Η μυθιστορηματική ζωή του επιχειρηματία, γόνου μιας από τις παλαιότερες και ιστορικότερες οικογένειες των Αθηνών – Το 1996 έφυγε νύχτα από την Αθήνα για να γλιτώσει από τους δανειστές που απειλούσαν τη ζωή του και το 2010 η «καταστροφή» τον χτύπησε στη δεύτερη πατρίδα του, την Αϊτή

Έφυγε από τη ζωή ο Γιάννης Βουράκης, ο κοσμηματοπώλης με την μυθιστορηματική ζωή που εξαφανίστηκε σε μία νύχτα, φεύγοντας από την Αθήνα το 1996 για να γλιτώσει από τους δανειστές που απειλούσαν τη ζωή του και το 2010 η «καταστροφή» τον χτύπησε στη δεύτερη πατρίδα του, την Αϊτή.

Την είδηση του θανάτου έκανε γνωστή η αδελφή του Λιάνα με μία ανάρτησή της στο Facebook. «Αναπαύσου εν ειρήνη Γιάννη μου», έγραψε χαρακτηριστικά.

Ο Γιάννης Βουράκης, η ιστορική οικογένεια και η χλιδή που κατέληξε σε χρέη

Μπορεί ένας ολόκληρος κόσμος να χωρίζει την Ελλάδα από την Αϊτή, αλλά η φτωχότερη χώρα του δυτικού ημισφαιρίου αγαπάει τους Έλληνες, καθώς ήταν η πρώτη που μας αναγνώρισε ως ανεξάρτητους το 1822. Ιδιαίτερα αγαπάει τους πονεμένους και «εγκαταλελειμμένους» όπως τον χρυσό κοσμηματοπώλη Γιάννη Βουράκη, που οι κακές συγκυρίες και τα παιχνίδια της μοίρας, τον οδήγησαν να βρει καταφύγιο και να ζήσει ελεύθερος χωρίς να φοβάται για τη ζωή του, για 14 ολόκληρα χρόνια στο Πορτ-O-Πρενς.

Πριν 13 χρόνια ο φονικός σεισμός των 7 ρίχτερ ισοπέδωσε τα πάντα, μαζί με τις ελπίδες και όνειρα της οικογένειας του Γιάννη Βουράκη, που χάθηκαν για άλλη μια φορά, αυτή τη φορά στη σκόνη και τον όλεθρο του φονικού σεισμού της Αϊτής.

Το σίγουρο είναι ότι η Αϊτή που φημίζεται για τις προλήψεις, τις τελετές βουντού και την κακοδαιμονία της, δεν έφερε τύχη στη ζωή του επιχειρηματία Γιάννη Βουράκη, γόνου μιας από τις παλαιότερες και ιστορικότερες οικογένειες των Αθηνών. Οι πληροφορίες σε ότι είχε να κάνει με τον ίδιο και την πανέμορφη σύζυγό του Ζενεβιέβ που κατάγεται από την Αϊτή, είναι ότι και οι δύο γλίτωσαν, σύμφωνα με τα όσα διέρρευσαν τότε από το στενό περιβάλλον του κοσμηματοπώλη.

Για δεύτερη φορά μετά το «κανόνι» του 1996, όταν ο Γιάννης Βουράκης εξαφανίστηκε από την Αθήνα μαζί με την γοητευτική Αϊτινή σύζυγό του αφήνοντας πίσω του φέσια εκατοντάδων εκατομμυρίων δραχμών, η μοίρα στάθηκε σκληρή απέναντι σε έναν άνθρωπο που ήταν καλό παιδί αλλά αποδείχθηκε κάκιστος επιχειρηματίας.

13 χρόνια μετά τον σεισμό ελάχιστοι γνώριζαν αν εξακολουθεί να είναι στο μαρτυρικό νησί, ή αν κατάφερε να φύγει μαζί με την σύζυγό του, μετά την καταστροφή. Όπως είχε γραφτεί το πιθανότερο είναι να βρέθηκε εκεί έως το τέλος της ζωής του, με άλλο όνομα φυσικά από το πραγματικό του, αφού τον Μάρτιο του 1996 έριξε «κανόνι» στην αγορά. Αφήνοντας πίσω του τεράστια χρέη, έφυγε νύχτα για να μην μπει φυλακή και ήρθε αντιμέτωπος με την επόμενη μέρα μετά την δεύτερη καταστροφή στην ζωή του.

Η Ζενεβιέβ της ζωής του και ο φονικός σεισμός

Ο πρωτότοκος γιός του Χρήστου Βουράκη και της Μαρίας Κολυμπάδη, που ο παππούς του Ιωάννης Α. Βουράκης δημιούργησε το 1926 τον ξακουστό οίκο κοσμημάτων «Βουράκη» στην οδό Βουκουρεστίου, μεγάλωσε με όνειρα και φιλοδοξίες να είναι ο συνεχιστής της δυναστείας.

Bon viveur και πολίτης του κόσμου όταν αποφάσισε να διερευνήσει τις δυνατότητες εξαγωγής κοσμημάτων του οίκου Βουράκη, θα πεταχτεί για λίγο, συνδυάζοντας δουλειά και διακοπές στο εξωτικό νησί της Καραϊβικής την Αϊτή. Ένα ταξίδι που θα αποβεί καθοριστικό στη ζωή του, καθώς εκεί θα γνωρίσει και θα ερωτευτεί κεραυνοβόλα την μελαχρινή καλλονή με την εξωτική ομορφιά και τα πανέμορφα μάτια Geneviene Balthasar, κόρη εύπορου εμπόρου. Το ερωτευμένο ζευγάρι σύντομα θα ενωθεί με τα δεσμά του γάμου και η καλλονή Geneviene, θα είναι το νέο μέλος της δυναστείας Βουράκη, με το όνομα Τζένη Βουράκη. Μια γυναίκα με έντονη προσωπικότητα και ικανότητες που όσοι τη γνώρισαν μιλούν για την επιρροή που διέθετε, στο σύζυγό της, ο οποίος την συμβουλευόταν σε κάθε του επιχειρηματική κίνηση.

Η οικογένεια Βουράκη φημολογείται ότι ποτέ δεν συμπάθησε στην πραγματικότητα την ωραία Τζένη, και της «χρέωναν» μάλιστα την απόφαση του Γιάννη Βουράκη, να εγκαταλείψουν τον εφιαλτικό Μάρτιο του 1996, την Αθήνα, «φεύγοντας ως κυνηγημένοι» για την μακρινή Αϊτή, την πατρίδα όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε, «στραπατσάροντας» το προφίλ, το κύρος και το όνομα της οικογένειας τους με το σκάνδαλο που ξέσπασε.

Η κυρία Τζένη Βουράκη όμως δεν καταλάβαινε από τέτοια! Ήθελε να ζήσει ελεύθερη, να δημιουργήσει και να επιστρέψει, δυνατή. Όλα αυτά τα χρόνια και ενώ το σκάνδαλο είχε ξεχαστεί, οι περισσότεροι τοκογλύφοι και δανειστές είχαν εξοφληθεί, το ζεύγος Γιάννη και Τζένης Βουράκη-φανερά τουλάχιστον-δεν επέστρεψε ποτέ στην Αθήνα. Φημολογείται ότι συχνά ταξίδευε στην Ν. Υόρκη και το Μαϊάμι, για business κυρίως όσο αφορά το εμπόριο πολύτιμων λίθων, έχοντας όμως ως μόνιμη κατοικία του, το Πορτ – ο – Πρενς. Ο καταστροφικός σεισμός των επτά ρίχτερ αναποδογύρισε ξανά την ζωή του Γιάννη και της Τζένης Βουράκη.

Πάρε τα κοσμήματα και τρέχα!

Τον Μάρτιο του 1996, το κανόνι του γνωστού και πολύ αγαπητού στους κοσμικούς κύκλους μπιζουτιέ Γιάννη Βουράκη σκάει βόμβα στην Αθήνα, αν και όσοι γνώριζαν πρόσωπα και πράγματα στην αγορά το περίμεναν. Αυτό που δεν περίμεναν και δεν υποπτεύονταν με τίποτα ήταν η φυγή του κοσμηματοπώλη με το ιστορικό και prestige όνομα στο εξωτερικό. Ήταν ένα «χρυσό» κανόνι που συζητήθηκε για χρόνια, φουλ σε ακάλυπτες επιταγές, δάνεια, τοκογλύφους, διαμάντια, διαδόσεις και φήμες. Το μόνο σίγουρο ήταν ότι η βίλα που νοίκιαζε ο Γιάννης Βουράκης με τη σύζυγό του Τζένη στην Εκάλη ήταν άδεια, καθώς όλα τα έπιπλα είχαν κατασχεθεί, όπως και το πολυτελέστατο κατάστημα «Selection Βουράκης» της οδού Βουκουρεστίου 11, που είχε εγκαινιαστεί στις αρχές των ’90s με δόξες και τιμές παρουσία σύσσωμης της αθηναϊκής high society.

Η σαμπάνια έρεε άφθονη την βραδιά των εγκαινίων και όλα τα φλας άστραφταν πάνω στο ευτυχισμένο ζεύγος Γιάννη και Τζένης Βουράκη που ήδη αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα, όπως αποδείχθηκε αλλά κανείς δεν τα γνώριζε και ούτε και τα φανταζόταν! Λέγεται ότι μόνο για αέρα της luxurious boutique “Selection Vourakis” είχαν δοθεί πάνω από εβδομήντα εκατομμύρια δραχμές, το ενοίκιο άγγιζε τα δύο εκατομμύρια το μήνα, ενώ το decoration της minimal boutique στα πρότυπα του εξωτερικού που «φιλοξενούσε» μεταξύ άλλων μοναδικά κομμάτια του οίκου “Tiffany & co” κόστισε στην οικογένεια Βουράκη, το αστρονομικό ποσό των εκατόν πενήντα εκατομμυρίων δραχμών.

Ένα οικονομικό εγχείρημα που έμελλε να είναι , η αρχή του τέλους για τον Γιάννη Βουράκη, αλλά όχι και για τα υπόλοιπα μέλη της δυναστείας που προέβλεψαν την καταστροφή, αποχώρησαν πολύ γρήγορα από την επιχείρηση, και διέπρεψαν.

Ο λόγος για τον ξάδερφό του Αντώνη Βουράκη που αρχικά κατείχε το 40% της “Selection Vourakis” και το πούλησε κρατώντας μόνος του το ιστορικό κατάστημα της Βουκουρεστίου.. Όσο για την ικανότατη businesswoman και αδερφή του Γιάννη Βουράκη, Λιάνα Βουράκη, πήρε το μερίδιο της σε ρευστό και αποχώρησε από τις οικογενειακές επιχειρήσεις Βουράκη, στήνοντας στην πορεία δικές της, και πάρα πολύ επιτυχημένες.

Τότε, πλέον και αβοήθητος, ο Γιάννης Βουράκης με τη σύζυγό του Τζένη πάντα στο πλευρό του, προσπαθεί να σώσει την κατάσταση στο «Selection Vourakis», πουλώντας αρχικά τον αέρα του καταστήματος που διαθέτει στην οδό Σταδίου στον οίκο Ζολώτα, πετυχαίνοντας για ένα διάστημα να ξεπληρώσει μέρος των τεράστιων δανείων του. Αλλά δυστυχώς η τύχη δεν είναι με το μέρος του.

Ξαναρχίζει να δανείζεται από παντού αλλά οι τοκογλύφοι δεν αστειεύονται. Για ενέχυρο παίρνουν κοσμήματα και ο Γιάννης Βουράκης έχει χάσει εντελώς τον έλεγχο, δανειζόμενος σύμφωνα με τις φήμες της εποχής, ακόμα και από τους υπαλλήλους του! Τελευταία του σκέψη πριν την φυγή είναι να πουλήσει την επιχείρηση του, αλλά κανείς δεν την αγοράζει. Οι δανειστές του τον απειλούν και φοβάται για τη ζωή του. Η αγαπημένη του σύζυγος βρίσκει την έσχατη λύση.

Τα μαζεύουν και φεύγουν για την Αϊτή αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο που κανείς δεν ξέρει αν ήρθε τελικά.

https://www.protothema.gr/

Ο Μπερνάρ Ταπί είχε ασχοληθεί με την υποκριτική και είχε εκλεγεί δύο φορές βουλευτής, ενώ ήταν πρόεδρος της Μαρσέιγ όταν κατέκτησε το Champions League το 1993.

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 78 ετών άφησε ο Γάλλος δισεκατομμυριούχος Μπερνάρ Ταπί, ο οποίος έδινε σκληρή μάχη με τον καρκίνο.

Ο Μπερνάρ Ταπί είχε ασχοληθεί με την υποκριτική και είχε εκλεγεί δύο φορές βουλευτής, ενώ ήταν πρόεδρος της Μαρσέιγ όταν κατέκτησε το Champions League το 1993.

Γεννήθηκε στις 23 Ιανουαρίου 1943, σε γαλλικό προάστιο των Παρισίων, στο 20ό διαμέρισμα. Ο πατέρας του, ο Ζαν Μπατίστ Ταπί ήταν εργάτης και η μητέρα του, Ρειμόντ Νοντό, νοσοκόμα.

Παρόλο που δεν είχε αριστοκρατική καταγωγή, κατάφερε να εμπλακεί με τις επιχειρήσεις και να γίνει διάσημος επιχειρηματίας που μεσουρανούσε στη δεκαετία του 1980.

Το 2015 καταδικάστηκε σε δύο χρόνια φυλάκισης, με έναν χρόνο χωρίς αναστολή, με 3 έτη απαγόρευσης του εκλέγεσθαι και χρηματικό πρόστιμο ύψους 20.000 φράγκων (περίπου 3.000 ευρώ), για εμπλοκή του σε υπόθεση στημάνων αγώνων. Έπειτα από προσφυγή κατά της απόφασης, τιμωρήθηκε με ποινή διετούς φυλάκισης, οι 8 μήνες χωρίς αναστολή.

Πέθανε ο Έβελυν ντε Ροθτσάιλντ (Evelyn de Rothschild), ο οποίος βοήθησε στην ένωση του βρετανικού και του γαλλικού κλάδου του διάσημου τραπεζικού ομίλου της οικογένειάς του και συγκαταλέγει τη βασίλισσα Ελισάβετ Β’ μεταξύ εκείνων που ζήτησαν τις οικονομικές συμβουλές του.

Πέθανε «ήρεμος στο σπίτι του» στα 91 του χρόνια, ανέφερε η βρετανική Press Association, όπως μεταδίδει το Bloomberg.

Ξεκινώντας το 1976, ο Ροθτσάιλντ διετέλεσε επί 27 χρόνια πρόεδρος της N.M. Rothschild & Sons. Μεταξύ των πολλών άλλων ρόλων της, η τράπεζα που σήμερα είναι γνωστή ως Rothschild & Co. βοήθησε στη χρηματοδότηση της νίκης του Δούκα του Ουέλινγκτον επί του Ναπολέοντα το 1815 στη μάχη του Βατερλώ.

Προτού αποχωρήσει το 2003, πέτυχε τον -από καιρό προγραμματισμένο- στόχο της συνένωσης της επιχείρησης του Λονδίνου με την αντίστοιχη γαλλική Rothschild & Compagnie Banque. Αυτό θεωρήθηκε ως ένα βασικό βήμα για να παραμείνει ανταγωνιστικός με τις πολύ νεότερες -αλλά και μεγαλύτερες- πολυεθνικές τράπεζες.

«Η πρώτη σημαντική δύναμη της οικογένειας είναι η ενότητα», δήλωσε στους New York Times το 1996, όταν ο ίδιος και ο ξάδελφός του, Ντέιβιντ ντε Ροθτσάιλντ, επικεφαλής του γαλλικού οίκου, είχαν ανακοινώσει τη νέα τους συνεργασία.

Είχε πλούσιο συγγραφικό έργο από τη δεκαετία του ’60 ως τις μέρες μας – Υπήρξε πρώην πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών

Έφυγε από τη ζωή την Τετάρτη σε ηλικία 92 ετών ο βραβευμένος συγγραφέας Θανάσης Βαλτινός.

Εμφανίστηκε στα γράμματα τη δεκαετία του ‘50 και καθιερώθηκε τα επόμενα χρόνια με σπουδαία βιβλία που συζητήθηκαν, όπως η «Ορθοκωστά», το «Συναξάρι του Ανδρέα Κορδοπάτη» και το «Μπλε βαθύ, σχεδόν μαύρο».
Είχε γεννηθεί στην Καράτουλα Κυνουρίας.

Στην κατοχή και τον εμφύλιο η οικογένειά του μετακινήθηκε σε διάφορες πόλεις. Από το 1950 ζει στην Αθήνα, όπου παρακολούθησε μαθήματα στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών της Παντείου και σε σχολή κινηματογράφου.

«Έφυγε ήσυχα ο μεγάλος μας συγγραφέας» έγραψε στα social η εκδότριά του, Εύα Καραϊτίδη.

Ποιος ήταν ο μεγάλος συγγραφέας Θανάσης Βαλτινός

Ο Θανάσης Βαλτινός γεννήθηκε 16 Δεκεμβρίου 1932 και υπήρξε Έλληνας πεζογράφος, διηγηματογράφος, σεναριογράφος και πρώην πρόεδρος της Ακαδημίας Αθηνών.

Γεννήθηκε στον οικισμό «Του Καράτουλα», ο οποίος ανήκει στο σύμπλεγμα χωριών που αποτελούν το Καστρί Κυνουρίας. Το πραγματικό του επώνυμο ήταν Σπανός. Στα χρόνια της κατοχής και του εμφυλίου η οικογένειά του μετακινήθηκε σε διάφορες πόλεις και ο Βαλτινός φοίτησε στα γυμνάσια Σπάρτης, Γυθείου και Τρίπολης λόγω των κατοχικών και των μετακατοχικών αυτών μετακινήσεων. Παρακολούθησε μαθήματα στο τμήμα Πολιτικών Επιστημών του Παντείου, στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου των Αθηνών και σε σχολή του κινηματογράφου.

Στη λογοτεχνία πρωτοεμφανίστηκε το 1958 με το διήγημα «Κατακαλόκαιρο» σε διαγωνισμό του περιοδικού Ταχυδρόμος.

Το 1963 δημοσίευσε το αφήγημα «Η κάθοδος των εννιά», που αναφερόταν στον εμφύλιο πόλεμο.

Ήταν ακόμη συνεργάτης του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν, αλλά και του Θόδωρου Αγγελόπουλου. Τιμήθηκε μάλιστα με το βραβείο σεναρίου στο φεστιβάλ Καννών για το Ταξίδι στα Κύθηρα σε σκηνοθεσία Θόδωρου Αγγελόπουλου το 1984.

Πέθανε σε ηλικία 71 ετών ο βραβευμένος με Όσκαρ ηθοποιός Γουίλιαμ Χαρτ πρωταγωνιστής των ταινιών Kiss of the Spider Woman και Body Heat.

Ο Χαρτ γεννήθηκε το 1950 και μεγάλωσε στην Ουάσινγκτον πριν σπουδάσει υποκριτική στη Σχολή Τζούλιαρντ δίπλα στους συμμαθητές του Ρόμπιν Γουίλιαμς και Κρίστοφερ Ριβ. Έκανε το ντεμπούτο του στην ταινία μεγάλου μήκους στο “Altered States” της δεκαετίας του 1980, κερδίζοντας μια υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα για το καλύτερο νέο αστέρι. Η καριέρα του στο Χόλιγουντ ξεκίνησε γρήγορα, καθώς το «Body Heat» του 1981, το νουάρ του Λόρενς Κάσνταν στο οποίο υποδύεται τον εύκολα εξαπατημένο εραστή της μοιραίας γυναίκας της Κάθλιν Τέρνερ, γνώρισε τεράστια επιτυχία.

Στη συνέχεια κέρδισε τρεις διαδοχικές υποψηφιότητες για Όσκαρ για το “Kiss of the Spider Woman” (για το οποίο κέρδισε τον Α’ Ανδρικό ρόλο – είχε υποδυθεί έναν ομοφυλόφιλο άνδρα που μοιράζεται ένα κελί με έναν με έναν πολιτικό κρατούμενο στη Βραζιλία -), το “Children of a Lesser God” και το “Broadcast News”.

Καθ’ όλη τη διάρκεια της σχεδον 40 χρόνων καριέρας του ο Χαρτ έπαιξε σε πολύ μεγάλες ταινίες που έγιναν τεράστιες εμπορικές επιτυχίες αλλά και σε ταινίες που θεωρούνται διαμάντια υποκριτικής και σκηνοθεσίας. Εκτός από τους ρόλους σε ταινίες κύρους όπως το “Broadcast News” και το “A History of Violence”, ο Hurt πρωταγωνίστησε επίσης στο “AI: Artificial Intelligence” του Στίβεν Σπίλμπεργκ και απόλαυσε μια δεκαετία υποδυόμενος τον στρατηγό Thaddeus Ross σε πέντε ταινίες του Marvel Cinematic Universe. με πιο πρόσφατη το “Black Widow”.

Διατήρησε επίσης μια επιτυχημένη καριέρα στo θέατρο με ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τους ρόλους του Σαίξπηρ.

«Έφυγε ειρηνικά, με την οικογένειά του στο πλευρό του, από φυσικά αίτια», ανάφερε ο γιος του σε σχετική ανακοίνωση.

“Έφυγε” στα 62 του χρόνια ο πολυβραβευμένος συγγραφέας και διανοητής Στέλιος Χαλκίτης

Μεγάλη απώλεια για τα ελληνικά γράμματα, καθώς τις πρώτες πρωινές ώρες της Τρίτης 17 Σεπτεμβρίου, έφυγε πρόωρα από τη ζωή ο συγγραφέας Στέλιος Χαλκίτης, δημιουργός σημαντικών βιβλίων, που έτυχαν μεγάλης αναγνώρισης και βραβεύτηκε από πανεπιστήμια και πνευματικά ιδρύματα, ενώ έλαβε διθυραμβικές κριτικές από τα μεγαλύτερα λογοτεχνικά έντυπα.

Ο δημιουργός του “Λούσηρου”, του “De Profundis”, του “Μάργκινους Μόριους” καιρού τελευταίου, που προκάλεσε μεγάλη έκπληξη στα ελληνικά γράμματα και έλαβε μοναδικές κριτικές, τις “Απαράφθορες”, με τις γυναίκες της Καλύμνου να αναδύονται μέσα από τη μοναδική προσέγγιση του Στέλιου Χαλκίτη, έχασε τη μάχη με τον θάνατο, με τα έργα του όμως να μένουν ζωντανή κληρονομιά σε κάθε γενιά.

Η είδηση του θανάτου του, γέμισε τον πνευματικό κόσμο με πόνο και απέραντη θλίψη, καθώς ήταν ενεργός και δημιουργικός μέχρι την τελευταία του στιγμή, έχοντας πολλά να δώσει στα ελληνικά γράμματα.

Ο Στέλιος Χαλκίτης με τον μεγάλο διανοητή Ντίνο Χριστιανόπουλο

Ο Στέλιος Χαλκίτης έφυγε έχοντας δίπλα του τους δύο του γιους, τον Βασίλη και τον Γιάννη, διακεκριμένοι γιατροί και την αγαπημένη του Μαρία, αλλά και τα αδέρφια και τους φίλους του, σκορπίζοντας τεράστιο πόνο σε όλους.