη λειτουργία των γεννητικών οργάνων, τον καθορισμό του φυλου, τη λειτουργία των ενδοκρινών αδένων και των φυλετικών ορμονών.
Το 1917 μελετά το κολπικό επίχρισμα των κατώτερων θηλαστικών και συσχετίζει τη μορφολογία του με τον ορμονικό κύκλο και τις ανάλογες μεταβολές στη μήτρα και τις ωοθήκες των ζώων.
Πραγματοποιεί κλινικές και εργαστηριακές μελέτες για τη διαγνωστική αξία της εξέτασης των κυττάρων του κολπικού επιχρίσματος στον άνθρωπο. Πρώτο “πειραματόζωο”… είναι η γυναίκα του. Η έρευνά του επεκτείνεται το 1923 σε γυναίκες του “Women’s Hospital” της Νέας Υόρκης αποτελώντας τη βάση για τη θεμελίωση της μεθόδου του για την έγκαιρη διάγνωση του καρκίνου.
Το 1928 κάνει την πρώτη του ανακοίνωση με τίτλο “Νέα διάγνωση του καρκίνου”, η οποία γίνεται δεκτή αλλά με πολύ σκεπτικισμό, καθώς η κρατούσα τότε γνώμη, για τέτοιου είδους έρευνα και εφαρμογή, επί αποφολιδουμένων κυττάρων ήταν πρακτικά αδύνατη.Ο ίδιος, όμως, ήταν απολύτως βέβαιος για την αξία της μεθόδου του για την κυτταρολογική διάγνωση του καρκίνου της μήτρας. Δεν πτοείται και συνεχίζει με ιδιαίτερο ζήλο και πίστη στα αποτελέσματα των ερευνών του.
Οι έρευνες του Παπανικολάου επεκτείνονται στη συνέχεια στις κυτταρολογικές αλλοιώσεις στο καρκίνο του αυχένα της μήτρας και του ενδομητρίου. Τα πορίσματα τα δημοσιεύει το 1943 από κοινού μετά του καθηγητή γυναικολογίας Έρμπερτ Τράουστ σε ειδική μονογραφία υπό τον τίτλο “Διάγνωσις του καρκίνου της μήτρας μέσω των κολπικών επιχρισμάτων” (Diagnosis of Uterine Cancer by the Vaginal Smear). Αυτό είχε ως φυσικό επακόλουθο να κεντρίσει το παγκόσμιο ιατρικό ενδιαφέρον και να προκαλέσει την άμεση δοκιμαστική χρησιμοποίηση της μεθόδου σε διάφορα νοσοκομεία. Το 1944 γίνεται η πρώτη εφαρμογή επί του ουροποιητικού συστήματος , επί του πεπτικού και άλλων συστημάτων του οργανισμού.
Ο Γεώργιος Παπανικολάου με τις έρευνες και τις εργασίες του γίνεται ο θεμελιωτής νέου επιστημονικού κλάδου της “αποφολιδωτικής κυτταρολογίας” η οποία βασίζεται στη μελέτη των αποφιλιδουμένων κυττάρων του οργανισμού στις διάφορες κοιλότητες αυτού. Ονομάζεται “Μέθοδος Παπανικολάου” ή “Τεστ Παπανικολάου” (Τεστ Παπ) προς τιμήν του.
Στη μακρόχρονη επιστημονική του σταδιοδρομία ανήλθε όλες τις βαθμίδες της ιεραρχίας στο Πανεπιστήμιο Κορνέλ, με αποκορύφωμα τον τίτλο του καθηγητή της Κλινικής Ανατομικής. Το 1961 εγκαθίσταται μόνιμα στο Μαϊάμι, όπου αναλαμβάνει την οργάνωση του Καρκινολογικού Ινστιτούτου. Μετά το θάνατό του μετονομάζεται σε Καρκινολογικό Ινστιτούτο “Γεώργιος Παπανικολάου”.
Μπορεί να μην τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ- για το οποίο προτάθηκε δύο φορές- του απονεμήθηκαν, ωστόσο, πολλά αμερικάνικα ιατρικά βραβεία και το Βραβείο του ΟΗΕ- μετά το θάνατό του. Το 1932 γίνεται το πρώτο επίτιμο μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και το 1949 η Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών τον ονομάζει επίτιμο διδάκτορα. Το 1954 εκδίδει τον “Ατλαντα της Αποφολιδωτικής Κυτταρολογίας” που αποτελεί την ολοκλήρωση και την επισφράγιση του έργου του.
Στις 19 Φεβρουαρίου του 1962 κλείνουν για πάντα τα μάτια του ανθρώπου που άνοιξε ευρείς νέους ορίζοντες στην ιατρική έρευνα στη γενετήσια φυσιολογία και ενδοκρινολογία. Το τεστ Παπ χρησιμοποιείται παγκοσμίως για τη διάγνωση του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας επί της προκαρκινικής δυσπλασίας και άλλων κυτταρολογικών ασθενειών του γυναικείου αναπαραγωγικού συστήματος.
Ο Yacouba Sawadogo είναι ένας εφευρετικός Αφρικανός αγρότης που ταξιδεύει στην έρημο τα τελευταία 30 χρόνια αναβιώνοντας αρχαίες τεχνικές αναδάσωσης και προστασίας του εδάφους. Τα μοναδικά του εργαλεία είναι ένα φτυάρι και μια πεποίθηση πως τα πάντα μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο. Τα καταπληκτικά αποτελέσματα μιλούν από μόνα τους.
Πίσω στη δεκαετία του 1980, μια τρομερή ξηρασία έπληξε την περιοχή Σαχέλ της Αφρικής καταστρέφοντας όλα τα πράσινα και γεμάτα ζωή σημεία. Η μείωση βροχοπτώσεων κατά 80% μετέτρεψε τεράστια κομμάτια γης σε ερήμους. Για να επιβιώσουν, οι περισσότεροι ντόπιοι έπρεπε να φύγουν αλλά ο Yacouba έμεινε.
Μη ξέροντας γραφή και ανάγνωση και χωρίς τη χρήση σύγχρονων εργαλείων και τεχνικών, ο άνδρας απλά συνέχισε να χρησιμοποιεί μια αρχαία Αφρικανική αγροτική πρακτική που ονομάζεται «zai». Ο ίδιος φυτεύει σπόρους σε μικρές τρύπες γεμάτες λίπασμα. Οι τρύπες γεμίζουν νερό κατά την εποχή των βροχών ώστε να κρατήσουν την υγρασία και τα θρεπτικά συστατικά κατά τη διάρκεια των ξηρών περιόδων.
Το πείραμα του Yacouba ήταν επιτυχές: η ποιότητα του εδάφους βελτιώθηκε. Μαζί με κεχρί και σόργο, ο άνδρας κατάφερε να φυτέψει νέα δέντρα, τα οποία με τη σειρά τους βοηθούν στην αναπλήρωση των επιπέδων των υπόγειων υδάτων. Το έδαφος, η σκιά και τα οργανικά υλικά κάτω από τα δέντρα βοηθούν στην συγκράτηση της υγρασίας ώστε να μπορέσει να απορροφηθεί από το έδαφος.
Η ιστορία του Yacouba έγινε γνωστή σε όλο τον κόσμο και το 2010 πρωταγωνίστησε σε ένα ντοκιμαντέρ που ονομάστηκε «Ο άνθρωπος που σταμάτησε την έρημο» (The Man Who Stopped the Desert). Όλες οι διαδικασίες τέθηκαν σε αποκατάσταση τοπικών δασών και δημιουργήθηκε ένα πρόγραμμα κατάρτισης για τους αγρότες που θέλησαν να μάθουν την τεχνική του Yacouba. Η τεχνική zai πλέον διδάσκεται και χρησιμοποιείται με ενθουσιασμό σε όλη την περιοχή, ενώ οι τοπικοί αγρότες έχουν μάθει πως να διατηρούν την ασφάλεια των προμηθειών του φαγητού τους και να προσαρμόζονται στην κλιματική αλλαγή.
Στο γραφείο του πρωθυπουργού, ως μετακλητός υπάλληλος, διορίστηκε ο Χρήστος Παναγής, ο οποίος, όπως αποκαλύπτει η «Ομάδα Αλήθειας», πρωτοστατούσε στο κίνημα ενάντια στα διόδια.
Ο διορισμός του Χρήστου Παναγή στο γραφείο του πρωθυπουργού:
Πριν από το γραφείο του Αλέξη Τσίπρα, ο ίδιος ήταν διορισμένος στο υπουργείο Εξωτερικών ως συνεργάτης του εξαδέλφου του πρωθυπουργού, Γιώργου Τσίπρα.
Δείτε παλιότερες καταγγελίες του Χρήστου Παναγή εναντίον των διοδίων, των συμφερόντων, των εργολάβων κ.λπ.:
Μια μέρα του Νοέμβριου του 2012, ο Salvador Alvarenga πήρε τη μοιραία απόφαση να αγνοήσει τις καιρικές συνθήκες και πήγε για ψάρεμα καρχαριών. Δυο ημέρες αργότερα και σε απόσταση 75 χιλιομέτρων ανοιχτά του Μεξικού ο ίδιος και ο 22χρονος φίλος του Ezequiel Cordoba έπεσαν πάνω σε μια σφοδρή καταιγίδα.
Στη βάρκα τους δεν είχαν ούτε φώτα, ούτε σύστημα επικοινωνίας με αποτέλεσμα να είναι πραγματικότητα “αόρατη” στη θάλασσα. Μαζί τους είχαν μόνο ένα δοχείο με ψάρια και 60 λίτρα με νερό.
Μετά από τέσσερις μήνες στον ωκεανό, ο 22χρονος φίλος του έπαθε κατάθλιψη καθώς δε συμμεριζόταν την αποφασιστικότητα του Alvarenga να μείνουν ζωντανοί. Αρνήθηκε την τροφή και μετά πέθανε.
Ο πολυμήχανος Alvarenga, επέζησε τρώγοντας χελώνες,πουλιά και ψάρια. Την ίδια στιγμή όπως γράφει μέσα στο βιβλίο του έκλαιγε για ώρες και μετά άρχισε να συζητά με τον νεκρό φίλο του. “Πώς νιώθεις; Κοιμήθηκες καλά;”, ρωτούσε, “Καλά, εσύ; Πήρες το πρωινό σου;”, απαντούσε στις ερωτήσεις του ο ίδιος.
Έξι ημέρες αργότερα κι ενώ ακόμα συζητούσε με το πτώμα, “ξύπνησε” στην πραγματικότητα. “Πρώτα του έπλυνα τα πόδια. Τα ρούχα του ήταν χρήσιμα κι έτσι του έβγαλα το σορτς και τη μπλούζα του και τα φόρεσα. Μετά τον έριξα στη θάλασσα, την ώρα που γλιστρούσε στο νερό λιποθύμησα”.
Μέρες αργότερα “διαλυμένος” είχε βγει στο νησάκι Tile στα Νησιά Μάρσαλ στον Ειρηνικό Ωκεανό, ένα από τα πιο απομακρυσμένα μέρη στον κόσμο, κοντά στην Παπούα Νέα Γουινέα.
Όταν εντοπίστηκε στα Νησιά Μάρσαλ δεν ήταν σε θέση να επιστρέψει απευθείας λόγω της εύθραυστης κατάστασης της υγείας του. Αφού υποβλήθηκε σε μια σειρά από εξετάσεις, του δόθηκε η άδεια να μεταβεί στο σπίτι του στο Ελ Σαλβαδόρ.
Όλα τα έξοδα του ταξιδιού της επιστροφής του Alvarenga, καλύφθηκαν από τον Διεθνή Οργανισμό για τη Μετανάστευση, αφού η κυβέρνηση του Ελ Σαλβαδόρ ζήτησε τη βοήθειά του.
Τα τοπικά μέσα ενημέρωσης κατέγραψαν τη στιγμή της επανένωσης της οικογένειας και μετέδωσαν εικόνες όπου αγκαλιάζονταν όλοι σφιχτά, ενώ ο επιζών ναυαγός καθόταν ξαπλωμένος στο κρεβάτι του νοσοκομείου.
“Η ιστορία του Alvarenga, είναι μία ιστορία πίστης, αλλά και αγώνα για την επιβίωση”, δήλωσε όταν επέστρεψε ο υπουργός Εξωτερικών του Ελ Σαλβαδόρ, Jaime Miranda, ο οποίος πρόσθεσε πως η επιστροφή του Alvarenga, ήταν «μία στιγμή ιδιαίτερης ευτυχίας για τους κατοίκους του Ελ Σαλβαδόρ”.
Salvadorean castaway Jose Salvador Alvarenga speaks to journalists in an ambulance on his way to San Rafael hospital in Santa Tecla, El Salvador on February 11, 2014. The Salvadoran castaway who says he spent 13 months adrift in the Pacific arrived home Tuesday to the warm embrace of a family that thought him dead. Alvarenga traveled across the ocean by plane this time, two weeks after the fisherman washed ashore in the Marshall Islands, telling the world he had floated for 12,500 kilometers (8,000 miles) in a small boat. AFP PHOTO / Marvin Recinos (Photo credit should read Marvin RECINOS/AFP/Getty Images)
