Ποινή φυλάκισης εννέα ετών και έξι μηνών (εκτιτέα τα οκτώ) επέβαλε το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών στον πατέρα Αντώνιο.
Η ποινή του μετατράπηκε σε χρηματική προς 10 ευρώ ημερησίως, άρα συνολικά πρέπει να καταβάλλει στο ελληνικό δημόσιο λίγα περισσότερα από 60.000 ευρώ για να μείνει εκτός φυλακής
Δείτε το βίντεο:
Ποινή φυλάκισης εννέα ετών και έξι μηνών (εκτιτέα τα οκτώ) επέβαλε το Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων Αθηνών στον πατέρα Αντώνιο, ενώ στους τέσσερις συνεργάτες επιβλήθηκαν ποινές από 20 μήνες μέχρι τέσσερα έτη, επτά μήνες και 15 ημέρες.
Το δικαστήριο μετέτρεψε τις ποινές για τον πατέρα Αντώνιο και τους δύο στενούς συνεργάτες του προς δέκα ευρώ ημερησίως, για τους υπόλοιπους δύο καταδικασθέντες η ποινή ανεστάλη. Το σύνολο των χρημάτων που πρέπει να καταβάλει ο πατέρας Αντώνιος είναι πάνω από 60.000 ευρώ. Ο πατέρας Αντώνιος από το πρωτόδικο δικαστήριο είχε καταδικαστεί σε τέσσερα έτη και τρεις μήνες, επίσης μετατρέψιμη προς 10 ευρώ ημερησίως.
Δείτε το βίντεο:
Νωρίτερα το δικαστήριο αναγνώρισε στους καταδικασθέντες την καλή συμπεριφορά μετά την πράξη και απέρριψε το ελαφρυντικό της σχέσης εξάρτησης με τον πατέρα Αντώνιο. Από το πρωτόδικο δικαστήριο τους έχει αναγνωριστεί και πρότερος έντιμος βίος.
Η εισαγγελέας πρότεινε τη διαβίβαση των πρακτικών της δίκης στην Εισαγγελία για τέσσερις μάρτυρες, για τους οποίους έκρινε ότι κατέθεσαν ψέματα στο Εφετείο. «Αυτές οι καταθέσεις δεν περιέχουν αλήθεια, έλεγαν ψέματα στον δεύτερο βαθμό. Στον πρώτο έχουν εκθέσει τα πραγματικά περιστατικά όπως έχουν γίνει», είπε η εισαγγελέας.
Η εισαγγελική πρόταση έγινε δεκτή από το δικαστήριο, το οποίο αποφάσισε τη διαβίβαση των πρακτικών για τη διερεύνηση του αδικήματος της ψευδορκίας για αυτά τα τέσσερα πρόσωπα και για τη διερεύνηση της ύπαρξης συμμετόχων της αξιόποινης πράξης της ψευδορκίας (ηθική αυτουργία και συνέργεια απλή ή άμεση). Το δικαστήριο επιδίκασε και δικαστικά έξοδα 1.200 ευρώ σε κάθε καταδικασθέντα.
Σήμερα 1/4 είναι η δίκη του πατέρα Αντώνιου και επτά συνεργατών του για σωματική και ψυχολογική κακοποίηση παιδιών που φιλοξενούνταν στις δομές της Κιβωτού του Κόσμου.
Ο πατέρας Αντώνιος, μετά από 1,5χρόνο σιωπής και «εξαφάνισης» από κάθε Μέσο ενημέρωσης, εμφανίστηκε σήμερα για πρώτη φορά στο δικαστήριο συνοδευόμενος από την πρεσβυτέρα και κάποια παιδιά που είχαν φιλοξενηθεί στην Κιβωτό του κόσμου, τα οποία τον στηρίζουν από την πρώτη στιγμή, προκειμένου να παρακολουθήσει από κοντά τη δίκη και να υπερασπιστεί τον εαυτό του.
Δείτε το βίντεo:
Η κάμερα της εκπομπής Super Κατερίνα και η δημοσιογράφος Ελισάβετ Οικονόμου βρίσκονταν έξω από τα δικαστήρια, όπου και κατέγραψαν αυτή την πρώτη δημόσια εμφάνιση του πατέρα Αντώνιου μετά από σχεδόν 1,5 χρόνο.
Ο ίδιος φαινόταν αρκετά ήρεμος, χωρίς ωστόσο να θέλει να κάνει καμία δήλωση στις τηλεοπτικές κάμερες και το μόνο που είπε ήταν «Χρόνια πολλά».
Να θυμίσουμε ότι το σκάνδαλο με την Κιβωτό του Κόσμου και τις αποκαλύψεις για τον πατέρα Αντώνιο ξέσπασε για πρώτη φορά τον Νοέμβριο του 2023.
Με οργή αλλά και έκπληξη πληροφορείται η κοινή γνώμη τα έργα και τις ημέρες του πατέρα Αντωνίου, του ανθρώπου που έχοντας, όπως όλα δείχνουν, βιτρίνα εδώ και χρόνια την Κιβωτό του Κόσμου, φέρεται να ζούσε μια ζωή μέσα στη χλιδή και την καλοπέραση.
Μαρτυρίες για αδιάκοπα πηγαινέλα με Porsche Cayenne, για πολυτελείς επαύλεις και ακριβά δώρα προς ευνοούμενους τροφίμους των δομών, για σωματοφύλακες που πρόσεχαν σαν τα μάτια τους τον «σύγχρονο άγιο» και ακόμα για υπηρέτες ή προσωπικούς μασέρ αφήνουν άφωνο το πανελλήνιο που παρακολουθεί σοκαρισμένο την ταχύτατη «πτώση» του άλλοτε αξιοθαύμαστου ιερέα.
Ο πατήρ Αντώνιος μαζί με την πρεσβυτέρα, αλλά και με τους ανθρώπους που μέχρι χθες αποτελούσαν τον λεγόμενο σκληρό πυρήνα τους παρακολουθούν από μακριά προς το παρόν τη χιονοστιβάδα των καταγγελιών που από τη μία στιγμή στην άλλη τους κατακρήμνισε από την κεφαλή της Κιβωτού. Την ίδια ώρα, κι ενώ αναμένεται με αγωνία το πόρισμα των εισαγγελικών ερευνών, οι απλοί πολίτες απορούν πώς τόσα χρόνια μία από τις πιο προβεβλημένες δομές της χώρας παρέμενε χωρίς τον παραμικρό έλεγχο, με τα έσοδα να ανέρχονται σε εκατομμύρια και το ζευγάρι να αντιμετωπίζει με έπαρση και ύφος χιλίων καρδιναλίων όχι μόνο τα παιδιά που φιλοξενούσε, αλλά ακόμα και τους χορηγούς τους, όταν οι τελευταίοι τους χαλούσαν τα χατίρια.
Στο στόχαστρο
Σημειώνεται ότι στο στόχαστρο του εισαγγελέα βρίσκονται εκτός από τον πατέρα Αντώνιο και τρεις εργαζόμενοι, το λεγόμενο «βαρύ πυροβολικό» του ιερέα, σε βάρος των οποίων υπάρχουν καταθέσεις για περιστατικά σωματικής κακοποίησης. Κάποιοι από αυτούς φέρεται να ήταν και οι ίδιοι τρόφιμοι της δομής, ήδη από τις πρώτες μέρες λειτουργίας της το μακρινό 1998, που με το πέρασμα των ετών κέρδισαν την εμπιστοσύνη του ιδρυτή της ΜΚΟ κι έγιναν το δεξί του χέρι.
Στους προσωπικούς τους λογαριασμούς στα social media, πολλοί από τους στενούς συνεργάτες του πατρός Αντωνίου, αλλοδαποί στην πλειονότητά τους, εμφανίζονται να ζουν την ίδια χλιδάτη ζωή μ’ εκείνον, έχοντας στην κατοχή τους πανάκριβα σπίτια και αυτοκίνητα, με ταξίδια σε «μοδάτες» χώρες του εξωτερικού, ενώ εντύπωση προκαλεί το γεγονός πως ολόκληρες οικογένειες που έφτασαν πριν από δεκαετίες στην Ελλάδα από εμπόλεμες χώρες φέρεται να δουλεύουν εξ ολοκλήρου στην Κιβωτό.
Τα «δωράκια»
Η κατάθεση του 19χρονου, που προκάλεσε τσουνάμι καταγγελιών και ενέπλεξε τον πατέρα Αντώνιο ακόμα και σε περιστατικά σεξουαλικών κακοποιήσεων, επεφύλασσε ακόμα μια δυσάρεστη έκπληξη. Ο ιερέας τού είχε αγοράσει κινητό τηλέφωνο αξίας 800 ευρώ, παπούτσια αξίας 180 ευρώ και άλλα δώρα.
«Ό,τι ήθελα το είχα», φέρεται να κατέθεσε και πρόσθεσε πως ο πατήρ Αντώνιος ήθελε ουσιαστικά υπηρέτες, αφού τα παιδιά αναγκάζονταν ακόμα και να του βάζουν ή βγάζουν τα παπούτσια ή και το ράσο του σε άλλες περιπτώσεις. Τέλος, μαρτυρία κατοίκου περιοχής όπου λειτουργεί δομή της Κιβωτού ανέφερε στο Twitter πως κάθε φορά που ο πατήρ Αντώνιος Παπανικολάου επισκεπτόταν τη δομή, περίοικοι που τον έβλεπαν έλεγαν: «Έρχεται ο παπάς με την τζιπάρα του».
Οι μεζονέτες
Μια εντυπωσιακή μεζονέτα στη Ραφήνα, με τρία διαφορετικά διαμερίσματα, φέρεται να βρίσκεται στην κατοχή του υπό ελέγχου ζεύγους της Κιβωτού του Κόσμου. Σύμφωνα με αποκάλυψη του Live News, στο κουδούνι του πολυτελούς οικήματος φιγουράρει το όνομα της πρεσβυτέρας Σταματίας Γεωργαντή. Γύρω γύρω από τη μεζονέτα καλαμιές κόβουν την οπτική επαφή με τον χώρο, ενώ χθες όλα τα διαμερίσματα παρέμεναν κλειστά.
Το συγκεκριμένο κτίριο φέρεται να απέκτησε ο πατήρ Αντώνιος το 2005, μετά την πώληση ενός άλλου πολυτελούς ακινήτου στη Βραυρώνα. Εκείνο το είχε αγοράσει μόλις έναν χρόνο πριν, με το συμβόλαιο να αναγράφει ως ποσό απόκτησης την αντικειμενική αξία του ακινήτου, περίπου 70.000 ευρώ. Ωστόσο, σύμφωνα με κατοίκους της περιοχής, εκείνη την εποχή κανένα ακίνητο δεν πωλούνταν κάτω από 210.000 ευρώ.
Η μεζονέτα της Βραυρώνας φέρεται να μεταπωλήθηκε αστραπιαία σε εργαζόμενο της Κιβωτού, στον οποίο μάλιστα εικάζεται ότι είχε δοθεί κάποιο δάνειο, ίσως από τον ίδιο τον ιδρυτή της. Το ερώτημα πλέον που τίθεται είναι αν οι μεζονέτες αγοράστηκαν με χρήματα του πατέρα Αντωνίου ή από τις δωρεές στην Κιβωτό.
Σημειώνεται πως, σύμφωνα με πληροφορίες, όπως δείχνουν τα στοιχεία που οι υπεύθυνοι της Κιβωτού έχουν καταθέσει, ο οργανισμός κάθε χρόνο είχε έσοδα 4-5 εκατομμύρια ευρώ, ενώ παρουσίαζε πλεόνασμα της τάξης των 500.000-1.000.000 ευρώ, παρά τις συνεχείς παρακλήσεις των δομών για επιπλέον δωρεές για να καλυφθούν τρέχοντα έξοδα.
Η ιστορία, το έργο και η προσήλωση του πατέρα Αντωνίου εδώ και πολλά χρόνια στα παιδιά είναι λίγο έως πολύ γνωστή. Τόσο ο ίδιος όσο και η πρεσβυτέρα του καταθέτουν σε καθημερινή βάση σε παιδιά επιταγή αγάπης, στοργής, προσφοράς.
Πριν λίγες μέρες ο πατέρας Αντώνιος έλαβε μια διεθνή αναγνώριση για το σημαντικό του έργο. Συγκεκριμένα το Γεωργικό Σχολείο Βόλου της Κιβωτού του Κόσμου κατέκτησε το ευρωπαϊκό βραβείο GENE Global Education Award της Κιβωτού του Κόσμου 2020/202, για το καινοτόμο παιδαγωγικό θεραπευτικό πρόγραμμά του επαγγελματικής κατάρτισης.
Να σημειωθεί ότι ο ιδρυτής της Κιβωτού του Κόσμου είναι εμπνευστής όλων των προγραμμάτων επαγγελματικής κατάρτισης που λειτουργούν σήμερα σε όλα τα παραρτήματα της Κιβωτού του Κόσμου, σε Πωγωνιανή, Βόλο, Χίο, Καλαμάτα, όπου υπάρχουν οι αντίστοιχες εγκαταστάσεις (τυροκομείο, μελισσοκομείο, οπωρώνας, οινοποιείο, αλευρόμυλος, θερμοκήπιο, κήπος με αρωματικά φυτά, φάρμα ζώων, ελαιοτριβείο, ελαιώνας, πετρόμυλος, τράπεζα σπόρων, εργαστήριο παρασκευής ζυμαρικών, εργαστήριο παρασκευής παραδοσιακών προϊόντων, εργαστήριο παραγωγής ζωοτροφών).
Το χρηματικό έπαθλο της GENE, ύψους 10.000 ευρώ, έκαστο, απονέμεται σε πέντε από τις πιο εμπνευσμένες πρωτοβουλίες παγκόσμιας εκπαίδευσης της ΕΕ.
Να επισημανθεί πως τα χρήματα προορίζονται για την υποστήριξη, βελτίωση ή και την επέκταση του έργου τους, ενώ οι πρωτοβουλίες αυτές όχι μόνο θα συμπεριληφθούν στη συλλογή βραβείων GENE αλλά και θα λάβουν πιστοποιητικό αριστείας και αναγνώρισης.
Συνοπτικά, το πρόγραμμα της Γεωργικής Σχολής εστιάζει στην κατάρτιση και κατόπιν στον βιοπορισμό μετά την ενηλικίωση των παιδιών που φιλοξενούνται στις δομές της Κιβωτού του Κόσμου.
Ποιος είναι ο πατέρας Αντώνιος Παπανικολάου
Ο ιερέας Αντώνιος Παπανικολάου υπηρέτησε ως εφημέριος στον Άγιο Γεώργιο Ακαδημίας Πλάτωνος, στον Κολωνό. Ξεκίνησε την ιερατική του δράση το 1998 σε μια από τις πιο υποβαθμισμένες τότε περιοχές, στον Κολωνό στην Αθήνα, όπου δρούσαν πολλές συμμορίες, ενώ σχεδόν σε κάθε γωνιά γινόταν εμπόριο ναρκωτικών. Από την πρώτη στιγμή που εγκαταστάθηκε, ένιωσε την ανάγκη να αντιδράσει σε ότι συνέβαινε γύρω του. Ο ίδιος, παρατηρούσε καθημερινά παιδιά, που ενώ θα έπρεπε να ήταν στο σχολείο σύχναζαν σε πλατείες ή παιδιά που αποτελούσαν μέλη ομάδων υψηλού κινδύνου, ενώ πάντα τα ίδια και οι οικογένειές τους βρίσκονταν σε ανάγκη. Σιγά σιγά, τα πλησίασε μέσω του μπάσκετ και της αποδοχής, ανθρώπινα, προσπαθώντας να μιλήσει μαζί τους για τους προβληματισμούς τους, για την καθημερινότητά τους, προσπαθώντας να τους μιλήσει ως ίσος προς ίσο, χωρίς να τους κρίνει και χωρίς να τους νουθετεί και κυρίως να βρει τον τρόπο να σταθεί στο πλάι τους και να τα βοηθήσει στις ανάγκες τους. Με τον καιρό κέρδισε την αποδοχή τους και σταδιακά και την εμπιστοσύνη τους.
Όπως ο ίδιος λέει: «Κάθισα να ακούσω τα παιδιά, τα αποδέχτηκα έτσι ακριβώς όπως είναι. Μοιράστηκα το σπίτι τους, τη πλατεία και το γήπεδο. Μέσα από τον αθλητισμό και τα πρωταθλήματα βγήκαν τα θετικά τους στοιχεία. Όταν κάποιος είναι τόσο απελπισμένος, όπως αυτά, τι να του πεις; Ότι ο Χριστός σώζει; Τα ακούει βερεσέ».
Σε αυτό του τον αγώνα, πάντα στο πλάι του η σύντροφος και αρωγός, η σύζυγός του Σταματία Γεωργαντή, με την οποία τότε, όπως και τώρα θυσιάζονται και μοιράζονται τις αγωνίες, τις δυσκολίες και φυσικά την ικανοποίηση του εγχειρήματος.
«Στόχος μας είναι τα παιδιά να νιώσουν ότι υπάρχει και ένας άλλος κόσμος, πέρα από αυτόν που έχουν γνωρίσει. Μόνο κίνητρό μας είναι η αγάπη και σε αυτή βασιζόμαστε».
Η προσφορά του απλού κόσμου ξεκίνησε μετά από καιρό, εφόσον γνώρισαν το νεαρό ιερέα και συνειδητοποίησαν τις προθέσεις του. Οι κάτοικοι της περιοχής άρχισαν να έρχονται ο ένας μετά τον άλλο και εθελοντικά να παρέχουν τις υπηρεσίες τους. Δάσκαλοι άρχισαν να έρχονται και να κάνουν μαθήματα στα παιδιά, νοικοκυρές της περιοχής άρχισαν να φέρνουν πράγματα από τα σπίτια τους, τρόφιμα και ρούχα που δεν χρειάζονταν πια οι δικές τους οικογένειες.
Η Κιβωτός του Κόσμου, είναι κιβωτός αγάπης
Έτσι, με τη βοήθεια εθελοντών, δημιουργήθηκε η Κιβωτός του Κόσμου, μια Οργάνωση με στόχο να βγάλει όσα περισσότερα παιδιά μπορούσε από τη φτώχεια και την εγκατάλειψη και να τους προσφέρει τη δυνατότητα «να σταθούν στα πόδια τους».
Καθώς ο πληθυσμός που ζητούσε βοήθεια αυξανόταν με ταχείς ρυθμούς, ο πατέρας Αντώνιος βλέποντας τα παιδιά και τις ανάγκες ολοένα να αυξάνονται, θέλησε να στεγάσει την προσπάθεια σε ένα πρώην καφενείο και άρχισε να δημιουργεί προγράμματα υποστήριξης, με πρώτο στόχο να βοηθήσει τα μεγαλύτερα παιδιά της περιοχής να επιστρέψουν στο σχολείο και να ολοκληρώσουν την φοίτησή τους.
Ο ίδιος θυμάται πως δεν είχε κάποιο σχέδιο όταν ξεκίνησε απλά το ένα έφερε το άλλο. «Είπαμε ότι πρέπει να κάνουμε ένα μαγειρευτό φαγητό στη μία γωνία και στην άλλη γωνία να τους μαθαίνουμε γράμματα. Μετά ήρθαν οι άστεγοι, βάλαμε κρεβάτια. Μετά φτιάξαμε λουτρά για να πλένονται τα παιδιά και το ένα έφερε το άλλο, τα πράγματα πήραν το δρόμο τους, με τη μία ανάγκη να γεννά την επόμενη..»
Η υποστήριξη, εκτός των Ελλήνων αλλά και των μεταναστών, αποτέλεσε σημαντικό ζήτημα προβληματισμού για πολλούς πολίτες αλλά και φορείς της ευρύτερης περιοχής, αφού πολλοί ήταν εκείνοι που υποστήριζαν ότι οι προσπάθειες του ιερέα θα πρέπει να εστιάζονται αποκλειστικά στους Έλληνες που έχουν ανάγκη και όχι στους αλλοδαπούς. “Η αγκαλιά της «Κιβωτού» δέχεται όλους όσους έχουν την ανάγκη της ανεξάρτητα από εθνικότητα και θρησκεία”, σημειώνει ο πατέρας Αντώνιος.
Παρά τις δυσκολίες και τις αντιξοότητες, ο πατέρας Αντώνιος δεν έχασε ποτέ την αισιοδοξία του και την ελπίδα του ούτε την προσήλωσή του στον στόχο που είχε θέσει, βρίσκοντας πάντα τους τρόπους για να βοηθήσει όσο το δυνατόν περισσότερα παιδιά.
Στις 11 Δεκεμβρίου θα συνεχιστεί η δίκη του πατέρα Αντώνιου
Σε εξέλιξη είναι η εκδίκαση της υπόθεσης σεξουαλικής κακοποίησης εις βάρος ανήλικων παιδιών που έμεναν στην «Κιβωτό του Κόσμου» από τον πατέρα Αντώνιο. Ο ίδιος στην απολογία του υποστηρίζει πως πρόκειται για μία πολύ καλά οργανωμένη σκευωρία που έχει σχηματιστεί εις βάρος του με σκοπό να αλλάξει η διοίκηση της «Κιβωτού».
Όπως υποστηρίζει ο πατέρας Αντώνιος, τα παιδιά κατέθεσαν σε βάρος του, μετά από πιέσεις που δέχτηκαν. Για τον 19χρονο λέει ότι το έκανε για να προλάβει τις συνέπειες της δικής του παραβατικής συμπεριφοράς και για τον 16χρονο επειδή κάποιοι του έκαναν πλύση εγκεφάλου. Δηλώνει αθώος, τονίζει πως η «Κιβωτός του Κόσμου» λειτουργούσε παραδειγματικά όσο εκείνος και η πρεσβυτέρα Σταματία Γεωργαντή ήταν επικεφαλής και περιμένει όπως λέει να δικαστεί, για να λάμψει η αλήθεια.
Η δίκη για τον πατέρα Αντώνιο και 7 συνεργάτες του στην «Κιβωτό», που κατηγορούνται για πλημμεληματικού βαθμού κατηγορίες, ορίστηκε για τις 11 Δεκεμβρίου. Η δεύτερη δικογραφία αφορά σε κακουργηματική κατηγορία για σεξουαλικές πράξεις σε βάρος δύο ανήλικων παιδιών.
Ο «Ελεύθερος Τύπος» της Κυριακής, φέρνει στη δημοσιότητα για πρώτη φορά τα όσα ισχυρίστηκε ο πατέρας Αντώνιος στον ανακριτή, κατά την απολογία του τον περασμένο Ιούνιο, ρίχνοντας φως στους ισχυρισμούς του για τις δυο καταγγελίες σε βάρος του, με τον ίδιο να κάνει λόγο για «άλλα συμφέροντα» που κρύβονται από πίσω «για να καρπωθούν το έργο της Κιβωτού και την περιουσία της».
«Είχε κατηγορηθεί για σεξουαλική κακοποίηση στη Χίο»
«Προσωπική σχέση δεν είχα. Η δική μου δουλειά δεν ήταν ούτε παιδαγωγός, ούτε κοινωνικός λειτουργός. Τα συγκεκριμένα παιδιά ήταν σε παραρτήματα και μόνο όταν ταξίδευα είχα κάποια συνομιλία μαζί τους, όπως με όλα τα παιδιά», υποστήριξε ο πατέρας Αντώνιος ενώπιον του ανακριτή ενώ για την κατηγορία για ασέλγεια σε βάρος ανηλίκου, ανέφερε:
«Ο Γ. πριν από την καταγγελία έδειχνε χαρούμενος, πρόθυμος να βοηθήσει, ο πιο ευτυχισμένος άνθρωπος, μάλιστα είχε δώσει πριν από λίγες ημέρες και συνέντευξη για το πώς περνούσε στην Κιβωτό και μάλιστα με δική του πρωτοβουλία χωρίς να του το ζητήσει ο υπεύθυνος δυναμικού. Όλα αυτά ίσχυαν μέχρις ότου αρχίσαμε να ταυτίζουμε την εμπλοκή του με την κλοπή στο Βόλο. Μάλιστα, ήξερε την κλοπή πριν την μάθουμε εμείς. Τότε αρχίσαμε να τον υποψιαζόμαστε και για άλλα πράγματα. Προφανώς προβαίνει σε αυτήν την καταγγελία για να μας προλάβει να μην τον καταγγείλουμε στις Αρχές και να αποφύγει τις συνέπειες της παραβατικής συμπεριφοράς».
«Είδαμε βίντεο να κυκλοφορεί στην κεντρική λεωφόρο με το αγροτικό της Δομής χωρίς να ξέρει να οδηγεί, χωρίς να έχει δίπλωμα. Μάθαμε αργότερα πως εκβίαζε μικρότερα παιδιά να κλέβουν και να του φέρνουν χρήματα. Μάθαμε ότι είχε προβεί σε σεξουαλική κακοποίηση ανήλικης στη Χίο, η οποία προέβη σε καταγγελία μαζί με την παιδαγωγό της στην Αστυνομία. Πιστεύω ακράδαντα πως πίσω από τον Γ. βρίσκονται άλλα συμφέροντα που τον καθοδήγησαν στην καταγγελία για να καρπωθούν το έργο της Κιβωτού και την περιουσία της», πρόσθεσε ο πατέρας Αντώνιος.
«Έκαναν πλύση εγκεφάλου στο παιδί»
«Είμαι σίγουρος 100% ότι το παιδί το κατεύθυναν, του έκαναν πλύση εγκεφάλου, εκμεταλλευόμενοι την επιθυμία του να πάει στην μητέρα του. Η διαδικασία ξεκίνησε τέλος του 2021 για να επιστρέψει στην μητέρα του, η οποία τον ξεσήκωνε στα επισκεπτήρια, λέγοντάς του ότι «θα σε πάρω» και δεν το έκανε ποτέ, με αποτέλεσμα το παιδί να πληγώνεται συνεχόμενα.
Όταν ξεκινήσαμε τη διαδικασία εμείς, η κοινωνική υπηρεσία της Λάρισας απέρριψε το αίτημα λόγω ακαταλληλότητας της μητέρας. Οι κοινωνικοί λειτουργοί είπα ότι ήταν καλύτερο να χρεωθεί η Κιβωτός την απόρριψη αυτή, γιατί το παιδί δεν θα μπορούσε να διαχειριστεί μια τέτοια απόρριψη λόγω ευθύνης της μητέρας. Λυπάμαι που για τα συμφέροντά τους, κάποιο χρησιμοποίησαν το παιδί», ανέφερε για την δεύτερη καταγγελία ο πατέρας Αντώνιος.
«Στις δομές υπήρχαν ομάδες ειδικών από όλους τους χώρους, κοινωνικοί λειτουργοί, ψυχολόγοι, παιδαγωγοί. Κάθε παιδί έχει τον φάκελό του, όπου σημειωνόταν η πρόοδός του, αν αντιμετώπιζε κάποιο πρόβλημα και την εξέλιξή του. Συνεπώς όλοι οι άνθρωποι αυτοί θα αντιλαμβάνονταν αν συνέβαινε κάποιος μορφής κακοποίηση σε κάποιο παιδί», πρόσθεσε.
Η αναφορά του πατρός Αντωνίου σε εισαγγελείς
«Σημειώνω ότι οι εισαγγελείς έστελναν σε εμάς παιδιά από όλη την Ελλάδα, γιατί γνώριζαν ότι υπήρχε πραγματική ενασχόληση με τα παιδιά και όχι μόνο στέγη και τροφή. Η φιλοσοφία μας ήταν ότι έπρεπε να ασχοληθούμε πρώτα με τα τραύματα της ψυχής των παιδιών, γιατί αλλιώς το τραυματισμένο παιδί ως ενήλικος θα τραυμάτιζε και άλλους. Αυτή ήταν η κύρια προσφορά της Κιβωτού στην κοινωνία», σχολίασε ο πατέρας Αντώνιος.
«Νιώθω ότι το έργο μου έχει αλλοιωθεί»
«Δεν κάνω κάποια άλλα σχέδια για το μέλλον, αλλά προσεύχομαι στον Θεό να φανεί η αδικία και να επιστρέψω στην Κιβωτό κάποια στιγμή στο έργο που έφτιαξα από το μηδέν. Νιώθω ότι το έργο μου έχει αλλοιωθεί, έχει χαθεί ο εκκλησιαστικός χαρακτήρας, έχουν φύγει οι εικόνες από τη θέση τους, η Αγία Τράπεζα είναι στην αποθήκη, τα παιδιά ζουν σε καθεστώς απόλυτης ελευθερίας έως ασυδοσίας και όλα με στεναχωρούν βαθιά».
Με αυτή την απολογία του τον περασμένο Ιούνιο ο πατέρας Αντώνιος αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. Η υπόθεση αυτή εκκρεμεί στο δικαστικό συμβούλιο που θα αποφασίσει αν θα παραπεμφθεί σε δίκη ή όχι.
Εν τω μεταξύ δεν έχουν τέλος οι αποκαλύψεις για την υπόθεση της Κιβωτού του Κόσμου και οι εικόνες με μετρητά μέσα σε σακούλες και κοσμήματα μεγάλης αξίας που ήταν κρυμμένα σε διαμέρισμα του ιδρυτή της οργάνωσης και της πρεσβυτέρας, έρχονται να φουντώσουν τις συζητήσεις για κακοδιαχείριση και μαύρα ταμεία της δομής.
Ο πατέρας Αντώνιος επανέρχεται με νέες δηλώσεις. Στο πλευρό του βρίσκονται σταθερά από την πρώτη στιγμή, τόσο η Παναγιώτα Βλαντή όσο και ο Πάνος Μουζουράκης.
Ο πατέρας Αντώνιος στέλνει μηνύματα με νέες δηλώσεις του, στην εκπομπή «Buongiorno» του Mega, την ώρα που η δίκη του, για όλα όσα του καταλογίζονται την εποχή που ήταν επικεφαλής της «Κιβωτού», βρίσκεται σε εξέλιξη. Χθες (26-09-2024), στο δικαστήριο βρέθηκαν, μεταξύ άλλων, για να καταθέσουν υπέρ του, η ηθοποιός Παναγιώτα Βλαντή και ο τραγουδιστής Πάνος Μουζουράκης.
«Ήμουν εθελόντρια στην ‘Κιβωτό’. Το 2005, ο τότε υπουργός Πολιτισμού πλησίασε κάποιους ηθοποιούς του θεάτρου για να πάμε κάποια δώρα στην ‘Κιβωτό’. Όντως πήγαμε, με τη διαφορά ότι εγώ και κάποιοι άλλοι μείναμε και συνεχίσαμε στην ‘Κιβωτό’. Με είχε εντυπωσιάσει το έργο του πατρός Αντωνίου και η αξιοπρέπεια των παιδιών. Είχα κάνει και μία παράσταση το 2008 – 2009. Είχα πάει και στη Χίο μετά την παράσταση ένα καλοκαίρι του 2008 – 2009. Είχα επαφή με τα παιδιά και με κάποια διατηρώ σχέση ακόμα και τώρα» είπε αρχικά η Παναγιώτα Βλαντή.
«Εγώ έχω να πω ότι γνώρισα ένα περιβάλλον, φάρος αξιοπρέπειας και σεβασμού. Είδα παιδιά να σηκώνονται από παραβατικές οικογένειες, δε ξέρω τι απέγιναν. Και πραγματικά τον θαυμάζω για την υπομονή και το κουράγιο του και όλο αυτό που είχε χτίσει. Η αξιοπρέπεια που είχαν αυτά τα παιδιά, παρόλο που ήταν από δύσκολες οικογένειες, ήταν σαν να είχε αποκτήσει νόημα η ζωή τους».
Η γνωστή ηθοποιός είπε επίσης πως εξεπλάγην με όσα άκουσε για την υπόθεση, τονίζοντας πως αν είχε παιδιά θα τα εμπιστευόταν στον πατέρα Αντώνιο.
Δείτε το βίντεο:
Από την πλευρά του, και αποκλειστικά στο «Buongiorno», ο πατήρ Αντώνιος λέει: «Είναι ευλογία να έχεις ανθρώπους δίπλα σου να σε στηρίζουν στα δύσκολα. Ευχαριστώ την οικογένειά μου και κάθε μάρτυρα ξεχωριστά που ήρθε στο δικαστήριο και με υπερασπίστηκε λέγοντας την αλήθεια. Ο Θεός μού δίνει δύναμη. Έχω εμπιστοσύνη στη Δικαιοσύνη και είμαι σίγουρος πως η αλήθεια θα λάμψει, μπορεί να άργησε, αλλά θα λάμψει».
Ο Πάνος Μουζουράκης είπε πως εμπιστευόταν «με κλειστά τα μάτια» ενώ πρόσθεσε πως η στάση του πατέρα Αντώνιου ιδρυτή της οργάνωσης απέναντι στις κατηγορίες αποτελεί «πνευματικό παραδειγματισμό».
Ανακουφισμένος εμφανίζεται ο ιδρυτής της Κιβωτού πατέρας Αντώνιος μετά την απόφαση να αφεθεί ελεύθερος με περιοριστικούς όρους.
O ιδρυτής της Κιβωτού αμέσως μετά την απόφαση της δικαιοσύνης αναφέρει: «Έχω ήδη συγχωρήσει τα παιδιά για τα λάθη τους και για όλα όσα κάποιοι τους έβαλαν να πουν εν αγνοία τους».
Για να προσθέσει:
«Ελπίζω τα παιδιά να καταλάβουν τα λάθη τους και να μετανοήσουν πρώτα για τους ίδιους και μετά για τα υπόλοιπα παιδιά της Κιβωτού, που στην ουσία τους κατέστρεψαν τη δεύτερη οικογένεια του και το σπίτι τους.
Εύχομαι όλοι αυτοί που τους έχουν υποκινήσει να καταλάβουν το λάθος του και να τους ανοίξει ο Θεός τα μάτια για να δουν τι κακό έχουν κάνει και σε αυτά τα παιδιά αλλά και στην κοινωνία γενικότερα»
Για πρώτη φορά, ο πατέρας Αντώνιος, ιδρυτής της «Κιβωτού του Κόσμου» απάντησε χιονοστιβάδα καταγγελιών περί ασέλγειας σε τρία αγόρια και περί ξυλοδαρμού στη δομή.
«Είμαι πολύ θλιμμένος και στενοχωρημένος. Εμείς έχουμε αφιερώσει τη ζωή μας, 25 ολόκληρα χρόνια, στο παιδί που είναι σε ανάγκη κι έχει κίνδυνο. Όσον αφορά στη συγκεκριμένη υπόθεση, το μάθαμε μέσα από ένα δημοσίευμα και τίποτα άλλο δεν γνωρίζω.
Αυτό που μπορώ να σας πω όμως είναι το εξής. Σε πολλές συνεντεύξεις μας το έχω αναφέρει. Εμείς έχουμε και φιλοξενούμε παιδιά τα οποία δεν είναι τα συνηθισμένα παιδιά που ξέρουμε. Από παραβατικές οικογένειες, παιδιά μεγάλα σε ηλικία, παιδιά που δεν ήξεραν από όρια, παιδιά που θέλουν να παραβατούν και η Κιβωτός του Κόσμου με όλο το επιστημονικό της προσωπικό πρωτίστως είναι να θεραπεύσουμε το τραύμα.
Το τραύμα της ψυχής αυτών των παιδιών, δηλαδή την απώλεια του φυσικού τους γονιού» είπε αρχικά ο πατέρας Αντώνιος, ο οποίος σημείωσε πως δεν ξέρει ποιος είναι ο 19χρονος έχει κάνει την καταγγελία για σeξουαλική κακοποίηση.
«Λίγο αργότερα, ο πατέρας Αντώνιος πρόσθεσε: «Όλα αυτά τα πράγματα με εκπλήσσουν πραγματικά. Εμείς μένουμε στην ουσία μέσα στο έργο. Να σας πω κάτι, δεν ξέρω αν σας έχει συμβεί το να μεγαλώνετε παιδιά, τραυματισμένα, από παραβατικές οικογένειες, είναι λυπηρό εμείς που κάνουμε αυτή τη δουλειά, δεν πρόκειται αυτά τα παιδιά να συγχωρήσουν ότι είμαστε στη ζωή τους κι όχι ο γονιός τους. Δεν μιλάω για όλα. Λέτε να το ξέραμε και να μιλάγαμε αυτή τη στιγμή;»
α μπορούσε να είναι άλλος ένας νεαρός ιερέας που διορίστηκε, εξασφάλισε το μισθό, αλλά και τα “τυχερά” του και αρκούνταν κάθε Κυριακή να κηρύττει το λόγο του Θεού και μετά να πηγαίνει στο σπίτι του, σίγουρος ότι έκανε το ανθρωπιστικό και θρησκευτικό του καθήκον.
Για τον πατέρα Αντώνιο Παπανικολάου, όμως, αυτό δεν ήταν αρκετό. Με “όχημά” του τον αθλητισμό, το μπάσκετ συγκεκριμένα, το οποίο παίζει μέχρι και σήμερα, 18 χρόνια πριν, πλησίασε τα παιδιά της ενορίας του, του Αγίου Γεωργίου Κολωνού και απέδειξε ότι με το ‘‘μαζί‘‘ και την προσπάθεια, δεν πάει κανείς χαμένος.
Η “Κιβωτός του Kόσμου”, το δημιούργημά του, που ξεκίνησε από την πλατεία του Αγίου Γεωργίου και σήμερα στεγάζεται σε τετραόροφο κτίριο στο Κολωνό, έχοντας αναλάβει την σίτιση και την μελέτη 400 παιδιών και με παραρτήματα και στην υπόλοιπη Ελλάδα έγινε 18 χρονών. Ενηλικιώθηκε. Και εκείνος εύχεται σε αυτά τα σημαντικά γενέθλια, να μην υπάρχουν άλλες ‘‘Κιβωτοί‘, αλλά να διασφαλίζεται η πρόληψη και η φροντίδα για να προχωρούν πάντα μπροστά τα παιδιά.
Ο πατέρας Αντώνιος Παπανικολάου ξεκινά να ξετυλίγει το κουβάρι της “Κιβωτού”, γυρνώντας το χρόνο στο 1998. “Χωρίς να υπάρχει σχέδιο στο μυαλό μου, το ταξίδι της Κιβωτού ξεκινά πριν 18 χρόνια, όταν χειροτονούμαι ως νέος κληρικός στην ενορία του Αγίου Γεωργίου Κολωνού.
Εκεί έρχομαι σε επαφή με μια πολύ δύσκολη πραγματικότητα, καθώς επρόκειτο για μια περιοχή με μεγάλη νεανική εγκληματικότητα, πολλές μονογονεϊκές οικογένειες, παιδιά μόνα τους να μεγαλώνουν παραμελημένα ακριβώς επειδή ο γονιός αντιμετώπιζε δικά του προβλήματα, είχε πολλά ναρκωτικά η περιοχή…
Έπεσα λίγο σαν αλεξιπτωτιστής, δεν είχα ζήσει ξανά κάτι τέτοιο, καθώς είχα ζήσει και μεγαλώσει στη Χίο. Εδώ υπήρχαν παιδιά τα οποία χάνονταν, βούλιαζαν μέσα στα οικογενειακά τους προβλήματα, καθώς και δεν υπήρχε και κάποια κοινωνική δομή να τα φροντίσει, δεν μπορούσαν να απορροφηθούν από αλλού και να βρουν ένα στήριγμα.
Όταν το είδα είπα “κάτι πρέπει να γίνει εδώ”, χωρίς να ξέρω αρχικά τι θα ήταν αυτό”.
Ο ίδιος επισημαίνει ότι ενώ όλοι οι κάτοικοι και η πολιτεία ήξεραν για το τι συνέβαινε στην περιοχή, κανείς δεν μιλούσε και κανένας δεν ήθελε να ασχοληθεί.
“Ολοι γνώριζαν τα προβλήματα, αλλά κανείς δεν ήθελε να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Ήταν πολλοί που έλεγαν “γιατί να το κάνω εγώ”; Ας το κάνει άλλος, ας το κάνει η εκκλησία, ας το κάνει η αστυνομία. Και το “φίδι παραμόνευε”. Εμείς αυτό που κάναμε ήταν να βάλουμε το χέρι μας εκεί και να πούμε ότι “αυτό αφορά εμάς”.
Το πρώτο πράγμα λοιπόν που έκανα ήταν να ανοιχτώ προς τα έξω και να γνωρίσω αυτά τα παιδιά. Έξω στην πλατεία. Αποφάσισα να φτιάξω καταρχήν αθλητικές ομάδες, ομάδες μπάσκετ και με αυτόν τον τρόπο να εντάξουμε τα παιδιά μέσω του αθλητισμού και στο σχολείο και να τους βρούμε και δουλειά με σεμινάρια ή με γνωριμίες. Να ανήκουν κάπου, στην εφηβεία είναι πολύ έντονο το αίσθημα του ανήκειν”.
“Τα παιδιά ήταν θυμωμένα γιατί τα είχαν εγκαταλείψει”
Ο πάτερ Αντώνιος κάνει έναν απολογισμό της πορείας των πρώτων παιδιών που πέρασαν από την Κιβωτό. “Τα πρώτα παιδιά εργάζονται και στην κιβωτό, άλλοι έχουν φύγει στο εξωτερικό, έχουν κάνει τις οικογένειες τους. Είναι ίσως και παιδιά που θα συνεχίσουν και το έργο της Κιβωτού. Προέρχονται από χρήστες γονείς, γονείς που είναι στη φυλακή. Ωστόσο, αισθάνονταν μια περηφάνια. Πολλά από αυτά τα παιδιά είχαν μεγαλώσει πριν την ώρα τους. Ήταν θυμωμένα γιατί όλοι τα είχαν εγκαταλείψει. Ήθελαν πολύ να ενταχθούν κάπου”.
“Μου χτυπούσαν την πόρτα στη 1 τα μεσάνυχτα και μου έλεγαν: Πάτερα θα με βοηθήσετε;”
Ο πατέρας Αντώνιος αφηγείται ιστορίες παιδιών που βούλιαζαν από την προβλήματα που τους δημιουργούσε η δύσκολη καθημερινότητα των γονιών τους. “Θυμάμαι υπήρχαν παιδιά που μου έλεγαν μετά από έναν αγώνα μπάσκετ ότι εγώ τώρα θα πάω στο σπίτι να ψάξω τη μάνα μου και θα τη φέρω μέσα.
Το αντίθετο δηλαδή από αυτό που θα έπρεπε να συμβαίνει…Αντί η μάνα να ψάχνει το παιδί… Με τι μυαλό να πάει αυτό το παιδί στο σχολείο, με τι μυαλό να προχωρήσει ότι θα πρέπει να τραβά τον πατέρα του να μην παίξει το μισθό του στα φρουτάκια.
Δεν ήταν και λίγες οι φορές που μου χτυπούσαν την πόρτα στη 1 τη νύχτα και μου έλεγαν “πάτερ θα βοηθήσετε”; Στις αρχές το είχα κάνει και αυτό. Τότε δεν είχα κάτι άλλο να προσφέρω, οπότε τους στήριζα έτσι.
“Σιγά σιγά δεν μας χώραγε η πλατεία”
Και από την πλατεία και το μπάσκετ, άρχισαν οι ανάγκες να μεγαλώνουν…Ο πρώτος χώρος της Κιβωτού ήταν ένα πρώην καφενείο στην πλατεία του Αγίου Γεωργίου. “Εγώ κατάλαβα ότι τα παιδιά αυτά δεν είχαν σπίτι, μια παραβατική πλατεία. Ήταν η εκκλησία και το σχολείο και ενδιάμεσα ο χαμός. Σιγά σιγά δεν μπορούσαμε να είμαστε στην πλατεία, δεν μας “χώραγε”.
Έτσι νοικιάσαμε ένα χώρο, ένα πρώην καφενείο, απέναντι από την εκκλησία. Ξεκίνησε η πρεσβυτέρα, η σύζυγός μου να με βοηθά, να μαγειρεύει, εκεί που μαγείρευε για τους δυο μας, μαγείρευε για άλλα 10 άτομα. Άρχισαν να έρχονται πολλά παιδιά.
Υπήρχαν παιδιά με τα δόντια τους όλα σάπια, υποσιτίζονταν, δεν είχαν σωστή διατροφή. Τότε είπαμε να κάνουμε γιαυτά τα παιδιά κάτι σωστό, να το δούμε σαν δικό μας πρόβλημα. Έτσι τα 8 έγιναν 50, 100 και στη συνέχεια 400.
“Δεν έχουμε πάρει ποτέ χρήματα από το κράτος”
Εύλογα, όμως, κάποιος θα αναρωτηθεί: Πως από το κίνημα της πλατείας, η Κιβωτός σήμερα μπορεί να συντηρεί κτίρια και να έχει υπό την σκέπη της 400 παιδιά στην Αθήνα και πολλά ακόμα στα παραρτήματά της στην Ελλάδα; Ο πατέρας Αντώνιος απαντά: “Από δωρεές και χορηγίες. Δεν έχουμε πάρει ποτέ κρατικά χρήματα. Έχουμε ζητήσει, αλλά δεν μας έχουν δοθεί. Προσπαθούμε ό,τι μπορούμε να το κάνουμε και με ίδια μέσα”.
Ο ίδιος, όμως, λέει ότι σκοπός της Κιβωτού δεν είναι απλά να παρέχει σίτιση και εκπαίδευση στα παιδιά, αλλά και να κινητοποιεί τους γονείς, ειδικά τις μητέρες από μονογονεϊκές οικογένειες. “Δεν θυματοποιούμε τη μητέρα, την κινητοποιούμε. Της δίνουμε κίνητρα για να το κάνει εκείνη. Μαγείρισσες, κομμώτριες, νηπιαγωγός, φύλαξη νηπίων και ηλικιωμένων.
Της λέμε “θα σπουδάσεις, ενώ το παιδί σου θα πηγαίνει στο σχολείο, θα προσέχεις την καθαριότητά του. Της παρέχουμε, επίσης, δωρεάν νομικές συμβουλές, αλλά και επαφή με ψυχολόγο”.
“Υπάρχει και η Ελλάδα του εθελοντισμού, μια Ελλάδα που δεν πολυδιαφημίζεται”
Καθώς η Κιβωτός στηρίζεται αποκλειστικά στην ιδιωτική πρωτοβουλία, τα τελευταία χρόνια της οικονομικής κρίσης ήταν πιο δύσκολα από τα προηγούμενα. ‘Ομως εκεί που έλειψε το χρήμα, “άνθισε” η προσφορά.
“Τα χρήματα μειώθηκαν τα τελευταία χρόνια, αλλά αυξήθηκε ο εθελοντισμός τονίζει ο πάτερ Αντώνιος. “Υπάρχουν άνθρωποι που παίρνουν τηλέφωνο και μας λένε” Δεν έχω να προσφέρω αλλά μπορώ να κάνω αυτό για σας. Τι μπορεί να είναι αυτό; Από το να διαβάσουν τα παιδιά, να βρίσκονται μαζί τους, να κάνουν δραστηριότητες. Μέσα από αυτό είδαμε στην Κιβωτό μια άλλη Ελλάδα που δεν πολυδιαφημίζεται, την Ελλάδα του εθελοντισμού.
Υπάρχουν επίσης και ένα δίκτυο επιστημόνων, γιατροί, δικηγόροι που βοηθούν τον κόσμο, όλοι εννοείται αφιλοκερδώς”.
Η Κιβωτός αναδεικνύεται σχεδόν σε 24ωρη καθημερινή απασχόληση. Τονίζει ο πατέρας Αντώνιος. “Εχουμε προσαρμόσει τη ζωή μας με την Κιβωτό. Δεν υπάρχει προσωπικός χρόνος.Η ζωή μας έχει ταυτιστεί με την Κιβωτό.
Μεγαλώνουμε μια τεράστια οικογένεια. Έχουμε βέβαια και το δικό μας παιδάκι.
Η οικογένεια μας είναι η Κιβωτός, μαζί και το δικό μας παιδί. Αυτά τα παιδιά μας τα εμπιστεύθηκε ο Θεός και είναι η μεγαλύτερη ευθύνη. Με αυτόν τρόπο μεγαλώνουμε όλοι μαζί. Παιδιά από 6, 7 χρονών και τώρα είναι 22. Αυτή είναι η επιτυχία, η ανταμοιβή, η χαρά που νιώθουμε.
Όταν τα παιδιά πηγαίνουν στο πανεπιστήμιο, όταν βρίσκουν δουλειά, κάποιοι έχουν τις δικές τους οικογένειες. Αποτελεί για την κοινωνία ένα παράδειγμα το παιδί της Κιβωτού που θα βγει σωστό στην κοινωνία”.
“Γιατί να μην κάτσετε στην ενορία σας ; Γιατί να μην κάνατε το κυριακάτικο κήρυγμα και ύστερα να κλείνατε την πόρτα, απολαμβάνοντας τον μισθό του κληρικού;” ρωτάω τον πατέρα Αντώνιο.
“Tο θαύμα είναι ο ανθός της ανάγκης”
“Στα 500 ευρώ ήταν ο μισθός… Πριν 18 χρόνια. Θα σας πω κάτι. Ήξερα γιατί μπήκα στην ιεροσύνη. Όταν μπήκα στην εκκλησία αναρωτήθηκα : “Ποιο είναι το ποίμνιό μου, αυτοί που ήταν μέσα ή αυτοί που ήταν έξω; Η εκκλησία ποια είναι ; Το οικοδόμημα που στεγάζει αυτούς που είναι μέσα ή αυτοί που πρέπει να ψάξεις και να τους φέρεις μαζί σου ; Αυτό που κατάλαβα από την μαχόμενη ιεροσύνη, αυτό που έφερε ο Θεός μπροστά σου, πρέπει να βρεις τη λύση, κάτι πρέπει να κάνεις κι εσύ. Αμολήθηκα που λένε… Όπως λέει και ο Καζαντζάκης, “το θαύμα είναι ο ανθός της ανάγκης”.
Η ανάγκη σε κάνει και κάνεις φοβερά πράγματα. Ξεπέρασα τα όρια μου σε τέτοιο βαθμό, μου προέκυψε ένας εαυτός, που ούτε και εγώ δεν το πίστευα. Κρεμάστηκαν, αγκιστρώθηκαν πάνω τόσες ψυχές, που περιμέναν από εμένα, μου εμπιστεύτηκαν τη ζωή τους και ότι συνέβαινε στο σπίτι τους. Και εγώ που πλέον ήξερα, έκοβα βόλτες τα βράδια στο σπίτι, προσπαθώντας να βρω μια λύση για το κάθε παιδί”.
“Τίποτα δεν γίνεται μαγικά, πρέπει να αφιερωθείς”
Κάθε καινοτόμα προσπάθεια, μπορεί να συναντήσει και αμφισβήτηση. Έτσι και η Κιβωτός. Ο πατέρας Αντώνιος υπογραμμίζει: “Είναι θεανθρώπινος οργανισμός η εκκλησία αλλά και ανθρώπινος. Ήταν καινοτόμο αυτό που είχε ξεκινήσει τότε, όπως είχε πει και ο αρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος που μας είχε επισκεφθεί και είχε πει ότι θα έπρεπε να ανοίξουν Κιβωτοί σε όλη την Αθήνα και σε όλη την Ελλάδα. Αυτό όμως δεν γίνεται μαγικά. Πρέπει να αφιερωθείς. Να πεις σαν εκκλησία να στηρίξουμε τη νεολαία μας, για τους νέους που υποφέρουν, που είναι στην ανέχεια. Δεν γίνονται εύκολα αυτά τα πράγματα σήμερα.
Δεν πρέπει να περιμένεις από τον άλλον την σωτηρία, αν δεν θες εσύ ο ίδιος να σωθείς. Εμείς βγάλαμε την εκκλησία έξω από το κτίριο. Μεταφέραμε την εκκλησία στην πλατεία. Η εκκλησία γίνεται όταν ανοίγεται σε αυτούς που πραγματικά την έχουν ανάγκη”.
“Για να προχωρήσει κάτι χρειάζονται δύο πόδια”
“Πιστεύω ότι το έργο της εκκλησίας δεν είναι μόνο κοινωνικό, αλλά και πνευματικό. Για να προχωρήσει κάτι, χρειάζεται δύο πόδια. Ένας καθηγητής μας στο πανεπιστήμιο έλεγε ότι η εκκλησίες στη Ρωσία παλιότερα που δεν μπορούσαν να φροντίσουν το λαό τους, γίνονταν… φούρνοι για να ταΐσουν το λαό. Δεν μπορείς λοιπόν να κλείνεις τα μάτια σε ό,τι γίνεται.
Τι να πω εγώ στα παιδιά ότι ο Χριστός σώζει; Αυτό το ακούνε… βερεσέ όταν ψάχνουν τη μάνα τους κάθε βράδυ. Πρέπει να είμαστε σε κάποιες φάσεις της ζωής πραγματικοί, ρεαλιστές και να είμαστε μέσα στον κόσμο και να αφουγκραζόμαστε. Γιατί ο κόσμος είναι η εκκλησία. Όλοι είμαστε η εκκλησία και κυρίως ο λαός”.
“Δεν σκεπτόμαστε επέκταση αλλά εντατικοποίηση της πρόληψης”
Παρότι το έργο της Κιβωτού έχει εξυμνηθεί από κοινωνικούς και πολιτικούς φορείς, δεν είναι στα σχέδια του πατέρα Αντώνιου περαιτέρω επέκταση της, αλλά να γίνουν σχέδια για εντατικοποίηση των ενεργειών για πρόληψη.
”Έχουμε επεκταθεί αρκετά, δεν θα είναι κάτι καλό να το σκεπτόμαστε, γιατί τότε θα πρέπει να υπάρχουν πολλά παιδιά που θα έχουν ανάγκη να έρχονται στην Κιβωτό. Το θέμα είναι να λειτουργούμε πλέον προληπτικά. Λειτουργεί εξάλλου η Κιβωτός και με αυτόν τον τρόπο. Προσπαθούμε να σταματήσουμε την φυσική εξέλιξη ότι π.χ. το παιδί του χρήστη θα πάει εκεί που πάει ο μπαμπάς.
Ήδη το δουλεύουμε πολύ αυτό με τα παιδιά με εισαγγελική παραγγελία και τις μονογονεϊκές οικογένειες. Θέλουμε να βοηθηθούν τα παιδιά προκειμένου να μην παίρνουν τον άσχημο δρόμο”.
Η Κιβωτός του Κόσμου σε αριθμούς:
Τετρακόσια παιδιά απασχολούνται καθημερινά στην Κιβωτό.
Τέσσερα σπίτια φιλοξενίας στην Αθήνα δυναμικότητας 80 κλινών και 2 στην περιφέρεια, σε Χίο και Πωγωνιανή.
110 διαμερίσματα σε μονογονεϊκές οικογένειες και άγαμες μητέρες
500 εθελοντές θα περάσουν από τουλάχιστον από 1 έως 7 φορές την εβδομάδα από την Κιβωτό.
Εκατοντάδες τηλεφωνήματα γίνονται καθημερινά στην 24ώρη γραμμή της Κιβωτού.
Από τα 9,5 έτη που επιβλήθηκαν στον πατέρα Αντώνιο, εκτιτέα είναι τα 8 χρόνια ενώ έχει τη δυνατότητα να καταβάλλει λίγα περισσότερα από 60.000 ευρώ στο ελληνικό δημόσιο για την υπόθεση της Κιβωτού του Κόσμου
Στην φυλακή φαίνεται πως θα οδηγηθεί ο πατέρας Αντώνιος, μετά την σημερινή (19.02.2026) απόφαση του Εφετείου να του επιβάλλει φυλάκιση 9,5 ετών για ξυλοδαρμούς, απομονώσεις και εξαναγκαστικές, εξαντλητικές εργασίες σε βάρος ανηλίκων στην Κιβωτό του Κόσμου.
Δείτε το βίντεο:
Σε συνολική ποινή φυλάκισης 9 ετών και 6 μηνών καταδικάστηκε ο πατέρας Αντώνιος, εκ των οποίων εκτιτέα είναι τα 8 χρόνια ή να καταβάλλει λίγα περισσότερα από 60.000 ευρώ στο ελληνικό δημόσιο για την υπόθεση της Κιβωτού του Κόσμου. Ωστόσο, σε δήλωσή του ο ίδιος ανέφερε ότι αδυνατεί να καταβάλλει ακόμη και την ελάχιστη χρηματική δόση, ελπίζοντας να λάβει «βοήθεια από συνανθρώπους του».
Μάλιστα, ο πατέρας Αντώνιος, αποκάλυψε ότι οι δικηγόροι του παραιτήθηκαν και πως ο ίδιος θα ακολουθήσει το «δρόμο του μαρτυρίου που έστρωσε αυτή η δικαστική απόφαση για τον ίδιο, μέχρι όπου ορίσει η ανθρώπινη δικαιοσύνη».
Παράλληλα, οι δικηγόροι των θυμάτων δήλωσαν ότι «ο πατέρας Αντώνιος, αντί να απολογηθεί στο Δικαστήριο, προτίμησε τις τηλεοπτικές συνεντεύξεις, προκειμένου να αποφύγει τις ερωτήσεις του Δικαστηρίου και να παρουσιαστεί ως θύμα σκευωρίας, ενόψει των λοιπών εκκρεμών υποθέσεων σε βάρος του, ιδίως της δίκης των ασελγειών στις 18.03.2026».
Δείτε το βίντεο:
Νωρίτερα, το δικαστήριο τον κήρυξε ένοχο για 9 επιμέρους πράξεις που αφορούν σε ξυλοδαρμό, τιμωρίες και καταναγκαστική εργασία σε βάρος ανηλίκων παιδιών που διέμεναν σε δομές του Βόλου, της Αθήνας και της Καλαμάτας.
Οι υπόλοιποι τέσσερις καταδικασθέντες έλαβαν ποινές φυλάκισης από 1 χρόνο και 8 μήνες έως 4 χρόνια και 7,5 μήνες, κατά περίπτωση. Σε δύο εξ αυτών οι ποινές μετατράπηκαν σε χρηματικές, προς 10 ευρώ ημερησίως και για τους άλλους δύο δόθηκε αναστολή στην έκτιση της ποινής.
Η δήλωση του πατέρα Αντωνίου
«Η καταδικαστική απόφαση, που εκδόθηκε ερήμην μου, αφού προηγουμένως παραιτήθηκαν οι δικηγόροι μου (πρώτα οι τρείς, Θ. Κονταξής, Α. Τριαντάφυλλου, Ι. Κώτσος και ύστερα οι δύο, Α. Μπασαράς και Γ. Γεωργίου) και αποχώρησα κι εγώ, για λόγους ακραίας μεροληψίας του δικαστηρίου και στέρησης των υπερασπιστικών μου δικαιωμάτων, ήταν προδιαγεγραμμένη.
Ζω με την πρεσβυτέρα και το ανήλικο τέκνο μου, με έναν μειωμένο μισθό και κατά τούτο, αδυνατώ να καταβάλλω ακόμα και την οποιαδήποτε, ελάχιστη δόση. Αφήνομαι στον κάθε συνάνθρωπο, ως καταφύγιο και παρηγορία, ελπίζοντας στην βοήθειά του.
Η επιβληθείσα ποινή, στρώνει το δρόμο του μαρτυρίου, που επί χρόνια πορεύομαι και θα ακολουθήσω μέχρι όπου η ανθρώπινη δικαιοσύνη ορίσει»
