Τι λες τώρα | Έγκυρες ειδήσεις, κοινωνικά θέματα, βίντεο και φωτογραφίες από την Ελλάδα και τον κόσμο.

Οι 13 «κακοί» του ελληνικού σινεμά και οι τραγικές ιστορίες τους

ελληνικός κινηματογράφος

Stathis

-

7 Φεβρουαρίου 2017 22:38

Οι 13 «κακοί» του ελληνικού σινεμά και οι τραγικές ιστορίες τους

Οι λατρεμένοι «κακοί» του ελληνικού κινηματογράφου ήταν στη ζωή τους το ακριβώς αντίθετο από τους ρόλους που έπαιζαν. Το κοινό τους ταύτιζε με προδότες, δοσίλογους και σκληρούς εκμεταλλευτές, όμως στην προσωπική τους ζωή ήταν σπουδαίες προσωπικότητες με ήθος και ταλέντο.

Δύο από τους πιο αγαπημένους «κακούς» του ελληνικού σινεμά ήταν ο Σπύρος Καλογήρου και η Τασσώ Καββαδία. Εκείνος έπαιζε «το πιο γρήγορο μαχαίρι της Τρούμπας», ενώ ήταν ένας πολύ ήρεμος και ευαίσθητος άνθρωπος, που έγραφε… ποιήματα. Εκείνη ήταν εξαιρετικά μορφωμένη και γλυκύτατη, αν και υποδυόταν συνήθως μοχθηρές γυναίκες με ψυχολογικά αδιέξοδα.

Στις πρώτες θέσεις της λίστας των «κακών» του σινεμά συγκαταλέγονται αναμφισβήτητα ο «γερο-Λαδάς» Δήμος Σταρένιος και ο «προδότης» Αρτέμης Μάτσας.

Κάθε ένας από αυτούς τους 13 «κακούς» του ελληνικού σινεμά κουβαλάει τη δική του… δύσκολη ιστορία! Διαβάστε πόσο απείχαν όλοι αυτοί οι παλιοί ηθοποιοί στην πραγματική ζωή, από τους ρόλους με τους οποίους ταυτίστηκαν.

Δημήτρης Μπισλάνης

feed

Σπύρος Καλογήρου

feed

Ο γλυκύτατος Σπύρος Καλογήρου, που ταυτίστηκε με τον ρόλο του κακού στη μεγάλη οθόνη, γεννήθηκε στην Κυψέλη στις 3 Νοεμβρίου του 1922. Στα εφηβικά του χρόνια άρχισε να εργάζεται ως φωτογράφος, ενώ έγραφε και ποιήματα. Με το θέατρο ασχολούνταν ερασιτεχνικά, μέχρι που κάποιος σκηνοθέτης τον παρότρυνε να γραφτεί στη Δραματική Σχολή του Ελληνικού Ωδείου.

Κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχε υιοθετήσει την τακτική «να τα πουλάς και να τα αγοράζεις όλα. Να τον ξεγελάσεις, να τον κλέψεις, να τον φέρεις βόλτα τον Γερμανό». Ο ίδιος υποστήριζε ότι υπήρξε σαλταδόρος, μαυραγορίτης, έμπορος λαθραίων τσιγάρων και λωποδύτης, χωρίς ποτέ κανείς να μάθει αν έλεγε αλήθεια ή όχι. Αν και με την σύζυγό του, ηθοποιό Ευαγγελία Σαμιωτάκη, είχαν αρκετά χρόνια διαφορά (όταν πρωτογνωρίστηκαν εκείνος ήταν 30 και εκείνη 18) παντρεύτηκαν και έζησαν μαζί για περισσότερα από 50 χρόνια μέχρι τον θάνατό του.

Νίκος Τσαχιρίδης

naftemporiki

Ο Νίκος Τσαχιρίδης (αριστερά στη φώτο), που έγινε γνωστός από τους ρόλους του κακού που ενσάρκωνε σε πολλές ελληνικές ταινίες, έφυγε από τη ζωή τον Αύγουστο του 2015 σε ηλικία 82 ετών. Το 2012 διαγνώστηκε με τη νόσο του Αλτσχάιμερ. Εκτός από ηθοποιός ήταν και ένας από τους καλύτερους κασκαντέρ του σινεμά, ποδοσφαιριστής, λάτρης της κιθάρας και της φυσαρμόνικας. Παιδί του ποντιακού ξεριζωμού, ο Νίκος Τσαχιρίδης χωρίς πατέρα από μικρός βγήκε στη σκληρή βιοπάλη. Μέχρι που τον ανακάλυψε ο Νίκος Κούνδουρος το ’54 και του έδωσε έναν ρόλο στη ?Μαγική πόλη?. Ο Τσαχιρίδης στην πιο τρυφερή του ηλικία δούλευε στην οικοδομή.

Ανέστης Βλάχος

tff

Στη μνήμη του κοινού έχει αποτυπωθεί ως ένας από τους κορυφαίους «κακούς», «σκληρούς» και «άγριους» του ελληνικού σινεμά. Ο Ανέστης Βλάχος στο ξεκίνημά του αντιμετώπιζε πολλά οικονομικά προβλήματα. Για να τα καταφέρει, όταν δεν έπαιζε στο θέατρο ή στον κινηματογράφο, εργαζόταν στην οικοδομή. Σε ένα μεροκάματο, στην προσπάθειά του να καρφώσει μια πρόκα, δεν πρόσεξε και τραυματίστηκε στο δεξί του μάτι. Η καθυστέρηση των γιατρών – όπως λέει ο ίδιος – οδήγησε στην απώλεια του ματιού του λόγω μόλυνσης. Στα γυρίσματα της ταινίας «Το κορίτσι με τα μαύρα», ο Ανέστης Βλάχος γνωρίστηκε με την Έλλη Λαμπέτη και το Δημήτρη Χορν. Οι δύο ηθοποιοί κάλυψαν όλα τα έξοδα του νοσοκομείου και της επέμβασης στην οποία υποβλήθηκε. «Με φρόντιζαν και με πήραν στο σπίτι τους, σε ένα μικρό δωματιάκι μέχρι να γίνω εντελώς καλά», λέει στη «Μηχανή του Χρόνου» ο κ. Βλάχος.

Γιώργος Φούντας

sansimera

Ο Γιώργος Φούντας σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Ωδείου Αθηνών και έπαιξε για κάποια χρόνια ποδόσφαιρο στην ΑΕΚ. Εμφανίστηκε για πρώτη φορά στο θέατρο στο Νυφιάτικο τραγούδι και στον κινηματογράφο στην ταινία Τα Χειροκροτήματα το 1944. Φυσικά σε όλους μας έχει μείνει αθάνατη η ερμηνεία του στην ταινία «Στέλλα» του 1955 με τη Μελίνα Μερκούρη και η φράση «Φύγε Στέλλα, κρατάω μαχαίρι!». Κορυφαία θεωρείται και η ερμηνεία του στα «Κόκκινα Φανάρια», στο ρόλο του σκληρού Πειραιώτη προαγωγού της Τρούμπας. Διετέλεσε αντιδήμαρχος Πειραιά για δύο τετραετίες. Τα τελευταία χρόνια της ζωής του έπασχε από Αλτσχάιμερ και έφυγε από τη ζωή στα 86.

Γιώργος Μούτσιος

feed

Ο Γιώργος Μούτσιος γεννήθηκε στην Καλαμάτα στις 31 Ιανουαρίου 1932. Σπούδασε αρχικά μουσική και τραγούδι στο Ελληνικό Ωδείο, (με την Άννα Σαραντίδου) και θέατρο στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Ωδείου. Μόλις ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις συνέχισε ανώτερες σπουδές φωνητικής στη Μουσική Ακαδημία της Βιέννης (με την Ελίζαμπεθ Ραντό) και ακολούθως θέατρο και σκηνοθεσία στο Reinhardt Seminar. Εκτός από τους ρόλους του πονηρού και ιντριγκαδόρου… Δον Ζουάν στο σινεμά, ο Μούτσιος είχε επίσης ευρύτατη συνεργασία με την Εθνική Λυρική Σκηνή. Σαν άνθρωπος ήταν σεμνός και σοβαρός…

Αρτέμης Μάτσας

feed

Η ιστορία του Αρτέμη Μάτσα είναι πραγματικά φοβερή! Ο ηθοποιός που έγινε γνωστός από τους ρόλους ως σπιούνος, δοσίλογος, μαυραγορίτης στην πραγματική του ζωή οι Γερμανοί συνέλαβαν τον πατέρα του, ο οποίος δεν επέστρεψε ποτέ από το ναζιστικό στρατόπεδο συγκέντρωσης. Στην κατοχή κινδύνευσε να πεθάνει από τις κακουχίες και την αδενοπάθεια. Ο Μάτσας έπαιξε πολλούς ρόλους στους οποίους ήταν συνεργάτης των Γερμανών.

Στην αληθινή ζωή όμως και ειδικά στην παιδική του ηλικία, υπέφερε πολύ από αυτούς. Τον Μάρτιο του 1944, ο πατέρας του ηθοποιού συνελήφθη από τους Γερμανούς επειδή ήταν Εβραίος. Το όνομα του ήταν Πίνχας Μάτσας. Η αγάπη του για το θέατρο ήταν τέτοια που παρά την αφόρητη πείνα, έπεισε τον αδελφό του όταν ήταν παιδιά να πουλήσουν το ψωμί που έπαιρναν με το δελτίο για να πάνε σε μια θεατρική παράσταση. Έφυγε από τη ζωή στις 7 Σεπτεμβρίου του 2003.

Δήμος Σταρένιος

mtx

Αν και σε πολλούς ρόλους του έχει υποδυθεί τον καταδότη των Γερμανών και γενικά τον σύμμαχο του κατακτητή, ο Σταρένιος ήταν κομμουνιστής και συμπαθούσε τα αριστερά κόμματα. Ο Δήμος Σταρένιος γεννήθηκε στο Κάιρο, από αιγυπτιώτες γονείς το 1909. Σε νεανική ηλικία εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα και σπούδασε υποκριτική. Έπαιξε σε πολλές ταινίες, μεταξύ άλλων μαζί με το Λάμπρο Κωνσταντάρα. Σε αυτόν, άλλωστε, ανήκει η περιβόητη ατάκα :

«Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας, θέλουν το καλό μας», από την ταινία «Η Χαραυγή Της Νίκης». Θρυλική θεωρείται η ερμηνεία του στη τηλεοπτική μεταφορά του βιβλίου του Νίκου Καζαντζάκη Ο Χριστός ξανασταυρώνεται (1975) στο ρόλο του Γερό-Λαδά. Δεν είχε παιδιά, ενώ σύζυγος του υπήρξε η ηθοποιός Νίνα Βαρβέρη-Σταρένιου, η οποία πέθανε ένα χρόνο μετά από αυτόν.

Χρήστος Τσαγανέας

zougla

Ο ηθοποιός Χρήστος Τσαγανέας αποφοίτησε από το ελληνικό γυμνάσιο της Ρουμανίας και ήρθε στην Αθήνα για ακαδημαϊκές σπουδές. Γράφτηκε αρχικά στην Ιατρική, αλλά σύντομα την παράτησε και πήγε στην Νομική, από την οποία δεν πήρε ποτέ πτυχίο. Ο ίδιος ο Τσαγανέας αντιμετώπισε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα μέχρι να αρχίσει να βγάζει χρήματα από το επάγγελμά του. Για αρκετό καιρό ζούσε σε ένα πλοιάριο στο λιμάνι του Πειραιά.

Λόγω της αριστοκρατικής καταγωγής και της αρχοντικής του εμφάνισης, ο Τσαγανέας έκανε συνήθως τον κύριο της υψηλής κοινωνίας ή τον πλούσιο και υπερόπτη. Αντίθετα στο θέατρο, οι ρόλοι του κάλυπταν ολόκληρο το ρεπερτόριο. Υπήρξε δεύτερος σύζυγος της επίσης ηθοποιού Νίτσας Τσαγανέα και πεθερός του Γιώργου Οικονομίδη. Πέθανε την ημέρα των γενεθλίων του. Κηδεύτηκε στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών. Την επόμενη ημέρα της εκταφής του ετάφη στο ίδιο μνήμα ο μεγάλος Έλληνας λαϊκός συνθέτης Βασίλης Τσιτσάνης.

Βαγγέλης Καζαντζόγλου

feed

Ο Βαγγέλης Καζαντζόγλου ήταν ένας σπουδαίος ηθοποιός που έγραφε καταπληκτικά στη μεγάλη οθόνη με τα τραχιά του χαρακτηριστικά. Δεν ήταν καθόλου τυχαίο πως τον είχε επιλέξει ο κορυφαίος σκηνοθέτης μας Θόδωρος Αγγελόπουλος για μια σειρά από αριστουργήματά του, αν και ο Καζάν δεν περιορίστηκε σε αυτούς τους ρόλους που άφησαν τη δική τους εποχή. Έπαιξε σε περισσότερες από 100 ταινίες και διακρίθηκε με το χαρακτηριστικό ταμπεραμέντο του σε ρόλους σκληρού και κακού. Από τον κατάσκοπο στον «Θίασο» του Αγγελόπουλου μέχρι και τον ταγματάρχη Παπαδόπουλο στον «Άνθρωπο με το γαρύφαλλο», ο Καζάν έκλεβε συχνά την παράσταση.

Τασσώ Καββαδία

documentonews

Η Τασσώ Καββαδία χαρακτηρίζεται συνήθως ως η «κακιά» του ελληνικού κινηματογράφου, καθώς λόγω του «βλοσυρού» παρουσιαστικού της ερμήνευε «αυστηρούς» ρόλους, όπως της κακιάς πεθεράς, μάνας, αδερφής κ.ά. Σπούδασε πιάνο στην Αθήνα, ζωγραφική και διακόσμηση στο Παρίσι, σκηνογραφία και ενδυματολογία κοντά στο Γιάννη Τσαρούχη, υποκριτική στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης κοντά στον Κάρολο Κουν. Από το 1954 ως το 1967 εργάστηκε στο ραδιόφωνο ως δημιουργός και εκτελέστρια. Από το 1955 ως το 1969 εργάστηκε σε εφημερίδες και περιοδικά ως συντάκτρια του ελεύθερου και καλλιτεχνικού ρεπορτάζ. Είχε κάνει δύο γάμους. Το 1942 με τον βιομήχανο Αντώνη Σαλαπάτα, με τον οποίο απέκτησε τρια παιδιά τον Βασίλη, τον Γιώργο και την Ευγενία, και τον συγγραφέα Βασίλη Καζαντζή.

Κατερίνα Χέλμη

feed

H 77χρονη σήμερα Κατερίνα Χέλμη έγινε ευρέως γνωστή στο ελληνικό κοινό μέσα από ρόλους σε μερικές από τις πιο αγαπημένες ταινίες του ελληνικού κινηματογράφου. Υπήρξε, επίσης, η αντίζηλος της Αλίκης Βουγιουκλάκη στην ταινία «Η αγάπη μας». Η πρώτη της εμφάνιση στον κινηματογράφο πραγματοποιήθηκε το 1957 στην ταινία «Μπαρμπαγιάννης κανατάς», αλλά η μεγαλύτερή της επιτυχία είναι τα Κόκκινα Φανάρια, όπου είπε την ατάκα «Μην φύγεις Ντορή, θα φαρμακωθώ». Κατά τη διάρκεια της καριέρας της έχει συμμετάσχει σε περισσότερες από 25 ταινίες και σε 4 τηλεοπτικές σειρές. Έχει γράψει αρκετά βιβλία. Είναι παντρεμένη με τον παιδικό της έρωτα, τον ακαδημαϊκό Κωνσταντίνο Σβολόπουλο, και διαμένει μόνιμα στην Αθήνα.

Στέφανος Στρατηγός

ttf

Ήταν ένας από τους δημοφιλέστερους καρατερίστες του ελληνικού θεάτρου και κινηματογράφου, κυρίως σε ρόλους σκληρού και αδίστακτου. Ο Στέφανος Στρατηγός ξεκίνησε παίζοντας στον θίασο του πατέρα του, σε επιθεωρήσεις, κωμωδίες, οπερέτες και δράματα. Μετά τα θεατρικά μπουλούκια, έπαιξε στο θίασο του Βασίλη Λογοθετίδη. «Κάθε λιμάνι και καημός», «το Κάθαρμα», «Έγκλημα στο Κολωνάκι» «ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο» είναι μερικά από τα κινηματογραφικά έργα που εμφανίστηκε. Έπαιξε και στην τηλεόραση («Αστυνομικές ιστορίες», «Ανατολικός άνεμος»). Στην ιδιωτική του ζωή ήταν ήρεμος και πράος άνθρωπος αγαπητός απ’ όλους και με ξεχωριστό ήθος. Ήταν μοναχικός άνθρωπος και του άρεσε το διάβασμα. Πέθανε την Πέμπτη 6 Απριλίου 2006 στο νοσοκομείο «Ερυθρός Σταυρός» από λοίμωξη του αναπνευστικού συστήματος σε ηλικία 83 χρονών. Κηδεύτηκε το Σάββατο 8 Απριλίου στο Περιστέρι.

[LiFE]

Οι 13 νικήτριες φωτογραφίες από τον Διαγωνισμό Κωμικής Φωτογραφίας της Άγριας Ζωής για το 2015

φωτογραφία

Stathis

-

18 Δεκεμβρίου 2015 10:54

0

Οι 13 νικήτριες φωτογραφίες από τον Διαγωνισμό Κωμικής Φωτογραφίας της Άγριας Ζωής για το 2015

Ξεκαρδιστικές φωτογραφίες άγριων ζώων διακρίθηκαν στον Διαγωνισμό Κωμικής Φωτογραφίας της Άγριας Ζωής για το 2015. Ο θεσμός του διαγωνισμού ιδρύθηκε από τον Πωλ Τζόισον – Χικς για να εορτάζονται οι πιο ανόητες φωτογραφίες στον κλάδο.

Ο νικητής κερδίζει ένα σαφάρι 7 ημερών στη νότια Τανζανία, της Ανατολικής Αφρικής και μια φωτογραφική μηχανή Nikon D750 DSLR με 24-85mm lens.

«Ο αριθμός και η ποιότητα των συμμετοχών ήταν φανταστικά. Οι φιναλίστ θα πρέπει να είναι πολύ περήφανοι για τον εαυτό τους, όπως και τα ζώα που φωτογράφισαν, απλώς για να φανούν τόσο αστεία» δήλωσε ο Βρετανός κριτής και κωμικός, Χιου Ντένις.

Νικήτρια φωτογραφία

Δεύτερη θέση

Οι υπόλοιπες

Πηγή: comedywildlifephoto.com

Οι 12 πιο ιδιαίτερες και εξαιρετικές σύντομες ιστορίες του κόσμου.

ιστορίες

Stathis

-

3 Φεβρουαρίου 2016 12:34

0

Οι 12 πιο ιδιαίτερες και εξαιρετικές σύντομες ιστορίες του κόσμου.

Κάποτε, ο εκδότης του περιοδικού New Times, Steve Moss, αποφάσισε να διοργανώσει ένα διαγωνισμό. Οι άνθρωποι κλήθηκαν να γράψουν μια ιστορία που να μην υπερβαίνει τις 55 λέξεις, αλλά να περιέχει μια ευδιάκριτη πλοκή, ρεαλιστικούς χαρακτήρες και απροσδόκητο τέλος.

Η ανταπόκριση του κόσμου ήταν άμεση και ενθουσιώδης και ο Steve μπόρεσε να συγκεντρώσει μια ολόκληρη συλλογή με αυτές τις ιστορίες και την ονόμασε “Οι πιο σύντομες ιστορίες του κόσμου”.

Δείτε παρακάτω τις 12 πιο συναρπαστικές ιστορίες από το βιβλίο αυτό. Μόλις ξεκινήσετε να τα διαβάζετε, απλά δεν θα μπορείτε να σταματήσετε.

Θλιμμένος

Λένε, ότι το κακό δεν φοράει κανένα πρόσωπο. Πράγματι, δεν υπήρχε καμία συγκίνηση στο πρόσωπό του. Κανένα σημάδι ενσυναίσθησης για τον πόνο που ο ίδιος προκάλεσε. Δεν μπορούσε να δει τον τρόμο στα μάτια μου ή τον πόνο στο πρόσωπό μου; Συνέχισε την βρώμικη δουλειά του ήρεμα και επαγγελματικά και είπε: “Ξεπλύνετε, παρακαλώ!”

Dan Andrews

Ραντεβού

Το τηλέφωνο χτύπησε.

“Γεια”, ψιθύρισε.

“Βικτόρια, εγώ είμαι. Συνάντησε με στο λιμάνι τα μεσάνυχτα.”

“Θα είμαι εκεί, γλυκιέ μου.”

“Και μην ξεχάσεις την σαμπάνια, μωρό μου”, είπε.

“Δεν θα την ξεχάσω. Απόψε σε θέλω.”

“Ανυπομονώ”, είπε αυτός και έκλεισε το τηλέφωνο.

“Αναρωτιέμαι ποιος να ήταν αυτός”, είπε εκείνη.

Nichole Weddle

Αυτό που ήθελε ο διάβολος

Τα δυο αγόρια στέκονταν και έβλεπαν τον Σατανά να απομακρύνεται, καθώς το βλέμμα του ήταν σαν να τους είχε υπνωτίσει.

“Χριστέ μου, τι ήθελε από σένα;”

“Την ψυχή μου. Από σένα;”

“Ένα κέρμα για να πάρει τηλέφωνο σπίτι.”

“Ααα..Θέλεις να πάμε να φάμε τίποτα;”

“Ναι, αλλά δεν μπορώ. Τώρα, δεν έχω λεφτά.”

“Κανένα πρόβλημα. Έχω εγώ πολλά.”

Brian Newell

Η μοίρα

Ήταν ο μόνος τρόπος για να εξαφανιστεί αυτή η οργή από τα τόσα πολλά χρόνια που ήμασταν μαζί. Έκκληση στην τύχη: Κορώνα θα παντρευόμασταν, γράμματα θα χωρίζαμε για πάντα.

Το κέρμα γυρνούσε, ενώ ήταν στον αέρα και έπεσε, κάνοντας πολύ θόρυβο.

Το κοιτούσαμε, καθώς βυθιζόταν.

Μετά, είπαμε ταυτόχρονα: “Καλύτερα 2 από 3.”

Ripp

Βραδινή έκπληξη

Το καλσόν έλαμπε πάνω στους καλοσχηματισμένους μηρούς. Το τέλειο σκηνικό για ένα σώμα. Η αίγλη που εκπέμπεται από τα άκρα των διαμαντένιων σκουλαρικιών μέχρι τις μύτες των τακουνιών. Όπως τα σκιασμένα μάτια παρατηρούν την αντανάκλαση του καθρέπτη, τα βαμμένα χείλη αναζητούσαν την ευχαρίστηση. Ξαφνικά, μια φωνή ακούστηκε από πίσω: “Μπαμπά;!”

Hillary Clay

Ευγνωμοσύνη

Τα φώτα του δρόμου ήταν ένα ζεστό καλωσόρισμα για την νύχτα.

Η αίσθηση από το παγκάκι ήταν οικεία για την παλιά και κουρασμένη σπονδυλική του στήλη.

Η μάλλινη κουβέρτα από το Στρατό Σωτηρίας ήταν άνετη γύρω από τους ώμους του και τα παπούτσια που είχε βρει στον κάδο σήμερα του κάνουν.

Θεέ μου, σκέφτηκε, δεν είναι ένα δώρο η ζωή.

Andrew E. Hunt

Ανώτερη εκπαίδευση

“Το κολέγιο ήταν εύκολο”, είπε ο Jennings, καθώς έπλενε τα χέρια του. “Με τόσες περικοπές που έκαναν στον προϋπολογισμό δεν μπορούσαν να διδάξουν και πολλά. Απλώς μας έβαζαν βαθμούς και μας άφηναν να συνεχίσουμε τον δρόμο μας.”

“Πως έμαθες;”

“Δεν έμαθα, αλλά και τι έγινε; Κοίτα με, τώρα.”

Μια νοσοκόμα άνοιξε την πόρτα.

“Γιατρέ Jennings, σας χρειάζονται στο χειρουργίο.”

Ron Bast

H ώρα της απόφασης

Μπορούσε σχεδόν να ακούσει τον κρότο της πόρτας της φυλακής, όταν έκλεινε.

Η ελευθερία της θα χανόταν για πάντα. Το ίδιο και η δύναμη να ελέγχει την μοίρα της.

Άσχημες σκέψεις μπήκαν στο μυαλό της. Όμως, ήξερε, ότι δεν υπήρχε διαφυγή.

Γύρισε προς τον γαμπρό και χαμογελώντας, είπε: “Δέχομαι!”

Curt Homan

Στο φαράγγι

Η νιόπαντρη κληρονόμος φτάνοντας στο φαράγγι είδε μια πινακίδα, που έγραφε: “Κάντε μια ερώτηση και η ηχώ θα σας απαντήσει.”

Τότε, η κοπέλα φώναξε: “Μ’ αγαπάει;”

Η ηχώ ακούστηκε: “Μ’ αγαπάει, μ’ αγαπάει;”

Η κοπέλα απογοητευμένη συνέχισε: “Μήπως είναι η δυστυχία από πίσω μου;”

“Από πίσω σου, από πίσω σου”, είπε η ηχώ λίγο πριν ο καινούργιος της σύζυγος την σπρώξει από τον γκρεμό.

Curt Homan

Παραμύθια

“Πρόσεχε, αγάπη μου, είναι γεμάτο”, είπε μπαίνοντας στο δωμάτιο.

Το κεφάλι της αναπαυόταν στο κεφαλάρι του κρεβατιού. “Αυτή είναι η γυναίκα σου;”

“Όχι, είναι πολύ αβέβαιο. Θα προσλάβω έναν επαγγελματία.”

“Τι θα λέγατε για μένα;”

“Είσαι χαριτωμένη, αλλά ποιος θα προσλάμβανε μια γυναίκα για δολοφόνο;”

Εκείνη έβρεξε τα χείλη της, κοιτάζοντας το όπλο.

“Η γυναίκα σου.”

Jeffrey Whitmore

Το παράθυρο

Μετά την άγρια δολοφονία της Ρίτα, ο Κάρτερ κάθεται συνέχεια στο παράθυρο. Δεν βλέπει τηλεόραση, δεν διαβάζει, δεν επικοινωνεί. Η ζωή του περνάει έξω από τις κουρτίνες του παραθύρου. Δεν θέλει να βγει από το δωμάτιο, να φάει ή να πληρώσει λογαριασμούς. Ο κόσμος του είναι οι εποχές που αλλάζουν, τα διερχόμενα αυτοκίνητα και το φάντασμα της Ρίτα. Ο Κάρτερ δεν καταλαβαίνει, ότι τα επενδυμένα κελιά δεν έχουν παράθυρα.

Jane Orvis

Στον κήπο

Ενώ στεκόταν στον κήπο τον είδε να τρέχει προς το μέρος της.

“Τίνα! Το λουλούδι μου! Ο έρωτας της ζωής μου!”

Επιτέλους, το είπε.

“Οοο Τομ!”

“Τίνα, λουλούδι μου.”

“Τομ και εγώ σ’ αγαπώ!”

Ο Τομ πήγε δίπλα της, γονάτισε και γρήγορα την έσπρωξε.

“Το λουλούδι μου! Κάθεσαι πάνω στο πιο πολύτιμο λουλούδι μου!”

Hope A. Torres

Πηγή: goodreads

Οι 12 πίνακες που αξίζουν δισεκατομμύρια και μπορείτε να τους δείτε με ένα εισιτήριο

διάφορα

Stathis

-

11 Μαΐου 2015 19:26

0

Οι 12 πίνακες που αξίζουν δισεκατομμύρια και μπορείτε να τους δείτε με ένα εισιτήριο

Ταξιδεύοντας σε διάσημα μουσεία του κόσμου,μπορείτε να θαυμάσετε υπέροχους πίνακες ζωγραφικής που δεν ανήκουν σε κάποια ιδιωτική συλλογή.

Ο πιο ακριβός πίνακας του κόσμου, αυτός της Μόνα Λίζα για παράδειγμα εκτίθεται στο μουσείο του Λούβρου στο Παρίσι και μπορεί ο καθένας να τον θαυμάσει από κοντά. Η αξία του σήμερα ξεπερνά το ένα δισεκατομμύριο δολάρια σύμφωνα με τους εκτιμητές.

Εκτός από το Λούβρο σας προτείνουμε ορισμένα μουσεία που έχουν στην κατοχή τους πανάκριβους πίνακες.

Δεν έχετε παρά να ταξιδέψετε μέχρι το Λονδίνο ή τη Νέα Υόρκη για να θαυμάσετε κάποια από τα σημαντικότερα έργα τέχνης στο κόσμο.

Μόνα Λίζα-Λεονάρντο ντα Βίντσι

Αποτελεί ιδιοκτησία του Γαλλικού Κράτους, και εκτίθεται στο Μουσείο του Λούβρου, στο Παρίσι. Ο πίνακας, διαστάσεων 77 εκ. × 53 εκ., απεικονίζει μία καθιστή γυναίκα, τη Λίζα ντελ Τζιοκόντο, η έκφραση του προσώπου της οποίας χαρακτηρίζεται συχνά ως αινιγματική. Η Μόνα Λίζα θεωρείται το πιο διάσημο έργο ζωγραφικής. Θα τη βρείς στο Μουσείο του Λούβρο. Η τιμή του πίνακα ξεπερνά τα 780εκατομμύρια δολάρια.

Η Άρτεμις στο λουτρό της και ο Ακταίων-Τιτσιάνο

Τον πίνακα μπορείς να τον θαυμάσεις στην Εθνική Πινακοθήκη της Σκωτίας. Η τιμή του ξεπερνά τα 79,2 εκατομμύρια δολάρια.

Πορτρέτο της Αντέλε Μπλοχ-Μπάουερ I-Γκούσταφ Κλιμτ

Ο πίνακας βρίσκεται στη γκαλερί Νόγιερ της Νέας Υόρκης. Η αξία του πίνακα ξεπερνά τα 158,4 εκατομμύρια δολάρια.

Η Ελευθερία οδηγεί το Λαό-Ευγένιου Ντελακρουά

Χρονολογείται στο τέλος του 1830 και είναι εμπνευσμένο από τη Γαλλική Επανάσταση, οπότε θεωρείται έργο συνυφασμένο με τη νεώτερη γαλλική ιστορία. Από το 1874 φιλοξενείται στο Μουσείο του Λούβρου, ενώ από τον περασμένο Δεκέμβριο μεταφέρθηκε μαζί με πολλά άλλα έργα τέχνης στο πιο νέο και πιο σύγχρονο μουσείο της Γαλλίας, στο παράρτημα του Λούβρου, το οποίο βρίσκεται στην πόληΛενς, πολύ κοντά στο Καλαί, στη βορειοδυτική Γαλλία.

Βάζο με δώδεκα ηλιοτρόπια-Βίνσεντ βαν Γκογκ

Το δίασημο έργο του Βίνσεντ βαν Γκογκ θα το δείτε στην Εθνική πινακοθήκη του Λονδίνου. Η τιμή του αγγίζει τα 84,2 εκατομμύρια δολάρια.

Πορτραίτο του Αλφόνσο ντ’ Αβάλος-Τιτσιάνο

Άλλο ένα διάσημο έργο του Τιτσιάνο που εκτίθεται στο Μουσείο Γκέτι στο Λος Άντζελες.Η τιμή του αγγίζει τα 90,3 εκατομμύρια δολάρια.

Σταροχώραφο με κυπαρίσσια-Βίνσεντ βαν Γκογκ

Πρέπει να πας μέχρι το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης για να δεις τον πίνακα του Βίνσεντ βαν Γκογκ. Η τιμή του ξεπερνά τα 94,1 εκατομμύρια δολάρια.

Η Σχεδία της Μέδουσας-Ζαν-Λουί-Τεοντόρ Ζερικώ

Ο πίνακας εκτίθεται σήμερα στο Μουσείο του Λούβρου. Ο Ζερικώ χρησιμοποίησε ελαιοχρώματα σε καμβά και οι διαστάσεις του πίνακα είναι πραγματικά τεράστιες: 491 x 716 εκατοστά.

Σημαία- Τζάσπερ Τζόνς

Στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης πρέπει να ταξιδέψεις ώστε να δείς το διάσημο έργο που κοστίζει 118,3 εκατομμύρια δολάρια.

Σφαγή των Αθώων-Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς

Το πίνακα του Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς θα τον δεις αν ταξιδέψεις μέχρι την Πινακοθήκη του Οντάριο στο Τορόντο.

Η Κραυγή-Έντβαρτ Μουνκ

Είναι μία σειρά από εξπρεσιονιστικούς ζωγραφικούς πίνακες του Νορβηγού Έντβαρτ Μουνκ , που απεικονίζει μια αγωνιούσα μορφή με φόντο ουρανό σε χρώμα κόκκινο του αίματος.Θεωρείται από μερικούς πως συμβολίζει το ανθρώπινο είδος κάτω από τη συντριβή του υπαρξιακού τρόμου. Θα πρέπει να ταξιδέψεις μέχρι την Εθνική πινακοθήκη του Όσλο για να δεις τον πίνακα, που κοστίζει 124,2 εκατομμύρια δολάρια.

Ίριδες-Βίνσεντ βαν Γκογκ

Και αυτό τον πίνακα για να τον δεις πρέπει να πας μέχρι το Μουσείο Γκέτι στο Λος Άντζελες. Η τιμή του αγγίζει τα 111,2 εκατομμύρια δολάρια.

via

Οι 12 νόμοι της γκαντεμιάς

Stathis

-

31 Μαρτίου 2016 22:14

0

Οι 12 θεοί μένουν σε δύο πολυκατοικίες στο Αιγάλεω

Stathis

-

9 Σεπτεμβρίου 2016 23:43

0

Οι 12 θεοί μένουν σε δύο πολυκατοικίες στο Αιγάλεω

Δυτικά προάστια. Δυο τρεις δεκάδες μέτρα από τον Κηφισό. Οδηγοί και περαστικοί σταματάνε κάθε λίγο και λιγάκι στην συμβολή των οδών Θεσσαλονίκης και Ατταλείας. Σταματάνε, σηκώνουν το κεφάλι τους και πολλοί από αυτούς βγάζουν τα κινητά τους για να φωτογραφίσουν μία πολυκατοικία εντελώς διαφορετική. Μια πολυκατοικία πολύ πίσω από την εποχή της. Κι όταν λέμε «πολύ πίσω», κυριολεκτούμε: Χιλιάδες χρόνια πίσω, περίπου 2.500 για να είμαστε ακριβείς.

γράφει ο Ντίνος Ρητινιώτης

Η πολυκατοικία αυτή, όπως και να το κάνουμε, είναι ένα ορόσημο για το δήμο Αιγάλεω. Δεν έχουμε και πάρα πολλά να δείξουμε οι δόλιοι, άλλωστε. Ανήκει, που λέτε, στον κ. Παναγιώτη Νουβέλογλου, με τον οποίο είμαστε γειτονάκια καθώς μένω μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά. Έχω περάσει εκατοντάδες φορές από το συγκεκριμένο σημείο κι αρκετές από αυτές στάθηκα ακριβώς απ’ έξω για να τσεκάρω το μπούγιο των ελληνιστικών αντικειμένων κι αγαλμάτων που το διακοσμούν. Ποτέ όμως δεν είχα την ευκαιρία να γνωρίσω τον ιδιοκτήτη. Και να που ξημέρωσε η μέρα που αποφάσισα να πάω να του χτυπήσω την πόρτα…

Πρώτη ερώτηση, στανταράκι: «Γιατί;». «Επειδή το ζητούσε η ψυχή μου», απαντά ορθά κοφτά και δείχνει να το πιστεύει φανατικά αυτό που λέει. Τη φράση αυτή πρέπει να μου την επανέλαβε πάνω από 10 φορές στη μιάμιση ώρα που διήρκεσε η συνέντευξη και η φωτογράφιση. «Το ζητούσε η ψυχή μου να το φτιάξω, ήταν καθαρά εσωτερικό το ζήτημα». Κι όντως, δεν φαινόταν να έχει κανένα ψώνιο, κανένα όφελος, καμία ματαιοδοξία για το δημιούργημά του. Το ήθελε και το έκανε. Έτσι απλά.

Τον ρωτάω σχετικά με το κόστος κατασκευής, αλλά δεν μου δίνει νούμερο -και καλά κάνει. «Δεν έχει σημασία το πόσα ξόδεψα. Κοιτάζω κάθε ένα από τα αγάλματα όχι βάσει της αξίας του, αλλά βάσει του προσώπου που αναπαριστά και του τι αυτό συμβολίζει. Θα μπορούσα με τα λεφτά που δαπάνησα, ας πούμε, να αγοράσω μια καλή μερσεντές ή να βάλω μέσα στα διαμερίσματα πιο ακριβό πλακάκι. Προτίμησα, όμως, να τα δώσω εκεί και να συνεχίζω να κυκλοφορώ με το 15ετίας αμάξι μου», σχολιάζει ο -επιπλοποιός στο επάγγελμα- κύριος Παναγιώτης.

Ζορίζεται λίγο όταν τον ρωτάω για την dream team της αρχαιότητας, για την προσωπική καλύτερη του πεντάδα. Περνά κανά μισόλεπτο ευχάριστου προβληματισμού και μου τη… ξεφουρνίζει: «Μέγας Αλέξανδρος, Αριστοτέλης, Πλούταρχος, Ηρόδοτος, Περικλής». Το χαμόγελο του φτάνει ως τα αυτιά.

Βγαίνουμε έξω, θέλει να μου εξηγήσει με περισσότερες λεπτομέρειες τι είναι το κάθε τι: Ο Δίας ψηλά-ψηλά στο αέτωμα που έχει στηθεί στο μέτωπο της ταράτσας, οι Καρυάτιδες στα μπαλκόνια η μία δίπλα στην άλλη, φύλακες λέει κι αρχόντισσες του σπιτιού. Ο Μέγας Αλέξανδρος στην αυλή παρεάκι με τον Λεωνίδα, τον Άτλα, τον Ηρακλή, τον Περικλή. Ο Ποσειδώνας, οι Μούσες που χορεύουν, η Αθηνά, ο Απόλλωνας, η Αφροδίτη που καλλωπίζεται, ο Ηρόδοτος. Σε ένα άλλο αέτωμα ο Αχιλλέας μαζί με την Δήμητρα και ο κύριος Παναγιώτης να μου δείχνει με νόημα το λουλούδι που ξεφύτρωσε από το πουθενά μέσα στο μάρμαρο που αναπαριστά τη θεά της βλάστησης. Να, αυτό:

Ξένιος κι αυτός, προσφέρεται να με κεράσει γλυκό και πορτοκαλάδα από το απέναντι ζαχαροπλαστείο, ο ιδιοκτήτης του οποίου τον καλησπερίζει εγκάρδια. Το αυτό συμβαίνει και με 2-3 ακόμη γείτονες που περνούν από δίπλα μας όση ώρα είμαστε από έξω και σχολιάζουμε τα της πολυκατοικίας. Αν μη τι άλλο, είναι αγαπητός στα πέριξ.

Η ξενάγηση του πρώτου μέρους τελειώνει. Αρχίζει το δεύτερο ημίχρονο σε παρακείμενη πολυκατοικία που βρίσκεται μόλις 30 μέτρα από την πρώτη και έχει -πώς άλλως;- την ίδια αισθητική. Την έχτισε σχετικά πρόσφατα και είναι, να φανταστείτε, το ίδιο αξιοπρόσεκτη όπως και η προηγούμενη. Βασικά, δεν χρειάζεται να φανταστείτε, πάρτε την στο πιάτο…

Το ενδιαφέρον και η ουσία της όλης υπόθεσης, όμως, βρίσκεται στην ταράτσα της. Εκεί όπου το αέτωμα με την Αθηνά και τις Μούσες βρίσκεται σε έναν συνεχή φαντασιακό διάλογο με την μάνα Ακρόπολη. Δεσπόζει ακριβώς απέναντι, στα ανατολικά της Αθήνας και τίποτα δεν παρεμβάλλεται ανάμεσά τους.

Εκεί, πάνω στην ταράτσα-μίνι μουσείο, τον ρωτάω για τις αντιδράσεις του κόσμου με τις οποίες έρχεται καθημερινά αντιμέτωπος. «Βλέπω κι ακούω διάφορα. Ειπώθηκαν πολλά, ειδικά στην αρχή. Άλλα θετικά κι άλλα αρνητικά. Το 80%, όμως, των σχολίων είναι θετικά». Ακρότητες; «Το πιο ακραίο φαινόμενο που έχω αντιληφθεί είναι το να βλέπω αρκετούς να έρχονται, να γονατίζουν και να προσκυνούν μπροστά από τις πολυκατοικίες». «Άλλοι τον πιάνουν και τον φιλάνε», συμπληρώνει γελώντας η σύζυγος, η κυρία Τριανταφυλλιά που παρακολουθεί εδώ και κάμποση ώρα με ενδιαφέρον τη συζήτηση.

«Προχτές να φανταστείς, συνεχίζει ο κύριος Παναγιώτης, ήρθαν 2 κοπέλες από τη Σιβηρία. Τις έφερε ένας Έλληνας. Κάπου είχαν διαβάσει για το κτίριο, λέει, και ήρθαν με τις ταμπλέτες τους για να βγάλουν φωτογραφίες. Μια άλλη φορά είχε έρθει ένα πουλμανάκι με κινέζους…».

«Λέτε οι τουριστικοί πράκτορες να έχουν συμπεριλάβει στο πρόγραμμα της ξενάγησης τους τις πολυκατοικίες σας;». Χωρίς να γνωρίζει κάτι συγκεκριμένο, θεωρεί πως είναι πολύ πιθανόν, καθώς τα βανάκια που σταματάνε πλέον στη αιγαλεώτικη αυτή γωνιά αυτή δεν είναι λίγα. Η συζήτηση πάει αναπόφευκτα στην προοπτική της εμπορικής εκμετάλλευσης.

«Δεν με ενδιαφέρει καμία διαφήμιση, δεν έχω σκοπό το χρήμα. Ό,τι έκανα, το έκανα για να τιμήσω με τον τρόπο μου τους προγόνους μας. Το έκανα γιατί το ζητούσε η ψυχή μου», επαναλαμβάνει για μία ακόμη φορά ο κύριος Παναγιώτης.

Για μερικούς συντοπίτες του (και όχι μόνο) φαντάζει ως ο ιδανικός αντιπρόσωπος ενός αναχρονιστικού κιτς. Τα δικά μου τα μάτια ωστόσο είδαν έναν απόλυτα συνειδητοποιημένο άνθρωπο. Δεν θα σταθώ, επομένως, στην όλη αισθητική του πράγματος που έχει άλλωστε καθαρά υποκειμενική διάσταση, αλλά σε αυτόν τον ίδιο τον άνθρωπο. Που χωρίς να ενοχλεί ή να προσβάλλει κανέναν, κάνει -αν όχι το καθήκον του, όπως συνηθίζει να λέει ο ίδιος- το γούστο του.

Με γεια σου, με χαρά σου, κύριε Παναγιώτη!

Πηγή: provocateur.gr

Οι 12 από τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες στον κόσμο

λίστες

Stathis

-

21 Οκτωβρίου 2015 13:38

0

Οι 12 από τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες στον κόσμο

Υπάρχουν πολλοί τρόποι για να βγάλει κάποιος λεφτά. Μερικοί άνθρωποι πηγαίνουν στο κολέγιο ή έχουν μια μεγάλη ιδέα ή ένα δίπλωμα ευρεσιτεχνίας για μια ιδέα. Ακόμα, υπάρχουν αυτοί που αναπτύσσουν ένα προϊόν γύρω από μια ιδέα ή προωθούν το προϊόν και καταλήγουν με μια περιουσία.

Έπειτα, υπάρχουν και οι άνθρωποι που κατέχουν γη. Αυτός είναι ένας πολύ καλός τρόπος για να βγάλει κάποιος κέρδος, αν το κάνει σωστά. Όταν κάποιος θέλει να ανοίξει μια επιχείρηση, ένα σχολείο, ένα εστιατόριο, χρειάζεται γη. Όταν μια οικογένεια θέλει να χτίσει ένα σπίτι, χρειάζεται γη. Είναι πάντα έξυπνο να πουλήσετε ένα προϊόν, που το κοινό δεν μπορεί να κάνει χωρίς αυτό!

Σύμφωνα με το Business Insider, υπάρχουν 36.800.000 στρέμματα γης που κατοικούνται και 21% από αυτά, ανήκουν σε… ελάχιστους προνομιούχους. Δείτε παρακάτω 12 από τους μεγαλύτερους γαιοκτήμονες στον κόσμο.

12. Οικογένεια Hughes

Η οικογένεια κατέχει 390.000 στρέμματα γης.

11. Τα αδέρφια Wilks

Οι Wilks Brothers είναι ανάμεσα στους 25 κορυφαίους γαιοκτήμονες στις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτοί είναι οι μεγαλύτεροι γαιοκτήμονες σε ολόκληρη την πολιτεία της Μοντάνα και πρόσφατα αύξησαν την περιουσία τους με την αγορά 36.000 στρεμμάτων γης στο Idaho.

10. Τα αδέρφια Nunley

Η οικογένεια Nunley κατέχει σήμερα 301.500 στρέμματα γης, τα οποία χρησιμοποιεί κυρίως για τη βελτίωση της ποιότητας των βοοειδών.

9. Τζεφ Μπέζος

Κατέχει ένα ράντσο στο Τέξας που είναι 290.000 στρέμματα και το αγόρασε το 2004. Η έκταση χρησιμοποιείται από την Blue Origin για να δοκιμάζουν τα οχήματα που θα μπορούσαν να πάνε στο διάστημα. Το Blue Origin είναι η αεροδιαστημική εταιρία του Τζεφ Μπέζος.

8. Ο βασιλιάς Αμπντάλα της Ιορδανίας

Το Χασεμιτικό Βασίλειο της Ιορδανίας είναι 35.637 μίλια και ο βασιλιάς Αμπντάλα τα έχει όλα! Η χώρα έχει το προνόμιο να είναι ένα από τα λίγα μέλη του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου και του Αραβικού Συνδέσμου.

7. Ο βασιλιάς Letsie 111 του Λεσότο

Ο βασιλιάς Letsie διαδέχθηκε τον πατέρα του στην εξουσία. Κατέχει το σύνολο των στρεμμάτων που φτάνουν τα 11,718, δηλαδή ολόκληρο το Λεσότο.

6. Εμίρης του Κουβέιτ

Ο Εμίρης του Κουβέιτ είναι ο ιδιοκτήτης των 4,4 εκατομμυρίων (από τα περίπου 7 εκατομμύρια) στρεμμάτων που έχει η χώρα του Κουβέιτ.

5. Σεΐχης Χαμάντ μπιν Χαλίφα του Κατάρ

Ο Σεΐχης Χαμάντ μπιν Χαλίφα κατέχει το Κατάρ στο μεγαλύτερο μέρος ( 4.415 μίλια της χώρας). Ήταν ο βασιλιάς της χώρας και πήρε το θρόνο το 1995. Έχρισε τον γιο του, νέο βασιλιά, το 2013.

4. Τεντ Τέρνερ

Ο Turner κατέχει πάνω από 2.000.000 στρέμματα γης. Ξεκίνησε να αποκτά γη κατά τη διάρκεια μιας επίσκεψης το 1995 στο εθνικό πάρκο Yellowstone και δύο χρόνια αργότερα, ίδρυσε το ειδικό ταμείο απειλούμενων ειδών Turner, για να βοηθήσει τα απειλούμενα είδη να επιβιώσουν.

3. Ο βασιλιάς της Σουαζιλάνδης Mswati

Ο βασιλιάς Mswati είναι ο βασιλιάς της Σουαζιλάνδης και είναι ο επικεφαλής της Σουαζιλανδικής βασιλικής οικογένειας. Κατέχει όλα τα 6,704 μίλια της χώρας.

2. Τα αδέρφια Irving

Τα αδέρφια James, Arthur και John Irving θεωρούνται η πιο ισχυρή οικογένεια στο New Brunswick. Κατέχουν σχεδόν 4 εκατομμύρια στρέμματα γης στο New Brunswick, στη Nova Scotia και στο Maine και είναι οι μεγαλύτεροι γαιοκτήμονες στις περιοχές αυτές.

1. Η Οικογένεια Reed

Αυτοί είναι οι μεγαλύτεροι ιδιοκτήτες εδαφών με 1,4 εκατομμύρια στρέμματα γης. Χρειάστηκαν χρόνια για να συγκεντρώσουν το ποσό αυτό των στρεμμάτων, στην πραγματικότητα χρειάστηκαν γενιές και γενιές. Αγοράζουν γη από τα τέλη του 1800.

Πηγή: therichest.com

Οι 12 «νόμοι της ζωής» της Νάταλι Γκρέις

συμβουλές

Stathis

-

16 Απριλίου 2016 11:44

0

Οι 12 «νόμοι της ζωής» της Νάταλι Γκρέις

Η Natalia Grace είναι μια ψυχολόγος και η συγγραφέας του διάσημου βιβλίου ‘Οι νόμοι της Γκρέις’ το οποίο παρουσιάζει το σύνολο των παρατηρήσεων που έκανε η συγγραφέας σχετικά με την ζωή της. Τα συμπεράσματά της ίσως να μας βοηθήσουν ώστε να μπορέσουμε να φυλάξουμε τη δύναμή μας για τα πράγματα που πραγματικά έχουν σημασία.

Ο νόμος των σημαντικών λεπτομερειών

Ο τρόπος που ένα άτομο συμπεριφέρεται σε σχέση με τις καθημερινές λεπτομέρειες της ζωής, δείχνει ποιος αυτός ή αυτή, είναι πραγματικά. Για παράδειγμα, μπορείτε να είστε εξαιρετικά γενναιόδωροι μία φορά το χρόνο, αλλά η μικροπρεπής φύση σας εκδηλώνεται κάθε μέρα στις καθημερινές λεπτομέρειες της ζωής. Γι’ αυτό οι καθημερινές λεπτομέρειες είναι πολύ πιο σημαντικές.

Ο νόμος για το αναπόφευκτο της απώλειας

Σε ό, τι κάνει ένας άνθρωπος, κάνει λάθη. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι απώλειες είναι αναπόφευκτες. Οι απώλειες είναι αναπόφευκτες, κυρίες και κύριοι! Γνωρίζοντας αυτό, δεν θα πρέπει να αφήσετε τον εαυτό σας να αισθάνεται πάρα πολύ μεγάλη θλίψη. Μπορούμε να επηρεάσουμε πολλά πράγματα, αλλά όχι όλα. Υπάρχουν οι γενικοί νόμοι του σύμπαντος. Δεν μπορούμε να είμαστε τέλειοι, και ούτε μπορούν να είναι οι πράξεις μας. Αποδεχτείτε το αναπόφευκτο των ζημιών με ταπεινότητα. Μπορεί να είναι το μόνο πράγμα που μπορείτε να κάνετε.

Καλύτερα λιγότερο παρά περισσότερο

Αυτό επηρεάζει τα πάντα. Για παράδειγμα, αν μιλάτε,τελειώστε πριν οι άνθρωποι βαρεθούν. Ο Γκαίτε είχε πει: ‘Το μυστήριο της πλήξης βρίσκεται στην προσπάθεια να τα πεις όλα.’ Πήγατε ένα ραντεβού; Πείτε αντίο λίγο πριν το πει ο σύντροφό σας. Αν είστε σε μια επίσκεψη, αποχωρίστε πριν οι ιδιοκτήτες του σπιτιού θέλουν να μείνουν μόνοι. Θυμηθείτε: καλύτερα λιγότερο παρά περισσότερο.

Ο νόμος του λουριού

Δύο άλογα σε ένα λουρί μπορεί να μετακινήσουν 15 τόνους, αλλά κάθε ένα από μόνο του μπορεί να μετακινήσει μόνο τρεις τόνους Μην προσπαθείτε να αγωνίζεστε μόνοι σας αλλά με κάποιον άλλον μαζί, έτσι θα είστε πιο αποτελεσματικοί για να σηκώνετε τα βάρη αυτής της ζωής. ‘Ένα καλώδιο τρίχορδο δεν είναι εύκολο να σπάσει’.

Ο νόμος του ακριβούς χρόνου

Ο καθορισμός της προθεσμίας για κάθε δουλειά αυξάνει τις πιθανότητές της να συμβεί. Είναι άλλο πράγμα να πω: ‘θα μιλήσουμε αργότερα’ και άλλο πράγμα να πω, ‘Θα σας καλέσω αύριο στις 10 π.μ.’ Στη δεύτερη περίπτωση, είναι πολύ πιθανό να καλέσετε.

Ο νόμος της επαναφοράς

Ο εγκέφαλος πρέπει να κάνει επαναφορά. Αν γυρίσατε στο σπίτι με κόπο και δεν είστε σε θέση να σταθείτε, αλλά υπάρχουν μόνο 14 έως 28 πράγματα ακόμη να κάνετε, μην κατηγορείτε τον εαυτό σας για αναποτελεσματικότητα, αν καθίσετε και κοιτάζετε με απλανές βλέμμα. Ο εγκέφαλος δεν μπορεί να ‘τρέξει’ όλες τις παραγγελίες σας συνεχώς. Πρέπει να φροντίσει τον εαυτό του. Πρέπει να αναλύσει όλες τις πληροφορίες που τον γεμίσατε κατά τη διάρκεια της ημέρας. Για να το κάνει αυτό, θα πρέπει να αποκοπεί από κάθε άσχετη πληροφορία που έρχεται από έξω. Αυτός είναι ο τρόπος που κάνει επαναφορά. Ακόμη και το έδαφος, όταν έχει αποδώσει καλλιέργειες επτά χρόνια συνεχόμενα, γίνεται άγονο. Ζήτω η επαναφορά!

Ο νόμος της ψευδαίσθησης των ιδανικών συνθηκών

Τα πράγματα στη ζωή σου δεν θα είναι ποτέ τέλεια, και δεν θα υπάρξει ποτέ μια τέλεια στιγμή για να κάνεις κάτι. Ταυτόχρονα, είναι ανόητο να αρνηθούμε την ύπαρξη ευνοϊκών συνθηκών, αν και είναι σπάνιο ότι κάποιος είναι αρκετά σοφός για να επωφεληθεί από αυτές. Αυτό είναι εν μέρει επειδή οι ευκαιρίες κρύβονται κάτω από το πρόσχημα των προβλημάτων που πρέπει να επιλυθούν.

Ο νόμος της αποζημίωσης

Δεν συμβαίνουν όλα μονομιάς. Μπορείτε να φανταστείτε κάποιον να είναι σε θέση να έχει τέλεια εμφάνιση κάθε μέρα, να φτιάχνει το ιδανικό γεύμα για εσάς, να έχει πάθος στο κρεβάτι, να φροντίζει τα παιδιά τέλεια, να είναι ένας τέλειος τραγουδιστής ή μουσικός, να είναι σε καλή κατάσταση υγείας, να έχει την καλύτερη διάθεση, πάντα να είναι με το χαμόγελο, να είναι επιτυχημένος στην εργασία και να είναι ο τέλειος φίλος- όλα με τη μία;

Αυτά δεν γίνονται όλα μαζί, γι’ αυτό και ο Ναπολέων φοβόταν τις γάτες, ο Τσαϊκόφσκι φώναζε μέχρι και 10 φορές την ημέρα, ο Schiller έβαζε – σοβαρά! – σάπια μήλα στο συρτάρι για να επικαλεστεί την Μούσα του, και ο Μπαχ έριχνε την περούκα του στον μουσικό του όταν έπαιζε φάλτσα.

Αν ένα άτομο έχει κάνει μια σημαντική επιτυχία σε κάτι, αυτός ή αυτή συνήθως αποτυγχάνει σε κάτι άλλο. Αλλά δεν έχει σημασία η απουσία των μειονεκτημάτων και των ελλείψεων αλλά η παρουσία των αρετών και των επιτευγμάτων.

Ο νόμος της επιρροής

Οι άνθρωποι που σε περιβάλλουν, θα επηρεάσουν το ποιος θα γίνεις. Υπάρχει κάτι τέτοιο στην ιατρική ως κανόνας της αντίδρασης. Κάποιος σίγουρα προορίζεται για να είναι πιο λεπτός, κάποιος άλλος πιο γεμάτος. Αλλά ακόμη και σε αυτή την ιδέα, μπορεί κανείς να είναι χαριτωμένος και γεμάτος ή πλαδαρός και με λίπος. Αυτός είναι ο κανόνας της αντίδρασης. Ακόμη και αν ένα άτομο δεν είναι το φωτεινότερο κραγιονάκι στο κουτί, αυτός ή αυτή θα γίνει έξυπνος ή έξυπνη(ακόμη και σχετικά, δεν έχει σημασία). Σε άλλη περίπτωση, θα παραμείνει κάπως πρωτόγονος. Το περιβάλλον ενός ατόμου είναι μια μεγάλη επιρροή, αν όχι η μεγαλύτερη. Γινόμαστε ίδιοι με εκείνους που στέκονται στο πλευρό μας, και εμείς επηρεάζουμε τους γύρω μας πολύ λιγότερο.

Ο νόμος της αντίθετης αντίδρασης στο ταλέντο

Οι ταλαντούχοι άνθρωποι προκαλούν πάντα αντίθετες αντιδράσεις: είτε το θαυμασμό ή το μίσος. Δεν μπορεί να περάσουν απαρατήρητοι. Δεν μπορούν να αγνοηθούν. Δεν μπορούν απλά να ξεχαστούν. Τους θυμόμαστε, τους αγαπάμε, τους σκεφτόμαστε, τους μισούμε, ακόμα και τους ζηλεύουμε. Γι ‘αυτό, εάν είστε ταλαντούχοι, μην ονειρεύεστε τον καθολικό θαυμασμό και την αποδοχή. Θα έχετε εχθρούς μόνο και μόνο επειδή έχετε ταλέντο.

Ο νόμος των κοινών αναμνήσεων

Οι περισσότεροι άνθρωποι μοιράζονται κοινές μνήμες των γεγονότων. Η αφοσίωση, καθώς και η ήρεμη, συνεχόμενη αγάπη, είναι ως επί το πλείστον βασισμένη σε κοινές αναμνήσεις. Έτσι, οι αναμνήσεις δημιουργούν ένα δεσμό μεταξύ των ανθρώπων. Θέλετε να είστε καλός στα μάτια κάποιου; Δημιουργείστε καλές αναμνήσεις με αυτό το πρόσωπο.

‘Δεν είναι οι άνθρωποι σου’

Εάν δεν σας ‘ταιριάζουν’ κάποιοι άνθρωποι, μια μέρα θα φύγουν.

Πηγή: Grace’s Laws

Οι 11 χώρες με τους καλύτερα αμειβόμενους κατοίκους

λίστες

Stathis

-

15 Ιουλίου 2015 22:44

0

Οι 11 χώρες με τους καλύτερα αμειβόμενους κατοίκους

Το Κέντρο Ερευνών Pew δημιούργησε την λίστα με τις 11 χώρες που ο πληθυσμός τους λαμβάνει τις μεγαλύτερες αμοιβές. Πιο συγκεκριμένα, υπολόγισε τον ημερήσιο μισθό των ατόμων των κατώτατων, μέσων και υψηλών κοινωνικοοικονομικών στρωμάτων και στην συνέχεια, χρησιμοποιώντας δεδομένα σχετικά με το κόστος διαμονής, κατέληξε σε αυτή τη λίστα.

Οι χώρες με τους καλύτερα αμειβόμενους λαούς του κόσμου:

1 Νορβηγία

2 Δανία

3 Λουξεμβούργο

4 Ολλανδία

5 Γερμανία

6 Ισλανδία

7 Φινλανδία

8 Καναδάς

9 ΗΠΑ

10 Αυστραλία

11 Ηνωμένο Βασίλειο

Τοποθετήστε τον δείκτου το ποντικιού σε μια χώρα για να δείτε το κατά κεφαλήν εισόδημα σε δολάρια:

Πηγή: Guardian

Οι 11 τροφές που μας κάνουν να πεινάμε και να τρώμε περισσότερο, χωρίς καν να το καταλαβαίνουμε

Stathis

-

6 Αυγούστου 2015 01:44

0

Οι 11 τροφές που μας κάνουν να πεινάμε και να τρώμε περισσότερο, χωρίς καν να το καταλαβαίνουμε

Νοιώθετε να πεινάτε; Πρέπει να φάτε. Τί γίνεται όμως όταν οι τροφές που επιλέγετε να καταναλώστε σας κάνουν να πεινάτε ακόμη περισσότερο;

Όχι δεν φταίτε εσείς. Όπως υποστηρίζει η ειδική- παθολόγος Sue Decotiis μιλώντας στο Time «η πείνα είναι το αποτέλεσμα πολλών και πολύπλοκων αλληλεπιδράσεων που συμβαίνουν στο στομάχι, στον εγκέφαλο, στον πάγκρεας, στο έντερο και στο κυκλοφορικό σύστημα» και κάποιες τροφές παρεμβαίνουν σε αυτές και αντί να μας προκαλούν κορεσμό μας ανοίγουν ακόμη περισσότερο την όρεξη.

Οι 11 πιο…επικίνδυνες τροφές είναι:

Το λευκό ψωμί- ανεβάζει τα επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα
Οι χυμοί-ανεβάζει και στη συνέχεια ρίχνει τα επίπεδα σακχάρεως στο αίμα
To αλκοόλ – μειώνει τα επίπεδα της λεπτίνης, δηλ. της ορμόνης που έχει «σχεδιαστεί» για να περιορίζει την πείνα
Τα αλμυρά σνακ-γεννούν την επιθυμία για γλυκό εξαιτίας της γρήγορης κατανάλωσης απλών υδατανθράκων που επίσης επηρεάζουν τα ανώτερα και κατώτατα επίπεδα ινσουλίνης
Τα γεύματα από fast foods – τα trans λιπαρά που περιέχουν έχουν φτιαγμένα για να μεγαλώνουν την επιθυμία για φαγητό. Πχ ερεθίζουν το έντερο αλλοιώνοντας την ικανότητα του οργανισμού να παράγει τις απαραίτητους νευροδιαβιβαστές που ελέγχουν την όρεξη
Τα MSG (χημικές ουσίες που προστίθενται σε αρκετά φαγητά, όπως το κινέζικο, τροφές σε κονσέρβες όπως λαχανικά, σούπες κλπ, για να ενισχύσουν τη γεύση) – ενισχύει την όρεξη κατά 40% καθώς επιδρά επίσης στην ορμόνη λεπτίνη
Τα «λευκά» μακαρόνια – έχουν ακριβώς την ίδια επίδραση με το λευκό ψωμί αλλά θεωρούνται πιο «ύπουλα» γιατί μπορεί κανείς να καταναλώσει πολύ μεγάλες ποσότητες
Το σούσι – εκτός γίνεται και κατανάλωση ρυζιού και μάλιστα σημαντική. Μόνο 30γραμ. Ρυζιού, δηλαδή 30γραμ υδαταθράκων είναι σαν να καταναλώνουμε τρεις φέτες λευκό ψωμί, με τις συνέπειες που αναφέρονται και παραπάνω
Τα γλυκαντικά – τα εγκεφαλικά κύτταρα προετοιμάζονται για μια…γλυκιά απόλαυση αλλά απογοητεύονται. Γι αυτό και το πιθανότερο είναι πως κατά τη διάρκεια της ημέρας αυξάνεται η επιθυμία – ή και η κατανάλωση γλυκών- προκειμένου να επέλθει ισορροπία. Η διαδικασία αυτή επηρεάζει τα «κέντρα ελέγχου» πείνας του εγκεφάλου
Τα δημητριακά για παιδιά- φτιάχνονται από λευκό αλεύρι όπως και το λευκό ψωμί και προκαλούν αυξομειώσεις στα επίπεδο ινσουλίνης. Η κατανάλωση τροφών με τόσο υψηλή συγκέντρωση υδρογονανθράκων το πρωί, δηλ. τη στιγμή που τα επίπεδα κορτιζόλης είναι υψηλά, αποτελεί διπλή επίθεση στον μεταβολισμό
Η πίτσα – ο λόγος που δεν μπορούμε να φάμε ποτέ μόνο ένα κομμάτι έχει αν κάνει με τον συνδυασμό του λευκού αλευριού της ζύμης, των υδρογονωμένων ελαίων, των επεξεργασμένων τυριών και των συντηρητικών που επίσης ρίχνουν τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα και μειώνουν τους ρυθμούς παραγωγής των ορμονών κορεσμού.

Πηγή: huffingtonpost