Μια εντυπωσιακή αράχνη ανακαλύφθηκε στην δυτική Αυστραλία μπορεί να είναι η μακροβιότερη αράχνη που έχει καταγραφεί στον κόσμο.
Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι η θηλυκή αράχνη Γκάιους Βιλόσους είναι 43 ετών. Αυτή η ηλικία σπάει το προηγούμενο ρεκόρ το οποίο ανήκει σε μια 28χρονη ταραντούλα από το Μεξικό.
Μέσω μιας μελέτης μεγάλου πληθυσμού πολλών ετών στην περιοχή Central Wheatbelt από το 1974 οι επιστήμονες έχουν αποκτήσει πολλές γνώσεις σχετικά με την ζωή αυτών των αραχνοειδών, αποκαλύπτοντας τις ξεχωριστές συμπεριφορές που μπορεί να τα βοηθάνε να ζήσουν τόσο πολύ.
Σε μια μελέτη που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Pacific Conservation Biology, ερευνητές από το πανεπιστήμιο Curtin ανέφεραν την καταγραφή μιας εντυπωσιακά μεγάλης αράχνης ηλικίας 43 ετών.
Η αράχνη πέθανε πρόσφατα και όταν πέθανε ήταν ήδη 43 ετών.
Παρόλο που κάποια αραχνοειδή είναι γνωστά για την μακροβιότητά τους η τελευταία ανακάλυψη ξεπέρασε όλες τις προσδοκίες.
“Από όσο μπορούμε να ξέρουμε αυτή είναι η μεγαλύτερη αράχνη που έχει καταγραφεί και η αξιοσημείωτη ζωή της μας επέτρεψε να διερευνήσουμε παραπάνω την συμπεριφορά των αραχνών και την δυναμική του πληθυσμού”, ανέφερε ένας από τους συγγραφείς της μελέτης.
“Η μελέτη ξεκίνησε το 1974 από την Μπάρμπαρα Γιορκ Μέιν που παρακολουθούσε για 42 χρόνια τον πληθυσμό των αραχνών στην περιοχή Central Wheatbelt στην δυτική Αυστραλία”, ανέφερε ο ίδιος συγγραφέας.
Οι αδερφές Κωσταντοπούλου τροφοδοτούσαν το ίδρυμα κάθε χρόνο με γενναίες δωρεές
Την ημέρα που η φωτιά απείλησε το Κωνσταντοπούλειο άφησε την τελευταία της πνοή η δημιουργός του, Πόπη Κωνσταντοπούλου
Η ΠόπηΚωνσταντοπούλου, νοερά, ήταν καθημερινά παρούσα στο ίδρυμα, παρακολουθώντας τη λειτουργία και τις δράσεις του δημιουργήματός της. Η ίδια, όπως και η αδελφή της Αλίκη, δεν αρκέστηκαν στα χρήματα που κατέβαλαν για την κατασκευή του «Κωνσταντοπουλείου», αλλά τροφοδοτούσαν κιόλας το ίδρυμα κάθε χρόνο με γενναίες δωρεές, συμβάλλοντας καθοριστικά στην εύρυθμη οικονομική λειτουργικότητά του.
Οι αδερφές Κωνσταντοπούλου
Η Πόπη Κωνσταντοπούλου ήταν κόρη του Θόδωρου και της Μαρούλας Κωνσταντοπούλου. Ο πολιτικός μηχανικός πατέρας της μεγαλούργησε επιχειρηματικά μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο και, κληρονομώντας πλούτο, οι δύο αδελφές δώρισαν μεγάλο μέρος του για θεάρεστα έργα.
Η Πόπη ήταν περισσότερο ταυτισμένη με το «Κωνσταντοπούλειο» Ευγηρείο, ενώ η αδελφήτηςΑλίκη ήταν εκείνη που ανακαίνισε και ανακατασκεύασε το Νοσοκομείο «Αγία Όλγα» στη Νέα Ιωνία της Αθήνας.
Η κηδεία της θα γίνει αύριο, Πέμπτη (11/7) στο κοιμητήριο της Κηφισιάς.
Η αρχόντισσα και φιλάνθρωπος άφησε την τελευταία της πνοή την ώρα που οι φλόγες απειλούσαν τον οίκο ευγηρίας
Θρήνος επικρατεί στην Πάτρα για τον χαμό της ευεργέτιδας Πόπης Κωνσταντοπούλου, η οποία έφυγε για το μεγάλο ταξίδι το απόγευμα της Τρίτης, στο σπίτι της στην Κηφισιά.
Η φιλάνθρωπος Πόπη Κωνσταντοπούλου, που μαζί με την αδελφή της Αλίκη Περωτή-Κωνσταντοπούλου έφτιαξαν τον Κωνσταντοπούλειο Οίκο Ευγηρίας, έφυγε από τη ζωή πλήρης ημερών.
Τραγικό παιχνίδι της μοίρας, το γεγονός ότι η καλοσυνάτη αρχόντισσα άφησε την τελευταία της πνοή, την ώρα που μεγάλη φωτιά σήμανε συναγερμό στην Πάτρα, με αποτέλεσμα να δοθεί εντολή για εκκένωση του οίκου ευγηρίας, καθώς οι φλόγες πλησίαζαν επικίνδυνα.
Όπως αναφέρει το pelop.gr, μέχρι και τα 90 της χρόνια, η Πόπη Κωνσταντοπούλου έδινε το παρών καθημερινά στο Κωνσταντοπούλειο και φρόντιζε για την εύρυθμη λειτουργία του. Μάλιστα, μαζί με την αδερφή της, εκτός από το γενναίο χρηματικό ποσό των δύο εκ. ευρώ που χρειάστηκαν για την κατασκευή του, φρόντιζαν να συνεχίζουν το σπουδαίο έργο τους με δωρεές.
Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, η ίδια αποστασιοποιήθηκε το 2018, όταν άρχισαν οι δικαστικές διενέξεις στον οίκο ευγηρίας.
Ήταν κόρη του Θόδωρου και της Μαρούλας Κωνσταντοπούλου, ενώ είχε αποκτήσει τέσσερα παιδιά τον Νίκο, τη Μυρτώ, τη Λυδία και την Ιόλη, οι οποίοι στον δρόμο που χάραξε η μητέρα τους, συνέχισαν τις ευεργεσίες και τις δωρεές. Συγγενείς και φίλοι θα αποχαιρετήσουν την Πόπη Κωνσταντοπούλου την Πέμπτη στο κοιμητήριο της Κηφισιάς.
Πέθανε η σπουδαία Γαλλίδα ηθοποιός Ανούκ Εμέ – Σε περισσότερα από εβδομήντα χρόνια καριέρας, έχει εμφανιστεί σε 74 ταινίες και σειρές.
Η Γαλλίδα ηθοποιός Ανούκ Εμέ (Anouk Aimée) σπούδασε υποκριτική και μπαλέτο στο Παρίσι, το Λονδίνο και τη Μασσαλία.
Άρχισε να παίζει στα δεκατέσσερα- κατά τη διάρκεια των δεκαετιών του 1980 και του 1990, όταν άλλες ηθοποιοί δυσκολεύονταν να βρουν ρόλους για «ώριμες» γυναίκες, η Εμέ γύριζε μια ταινία το χρόνο.
Γεννήθηκε ως Françoise Dreyfus στις 27 Απριλίου 1932, στο Παρίσι, κόρη ηθοποιών που μεγάλωσε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας
Η καριέρα της Αμέ μπορεί να χωριστεί χονδρικά σε τρεις φάσεις -την πρώιμη arthouse πρωτοπορία των δεκαετιών 1950 και 1960, στην οποία καθόρισε ένα νέο είδος σύγχρονης ηρωίδας, την περίοδο της διεθνούς σταροποίησης, και τη φάση της αφοσιωμένης γυναίκας, που ενδιαφέρεται λιγότερο για την παρουσία της στην οθόνη όσο για τη χρήση της θέσης της για να κάνει τη διαφορά στον κόσμο.
Η Αμέ δραματοποίησε την ταυτότητά της ως Εβραία, η οποία επηρεάζεται από το βάρος της ιστορίας στο ρόλο της το 2002 ως επιζήσασα του Ολοκαυτώματος που επιστρέφει στο Άουσβιτς στην ταινία La Petite prairie aux bouleaux.
Σε περισσότερα από εβδομήντα χρόνια καριέρας, έχει εμφανιστεί σε 74 ταινίες και σειρές.
Γεννήθηκε ως Françoise Dreyfus στις 27 Απριλίου 1932, στο Παρίσι, κόρη ηθοποιών που μεγάλωσε μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, μέχρι που ο σκηνοθέτης Henri Calef, τη ρώτησε αν θα ήθελε να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο.
Πέθανε στο σπίτι της η μεγάλη τραγουδίστρια Μαρινέλλα
Θρήνος για τη Μαρινέλλα, την μεγαλύτερη Ελληνίδα τραγουδίστρια των τελευταίων δεκαετιών, η οποία πέθανε σήμερα Σάββατο (28/03/2026) σε ηλικία 88 ετών, μετά από άνιση μάχη που έδινε ύστερα από το βαρύ εγκεφαλικό που υπέστη πάνω στη σκηνή στο Ηρώδειο.
Η Μαρινέλλα πέθανε στο σπίτι της μετά από μεγάλη μάχη που έδωσε ύστερα από το βαρύτατο εγκεφαλικό που υπέστη τον Σεπτέμβριο του 2024, όταν η μεγάλη μας τραγουδίστρια βρισκόταν στο Ηρώδειο.
Η ανακοίνωση της οικογένειας αναφέρει τα εξής: «Με βαθιά θλίψη σας ανακοινώνουμε την απώλεια της Μαρινέλλας, αγαπημένης μας μητέρας και γιαγιάς, η οποία κατέληξε στο σπίτι της, σήμερα 28 Μαρτίου 2026 στις 18:00».
Όλα ξεκίνησαν το βράδυ της Τετάρτης (25/09/24) στο κατάμεστο από κόσμο Ηρώδειο. Η συναυλία της Μαρινέλλας είχε ξεκινήσει και η σπουδαία τραγουδίστρια ερμήνευε το τρίτο τραγούδι, το «Εγώ κι εσύ». Ξαφνικά σωριάστηκε στη σκηνή παγώνοντας όχι μόνο τους θεατές του Ηρωδείου αλλά και όλη την Ελλάδα.
Η Μαρινέλλα γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19 Μαΐου του 1938, βαπτισμένη ως Κυριακή Παπαδοπούλου. Οι γονείς της ζούσαν στην Κωνσταντινούπολη. Είναι το τέταρτο και νεότερο μέλος της οικογένειας. Μια οικογένεια φτωχή αλλά δεμένη με αρχές, που τα περισσότερα μέλη της τραγουδούσαν πολύ καλά.
Από τεσσάρων έως πέντε χρονών, συμμετείχε στην παιδική ραδιοφωνική εκπομπή “Παιδική ώρα” στην οποία έτυχε να τραγουδήσει ένα κομμάτι του Schubert. Στα δώδεκά της χρόνια διαφήμιζε τα καταστήματα “Melka” της Θεσσαλονίκης.
Στα δεκαεφτά της, ακολούθησε ως ηθοποιός το θίασο της Μαίρης Λωράνς όπου έκανε περιοδεία σε όλη την Ελλάδα. Δίπλα της, οι ανερχόμενοι τότε ηθοποιοί Κώστας Βουτσάς και Μάρθα Καραγιάννη, αλλά και η Σόνια Δήμου, ο Γιάννης Τζαννετάκος και η χορεύτρια Ντέπυ Φιλοσόφου.
Κάποιο βράδυ, η τραγουδίστρια του θιάσου αρρώστησε και η Μαρινέλλα που ήξερε απ’ έξω όλα τα τραγούδια, την αντικατέστησε. Τραγούδησε το «Ο άνθρωπος μου» της Σοφίας Βέμπο, σε μουσική του Μενέλαου Θεοφανίδη και στίχους του Μίμη Τραϊφόρου, αλλά και το «Μαλαγκένια», Ισπανικό τραγούδι της Κατοχής.
Η Μαρινέλλα έγινε ακολούθως η βασική τραγουδίστρια του θιάσου.
Η πορεία της Μαρινέλλας την δεκαετία του 50
Το 1956, η Μαρινέλλα μπήκε στο Στρατιωτικό Θέατρο Θεσσαλονίκης ως τραγουδίστρια γιατί της έδιναν καλύτερη αμοιβή. Παράλληλα ξεκίνησε την καριέρα της ως τραγουδίστρια στο κέντρο “Πανόραμα” της Νέας Ελβετίας Θεσσαλονίκης, πίσω από το γήπεδο του Άρη, όπου ο τραγουδοποιός Τόλης Χάρμας την βάφτισε καλλιτεχνικά «Μαρινέλλα», εμπνευσμένος από το ομώνυμο τραγούδι του. Στο μαγαζί δούλευε ως μπουζουξής ο Στέλιος Ζαφειρίου, ο σολίστας ο οποίος στα επόμενα χρόνια συνδέθηκε με τη Μαρινέλλα όσο κανένας άλλος.
Τον Αύγουστο του 1957, συνδέθηκε με τον τραγουδιστή Στέλιο Καζαντζίδη τόσο στο πάλκο όσο και στη ζωή, ο οποίος πηγαίνοντας να συναντήσει τον Ζαφειρίου, την άκουσε να τραγουδάει ένα τραγούδι που εκείνος είχε πρωτοπεί λίγο νωρίτερα στη δισκογραφία, το τραγούδι «Το πιο πικρό ψωμί» του Γιώργου Μητσάκη. Όταν η Μαρινέλλα τελείωσε το τραγούδι, ο Στέλιος Ζαφειρίου την σύστησε στον Στέλιο Καζαντζίδη. Εκείνος της επισήμανε πως τραγουδά το λαϊκό με έναν δικό της τρόπο, λίγο ελαφρύ.
Η γνωριμία τους συνεχίστηκε μέσα στη βάρκα του πατέρα της. Και οι δύο αγαπούσαν πολύ τη θάλασσα και το ψάρεμα. Εκεί, ο Στέλιος Καζαντζίδης της ζήτησε να γίνει το σεγκόντο του.
Από το παραθαλάσσιο κέντρο “Λουξεμβούργο” της Θεσσαλονίκης όπου έκαναν τις πρώτες τους επιτυχημένες εμφανίσεις, στις 12 Νοεμβρίου του 1957 κατέβηκαν στην Αθήνα, και από εκεί άρχισε η ανοδική τους πορεία. Τα πρώτα τραγούδια που ηχογράφησαν ήταν τα «Νίτσα, Ελενίτσα» και «Η πρώτη αγάπη σου είμαι εγώ» του Γιώργου Μητσάκη, που κυκλοφόρησαν σε δίσκους 78′ στροφών το 1957.
Το πρώτο ντουέτο με τον Καζαντζίδη που ακούγεται μόνη της η Μαρινέλλα, ήταν το «Τι γυρεύεις από ‘μένα» του Πάνου Πετσά και του Κώστα Βίρβου, το 1957. Ενώ το πρώτο σόλο τραγούδι της Μαρινέλλας ήταν το «Ήρθα πάλι κοντά σου» με β’ φωνή της Γιώτας Λύδια, που κυκλοφόρησε το 1959.
Ο Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα γνώρισαν απίστευτη δόξα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τραγούδησαν στην Αμερική και στην Αυστραλία με επιτυχία, ενώ ηχογράφησαν τραγούδια σε πρώτη και δεύτερη εκτέλεση. Για την αγορά της Αυστραλίας, η Μαρινέλλα ηχογράφησε σόλο δυο πολύ σπάνια τραγούδια, το «Θέλω απόψε κρουαζιέρα» του Αθανάσιου Μπουρλιάσκου και το «Μια πεντάμορφη τσιγγάνα» του Χρήστου Κολοκοτρώνη, σε στίχους Ηλία Εσδρά. Τον ίδιο χρόνο, ακολούθησε μια σειρά συναυλιών στην Κωνσταντινούπολη.
Οι διφωνίες που έκαναν μαζί, αποτελούν ακόμη και σήμερα αντικείμενο θαυμασμού, προσοχής και μελέτης. Ερμήνευσαν τραγούδια του Θεόδωρου Δερβενιώτη, του Απόστολου Καλδάρα, του Γιάννη Μαρκόπουλου του Βασίλη Τσιτσάνη, της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, του Κώστα Βίρβου κ.α.
Ο γάμος με τον Καζαντίδη και η προσωπική καριέρα
Το 1960, η Μαρινέλλα και ο Στέλιος Καζαντζίδης, εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στον ελληνικό κινηματογράφο (συνολικά συμμετείχαν μαζί σε 10 ελληνικές ταινίες), στην κωμική ταινία του Ροβήρου Μανθούλη Η ΚΥΡΙΑ ΔΗΜΑΡΧΟΣ, ερμηνεύοντας μαζί τα τραγούδια «Για ‘μας ποτέ μη ξημερώσει» και «Ζιγκουάλα», ενώ η Μαρινέλλα ερμήνευσε σόλο το τραγούδι του Αργύρη Κουνάδη «Αλλάξανε τα πράγματα».
Τον Μάρτιο του 1961, στο θέατρο “Κεντρικόν”, ερμήνευσαν 4 τραγούδια του Μάνου Χατζιδάκι («Αθήνα», «Κουρασμένο παλληκάρι», «Ο κυρ Αντώνης», «Το πέλαγο είναι βαθύ») σε ποίηση Νίκου Γκάτσου (τα δύο πρώτα) και 6 του Μίκη Θεοδωράκη («Βράχο – βράχο τον καημό μου», «Παράπονο», «Ο μετανάστης», «Καημός», «Σαββατόβραδο» και «Έχω μια αγάπη») από τον κύκλο τραγουδιών “Πολιτεία”, σε ποίηση Δημήτρη Χριστοδούλου και Τάσου Λειβαδίτη (τα δύο τελευταία). Ο Μάνος Χατζιδάκις, ακούγοντας στις πρόβες την Μαρινέλλα να κάνει αυθόρμητα την φούγκα στο “Κουρασμένο παλικάρι” την παρομοίασε με τη Μαρίκα Νίνου στην βελτιωμένη εκδοχή της.
Με τον Μίκη Θεοδωράκη συνεργάστηκαν ξανά το 1962 στο θέατρο «Παρκ», στη θεατρική παράσταση “Όμορφη πόλη” σε κείμενα του θεατρικού συγγραφέα Μποστ, ενώ ερμήνευσαν το τραγούδι «Φεύγω με πίκρα στα ξένα» σε μουσική Στέλιου Καζαντζίδη και στίχους Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου, στην κινηματογραφική ταινία του Κώστα Στράντζαλη ΚΛΑΨΕ ΦΤΩΧΗ ΜΟΥ ΚΑΡΔΙΑ. Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου, χώρισαν για πρώτη φορά και ξαναβρέθηκαν ένα με ενάμιση χρόνο αργότερα.
Ο Στέλιος Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα παντρεύτηκαν στις 7 Μαΐου του 1964 και ταξίδεψαν τραγουδώντας στη Γερμανία και την Αμερική. Στις αρχές του 1965 ο Καζαντζίδης πήρε την απόφαση να σταματήσει τις εμφανίσεις του. Χώρισαν τον Σεπτέμβρη του 1966, ενώ συναντήθηκαν δισκογραφικά για τελευταία φορά το 1968, ηχογραφώντας έναν κοινό δίσκο 33′ στροφών (κυκλοφόρησε στις 18 Ιανουαρίου του 1969).
Τον ίδιο χρόνο ο Καζαντζίδης και η Μαρινέλλα συμμετείχαν σε άλλες 6 κινηματογραφικές ταινίες: Στην ταινία του Ντίνου Κατσουρίδη ΟΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΙ, ερμηνεύοντας με τον Νίκο Κούρκουλο το τραγούδι «Ποιος δρόμος είναι ανοιχτός ( Γιάννη Μαρκόπουλου – Δημήτρη Χριστοδούλου)». Στην ταινία του Χρήστου Κυριακόπουλου ΠΡΟΔΟΜΕΝΗ, τα τραγούδια του Θεόδωρου Δερβενιώτη «Μες της αγάπης μας το τζάκι» και «Τώρα που σ’ έχω ανάγκη» σε στίχους Κώστα Βίρβου. Στην ταινία του Ανδρέα Κατσιμητσούλια ΤΙΜΩΡΙΑ, το τραγούδι «Να φύγω, να φύγω (Γιώργου Κατσαρού – Πυθαγόρα)» και το τραγούδι «Προδομένες καρδιές (Γιώργου Μανίσαλη – Κώστα Ψυχογιού)».
Στην ταινία του Νίκου Βαρβέρη ΟΙ ΚΑΤΑΦΡΟΝΕΜΕΝΟΙ, το τραγούδι «Ορκίζομαι στην αντρική τιμή μου (Στέλιου Καζαντζίδη – Στέφανου Βαρτάνη)». Στην ταινία του Χρήστου Κυριακόπουλου ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΜΑΣ ΧΩΡΙΣΟΥΝ, το τραγούδι «Με το βοριά (Γιώργου Ζαμπέτα – Δημήτρη Χριστοδούλου)». Και στην ταινία του Ανδρέα Κατσιμητσούλια που έκανε πρεμιέρα τον επόμενο χρόνο ΟΙ ΑΓΓΕΛΟΙ ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ, και πάλι το τραγούδι «Να φύγω, να φύγω».
Στα νυχτερινά κέντρα που εμφανίζονταν (“Τριάνα του Χειλά” στη Συγγρού, “Κουλουριώτη” στις Τζιτζιφιές, “Ξυπολητάκου” στο Ηράκλειο, “Μαντουμπάλα” στην Αλεξάνδρας, “Φαληρικόν” της Ηπείρου) γινόταν το αδιαχώρητο, ενώ συνεργάστηκαν με σημαντικούς καλλιτέχνες της εποχής, λ.χ. Πόλυ Πάνου, Γιώτα Λύδια, Στράτο Παγιουμτζή, Καίτη Γκρέι, Σωτηρία Μπέλλου, Μανώλη Αγγελόπουλο, Γιώργο Ζαμπέτα, Μανώλη Χιώτη, Μαίρη Λίντα, Άννα Χρυσάφη, Αντώνη Ρεπάνη κ.ά.
Το 1966 η Μαρινέλλα, μόνη της πλέον, προσπαθεί να στήσει μια προσωπική καριέρα. Ο Γιώργος Κατσαρός ήταν ο πρώτος που τη βοήθησε, επίσης ο Γιώργος Ζαμπέτας, ο Γιάννης Μαρκόπουλος, ο Μάνος Λοΐζος, ο Χρήστος Λεοντής, ο Άγγελος Σέμπος[9] και ο Μίμης Πλέσσας. Κυκλοφορεί τα πρώτα της 45άρια («Τα παλικάρια», «Έκλαψα χθες», «Άσε με να σ’ αγαπήσω», «Ο χαμός» κ.ά.), αλλά χωρίς να έχουν κάποια μεγάλη εμπορική επιτυχία. Μάλιστα, το τραγούδι «Επάνω στην Καισαριανή», των Κατσαρού και Πυθαγόρα, το γύρισε και σε φιλμ για την τηλεόραση της εποχής.
Οι πρώτες εμφανίσεις και η καταξίωση
Ο Γιώργος Κατσαρός, ύστερα από τουρνέ 45 ημερών μαζί της σε τέσσερις πόλεις της Ρωσίας, της πρότεινε να εμφανιστεί στην θεατρική επιθεώρηση του Κώστα Χατζηχρήστου “Άλλος για Υπουργείο” στο θέατρο “Παρκ”, και να τραγουδήσει δυο καινούργια του τραγούδια, τα «Απόψε χάνω μια ψυχή» και «Κλείσε τα μάτια σου καρδιά μου», σε στίχους του Πυθαγόρα. Αυτή η εμφάνιση της Μαρινέλλας στη συγκεκριμένη παράσταση ήταν η πρώτη σόλο εμφάνισή της μετά το χωρισμό της από τον Στέλιο Καζαντζίδη.[10]
Το καλοκαίρι του ίδιου χρόνου, στον “Μουσικό Αύγουστο” που οργάνωσε ο Μίκης Θεοδωράκης στο θέατρο Λυκαβηττού, η Μαρινέλλα υπό τη διεύθυνση του συνθέτη, τραγούδησε τον κύκλο τραγουδιών “Λιποτάκτες”, δίπλα στους Γρηγόρη Μπιθικώτση και Γιάννη Πουλόπουλο, καθώς και τα νέα τραγούδια που έγραψε γι’ αυτήν ο Χρήστος Λεοντής («Άργησες» και «Πάρε τα μάτια μου») από τον κύκλο τραγουδιών “Ανάσταση oνείρων”, σε στίχους Λευτέρη Παπαδόπουλου. Τα τραγούδια «Όμορφη πόλη (Θα γίνεις δικιά μου)» και «Αγάπη μου (Φαίδρα)» από τους “Λιποτάκτες” (σε ποίηση του Γιάννη Θεοδωράκη), κυκλοφόρησαν με τη Μαρινέλλα σε δίσκο 45′ στροφών, έναν χρόνο πριν, ενώ η “Ανάσταση Ονείρων”, κυκλοφόρησε σε δίσκο 33′ στροφών τον Νοέμβρη του 1966. Τον δίσκο αυτό η Μαρινέλλα, τον μοιραζόταν ερμηνευτικά με τους Μπάμπη Τσετίνη, Λίτσα Διαμάντη, Γιώργο Γαλάνη, Βαγγέλη Περπινιάδη και Ρία Νόρμα. Τέλη της χρονιάς, εμφανίστηκε στη μπουάτ “Μοστρού”, δίπλα στη Ρένα Βλαχοπούλου, στη Χρυσούλα Ζώκα, στον Μανώλη Καστρινό κ.α.
Το 1967 ερμήνευσε τα τραγούδια «Δώσ’ μου αγάπη» και «Είμαι χαρτορίχτρα φίνα (β’ φωνή στον ηθοποιό Σταύρο Παράβα)» στην ταινία του Κώστα Καραγιάννη Η ΧΑΡΤΟΡΙΧΤΡΑ, σε μουσική Γιώργου Κατσαρού και στίχους Πυθαγόρα. Εμφανίστηκε στο “Χρυσό Βαρέλι” στις Τζιτζιφιές, δίπλα στον Τόλη Βοσκόπουλο, τη Δούκισσα, το Γιάννη Πουλόπουλο, τον Στράτο Διονυσίου και τη Μπέμπα Μπλανς. Κατόπιν επέστρεψε στου “Μοστρού”, δίπλα στον Πάνο Κόκκινο και τον Γιώργο Κατσαρό, ενώ αποφάσισε με τους Γιάννη Πουλόπουλο και Χρηστάκη να εμφανιστούν στην “Νεράιδα” για τις επόμενες δύο σεζόν.
Ακολούθησε μια σειρά συναυλιών σε Αυστραλία και Νέα Ζηλανδία με τον Νίκο Ξανθόπουλο, ενώ στα τέλη της χρονιάς, υπέγραψε συμβόλαιο στην τότε δισκογραφική εταιρεία HELLADISC. Το πρώτο 45άρι που κυκλοφόρησε ήταν το «Δωσ’ μου αγάπη» (σε διαφορετική εκτέλεση από την ταινία) και «Πίσω από τις καλαμιές», στις 21 Δεκεμβρίου.
Η πρώτη επιτυχία
Ωστόσο η πρώτη μεγάλη επιτυχία της Μαρινέλλας ήταν το τραγούδι «Σταλιά – σταλιά» του Γιώργου Ζαμπέτα σε στίχους Διονύση Τζεφρώνη, που κυκλοφόρησε την επόμενη χρονιά, το οποίο αρχικά προοριζόταν για την Αλίκη Βουγιουκλάκη να το τραγουδήσει στην ταινία Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ Η ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΡΙΑ. Όμως αρνήθηκε, και η Μαρινέλλα ζήτησε από τον Ζαμπέτα να το πει εκείνη.
Το 1968 ο Γιάννης Δαλιανίδης προετοίμαζε το κινηματογραφικό του μιούζικαλ ΓΟΡΓΟΝΕΣ ΚΑΙ ΜΑΓΚΕΣ και σκέφτηκε να βάλει τη Μαρινέλλα να τραγουδήσει ζωντανά σε κάποια σκηνή. Ο Μίμης Πλέσσας συμφώνησε με την επιλογή αυτή και της έγραψε ένα τραγούδι μοντέρνο, το «Πες μου πού πας». Όταν όμως άκουσε το τραγούδι ο Δαλιανίδης, έδειξε δυσαρεστημένος. Ήθελε ένα τραγούδι που να μην το έχει φανταστεί κανείς. Ένα τραγούδι που να ξαφνιάσει. Έτσι λοιπόν γράφτηκε από τον Λευτέρη Παπαδόπουλο το «Άνοιξε πέτρα».
Όσο για το μοντέρνο τραγούδι, που επίσης τους στίχους είχε γράψει ο Λευτέρης Παπαδόπουλος, ο Μίμης Πλέσσας το έδωσε στη Βίκυ Λέανδρος και εντάχθηκε στον προσωπικό της δίσκο “Η μικρή μας ιστορία”. Η Μαρινέλλα, όταν άκουσε το τραγούδι ενθουσιάστηκε και άρχισε τις πρόβες για να το ηχογραφήσει. Σύμφωνα με μαρτυρία του Μίμη Πλέσσα, ο χρόνος πίεζε, γιατί σε δύο μέρες έπρεπε να γυριστεί η συγκεκριμένη σκηνή. Έτσι λοιπόν αναγκάστηκε να μπει στο στούντιο και να το τραγουδήσει. Το είπε μια φορά, δεν το ξανατραγούδησε δεύτερη, γιατί ήταν άψογο. Αυτή η ηχογράφηση ακούγεται στην ταινία ακόμη και σήμερα, και είναι αυτή που άνοιξε διάπλατα τις πόρτες στην Μαρινέλλα για το ξεκίνημα της προσωπικής της καριέρας.
Επίσης τραγούδησε το «Σταλιά – σταλιά» στην κινηματογραφική ταινία του Κώστα Ανδρίτσου Ο ΠΙΟ ΚΑΛΟΣ Ο ΜΑΘΗΤΗΣ, ενώ τον Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου συμμετείχε στο III Festival Internacional da Canção Popular στο Ρίο ντε Τζανέιρο της Βραζιλίας με το τραγούδι «Αν θες να ‘ρθείς» του Γεράσιμου Λαβράνου (σε στίχους της Ελπίδας Περικλάκη), κερδίζοντας το βραβείο “Καλύτερης Καλλιτεχνικής Παρουσίας”.
Ο πρώτος προσωπικός δίσκος
Στις 17 Ιανουαρίου του 1969, κυκλοφόρησε τον πρώτο της προσωπικό δίσκο 33′ στροφών (με τον τίτλο “Σταλιά – σταλιά”), μια συλλογή από τραγούδια που είχαν ήδη χαράξει πορεία στις 45′ στροφές τον προηγούμενο χρόνο. Την ίδια χρονιά, εμφανίστηκε στην “Παλιά Αθήνα” της Πλάκας, δίπλα στους Δημήτρη Μητροπάνο, Κλειώ Δενάρδου, Σόφη Ζαννίνου με χορεύτες τους Μανώλη Καστρινό και τη Χρυσούλα Ζώκα. Επίσης ερμήνευσε στην ταινία του Βασίλη Γεωργιάδη Ο ΜΠΛΟΦΑΤΖΗΣ το τραγούδι του Ζαμπέτα «Ποιος είν’ αυτός» σε στίχους Πυθαγόρα. Στην ταινία του Γιάννη Δαλιανίδη Η ΠΑΡΙΖΙΑΝΑ τα τραγούδια του Μίμη Πλέσσα «Δώσ’ μου τ’ αθάνατο νερό» και «Ζωγραφισμένα στο χαρτί» σε στίχους Άκου Δασκαλόπουλου. Στην ταινία του Κώστα Καραγιάννη ΗΣΑΪΑ ΜΗ ΧΟΡΕΥΕΙΣ το τραγούδι του Νάκη Πετρίδη «Πάλι θα κλάψω» σε στίχους Σέβης Τηλιακού, και στο κινηματογραφικό δράμα του Γιάννη Δαλιανίδη “Γυμνοί στο δρόμο” τα τραγούδια «Αστέρι στο παράθυρο» και «Δυο αδέρφια» του Σταύρου Ξαρχάκου σε στίχους Ιάκωβου Καμπανέλλη, που μέχρι και σήμερα παραμένουν ανέκδοτα.
Η πρώτη που σηκώθηκε από την καρέκλα
Στα χρόνια αυτά η Μαρινέλλα -ως πρώτο όνομα πια- πρωτοστάτησε στο στήσιμο ενός άλλου είδους διασκέδασης από αυτό που προσέφεραν μέχρι τότε τα νυχτερινά κέντρα. Από το μελαχρινό κορίτσι που καθόταν ντροπαλά στο λαϊκό πάλκο, πέταξε τις καρέκλες και μεταμορφώθηκε σε μια αεράτη γυναίκα με κοντοκουρεμένο μαλλί, η οποία, ντυμένη με πολυτέλεια, τραγουδούσε, χόρευε, έπαιζε και αλώνιζε πάνω στην πίστα. Ο τρόπος που αντιμετώπιζε τη δουλειά της την έκανε να ξεχωρίσει. Χρησιμοποιούσε μεγάλες ορχήστρες με τους καλύτερους μουσικούς της εποχής. Πρόσεχε τον ήχο, έβαλε θεατρικούς προβολείς, αντικατέστησε το σπάσιμο των πιάτων με τις γαρδένιες, έφτιαξε τα καμαρίνια και επέβαλε όχι μόνο την Κυριακή να είναι ρεπό, αλλά και οι μουσικοί της να πληρώνονται εκείνο το ρεπό.
Δεν είναι τυχαίο ότι στο “Stork” της Φιλλελήνων, ή στην παραλία, συνυπάρχει μαζί της ο -ανερχόμενος τότε- Γιώργος Νταλάρας που ουσιαστικά από επιλογή της Μαρινέλλας ξεκίνησε την διαδρομή του στην επί σκηνής παρουσίαση των τραγουδιών, με επιμελητή προγράμματος τον Σταύρο Ξαρχάκο. “Είναι η εποχή της Μαρινέλλας”, όπως την χαρακτήρισε ο Νταλάρας σε συνέντευξή του στον δημοσιογράφο Νίκο Χατζηνικολάου. Μαζί του συνεργάστηκε στο “Stork”, από τα τέλη του ’69 μέχρι τις αρχές του ’72.
Κόσμος από όλη την Ελλάδα και το εξωτερικό έσπευσε να θαυμάσει την “Οπτικοακουστική” -όπως αυτοχαρακτηρίστηκε- τραγουδίστρια, ενώ πολλές προσωπικότητες δήλωσαν θαυμαστές της,λ.χ. οι Μάνος Κατράκης, Αλέξης Μινωτής, Ειρήνη Παππά, Ingrid Bergman, Ζωή Λάσκαρη, Τζένη Καρέζη, Αλίκη Βουγιουκλάκη, Omar Sharif, Φράνκο Ροσελίνι, Μιχάλης Κακογιάννης κ.ά. Ο Φρανκ Σινάτρα, βλέποντας την Μαρινέλλα, είπε πως “Αν αυτή η γυναίκα βρισκόταν στην Αμερική, σε δύο μήνες θα ήταν το πρώτο όνομα”.
Θλίψη στον κόσμο της ναυτιλίας από τον χαμό της Μαρίας Τσάκου στα 49 της μόλις χρόνια.
Ήταν η κόρη του Ηλία Τσάκου, αδελφού του ζωντανού θρύλου της ποντοπόρου καπετάν Παναγιώτη Τσάκου.
Καταγόταν από τα Καρδάμυλα της Χίου, και η σχέση της με τα αυτά ήταν πολύ στενή, καθώς, εκτός του παραδοσιακού δεσίματος της εφοπλιστικής κοινωνίας που υπάρχει εδώ και πολλές δεκαετίες με το νησί, παντρεύτηκε τον συμπατριώτη της και καπετάνιο του εμπορικού ναυτικού Μιχάλη Κουιμάνη.
Σπούδασε νομικά στο Λονδίνο όπου μετακόμισε σε ηλικία δεκαεπτά ετών, ώστε να προετοιμαστεί για τις εισαγωγικές εξετάσεις στη νομική σχολή του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Μετά την αποφοίητησή της συνέχισε τις σπουδές της στο Ινστιτούτο Ναυτικού Δικαίου του Πανεπιστημίου του Σαουθάμπτον. Έλαβε το μεταπτυχιακό τίτλο της το 1993 και από την επόμενη χρονιά άρχισε να εργάζεται στις οικογενειακές επιχειρήσεις.
Οι τομείς που ειδικεύτηκε ήταν η χρηματοδότηση, οι συμβάσεις, τα ναυτικά ατυχήματα και οι απαιτήσεις από και κατά τρίτων, και οι ναυτασφαλίσεις. Υπήρξε ειδική γραμματέας του ΔΣ της HELMEPA (Ελληνική Ένωση Προστασίας Θαλασσίου Περιβάλλοντος) καθώς και μέλος του Διεθνούς Κέντρου Ναυτικής Έρευνας και Παράδοσης του Ιδρύματος «Μαρία Τσάκος». Υπήρξε υποψήφια βουλευτής με τη Δράση και το Ποτάμι.
Το 2012 ίδρυσε μαζί με τον συγγραφέα Κυριάκο Αθανασιάδη τον Amagi, ένα ξεχωριστό ραδιόφωνο που πρωτοεξέπεμψε δοκιμαστικά στις 31 Αυγούστου και «επίσημα» στις 15 Οκτωβρίου. Ως πολιτικός, πολιτιστικός και μουσικός διαδικτυακός σταθμός ο Amagi είχε την έδρα του στην Αθήνα αλλά και στούντιο στη Θεσσαλονίκη. «Ο Αmagi τάσσεται με έμφαση ενάντια στον εθνικισμό, την ξενοφοβία, το ρατσισμό, το σεξισμό και την πολιτική βία. Αμάγκι σημαίνει ελευθερία» είχε πει.
Ήταν και εκ των μελών της οικογένειας Τσάκου που, σύμφωνα με το «Trade Winds Plus», ασχολούνταν και με την επένδυσή τους στην ψαροταβέρνα του Κόλλια, η οποία από τα Ταμπούρια του Πειραιά έχει μετεγκατασταθεί στη λεωφόρο Συγγρού, κοντά στο ίδρυμα Τσάκου και στα γραφεία της ομώνυμης ναυτιλιακής.
«Μικρή ήθελα να γίνω καπετάνισσα» είχε πει σε συνέντευξή της στο mononews. Είμαστε από τη Χίο και εκεί η αγάπη για τη θάλασσα είναι δεδομένη. Ο πατέρας μου ήταν μηχανικός πλοίων κι από μικρή, τόσο με τον πατέρα μου όσο με τον αδερφό του, τον θείο μου Παναγιώτη Τσάκο, ανέβαινα στα ποντοπόρα πλοία και οι μνήμες αυτές με έδεσαν βαθιά μαζί τους. Η λάντζα, η ανεμόσκαλα, το τεράστιο μέγεθος, οι μυρωδιές, οι άνθρωποι, μου δημιουργούσαν δέος, είχαν ένα μυστήριο, προκαλούσαν έντονα συναισθήματα. Μεγάλωσα με φοβερό σεβασμό για το πλοίο και τους ανθρώπους του.
Κι επειδή αγαπούσα το δίκαιο και αφού η δραστηριότητα όλης της οικογένειας ήταν στη ναυτιλία, συνδύασα τα δύο και έγινα νομική σύμβουλος στα ναυτιλιακά. Ο νομικός σύμβουλος στη ναυτιλιακή είναι ο… Κονσιλιέρε. Πρέπει να γνωρίζει τα πάντα, από τα συμβόλαια μέχρι τους διεθνείς κανονισμούς και τους νόμους, τα sanctions, τις ναυτασφαλίσεις. Οι νομικές ευθύνες και αρμοδιότητες δεν έχουν τέλος σε μια μεγάλη εταιρεία.
Καπετάνισσα, βέβαια, δεν έγινα, γιατί θεώρησα ότι δεν είναι επάγγελμα που το κάνουν οι γυναίκες. Τώρα στην εταιρεία μας, όπως και σε πολλές άλλες, υπάρχουν γυναίκες καπετάνισσες και ζηλεύω πάρα πολύ. Και περιττό να σου πω ότι είναι καλύτερες οι γυναίκες καπετάνισσες, πιο οργανωμένες, πιο πειθαρχημένες, πιο συγκροτημένες. Ίσως επειδή ισχύει το κλισέ, ότι οι γυναίκες είναι καλύτερες γιατί μόνο οι καλύτερες καταφέρνουν να υπερνικήσουν την προκατάληψη, ότι οι γυναίκες δεν είναι επαρκείς.
Ακόμη και στη ναυτιλία, όμως, παρότι υπάρχουν πλέον πολλές γυναίκες επαγγελματίες, κατά κάποιον περίεργο τρόπο, κουβαλάνε μαζί και όλα τα πρέπει και του «γυναικείου» ρόλου.
Τα ταμπού πρέπει όμως να σπάνε. Και κάθε κοινωνία να γίνεται λίγο καλύτερη από την προηγούμενη και να ξεπερνάμε τη φύση.»
Η σπουδαία ηθοποιός απεβίωσε σε ηλικία 82 ετών στο σπίτι της
Πέθανε η μεγάλη ηθοποιός Μάρθα Καραγιάννη σε ηλικία 82 ετών, σκορπώντας θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο και όχι μόνο.
Ο ψυχολόγος Δημήτρης Σούρας ο οποίος ήταν με τη Μάρθα Καραγιάννη μέχρι τις τελευταίες τις στιγμές, μίλησε στον ALPHA και ανακοίνωσε το θάνατό της.
Στο πλευρό της μέχρι το τελευταίο λεπτό ήταν ο ψυχίατρος, Δημήτρης Σούρας.
Η Μάρθα Καραγιάννη αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας.
Μιλώντας επίσης στον ΑLPHA ο ηθοποιός Μάκης Δελαπόρτας δήλωσε συντετριμμένος για την απώλεια.
Δήλωσε πως δεν το περίμενε αφού δεν είχε τόσο σοβαρό πρόβλημα υγείας. Ο ίδιος είχε συχνή επαφή με την οικογένειά της.
Η Μάρθα Καραγιάννη ήταν μια από τις πιο σπουδαίες ηθοποιούς του ελληνικού κινηματογράφου και θεάτρου.
Το 1957, έναν μόλις χρόνο μετά την πρώτη κινηματογραφική της εμφάνιση θα ανέβει για πρώτη φορά στην θεατρική σκηνή στο έργο «Ελέφαντες και ψύλλοι» με τον θίασο του Κώστα Χατζηχρήστου. Η παράσταση αυτή ήταν η αρχή μιας μακρόχρονης και επιτυχημένης θεατρικής διαδρομής σε κλασικές ελληνικές κωμωδίες, έργα ξένων συγγραφέων, μιούζικαλ και επιθεωρήσεις.
Πέθανε ενώ μιλούσε στο τηλέφωνο με τον Δημήτρη Σούρα – Η συγκλονιστική στιγμή που το ανακοινώνει
Τις τελευταίες στιγμές της Μάρθας Καραγιάννη περιέγραψε, με συγκλονιστικό τρόπο, ο Δημήτρης Σούρας, ψυχολόγος και στενός φίλος της ηθοποιού. Ο άνθρωπος με τον οποίο μίλησε στο τηλέφωνο λίγο πριν αφήσει την τελευταία της πνοή, το μεσημέρι της Κυριακής (18.09.2022).
Τα όσα είπε για το θάνατο της Μάρθας Καραγιάννη, προκάλεσαν ρίγη συγκίνηησης και στο πάνελ της εκπομπής “Καλύτερα δεν γίνεται” στον Alpha όπου μίλησε. Όπως ανέφερε, η φίλη της Μάρθας Καραγιάννη, Ντόρα, του τηλεφώνησε για να πει πως δεν είναι καλά. Εκείνος, ζήτησε να μιλήσει με την ηθοποιό.
«Μου είπε “καλημέρα Δημήτρη”. Λέω δε μου φτάνει αυτό, θέλω να μου πεις και κάτι παραπάνω. Να μου πεις “καλημέρα. τι κάνεις, πως είσαι”. Είπε “κα” και μετά σταμάτησε», είπε χαρακτηριστικά ο Δημήτρης Σούρας.
Αμέσως είπε στη Ντόρα να πάρει τηλέφωνο γιατρό και ασθενοφόρο. Ωστόσο ήταν ήδη αργά μιας και μετά από 3 λεπτά τον πήρε πίσω ουρλιάζοντας, καθώς η Μάρθα Καραγιάννη είχε πεθάνει.
«Για μένα έφυγε ένας πολύ δικός μου άνθρωπος» είπε συντετριμμένος ο Δημήτρης Σούρας. «Το πιο δυσάρεστο είναι ότι σε μένα έμμελε να υπογράψω το θάνατό της σαν γιατρός», είπε ο γνωστός ψυχολόγος.
Δείτε τα όσα συγκλονιστικά είπε
H τελευταία δημόσια εμφάνιση της ηθοποιού
Τα τελευταία χρόνια η Μάρθα Καραγιάννη είχε αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας και σπάνια πραγματοποιούσε δημόσιες εμφανίσεις.
Μάλιστα, η ίδια είχε επιλέξει να μην δίνει και συνεντεύξεις.
Η τελευταία δημόσια εμφάνιση της Μάρθας Καραγιάννη ήταν τον Ιανουάριο του 2020 σε νυχτερινό κέντρο της Αθήνας, όπου εμφανιζόταν ο Γιάννης Πλούταρχος.
Ο φωτογραφικός φακός του FTHIS.GR είχε απαθανατίσει την Μάρθα Καραγιάννη μαζί με την παρέα της.
Δείτε τις φωτογραφίες που ακολουθούν:
Βιογραφία
Η Μάρθα Καραγιάννη έλαμψε με την παρουσία και την ομορφιά της στην χρυσή εποχή του ελληνικού κινηματογράφου. Τα χρόνια του ’60 ήταν το πιο επιθυμητό πλάσμα στον άρρενα πληθυσμό της Ελλάδας. Δεν υπήρχε ανδρικό δωμάτιο, συνεργείο και βενζινάδικο που να μην έχει μια φωτογραφία της με μπικίνι, το «σήμα-κατατεθέν» της κινηματογραφικής της εικόνας εκείνα τα χρόνια.
Η Μάρθα Καραγιάννη γεννήθηκε στις 6 Νοεμβρίου 1939 στον Πειραιά. Ο πατέρας της Χαρίλαος Καραγιάννης καταγόταν από πλούσια οικογένεια της Ρωσίας, που έχασε την περιουσία της κατά την διάρκεια της Οκτωβριανής Επανάστασης και η μητέρα της Δόμνα Τσιρίδου ήταν ποντιακής καταγωγής από το Μπακού, την πρωτεύουσα του σημερινού Αζερμπαϊτζάν. Οι γονείς της πρόσφυγες και οι δύο γνωρίστηκαν σε ένα ποντιακό χοροδιδασκαλείο της Δραπετσώνας, ερωτεύτηκαν και αποφάσισαν να ενώσουν τις τύχες τους το 1932.
Το μικρόβιο του χορού φαίνεται ότι εμφύσησαν στην κόρη τους. Σε ηλικία 8 ετών, η μικρή Μάρθα ξεκίνησε μαθήματα χορού και πολύ γρήγορα άρχισε τις εμφανίσεις με το μπαλέτο της Λουκίας Σακελλαρίου σε παραστάσεις στην Λυρική Σκηνή. Το 1955, σε ηλικία 16 ετών έκανε το ντεμπούτο της στον κινηματογράφο στην δραματική ταινία του Ορέστη Λάσκου «Η άγνωστος», παίζοντας δίπλα σε σπουδαίους ηθοποιούς, όπως ο Αλέκος Αλεξανδράκης, ο Γιώργος Παππάς, η Κυβέλη, η Ελένη Ζαφειρίου και ο Λάμπρος Κωνσταντάρας. Την σύστησε στον σκηνοθέτη, που ήταν φίλος του, ο Θάνος Τράγκας, καθηγητής της στο γυμνάσιο και σε δραματική σχολή, έχοντας εκτιμήσει το ταλέντο της από τις παραστάσεις που ανέβαζε στο σχολείο της.
Το 1957 πρωτοπάτησε το θεατρικό σανίδι στην επιθεώρηση «Ελέφαντες και Ψύλλοι», που ανέβασαν στο θέατρο «Περοκέ» της Αθήνας, ο Κώστας Χατζηχρήστος και η Καίτη Ντιριντάουα. Σε δραματική σχολή δεν φοίτησε, αλλά σπούδασε από μικρή το θέατρο και τον κινηματογράφο παίζοντας δίπλα σε σπουδαίους ηθοποιούς της επιθεώρησης και της κωμωδίας, όπως ο Βασίλης Αυλωνίτης, ο Κώστας Χατζηχρήστος, ο Ορέστης Μακρής, ο Ντίνος Ηλιόπουλος και η Ρένα Βλαχοπούλου. Έχοντας κάνει αίσθηση με την παρουσία της στα καλλιτεχνικά δρώμενα, το καλοκαίρι του 1957, η νεαρή στάρλετ φωτογραφήθηκε με μπικίνι για το εξώφυλλο του περιοδικού «Γυναίκα», του πρώτου σε κυκλοφορία γυναικείου περιοδικού εκείνα τα χρόνια.
Η γνωριμία της με τον Γιάννη Δαλιανίδη έμελλε να απογειώσει την καριέρα της. Το 1962 έπαιξε στο πρώτο ελληνικό μιούζικαλ «Μερικοί το προτιμούν κρύο» που σκηνοθέτησε ο Δαλιανίδης. Ήταν η τρίτη επιλογή του σκηνοθέτη, μετά την Άννα Φόνσου που αρνήθηκε τον ρόλο και την Πόπη Λάζου που καθυστερούσε στα γυρίσματα. Από εκεί και πέρα η Καραγιάννη έπαιξε σε όλα τα μιούζικαλ του Δαλιανίδη: «Κάτι και να καίει» (1964), «Κορίτσια για φίλημα» (1965), «Μια κυρία στα μπουζούκια» (1967), «Οι θαλασσιές οι χάντρες» (1967), «Μαριχουάνα Στοπ» (1971). Χόρεψε σε όλα, αλλά τραγούδησε σε ένα, παρότι ηθοποιός του μουσικού θεάτρου. Στο «Γοργόνες και Μάγκες» (1968) τραγούδησε το «Ο άντρας που θα παντρευτώ» σε μουσική Μίμη Πλέσσα και στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου.
Το 1969, η Μάρθα Καραγιάννη δεν δίστασε να τσαλακώσει την εικόνα της για τις ανάγκες ενός δραματικού ρόλου, του μοναδικού στην κινηματογραφικής της καριέρα. Ο Νίκος Φώσκολος ήταν αυτός που την έπεισε να πρωταγωνιστήσει στην ταινία του «Πεθαίνω κάθε ξημέρωμα», δίπλα στη Νόρα Βαλσάμη, τη Μάρθα Βούρτση, τον Κώστα Καζάκο και τον Άγγελο Αντωνόπουλο. Η επόμενη ταινία της «Το ανθρωπάκι» σε σκηνοθεσία Γιάννη Δαλιανίδη, που προβλήθηκε στα τέλη του 1969, ήταν μια σάτιρα των ταινιών μελό, που είχαν κατακλύσει εκείνη την περίοδο τον ελληνικό κινηματογράφο. Υποδύεται ένα λαϊκό κορίτσι που φιλοδοξεί να γίνει σταρ του σινεμά, ένας κωμικός ρόλος με δραματικές πινελιές. Η ίδια την θεωρεί την αγαπημένη της ταινία.
Οι εμφανίσεις της στον κινηματογράφο αραίωσαν μετά την κατάρρευση του εμπορικού κινηματογράφου από τα μέσα της δεκαετίας του’ 70 και είναι μετρημένες στα δάχτυλα του ενός χεριού. Έπαιξε στις ταινίες «Πεθαίνω για σένα!» (2009) του Νίκου Καραπαναγιώτη, δίπλα σε νεότερους συναδέλφούς της, όπως η Ελένη Ράντου, ο Φάνης Μουρατίδης και ο Βασίλης Χαραλαμπόπουλος, καθώς και στην κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού έργου του Θοδωρή Αθερίδη «Πεθαίνω από έρωτα» (2014), δίπλα στον σκηνοθέτη,την Σμαράγδα Καρύδη και την Παναγιώτη Βλαντή. Την δεκαετία του ‘80 πρωταγωνίστησε σε βιντεοταινίες, τις οποίες σίγουρα δεν θα θέλει να θυμάται.
Στην θεατρική της διαδρομή, ήδη από το 1962 άρχισε να στρέφεται και σε έργα πρόζας. Την ίδια χρονιά έπαιξε στην παράσταση «Όμορφη Πόλη», που ανέβηκε στο θέατρο «Παρκ» σε σκηνοθεσία Μιχάλη Κακογιάννη και μουσική Μίκη Θεοδωράκη. Τον χειμώνα του 1972, ανέβασε μια ιδιαίτερα φιλόδοξη παράσταση, το μιούζικαλ «Καμπαρέ» που εκείνη την περίοδο θριάμβευε στο Μπρόντγουεϊ με πρωταγωνίστρια τη Λάιζα Μινέλι. Το έργο ανέβηκε σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού, με συμπρωταγωνιστές της τους Ντίνο Ηλιόπουλο, τον Κώστα Πρέκα, τον Βαγγέλη Βουλγαρίδη και την Κατερίνα Γιουλάκη. Η παράσταση παρότι υμνήθηκε από την κριτική δεν είχε την αναμενόμενη εμπορική επιτυχία και κατέβηκε ύστερα από τρεις μήνες.
Την δεκαετία του’80 έπαιξε στο κλασικό αμερικανικό μιούζικαλ «Οι άντρες προτιμούν τις ξανθιές», δίπλα στην Ζωή Λάσκαρη, σε σκηνοθεσία Σταμάτη Φασουλή. Την δεκαετία του ‘90 διακρίθηκε για τις ερμηνείες σε σημαντικά έργα πρόζας, όπως τα «Απόψε αυτοσχεδιάζουμε» του Λουίτζι Πιραντέλο (1992-1993), «Όταν οι γυναίκες το γλεντούν» του Κάρλο Γκολντόνι (1998) και «Αρσενικό και παλιά δαντέλα» του Τζόζεφ Κέσελρινγκ (1999-2000).
Τον Οκτώβριο του 1977 έκανε ντεμπούτο στην μικρή οθόνη με την κωμική σειρά του Κώστα Πρετεντέρη «Ο Δρόμος» που προβλήθηκε από την ΥΕΝΕΔ. Συνέχισε με τις δημοφιλείς σειρές «Ο Ανδροκλής και τα λιοντάρια του» (1985, ΕΡΤ2) και «Οι Μικρομεσαίοι» του Γιάννη Δαλιανίδη (1992, MEGA).
Στην προσωπική της ζωή, η Μάρθα Καραγιάννη συνδέθηκε με δυο πολύ δυνατούς έρωτες και οι δυο με ποδοσφαιριστές.Το 1959 παντρεύτηκε τον διεθνή ποδοσφαιριστή του Ολυμπιακού Πειραιά Μίμη Στεφανάκο, ένας γάμος που αποτέλεσε πρώτης τάξεως κοσμικό γεγονός για την Αθήνα της εποχής εκείνης. Το ζευγάρι θα χωρίσει ένα χρόνο αργότερα. Το 1973, γνωρίστηκε με τον διεθνή τερματοφύλακα του Παναθηναϊκού Βασίλη Κωνσταντίνου. Η σχέση τους θα διαρκέσει δώδεκα χρόνια και διαλυθεί το 1985, λίγους μήνες προτού επισημοποιηθεί με γάμο.
Η Μάρθα Καραγιάννη πέθανε στις 18 Σεπτεμβρίου 2022, σε ηλικία 82 ετών.
Συγκλονισμένη η αθλητική κοινότητα, με την είδηση του θανάτου της Ρεμπέκα Τσεπτέγκι.
Η Μαραθωνοδρόμος από την Ουγκάντα, η οποία συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες τον Αύγουστο, “έφυγε” από τη ζωή, τρεις ημέρες αφότου υπέστη εγκαύματα πάνω από το 80% του σώματός της, όταν την περιέλουσε με βενζίνη άνδρας που παρουσιάστηκε από την αστυνομία ως πρώην σύντροφός της.
Η Ρεμπέκα Τσεπτέγκι βρισκόταν σε κρίσιμη κατάσταση στο νοσοκομείο Moi Teaching Referral Hospital (MTRH) στο Ελντορέτ της δυτικής Κένυας, μετά την επίθεση με βενζίνη, από τον σύντροφό της.
Η Μαραθωνοδρόμος από την Ουγκάντα, η οποία συμμετείχε στους Ολυμπιακούς Αγώνες τον Αύγουστο, παρέμενε σε κρίσιμη κατάσταση -στην εντατική του νοσοκομείου- έχοντας υποστεί εγκαύματα σε περισσότερο από το 80% του σώματός της.
Οι τελευταία ενημέρωση για την υγεία της, όμως, έφερε στο “φως” τα τραγικά νέα. Ο διευθυντής του νοσοκομείου, Δρ Όουεν Μενάχ, επιβεβαίωσε ότι ο Τσεπτεγκέι πέθανε.
“Δυστυχώς, τη χάσαμε αφού όλα τα όργανά της κατέρρευσαν χθες το βράδυ”, δήλωσε ο Μενάχ, σύμφωνα με όσα αναφέρει η κενυατική εφημερίδα “The Star”.
“Με βαθιά θλίψη ανακοινώνουμε τον θάνατο της αθλήτριάς μας, Ρεμπέκα Τσεπτέγκι νωρίς σήμερα το πρωί, η οποία έπεσε τραγικά θύμα ενδοοικογενειακής βίας. Ως ομοσπονδία καταδικάζουμε τέτοιες πράξεις και ζητάμε δικαιοσύνη. Η ψυχή της ας αναπαυθεί εν ειρήνη” ανέφερε σε ανάρτησή της η Ομοσπονδία στίβου της Κένυας.
BREAKING NEWS💔💔 We are deeply saddened to announce the passing of our athlete, Rebecca Cheptegei early this morning who tragically fell victim to domestic violence. As a federation, we condemn such acts and call for justice. May her soul rest In Peace. pic.twitter.com/ZdxmZ3wDuE
— UGANDA ATHLETICS FEDERATION🇺🇬🇺🇬 UAF (@UgaAthletics2) September 5, 2024
Η Τσεπτέγκι εκπροσωπούσε την Ουγκάντα σε Παγκόσμια Πρωταθλήματα από το 2010, συμπεριλαμβανομένων των Παγκόσμιων Πρωταθλημάτων Cross Country της IAAF, του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Mountain and Trail Running και του Παγκόσμιου Πρωταθλήματος Στίβου.
Αγωνίστηκε επίσης στους Θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες του 2024 στο Παρίσι στον μαραθώνιο γυναικών (τερμάτισε 44η). Σύμφωνα με την IAFF η 102η θέση ήταν το personal best της στο παγκόσμιο ranking στον Μαραθώνιο γυναικών.
Κατέχει το εθνικό ρεκόρ Κένυας στον μαραθώνιο των γυναικών, ενώ από τις κορυφαίες της αθλητικές στιγμές, ήταν η 14η θέση στο παγκόσμιο πρωτάθλημα στίβου του 2023, που έγινε στη Βουδαπέστη.
We regret to announce that our athlete Rebecca Cheptegei, who competed at the Olympics has suffered severe injuries and is hospitalized at Moi Teaching and Referral Hospital in Eldoret. This follows an incident involving her Kenyan boyfriend pouring petrol and setting fire on her pic.twitter.com/rgnWvgTpkb
— UGANDA ATHLETICS FEDERATION🇺🇬🇺🇬 UAF (@UgaAthletics2) September 3, 2024
Η επίθεση με βενζίνη από τον σύντροφό της
Σύμφωνα με μια έκθεση της αστυνομίας ο Κενυάτης σύντροφος της αθλήτριας, Ντίκσον Ντιέμα Μαρανγκάχ, μπήκε στο σπίτι της στην πόλη Εντέμπες, στην κομητεία Τρανς, την Κυριακή (01.09.2024) γύρω στις 14:00 (ώρα τοπική), ενώ η αθλήτρια και τα παιδιά της βρίσκονταν στην εκκλησία.
Όταν επέστρεψαν, ο Ντίκσον “έριξε βενζίνη στη Ρεμπέκα πριν βάλει τη φωτιά”, σημειώνει λεπτομερώς η αναφορά, η οποία προσθέτει ότι ο άνδρας κάηκε επίσης από τις φλόγες.
Η 33χρονη αθλήτρια, η οποία σώθηκε από γείτονες, και ο σύντροφός της νοσηλεύτηκαν αρχικά με “πολλαπλά εγκαύματα” στο πλησιέστερο νοσοκομείο, στην πόλη Κιτάλε, πριν μεταφερθούν στο Moi Teaching και Referral Hospital (MTRH) στο Ελντορέτ, μια μεγάλη πόλη στην κοιλάδα Rift.
“Στο σημείο της τραγωδίας βρέθηκαν ένα μπιτόνι 5 λίτρων, μια τσάντα και ένα μαύρο καπέλο που φέρεται να ανήκε στον Ντίκσον και ένα καμένο κινητό τηλέφωνο που ανήκε στη Ρεμπέκα”, διευκρίνιζε η αστυνομική έκθεση.
Η Ρεμπέκα Τσεπτέγκι και ο Ντίκσον Ντιέμα Μαρανγκάχ, ήταν “ένα ζευγάρι που είχε διαρκώς οικογενειακές διαμάχες”, σύμφωνα με την αναφορά της αστυνομίας.
Πέθανε η Μαντλίν Όλμπραϊτ, η πρώτη γυναίκα υπουργός Εξωτερικών των Ηνωμένων Πολιτειών, σε ηλικία 84 ετών.
Ο θάνατός της ανακοινώθηκε από την οικογένεια της και επιβεβαιώθηκε μέσω email προς το προσωπικό του ιδρύματος παγκόσμιας στρατηγικής Albright Stonebridge Group, που ίδρυσε η ίδια, το 2009.
Επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας μεταξύ 1997 και 2001, στην κυβέρνηση του Δημοκρατικού προέδρου Μπιλ Κλίντον, η Ολμπράιτ πέθανε από καρκίνο, είπαν οι συγγενείς της, οι οποίοι αποχαιρέτισαν «μια ακούραστη υπερασπίστρια της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων».
Η Μαντλίν Ολμπράιτ, γλίτωσε σε παιδική ηλικία από τις θηριωδίες των Ναζί στην πατρίδα της, την Τσεχοσλοβακία, στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.
Υπήρξε μια σκληροτράχηλη διπλωμάτης σε μια κυβέρνηση που δίστασε να εμπλακεί σε δύο από τις μεγαλύτερες κρίσεις εξωτερικής πολιτικής στη δεκαετία του 1990 ― τις γενοκτονίες στη Ρουάντα και στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.
«Ανακοινώνουμε συντετριμμένοι ότι η δρ Μαντλίν Κ. Ολμπράιτ, η 64η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και η πρώτη γυναίκα που κατείχε αυτό το αξίωμα, απεβίωσε νωρίτερα σήμερα. Η αιτία (του θανάτου) ήταν ο καρκίνος», ανέφερε η οικογένεια της εκλιπούσης σε ανάρτηση στο Twitter.
Ανέλαβε πρέσβειρα των Ηνωμένων Πολιτειών στα Ηνωμένα Έθνη το 1993, και είχε πιέσει για μια σκληρότερη στάση απέναντι στους Σέρβους της Βοσνίας. Ωστόσο, στη διάρκεια της πρώτης θητείας του Μπιλ Κλίντον στον Λευκό Οίκο, πολλοί από τους κορυφαίους συμβούλους της κυβέρνησης σε θέματα εξωτερικής πολιτικής θυμούνταν έντονα πώς οι ΗΠΑ βρέθηκαν σε «τέλμα» στο Βιετνάμ και ήταν αποφασισμένοι να μην επαναλάβουν το ίδιο λάθος στα Βαλκάνια.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες αντέδρασαν με αεροπορικές επιδρομές σε συνεργασία με το ΝΑΤΟ, που οδήγησαν στον τερματισμό του πολέμου τρία χρόνια αργότερα.
Η Μαντλίν Ολμπράιτ είχε κάποτε εκνευρίσει τον αρχηγό του Πενταγώνου όταν τον ρώτησε γιατί οι ένοπλες δυνάμεις των ΗΠΑ αριθμούσαν πάνω από ένα εκατομμύριο ένστολους (άνδρες και γυναίκες) εφόσον δεν τους χρησιμοποιούσαν ποτέ.
Στα πρώτα χρόνια της θητείας του Κλίντον στον Λευκό Οίκο, αν και χωρίς ανταπόκριση είχε ταχθεί υπέρ μιας ταχείας και σθεναρής απάντησης στη Βοσνία, και υποστήριξε το δικαστήριο του ΟΗΕ για εγκλήματα πολέμου, το οποίο τελικά έβαλε τους αρχιτέκτονες εκείνου του πολέμου ― συμπεριλαμβανομένων του σέρβου προέδρου Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς και σερβοβόσνιων ηγετών ― στη φυλακή, σημειώνει ο πρώην σύμβουλός της Τζέιμς Ο’Μπράιαν.
Η Ολμπράιτ, που δεν δίσταζε να χρησιμοποιήσει σκληρή φρασεολογία, είχε πει το 1996 όταν κουβανικά μαχητικά κατέρριψαν δύο αμερικανικά αεροσκάφη: «Αυτό δεν είναι κοχόνες (όρχεις), είναι δειλία», χρησιμοποιώντας μια ισπανική λέξη.
Γεννημένη στην πρώην Τσεχοσλοβακία το 1937, ήταν η πρώτη γυναίκα που ανέλαβε τα ηνία του υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ και διετέλεσε επικεφαλής της αμερικανικής διπλωματίας από το 1997 μέχρι το 2001.
Τα οδυνηρά «μαθήματα» στη Ρουάντα και στη Βοσνία έκαναν τις ΗΠΑ να αντιδράσουν άμεσα στο Κόσοβο, όπου – σύμφωνα με την Ουάσινγκτον – οι Σέρβοι είχαν ξεκινήσει ένα πρόγραμμα εθνοκάθαρσης με θύματα τους αλβανόφωνους. Το NATO αντέδρασε με ένα μπαράζ αεροπορικών επιδρομών που κράτησε 11 εβδομάδες το 1999 και επεκτάθηκε μέχρι το Βελιγράδι.
Στην προσπάθεια να πειστεί η Βόρεια Κορέα να τερματίσει το πρόγραμμα ανάπτυξης πυρηνικών όπλων, που τελικά δεν ευοδώθηκε, η Ολμπράιτ ταξίδεψε στην Πιονγκγιάνγκ το 2000 για να συναντήσει τον βορειοκορεάτη ηγέτη Κιμ Γιονγκ Ιλ. Ήταν η πιο υψηλόβαθμη αξιωματούχος των ΗΠΑ που επισκέφθηκε τη Βόρεια Κορέα.
Από το 2000 και μετά η Μαντλίν Ολμπράιτ έγινε σύμβολο μια γενιάς νέων γυναικών που αναζητούσαν έμπνευση στην αναζήτησή τους για ίσες ευκαιρίες και σεβασμό στους χώρους εργασίας.
Η Ολμπράιτ συνήθιζε να λέει πως «Υπάρχει ένα ιδιαίτερο μέρος στην κόλαση για γυναίκες που δεν βοηθούν η μία την άλλη».
Ήταν σύζυγός του Νίκου Βαρδινογιάννη, του ιδρυτή του επιχειρηματικού ομίλου Βαρδινογιάννη
Έφυγε από τη ζωή σήμερα η Μανουέλα Βαρδινογιάννη, η σύζυγος του ιδρυτή του επιχειρηματικού ομίλου Βαρδινογιάννη, Νίκου.
Μαζί είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά, την Ιωάννα, τον Παύλο, τον Δημοσθένη και τον Πύρρο.
Ο Νίκος Βαρδινογιάννης είχε ιδρύσει τον επιχειρηματικό όμιλο της οικογένειάς του, πριν φύγει από τη ζωή πρόωρα και αναπάντεχα
Ο Νίκος Βαρδινογιάννης είχε φύγει από τη ζωή ξαφνικά στις 2 Ιουλίου το 1973, σε ηλικία 42 ετών και τότε στη διοίκηση του ομίλου τον είχε διαδεχθεί ο αδελφός του, Βαρδής Ι. Βαρδινογιάννης.
Η ζωή της Μανουέλας Βαρδινογιάννη: Ο γάμος με τον Νίκο, η απώλεια και η απόσυρση στο Γκστάαντ
Έφυγε σήμερα, Τρίτη 18 Νοεμβρίου, από τη ζωή η Μανουέλα Βαρδινογιάννη, σύζυγος του Νίκου Βαρδινογιάννη, ιδρυτή του επιχειρηματικού ομίλου. Η Μανουέλα έζησε μια ζωή πολύ διακριτική, σχεδόν αθόρυβη, με επίκεντρο πάντα τα παιδιά της.
Η Μανουέλα Βαρδινογιάννη με τον εκδότη Μάσιμο Γκαρσία, πριν από πολλά χρόνια, στο Γκστάαντ.
Η Μανουέλα Βαρδινογιάννη ήταν το γένος Ζηρίνη, με καταγωγή από τη Σμύρνη, και ανήκε σε εκείνη τη γενιά των ευεργετών που μετέφεραν στη νέα Ελλάδα μια παράδοση αφανούς φιλανθρωπίας, προσφοράς και πολιτισμού.
Δίπλα στον σύζυγό της, Νίκο Βαρδινογιάννη —ιδρυτή του οικογενειακού επιχειρηματικού ομίλου— δημιούργησαν μια ζωή με επίκεντρο τα τέσσερα παιδιά τους: την Ιωάννα, τον Παύλο, τον Δημοσθένη και τον Πύρρο.
Η απώλεια του Νίκου, στις 2 Ιουλίου 1973, σε ηλικία μόλις 42 ετών, διέκοψε απότομα αυτή την πορεία. Ήταν η στιγμή που ο αδελφός του, Βαρδής Ι. Βαρδινογιάννης, ανέλαβε τη διοίκηση του ομίλου και συνέχισε ένα έργο που είχε ξεκινήσει δυναμικά ο αδελφός του.
Ο Νίκος είχε παραιτηθεί από το Πολεμικό Ναυτικό και είχε στραφεί στις επιχειρήσεις, θέτοντας έτσι τα θεμέλια του κολοσσού που αργότερα θα κυριαρχούσε στα Βαλκάνια.
Τα κέρδη που αποκόμισε από το σπάσιμο του εμπάργκο καυσίμων στη Ροδεσία, έγιναν το κεφάλαιο που επέτρεψε την επέκταση της εταιρείας.
Ο Νίκος Ι. Βαρδινογιάννης.
Ύστερα από τον θάνατο του Νίκου, η Μανουέλα αποσύρθηκε διακριτικά από την Αθήνα και εγκαταστάθηκε μόνιμα στο Γκστάαντ. Εκεί, μέσα σε ένα περιβάλλον προστατευμένο, συνέχισε να ζει κοντά στα παιδιά της, τα οποία την επισκέπτονταν συχνά. Παρέμεινε πάντα μια φιγούρα ευγένειας και σταθερότητας, ένα σημείο αναφοράς στην οικογένεια, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά με βαθιά επιρροή στους οικείους της.
Έχει πεθάνει η μαμά μου και έχω αποποιηθεί την κληρονομιά αλλά πριν τον θάνατο της είχα μπει εγγυητής σε ένα δάνειο που είχε πάρει.
Τώρα η τράπεζα μου ζητάει να πληρώσω το δάνειο της μαμά μου 55000 ευρώ τι πρέπει να κάνω; Ευχαριστώ πολύ
Απαντάει η δικηγόρος Θεσσαλονίκης κυρία Ειρήνη Καψάλη
Αγαπητέ αναγνώστη,
Αρχικά σύμφωνα με το άρθρο 847 του ΑΚ ορίζεται ότι ο εγγυητής
αναλαμβάνει απέναντι στον δανειστή την ευθύνη ότι η οφειλή θα
καταβληθεί. Η εγγύηση, εξάλλου, εκ των πραγμάτων αποτελεί μία μορφή
εξασφάλισης του δανειστή, ότι αυτός θα ικανοποιηθεί και δεν θα διαθέσει
σε κίνδυνο τα κεφάλαιά του.
Το γεγονός ότι ο δανειολήπτης έχει αποβιώσει, ουδεμία επιρροή έχει στην
αποπληρωμή του δανείου, καθότι αυτό θα αποτελεί πλέον παθητικό της
περιουσίας του θανόντος και δεν αποσβέννυται με το θάνατο. Επομένως, το
δάνειο θα οφείλεται πλέον από τους κληρονόμους του θανόντος.
Εάν εσείς έχετε αποποιηθεί εμπρόθεσμα και νόμιμα την κληρονομιά, δεν θα ευθύνεστε
προς απόδοση του δανείου ως καθολικός διάδοχος του πρωτοφειλέτη. Θα
ευθύνεστε όμως για την αποπληρωμή αυτού, λόγω της ιδιότητας του εγγυητή
που συντρέχει στο πρόσωπό σας, δυνάμει της οικείας σύμβασης δανείου που
έχετε υπογράψει.
Εάν η τράπεζα στρέφεται κατά του προσώπου σας με δικαστικές ενέργειες
(όπως μία διαταγή πληρωμής ή επιταγή), ορθότερο θα ήταν να
συμβουλευτείτε άμεσα (λόγω της ιδιαίτερης σύντομης διάρκειας των
προθεσμιών στις περιπτώσεις αυτές) κάποιον δικηγόρο για την ενδεχόμενη
άσκηση ανακοπής ή άλλων μέσων κατά αυτής. Κατόπιν της μελέτης του
φακέλου σας και ιδίως της δανειακής συμβάσεως που έχετε υπογράψει, ή της
ενδεχόμενης διαταγής πληρωμής εάν σας έχει επιδοθεί, θα προκύψουν τα
μέσα άμυνας που ενδεχομένως να διαθέτετε κατά της Τράπεζας.
Ενδεχόμενο και αμεσότερο μέσο άμυνάς σας, είναι η ένσταση διζήσεως, εάν
αυτή πληρείται στην δική σας περίπτωση, ήτοι εάν προβλέπεται στους όρους
της οικείας σύμβασης δανείου που έχετε υπογράψει. Σύμφωνα με το άρθρο
855 του ΑΚ, με την ένσταση διζήσεως μπορείτε να αντιτάξετε στην Τράπεζα
να στραφεί πρώτα κατά της κληρονομιαίας περιουσίας του θανόντος, με την
διενέργεια αναγκαστικής εκτελέσεως, και έπειτα εάν δεν ικανοποιηθεί να
στραφεί σε εσάς. Όλα αυτά όμως, υπό την προϋπόθεση ότι στην σύμβαση που
υπογράψατε δεν έχετε παραιτηθεί από την ένστασή σας αυτή, πράγμα συνήθως
συμβαίνον στις δανειακές συμβάσεις.
Άλλα ενδεχόμενα μέσα άμυνας, ποικίλλουν αναλόγως τα συντρέχοντα
πραγματικά περιστατικά, και την σύμβαση δανείου που έχει υπογραφεί, ήτοι
μπορεί αυτή να είναι άκυρη ή ακυρώσιμη.
Αλλά ακόμη και εάν δεν έχουν κινηθεί ακόμη δικαστικές ενέργειες εις
βάρος σας, είναι πιθανό, σύντομα να κινηθούν, άρα θα ήταν χρήσιμο να
συμβουλευτείτε κάποιον ειδικό, ώστε να προετοιμαστείτε για κάθε ενέργεια
εις βάρος σας και να ενημερωθείτε για τις δυνατότητες προστασίας σας,
είτε δικαστικά είτε εξωδικαστικά.
