Η Αγγελική Ηλιάδη χόρεψε έναν αισθησιακό χορό στο νυχτερινό κέντρο “Vegas Live Stage”, όπου εμφανίζεται με με τον Θέμη Αδαμαντίδη και τον Θάνο Πετρέλη, αναστατώνοντας τους θαμώνες.
Ειδικότερα, δεν είναι η πρώτη φορά που η τραγουδίστρια λικνίζεται σε αισθησιακούς ρυθμούς, οπότε είναι κάτι που ξέρει καλά να κάνει, ενώ κάθε φορά κερδίζει τις εντυπώσεις και τραβάει τα βλέμματα πάνω της.
Ιωάννα Τούνη και Δημήτρης Αλεξάνδρου εκμεταλλεύτηκαν τις αργίες του Πάσχα και παρέα με τον μονάκριβο γιο τους, Πάρη, ταξίδεψαν στις εξωτικές Σεϋχέλλες για να αποφορτιστούν από τους ρυθμούς της καθημερινότητας.
Το διάσημο ζευγάρι επέλεξε τον εξωτικό προορισμό και μαζί με τον γιο τους ζουν ονειρικές στιγμές με φόντο χρυσαφένιες παραλίες, γαλαζοπράσινα νερά, κοκοφοίνικες και μια ατμόσφαιρα που όλοι μας ζηλεύουμε.
«Δεν έκανα story πριν φθάσουμε στο ξενοδοχείο, για να μην χάσω πάλι βαλίτσες, παιδιά, άντρα και την πτήση μου», εξήγησε η influnecer,.
Η Ιωάννα Τούνη έκλεισε ένα υπέροχο σπίτι με την παραλία να βρίσκεται σε απόσταση αναπνοής από το κατάλυμά τους. Μάλιστα, η ίδια μοιράστηκε εικόνες από το πολυτελές σπίτι που νοίκιασαν, κάνοντας ένα room tour στο TikTok.
«Γιατί μόλις φτάσαμε οικογενειακά στις #seychelles θέλω απλά να βάλω μαγιό και να γυρίσω όλο το νησί!» έγραψε η Ιωάννα Τούνη στο TikTok.
@j.touni #roomtour γιατί μόλις φτάσαμε οικογενειακά στις #seychelles 🥹❤️ θέλω απλά να βάλω μαγιό και να γυρίσω όλο το νησί! (P.S: γνώμη για ταπετσαρία?😅)
Mάλιστα είδαμε και φωτογραφία του μικρού Πάρη να περιφέρεται με το μαγιώ στην παραλία μετά την καθιερωμένη βουτιά. Η τροπική ομορφιά του νησιού και οι λευκές κοραλλιογενείς παραλίες σίγουρα θα τους χαρίσουν αξέχαστες οικογενειακές διακοπές σε έναν χωρίς υπερβολές «παράδεισο επί της Γης».
Η μεγαλομέτοχος και διευθύνουσα σύμβουλος της διάσημης βελγικής σοκολατοποιίας Leonidas συμβίωσε επί δέκα χρόνια με τον τότε «φωτοτέχνη» σύντροφό της, τον οποίο άνδρωσε οικονομικά με 2,5 εκατ. ευρώ και 9 ακίνητα. Ο ίδιος σήμερα έχει τη γνωστή εταιρεία FOSS Α.Ε. στον χώρο του σχεδιασμού φωτισμού κτιρίων, εσωτερικών χώρων κ.λπ.
Με τον τερματισμό της ελεύθερης συμβίωσής τους, που ξεκίνησε το 1992 και έληξε το 2002, εκείνη ζήτησε να της επιστραφούν τα χρήματα και τα ακίνητα που του είχε δώσει επικαλούμενη τις διατάξεις περί αδικαιολόγητου πλουτισμού (άρθρο 904 του Αστικού Κώδικα). Δηλαδή, ότι έγινε πλουσιότερος από την περιουσία της χωρίς νόμιμη αιτία, προκαλώντας της παράλληλα περιουσιακή ζημιά. Ομως εκείνος αρνήθηκε να επιστρέψει τις παροχές της και έτσι η υπόθεση οδηγήθηκε στα δικαστήρια. Τώρα εκδόθηκε αμετάκλητη απόφαση από τον Αρειο Πάγο, την οποία έχασε η ενάγουσα.
Η σοκολατοποιία Leonidas ιδρύθηκε το 1913 στο Βέλγιο από έναν επιχειρηματία ελληνικής καταγωγής, γεννημένο το 1876 στην περιοχή της Καππαδοκίας της Μικράς Ασίας. Το 1922 ο ανιψιός του μετοίκησε στο Βέλγιο και ασχολήθηκε με τη σοκολατοποιία, ενώ το 1937 κατοχύρωσε το σήμα της εταιρείας στις Βρυξέλλες. Μετά τον θάνατό του, το 1970, τα ηνία της εταιρείας ανέλαβε η επόμενη γενιά της οικογένειας και στη συνέχεια η σημερινή μεγαλομέτοχος. Σήμερα η σοκολατοποιία έχει περισσότερα από 1.200 σημεία πώλησης σε 40 χώρες. Μόνο στο Βέλγιο και το Λουξεμβούργο έχει 450 καταστήματα και 290 στη Γαλλία.
Σύμφωνα με την αρεοπαγιτική απόφαση, η γνωριμία της ενάγουσας με τον σύντροφό της έγινε το 1992, όταν του ανέθεσε τη μελέτη και εγκατάσταση φωτισμού στο σπίτι της στην Αρτέμιδα (Λούτσα). Τότε, εκείνος ήταν «φωτοτέχνης» και είχε μία μικρή προσωπική εταιρεία.
Εκτοτε συνήψαν ερωτικό δεσμό. Μεταξύ τους «αναπτύχθηκαν στενοί προσωπικοί δεσμοί αγάπης και αμοιβαίας εμπιστοσύνης, είχαν αναπτύξει κοινή κοινωνική ζωή και έναντι των τρίτων εμφανίζονταν ως ζευγάρι με μόνιμη και σταθερή σχέση».
Το ζευγάρι συμβίωνε σε απλή ελεύθερη ένωση τη δεκαετία 1992-2002, οπότε ο τελευταίος «παρά τις μέχρι τότε διαβεβαιώσεις του ότι επιθυμεί να την παντρευτεί διέκοψε τη σχέση τους».
Μάλιστα, τα τελευταία τρία χρόνια της συμβίωσής τους είχε σχέση και με άλλη γυναίκα, όπως αναφέρεται στη δικαστική απόφαση. Σύμφωνα με τους δικαστές, «στο πλαίσιο της ελεύθερης συμβιώσεώς τους, κατά τη διάρκεια της οποίας είχε δημιουργηθεί σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ τους, η ίδια, έχοντας τη βεβαιότητα ότι στο μέλλον θα συνάψουν γάμο και πάντως λόγω της μονιμότητας της σχέσης τους, προέβη σε πληθώρα οικονομικών παροχών προς εκείνον, ο οποίος κατά την έναρξη της γνωριμίας τους δεν διέθετε οικονομική ρευστότητα ούτε ακίνητη περιουσία». Από τη σχέση αυτή, εκείνος «αύξησε την ατομική του περιουσία και το ενεργητικό της κατά τα 2.515.595 ευρώ, το οποίο του κατέβαλε διά πιστώσεως σε ατομικούς του ή κοινούς λογαριασμούς τους ανά τακτά χρονικά διαστήματα», αλλά και «με την απόκτηση και διατήρηση της πλήρους κυριότητας, νομής και κατοχής 9 ακινήτων».
Εναν χρόνο αφότου ξεκίνησε η σχέση τους, το 1993, εκείνη άρχισε να του δίνει χρηματικά ποσά, μέσω επιταγών, με μεταφορά από τράπεζα των Βρυξελλών σε τράπεζα των Αθηνών, αφού γινόταν πρώτα η μετατροπή από το βελγικό φράγκο (BEF) στο ελληνικό νόμισμα. Επίσης, κατέθετε ποσά για αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας του, αλλά και για τα έξοδα της αύξησης του κεφαλαίου.
Οσον αφορά τα 9 ακίνητα που αγοράστηκαν, το ένα ήταν στην Κηφισιά και τα υπόλοιπα 8 ήταν καταστήματα στο εμπορικό κέντρο Eurotech στη Θέρμη Καλαμαριάς. Τα περισσότερα από τα καταστήματα ήταν μικρού εμβαδού, εκτός από ένα το οποίο ήταν 163 τ.μ., αλλά όλα είχαν θέσεις στάθμευσης αυτοκινήτων.
Ακόμη, κατά τη διάρκεια της σχέσης τους εκείνη τον βοήθησε στη δημιουργία της εταιρείας FOSS Α.Ε., με αντικείμενο τον φωτισμό εσωτερικών και εξωτερικών χώρων. Στην αρχή κατείχε η ίδια το 51% των μετοχών, αλλά το 1996 αποχώρησε μεταβιβάζοντάς του τις μετοχές της.
Στο Εφετείο Αθηνών έχασε την υπόθεση, καθώς κρίθηκε ότι παρείχε το επίμαχο χρηματικό ποσό και τα ακίνητα «από ελευθεριότητα, από χαριστική αιτία, με πρόθεση δωρεάς, χωρίς να αποβλέπει σε συγκεκριμένο περιουσιακό αντάλλαγμα, στη μελλοντική της οικονομική εξασφάλιση ή σε μελλοντικό γάμο ή ακόμη και στη μονιμότητα της ελεύθερης συμβίωσης, την οποία η ίδια δεν θεωρούσε δεδομένη».
Μάλιστα οι δικαστές επικαλούνται καταθέσεις από άλλη δικαστική διένεξη που είχε με τον πρώην σύντροφό της, σύμφωνα με τις οποίες:
■ Είχε αρνηθεί τις προτάσεις του για σύναψη γάμου, καθώς είχε αποτύχει σε 2 γάμους, είχε 3 παιδιά και δεν είχε λόγο να παντρευτεί.
■ Δεν ήθελε να τον παντρευτεί γιατί δεν ήθελε να του στερήσει τη δυνατότητα να κάνει απογόνους και γιατί πίστευε ότι ο γάμος δεν θα κρατούσε.
Το δικαστήριο έλαβε υπόψη του επιστολή που του είχε στείλει (5/11/2002) λίγο μετά τον χωρισμό τους, στην οποία «φαίνεται καθαρά ότι δεν επιθυμούσε τον γάμο και ότι δεν θεωρούσε δεδομένη τη μονιμότητα της σχέσης τους». Στην επιστολή αυτή, σύμφωνα με τους δικαστές, «η ίδια καθαρά αποσυνδέει τις οικονομικές παροχές της προς εκείνον με την πιθανότητα μελλοντικού γάμου ή μονιμότητας της σχέσης τους». Γράφει χαρακτηριστικά προς εκείνον: «Ξέρω ότι δεν μ’ αγαπάς πια ερωτικά εδώ και 3 χρόνια. Οχι μόνον γιατί μου το είπες εχθές το πρωί πριν φύγω, αλλά γιατί το αισθανόμουν όλο και πιο πολύ συναισθηματικά, έως που έγινε και αντίδραση σωματική εδώ και 15 ημέρες σε μένα. Ξέρω ότι θα θεωρείς εμπόδιο στη ζωή σου και την ευτυχία σου. Ξέρω τι έκανα για να μην έχεις ανάγκη από μένα και για να μπορέσω να πιστέψω και εγώ σε σένα και θέλω να ξέρεις ότι το έκανα ενσυνείδητα.
Αρχικώς έκανα τα δέοντα για τα επαγγελματικά. Κατόπιν, όταν συνέβη η συναισθηματική σου έλξη από άλλη γυναίκα πριν 3 καλοκαίρια (στα 8 χρόνια από τη σχέση μας), έκανα και τα δέοντα ώστε να μην έχεις ανάγκη από χρηματική ρευστότητα.
Παρά ταύτα, ίσως για να μην με πληγώσεις αμέσως, ίσως γιατί ταλαντευόσουν ακόμη από ανασφάλεια, από αναποφασιστικότητα, ίσως γιατί δεν είχες δοκιμάσει κάτι έμπρακτα ώστε να σιγουρευτείς ότι δεν θα πονέσεις… (μόνον εσύ και ο Θεός ξέρετε) κάθισες μαζί μου ακόμη 2 χρόνια».
Σε άλλο σημείο της ίδιας επιστολής γράφει: «Αν είχαμε παντρευτεί όταν μου το ζήτησες στην αρχή της σχέσης μας, τι θα γινόταν σήμερα; Ή θα ζήταγες διαζύγιο (το πιο πιθανόν) ή θα με απατούσες. Ξέρεις πολύ καλά ότι έκανα τα πάντα και ότι σου ’δωσα τα πάντα για να μην σε δεσμεύω και να μπορείς να φύγεις όποια στιγμή θελήσεις και έτσι έγινε όπως το ’θελα και όπως το ’ξερα».
Πάντως, είναι χαρακτηριστικό ότι η ίδια του κατέβαλε 1.526.045,49 ευρώ την 10/9/2001, δηλαδή «λίγο πριν τον χωρισμό και ενώ ήδη γνώριζε την έλξη του από άλλη γυναίκα».
Οι απαιτήσεις της όμως χάθηκαν στα νομικά γρανάζια της ερμηνείας του νομικού όρου του αδικαιολόγητου πλουτισμού, αφού πρώτα η ίδια με ενέργειές της (καταθέσεις, επιστολή κ.λπ.) εξασθένησε την υπερασπιστική της γραμμή.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της εφετειακής απόφασης, «αξιώσεις εκ του αδικαιολόγητου πλουτισμού μπορούν να προκύψουν σε περίπτωση ανατροπής του συνδέσμου εμπιστοσύνης που δημιουργήθηκε στα πλαίσια της ελεύθερης συμβίωσης των συντρόφων, είτε αυτός είχε στηριχθεί στην προοπτική γάμου ή έστω στην προοπτική μονιμότητας της σχέσης (αιτία λήξασα), είτε στην πεποίθηση μελλοντικής οικονομικής αποκατάστασης της παρέχουσας (αιτία μη επακολουθήσασα)».
Και οι συνθήκες αυτές, προσέθεσαν οι εφέτες, «δεν συντρέχουν στην ένδικη υπόθεση», επομένως, το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, που απέρριψε την αγωγή της ως αβάσιμη, δεν έσφαλε. Μετά την απορριπτική απόφαση του Εφετείου, η ίδια προσέφυγε στον Αρειο Πάγο ζητώντας να αναιρεθεί η εφετειακή απόφαση λόγω ανεπαρκούς και πλημμελούς αιτιολογίας και εσφαλμένης ερμηνείας του άρθρου 904 του Α.Κ.
Το Α2 Πολιτικό Τμήμα του Αρείου Πάγου απέρριψε την αίτηση αναίρεσης ως απαράδεκτη λόγω αοριστίας. Οι αρεοπαγίτες έκριναν ότι «στο πλαίσιο της απλής ελεύθερης ενώσεώς της (χωρίς σύμφωνο) με τον σύντροφό της προέβη στις ένδικες ευθείες περιουσιακές επιδόσεις προς αυτόν, χωρίς να αποβλέπει ή να προσδοκά με τις επιδόσεις αυτές στην παροχή συγκεκριμένου και δη οριστικού περιουσιακού ανταλλάγματος με την οικονομική εξασφάλισή της για το μέλλον από τον οικονομικώς αδύναμο αναιρεσίβλητο ή επελεύσεως γεγονότος με την προσδοκία μελλοντικής τελέσεως γάμου με αυτόν, ή στην επίτευξη ορισμένου υφιστάμενου σκοπού -έστω και σιωπηρώς συμφωνημένου μεταξύ τους- με τη συνέχιση ή διατήρηση σε ισχύ της συμβιώσεώς τους, σε συνδυασμό προς τις συγκεκριμένες περιστάσεις και τις συνθήκες που δημιουργήθηκαν στο πλαίσιο της ένωσης».
Οι προϋποθέσεις αυτές, συνεχίζουν οι αρεοπαγίτες, «δικαιολογούν τη μη εφαρμογή των διατάξεων περί αδικαιολόγητου πλουτισμού, με συνέπεια οι περιουσιακές επιδόσεις που έγιναν κατά τη διάρκεια της συμβιώσεώς τους, αν και αφορούν σε παροχές περιουσιακών στοιχείων μεγάλης αξίας, οι οποίες ευλόγως προϋποθέτουν και έχουν ως βάση και “θεμέλιο” τη σχέση συμβιώσεως των ατόμων, να μην στερείται νόμιμης αιτίας και έτσι να παρίσταται δικαιολογημένος ο πλουτισμός του με την επαύξηση της ατομικής του περιουσίας και του ενεργητικού της, αφού οι επιδόσεις αυτές βασίζονταν σε ισχυρή και ελεύθερη βούλησή της να προβεί εν γνώσει της, άμεσα, στις ένδικες περιουσιακές επιδόσεις προς τον σύντροφό της από ελευθεριότητα, από χαριστική αιτία και με πρόθεση δωρεάς, η οποία, όμως, χωρίς εξάρτηση των περιουσιακών αυτών επιδόσεων από την επιδίωξη ορισμένου σκοπού για το μέλλον ή από την προσδοκία για συνέχιση ή διατήρηση σε ισχύ της συμβιώσεως, δεν μπορεί να ανατραπεί με μόνη τη λύση της ένωσης ώστε αυτές να μπορούν να αναζητηθούν μετά τη λήξη της, ούτε αίρει τη δικαιολογητική βάση της διατηρήσεως των εν λόγω παροχών στην περιουσία του για αιτία λήξασα».
Μια μεγάλη διάκριση πέτυχε πριν από λίγες μέρες ο Παραολυμπιονίκης μας Αντώνης Τσαπατάκης, ο οποίος κατέκτησε το χάλκινο μετάλλιο στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα κολύμβησης ΑμεΑ.
Ωστόσο όπως φαίνεται μερικοί προτίμησαν να δηλώσουν τον ενθουσιασμό τους όχι στο επίτευγμα ενός πραγματικού Survivor, αλλά σε άτομα που προέρχονται από ριάλιτι και πιστεύουν πως έχουν κατορθώσει το απίστευτο, χωρίς στην ουσία να έχουν ιδέα τι θα πει να παλεύεις για όλη σου τη ζωή, ώστε να κάνεις την αδυναμία σου… την απόλυτη δύναμή σου.
Συγκεκριμένα, ο Αντώνης Τσαπατάκης, τερμάτισε τρίτος στα 100μ. πρόσθιο SB4 παίρνοντας το χάλκινο μετάλλιο στο αγώνισμα με επίδοση 1:52.00.
Συνολικά, η Ελλάδα κατέκτησε την 10η θέση στον πίνακα των μεταλλίων στο πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα κολύμβησης ΑμεΑ που φιλοξενήθηκε στη Μαδέιρα της Πορτογαλίας.
Ο απολογισμός ήταν εννέα μετάλλια και συγκεκριμένα τέσσερα χρυσά, δύο ασημένια και τρία χάλκινα.
Τα χρυσά μετάλλια κατέκτησαν οι Δημοσθένης Μιχαλεντζάκης (3) και Αλεξάνδρα Σταματοπούλου.
Ένα ασημένιο και ένα χάλκινο κατέκτησε ο Αριστείδης Μακροδημήτρης, ένα ασημένιο ο Γιάννης Κωστάκης, και οι Αντώνης Τσαπατάκης και Παναγιώτης Χριστάκης κατέκτησαν χάλκινα μετάλλια.
Στην έρημο της Ναμίμπια στην Αφρική παρατηρείται ένα παράδοξο φαινόμενο που ούτε οι επιστήμονες μπορούν μέχρι στιγμής να εξηγήσουν.
Το αίνιγμα των νεραϊδόκυκλων της Αφρικής παραμένει άλυτο και κανείς δεν μπορεί να πάρει επίσημα θέση επ’ αυτού.
Ο λόγος για μεγάλα κυκλικά κομμάτια γης, με διάμετρο από 2 έως 15 μέτρα, χωρίς ίχνος βλάστησης, αν και συχνά περιβάλλονται από ένα δακτύλιο με χαμηλό χορτάρι.
Έχουν διάρκεια ζωής που κυμαίνεται από 30 έως 60 χρόνια. Αναφέρθηκαν για πρώτη φορά το 1971 και έκτοτε έχουν μελετηθεί από διάφορες αποστολές κι έχουν διατυπωθεί ποκίλες θεωρίες.
Αρχικά θεωρούνταν ως δημιούργημα αποικίας τερμιτών στην περιοχ’η αλλά η άοψη αυτή σύντομα κατέρρευσε λόγω του εύρους των κύκλων και της ποικιλίας τους.
Κάποιοι πάλι υποστήριξαν ότι οι κύκλοι δημιουργούνται από ανεμοστρόβιλους αλλά τόσο το πλήθος και η διάταξη όσο και το σχήμα τους δεν επιτρέπει κάτι τέτοιο. Τελευταία θεωρία αναφέρει ότι πιθανή αιτία της δημιουργίας τους είναι οι τοξίνες του φυτού Euphorbia damarana, το οποίο είναι ενδημικό στην περιοχή. Οι μύθοι πάντως των ντόπιων υποστηρίζουν ότι οι νεραϊδόκυκλοι της Ναμίμπια δημιουργήθηκαν από τους θεούς, τα πνεύματα ή διάφορες θεότητες της φύσης και έχουν μαγικές δυνάμεις. Οι εικόνες πάντως προκαλούν εντύπωση και για το λόγο αυτό η περιοχή βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο επιστημόνων, επισκεπτών και φωτογράφων.
Το Shah Cheragh είναι ένα ταφικό μνημείο και τζαμί στο Σιράζ του Ιράν. Μεταφράζεται ως «Βασιλιάς του Φωτός» και είναι εύκολο να καταλάβει κανείς τον λόγο της ονομασίας του. Το εσωτερικό του διαθέτει εκατομμύρια μικροσκοπικά θραύσματα καθρέφτη που στέλνουν το φως σε κάθε κατεύθυνση με το θέαμα να είναι εντυπωσιακό και αξιοθαύμαστο.
Το σημείο έχει μάλλον μυστηριώδες παρελθόν. Σύμφωνα με την ιστορία, περίπου το 900 μ.Χ ένας ταξιδιώτης εντόπισε κάτι να λάμπει από απόσταση. Πλησίασε την περιοχή για να την διερευνήσει και βρήκε ένα φωτισμένο τάφο. Μέσα βρισκόταν το θωρακισμένο πτώμα ενός σημαντικού μουσουλμάνου και η περιοχή έγινε τόπος προσκυνήματος για τους σιίτες μουσουλμάνους. Η κατασκευή χτίστηκε για να στεγάσει τον τάφο και με το πέρασμα του χρόνου γινόταν όλο και πιο περίπλοκη.
Παρά το γεγονός πως το Shah Cheragh έχει καταστραφεί από τους ανθρώπους, τη φύση και τον χρόνο, έχουν γίνει πολλές επισκευές για να το διατηρήσουν μέχρι σήμερα. Ακόμη λάμπει σαν διαμάντι και προσελκύει προσκυνητές και τουρίστες από όλο τον κόσμο.
Δείτε παρακάτω τις εντυπωσιακές αν και παράνομες φωτογραφίες από το εξωτερικό και το εσωτερικό του τζαμιού.
Εκατοντάδες χιλιάδες τουρίστες καταφτάνουν στο Ρίο Ντε Τζανέιρο με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες που ξεκινούν τον Αύγουστο.
Και παρόλο που οι παραλίες του Ρίο είναι συνήθως ένας από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς για να επισκεφθεί κανείς, πολλοί τουρίστες τις αποφεύγουν καθώς υπάρχουν αναφορές για μολυσμένα νερά και φυσικά ο φόβος για τον ιό Ζίκα. Οι ντόπιοι ωστόσο δεν χάνουν την ευκαιρία να απολαύσουν τον ήλιο και την θάλασσα…
Η Κεφαλονιά μετατρέπεται σε ένα απέραντο θερινό σινεμά για λογαριασμό του «Seanema Open Air Film Festival»
Ένα διαμαντάκι φεστιβάλ σε ένα νησί διαμάντι: το Seanema Open Air Film Festival επιστρέφει για 3η χρονιά στις ακτές της Κεφαλονιάς, επεκτείνεται και εξελίσσεται σε must δραστηριότητα.
Κινηματογραφική από μόνη της η Κεφαλονιά (και εννοείται όχι λόγω του «Μαντολίνου του Λοχαγού Κορέλι») προσφέρει εικόνες τις οποίες δεν χορταίνει το μάτι και η ψυχή.
Είναι προς τιμήν των διοργανωτών του Φεστιβάλ (του παθιασμένου καλλιτεχνικού διευθυντή Βασίλη Κεκάτου και της εξίσου ταγμένης ομάδας του) που έχουν σταχυολογήσει με σκηνοθετικό μάτι κι οξυδέρκεια τους χώρους στους οποίους έστησαν τις προβολές και εκδηλώσεις τους (αν χρειαστείτε ποτέ ρεπεράζ στην Κεφαλονιά για την ταινία σας, τώρα ξέρετε ποιον να καλέσετε). Γιατί είναι αλλιώς να βλέπεις το οσκαρικό «Moonlight» του Μπάρι Τζένκινς στην επιβλητική οθόνη στην παραλία του Πλατύ Γυαλού, να πίνεις ένα δροσερό ποτήρι (μη παλαιωμένης παρακαλώ) μαυροδάφνης στο κουκλίστικο Κτήμα Χαριτάτου και να βλέπεις ταινία ανάμεσα σε αμπέλια, φοίνικες και νούφαρα, ή να ψάχνεις να βρεις τη θέση σου στο σκοτάδι κρατώντας φακό μέσα στα δέντρα του Δάσους Κούταβου προτού ξεκινήσει το «The Witch» (ανάμεσα σε άλλους 600 θεατές).
Η θάλασσα στο κάδρο σας
“Στόχος μας είναι να συνεχίσουμε να ανακαλύπτουμε και να δημιουργούμε κινηματογραφικές γωνιές σε όλο και περισσότερες παραλίες και ακτές του νησιού”, γράφει η ομάδα σχετικά με το όραμά της, “έτσι ώστε στο μέλλον, κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ, ολόκληρη η Κεφαλονιά να μεταμορφώνεται σε ένα απέραντο θερινό σινεμά, πάντα με ελεύθερη είσοδο για το κοινό”. Το όραμα έχει ήδη γίνει πραγματικότητα: η προσέλευση είναι εντυπωσιακή (ακόμα και σε βραδιές όπως την εναρκτήρια του Φεστιβάλ που είχε να αντιμετωπίσει “ανταγωνισμό” από άλλες εκδηλώσεις στο νησί), η οργάνωση επαγγελματική, οι εθελοντές εξυπηρετικότατοι. Ειδική μνεία παίρνει η Ρομάνα Λόμπατς, η οποία στον συνήθως άχαρο ρόλο της οικοδέσποινας των προβολών, ζωντάνεψε με το μπρίο της τις βραδιές και παρότρυνε το κοινό να συμμετέχει στις συζητήσεις με τους σκηνοθέτες.
Ο θόρυβος που κάνει η νιότη όταν διαλύεται
Με τη θεματική ομπρέλα της ενηλικίωσης, της σύγκρουσης της νιότης με τον υπόλοιπο κόσμο, το Seanema Open Air Film Festival παρουσίασε ένα παράλληλο πρόγραμμα με ταινίες όπως το «Mommy» του Ξαβιέ Ντολάν, στην παραλία Λέπεδα, το «Park» της Σοφίας Εξάρχου σε double bill με το «Gummo» του Χάρμονι Κορίν στη Μαρίνα Αργοστολίου, το «Δέντρο που ψιθύριζε» της Ζιλί Μπερτουτσελί στο Κτήμα Χαριτάτου και το «Δύσκολοι αποχαιρετισμοί: Ο μπαμπάς μου» της Πέννυς Παναγιωτοπούλου στον Καραβόμυλο Σάμης.
Με έναν τρόπο όμως αυτή η θεματική θα μπορούσε να αγκαλιάσει και τις μικρού μήκους ταινίες του Διαγωνιστικού Τμήματος. Από την τρυφερή «Αλεπού» της Ζακλίν Λέντζου για τις τελευταίες ώρες αθωότητας τριών αδερφών και το σιωπηλό, αλλά εντυπωσιακό στο συναισθηματικό του εκτόπισμα «Βύθισμα» της Πολύμνιας Παπαδοπούλου-Σαρδέλη έως την… ενήλικη ενηλικίωση του Μάκη Παπαδημητρίου στον «Κύβο», οι ταινίες του προγράμματος προσέφεραν ιστορίες πάνω στη σύγκρουση, την αναζήτηση και την ταυτότητα.
Masterclass Παναγιώτη Ευαγγελίδη
Ο πάντα απολαυστικός στις ομιλίες του Παναγιώτης Ευαγγελίδης παραχώρησε masterclass με τίτλο «Σενάριο μυθοπλασίας & ντοκιμαντέρ» σε έναν καταπληκτικό χώρο: το Μουσείο-Ξενοδοχείο Γιώργος Μολφέτας στα Φαρακλάτα, έναν υπέροχο ξενώνα που σε ταξιδεύει στο χρόνο.
Εκεί, ο σκηνοθέτης («They Glow in the Dark»), σεναριογράφος («Στρέλλα», «Xenia») και συγγραφέας/μεταφραστής, παρέθεσε μέσω βιογραφικών λεπτομερειών τη δική του πορεία ανάμεσα στη λογοτεχνία, το σενάριο και το σινεμά και πώς έχει οδηγήθει από το ένα στο άλλο. Αφιερώντας το masterclass στη Ζαν Μορό, «μια από τις Θεές του», ο Ευαγγελίδης ομολόγησε, μεταξύ άλλων, πως «Το ντοκιμαντέρ, όπως κι η ζωή, είναι μια υπαρξιακή πορεία, μαθαίνω πράγματα συνέχεια» και παρότρυνε όσους ασχολούνται με το σινεμά ή τη λογοτεχνία να «εκτεθούν στην τέχνη που αγάπανε». «Πρέπει να τα παρατήσεις όλα και να γίνεις δούλος του ταλέντου σου», του είχε πει κάποτε μια φίλη του, κι έκτοτε ο Ευαγγελίδης βούτηξε με πάθος στον κόσμο των λέξεων και της εικόνας – και του γκέι ακτιβισμού – τσιγκλώντας προκαταλήψεις και ανατρέποντας στερεότυπα (περί κοινωνίας και σινεμά ταυτόχρονα). Όπως σημείωσε άλλωστε, «Κάθε ταινία είναι από μόνη της ένα είδος, όπως ένας άνθρωπος είναι από μόνος του ένας κόσμος».
Mεταξύ γυναικών: «Ένα πελώριο οικοδόμημα αναμνήσεων»
Στο υπέροχο νεοκλασικό κτίριο της Φιλαρμονικής Σχολής Κεφαλονιάς φιλοξενήθηκε η προβολή της πολυταξιδεμένης και πολυβραβευμένης ταινίας μικρού μήκους της Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη «Limbo», που είχε ξεκινήσει τη φεστιβαλική του πορεία στις Κάννες το 2016. Με αφορμή την ταινία ακολούθησε ομιλία μεταξύ τριών Ελληνίδων σκηνοθετών: της Κοτζαμάνη, της Αντουανέττας Αγγελίδη και της Σοφίας Εξάρχου με θέμα τον ανοίκειο κόσμο του μη αφηγηματικού σινεμά και του ταξιδιού του στο χρόνο. Η συζήτηση πάνω στον ποιητικό κινηματογραφικό υπογραμμίστηκε κι από ένα επιπλέον συναισθηματικό στοιχείο, καθώς η Αντουανέττα Αγγελίδη μίλησε με συγκίνηση για το έργο της μαθήτριάς της, Κωνσταντίνας Κοτζαμάνη.
Παναγιώτης Ευαγγελίδης – Σοφία Εξάρχου
Τα βραβεία
Η κριτική επιτροπή του Διαγωνιστικού Ταινιών Μικρού Μήκους (στη δεύτερη χρονιά που παραδίδει βραβεία) αποτελείται φέτος από τους Παναγιώτη Ευαγγελίδη, Σοφία Εξάρχου και Κωνσταντίνα Κοτζαμάνη. Στην τελετή λήξης του Φεστιβάλ, η κριτική επιτροπή διέκρινε με ειδική μνεία την «Αλεπού» της Ζακλίν Λέντζου και ανέδειξε ως καλύτερη ταινία μικρού μήκους το «Βύθισμα» της Πολύμνιας Παπαδοπούλου-Σαρδέλη. Το βραβείο κοινού μοιράστηκαν εξ ημισείας οι ταινίες «Κύβος» του Αλέξανδρου Σκούρα και «Η Αλίκη στο καφέ» του Δημήτρη Νάκου. Χορηγός του βραβείου είναι η εταιρεία Authorwave, η οποία θα προσφέρει το DCP και το color correction για την επόμενη ταινία των δημιουργών.
Οι νικητές του βραβείου κοινού Αριστερά ο Δημήτρης Νάκου (με το πράσινο), δεξιά ο Αλέξανδρος Σκούρας
Περισσότερες φωτογραφίες
[seanemafestival] [thema]
Το κοινό μπορεί να ανυπομονεί να την ξαναδεί στο κινηματογραφικό σύμπαν της Marvel.
Η Scarlett, η οποία επαναλαμβάνει το ρόλο της ως Black Widow, έναν από τους πρωταγωνιστικούς χαρακτήρες της ταινίας, έχει ενθουσιάσει τους θαυμαστές της που θα την δουν ξανά σε δράση.
Ωστόσο, οι παπαράτσι εντόπισαν πρόσφατα τη Σκάρλετ στην παραλία με ένα κόκκινο μπικίνι. Ενώ πολλοί θεώρησαν ότι το μαγιό αναδείκνυε υπέροχα τη σιλουέτα της, άλλοι επεσήμαναν τις ατέλειες που θεωρούσαν ότι είχε.
Ανεξάρτητα από τις ανάμεικτες αντιδράσεις, το ταλέντο και η γοητεία της Σκάρλετ συνεχίζουν να γοητεύουν το κοινό, εδραιώνοντας τη θέση της ως μια από τις πιο περιζήτητες ηθοποιούς του Χόλιγουντ.
Δείτε τις φωτογραφίες:
«Οι Παξοί βγαίνουν από τον τραπεζικό χάρτη της χώρας». Αυτό τονίζει σε ανακοίνωση του, Ο Σύλλογος Εργαζομένων στις Υπηρεσίες της Τράπεζας Πειραιώς και σημειώνει:
«Έντονο κύμα δυσαρέσκειας στην τοπική κοινωνία των Παξών, έχει προκαλέσει η απόφαση της Διοίκησης της Τράπεζας Πειραιώς να κλείσει το μόνο υποκατάστημα του νησιού, αφήνοντας έναν σημαντικό τουριστικό προορισμό με πέντε χιλιάδες μόνιμους κατοίκους, χωρίς πρόσβαση σε τραπεζικές υπηρεσίες και προϊόντα.
Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο κατάστημα έχει ελάχιστα λειτουργικά έξοδα καθώς απασχολεί μόνο δύο υπαλλήλους οι οποίοι με επαγγελματισμό κι αυταπάρνηση εξυπηρετούν χιλιάδες επιχειρηματίες, υπερήλικες χωρίς ψηφιακές δεξιότητες και φυσικά τουρίστες υψηλού οικονομικού προφίλ.
Ο Σύλλογος Εργαζομένων στις Υπηρεσίες της Τράπεζας Πειραιώς (ΣΕΥΤΠΕ) καλεί τη Διοίκηση της Τράπεζας να αναστείλει αυτή την αψυχολόγητη κι επιζήμια για την εικόνα της Τράπεζας απόφαση η οποία αναδεικνύει για μια ακόμη φορά, τα αδιέξοδα της εμμονικής στρατηγικής της συρρίκνωσης του δικτύου καταστημάτων και της απώλειας των θέσεων εργασίας.
Παράλληλα ο Σύλλογος εργαζομένων στηρίζει τις πρωτοβουλίες των τοπικών Βουλευτών και των φορέων της τοπικής αυτοδιοίκησης προκειμένου οι Παξοί να μην μετατραπούν σε ξεχασμένη περιοχή στον τραπεζικό χάρτη της χώρας. Σε μια συγκυρία που η περιφέρεια δίνει τη μάχη της οικονομικής επιβίωσης, η μεγαλύτερη συστημική Τράπεζα, η οποία έχει ανακεφαλαιοποιηθεί τέσσερις φορές με χρήματα των φορολογούμενων πολιτών, οφείλει να δείξει έμπρακτα την αφοσίωσή της στις αρχές της εταιρικής υπευθυνότητας και της βιώσιμης ανάπτυξης».
Αν δεν το βρείτε εδώ, δεν είναι είδηση
© Tilestwra.com