Mια ωραία συλλογή από στιγμές παιδιών που παίζουν στο ζωολογικό πάρκο!
Δείτε το βίντεο:
Blog Σελίδα 4287
Όταν τα παιδιά μιλούν για την αγάπη.
Μια ερευνητική ομάδα έκανε την ίδια ερώτηση σε παιδιά ηλικίας 4 έως 8 ετών: “Τι σημαίνει αγάπη για σένα;” Ο Leo Buscaglia επεσήμανε, ότι σκοπός της έρευνας ήταν να βρουν το πιο τρυφερό παιδί.
Οι απαντήσεις των παιδιών ήταν πολύ πιο μεγάλες και βαθυστόχαστες από ότι μπορούσαν να φανταστούν οι ερευνητές.
Δείτε παρακάτω τις ειλικρινείς και συγκινητικές απαντήσεις των παιδιών:
“Όταν η γιαγιά μου είχε αρθρίτιδα και δεν μπορούσε να σκύψει, για να βάψει τα δάχτυλα των ποδιών της, της τα έβαφε ο παππούς μου κάθε μέρα. Δεν σταμάτησε ακόμα και όταν έπαθε ο ίδιος αρθρίτιδα στα χέρια του. Αυτό είναι αγάπη.”
Rebecca, 8 ετών.
“Όταν κάποιος σε αγαπάει ο τρόπος που προφέρει το όνομά σου είναι διαφορετικός. Απλά ξέρεις, ότι το όνομά σου είναι ασφαλές στο στόμα τους.”
Billy, 4 ετών.
“Αγάπη είναι, όταν βγαίνεις έξω για φαγητό και δίνεις στον άλλον τις περισσότερες από τις τηγανητές σου πατάτες, χωρίς να ζητήσεις να σου δώσει και ο άλλος.”
Chrissy, 6 ετών.
“Αγάπη είναι αυτό που σε κάνει να χαμογελάς, όταν είσαι κουρασμένος.”
Terri, 4 ετών.
“Αγάπη είναι, όταν η μαμά φτιάχνει καφέ για τον μπαμπά και πριν του το δώσει πίνει μια γουλιά, για να σιγουρευτεί, ότι είναι καλός.”
Danny, 7 ετών.
“Αγάπη είναι, όταν φιλιέσαι με τον άλλον συνέχεια. Και μετά, όταν κουραστείς, θέλεις να είσαι μαζί με τον άλλον και να μιλάτε συνέχεια. Η μαμά μου και ο μπαμπάς μου είναι έτσι. Φαίνονται χάλια, όταν φιλιούνται.”
Emily, 8 ετών.
“Αγάπη είναι, όταν λες σε κάποιον, ότι σου αρέσει η μπλούζα του και μετά αυτός την φοράει κάθε μέρα.”
Noelle, 7 ετών.
“Αγάπη είναι, όταν η μαμά βλέπει τον μπαμπά ιδρωμένο και να μυρίζει άσχημα, αλλά συνεχίζει να πιστεύει, ότι είναι πιο ωραίος και από τον Μπραντ Πιτ.
Chris, 7 ετών.
“Αγάπη είναι, όταν το κουτάβι σου σου γλύφει όλο το πρόσωπο, ακόμα και όταν τον έχεις αφήσει μόνο του όλη μέρα.”
Mary Ann, 4 ετών.
“Πραγματικά δεν πρέπει να λες “Σ’ αγαπώ”, αν δεν το εννοείς. Αν, όμως, το εννοείς, πρέπει να το λες συνέχεια. Οι άνθρωποι ξεχνάνε εύκολα.”
Jessica, 8 ετών.
Πηγή: thefreelibrary.com
Όταν τα μωρά κάνουν παρέα με τους τετράποδους φίλους τους!
Οι φωτογραφίες με μωρά είναι συνήθως όμορφες και αξιολάτρευτες. Τι γίνεται λοιπόν όταν σε μια φωτογραφία πρωταγωνιστούν και σκυλιά και μώρα;
Η απάντηση στις παρακάτω 11 φωτογραφίες:
1. Γεια. Ποιος είσαι εσύ ;;;
2. Θα μείνει και αυτό το μικρό πραγματάκι μαζί μας ;
3. Τώρα δεν θα παίρνω μόνο εγώ χάδια ;
4. Αυτό το περίεργο πλάσμα είναι παιχνίδι μου άραγε ;
5. Μάλλον είσαι το ίδιο γλυκός με εμένα
6. Παιδιά νέο μέλος. Ας κοιμηθούμε όλοι παρέα
7. Μια φιλία γεννιέται
8. Ενώ μια άλλη φιλία έχει ήδη προχωρήσει
9. Θα γίνουμε μια χαρούμενη-περίεργη οικογένεια
10. Είμαστε οι μικρότεροι και ομορφότεροι στην οικογένεια
11. Κανείς δεν θα σε πειράξει όσο είμαι εδώ
Βέβαια τα πράγματα δεν πάνε πάντα τόσο καλά. Ειδικά όταν μπλέκονται εκτός από σκύλους, γάτες και άλλα ζώα…
Όταν τα καιρικά φαινόμενα προκαλούν αστεία και περίεργα Fails!
Η ομάδα του FailArmy στο Youtube μας χαρίζει ένα ακόμη αστείο video με διάφορα fails. Αυτή τη φορά έβαλε στο “μάτι” όλους εκείνους που την έχουν πατήσει από τον καιρό και τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Όταν ο αέρας και η βροχή έχουν πάρει απόφαση να σε κάνουν ρεζίλι!
Δείτε το βίντεο!
Όταν τα ζώα βοηθούν αλλά ζώα. Δείτε το βίντεο και προσπαθήστε να μην κλάψετε.
Η αγνότητα των ζώων είναι κάτι που για εμάς τους ανθρώπους που θα είναι πάντα άξιο θαυμαστού αλλά όχι σεβασμού. Τα ζώα επικοινωνούν με τους δικούς τους κανόνες και πολλές φορές μας ξαφνιάζουν με τις πράξεις τους γιατί περιέχουν περισσότερο ανθρωπιά και από τις ανθρώπινες δικές μας πράξεις που σπανίζουν στις μέρες μας.
Σε αυτό το συγκινητικό 10 λεπτο βίντεο που είναι δύσκολο να μην βουρκώσεις με στιγμές ζώων να βοηθούν αλλά ζώα θα δούμε την ανωτερότητα του ζωικού βασιλείου όπου ο άνθρωπος συνεχίζει επί αιώνες να καταστρέφει και αυτό να αντιστέκεται και να υπάρχει εκεί δίνοντας μας μαθήματα ηθικής και συμπεριφοράς όπου μερικοί άνθρωποι δεν έχουν καν φανταστεί τι σημαίνουν αυτές οι λέξεις.
Ένα βίντεο τόσο δυνατό που αναδύει την πραγματική φύση του ζωικού βασιλείου και μας υπενθυμίζει πόσο πολύ υποτιμημένο έχουμε τον κόσμο των ζώων και πόσο ελάχιστο σεβασμό έχουμε για αυτόν.
Σε μια εποχή που αμφισβητείται η ανώτερη δύναμη αυτό το βίντεο είναι απόδειξη ότι υπάρχει σίγουρο κάτι ανώτερο από τον άνθρωπο εκεί έξω που δημιούργησε την μητέρα φύση. Έχουμε λοιπόν να μάθουμε πολλά από τα ζώα ας τα σεβαστούμε περισσότερο.
Δείτε το βίντεο
Όταν τα ζώα “καταστρέφουν” φωτογραφίες γάμων!
Κυρίες και κύριοι, οι καλύτεροι “κρυμμένοι'” επισκέπτες σε φωτογραφίες γάμου, είναι εδώ. Απολαύστε τους
Γάμοι. Ρομάντζο, δεξιώσεις, φωτογραφήσεις με τα νυφικά και τα κουστούμια. Συγγενείς συγκινημένοι, καλεσμένοι συγκινημένοι και εκείνοι, φίλοι μεθυσμένοι, ατμόσφαιρα ειδυλλιακή και… ζώα.
Ζώα κυριολεκτικά, όχι μεταφορικά. Μικρά, μεγάλα, ζώα με περιέργεια που έλκονται από τον φωτογραφικό φακό ή από το ζευγάρι και τους φίλους τους και προσπαθούν να καταλάβουν τι συμβαίνει στον χώρο που ζουν ή επισκέπτονται τυχαία.
Μυστήριο είδος ο άνθρωπος, όσο να το πεις. Πόσω μάλλον όταν παρεμβαίνει στον φυσικό χώρο των ζώων.
Οι παρακάτω φωτογραφίες έπιασαν το “photobombing” των αγελάδων, των αλόγων, των πουλιών ή των λάμα που με υπερηφάνεια στήθηκαν και πόζαραν στην κάμερα εν αγνοία του ζεύγους.
Απρόσμενοι επισκέπτες σε προκαθορισμένα σχεδόν, γεγονότα.
Τα καλύτερα Wedding Animals (ή αλλιώς “όταν ξυπνάς το ζώο μέσα μου”) παρακάτω:
Bonus:
Εχμ, ο παρακάτω γάτος έκανε κάτι πολύ κακό στα γλυκά του γαμήλιου πάρτι.
Και ένα “high – five” εδώ, στο ταξίδι του μέλιτος:
Ταξίδι του μέλιτος νούμερο 2:
Viralnova News247
Όταν τα ενήλικα παιδιά σας σας δείχνουν ασέβεια και σας αγνοούν, ακολουθήστε αυτά τα 7 βήματα: Θα δείτε πώς θα αλλάξουν τα πράγματα
Αφού έχουν αφιερώσει χρόνια στην ανατροφή των παιδιών τους—θυσιάζοντας ύπνο, χρόνο και προσωπικές επιθυμίες—πολλοί γονείς φτάνουν τελικά σε ένα σημείο όπου ελπίζουν, τουλάχιστον, για σεβασμό και φροντίδα από τα πλέον ενήλικα παιδιά τους.
Ωστόσο, αντί για αγάπη και εκτίμηση, συχνά αντιμετωπίζουν συναισθηματική απόσταση, αδιαφορία ή ακόμη και απροκάλυπτη ασέβεια. Αυτή η πραγματικότητα, αν και συνηθισμένη, βιώνεται συχνά σιωπηλά και μπορεί να προκαλέσει βαθύ συναισθηματικό πόνο.
Πολλοί γονείς διστάζουν να το παραδεχτούν, αλλά συχνά νιώθουν ξεχασμένοι ή στο περιθώριο στη ζωή των ενηλίκων παιδιών τους. Οι κλήσεις τους μένουν αναπάντητες, οι απόψεις τους απορρίπτονται και η συναισθηματική τους παρουσία συναντάται με αδιαφορία.
Αν όλα αυτά σας αγγίζουν, να ξέρετε πως δεν είστε μόνοι. Δεν μπορείτε να αλλάξετε το παρελθόν, όμως μπορείτε να ελέγξετε πώς θα προχωρήσετε, χτίζοντας πιο υγιή όρια και συναισθηματική διαύγεια.
Επτά βήματα όταν τα ενήλικα παιδιά σας δεν δείχνουν πλέον σεβασμό ή προσοχή:
1. Αναγνωρίστε και αποδεχτείτε τα συναισθήματά σας
Το πρώτο βήμα είναι να παραδεχτείτε τον πόνο. Αν νιώθετε πληγωμένοι, παραμελημένοι ή αόρατοι, επιτρέψτε στον εαυτό σας να βιώσει αυτά τα συναισθήματα χωρίς ενοχές.
Οι εμπειρίες και τα συναισθήματά σας έχουν σημασία. Η καταπίεσή τους δεν τα εξαφανίζει—η αναγνώρισή τους σας επιτρέπει να δράσετε με σκέψη.
2. Θέστε ξεκάθαρα και σεβαστά όρια
Όσο μεγάλα κι αν είναι τα παιδιά σας, δεν έχουν το δικαίωμα να σας υποτιμούν ή να σας φέρονται άσχημα. Ενημερώστε τα ήρεμα αλλά σταθερά ποια συμπεριφορά δεν αποδέχεστε, είτε πρόκειται για φωνές, συναισθηματικό χειρισμό ή αδιαφορία. Υπερασπιζόμενοι τον εαυτό σας, διδάσκετε στους άλλους πώς να σας φέρονται.
3. Σταματήστε να κυνηγάτε την επιβεβαίωση
Δεν χρειάζεται να παρακαλάτε για προσοχή, στοργή ή μια απλή αναγνώριση. Αν τα μηνύματά σας μένουν αναπάντητα και οι κλήσεις αγνοούνται, μην συνεχίζετε να κυνηγάτε.
Κάποιες φορές, το να κάνετε ένα βήμα πίσω με σεβασμό μιλάει πιο δυνατά από τις συνεχείς προσπάθειες.
4. Ζήστε τη ζωή σας ανεξάρτητα
Δείξτε στα παιδιά σας—και κυρίως στον εαυτό σας—ότι έχετε ζωή και πέρα από αυτά. Ασχοληθείτε με χόμπι, ταξιδέψτε, συμμετέχετε σε ομάδες ή δοκιμάστε κάτι καινούργιο.
Ένας γονιός με συναισθηματική ανεξαρτησία συχνά κερδίζει μεγαλύτερη εκτίμηση με τον καιρό.
5. Προσαρμόστε τον τρόπο επικοινωνίας σας
Κάποιοι γονείς, ακόμα και με καλές προθέσεις, συνεχίζουν να αντιμετωπίζουν τα ενήλικα παιδιά τους σαν να είναι ακόμα μικρά. Προσπαθήστε να αλλάξετε τον τόνο σας: μιλήστε τους ως ίσοι.
Αποφύγετε την κριτική ή τον έλεγχο και στοχεύστε σε ανοιχτό, σεβαστό διάλογο. Πολλές φορές, το πώς λέτε κάτι έχει την ίδια σημασία με το τι λέτε.
6. Αφήστε τις πράξεις να έχουν συνέπειες
Αν τα παιδιά σας ζητούν χάρες ή οικονομική βοήθεια αλλά συνεχίζουν να σας αδιαφορούν, είναι ώρα να επανεξετάσετε τη δυναμική.
Έχετε δικαίωμα να πείτε όχι. Η επιμονή στα όριά σας ενισχύει τον αυτοσεβασμό σας και συχνά κάνει τους άλλους να αναθεωρήσουν τη συμπεριφορά τους.
7. Αναζητήστε στήριξη για τον εαυτό σας
Δεν χρειάζεται να διανύσετε αυτή τη διαδρομή μόνοι σας. Μιλήστε με έναν θεραπευτή, σύμβουλο ή έναν έμπιστο φίλο.
Το να μοιραστείτε τις εμπειρίες σας μπορεί να σας βοηθήσει να δείτε τα πράγματα πιο καθαρά, να βρείτε συναισθηματική ισορροπία και να πάρετε καλύτερες αποφάσεις για το καλό σας.
Τι να κάνετε αν νιώθετε ότι τα παιδιά σας δεν σας αγαπούν;
Προσπαθήστε να μην το βλέπετε ως κάτι αμετάβλητο. Μερικές φορές, τα παιδιά σας μπορεί να είναι υπερφορτωμένα με τις δικές τους ζωές ή να κρατούν μέσα τους ανείπωτα συναισθήματα.
Αυτό βέβαια δεν δικαιολογεί τη λάθος συμπεριφορά, αλλά μπορεί να σας βοηθήσει να καταλάβετε ότι ίσως η κατάσταση να μην είναι εντελώς προσωπική.
Αν είναι δυνατόν, ανοίξτε την πόρτα για ειλικρινή επικοινωνία. Μιλήστε ήρεμα για το πώς νιώθετε—όχι για να κατηγορήσετε, αλλά για να συνδεθείτε.
Κι αν και πάλι δεν ανταποκριθούν, επιλέξτε να απομακρυνθείτε χωρίς πικρία. Μερικές φορές, η αγάπη σημαίνει να κάνετε πίσω όταν δεν σας σέβονται.
Συμβουλές για να ξαναχτίσετε τον σεβασμό και τη σύνδεση:
-
Αποφύγετε να παίξετε το θύμα, αλλά μην μένετε και σιωπηλοί. Εκφράστε την αλήθεια σας με αξιοπρέπεια.
-
Δείξτε ότι έχετε μια γεμάτη και δική σας ζωή. Η ανεξαρτησία γεννά συχνά θαυμασμό.
-
Να είστε συνεπείς. Αν κάτι σας πληγώνει, μην το ανέχεστε από συνήθεια.
-
Δώστε προτεραιότητα στην αυτοεκτίμηση. Κάντε πράγματα που σας κάνουν χαρούμενους και σίγουρους.
-
Αποδεχτείτε ότι η αλλαγή ίσως να μην έρθει. Μπορείτε να ζήσετε ειρηνικά, ό,τι κι αν γίνει.
Το να είστε γονιός δεν σημαίνει να θυσιάζετε την αυτοαξία σας. Ο αμοιβαίος σεβασμός είναι απαραίτητος.
Αξίζετε καλοσύνη, προσοχή και φροντίδα—όχι μόνο επειδή τα δώσατε όλα, αλλά γιατί εξακολουθείτε να είστε άνθρωπος με συναισθηματικές ανάγκες. Αν τα παιδιά σας δεν μπορούν να σας προσφέρουν αυτά, κάντε τις απαραίτητες αλλαγές για να βρείτε ξανά την εσωτερική σας γαλήνη.
Κάποιες φορές, η πράξη του να αφήνεις πίσω, ανοίγει το δρόμο για την ίαση.
Όταν τα Βορίζια βάφτηκαν με αίμα το 1955 – Η πολύνεκρη βεντέτα που συγκλόνισε την Κρήτη
Το μακελειό στα Βορίζια. Η πολύνεκρη κρητική βεντέτα που συγκλόνισε την Ελλάδα του ’50. Σε κατάσταση αμόκ αλληλοσκοτώνονταν. Έριξαν μέχρι και χειροβομβίδα
27 Αυγούστου 1955, στους πρόποδες του Ψηλορείτη, στο χωριό Βορίζια ρέει άφθονο κρασί και τσικουδιά. Η κρητική λύρα ηχεί και οι μαντινάδες συμπληρώνουν τη γιορτή του Αγίου Φανουρίου.
Κόσμος έχει συρρεύσει για τη γιορτή μέχρι που το γλέντι μετατράπηκε σε τραγωδία και η χαρά σε δυστυχία.
Το ιστορικό του μακελειού στα Βορίζια ξεκίνησε όταν ένας χωριανός έσφαξε τον δασοφύλακα της περιοχής. Το θύμα διασκέδαζε σε κεντρικό καφενείο του χωριού μαζί με άλλους.
Είναι αμφίβολο αν πρόλαβε να αντιληφθεί ποιος και γιατί του επιτέθηκε. Χωρίς να προηγηθεί λογομαχία ο δράστης κάρφωσε ένα κρητικό μαχαίρι και όπως λένε οι μάρτυρες “του έκοψε το λάρυγγα”.
Ο δασοφύλακας μεταφέρθηκε αιμόφυρτος στο σπίτι και μέσα σε λίγα λεπτά ξεψύχησε. Ο δράστης εκμεταλλεύτηκε τον πανικό που προκλήθηκε και κατάφερε να εξαφανιστεί χωρίς να συλληφθεί.
O δασοφύλακας, ο άνδρας με το σταυρό, η σφαγή του οποίου υπήρξε η αφορμή για το μακελειό στα Βορίζια
Για μια ασήμαντη αγροτική ζημιά
Σύμφωνα με το βούλεμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Ηρακλείου όλα ξεκίνησαν από μια διαφωνία μεταξύ των δύο ανδρών. Το θύμα, που ήταν δασοφύλακας, παρατήρησε έναν συγχωριανό του ότι υλοτομεί παράνομα μέσα σε δημόσιο δάσος. Μπροστά στον κίνδυνο να καταγγελθεί για τα καυσόξυλα αποφάσισε να τον εκφοβίσει. Όπως καταγγέλθηκε, παρακίνησε έναν συγγενή του να του επιτεθεί.
Υπήρξαν όμως και άλλες εκδοχές ως προς το κίνητρο του δράστη. Μάλιστα αναφέρθηκε ότι αφορμή για το έγκλημα στάθηκε το γεγονός ότι το θύμα δεν ανταπέδωσε τον χαιρετισμό στον ανηψιό του.
Μια άλλη, τρίτη εκδοχή ακούγεται αρκετά πειστική. Σύμφωνα με τις μαρτυρίες των κατοίκων που έζησαν τη σφαγή το έγκλημα διαπράχθηκε επειδή το θύμα απέτρεπε τους πελάτες να επισκεφθούν το καφενείο του δράστη. Φαίνεται ότι το θύμα απευθύνθηκε σε μια παρέα που πήγαινε στο καφενείο του δράστη και τους κάλεσε να πιουν μαζί σε άλλο καφενείο. Τότε έβγαλε το μαχαίρι και του επιτέθηκε.
Η εκδίκηση για τον πρώτο φόνο
Η δολοφονία του δασοφύλακα προκάλεσε ταραχή και φωνές από τους θαμώνες του καφενείου. Τότε ξεκίνησε η βεντέτα: πέντε λεπτά μετά την πρώτη δολοφονία, τρεις άνδρες έβγαλαν τα πιστόλια τους και άρχισαν να ρίχνουν, άλλος στον αέρα και άλλος στο ψαχνό. Όλοι τους ήταν συγγενείς του δασοφύλακα που είχε δολοφονηθεί. Ενοχοποιήθηκε ο ανηψιός της συζύγου του δασοφύλακα, ο οποίος παραπέμφθηκε στο κακουργιοδικείο ως δολοφόνος ενός 18χρονου.
Απανωτές δολοφονίες μέσα σε λίγα λεπτά
Το κακό δεν άργησε να τριτώσει. Η εκδίκηση για την πρώτη πράξη του δράματος συνεχίστηκε, καθώς ένας ακόμα χωριανός σκότωσε με πυροβόλο όπλο έναν άλλο. Ο δράστης κατηγορήθηκε αλλά στο δικαστήριο αθωώθηκε. Ο εισαγγελέας όμως αντέδρασε και ζήτησε να κηρυχθεί η ετυμηγορία τους πεπλανημένη.
Η χήρα και η κόρη του δασοφύλακα θρηνούν για το χαμό του
Το βομβαρδισμένο χωριό των Βοριζίων
Πριν ακόμη οι κάτοικοι του χωριού συνέλθουν από τους αλλεπάλληλους φόνους ένας κάτοικος για να εκδικηθεί τη δολοφονία του ξάδελφου του, έσπευσε στο σπίτι του δολοφονημένου δασοφύλακα και έριξε μια χειροβομβίδα τύπου «Μιλς». Ο απολογισμός ήταν τραγικός: τρεις νεκροί και δεκατέσσερις τραυματίες, μερικοί από αυτούς ακρωτηρισάστηκαν φρικτά.
Στα Βορίζια κατέφθασε ολόκληρη η διαθέσιμη δύναμη χωροφυλακής με επικφελής τον υποδιοικητή χωροφυλακής Ηρακλείου, ταγματάρχη Καπετανάκη. Στο χωριό στάλθηκε και τμήμα στρατού.
Ο πρωτοαίτιος των ομαδικών φόνων καταζητήθηκε παντού. Παράλληλα συγκροτήθηκε ομάδα γιατρών και νοσηλευτών για να περιθάλψουν επιτόπου τους τραυματίες. Τα Βορίζια έμοιαζαν με βομβαρδισμένο τοπίο. Πτώματα και τραυματίες είχαν συρθεί στους δρόμους. Οι αυτόπτες μάρτυρες απομονώθηκαν στο σχολείου του χωριού ώστε να αποτραπεί ο επηρεασμός τους.
Πριν περάσει ένας χρόνος από την βεντέτα των Βοριζίων οι κατηγορούμενοι παραπέμφθηκαν στο Κακουργιοδικείο της Αθήνας. Η επιλογή του Β’ Κακουργιοδικείου Αθηνών έγινε με απόφαση του Αρείου Πάγου προκειμένου να αποφευχθούν αντεκδικήσεις μεταξύ των διαδίκων.
Η δίκη ζωντανεύει το ομαδικό φονικό
Ο Τύπος της εποχής περιέγραφε την εικόνα του δικαστηρίου. Γυναίκες μαυροντυμένες με τσεμπέρια κατεβασμένα ως τα μάτια τριγύριζαν με ανέκφραστα πρόσωπα στους διαδρόμους. Οι άνδρες φορούσαν μαύρα πουκάμισα και ψηλές μαύρες μπότες. Συγκεντρώνονταν σε ομάδες και σχολίαζαν την εξέλιξη.
Μόνο σε λίγους από αυτούς μετά από επισταμένη σωματική έρευνα, επιτράπηκε η είσοδος στο δικαστήριο.
Οι κατηγορούμενοι απολογούνται
Στη δίκη κατατέθηκε ότι το βράδυ του Αγίου Φανουρίου μόλις οι κάτοικοι άκουσαν την πρώτη πιστολιά,που σκότωσε τον δασοφύλακα, κυριεύθηκαν από ένα είδος αμόκ. Οι άντρες του χωριού έσπευσαν να πάρουν κάθε όπλο που είχαν σπίτι και έτρεχαν στους δρόμους του χωριού.
Η επιείκεια στις ποινές και η αποφυλάκιση
Στη δίκη ο βασικός κατηγορούμενος υποστήριξε ότι έπινε επί 27 ώρες κρασί και τσικουδιά και ότι είχε μαζί του το φονικό μαχαίρι, καθώς ήταν χασάπης. Τελικά καταδικάστηκε σε κάθειρξη 20 χρόνων.
Ο ανηψιός της συζύγου του δασοφύλακα, ο δράστης του δεύτερου φόνου, καταδικάστηκε σε κάθειρξη 10 ετών και ο τρίτος κατηγορούμενος σε κάθειρξη 25 ετών.
Το δικαστήριο επέβαλε μικρότερες ποινές στους άλλους για κατοχή όπλων. Οι κατηγορούμενοι σύμφωνα με τα δημοσιεύματα των εφημερίδων δέχτηκαν δυσαρεστημένοι τις ποινές, ενώ αυτός που κατηγορήθηκε ως ηθικός αυτουργός στην πρώτη δολοφονία, έφυγε δακρυσμένος για την απαλλαγή του.
Ο πρωτοαίτιος των γεγονότων, πήρε χάρη με βασιλικό διάταγμα της 17ης Απριλίου 1963. Σύμφωνα με αυτό η κάθειρξη των 20 χρόνων μετριάστηκε σε κάθειρξη 18 ετών. Η μείωση της ποινής έγινε μετά από εισήγηση του τότε υπουργού δικαιοσύνης Κ. Παπακωνσταντίνου.
Ο δράστης στις 27 Ιανουαρίου 1968 αποφυλακίστηκε με όρους και με αναστολή του υπολοίπου της ποινής του. Ως προς τους άλλους καταδικασθέντες, ο δεύτερος αποφυλακίστηκε 15 χρόνια μετά την καταδίκη. Έζησε στο Ηράκλειο και απέφυγε συστηματικά να επισκέπτεται τα Βορίζια, τηρώντας την απαγόρευση του άγραφου νόμου της βεντέτας.
Σήμερα οι Βοριζιανοί με ψυχραιμία και σωφροσύνη συνεχίζουν να γιορτάζουν τον Άγιο Φανούριο χωρίς κρητική λύρα, χωρίς μαντινάδες, αλκοόλ και μπαλοθιές. Έχουν γυρίσει σελίδα και απέδειξαν ότι τα πάθη και τα μίση δεν πρέπει να διαιωνίζονται, αλλά να καταδικάζονται. Γι’ αυτό η αιματηρή βεντέτα της 27ης Αυγούστου 1955 αποτελεί ένα καταδικασμένο παρελθόν.
Όταν τα αυτοκίνητα προσπερνούσαν μια έγκυο γυναίκα σε πλημμυρισμένο δρόμο, ένα άστεγο αγόρι βγήκε στη βροχή να τη βοηθήσει. Λίγες μέρες αργότερα, ένα SUV σταμάτησε έξω από το συσσίτιο — και εκείνος πάγωσε.
Αυτή η ιστορία δεν έπρεπε ποτέ να ξεκινήσει έτσι — αλλά αυτή ήταν η αλήθεια. Σκληρή, άβολη και ενοχλητική για μια πόλη που είχε μάθει να μη βλέπει αγόρια σαν τον Μανώλη Παπαδόπουλο.
Η καταιγίδα είχε μετατρέψει τους δρόμους της Θεσσαλονίκης σε ορμητικά ποτάμια. Η βροχή χτυπούσε την άσφαλτο με μανία, το νερό συγκεντρωνόταν κάτω από μια γέφυρα της περιφερειακής, ενώ τα αυτοκίνητα περνούσαν χωρίς να κόβουν ταχύτητα.
Οι προβολείς έσκιζαν το σκοτάδι, πετώντας νερά στα πεζοδρόμια — κανείς δεν σταματούσε.
Στη μέση του πλημμυρισμένου δρόμου καθόταν μια γυναίκα.
Ήταν έγκυος, μούσκεμα και τρέμοντας, προσπαθώντας απλώς να μείνει όρθια. Το κινητό της είχε πέσει στο νερό δίπλα της, άχρηστο. Ένα παπούτσι έλειπε. Κάθε προσπάθεια να σηκωθεί κατέληγε το ίδιο — ο πόνος λύγιζε το σώμα της και εκείνη κατέρρεε ξανά, λαχανιασμένη.
Τα αυτοκίνητα επιβράδυναν.
Οι οδηγοί κοίταζαν.
Και μετά προσπερνούσαν.
Από κάτω από τη γέφυρα, ο Μανώλης τα έβλεπε όλα.
Ήταν δώδεκα χρονών — αδύνατος, σχεδόν αόρατος, φορώντας ένα μπουφάν πολύ μεγάλο γι’ αυτόν, σκισμένο στο μανίκι. Κοιμόταν πάνω σε χαρτόκουτα, έτρωγε όπου έβρισκε και είχε μάθει από νωρίς πως το να μην τον προσέχουν ήταν ο μόνος τρόπος να επιβιώσει. Η βροχή μούσκευε τα ρούχα του και η πείνα τον έκαιγε.
Έπρεπε να μείνει εκεί.
Παιδιά σαν κι αυτόν δεν μπλέκουν.
Παιδιά σαν κι αυτόν δεν μετράνε.
Τότε η γυναίκα σήκωσε το κεφάλι.
Τα βλέμματά τους συναντήθηκαν.
Ο φόβος αναγνωρίζει τον φόβο.
— Βοήθεια… ψιθύρισε, με τη βροχή να σβήνει τη λέξη.
Η καρδιά του Μανώλη άρχισε να χτυπά δυνατά. Δεν τη γνώριζε — και δεν είχε σημασία. Κάτι μέσα του είχε ήδη αποφασίσει.
Βγήκε στη βροχή.
— Κυρία; φώναξε ήρεμα. Με ακούτε;
Εκείνη τον κοίταξε με δυσπιστία.
— Δεν μπορώ να σηκωθώ, είπε με δάκρυα. Προσπάθησα…
Ένας δυνατός πόνος τη λύγισε.
Ο Μανώλης δεν δίστασε.
— Υπάρχει ένα καρότσι κάτω από τη γέφυρα, είπε. Μπορώ να σας μεταφέρω.
— Είσαι παιδί… είπε εκείνη τρομαγμένη.
— Θα αντέξω, απάντησε. Εσείς όχι.
Το νερό γέμιζε τα παπούτσια του καθως διέσχιζε τον δρόμο. Κόρνες ακούγονταν.
Ο Μανώλης συνέχισε.
— Είστε καλά… σας κρατάω… ψιθύριζε ξανά και ξανά.
Όταν τα φώτα του ασθενοφόρου φάνηκαν μέσα στη βροχή, τα χέρια του έτρεμαν. Οι διασώστες έτρεξαν, την τοποθέτησαν στο φορείο.
Ένας από αυτούς γύρισε προς τον Μανώλη.
— Εσύ τη μετέφερες εδώ;
Ο Μανώλης έγνεψε.
— Έσωσες δύο ζωές απόψε, του είπε σοβαρά.
Ο Μανώλης δεν έμεινε.
Γύρισε στη βροχή.
Και χάθηκε.
Τρεις μέρες αργότερα, όλα έμοιαζαν σαν όνειρο.
Ο Μανώλης καθόταν έξω από ένα συσσίτιο, τρώγοντας μπαγιάτικο ψωμί. Το σώμα του πονούσε. Η εικόνα της γυναίκας δεν τον άφηνε.
Δεν το είπε σε κανέναν.
Γιατί να το πει;
Οι καλές πράξεις δεν επιστρέφουν σε παιδιά σαν κι αυτόν.
Τότε άκουσε τον ήχο.
Ένα μαύρο SUV σταμάτησε μπροστά του.
— Ώρα να φύγω… μουρμούρισε.
Η πόρτα άνοιξε.
Ένας καλοντυμένος άντρας κατέβηκε.
Ύστερα, μια γυναίκα — με το χέρι στην κοιλιά της.
Ο Μανώλης πάγωσε.
Ήταν εκείνη.
— Δεν έκλεψα τίποτα… είπε γρήγορα.
— Κανείς δεν σε κατηγορεί, είπε ο άντρας. Με λένε Γιώργο Αντωνίου.
Η γυναίκα πλησίασε.
— Σε έψαχνα, είπε με δάκρυα. Για μέρες.
— Δεν το έκανα για λεφτά… ψιθύρισε ο Μανώλης.
— Το ξέρω. Γι’ αυτό είμαστε εδώ.
Του μίλησαν για το χειρουργείο, το μωρό που γεννήθηκε την τελευταία στιγμή, τους γιατρούς που μιλούσαν για «το αγόρι στη βροχή».
— Δεν θα ζούσαμε χωρίς εσένα, του είπε.
Ο Μανώλης κοίταξε κάτω.
— Απλώς δεν ήθελα να είστε μόνη…
— Θέλουμε να σε βοηθήσουμε, είπε ο Γιώργος.
Ο Μανώλης δίστασε.
Η βοήθεια πάντα είχε όρους.
Οι εβδομάδες που ακολούθησαν άλλαξαν τη ζωή του.
Ανάδοχη οικογένεια.
Καθαρά ρούχα.
Ζεστό φαγητό.
Ένα κρεβάτι.
Δεν τον υιοθέτησαν.
Αλλά δεν τον άφησαν.
Μήνες αργότερα, ο Μανώλης επέστρεψε στο συσσίτιο — όχι για να φάει, αλλά για να βοηθήσει.
Κάποιος τον ρώτησε γιατί.
Χαμογέλασε.
— Γιατί κάποτε, κάποιος σταμάτησε για μένα.
Και τότε, η πόλη είδε αυτό που υπήρχε πάντα:
Όχι ένα άστεγο παιδί.
Όχι ένα πρόβλημα.
Αλλά έναν ήρωα —
που μπήκε στη βροχή όταν όλοι οι άλλοι προσπέρασαν.
Όταν τα Rafale ισοπέδωσαν τουρκική βάση στη Λιβύη – Πώς οι Τούρκοι δεν κατάλαβαν τίποτα
Η τουρκική αεροπορική βάση Al-Watiya στη Λιβύη υπέστη πανωλεθρία καθώς βομβαρδίστηκε από αγνώστου εθνικότητας γαλλικά μαχητικά Rafale.
Οι Τούρκοι στρατιώτες της βάσης εκτελούσαν «χαλαρά» τις υποχρεώσεις τους, μέχρι τη στιγμή που άκουσαν τον χαρακτηριστικό ήχο που αφήνει η τροχιά ενός πυραύλου.
Δευτερόλεπτα αργότερα ξέσπασε το πρώτο κύμα της κόλασης με εκρήξεις που διέλυσαν κτηριακές εγκαταστάσεις και συστήματα αεράμυνας των «γειτόνων» που υπήρχαν εγκατεστημένα στην βάση.
Το αντιαεροπορικό πυραυλικό σύστημα Hawk καθώς και το πολυδιαφημισμένο Τουρκικό Hisar στάθηκε αδύνατο να αντιμετωπίσει το κύμα επίθεσης που εξαπέλυσαν τον περασμένο Ιούλιο τα αόρατα, όπως αποδείχθηκε, γαλλικά μαχητικά.
Δεν περιορίστηκαν στο πρώτο χτύπημα αλλά εξαπέλυσαν άμεσα και δεύτερο για να «ολοκληρωθεί το έργο» από απόσταση 90 έως 100 χιλιομέτρων.
Οι Τούρκοι στη βάση της Αλ Ουατίγια δεν κατάλαβαν ποτέ τι τους χτύπησε και όταν όλα τελείωσαν η βάση ήταν κατεστραμμένη ενώ υπήρξαν και κάποιοι τραυματίες.
Η συγκεκριμένη επιτυχία της αποστολής των Rafale οφείλεται εν πολλοίς στο επιθετικό ραντάρ Spectra που διαθέτουν τα συγκεκριμένα γαλλικά μαχητικά.
Στη συγκεκριμένη επιχείρηση τα Rafale που «χτύπησαν» ανήκαν στην Πολεμική Αεροπορία της Αιγύπτου, αφού η Γαλλία δεν ήθελε να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην αποστολή, για να μην προκαλέσει τριγμούς στο ΝΑΤΟ.
Οι Γαλλικές Υπηρεσίες Πληροφοριών συνέβαλλαν με τον τρόπο τους στην όχι και τόσο ριψοκίνδυνη αποστολή που έπιασε την Τουρκική αεράμυ