Για να πάνε στο σχολείο μπαίνουν καθημερινά στο καΐκι. Φεύγουν από τα σπίτια τους στις 6:30 και με τα πόδια φτάνουν στο λιμάνι. Λίγο πριν τις 7:00 σαλπάρουν για την απέναντι ακτή, όπου θα φτάσουν 45 λεπτά αργότερα.

Αν έχει απαγορευτικό, χάνουν το μάθημα. Γυρίζουν το απόγευμα στο μικρό καταπράσινο νησάκι τους. Είναι «τα παιδιά του Καλάμου», που βρίσκεται νότια της Λευκάδας. Είναι οι πέντε μαθητές του γυμνασίου και οι 3 του λυκείου, οι οποίοι καθημερινά έχουν «κοινή πορεία» για να μάθουν γράμματα στα σχολεία του Μύτικα και της Κανδήλας, στην Αιτωλοακαρνανία.

Συναντήσαμε τα «παιδιά του Καλάμου» μεσημέρι στον Μύτικα. Μπήκαμε μαζί στο καΐκι και είχαμε την ευκαιρία να συνομιλήσουμε μαζί τους. Μέχρι να ξεκινήσει το σκάφος, οι μαθητές κάθονται όλοι μαζί στην πλώρη και αστειεύονται. Είναι ο Γεράσιμος, η Άννα, η Εύη, ο Φάνης και η αδελφή του η Γεωργία, ο Γιάννης, η Μαρία και ο Φάνης.

«Είμαστε μία οικογένεια, πολύ αγαπημένοι. Ο ένας προσέχει τον άλλον», λένε με ένα στόμα τα παιδιά και προτείνουν τη Μαρία, ως μεγαλύτερη, να μιλήσει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ για τον καθημερινό αγώνα που δίνουν, προκειμένου να μάθουν γράμματα.

«Η διαδρομή για το σχολείο είναι κουραστική, όμως, πλέον, έγινε συνήθεια», λέει η Μαρία και καταθέτει τη δική της πορεία: «Μένω στην άκρη του νησιού. Ξυπνάω έξι παρά τέταρτο το ξημέρωμα. Περπατώ 20 λεπτά με τα πόδια. Είναι νύχτα, δεν έχει βγει ο ήλιος. Μαζί με τον αδελφό μου πηγαίνουμε ποδαράτα. Όταν έχει κακοκαιρία, βροχή, εφοδιαζόμαστε με αδιάβροχα και αντιανεμικά. Δεν φοβάμαι τη νύχτα, μπορεί να είναι λίγο κάπως, αλλά εντάξει και αυτό συνήθεια είναι».

Η 15χρονη Εύη παρεμβαίνει στη συζήτηση και συμπληρώνει την εικόνα: «Θα θέλαμε να είχαμε σχολείο στον Κάλαμο. Είναι κουραστικό. Ο χρόνος μάς πιέζει. Πρέπει να ξυπνήσεις πολύ νωρίς και όταν επιστρέφουμε είμαστε πολύ κουρασμένοι.

Πρέπει να φάμε, να ξεκουραστούμε και δεν μας μένει ο χρόνος που χρειάζεται για το διάβασμα, καθώς πρέπει να κοιμηθούμε νωρίς». Η Εύη είναι μαθήτρια του γυμνασίου και μας αποκαλύπτει ότι για την ίδια και τους άλλους τέσσερις συμμαθητές της (στο γυμνάσιο) η ταλαιπωρία δεν σταματά στο λιμανάκι του Μύτικα. «Οι μαθητές του γυμνασίου συνεχίζουμε για να πάμε στο σχολείο μας. Περιμένουμε 20 λεπτά στον δρόμο για να έρθει το λεωφορείο που θα μας μεταφέρει, ένα τέταρτο αργότερα, στο επόμενο χωριό, την Κανδήλα, όπου λειτουργεί το γυμνάσιο. Την ίδια διαδρομή ακολουθούμε και το μεσημέρι στην επιστροφή» προσθέτει.

Όταν οι καιρικές συνθήκες είναι άσχημες και το Λιμεναρχείο της Λευκάδας δίνει απαγορευτικό, το καΐκι δεν κάνει το δρομολόγιο. Το θέμα απασχολεί έντονα τους μαθητές. «Όταν έχει απαγορευτικό χάνουμε το μάθημα. Για παράδειγμα, χθες που μείναμε στο νησί. Παίρνουμε απουσίες δικαιολογημένες, αλλά είναι απουσίες. Θα θέλαμε να είχαν φροντίσει το θέμα. Ίσως να υπάρχει κάποιο σπίτι στον Μύτικα, ώστε όταν έχει το μεσημέρι απαγορευτικό και δεν μπορούμε να επιστρέψουμε στα σπίτια μας να μην αναζητούμε μέρος για να μείνουμε. Ίσως, λύση να έδινε και ένα θαλάσσιο ταξί, όταν έχει άσχημο καιρό. Μία φορά μείναμε στο καΐκι. Κάποια άλλη, ύστερα από πίεση των οικογενειών μας, ήρθε το Λιμεναρχείο για να μας πάρει πίσω στο νησί» αναφέρουν οι μαθητές.

Η διαδρομή προς το σχολείο έχει εισητήριο για τους μαθητές. Το κάθε παιδί πληρώνει καθημερινά 0,80 λεπτά. Μπορεί το ποσό να φαίνεται μικρό, όπως επισημαίνουν, όμως για τις οικογένειές τους, αθροιστικά, είναι ένας λογαριασμός κάθε μήνα.

Επίσης, στον Κάλαμο δεν υπάρχει η δυνατότητα βοήθειας των μαθητών. Δεν υπάρχουν καθηγητές, δεν λειτουργεί κάποιο φροντιστήριο. Η Άννα θα δώσει πανελλήνιες, θέλει να σπουδάσει Βιολογία και κάνει, όπως μας λέει, μία μεγάλη προσπάθεια για να προετοιμαστεί και να τα καταφέρει.

«”Κρίμα τα παιδιά…” λένε στο νησί. Όμως, δεν κάνουν κάτι για να μας βοηθήσουν. Έχουμε εμείς ίσες ευκαιρίες με τους συμμαθητές μας στην Ελλάδα; Μήπως η πολιτεία να δει και εμάς;». Με αυτά τα λόγια η 17χρονη Άννα ολοκληρώνει τη συνομιλία που είχε με το ΑΠΕ-ΜΠΕ, καθώς το καΐκι φτάνει στο λιμανάκι του νησιού και πρέπει, γρήγορα, με τα άλλα παιδιά να φύγουν για τα σπίτια τους.

Πηγή: iefimerida.gr

Κατόρθωσαν να διαφύγουν κάτω από το βλέμμα των αστυνομικών και δικαστικών αρχών και μέχρι σήμερα παραμένουν ατιμώρητοι. Με αφορμή την σύλληψη του Γιώργου Πετρακάκου παρουσιάζει τη λίστα με τους οκτώ διασημότερους Έλληνες φυγάδες.

Εξαφανίστηκαν κάτω από το βλέμμα της Δικαιοσύνης και από τότε ζουν στην αφάνεια, μακριά -όσο γίνεται- από καχύποπτα βλέμματα. Κατηγορούμενοι όλων των “ειδικοτήτων”, που σχετίζονται είτε με οικονομικά είτε με ποινικά εγκλήματα, φυγοδικούν εδώ και χρόνια, με τα εντάλματα σύλληψης σε βάρος τους να παραμένουν ανεκτέλεστα.

Φήμες θέλουν τους περισσότερους να έχουν εξαφανιστεί σε κάποια χώρα της Νοτίου Αμερικής, ενώ άλλοι ζουν ανάμεσά μας, όπως άλλωστε έκανε στο παρελθόν και ο Χριστόδουλος Ξηρός, ο οποίος αν και γνωστός στο πανελλήνιο, κατάφερε για μήνες να μείνει ασύλληπτος.

Παρουσιάζουμε τους οκτώ “διασημότερους” φυγάδες, με πρώτο στη σειρά το Γιώργο Πετρακάκο, ο οποίος συνελήφθη στα μέσα της περασμένη εβδομάδας, ύστερα από χρόνια φυγοδικίας.

1. Γιώργος Πετρακάκος

Συνελήφθη την Πέμπτη το πρωί, κατά τη διάρκεια επιχείρησης της αντιτρομοκρατικής στο Βόλο. Ο Γιώργος Πετρακάκος κατόρθωσε για χρόνια να αποφύγει τη σύλληψή του, ενώ το όνομά του ακούστηκε σε πολλέ υποθέσεις ληστειών κι όχι μόνο.

Φέρεται να είχε συμμετάσχει στη μεγάλη ληστεία τράπεζας στο Δίστομο, στις 22 Αυγούστου 2014, κατά την οποία οι δράστες είχαν διαφύγει με ταχύπλοο σκάφος κρατώντας 550.000 ευρώ. Λίγο καιρό αργότερα, η αστυνομία ανακοίνωσε τον εντοπισμό των ληστών, με τη σύλληψη δύο ατόμων και την αυτοκτονία του Σπύρου Δραβίλα.

Σύμφωνα με τις αρχές, έχει υπάρξει στενός συνεργάτης του Βασίλη Παλαιοκώστα (εμπλέκεται και στην απαγωγή Μυλωνά), αλλά και με το Νίκο Μαζιώτη. Οι σχέσεις του Πετρακάκου μάλιστα, με το Νίκο Μαζιώτη, όταν και οι δύο ήταν κρατούμενοι, οδήγησαν -κατά την αστυνομία- στην ένταξη του πρώτου στην οργανωση “Επαναστατικό Αγώνα”.

2. Αντωνία Ηλία

Η περίπτωση της πρώην δικαστικής λειτουργού και κατηγορούμενης για το μεγάλο σκάνδαλο του παραδικαστικού κυκλώματος, είναι ιδιαίτερη. Κι αυτό γιατί εδώ και τέσσερα χρόνια δεν θεωρείται φυγόδικη, αφού έχει εντοπιστεί στο Λονδίνο, όμως οι διαδικασίες έκδοσής της ακολουθούν… ρυθμούς χελώνας.

Μάλιστα, μόλις τον περασμένο Ιούνιο -λόγω νομικού κωλύματος- αναβλήθηκε την τελευταία στιγμή η παράδοσή της στις ελληνικές αρχές, με την ίδια να δηλώνει: “Δεν είναι τυχαίο ότι τέσσερα από τα πέντε ευρωπαϊκά εντάλματα σύλληψης που είχαν εκδοθεί εις βάρος μου έχουν αποσυρθεί, ενώ και το πέμπτο θα έπρεπε να είχε εκπέσει, καθώς όλοι οι συγκατηγορούμενοι μου κρίθηκαν αθώοι από τα ελληνικά δικαστήρια. Πιστεύω ότι είμαι αθώα και θα παλέψω μέχρι τέλος για να αποδείξω την αθωότητα μου”.

Η Αντωνία Ηλία, που εξαφανίστηκε το 2005, είναι μία από τα βασικά πρόσωπα της υπόθεση του αποκαλούμενου “παραδικαστικού κυκλώματος”. Ήδη έχει καταδικαστεί, λόγω παραγραφής, σε ποινή φυλάκισης 80 μηνών για τα πλημμελήματα της παράβασης καθήκοντος και της αποσιώπησης λόγω εξαίρεσης, ενώ έχει παύσει η ποινική δίωξη σε βάρος της για τις κακουργηματικές πράξεις που της αποδίδονται.

Η ίδια συνελήφθη το 2011 στο Μπράιτον της Μεγάλης Βρετανίας, όπου παρίστανε τη Γαλλίδα υπήκοο, ενώ εργαζόταν ως καθηγήτρια σε βρετανικό σχολείο. Μέχρι την ταυτοποίησή της από τις βρετανικές αρχές, επέμενε σθεναρά πως ήταν η Γαλλίδα, Αντωνία Ζαμίν.

3. Μιχάλης Χριστοφοράκος

Ήταν λίγες μόλις ημέρες πριν τα Χριστούγεννα του 2007, με το σκάνδαλο για τα “μαύρα ταμεία” της Siemens να είναι στην κορύφωσή του, καθώς οι απολογίες των κατηγορουμένων ενώπιον του 3ου ειδικού ανακριτή είχαν ξεκινήσει.

Ο πρώην ισχυρός άνδρας της Siemens, Μιχ. Χριστοφοράκος, είχε  κι αυτός περάσει το ανακριτικό κατώφλι συνοδευόμενος από το συνήγορό του, ζητώντας μία προθεσμία προκειμένου να ετοιμάσει την απολογία του. Ήταν η πρώτη και η τελευταία φορά που η ελληνική Δικαιοσύνη “αντίκρισε” τον κατηγορούμενο.

Στις 15 Δεκεμβρίου, ο Μιχ. Χριστοφοράκος μαζεύει τα υπάρχοντά του και φεύγει από τη χώρα για Γερμανία, μιας και διαθέτει γερμανική υπηκοότητα. Μέχρι σήμερα καμία προσπάθεια δεν έχει φέρει πίσω στην Ελλάδα τον αποκαλούμενο Mr Siemens, αφού η γερμανική Δικαιοσύνη απέρριψε τα σχετικά αιτήματα έκδοσης στην Ελλάδα.

Ο Μιχ. Χριστοφοράκος καταδικάστηκε από τα γερμανικά δικαστήρια σε ποινή φυλάκισης 10 μηνών με αναστολή, για συνέργεια σε απιστία, ενώ για την πράξη της δωροδοκίας Ελλήνων κρατικών αξιωματούχων επιβλήθηκε χρηματική ποινή 350.000 ευρώ.

5. Χρήστος Καραβέλας

Τα χνάρια του συγκατηγορούμενού του, Μιχ. Χριστοφοράκου, ακολούθησε με μερικά χρόνια καθυστέρηση, ο πρώην διευθυντής τηλεπικοινωνιών, Χρ. Καραβέλας, λίγο πριν απολογηθεί ενώπιον του ανακριτή για την υπόθεση των “μαύρων ταμείων”  της Siemens.

Εν μία νυκτί, το Μάιο του 2009, ο προκάτοχος του Μιχ. Χριστοφοράκου και πρώην οικονομικός διευθυντής της Siemens Hellas εξαφανίστηκε για άγνωστο προορισμό, με τις φήμες να τον τοποθετούν στην Ουρουγουάη.

Η εξέλιξη αυτή, που ήταν η δεύτερη φυγοδικία στο πολύκροτο σκάνδαλο, είχε σαν αποτέλεσμα να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης σε βάρος της οικογένειας του κατηγορούμενου για άμεση συνέργεια σε ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Η σύζυγος Καραβέλα και μία από τις τρεις κόρες τους, ηλίκιας 22 έως 26 ετών, προφυλακίστηκαν με τη σύμφωνη γνώμη εισαγγελέα ανακριτή.

6. Βασίλης Παλαιοκώστας

Έχει τη φήμη του μετρ των αποδράσεων και όχι αδίκως. Ο Βασίλης Παλαιοκώστας απασχολεί -όπως και ο μεγαλύτερος αδελφός τους Νίκος- τις αρχές από τη δεκαετία του ’80.

Παρά τις προσπάθειες της Δικαιοσύνης να τους “περιορίσουν” σε κάποιο σωφρονιστικό ίδρυμα, αυτό έχει σταθεί κυριολεκτικά αδύνατο. Τα αδέλφια Παλαιοκώστα έχουν στα ενεργητικό τους κλοπές, ληστείες και απαγωγές επιχειρηματιών, αλλά και ποινές που ακόμη δεν έχουν εκτελεστεί.

Όπως άλλωστε είναι γνωστό, ο Βασίλης Παλαιοκώστας, δεν μένει για μεγάλο χρονικό διάστημα έγκλειστος. Τόσο το 2006 όσο και το 2009 με δύο αποδράσεις καρμπόν, κατάφερε να φύγει από τις φυλακές Κορυδαλλού… πετώντας. Πρόκειται για τις χαρακτηριστικές αποδράσεις με ελικόπτερο από τις ίδιες φυλακές και με συνοδηγό των Αλκέτ Ριζάι, ο οποίος σήμερα κρατείται.

Γεννημένος το 1966, ο Παλαιοκώστας μεγάλωσε στο χωριό Μοσχόφυτο και μέχρι σήμερα διατηρεί ένα καλό όνομα ανάμεσα στους συγχωριαούς τους. Σε σχετικό αφιέρωμα του BBC, o πατήρ Παναγιώτης είχε δηλώσει: “Ο Βασίλης μπορεί να έχει γίνει κλέφτης, αλλά ποτέ εγκληματίας. Ληστές σαν το Βασίλη -που κλέβει για να ταΐσει τους αγαπημένους του- δεν παραβλέπονται εύκολα”.

Από το 2011, έχει επικηρυχθεί, μετά τον εντοπισμό αποτυπώματος του, κατά την Αντιτρομοκρατική, στο πακέτο-βόμβα στο γραφείο του τότε υπουργού Προστασίας του Πολίτη Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, όπου σκοτώθηκε ο υπασπιστής του Γιάννης Βασιλάκης.

7. Πόλα Ρούπα

Η γυναίκα που έχει αναλάβει την πολιτική ευθύνη για την οργάνωση “Επαναστατικός Αγώνας”, εδώ και χρόνια καταφέρνει να ξεφεύγει από τη Δικαιοσύνη και την Αστυνομία.

Γνωστή εδώ και χρόνια για τη δράση της, το 2010 συλλαμβάνεται μαζί με το σύντροφό της Νίκο Μαζιώτη και άλλα φερόμενα μέλη του “ΕΑ” και κρίνεται προφυλακιστέα, καθώς αντιμετωπίζει βαρύτατα κακουργήματα που σχετίζονται με τρομοκρατικές πράξεις (ΠΚ 187Α). Η δίκη σε πρώτο βαθμό ξεκινά στην ειδικά διαμορφωμένη αίθουσα των γυναικείων φυλακών Κορυδαλλού, όπου συνεχίζει και αφού ολοκληρωθεί το ανώτατο όριο της προσωρινής κράτησης των Ρούπα – Μαζιώτη, με αποτέλεσμα -υποχρεωτικά πλέον- να αφεθούν ελεύθεροι, με περιοριστικού όρους.

Λίγους μήνες αργότερα, η ετυμηγορία του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων για την Πόλα Ρούπα και το Νίκο Μαζιώτη, είναι ποινή κάθειρξης 50 έτη για τον καθένα. Όμως, οι δύο κατηγορούμενοι δεν ήταν εκεί για να ακούσουν τη δικαστική απόφαση. Είχαν ήδη εξαφανιστεί (το 2012) -κυριολεκτικά κάτω από τη μύτη των αρχών- με το ολίγων μηνών παιδί τους.

Στο στάδιο των απολογιών τους μάλιστα, η συνήγορός τους κατέθεσε επιστολές των δύο φυγόδικων προς το δικαστήριο. Η Πόλα Ρούπα μεταξύ άλλων είχε χαρακτηρίσει το Μνημόνιο του 2012 ως “μία αργή και βασανιστική ευθανασία, με στόχο τη σωτηρία του νομίσματος και την αποφυγη κατάρρευση του ευρωπαϊικού συστήματος”. Επίσης, επεσήμανε πως “δεν ένιωσα ποτέ υπόλογη. Ο μόνο κριτής είναι η επαναστατική ιστορία και οι φορείς της. Ο ΕΑ ήταν μια οργάνωση, ορόσημο για πολλούς αγωνιστές. Σήμερα είναι  ορατό το κενό μιας τέτοιας επαναστατικής δράσης. Είμαι υπερήφανη και δεν έχω να απολογηθώ για τίποτα. Είναι τιμή και χαρά μου να αναλαμβάνω την πολιτική ευθύνη για τον ΕΑ”.

Το καλοκαίρι του 2014 το ζευγάρι βρίσκεται πάλι στο επίκεντρο των εξελίξεων, μετά τον εντοπισμό του Νικ. Μαζιώτη στο Μοναστηράκι και τον βαρύ τραυματισμό του από όπλο, ο οποίος είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψή του. Φωτογραφίες της Πόλας Ρούπα δόθηκαν ξανά στη δημοσιότητα, το διαμέρισμα στο Μαρούσι, όπου διέμεναν, έγινε “φύλο και φτερό”, τα αποτελέσμα όμως, για τις αστυνομικές αρχές ήταν και παραμένουν μέχρι σήμερα πενιχρά.

8. Πέτρος Κυριακίδης

Διετέλεσε εκδότης μεγάλων εφημερίδων αλλά -όπως όλα δείχνουν- και στενός συνεργάτης του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη, το βασικού κατηγορούμενου στην υπόθεση των επισφαλών δανείων της ProtonBank.

Ο Πέτρος Κυριακίδης φαίνεται πως είχε τα απαραίτητα αντανακλαστικά προκειμένου να αποφύγει τη σύλληψή του. Στα τέλη του 2012 η ειδική ανακρίτρια, Ιωάννα Χατζάκη, εξέδωσε ένταλμα σύλληψης σε βάρος του Λαυρέντη Λαυρεντιάδη και του Πέτρου Κυριακίδη, καταφέρνοντας να εμφανιστεί ενώπιόν της μόνο ο πρώτος.

Ο πρώην εκδότης είχε ήδη διαφύγει με τα σενάρια για τον τρόπο που τα κατάφερε, αλλά κα τον τόπο προορισμού του να δίνουν και να παίρνουν. Ουραγουάη, Παραγουάη, Γερμανία είναι μερικές από τις χώρες, από τις οποίες υποτίθεται ότι πέρασε ο κατηγορούμενος Κυριακίδης, αφού κατόρθωσε να φύγει από τη χώρα ντυμένος ιερέας.

Αντίστοιχη πρακτική ακολούθησε και ο γιος του, επίσης επιχειρηματίας, Γιώργος, ο οποίος κι αυτός φυγοδικεί κατηγορούμενος για την υπόθεση ProtonBank, που φέρεται να προκάλεσε στο εληνικό Δημόσιο ζημία που υπερβαίνει τα 700.000 ευρώ.

WE